Μισθοί δύο ταχυτήτων στην Ευρώπη: Πού βρίσκονται Βέλγιο και Ελλάδα σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ

Η νέα έκθεση «Taxing Wages 2026» του ΟΟΣΑ αποτυπώνει με σαφήνεια τις έντονες οικονομικές ανισότητες που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την Ευρώπη. Παρά τις αυξήσεις που καταγράφηκαν σε αρκετές χώρες το 2025, οι διαφορές στους μέσους μισθούς, αλλά και στην πραγματική αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, παραμένουν σημαντικές.

Στην κορυφή της ευρωπαϊκής κατάταξης βρίσκεται η Ελβετία, όπου ο μέσος ετήσιος ακαθάριστος μισθός ξεπέρασε τα 107.000 ευρώ, αποτελώντας τη μοναδική χώρα της έρευνας με εξαψήφιο μέσο εισόδημα. Ακολουθούν η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο, το οποίο καταγράφει τον υψηλότερο μέσο μισθό μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με περίπου 77.800 ευρώ ετησίως.

Στην ίδια υψηλή κατηγορία συναντώνται επίσης η Δανία, η Ολλανδία, η Γερμανία και η Νορβηγία, επιβεβαιώνοντας το σταθερό προβάδισμα της βόρειας και δυτικής Ευρώπης σε επίπεδο αμοιβών.

Το Βέλγιο καταλαμβάνει μία από τις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ, με μέσο ετήσιο ακαθάριστο μισθό 62.348 ευρώ. Παρά τη σχετικά υψηλή θέση του, η αύξηση των μισθών στη χώρα χαρακτηρίζεται από στασιμότητα. Σύμφωνα με την έκθεση, λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό του 2025, οι πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 0,3%, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντίθετα, χώρες όπως η Λιθουανία, η Πολωνία και η Σλοβενία κατέγραψαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις πραγματικών αποδοχών, δείχνοντας ότι ορισμένες οικονομίες της ανατολικής Ευρώπης συνεχίζουν να συγκλίνουν σταδιακά με τις πιο ανεπτυγμένες αγορές.

Η εικόνα αλλάζει αισθητά όταν εξετάζεται η αγοραστική δύναμη και όχι μόνο οι ονομαστικοί μισθοί. Με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP), το χάσμα μεταξύ των χωρών περιορίζεται σημαντικά. Το Βέλγιο ανεβαίνει ακόμη ψηλότερα στην ευρωπαϊκή κατάταξη, με μέσο εισόδημα που αντιστοιχεί σε περίπου 87.530 δολάρια PPP.

Η Γερμανία βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση πίσω από την Ελβετία, ενώ χώρες όπως η Τουρκία παρουσιάζουν θεαματική βελτίωση στη σχετική κατάταξη όταν υπολογίζεται το κόστος ζωής.

Η περίπτωση της Ελλάδας θεωρείται ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Σε ονομαστικούς όρους, η χώρα παραμένει χαμηλά στην κατάταξη της ΕΕ, με μέσο ετήσιο ακαθάριστο μισθό 26.563 ευρώ, αρκετά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ωστόσο, όταν λαμβάνεται υπόψη η αγοραστική δύναμη, το ελληνικό εισόδημα ανεβαίνει αισθητά, φτάνοντας περίπου τα 50.974 δολάρια PPP.

Παρά τη βελτίωση αυτή, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να κουβαλά τις συνέπειες της πολυετούς οικονομικής κρίσης. Οι πραγματικοί μισθοί, σε όρους αγοραστικής δύναμης, έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 21% από το 2010, γεγονός που καθιστά τη χώρα μοναδική περίπτωση μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών του οργανισμού.

Η έκθεση αναδεικνύει επίσης τις μεγάλες διαφορές στη φορολογική επιβάρυνση των εργαζομένων. Το Βέλγιο καταγράφει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα φορολόγησης στον ΟΟΣΑ, καθώς οι άγαμοι εργαζόμενοι χωρίς παιδιά χάνουν σχεδόν το 40% του εισοδήματός τους σε φόρους και εισφορές — το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών-μελών.

