Έπειτα από περισσότερα από δέκα χρόνια διαπραγματεύσεων, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέληξε σε προσωρινή συμφωνία για την αναθεώρηση των δικαιωμάτων των αεροπορικών επιβατών, διατηρώντας ένα από τα σημαντικότερα κεκτημένα των ταξιδιωτών: το δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καθυστέρησης άνω των τριών ωρών.

Η συμφωνία εγκρίθηκε από την Επιτροπή Συνδιαλλαγής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και πλέον αναμένεται να επικυρωθεί επίσημα από τα δύο θεσμικά όργανα. Οι νέοι κανόνες αποσκοπούν στην καλύτερη προστασία των επιβατών σε περιπτώσεις καθυστερήσεων, ακυρώσεων πτήσεων και άρνησης επιβίβασης, ενώ παράλληλα απλοποιούν σημαντικά τις διαδικασίες αποζημίωσης.

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Roberta Metsola, χαρακτήρισε τη συμφωνία σημαντική νίκη για τους Ευρωπαίους ταξιδιώτες, υπογραμμίζοντας ότι προσφέρει μεγαλύτερη διαφάνεια και σαφέστερους κανόνες χωρίς να επιβαρύνει υπερβολικά τον αεροπορικό κλάδο.

Παραμένει το όριο των τριών ωρών για αποζημίωση

Ένα από τα βασικά σημεία της συμφωνίας είναι ότι δεν αλλάζει το υφιστάμενο όριο των τριών ωρών καθυστέρησης για την καταβολή αποζημίωσης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει στο παρελθόν να αυξηθεί το όριο στις πέντε ώρες, ενώ αρκετά κράτη-μέλη ζητούσαν περιορισμό των αποζημιώσεων λόγω του κόστους για τις αεροπορικές εταιρείες.

Τελικά, οι επιβάτες θα συνεχίσουν να δικαιούνται αποζημίωση όταν η πτήση τους καθυστερεί πάνω από τρεις ώρες, ακυρώνεται λιγότερο από 14 ημέρες πριν από την αναχώρηση ή όταν τους αρνείται η εταιρεία την επιβίβαση.

Τα ποσά των αποζημιώσεων παραμένουν αμετάβλητα:

250 ευρώ για πτήσεις έως 1.500 χιλιόμετρα, 400 ευρώ για πτήσεις μεταξύ 1.500 και 3.500 χιλιομέτρων, καθώς και για μεγαλύτερες ενδοευρωπαϊκές πτήσεις, ενώ για μεγαλύτερες διεθνείς διαδρομές η αποζημίωση μπορεί να φθάνει τα 600 ευρώ. Σε ορισμένες περιπτώσεις επαναδρομολόγησης, οι αεροπορικές εταιρείες θα μπορούν να μειώνουν το ποσό έως και κατά 50%.

Οι εταιρείες θα εξακολουθούν να απαλλάσσονται από την υποχρέωση αποζημίωσης όταν η διαταραχή της πτήσης οφείλεται σε έκτακτες περιστάσεις, όπως ακραία καιρικά φαινόμενα, φυσικές καταστροφές, πολεμικές συγκρούσεις ή απεργίες υπηρεσιών αεροδρομίων και εναέριας κυκλοφορίας.

Απλούστερες και ταχύτερες διαδικασίες

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα μέχρι σήμερα ήταν η δυσκολία διεκδίκησης αποζημίωσης. Σύμφωνα με οργανώσεις καταναλωτών, πολλοί επιβάτες είτε δεν γνώριζαν τα δικαιώματά τους είτε εγκατέλειπαν τη διαδικασία επειδή τη θεωρούσαν πολύπλοκη.

Με το νέο πλαίσιο, οι αεροπορικές εταιρείες θα υποχρεούνται να ενημερώνουν ηλεκτρονικά τους επιβάτες μέσα σε τέσσερις ημέρες από την ολοκλήρωση του ταξιδιού τους για τα δικαιώματα και τη διαδικασία υποβολής αιτήματος αποζημίωσης. Οι ταξιδιώτες θα διαθέτουν εννέα μήνες για να καταθέσουν το αίτημά τους και οι εταιρείες θα πρέπει να απαντούν εντός 30 ημερών, είτε καταβάλλοντας την αποζημίωση είτε αιτιολογώντας την άρνησή τους.

Παρά τις πιέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν υιοθετήθηκε τελικά η πρόταση για αυτόματη καταβολή αποζημιώσεων, κάτι που αρκετοί ευρωβουλευτές χαρακτήρισαν χαμένη ευκαιρία.

Νέα δικαιώματα για οικογένειες και ευάλωτους επιβάτες

Η συμφωνία εισάγει και σημαντικές βελτιώσεις για τις οικογένειες. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν θα μπορούν πλέον να χρεώνουν επιπλέον ποσά ώστε ένα παιδί κάτω των 14 ετών να κάθεται δίπλα στον συνοδό του.

Το ίδιο δικαίωμα θα ισχύει για επιβάτες με αναπηρία ή μειωμένη κινητικότητα, καθώς και για εγκύους που χρειάζονται συνοδό.

Παράλληλα, ενισχύονται οι προβλέψεις για επιβάτες με αναπηρίες, οι οποίοι θα δικαιούνται αποζημίωση και βοήθεια εάν χάσουν την πτήση τους λόγω ανεπαρκούς υποστήριξης από το αεροδρόμιο.

Αλλαγές στις αποσκευές και στις χρεώσεις

Οι νέοι κανόνες καθιερώνουν το δικαίωμα δωρεάν μεταφοράς ενός προσωπικού αντικειμένου, όπως μικρή τσάντα ή σακίδιο, το οποίο θα πρέπει να χωρά κάτω από το κάθισμα του επιβάτη.

Αντίθετα, δεν πέρασε η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για δωρεάν μεταφορά χειραποσκευής κανονικού μεγέθους σε όλες τις πτήσεις.

Σημαντική είναι επίσης η ενίσχυση της διαφάνειας στις τιμές. Οι αεροπορικές εταιρείες, οι μεσάζοντες και οι πλατφόρμες κρατήσεων θα υποχρεούνται να εμφανίζουν από την αρχή της διαδικασίας κράτησης το πραγματικό κόστος του εισιτηρίου, συμπεριλαμβανομένων των αποσκευών που περιλαμβάνονται στην τιμή.

Επιπλέον, οι επιβάτες δεν θα επιβαρύνονται πλέον για τη διόρθωση απλών ορθογραφικών λαθών στο όνομά τους ούτε για την εκτύπωση κάρτας επιβίβασης όταν έχουν ήδη πραγματοποιήσει ηλεκτρονικό check-in.

Τα επόμενα βήματα

Η συμφωνία πρέπει τώρα να εγκριθεί επίσημα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της ΕΕ, με την τελική ψηφοφορία να αναμένεται κατά τη διάρκεια της ολομέλειας του Ιουλίου. Εφόσον λάβει το τελικό «πράσινο φως», θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη αναθεώρηση των ευρωπαϊκών κανόνων για τα αεροπορικά δικαιώματα από το 2004.

L’Union européenne renforce les droits des passagers aériens

Maintien de l’indemnisation après trois heures de retard, nouvelles garanties pour les familles et procédures simplifiées

Un accord attendu depuis de nombreuses années

Après plus d’une décennie de discussions, les institutions européennes sont parvenues à un accord politique visant à moderniser les règles qui encadrent les droits des passagers aériens. Ce compromis, validé par le comité de conciliation réunissant le Parlement européen et le Conseil, doit encore recevoir l’approbation formelle des deux institutions.

L’objectif est de mieux protéger les voyageurs confrontés à des retards importants, des annulations de vols ou des refus d’embarquement, tout en rendant les démarches plus claires et plus accessibles.

Selon la présidente du Parlement européen, Roberta Metsola, le texte apporte davantage de sécurité juridique aux consommateurs tout en préservant un équilibre avec les réalités du secteur aérien.

Le seuil des trois heures est conservé

L’un des principaux enjeux des négociations concernait l’indemnisation en cas de retard. Plusieurs États membres ainsi que la Commission européenne avaient envisagé de relever le seuil ouvrant droit à compensation. Finalement, le Parlement européen a obtenu le maintien de la règle actuelle.

Concrètement, les voyageurs continueront à pouvoir réclamer une indemnisation lorsqu’un vol arrive à destination avec plus de trois heures de retard, lorsqu’il est annulé peu avant le départ ou lorsqu’ils se voient refuser l’embarquement.

