Με αφορμή τη θερινή περίοδο, το ξενοδοχείο Dune Hotel στo Nieuwpoort επέλεξε έξι παραλίες που ξεχωρίζουν για την ομορφιά, τις υποδομές και την εμπειρία που προσφέρουν στους επισκέπτες.

De Panne: Η μεγαλύτερη παραλία της βελγικής ακτής

Στο δυτικότερο άκρο της χώρας, το De Panne διαθέτει τη μεγαλύτερη αμμώδη παραλία του βελγικού παραλιακού μετώπου. Η απέραντη έκταση της λεπτής άμμου την καθιστά ιδανική για μεγάλους περιπάτους δίπλα στη θάλασσα, ενώ αποτελεί και έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς για sand yachting (ιστιοπλοΐα στην άμμο). Οι γύρω αμμοθίνες προσφέρουν επιπλέον ευκαιρίες για πεζοπορία και εξερεύνηση της φύσης.

Albertstrand στο Knokke-Heist: Κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα

Για όσους αναζητούν μια πιο εκλεπτυσμένη παραθαλάσσια εμπειρία, το Albertstrand στο Knokke-Heist θεωρείται σημείο αναφοράς. Η περιοχή φημίζεται για τα beach clubs, τα καφέ και τα εστιατόρια που απλώνονται κατά μήκος της ακτής, καθώς και για τον εντυπωσιακό παραλιακό πεζόδρομο μήκους περίπου εννέα χιλιομέτρων. Παράλληλα, οι ισχυροί άνεμοι προσελκύουν πολλούς φίλους του kitesurf.

Groot Strand στην Oστάνδη: Η καρδιά της βελγικής Ριβιέρας

Η Groot Strand της Oστάνδης συνδυάζει ιδανικά την παραλία με τον αστικό χαρακτήρα της πόλης. Βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το εμπορικό κέντρο και τα καταστήματα της λουτρόπολης, ενώ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού φιλοξενεί πλήθος εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων. Πρόκειται για μία από τις πιο πολυσύχναστες παραλίες της χώρας, προσελκύοντας χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο.

De Haan: Η πιο ήρεμη πλευρά της ακτής

Σε αντίθεση με τα πιο κοσμοπολίτικα θέρετρα, το De Haan ξεχωρίζει για τον πιο χαλαρό και αυθεντικό χαρακτήρα του. Οι προστατευμένες αμμοθίνες, η πλούσια φυσική βλάστηση και η χαρακτηριστική αρχιτεκτονική Belle Époque δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Τα παραθαλάσσια εστιατόρια και καφέ συμπληρώνουν το σκηνικό για όσους αναζητούν ηρεμία δίπλα στη θάλασσα.

Blankenberge: Οικογενειακός προορισμός με πολλές δραστηριότητες

Το Blankenberge παραμένει μία από τις αγαπημένες επιλογές για οικογένειες. Η μεγάλη παραλία του προσφέρει άφθονο χώρο για κολύμπι, παιχνίδι και θαλάσσια σπορ, ενώ η διάσημη προβλήτα της πόλης αποτελεί σημείο αναφοράς για τους επισκέπτες. Οι παιδικές δραστηριότητες και οι οργανωμένες υποδομές την καθιστούν ιδιαίτερα δημοφιλή κατά τους θερινούς μήνες.

Groenendijk στο Nieuwpoort: Για τους λάτρεις των θαλάσσιων σπορ

Η παραλία Groenendijk, στο Nieuwpoort, προσελκύει όσους αγαπούν τη δράση στη θάλασσα. Το σημείο θεωρείται ιδανικό για σερφ, windsurf και paddleboarding, ενώ η ευρύτερη περιοχή φημίζεται για το φυσικό της περιβάλλον και την άμεση πρόσβαση στους αμμόλοφους Simliduinen. Παράλληλα, ο παραλιακός πεζόδρομος προσφέρει όμορφες διαδρομές με θέα στη Βόρεια Θάλασσα.

Είτε κάποιος αναζητά έντονη καλοκαιρινή ζωή, είτε ήρεμες στιγμές δίπλα στο κύμα, οι παραλίες της βελγικής ακτής αποδεικνύουν ότι δεν χρειάζεται να ταξιδέψει κανείς μακριά για να απολαύσει θάλασσα, φυσική ομορφιά και καλοκαιρινή ατμόσφαιρα.