Αντίθετα, χώρες όπως η Τσεχία και η Ελβετία εμφανίζουν πολύ χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση. Για τις οικογένειες με ένα παιδί και έναν εργαζόμενο, πάντως, η φορολογία στο Βέλγιο μειώνεται αισθητά.

Σύμφωνα με τους ειδικούς της International Labour Organization, οι μισθολογικές διαφορές στην Ευρώπη εξαρτώνται κυρίως από τρεις βασικούς παράγοντες: την παραγωγικότητα και τη δομή της οικονομίας, τους θεσμούς της αγοράς εργασίας και το συνολικό κόστος ζωής κάθε χώρας.

Οι οικονομίες με ισχυρούς τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας — όπως η τεχνολογία και οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες — τείνουν να προσφέρουν υψηλότερες αποδοχές, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καθώς και η ισχύς των συνδικάτων.

Salaires en Europe : de fortes disparités entre la Belgique, la Grèce et le reste de l’Union européenne

Le rapport « Taxing Wages 2026 » de l’OCDE met en lumière les écarts persistants de revenus et de pouvoir d’achat à travers l’Europe

La dernière étude publiée par OECD confirme une réalité économique bien connue : l’Europe reste profondément divisée en matière de salaires. Entre les pays du nord-ouest du continent et ceux du sud ou de l’est, les écarts demeurent importants, même si le coût de la vie vient parfois nuancer les différences.

Sans surprise, la Switzerland domine largement le classement européen avec un salaire brut annuel moyen dépassant les 107.000 euros. L’Iceland et le Luxembourg suivent derrière, ce dernier restant le pays de l’Union européenne où les rémunérations moyennes sont les plus élevées.

La Belgium figure également parmi les États européens les mieux classés. Avec un salaire moyen supérieur à 62.000 euros par an, le pays se situe dans le haut du tableau européen. Toutefois, derrière cette apparente solidité se cache une progression très limitée des revenus réels. Une fois l’inflation prise en compte, les salaires belges n’ont pratiquement pas évolué en 2025.

Cette stagnation contraste avec la dynamique observée dans plusieurs pays d’Europe centrale et orientale. La Lithuania, la Poland ou encore la Slovenia enregistrent les plus fortes hausses salariales de l’année, signe d’un rattrapage progressif au sein du marché européen.

Du côté de la Greece, la situation reste plus fragile. Le salaire brut annuel moyen y dépasse légèrement les 26.500 euros, plaçant le pays parmi les moins bien rémunérés de l’Union européenne. Malgré cela, le niveau de vie réel apparaît moins défavorable lorsqu’on tient compte du pouvoir d’achat local.

Les données corrigées selon la parité de pouvoir d’achat montrent en effet une amélioration sensible de la position grecque. Les revenus y atteignent l’équivalent d’environ 51.000 dollars PPP, ce qui réduit une partie de l’écart avec les économies les plus riches du continent.

Mais l’OCDE souligne également que la Grèce reste marquée par les conséquences durables de la crise économique déclenchée en 2010. Aucun autre pays développé n’a connu une telle chute des salaires réels sur une aussi longue période.

L’étude met aussi en avant les importantes différences de fiscalité entre pays européens. La Belgique conserve l’un des niveaux d’imposition les plus élevés de l’OCDE pour les travailleurs célibataires sans enfants, avec une charge fiscale proche de 40 %.

À l’inverse, des pays comme la Switzerland ou la Czech Republic appliquent une pression fiscale nettement plus faible sur les revenus du travail.

Enfin, les experts rappellent que les écarts salariaux européens ne dépendent pas uniquement du niveau de richesse des pays. La productivité, la spécialisation économique, la force des négociations collectives et le coût de la vie jouent également un rôle central dans la manière dont les revenus évoluent d’un État à l’autre.