Les montants restent inchangés : 250 euros pour les trajets jusqu’à 1.500 kilomètres, 400 euros pour les vols intermédiaires et certaines liaisons européennes plus longues, et jusqu’à 600 euros pour les vols longue distance. Dans certaines situations de réacheminement rapide, les compagnies pourront toutefois réduire le montant versé.

Les transporteurs ne seront pas tenus d’indemniser les passagers lorsque la perturbation résulte de circonstances exceptionnelles indépendantes de leur volonté, telles que des catastrophes naturelles, des conflits armés, des conditions météorologiques extrêmes ou certaines grèves.

Des démarches plus simples pour les voyageurs

La réforme vise également à faciliter les demandes d’indemnisation. Les compagnies aériennes devront désormais transmettre aux passagers concernés, par voie électronique, toutes les informations nécessaires pour introduire une demande.

Les voyageurs disposeront d’un délai de neuf mois pour faire valoir leurs droits. De leur côté, les compagnies devront fournir une réponse dans un délai maximal de 30 jours, soit en versant l’indemnisation, soit en justifiant leur refus.

Si le Parlement souhaitait un système de compensation automatique, cette mesure n’a finalement pas été retenue dans le texte final.

Des avancées pour les familles et les personnes à mobilité réduite

Parmi les nouveautés les plus visibles figure l’interdiction pour les compagnies aériennes de facturer un supplément afin qu’un enfant de moins de 14 ans soit assis à côté de son parent ou de son accompagnateur.

La même protection s’appliquera aux personnes en situation de handicap, aux voyageurs à mobilité réduite ainsi qu’aux femmes enceintes lorsqu’un accompagnement est nécessaire.

Le texte renforce également les droits des passagers handicapés qui manqueraient leur vol en raison d’une assistance insuffisante fournie par l’aéroport.

Plus de transparence sur les prix et les bagages

Les nouvelles dispositions prévoient que chaque passager puisse emporter gratuitement un objet personnel, comme un sac à main ou un petit sac à dos pouvant être placé sous le siège.

En revanche, la gratuité systématique des bagages cabine, réclamée par une partie des eurodéputés, n’a pas été retenue.

Les plateformes de réservation et les compagnies devront par ailleurs afficher plus clairement les tarifs dès le début du processus d’achat, afin que les voyageurs puissent comparer plus facilement les offres disponibles.

Autre changement notable : les passagers ne pourront plus être facturés pour corriger une simple erreur orthographique dans leur nom ni pour imprimer leur carte d’embarquement après avoir effectué leur enregistrement.

Une adoption définitive attendue cet été

Le texte doit désormais franchir les dernières étapes législatives avant son entrée en vigueur. Le Parlement européen devrait se prononcer lors de sa session plénière de juillet. Si l’accord est confirmé, il marquera la réforme la plus importante des droits des passagers aériens européens depuis plus de vingt ans.

The post Νέα συμφωνία στην ΕΕ για τα δικαιώματα των αεροπορικών επιβατών appeared first on .

Σύμφωνα με τους ευρωβουλευτές, η καθιέρωση αυτής της ημέρας έχει στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης, των επιχειρήσεων και των θεσμών σχετικά με τη σημασία της πρόληψης και της ασφάλειας στην εργασία, παράλληλα με την υλοποίηση συγκεκριμένων πρωτοβουλιών σε σχολεία και χώρους δουλειάς. Το κείμενο εγκρίθηκε με 395 ψήφους υπέρ, 12 κατά και 41 αποχές.

Κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια που συνδέονται με τη ΤΝ

Το Κοινοβούλιο καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει και να αντιμετωπίσει τους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία που συνδέονται με την ΤΝ και τα συστήματα αλγοριθμικής διαχείρισης. Οι ευρωβουλευτές επισημαίνουν ότι οι εργαζόμενοι μέσω ψηφιακών πλατφορμών, καθώς κι όσοι εκτελούν καθήκοντα των οποίων ο ρυθμός και η απόδοση καθορίζονται ή αξιολογούνται από εργαλεία ΤΝ, ενδέχεται να αντιμετωπίζουν αυξημένους κινδύνους λόγω εντατικοποίησης της εργασίας και καταχρηστικής παρακολούθησης μέσω αλγοριθμικών συστημάτων λήψης αποφάσεων.

Κίνδυνοι από τη θερμότητα στους χώρους δουλειάς

Ακόμη, οι ευρωβουλευτές καλούν την Επιτροπή να αξιολογήσει τους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων που σχετίζονται με το κλίμα, όπως η θερμική καταπόνηση, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η ατμοσφαιρική ρύπανση. Ζητούν επίσης καλύτερα μέτρα προστασίας και πρόληψης στους χώρους εργασίας για την προστασία των εργαζομένων από την ακραία ζέστη και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, οι οποίες όπως σημειώνουν, πρέπει να αναγνωριστούν ως μείζονες επαγγελματικοί κίνδυνοι.

Επιθεωρήσεις

Για να συμβάλει στην επίτευξη ασφαλών και υγιών χώρων εργασίας, το Κοινοβούλιο υπογραμμίζει τη σημασία των ελέγχων για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία και καλεί τις χώρες της ΕΕ να ενισχύσουν τις επιθεωρήσεις εργασίας με μόνιμο προσωπικό, επαρκείς πόρους και θεσμική ανεξαρτησία.

Δηλώσεις

Η εισηγήτρια Chiara Gemma (Συντηρητικοί, Ιταλία), δήλωσε: «Οφείλουμε να μετατρέψουμε τη μνήμη των θυμάτων εργατικών ατυχημάτων σε έμπρακτη δέσμευση για την πρόληψή τους. Το ψήφισμά μας ενισχύει τη στήριξη στον στόχο ‘όραμα μηδενικών απωλειών’, δηλαδή την εξάλειψη των θανατηφόρων ατυχημάτων στην εργασία. Οι ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας αποτελούν θεμελιώδες δικαίωμα και ακρογωνιαίο λίθο του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Η μνήμη πρέπει να οδηγεί σε ευθύνη, ευαισθητοποίηση και ισχυρότερη προστασία για κάθε εργαζόμενο.»

Σχετικές πληροφορίες

Στις 8 Αυγούστου 1956, 262 ανθρακωρύχοι έχασαν τη ζωή τους στην τραγωδία του ορυχείου Bois Du Cazier στο Marcinelle του Βελγίου. Οι εργαζόμενοι προέρχονταν από διάφορες χώρες που σήμερα είναι κράτη μέλη της ΕΕ. Συγκεκριμένα, τα θύματα ήταν 136 Ιταλοί, 95 Βέλγοι, οκτώ Πολωνοί, έξι Έλληνες, πέντε Γερμανοί, πέντε Γάλλοι, τρεις Ούγγροι, ένας Άγγλος, ένας Ολλανδός, ένας Ρώσος και ένας Ουκρανός.

Το 2023, στην ΕΕ καταγράφηκαν 3.298 εργατικά δυστυχήματα και περίπου 2,8 εκατομμύρια εργατικά ατυχήματα που οδήγησαν σε απουσία τουλάχιστον τεσσάρων ημερών από την εργασία. Ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα καταγράφονται σε τομείς υψηλού κινδύνου, όπως οι κατασκευές, οι μεταφορές, η μεταποίηση και η γεωργία.

The post Εργατικά ατυχήματα: θέσπιση ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης θυμάτων ζητά το Κοινοβούλιο appeared first on .

Στην κορυφή της ευρωπαϊκής κατάταξης βρίσκεται η Ελβετία, όπου ο μέσος ετήσιος ακαθάριστος μισθός ξεπέρασε τα 107.000 ευρώ, αποτελώντας τη μοναδική χώρα της έρευνας με εξαψήφιο μέσο εισόδημα. Ακολουθούν η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο, το οποίο καταγράφει τον υψηλότερο μέσο μισθό μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με περίπου 77.800 ευρώ ετησίως.

Στην ίδια υψηλή κατηγορία συναντώνται επίσης η Δανία, η Ολλανδία, η Γερμανία και η Νορβηγία, επιβεβαιώνοντας το σταθερό προβάδισμα της βόρειας και δυτικής Ευρώπης σε επίπεδο αμοιβών.