Six plages à découvrir absolument sur la côte belge cet été

Entre stations animées, vastes étendues de sable et coins plus sauvages, le littoral belge regorge d’endroits parfaits pour profiter des beaux jours.

À l’approche des vacances d’été, la côte belge continue d’attirer de nombreux visiteurs en quête de détente au bord de la mer. Sur près de 70 kilomètres de littoral, les paysages alternent entre plages familiales, stations balnéaires réputées et espaces naturels préservés. Un cadre qui séduit aussi bien les amateurs de farniente que les passionnés de sports nautiques.

À l’occasion de la saison estivale, le Dune Hotel de Nieuport a mis en avant six plages particulièrement appréciées pour leur cadre, leurs infrastructures et leur atmosphère.

De Panne, l’immensité au bord de la mer

Située à proximité de la frontière française, De Panne est célèbre pour posséder l’une des plus vastes plages du pays. Son immense bande de sable attire les promeneurs, les familles et les adeptes du char à voile. Les dunes environnantes complètent un décor naturel particulièrement apprécié des amoureux des grands espaces.

Albertstrand, l’élégance version Knokke

À Knokke-Heist, la plage d’Albertstrand est souvent associée à une ambiance plus chic. Entre les clubs de plage, les terrasses et la longue promenade du front de mer, le lieu attire une clientèle variée. Les conditions de vent y sont également idéales pour les pratiquants de kitesurf.

Ostende et son incontournable Groot Strand

Au cœur de la plus grande station balnéaire du pays, Groot Strand bénéficie d’un emplacement privilégié à deux pas des commerces et des attractions urbaines. Très fréquentée durant l’été, elle accueille régulièrement des événements et animations qui renforcent son caractère dynamique.

De Haan, le charme de la tranquillité

Pour ceux qui privilégient le calme, De Haan offre une atmosphère bien différente. La station est connue pour ses dunes préservées et son patrimoine architectural Belle Époque, qui lui confèrent une identité unique sur le littoral belge. Ses nombreux établissements avec vue sur la mer en font également une destination appréciée pour une journée de détente.

Blankenberge, la destination familiale par excellence

Avec sa large plage, ses activités nautiques et sa célèbre jetée, Blankenberge reste un incontournable pour les familles. Les infrastructures de loisirs, les espaces de jeux et les nombreuses animations estivales contribuent à son succès année après année.

Groenendijk à Nieuport, paradis des sportifs

À Nieuport, la plage de Groenendijk séduit particulièrement les amateurs de sports de glisse. Surf, planche à voile et paddle y trouvent des conditions favorables. Le secteur offre également un accès direct aux dunes de Simli et à une agréable promenade longeant la mer du Nord.

Des plages animées aux coins plus paisibles, la côte belge démontre une nouvelle fois qu’elle possède une richesse et une diversité capables de satisfaire tous les profils de vacanciers, sans quitter le pays.

The post Οι 6 ομορφότερες παραλίες της βελγικής ακτής για το καλοκαίρι appeared first on .

Η διοργάνωση, που φιλοξενείται από κοινού σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό, θα ολοκληρωθεί στις 19 Ιουλίου, με τον μεγάλο τελικό να διεξάγεται στη Νέα Υόρκη.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο Μουντιάλ στην ιστορία, καθώς για πρώτη φορά συμμετέχουν 48 εθνικές ομάδες, έναντι των 32 στις προηγούμενες διοργανώσεις.

Νέο φορμάτ, περισσότερες ομάδες και περισσότερο ποδόσφαιρο

Η FIFA εισάγει ένα εντελώς νέο σύστημα διεξαγωγής.

Οι 48 ομάδες χωρίζονται σε 12 ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Στη φάση των νοκ άουτ προκρίνονται:

• οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου,
• οι οκτώ καλύτερες τρίτες.

Για πρώτη φορά προστίθεται γύρος των «32», πριν από τους «16», γεγονός που αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των αγώνων και τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Συνολικά θα διεξαχθούν 104 αγώνες, αριθμός-ρεκόρ για Παγκόσμιο Κύπελλο.

Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» ξεκινούν στις 15 Ιουνίου

Η εθνική Βελγίου έχει ήδη εγκατασταθεί στο προπονητικό της κέντρο στο Σιάτλ και ετοιμάζεται για την πρεμιέρα της στη διοργάνωση.

Το πρόγραμμα των Βέλγων στον όμιλο:

• 15 Ιουνίου, 21:00: Βέλγιο – Αίγυπτος
• 21 Ιουνίου, 21:00: Βέλγιο – Ιράν
• 27 Ιουνίου, 05:00 (ώρα Βελγίου): Νέα Ζηλανδία – Βέλγιο

Η ομάδα του Ρούντι Γκαρσιά ταξιδεύει στο Μουντιάλ με καλή ψυχολογία, μετά τις νίκες στα φιλικά προετοιμασίας απέναντι σε Κροατία και Τυνησία. Παρ’ όλα αυτά, ο Γάλλος τεχνικός έχει ζητήσει από τους παίκτες του να παραμείνουν προσγειωμένοι, τονίζοντας ότι οι απαιτήσεις ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου είναι εντελώς διαφορετικές.

Πού θα δουν οι φίλαθλοι τους αγώνες στις Βρυξέλλες

Οι φίλοι των «Κόκκινων Διαβόλων» θα έχουν αρκετές επιλογές για να παρακολουθήσουν τους αγώνες σε γιγαντοοθόνες.

Place Dumon (Woluwe-Saint-Pierre)

Η γνωστή πλατεία θα φιλοξενήσει τις μεταδόσεις των δύο πρώτων αγώνων του Βελγίου. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη, ενώ θα υπάρχουν μπαρ, φαγητό και ανοιχτά καταστήματα στην περιοχή.

Evere

Η δημοτική αρχή συνεχίζει την παράδοση των προηγούμενων διοργανώσεων, προβάλλοντας τους σημαντικότερους αγώνες σε μεγάλη οθόνη μπροστά από το δημαρχείο.

Place Wiener (Watermael-Boitsfort)

Οι δύο πρώτοι αγώνες του Βελγίου θα μεταδοθούν σε οθόνη 21 τετραγωνικών μέτρων, με ειδικό χώρο για παιδιά, φαγητό και ποτά. Οι εγκαταστάσεις θα ανοίγουν από τις 17:00.

Jupiler Fan Village – Parc Wolvendael (Uccle)

Όσο το Βέλγιο παραμένει στη διοργάνωση, το πάρκο Wolvendael θα φιλοξενεί fan village με γιγαντοοθόνη 28 τετραγωνικών μέτρων, food trucks, μπαρ και διάφορες δραστηριότητες.

Όσο για τον αγώνα απέναντι στη Νέα Ζηλανδία, που θα ξεκινήσει στις 05:00 τα ξημερώματα, δεν έχει ανακοινωθεί κάποια οργανωμένη δημόσια προβολή.

Όλοι οι αγώνες του Μουντιάλ θα μεταδίδονται επίσης δωρεάν από τη RTBF και τις ψηφιακές πλατφόρμες της.

Αλλαγές στους κανονισμούς

Το Μουντιάλ 2026 φέρνει και αρκετές καινοτομίες στο αγωνιστικό κομμάτι.

Οι κίτρινες κάρτες «σβήνουν» νωρίτερα

Οι παρατηρήσεις που συγκεντρώνουν οι παίκτες στη φάση των ομίλων δεν θα τους ακολουθούν μέχρι τα τελευταία στάδια της διοργάνωσης, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο τιμωριών σε κρίσιμους αγώνες.

Πιο αυστηρές αλλαγές παικτών

Ο ποδοσφαιριστής που αντικαθίσταται θα πρέπει να εγκαταλείπει τον αγωνιστικό χώρο μέσα σε 10 δευτερόλεπτα. Σε περίπτωση καθυστέρησης, ο αναπληρωματικός θα μπορεί να εισέλθει μόνο στην επόμενη διακοπή του παιχνιδιού.

Χρονόμετρο σε επαναφορές και άουτ

Η FIFA εισάγει εικονική αντίστροφη μέτρηση πέντε δευτερολέπτων για καθυστερήσεις σε ορισμένες επανεκκινήσεις του παιχνιδιού. Αν ο χρόνος παρέλθει, η κατοχή της μπάλας μπορεί να αλλάξει χέρια.

