Γιάννης Οικονομίδης

This author has not supplied a bio yet.

Σοφοκλέους «Αντιγόνη». Ομάδα Σημείο Μηδέν. Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης. 3 Αυγούστου 2019

Ταξιδιώτες του κόσμου, κρατάμε στη βαλίτσα που μας αναλογεί ό,τι καλύτερο, σαν συσκευή αναπνοής για να διασχίσουμε τη μπόχα της εποχής μας.

Πόσο μεγάλη χίμαιρα είναι η παρουσίαση της «Μεγάλης Χίμαιρας» στις Βρυξέλλες

Ο Γιάννης Οικονομίδης συνομιλεί με τον σκηνοθέτη της Μεγάλης Χίμαιρας Δημήτρη Τάρλοου

Άλκη Ζέη «Πόσο ακόμα θα ζήσεις γιαγιά;»

Παρουσίαση του βιβλίου στον πολυχώρο Periple, 1η Μαρτίου 2018.

Η Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, όπερα του Γιώργου Κουμεντάκη

Δεν γράφω σαν ειδικός, γράφω σαν θεατής και μάλιστα κοσμοπολίτης. Όπου και να με φυγοκέντρισε αυτή η ζωή, σε τέσσερις ηπείρους προς το παρόν, κατάφερα να χωθώ σε μεγάλες και μικρές σκηνές διαφόρων ιδιωμάτων του λόγου, της ποίησης, του χορού και της μουσικής.

Αντιθέσεις: Όνομα και πράγμα!

Οι χώροι των Ευρωπαϊκών Οργάνων στις Βρυξέλλες δεν μας συνηθίζουν ούτε σε ιδιαίτερο χρώμα ούτε σε άλλους ήχους πέρα των πληκτρολογίων ή των φωτοτυπικών μηχανημάτων! Όμως, στο κτήριο LEX του Συμβουλίου της Ε.Ε. (Ruede la Loi 145), χτες 11η Φεβρουαρίου μεσημέρι, μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη.

Μάσκες, μάσκες αντιασφυξιογόνες

Ποιος θλιμμένος ερωτευμένος κρύβει το πρόσωπο του; Ποια κυρία της πάνω τάξης κρύβει τη λαγνεία της; Ποιος ζηλότυπος σύζυγος την ακολουθεί φιλύποπτα; Η μάσκα δεν κρύβει αυτό που είναι, κρύβει (και προστατεύει) αυτόν που τη φοράει.

Ορνιθοσκαλίσματα

Κάπου πήρε το μάτι μου τον γέρο Αριστοφάνη να κουβεντιάζει με τον Χατζιδάκι. Πιο πέρα ο Τσαρούχης περιεργαζόταν ένα πεσμένο πούπουλο.

Το Μπλε Φεγγάρι και οι Ασπάλαθοι

..μα το «μπλε φεγγάρι» αρνιόταν να μου απαντήσει, γιατί από τα τόσα ποιήματα αυτό ξεφύτρωσε στην γαλήνια ακτή της Λαυρεωτικής;

Ψάχνοντας την Κερκόπορτα που θα έπρεπε να είχαμε φυλάξει.

Ένας νέος που διάβασε το κείμενο με πλησίασε και με ρώτησε με ενδιαφέρον πού είναι αυτή η Κερκόπορτα απ΄ όπου όλα τα δεινά της πατρίδας μπορεί να εισέρθουν από εκεί;

Η εποχή της Αναξιοπιστίας.

 «Κι έτσι πλησίστιοι ταξιδέψαμε, πετώντας σα να ΄τανε περιττό και άχρηστο φορτίο τις κοινωνικές αξίες, τις ιδέες και τις ιδεολογίες. Χωρίς πηδάλιο, αφήσαμε τον ούριο άνεμο του ανεξήγητου ευδαιμονισμού να μας πάει…(συνέχεια)»

«Ο Φωτογράφος» του Αργύρη Χιόνη

..τον θεωρούσα φίλο γιατί αγνόησε και αποτίναξε τις Σειρήνες του άνετου μισθού και της ακόμα πιο άνετης εργασιακής μονιμότητας και (συνέχεια)