Το Βέλγιο καταλαμβάνει μία από τις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ, με μέσο ετήσιο ακαθάριστο μισθό 62.348 ευρώ. Παρά τη σχετικά υψηλή θέση του, η αύξηση των μισθών στη χώρα χαρακτηρίζεται από στασιμότητα. Σύμφωνα με την έκθεση, λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό του 2025, οι πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 0,3%, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντίθετα, χώρες όπως η Λιθουανία, η Πολωνία και η Σλοβενία κατέγραψαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις πραγματικών αποδοχών, δείχνοντας ότι ορισμένες οικονομίες της ανατολικής Ευρώπης συνεχίζουν να συγκλίνουν σταδιακά με τις πιο ανεπτυγμένες αγορές.

Η εικόνα αλλάζει αισθητά όταν εξετάζεται η αγοραστική δύναμη και όχι μόνο οι ονομαστικοί μισθοί. Με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP), το χάσμα μεταξύ των χωρών περιορίζεται σημαντικά. Το Βέλγιο ανεβαίνει ακόμη ψηλότερα στην ευρωπαϊκή κατάταξη, με μέσο εισόδημα που αντιστοιχεί σε περίπου 87.530 δολάρια PPP.

Η Γερμανία βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση πίσω από την Ελβετία, ενώ χώρες όπως η Τουρκία παρουσιάζουν θεαματική βελτίωση στη σχετική κατάταξη όταν υπολογίζεται το κόστος ζωής.

Η περίπτωση της Ελλάδας θεωρείται ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Σε ονομαστικούς όρους, η χώρα παραμένει χαμηλά στην κατάταξη της ΕΕ, με μέσο ετήσιο ακαθάριστο μισθό 26.563 ευρώ, αρκετά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ωστόσο, όταν λαμβάνεται υπόψη η αγοραστική δύναμη, το ελληνικό εισόδημα ανεβαίνει αισθητά, φτάνοντας περίπου τα 50.974 δολάρια PPP.

Παρά τη βελτίωση αυτή, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να κουβαλά τις συνέπειες της πολυετούς οικονομικής κρίσης. Οι πραγματικοί μισθοί, σε όρους αγοραστικής δύναμης, έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 21% από το 2010, γεγονός που καθιστά τη χώρα μοναδική περίπτωση μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών του οργανισμού.

Η έκθεση αναδεικνύει επίσης τις μεγάλες διαφορές στη φορολογική επιβάρυνση των εργαζομένων. Το Βέλγιο καταγράφει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα φορολόγησης στον ΟΟΣΑ, καθώς οι άγαμοι εργαζόμενοι χωρίς παιδιά χάνουν σχεδόν το 40% του εισοδήματός τους σε φόρους και εισφορές — το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών-μελών.

Αντίθετα, χώρες όπως η Τσεχία και η Ελβετία εμφανίζουν πολύ χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση. Για τις οικογένειες με ένα παιδί και έναν εργαζόμενο, πάντως, η φορολογία στο Βέλγιο μειώνεται αισθητά.

Σύμφωνα με τους ειδικούς της International Labour Organization, οι μισθολογικές διαφορές στην Ευρώπη εξαρτώνται κυρίως από τρεις βασικούς παράγοντες: την παραγωγικότητα και τη δομή της οικονομίας, τους θεσμούς της αγοράς εργασίας και το συνολικό κόστος ζωής κάθε χώρας.

Οι οικονομίες με ισχυρούς τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας — όπως η τεχνολογία και οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες — τείνουν να προσφέρουν υψηλότερες αποδοχές, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καθώς και η ισχύς των συνδικάτων.

Salaires en Europe : de fortes disparités entre la Belgique, la Grèce et le reste de l’Union européenne

Le rapport « Taxing Wages 2026 » de l’OCDE met en lumière les écarts persistants de revenus et de pouvoir d’achat à travers l’Europe

La dernière étude publiée par OECD confirme une réalité économique bien connue : l’Europe reste profondément divisée en matière de salaires. Entre les pays du nord-ouest du continent et ceux du sud ou de l’est, les écarts demeurent importants, même si le coût de la vie vient parfois nuancer les différences.

Sans surprise, la Switzerland domine largement le classement européen avec un salaire brut annuel moyen dépassant les 107.000 euros. L’Iceland et le Luxembourg suivent derrière, ce dernier restant le pays de l’Union européenne où les rémunérations moyennes sont les plus élevées.

La Belgium figure également parmi les États européens les mieux classés. Avec un salaire moyen supérieur à 62.000 euros par an, le pays se situe dans le haut du tableau européen. Toutefois, derrière cette apparente solidité se cache une progression très limitée des revenus réels. Une fois l’inflation prise en compte, les salaires belges n’ont pratiquement pas évolué en 2025.

Cette stagnation contraste avec la dynamique observée dans plusieurs pays d’Europe centrale et orientale. La Lithuania, la Poland ou encore la Slovenia enregistrent les plus fortes hausses salariales de l’année, signe d’un rattrapage progressif au sein du marché européen.

Du côté de la Greece, la situation reste plus fragile. Le salaire brut annuel moyen y dépasse légèrement les 26.500 euros, plaçant le pays parmi les moins bien rémunérés de l’Union européenne. Malgré cela, le niveau de vie réel apparaît moins défavorable lorsqu’on tient compte du pouvoir d’achat local.

Les données corrigées selon la parité de pouvoir d’achat montrent en effet une amélioration sensible de la position grecque. Les revenus y atteignent l’équivalent d’environ 51.000 dollars PPP, ce qui réduit une partie de l’écart avec les économies les plus riches du continent.

Mais l’OCDE souligne également que la Grèce reste marquée par les conséquences durables de la crise économique déclenchée en 2010. Aucun autre pays développé n’a connu une telle chute des salaires réels sur une aussi longue période.

L’étude met aussi en avant les importantes différences de fiscalité entre pays européens. La Belgique conserve l’un des niveaux d’imposition les plus élevés de l’OCDE pour les travailleurs célibataires sans enfants, avec une charge fiscale proche de 40 %.

À l’inverse, des pays comme la Switzerland ou la Czech Republic appliquent une pression fiscale nettement plus faible sur les revenus du travail.

Enfin, les experts rappellent que les écarts salariaux européens ne dépendent pas uniquement du niveau de richesse des pays. La productivité, la spécialisation économique, la force des négociations collectives et le coût de la vie jouent également un rôle central dans la manière dont les revenus évoluent d’un État à l’autre.

The post Μισθοί δύο ταχυτήτων στην Ευρώπη: Πού βρίσκονται Βέλγιο και Ελλάδα σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ appeared first on .

Στόχος της νέας νομοθεσίας είναι να τερματίσει καταχρηστικές πρακτικές, να περιορίσει τις σκληρές εμπορικές μεθόδους και να ενισχύσει την υγεία και την προστασία των ζώων. Δεν είναι τυχαίο ότι περίπου το 44% των Ευρωπαίων διαθέτει κατοικίδιο, ενώ το 74% ζητά αυστηρότερη προστασία, σε μια αγορά που εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 1,3 δισ. ευρώ ετησίως.

Κεντρικό στοιχείο των νέων κανόνων αποτελεί η υποχρεωτική τοποθέτηση μικροτσίπ και καταγραφή όλων των σκύλων και γατών σε διαλειτουργικές εθνικές βάσεις δεδομένων. Η εφαρμογή θα γίνει σταδιακά: οι επαγγελματίες, όπως εκτροφείς, πωλητές και καταφύγια, θα πρέπει να συμμορφωθούν εντός τεσσάρων ετών, ενώ για τους ιδιώτες ιδιοκτήτες η υποχρέωση θα ισχύσει σε βάθος χρόνου, συγκεκριμένα μετά από δέκα χρόνια για τους σκύλους και δεκαπέντε για τις γάτες.

Παράλληλα, τίθενται σαφή όρια στην εκτροφή, με την απαγόρευση αναπαραγωγής μεταξύ στενών συγγενών και την απαγόρευση εκτροφής ζώων με ακραία σωματικά χαρακτηριστικά που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους. Η νομοθεσία βάζει επίσης τέλος σε πρακτικές κακοποίησης, όπως οι ακρωτηριασμοί για αισθητικούς λόγους, η μόνιμη πρόσδεση ζώων χωρίς λόγο και η χρήση επικίνδυνων περιλαίμιων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις εισαγωγές από τρίτες χώρες. Για να αντιμετωπιστούν τα κενά που επέτρεπαν την παράνομη εμπορία, οι νέοι κανόνες απαιτούν όλα τα ζώα που εισέρχονται στην ΕΕ να είναι ήδη καταγεγραμμένα και να φέρουν μικροτσίπ, ακόμη και όταν πρόκειται για μη εμπορικές μετακινήσεις. Οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να δηλώνουν τα ζώα τους σε βάση δεδομένων πριν από την άφιξή τους.