Αυστηρότερες ποινές για διαμαρτυρίες

Παίκτες που καλύπτουν το στόμα τους κατά τη διάρκεια συνομιλιών με διαιτητές ή όσοι εγκαταλείπουν τον αγωνιστικό χώρο για να διαμαρτυρηθούν, κινδυνεύουν πλέον με πολύ αυστηρότερες κυρώσεις, ακόμη και αποβολή.

Περισσότερη τεχνολογία

Το τουρνουά θα χρησιμοποιεί:

• ημιαυτόματο οφσάιντ νέας γενιάς
• τεχνολογία γραμμής τέρματος
• «έξυπνη» μπάλα με αισθητήρες
• ενισχυμένο VAR

Η βιντεοδιαιτησία θα μπορεί πλέον να επεμβαίνει και σε ορισμένες περιπτώσεις λανθασμένων κόρνερ ή αμφισβητούμενων κίτρινων καρτών.

Υποχρεωτικές διακοπές λόγω ζέστης

Καθώς αρκετοί αγώνες θα διεξαχθούν σε περιοχές με υψηλές θερμοκρασίες, προβλέπονται δύο τρίλεπτες διακοπές ενυδάτωσης σε κάθε αναμέτρηση, μία σε κάθε ημίχρονο.

Με νέο φορμάτ, περισσότερους αγώνες, αλλαγές στους κανονισμούς και μεγάλες προσδοκίες για το Βέλγιο, το Μουντιάλ 2026 ξεκινά με όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελέσει μία από τις πιο ξεχωριστές διοργανώσεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Coupe du Monde 2026 : un tournoi historique démarre ce 11 juin

Format inédit, 48 nations en lice, nouvelles règles et nombreuses animations à Bruxelles : le rendez-vous footballistique de l’année est lancé.

Le coup d’envoi de la Coupe du Monde 2026 sera donné ce 11 juin au mythique stade Azteca, avec une rencontre inaugurale entre le Mexique et l’Afrique du Sud.

Organisée pour la première fois par trois pays hôtes — les États-Unis, le Canada et le Mexique —, la compétition s’étendra jusqu’au 19 juillet, date de la finale programmée à New York.

Cette édition entre dans l’histoire grâce à son nouveau format à 48 sélections nationales, une évolution majeure qui modifie en profondeur le déroulement du tournoi.

Une compétition élargie

Les équipes sont réparties dans 12 groupes de quatre. Les deux premiers de chaque groupe rejoindront la phase à élimination directe, accompagnés des huit meilleurs troisièmes.

Cette formule introduit un tour supplémentaire avant les huitièmes de finale et porte le nombre total de rencontres à 104 matchs, un record absolu.

Le programme de la Belgique

Les Diables Rouges, désormais installés à Seattle, entreront en lice le 15 juin à 21h face à l’Égypte.

Le calendrier belge prévoit ensuite :

• Belgique – Égypte : 15 juin, 21h
• Belgique – Iran : 21 juin, 21h
• Nouvelle-Zélande – Belgique : 27 juin, 5h du matin (heure belge)

Après une préparation réussie, le sélectionneur Rudi Garcia reste prudent et rappelle que la pression et l’intensité d’un Mondial sont incomparables avec celles des matchs amicaux.

Des écrans géants dans plusieurs communes bruxelloises

Les supporters qui souhaitent vivre les rencontres dans une ambiance collective auront plusieurs possibilités.

À Woluwe-Saint-Pierre, la place Dumon accueillera les deux premiers matchs des Diables avec restauration et animations.

À Evere, les retransmissions publiques seront à nouveau organisées devant la maison communale.

À Watermael-Boitsfort, la place Wiener proposera un grand écran, un espace familial et différentes offres de restauration.

À Uccle, le Fan Village du parc Wolvendael restera ouvert aussi longtemps que la Belgique poursuivra son parcours dans la compétition.

Concernant le match face à la Nouvelle-Zélande, disputé à l’aube, aucune retransmission publique n’a encore été annoncée.

L’ensemble de la compétition sera également disponible gratuitement via les chaînes et plateformes de la RTBF.

Des nouveautés dans l’arbitrage et le déroulement des matchs

La FIFA profite de cette édition pour mettre en place plusieurs ajustements réglementaires.