Η εισηγήτρια της πρότασης, Veronika Vrecionová, υπογράμμισε ότι το μήνυμα είναι σαφές: ένα κατοικίδιο αποτελεί μέλος της οικογένειας και όχι εμπορικό αντικείμενο, επισημαίνοντας πως οι νέοι κανόνες δημιουργούν πιο δίκαιες συνθήκες για τους υπεύθυνους εκτροφείς και περιορίζουν την εκμετάλλευση των ζώων.

Παρά τη θετική υποδοχή, η νομοθεσία θα πρέπει να εγκριθεί και από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να τεθεί σε ισχύ, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα εποχή στην προστασία των ζώων συντροφιάς στην Ευρώπη.

Des règles européennes renforcées pour les chiens et chats : vers une meilleure protection des animaux de compagnie

Le Parlement européen a adopté à une large majorité un nouveau cadre législatif visant à transformer en profondeur la protection des animaux de compagnie dans l’Union européenne. Avec 558 voix pour, 35 contre et 52 abstentions, il s’agit du premier ensemble de normes européennes harmonisées concernant le bien-être, l’élevage et le commerce des chiens et des chats.

Cette législation ambitionne de mettre fin aux pratiques abusives, de limiter les méthodes commerciales agressives et de renforcer la santé des animaux. Le contexte est révélateur : environ 44 % des Européens possèdent un animal de compagnie, tandis que 74 % souhaitent un renforcement de leur protection, dans un marché estimé à plus de 1,3 milliard d’euros par an.

Parmi les mesures phares figure l’obligation de micropucer et d’enregistrer tous les chiens et chats dans des bases de données nationales interconnectées. La mise en œuvre sera progressive : les professionnels disposeront de quatre ans pour se conformer, tandis que les particuliers auront jusqu’à dix ans pour les chiens et quinze ans pour les chats.

Le texte encadre également plus strictement l’élevage, en interdisant la reproduction entre proches parents et la sélection visant des caractéristiques physiques extrêmes nuisant à la santé des animaux. Il prohibe aussi certaines pratiques telles que les mutilations à des fins esthétiques, l’attache permanente injustifiée ou l’usage de colliers dangereux.

Les règles concernant les importations sont également renforcées. Tous les animaux entrant dans l’Union devront être identifiés par micropuce et enregistrés à l’avance, y compris dans le cadre de déplacements non commerciaux. Les propriétaires devront déclarer leurs animaux avant leur arrivée sur le territoire européen.

Selon la rapporteure Veronika Vrecionová, cette réforme envoie un message clair : les animaux de compagnie sont des membres de la famille et non des marchandises. Elle souligne également que ces règles permettront de garantir des conditions plus équitables pour les éleveurs respectueux des normes.

Le texte doit encore être validé par le Conseil de l’Union européenne avant son entrée en vigueur, marquant une étape décisive vers une meilleure protection des animaux à l’échelle du continent.

The post Νέοι αυστηροί κανόνες της ΕΕ για την προστασία των ζώων συντροφιάς appeared first on .

Παρά τη συνολική αυτή τάση, βραχυπρόθεσμα παρατηρείται μια ήπια αύξηση. Ο πληθυσμός της ΕΕ υπολογίζεται στα 451,8 εκατομμύρια το 2025 και αναμένεται να φτάσει στο ανώτατο σημείο του γύρω στο 2029, πριν ξεκινήσει μια σταδιακή αλλά σταθερή πτωτική πορεία, καταλήγοντας κοντά στα 398,8 εκατομμύρια έως το 2100.

Κεντρικό στοιχείο αυτής της εξέλιξης αποτελεί η γήρανση του πληθυσμού. Το ποσοστό των νέων ηλικίας 0-19 ετών αναμένεται να μειωθεί, ενώ η ομάδα των ατόμων σε ηλικία εργασίας (20-64 ετών) θα περιοριστεί σημαντικά, από 58% σε περίπου 50%. Την ίδια στιγμή, η αύξηση των ηλικιωμένων είναι εντυπωσιακή, ιδιαίτερα στην κατηγορία άνω των 80 ετών, η οποία αναμένεται να σχεδόν τριπλασιαστεί, φτάνοντας το 16% του συνολικού πληθυσμού.

Οι αλλαγές αυτές συνδέονται άμεσα με τις χαμηλές γεννήσεις και τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, δύο τάσεις που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια την ευρωπαϊκή κοινωνία. Αν και η μετανάστευση επηρεάζει τις πληθυσμιακές ισορροπίες, δεν αρκεί για να ανατρέψει τη συνολική καθοδική πορεία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, μόλις 12 από τις 30 ευρωπαϊκές χώρες αναμένεται να παρουσιάσουν αύξηση πληθυσμού έως το 2100, ενώ η πλειονότητα θα καταγράψει μείωση.

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη πτώση, καθώς ο πληθυσμός της προβλέπεται να μειωθεί περίπου κατά 30%, επιβεβαιώνοντας τη σοβαρότητα του δημογραφικού προβλήματος. Αντίστοιχα, σημαντικές μειώσεις καταγράφονται σε χώρες της Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης.

Αντίθετα, το Βέλγιο εμφανίζει μια πιο σταθερή εικόνα, με προβλεπόμενη αύξηση περίπου 4% έως το 2100. Το στοιχείο αυτό τοποθετεί τη χώρα ανάμεσα σε εκείνες που καταφέρνουν να διατηρήσουν ή και να ενισχύσουν τον πληθυσμό τους, εν μέρει χάρη στη μετανάστευση και τη διαφορετική δημογραφική δυναμική.

Στον αντίποδα, χώρες όπως η Λετονία και η Λιθουανία αναμένεται να χάσουν πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού τους, γεγονός που αναδεικνύει τις έντονες ανισότητες που θα χαρακτηρίσουν το δημογραφικό τοπίο της Ευρώπης.

Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις οικονομίες και τα κοινωνικά συστήματα, με λιγότερους εργαζόμενους να καλούνται να στηρίξουν έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό συνταξιούχων. Η πίεση σε τομείς όπως η υγεία και η κοινωνική πρόνοια εκτιμάται ότι θα ενταθεί, καθιστώντας το δημογραφικό ζήτημα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το μέλλον της Ευρώπης.

Europe face à un tournant démographique : une population en recul d’ici 2100
Vieillissement, natalité en baisse et fortes disparités entre pays redessinent le continent

L’Europe s’oriente vers une transformation démographique majeure au cours des prochaines décennies. D’après les projections de Eurostat, la population de l’Union européenne devrait diminuer de manière notable d’ici la fin du siècle, avec une baisse estimée à près de 53 millions d’habitants.

À court terme, la situation reste relativement stable, avec une légère croissance attendue jusqu’à la fin des années 2020. Toutefois, cette tendance s’inversera progressivement, laissant place à un déclin continu jusqu’en 2100.

Le phénomène clé derrière cette évolution est le vieillissement accéléré de la population. La part des jeunes diminue, tandis que celle des personnes âgées, en particulier les plus de 80 ans, augmente fortement. Cette mutation modifie profondément l’équilibre entre actifs et retraités, avec des conséquences directes sur les systèmes économiques et sociaux.

Les raisons sont multiples, mais reposent principalement sur une baisse durable de la natalité et une espérance de vie en hausse. Si les flux migratoires contribuent à atténuer ces effets dans certains pays, ils ne suffisent pas à inverser la tendance globale.

Les dynamiques varient fortement selon les États. La Grèce figure parmi les pays les plus touchés, avec une diminution attendue d’environ 30 % de sa population, illustrant l’ampleur du défi démographique auquel elle est confrontée.

À l’inverse, la Belgique présente une évolution plus modérée, avec une légère croissance estimée à 4 %, ce qui témoigne d’une situation plus équilibrée comparée à d’autres régions européennes.

Globalement, ces projections mettent en évidence une Europe à deux vitesses, où certaines régions verront leur population se contracter rapidement, tandis que d’autres parviendront à maintenir, voire à accroître leur attractivité démographique.

Dans ce contexte, les enjeux liés à la main-d’œuvre, aux retraites et aux services publics seront au cœur des préoccupations des décideurs européens dans les décennies à venir.

The post Δημογραφική ανατροπή στην Ευρώπη: Μείωση πληθυσμού κατά 53 εκατομμύρια έως το 2100 appeared first on .

Δύο διαφορετικές περιπτώσεις, διαφορετικά δικαιώματα

Σύμφωνα με τον Ευρωπαίο επίτροπο Μεταφορών Απόστολο Τζιτζικώστα, καθοριστικής σημασίας είναι η διάκριση ανάμεσα σε μια πραγματική έλλειψη καυσίμων και σε μια απλή αύξηση του κόστους τους. Αν μια πτήση ακυρωθεί επειδή δεν υπάρχει διαθέσιμο καύσιμο, τότε η κατάσταση μπορεί να χαρακτηριστεί ως «έκτακτη περίσταση». Σε αυτή την περίπτωση, οι αεροπορικές εταιρείες δεν υποχρεούνται να καταβάλουν αποζημίωση πέραν της επιστροφής του αντιτίμου του εισιτηρίου.

Αντίθετα, όταν μια ακύρωση οφείλεται σε οικονομικούς λόγους —όπως η εκτόξευση των τιμών— τότε δεν πρόκειται για έκτακτη συνθήκη. Αυτό σημαίνει ότι οι επιβάτες διατηρούν πλήρως τα δικαιώματά τους για αποζημίωση, όπως προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Αυξήσεις τιμών, όχι έλλειψη καυσίμων

Παρά τις ανησυχίες, οι μέχρι τώρα ακυρώσεις πτήσεων δεν σχετίζονται με φυσική έλλειψη καυσίμων. Αντιθέτως, η βασική αιτία είναι η σημαντική αύξηση των τιμών της κηροζίνης, η οποία έχει υπερδιπλασιαστεί από την έναρξη της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Ως αποτέλεσμα, αρκετές αεροπορικές εταιρείες περιορίζουν δρομολόγια που δεν θεωρούν πλέον οικονομικά βιώσιμα.

Καθησυχαστική στάση από τις Βρυξέλλες

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι, προς το παρόν, δεν υπάρχουν ενδείξεις πραγματικής έλλειψης καυσίμων στην ευρωπαϊκή αγορά. Η κατάσταση παρακολουθείται στενά, ωστόσο δεν αναμένονται μαζικές ακυρώσεις πτήσεων στο άμεσο μέλλον.

Παράλληλα, η Ευρώπη διαθέτει στρατηγικά αποθέματα καυσίμων, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν σε περίπτωση ανάγκης, υπό την προϋπόθεση ότι οι σχετικές αποφάσεις λαμβάνονται με συντονισμό και διαφάνεια μεταξύ των κρατών-μελών.

Στροφή σε εναλλακτικές λύσεις

Σε πιο μακροπρόθεσμο επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξετάζει τρόπους μείωσης της εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα, μεταξύ άλλων μέσω εισαγωγών από τις Ηνωμένες Πολιτείες και της ενίσχυσης της παραγωγής βιώσιμων αεροπορικών καυσίμων. Οι σχετικές προτάσεις εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο ενεργειακής και μεταφορικής πολιτικής που αναμένεται να παρουσιαστεί το επόμενο διάστημα.

Vols annulés et indemnisation : ce que disent les règles européennes en période de tensions énergétiques
Entre hausse des coûts et véritable pénurie, l’UE précise les droits des voyageurs

Face aux perturbations qui touchent actuellement le transport aérien en Europe, les autorités européennes ont tenu à clarifier les règles applicables en matière d’indemnisation des passagers. Au cœur du débat : la distinction entre une absence réelle de carburant et une augmentation spectaculaire de son prix.

Une frontière essentielle pour les passagers

D’après les explications fournies par le commissaire européen aux Transports, Apostolos Tzitzikostas, tout dépend de la cause de l’annulation. Si un vol est supprimé faute de carburant disponible, la situation peut être considérée comme exceptionnelle. Dans ce cas, les compagnies aériennes ne sont pas tenues de verser d’indemnités supplémentaires aux passagers.

En revanche, lorsque la décision est motivée par des considérations économiques —par exemple une explosion des coûts du kérosène— les règles changent. Les voyageurs peuvent alors prétendre à une compensation, conformément au cadre européen en vigueur.

Une pression liée aux prix, pas à l’approvisionnement

À ce stade, les perturbations observées ne sont pas dues à un manque physique de carburant, mais bien à une hausse marquée des prix, alimentée par les tensions géopolitiques au Moyen-Orient. Cette situation pousse certaines compagnies à réduire leurs opérations sur les lignes les moins rentables.

Un marché encore stable, selon la Commission

Bruxelles se veut néanmoins rassurante : aucun signe de rupture d’approvisionnement n’est constaté pour l’instant. Le marché continue d’absorber les tensions et aucune vague d’annulations massives n’est anticipée à court terme.

Des réserves stratégiques existent par ailleurs au niveau européen et pourraient être mobilisées si nécessaire, dans un cadre coordonné entre États membres.

Vers une diversification des sources d’énergie

Enfin, l’Union européenne explore plusieurs pistes pour sécuriser son approvisionnement à plus long terme. Cela passe notamment par la diversification des importations, mais aussi par le développement de carburants alternatifs, plus durables, afin de réduire la dépendance aux régions actuellement sous tension.

Dans ce contexte incertain, la question des droits des passagers reste étroitement liée à l’évolution de la crise énergétique et à ses répercussions sur le secteur aérien.

The post Ακυρώσεις πτήσεων και αποζημιώσεις: τι ισχύει και τι προειδοποιεί η ΕΕ appeared first on .

Συγκεκριμένα, οι νέοι κανόνες προβλέπουν ότι οι εισαγωγές χάλυβα πέραν ενός ορίου θα επιβαρύνονται πλέον με δασμούς 50%, έναντι 25% που ισχύει σήμερα. Παράλληλα, οι ποσοστώσεις αδασμολόγητων εισαγωγών μειώνονται κατά 47%, φτάνοντας τα 18,3 εκατομμύρια τόνους ετησίως, επίπεδο που αντιστοιχεί στην ευρωπαϊκή αγορά του 2013, πριν εμφανιστούν οι έντονες ανισορροπίες λόγω υπερπαραγωγής.

Η απόφαση αυτή εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια αντιμετώπισης της παγκόσμιας υπερπαραγωγής χάλυβα, ιδιαίτερα από χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία και η Τουρκία, οι οποίες διαθέτουν προϊόντα σε χαμηλότερες τιμές, επηρεάζοντας αρνητικά την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Όπως υπογράμμισε ο επίτροπος Εμπορίου Μάρος Σέφτσοβιτς, ο κλάδος του χάλυβα αποτελεί βασικό πυλώνα για τη στρατηγική αυτονομία και τη βιομηχανική ισχύ της Ευρώπης, καθιστώντας αναγκαία την παρέμβαση.

Τα μέτρα θα ισχύσουν για όλες τις εισαγωγές από τρίτες χώρες, με εξαίρεση τα κράτη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (Ισλανδία, Λιχτενστάιν και Νορβηγία), ενώ απομένει η τελική έγκριση από το Συμβούλιο της ΕΕ και την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ώστε να τεθούν σε εφαρμογή πριν από τη λήξη του ισχύοντος καθεστώτος στα τέλη Ιουνίου.

Επιπτώσεις στη βιομηχανία και την απασχόληση

Οι νέοι περιορισμοί αναμένεται να επηρεάσουν άμεσα μεγάλους ευρωπαϊκούς βιομηχανικούς παίκτες, όπως η ArcelorMittal, η οποία δραστηριοποιείται έντονα στο Βέλγιο. Για τη μονάδα της στη Γάνδη, οι αυστηρότεροι κανόνες ενδέχεται να προσφέρουν σημαντική ανάσα, περιορίζοντας τον ανταγωνισμό από φθηνότερο εισαγόμενο χάλυβα και βελτιώνοντας την αποδοτικότητα των ευρωπαϊκών εγκαταστάσεων.

Η ανάγκη για τέτοιου είδους στήριξη έχει καταστεί εμφανής τους τελευταίους μήνες. Στις αρχές του έτους, η εταιρεία είχε εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο κλεισίματος μονάδας στη Γάνδη, με περίπου 90 θέσεις εργασίας να βρίσκονται σε κίνδυνο, λόγω χαμηλής παραγωγής και πιεσμένων περιθωρίων κέρδους. Το ευρύτερο εργοστάσιο, που απασχολεί περίπου 4.500 εργαζόμενους, έχει επίσης επηρεαστεί από τη μειωμένη ζήτηση στον ευρωπαϊκό κλάδο αυτοκινήτου.