Les cartons jaunes seront remis à zéro après la phase de groupes, afin d’éviter des suspensions jugées excessives lors des tours décisifs.

Les changements de joueurs seront également plus strictement encadrés : un joueur remplacé devra quitter rapidement la pelouse sous peine de retarder l’entrée de son remplaçant.

La lutte contre les pertes de temps sera renforcée grâce à des mécanismes de contrôle sur certaines remises en jeu et phases arrêtées.

Les comportements contestataires vis-à-vis de l’arbitrage feront aussi l’objet d’une surveillance accrue, avec des sanctions pouvant aller jusqu’à l’exclusion.

Une technologie toujours plus présente

La Coupe du Monde 2026 s’appuiera largement sur les outils technologiques :

• système de hors-jeu semi-automatique amélioré ;
• technologie sur la ligne de but ;
• ballon connecté ;
• utilisation élargie de la VAR.

Enfin, dans plusieurs villes hôtes où les températures pourraient être élevées, des pauses hydratation obligatoires seront prévues afin de préserver la santé des joueurs.

Entre innovation, ambiance populaire et ambitions belges, cette Coupe du Monde s’annonce déjà comme l’une des plus marquantes de l’histoire récente du football.

The post Σέντρα για το μεγαλύτερο Μουντιάλ όλων των εποχών – Οι αγώνες του Βελγίου, οι fan zone στις Βρυξέλλες και οι νέοι κανονισμοί appeared first on .

Παρότι ο τουρισμός εξακολουθεί να αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής οικονομίας, οι δημοτικές αρχές εκτιμούν ότι ο αριθμός των επισκεπτών έχει πλέον φτάσει σε επίπεδα που επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργία της πόλης, τους δημόσιους χώρους και την ποιότητα ζωής των μόνιμων κατοίκων.

Σήμερα, το Άμστερνταμ διαθέτει ήδη έναν από τους υψηλότερους τουριστικούς φόρους διαμονής στην Ευρώπη, ο οποίος ανέρχεται στο 12% του κόστους διαμονής. Σύμφωνα με το νέο σχέδιο, το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί στο 16% το 2027 και στη συνέχεια θα ενισχύεται κατά μία ποσοστιαία μονάδα κάθε χρόνο, μέχρι να φτάσει το 20% το 2030, το υψηλότερο ποσοστό στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Η δημοτική αρχή υποστηρίζει ότι τα πρόσθετα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για τη συντήρηση των δημόσιων υποδομών, την ενίσχυση της ασφάλειας και τη βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος. Η λογική πίσω από το μέτρο είναι ότι οι επισκέπτες θα πρέπει να συμβάλλουν περισσότερο στο κόστος που συνεπάγεται η διαχείριση των αυξημένων τουριστικών ροών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η πρόταση για το κλείσιμο του τερματικού σταθμού κρουαζιέρας της πόλης. Η δημοτική συμμαχία δηλώνει ότι επιθυμεί να τερματίσει σταδιακά τη δυνατότητα πρόσβασης στο Άμστερνταμ μέσω θαλάσσιων κρουαζιερόπλοιων, εξετάζοντας εναλλακτικές λύσεις σε συνεργασία με τις περιφερειακές και εθνικές αρχές. Η πόλη έχει ήδη περιορίσει τα τελευταία χρόνια την κρουαζιέρα, καθώς πολλοί θεωρούν ότι συμβάλλει δυσανάλογα στον συνωστισμό και στην περιβαλλοντική επιβάρυνση, χωρίς να αποφέρει ανάλογα οικονομικά οφέλη.

Παράλληλα, σχεδιάζεται μια ευρύτερη αναμόρφωση του ιστορικού κέντρου, με παρεμβάσεις που αποσκοπούν στη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων και στη μείωση της εξάρτησης της περιοχής από τον τουρισμό. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η αγορά ακινήτων και επιχειρήσεων από τον δήμο, καθώς και η αύξηση των τελών που καταβάλλουν οι εταιρείες τουριστικών σκαφών και καναλόπλοιων.