Ωστόσο, τα τελευταία οικονομικά στοιχεία δείχνουν σημάδια ανάκαμψης, με την εταιρεία να καταγράφει καθαρά κέρδη 3,15 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το 2025, υπερδιπλάσια σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Σύμφωνα με την ίδια, τα νέα μέτρα της ΕΕ αναμένεται να συμβάλουν στην αποκατάσταση της κερδοφορίας και στην καλύτερη αξιοποίηση της παραγωγικής δυναμικότητας, με πιο ορατά αποτελέσματα από το δεύτερο εξάμηνο του 2026 και μετά.

L’Union européenne renforce sa protection du secteur sidérurgique

Des droits de douane plus élevés et des quotas réduits pour faire face à la concurrence mondiale

Face aux pressions croissantes exercées sur son industrie, l’Union européenne a décidé de durcir son cadre commercial concernant les importations d’acier. À l’issue d’un accord entre le Parlement européen et les États membres, de nouvelles mesures ont été adoptées afin de soutenir un secteur jugé stratégique pour l’économie européenne.

Le dispositif prévoit désormais que les importations dépassant un certain seuil seront soumises à des droits de douane portés à 50 %, soit un doublement par rapport au régime actuel. En parallèle, les volumes pouvant entrer sur le marché européen sans taxation seront fortement réduits, avec un plafond fixé à 18,3 millions de tonnes par an, ce qui représente une baisse significative et un retour à des niveaux proches de ceux observés avant les déséquilibres du marché mondial.

Cette décision répond à une réalité bien identifiée : la surproduction mondiale d’acier, largement alimentée par des pays comme la Chine, mais aussi l’Inde ou la Turquie, qui proposent des prix particulièrement compétitifs. Pour Bruxelles, il s’agit de rétablir un équilibre et de garantir des conditions de concurrence plus équitables pour les producteurs européens. Le commissaire au Commerce, Maros Šefčovič, a insisté sur le rôle clé de la sidérurgie dans la souveraineté industrielle européenne, soulignant l’importance de protéger ce secteur face aux déséquilibres globaux.

Les nouvelles règles concerneront l’ensemble des pays tiers, à l’exception des membres de l’Espace économique européen. Leur entrée en vigueur dépend encore d’une validation formelle par le Conseil et le Parlement, mais elle est attendue avant l’expiration du dispositif actuel.

Un impact direct sur les acteurs industriels

Ces mesures pourraient avoir des conséquences notables pour des groupes comme ArcelorMittal, particulièrement implanté en Belgique. Le site de Gand, en proie à des difficultés ces dernières années, pourrait bénéficier d’un environnement plus favorable grâce à la réduction des importations à bas coût.

La situation du groupe illustre les défis du secteur. Une unité spécialisée avait récemment été menacée de fermeture, mettant en péril une quatre-vingtaine d’emplois, dans un contexte de baisse de la demande et de marges fragilisées. Plus largement, l’ensemble du site, qui compte plusieurs milliers de salariés, subit les effets du ralentissement de l’industrie automobile européenne.

Malgré ces tensions, les perspectives semblent s’améliorer. Les résultats financiers récents témoignent d’un redressement, et l’entreprise estime que les nouvelles règles européennes pourraient renforcer cette dynamique. En limitant l’afflux d’acier à bas prix, elles devraient favoriser une meilleure utilisation des capacités de production et soutenir les performances économiques du groupe, avec des effets attendus à moyen terme, notamment à partir de la seconde moitié de 2026.

The post Η ΕΕ διπλασιάζει τους δασμούς εισαγωγής χάλυβα από χώρες εκτός Ένωσης appeared first on .

Η μέθοδος βασίζεται στην ανίχνευση καταλοίπων ουσιών στα λύματα, προσφέροντας μια ρεαλιστική και άμεση εικόνα της κατανάλωσης σε επίπεδο πληθυσμού, χωρίς να εξαρτάται από δηλώσεις χρηστών ή έρευνες.

Άνοδος για κοκαΐνη και κεταμίνη, πτώση για MDMA
Τα στοιχεία δείχνουν σαφή ενίσχυση της παρουσίας διεγερτικών ουσιών. Η κοκαΐνη κατέγραψε αύξηση περίπου 22% μεταξύ 2024 και 2025, με υψηλά επίπεδα κυρίως στη δυτική και νότια Ευρώπη, ιδίως σε χώρες όπως το Βέλγιο, η Ισπανία και η Ολλανδία.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η άνοδος της κεταμίνης, της οποίας τα κατάλοιπα αυξήθηκαν κατά σχεδόν 41%, επιβεβαιώνοντας τη διεύρυνση της χρήσης της σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις.

Αντίθετα, το MDMA (έκσταση) σημείωσε αισθητή πτώση, με μείωση περίπου 16% στα επίπεδα που ανιχνεύθηκαν στα λύματα. Η υποχώρηση ήταν ιδιαίτερα εμφανής σε πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης, ξεπερνώντας ακόμη και τα επίπεδα μείωσης που είχαν καταγραφεί την περίοδο των lockdown.

Διαφοροποιήσεις ανά ουσία και γεωγραφία
Η εικόνα για άλλες ουσίες είναι πιο σύνθετη. Η αμφεταμίνη και η μεθαμφεταμίνη εμφανίζουν έντονες διαφοροποιήσεις ανά περιοχή, με υψηλότερα επίπεδα στη βόρεια και κεντρική Ευρώπη και χαμηλότερα στον νότο.

Η κάνναβη παρουσιάζει μικτές τάσεις, με άλλες πόλεις να καταγράφουν αύξηση και άλλες μείωση, γεγονός που επιβεβαιώνει τη μεταβαλλόμενη φύση της χρήσης της στην Ευρώπη.

Παρά τις διαφορές, ένα βασικό συμπέρασμα παραμένει: όλες οι εξεταζόμενες ουσίες εντοπίστηκαν σχεδόν σε κάθε πόλη, γεγονός που υπογραμμίζει τον γενικευμένο χαρακτήρα του φαινομένου.

Η «γεωγραφία» της κατανάλωσης και τα πρότυπα της εβδομάδας
Η ανάλυση αποκαλύπτει και σαφή χρονικά μοτίβα. Σε πάνω από το 75% των πόλεων, τα επίπεδα κοκαΐνης και MDMA αυξάνονται αισθητά το Σαββατοκύριακο, επιβεβαιώνοντας τη σύνδεσή τους με τη νυχτερινή ζωή και τη διασκέδαση.

Αντίθετα, ουσίες όπως η αμφεταμίνη και η κάνναβη παρουσιάζουν πιο ομοιόμορφη κατανομή μέσα στην εβδομάδα, γεγονός που υποδηλώνει διαφορετικά πρότυπα χρήσης.

Ένα δυναμικό και εξελισσόμενο φαινόμενο
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή μιας διάχυτης, ποικιλόμορφης και συνεχώς εξελισσόμενης αγοράς ναρκωτικών στην Ευρώπη. Τα δεδομένα από τα λύματα επιβεβαιώνουν ότι η χρήση ουσιών δεν είναι μόνο εκτεταμένη, αλλά και μεταβαλλόμενη, επηρεαζόμενη από κοινωνικές συνθήκες, διαθεσιμότητα και νέες τάσεις.

Les eaux usées révèlent une Europe en mutation: hausse des stimulants, recul de l’ecstasy

Une radiographie inédite de la consommation en Europe
L’analyse des eaux usées à grande échelle offre aujourd’hui une lecture précise des habitudes de consommation de drogues en Europe. L’étude menée dans plus d’une centaine de villes met en évidence un paysage en mutation, où certaines substances gagnent du terrain tandis que d’autres reculent.

Cette approche scientifique permet d’obtenir une vision concrète et quasi instantanée des usages, en mesurant directement les traces chimiques laissées par les consommateurs dans les réseaux d’assainissement.

Des stimulants en forte progression
Les résultats montrent une progression marquée de plusieurs drogues stimulantes. La cocaïne continue de s’imposer dans de nombreuses métropoles européennes, avec une hausse significative et une forte présence en Europe occidentale.

La kétamine, quant à elle, connaît une expansion encore plus rapide, confirmant son installation durable dans les pratiques de consommation contemporaines.

À l’inverse, la MDMA enregistre un recul notable, signe possible d’une évolution des habitudes festives et des préférences des usagers.

Des tendances contrastées selon les régions
L’étude met en lumière une Europe fragmentée en termes de consommation. Les drogues de synthèse comme les amphétamines restent plus présentes dans certaines zones du nord et du centre, tandis que d’autres régions affichent des niveaux plus faibles.

Le cannabis, de son côté, ne suit pas une trajectoire uniforme, avec des variations importantes selon les villes et les contextes locaux.

Malgré ces différences, un constat s’impose: la consommation de drogues est largement répandue, toutes les substances étudiées étant détectées dans la grande majorité des villes participantes.

Des usages liés aux rythmes urbains
L’analyse temporelle révèle également des comportements distincts. Les concentrations de cocaïne et de MDMA augmentent nettement durant le week-end, traduisant leur lien avec les activités festives.

D’autres substances, en revanche, s’inscrivent dans des usages plus réguliers, répartis tout au long de la semaine.

Un phénomène en constante évolution
Au final, cette étude confirme que le marché des drogues en Europe est loin d’être statique. Il évolue rapidement, porté par des dynamiques sociales, économiques et culturelles, et nécessite une observation continue pour mieux orienter les პოლიტiques de santé publique et de prévention.

The post Οργανισμός ΕΕ για ναρκωτικά: Περισσότερη κοκαΐνη και κεταμίνη στα λύματα της Ευρώπης appeared first on .

Η αναθεωρημένη οδηγία, η οποία θα πρέπει ακόμη να λάβει την τελική έγκριση από το Council of the European Union, εγκρίθηκε με 537 ψήφους υπέρ, δύο κατά και 24 αποχές. Οι αλλαγές βασίζονται σε εμπειρίες των τελευταίων ετών, ιδίως από τις αναταράξεις που προκάλεσε η πανδημία της COVID-19 και από πρόσφατες καταρρεύσεις μεγάλων ταξιδιωτικών εταιρειών.

Σαφέστερος ορισμός για τα «ταξιδιωτικά πακέτα»

Ένα από τα βασικά σημεία της νέας νομοθεσίας αφορά τον ακριβέστερο ορισμό του ταξιδιωτικού πακέτου, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις κρατήσεων μέσω διαδικτύου.

Σύμφωνα με τους νέους κανόνες, συνδυασμένες υπηρεσίες που αγοράζονται μέσω διαδοχικών ή συνδεδεμένων κρατήσεων μπορεί να θεωρηθούν οργανωμένο πακέτο όταν ο πρώτος πάροχος μοιράζεται τα προσωπικά δεδομένα του ταξιδιώτη με άλλους παρόχους και τα συμβόλαια ολοκληρώνονται εντός 24 ωρών.

Η ρύθμιση αυτή στοχεύει να καλύψει τις σύγχρονες πρακτικές κρατήσεων στο διαδίκτυο, όπου οι ταξιδιώτες συχνά συνδυάζουν πτήσεις, ξενοδοχεία και άλλες υπηρεσίες μέσα από πολλαπλές πλατφόρμες.

Νέοι κανόνες για τα ταξιδιωτικά vouchers

Η οδηγία εισάγει επίσης σαφέστερους κανόνες για τα ταξιδιωτικά κουπόνια (vouchers), τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ευρέως κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Με βάση το νέο πλαίσιο, οι ταξιδιώτες θα έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν ένα voucher και να ζητήσουν επιστροφή χρημάτων εντός 14 ημερών.

Αν ο ταξιδιώτης αποδεχθεί το κουπόνι, αυτό θα μπορεί να ισχύει για μέγιστο διάστημα 12 μηνών. Εφόσον το ποσό δεν χρησιμοποιηθεί μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, το υπόλοιπο θα πρέπει να επιστρέφεται υποχρεωτικά.

Δικαίωμα ακύρωσης σε περιπτώσεις έκτακτων περιστάσεων

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο της μεταρρύθμισης αφορά το δικαίωμα ακύρωσης οργανωμένων ταξιδιών χωρίς επιπλέον χρεώσεις.

Οι ταξιδιώτες θα μπορούν να ακυρώνουν ένα ταξίδι όταν προκύπτουν έκτακτες περιστάσεις, όχι μόνο στον προορισμό αλλά και στο σημείο αναχώρησης, ή όταν γεγονότα τέτοιας φύσης επηρεάζουν σημαντικά τη δυνατότητα πραγματοποίησης του ταξιδιού.

Η διάταξη αυτή επιχειρεί να καλύψει περιπτώσεις όπως φυσικές καταστροφές, σοβαρές κρίσεις ή μεγάλες διαταραχές στις μεταφορές.

Ενισχυμένα δικαιώματα σε διαφορές και πτωχεύσεις

Η νέα οδηγία ενισχύει επίσης τα δικαιώματα των καταναλωτών σε περιπτώσεις διαφωνιών με ταξιδιωτικούς οργανωτές ή πτώχευσης εταιρειών.

Οι διοργανωτές ταξιδιών θα πρέπει να επιβεβαιώνουν την παραλαβή μιας καταγγελίας εντός επτά ημερών και να παρέχουν αιτιολογημένη απάντηση μέσα σε 60 ημέρες.

Σε περιπτώσεις πτώχευσης ταξιδιωτικής εταιρείας, τα ποσά που καλύπτονται από τα συστήματα προστασίας αφερεγγυότητας θα πρέπει, κατά κανόνα, να επιστρέφονται στους ταξιδιώτες μέσα σε έξι μήνες.

Η εφαρμογή των νέων κανόνων

Αφού η οδηγία εγκριθεί επίσημα από το Council of the European Union, τα κράτη-μέλη της European Union θα έχουν 28 μήνες για να ενσωματώσουν τους νέους κανόνες στην εθνική τους νομοθεσία.

Μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας θα ακολουθήσει ένα ακόμη διάστημα έξι μηνών, πριν οι νέες διατάξεις τεθούν πλήρως σε ισχύ.

Nouvelles règles européennes pour les voyages à forfait

Le Parlement européen renforce la protection des voyageurs et clarifie leurs droits en cas d’annulation, de litige ou de faillite d’une agence de voyage

Le European Parliament a adopté de nouvelles règles visant à renforcer la protection des consommateurs dans le secteur des voyages à forfait, tout en clarifiant les droits des voyageurs en cas d’annulation, de circonstances extraordinaires ou de faillite d’un organisateur de voyages.

La directive révisée, qui doit encore être formellement approuvée par le Council of the European Union, a été adoptée par 537 voix pour, deux contre et 24 abstentions. Cette réforme s’appuie notamment sur les enseignements tirés de la pandémie de COVID-19 et sur les faillites récentes de certaines grandes entreprises du secteur du voyage.

Une définition plus claire du “voyage à forfait”

L’un des points centraux de la nouvelle législation concerne la clarification de la définition du voyage à forfait, en particulier pour les réservations effectuées en ligne.

Selon les nouvelles règles, des services combinés achetés via des processus de réservation liés pourront être considérés comme un forfait si le premier prestataire partage les données personnelles du voyageur avec d’autres prestataires et si les contrats sont conclus dans un délai de 24 heures.

Cette disposition vise à mieux encadrer les pratiques modernes de réservation, où les voyageurs combinent souvent vols, hébergements et autres services via différentes plateformes numériques.

Des règles plus strictes pour les vouchers

La directive introduit également des règles plus claires concernant les bons de voyage (vouchers), largement utilisés pendant la pandémie.

Les voyageurs auront désormais le droit de refuser un voucher et de demander un remboursement dans un délai de 14 jours.

Si un voucher est accepté, il pourra rester valable pendant un maximum de 12 mois. À l’issue de cette période, toute somme non utilisée devra être remboursée au voyageur.

Annulation possible en cas de circonstances extraordinaires

La réforme prévoit aussi un droit d’annulation sans pénalité pour les voyages à forfait en cas de circonstances extraordinaires.

Ces situations ne concernent pas uniquement la destination, mais également le lieu de départ, ou tout événement susceptible d’affecter de manière significative la réalisation du voyage.

Cette disposition vise notamment des situations telles que des catastrophes naturelles, des crises majeures ou des perturbations importantes des transports.

Des droits renforcés en cas de litige ou de faillite

La directive renforce également les droits des consommateurs dans les situations de litige avec un organisateur de voyages ou de faillite d’une entreprise touristique.