Η νέα στρατηγική προβλέπει επίσης τον περιορισμό των ενεργειών προβολής της πόλης προς τους τουρίστες. Η χρηματοδότηση του οργανισμού Amsterdam & Partners, που διαχειρίζεται το γνωστό brand «I amsterdam», αναμένεται να μειωθεί, ενώ ορισμένες καμπάνιες προσέλκυσης επισκεπτών ενδέχεται να καταργηθούν πλήρως.

Την ίδια στιγμή, εγκαταλείπεται ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα σχέδια της προηγούμενης δημοτικής διοίκησης: η δημιουργία ενός μεγάλου Erotic Centre στο νότιο Άμστερνταμ. Το έργο είχε σχεδιαστεί με στόχο τη μεταφορά μέρους της δραστηριότητας της Red Light District σε άλλη περιοχή της πόλης, όμως η νέα διοίκηση προτιμά πλέον μικρότερες παρεμβάσεις για την αποσυμφόρηση του ιστορικού κέντρου.

Οι νέες πρωτοβουλίες εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια που το Άμστερνταμ εφαρμόζει εδώ και χρόνια για τον περιορισμό του μαζικού τουρισμού. Ήδη από το 2021, η πόλη είχε θεσπίσει ανώτατο όριο 20 εκατομμυρίων διανυκτερεύσεων ετησίως, αποτελώντας μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές πόλεις που προχώρησαν σε τέτοιο μέτρο. Ωστόσο, το όριο αυτό ξεπερνιέται συστηματικά. Το 2024 καταγράφηκαν 22,9 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις, ενώ οι εκτιμήσεις για το 2025 κάνουν λόγο για 23 έως 26 εκατομμύρια.

Τα τελευταία χρόνια η πόλη έχει ήδη παγώσει την ανάπτυξη νέων ξενοδοχείων, έχει αυστηροποιήσει τους κανόνες για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, έχει περιορίσει τις κρουαζιέρες και έχει εφαρμόσει την πολυσυζητημένη καμπάνια «Stay Away», η οποία απευθυνόταν σε επισκέπτες που συνδέονται με ενοχλητικές ή αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Η νέα συμφωνία της δημοτικής αρχής αναμένεται να συζητηθεί επίσημα μέσα στον Ιούνιο και θα αποτελέσει τον οδικό χάρτη της πόλης για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Εφόσον εγκριθούν οι επιμέρους προτάσεις από το δημοτικό συμβούλιο, το Άμστερνταμ θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή της ευρωπαϊκής προσπάθειας για την αντιμετώπιση του υπερτουρισμού, αποτελώντας ενδεχομένως πρότυπο για πολλές ακόμη δημοφιλείς τουριστικές πόλεις.

Amsterdam veut freiner le surtourisme avec une taxe touristique de 20 % et la fin annoncée des croisières

La capitale néerlandaise prépare une série de mesures ambitieuses afin de mieux protéger ses habitants et son cadre de vie face à une fréquentation touristique record

Confrontée depuis plusieurs années à une croissance continue du nombre de visiteurs, Amsterdam entend franchir une nouvelle étape dans sa politique de régulation du tourisme. La nouvelle majorité municipale a présenté un programme qui vise à rééquilibrer la relation entre activité touristique et qualité de vie locale, en misant sur une fiscalité renforcée, une réduction de certaines formes de tourisme de masse et une transformation du centre historique.

La mesure la plus marquante concerne la taxe de séjour, déjà parmi les plus élevées d’Europe. Aujourd’hui fixée à 12 % du prix de l’hébergement, elle pourrait atteindre 20 % d’ici 2030. Une première hausse à 16 % est envisagée pour 2027, avant une augmentation progressive les années suivantes. La municipalité estime que les visiteurs doivent participer davantage aux coûts liés à l’entretien des espaces publics, à la sécurité et aux infrastructures urbaines.

Autre changement majeur : l’avenir du terminal de croisière est désormais remis en question. Les autorités souhaitent étudier les possibilités de mettre fin à l’arrivée des grands navires de croisière dans la capitale. Cette forme de tourisme est régulièrement critiquée pour son impact environnemental, la pression qu’elle exerce sur les quartiers centraux et les bénéfices économiques jugés limités par rapport au tourisme traditionnel.