Les organisateurs devront accuser réception d’une plainte dans un délai de sept jours et fournir une réponse motivée dans les 60 jours.

En cas de faillite d’un organisateur, les remboursements couverts par les mécanismes de protection contre l’insolvabilité devront en principe être effectués dans un délai de six mois.

Entrée en vigueur des nouvelles règles

Une fois la directive officiellement adoptée par le Council of the European Union, les États membres de l’European Union disposeront de 28 mois pour transposer ces règles dans leur législation nationale.

Une période supplémentaire de six mois sera ensuite prévue avant que les nouvelles dispositions ne deviennent pleinement applicables.

The post ΕΕ: νέοι κανόνες για τα οργανωμένα ταξίδια για την προστασία των καταναλωτών appeared first on .

Η απόφαση έρχεται σε συνέχεια της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών “My Voice, My Choice”, η οποία συγκέντρωσε 1.124.513 υπογραφές και στα 27 κράτη μέλη, ζητώντας τη δημιουργία ευρωπαϊκού μηχανισμού αλληλεγγύης για τη διασφάλιση προσιτής και ασφαλούς πρόσβασης στην άμβλωση.

Η Επίτροπος Ισότητας, Hadja Lahbib, δήλωσε ότι το υφιστάμενο ταμείο «θα στηρίξει γυναίκες που πρέπει να ταξιδέψουν, γυναίκες στη χώρα τους, γυναίκες σε απομακρυσμένες περιοχές και γυναίκες χωρίς οικονομικά μέσα». Το FSE+ διαθέτει προϋπολογισμό 142,7 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2021-2027, με κατανομή βάσει πληθυσμού.

Χωρίς νέο μηχανισμό, αλλά με πολιτική αναγνώριση

Παρά την πίεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο είχε υιοθετήσει μη δεσμευτικό ψήφισμα υπέρ της δημιουργίας νέου χρηματοδοτικού εργαλείου, η Επιτροπή δεν προχώρησε στη σύσταση νέου μηχανισμού.

Ωστόσο, η συντονίστρια της πρωτοβουλίας, Nika Kovač, σημείωσε ότι «αν και δεν δημιουργείται νέο νομικό εργαλείο, η Επιτροπή αναγνώρισε επίσημα ότι οι βασικοί στόχοι της πρωτοβουλίας μπορούν να επιτευχθούν και χάραξε συγκεκριμένη οδό εφαρμογής τους».

Η πρωτοβουλία υποστηρίχθηκε από περισσότερους από 100 ευρωβουλευτές, οι οποίοι απέστειλαν επιστολή στην Πρόεδρο της Επιτροπής, Ursula von der Leyen, εντείνοντας την πολιτική πίεση. Όπως τόνισε η Kovač, «όταν 1,2 εκατομμύρια πολίτες υψώνουν τη φωνή τους, όταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στέλνει σαφές δημοκρατικό μήνυμα και όταν η κοινωνία των πολιτών κινητοποιείται πέρα από σύνορα, η Επιτροπή δεν μπορεί να στρέψει το βλέμμα αλλού».

Η σημασία της συμμετοχής των πολιτών

To “My Voice, My Choice” αποτελεί Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, έναν θεσμικό μηχανισμό που επιτρέπει στους πολίτες να ζητούν από την Επιτροπή την υποβολή νομοθετικής πρότασης. Όταν συγκεντρωθεί τουλάχιστον ένα εκατομμύριο υπογραφές από επτά χώρες, το αίτημα εξετάζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή οφείλει να απαντήσει αιτιολογημένα.

Σημαντικό ρόλο στην επιτυχία της καμπάνιας έπαιξε και η ψηφιακή κινητοποίηση. Η υπεύθυνη επικοινωνίας, Nika Povz, υπογράμμισε ότι η ισχυρή διαδικτυακή παρουσία αποτέλεσε καθοριστικό εργαλείο, από τη συλλογή υπογραφών έως την άσκηση πολιτικής πίεσης.

Ανομοιογενές νομικό τοπίο στην ΕΕ

Το δικαίωμα στην άμβλωση παραμένει άνισα κατοχυρωμένο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη Μάλτα ισχύει πλήρης απαγόρευση, ενώ στην Πολωνία επιτρέπεται μόνο σε περιπτώσεις βιασμού ή κινδύνου για την υγεία της γυναίκας, μετά και την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2021 που κατήργησε την άμβλωση λόγω εμβρυϊκής δυσπλασίας. Στην Ουγγαρία, η διαδικασία είναι νόμιμη εντός των πρώτων 90 ημερών, αλλά από το 2022 ισχύει το λεγόμενο διάταγμα του «χτύπου της καρδιάς», που υποχρεώνει τις γυναίκες να ακούσουν τις ζωτικές λειτουργίες του εμβρύου πριν την επέμβαση.

Αντίθετα, χώρες όπως η Γαλλία έχουν κατοχυρώσει συνταγματικά το δικαίωμα στην άμβλωση, ενώ το Λουξεμβούργο και οι Κάτω Χώρες έχουν καταργήσει τις υποχρεωτικές περιόδους αναμονής. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Άτλαντα Πολιτικών για την Άμβλωση 2025, σε αρκετά κράτη μέλη καταγράφονται νέοι περιορισμοί, αυξημένες πιέσεις προς παρόχους υγείας και διάδοση παραπληροφόρησης.

L’Union européenne autorise l’utilisation du FSE+ pour faciliter l’accès transfrontalier à l’avortement

Une réponse institutionnelle à une mobilisation citoyenne de plus d’un million de signatures

La Commission européenne a confirmé que les États membres peuvent mobiliser le Fonds social européen Plus (FSE+) afin de soutenir financièrement l’accès à des avortements sûrs et légaux, y compris lorsque les femmes doivent se rendre dans un autre pays pour y recourir. Cette possibilité s’inscrit dans le cadre existant du fonds et reste conditionnée au respect des législations nationales.

Cette évolution fait suite à l’initiative citoyenne européenne “My Voice, My Choice”, qui a rassemblé 1.124.513 signatures dans l’ensemble des 27 États membres. Les organisateurs demandaient la mise en place d’un mécanisme de solidarité européen garantissant un accès effectif et abordable à l’interruption volontaire de grossesse.

La commissaire à l’Égalité, Hadja Lahbib, a précisé que le fonds pourra soutenir « les femmes contraintes de voyager, celles vivant dans des régions isolées ou celles qui ne disposent pas de moyens financiers ». Doté de 142,7 milliards d’euros pour la période 2021-2027, le FSE+ finance déjà des politiques sociales, éducatives et sanitaires.

Pas de nouvel instrument, mais une reconnaissance politique

Si le Parlement européen avait plaidé pour la création d’un instrument financier spécifique, la Commission a choisi de ne pas proposer de nouveau cadre juridique. Elle considère toutefois que les objectifs poursuivis peuvent être atteints via les outils existants.

La coordinatrice de l’initiative, Nika Kovač, a salué une étape importante, estimant que la Commission « a reconnu officiellement que les objectifs fondamentaux pouvaient être réalisés et a indiqué une voie concrète pour leur mise en œuvre ». Plus de cent députés européens avaient appuyé la démarche en adressant une lettre à la présidente Ursula von der Leyen.

Des législations contrastées au sein de l’Union

Le contexte européen reste marqué par de fortes disparités. À Malte, l’avortement demeure interdit en toutes circonstances. En Pologne, il n’est autorisé qu’en cas de viol ou de danger pour la santé de la femme, à la suite d’une décision du Tribunal constitutionnel en 2021 supprimant la possibilité d’interruption pour malformation fœtale. En Hongrie, l’IVG est légale dans les 90 premiers jours, mais un décret adopté en 2022 impose aux femmes d’écouter les fonctions vitales du fœtus avant l’intervention.

À l’inverse, certains pays ont renforcé les garanties juridiques. La France a inscrit le droit à l’avortement dans sa Constitution, tandis que le Luxembourg et les Pays-Bas ont supprimé les délais d’attente obligatoires. Malgré ces avancées, des restrictions nouvelles, des pressions sur les prestataires et la diffusion de désinformation persistent dans plusieurs États membres, soulignant la dimension toujours sensible et évolutive de la question au sein de l’Union européenne.

The post Η ΕΕ ανοίγει τον δρόμο για διασυνοριακή πρόσβαση στην άμβλωση μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου appeared first on .