La ville souhaite également repenser le fonctionnement de son centre historique. Des acquisitions immobilières et des interventions ciblées pourraient permettre de diversifier les activités économiques et de réduire la domination des commerces exclusivement destinés aux touristes. Les opérateurs de bateaux touristiques et autres activités nautiques pourraient également être davantage mis à contribution financièrement.

Dans le même esprit, Amsterdam envisage de réduire ses efforts de promotion touristique. Le soutien public à l’organisme chargé de la marque « I amsterdam » devrait être revu à la baisse, tandis que certaines campagnes destinées à attirer davantage de visiteurs pourraient disparaître.

Le nouvel exécutif municipal a par ailleurs décidé d’abandonner le projet de centre érotique géant qui devait voir le jour dans le sud de la ville. Présentée auparavant comme une solution pour réduire la pression sur le célèbre Quartier Rouge, cette initiative laisse désormais place à des mesures plus ciblées et de plus petite ampleur.

Ces propositions s’inscrivent dans une stratégie engagée depuis plusieurs années contre le surtourisme. Malgré un plafond fixé à 20 millions de nuitées par an depuis 2021, Amsterdam continue d’enregistrer des chiffres supérieurs à cet objectif. En 2024, la ville a comptabilisé près de 23 millions de nuitées, et les prévisions pour 2025 annoncent une nouvelle hausse.

Gel de nouveaux hôtels, réglementation plus stricte des locations touristiques, limitation des croisières et campagne « Stay Away » destinée à décourager certains comportements problématiques : les autorités ont déjà multiplié les initiatives. Pourtant, la fréquentation touristique poursuit sa progression.

Le débat sur ce nouveau programme doit se tenir dans les prochains jours. Si les mesures sont validées, Amsterdam renforcera encore sa position de ville pionnière en Europe dans la recherche d’un modèle touristique plus durable, où l’attractivité internationale ne se ferait plus au détriment du quotidien des habitants.

The post Άμστερνταμ: Σχέδιο-μαμούθ κατά του υπερτουρισμού με φόρο 20% και κλείσιμο του τερματικού κρουαζιέρας appeared first on .

Η έρευνα βασίστηκε σε στοιχεία όπως οι μέσες ημερήσιες τιμές, οι χρόνοι κράτησης, τα ποσοστά πληρότητας και η μέση διάρκεια διαμονής, αποκαλύπτοντας σημαντικές διαφορές μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Οι ακριβότερες χώρες της Ευρώπης για διαμονή το 2026

Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται το Μονακό, όπου το μέσο κόστος διαμονής αγγίζει τα 417 ευρώ ανά διανυκτέρευση. Η περιορισμένη προσφορά καταλυμάτων – μόλις 269 διαθέσιμες καταχωρίσεις – σε συνδυασμό με μεγάλα γεγονότα όπως το Grand Prix του Μονακό, συμβάλλουν στην εκτόξευση των τιμών. Οι ταξιδιώτες πραγματοποιούν τις κρατήσεις τους κατά μέσο όρο 63 ημέρες πριν την άφιξη, ενώ η διαμονή διαρκεί περίπου 3,8 νύχτες.

Τη δεύτερη θέση καταλαμβάνει η Ισλανδία με μέσο κόστος 213 ευρώ ανά βραδιά. Παρά τις περίπου 6.900 διαθέσιμες καταχωρίσεις σε ολόκληρη τη χώρα, οι επισκέπτες παραμένουν συνήθως μόνο 2,6 ημέρες σε κάθε κατάλυμα, καθώς προτιμούν να μετακινούνται συνεχώς για να εξερευνήσουν τα μοναδικά τοπία της χώρας.

Στην τρίτη θέση συναντάμε την Ανδόρα, το μικρό πριγκιπάτο των Πυρηναίων, όπου οι ορεινές αποδράσεις παραμένουν ιδιαίτερα δημοφιλείς. Η μέση τιμή διαμορφώνεται στα 189 ευρώ ανά διανυκτέρευση, με τη μέση διάρκεια παραμονής να φτάνει τις 3,9 νύχτες.

Top 5 ακριβότερες χώρες για ενοικίαση καταλύματος

1. Μονακό – 417 €/διανυκτέρευση
2. Ισλανδία – 213 €
3. Ανδόρα – 189 €
4. Ελβετία – 184 €
5. Ηνωμένο Βασίλειο – 176 €

Οι πιο οικονομικοί προορισμοί της Ευρώπης

Στον αντίποδα, η μελέτη καταγράφει χώρες όπου οι ταξιδιώτες μπορούν να απολαύσουν διακοπές με ιδιαίτερα χαμηλό κόστος διαμονής.

Η Ουκρανία εμφανίζεται ως η φθηνότερη χώρα της Ευρώπης, με μέση τιμή μόλις 37 ευρώ ανά διανυκτέρευση. Ωστόσο, λόγω του συνεχιζόμενου πολέμου, η AirDNA προτείνει ως πιο ρεαλιστική και ασφαλή οικονομική επιλογή τη Βόρεια Μακεδονία, όπου η μέση τιμή ανέρχεται στα 40 ευρώ.

Η χώρα διαθέτει περισσότερες από 5.250 ενεργές καταχωρίσεις, ενώ οι επισκέπτες παραμένουν κατά μέσο όρο 4,4 νύχτες. Ακολουθούν το Κόσοβο και η Μολδαβία, όπου οι ταξιδιώτες τείνουν να μένουν περισσότερο χρόνο στο ίδιο κατάλυμα, φτάνοντας τις 4,9 και 5,4 νύχτες αντίστοιχα.

Top 5 οικονομικότερες χώρες για ενοικίαση καταλύματος

1. Ουκρανία – 37 €/διανυκτέρευση
2. Βόρεια Μακεδονία – 40 €
3. Κόσοβο – 42 €
4. Μολδαβία – 45 €
5. Σερβία – 51 €

Τι δείχνουν τα στοιχεία για τους ταξιδιώτες

Σύμφωνα με την AirDNA, οι χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης συνεχίζουν να προσφέρουν εξαιρετική σχέση ποιότητας-τιμής, συνδυάζοντας χαμηλό κόστος, πολιτιστικό πλούτο, ιστορικά μνημεία, τοποθεσίες της UNESCO και αυθεντικές τοπικές εμπειρίες.

Παράλληλα, οι προορισμοί αυτοί αποφεύγουν σε μεγάλο βαθμό τον υπερτουρισμό που χαρακτηρίζει αρκετές περιοχές της Δυτικής Ευρώπης κατά την υψηλή τουριστική περίοδο, προσφέροντας περισσότερες επιλογές και καλύτερες τιμές για τους επισκέπτες.

Les destinations les plus chères et les plus abordables d’Europe pour les locations de vacances en 2026

Une étude d’AirDNA met en lumière les écarts de prix entre les pays européens et les nouvelles opportunités pour les voyageurs

Alors que le coût des vacances continue d’augmenter dans de nombreuses régions du continent, une analyse réalisée par la plateforme spécialisée AirDNA révèle quelles sont les destinations européennes où les locations touristiques sont les plus coûteuses et celles qui restent particulièrement accessibles en 2026.

L’étude s’appuie sur plusieurs indicateurs du marché de la location de courte durée, notamment les tarifs moyens par nuitée, les délais de réservation, les taux d’occupation et la durée moyenne des séjours.

Monaco domine largement le classement des destinations les plus onéreuses

Sans surprise, Monaco conserve son statut de destination la plus chère d’Europe pour les locations touristiques, avec un tarif moyen de 417 euros par nuit. La faible disponibilité des hébergements et l’organisation d’événements internationaux prestigieux, comme le Grand Prix de Formule 1, contribuent fortement à cette situation.

L’Islande occupe la deuxième place avec un prix moyen de 213 euros, suivie de l’Andorre, dont les hébergements de montagne affichent des tarifs proches de 189 euros par nuit.

Les cinq pays les plus chers

• Monaco : 417 € par nuit
• Islande : 213 €
• Andorre : 189 €
• Suisse : 184 €
• Royaume-Uni : 176 €

L’Europe du Sud-Est reste le paradis des petits budgets

À l’autre extrémité du classement figurent plusieurs pays où les voyageurs peuvent encore organiser un séjour à coût réduit.

Si l’Ukraine affiche le tarif moyen le plus bas avec 37 euros par nuit, le contexte sécuritaire actuel limite naturellement son attractivité touristique. C’est pourquoi AirDNA présente la Macédoine du Nord comme la destination économique la plus intéressante pour 2026, avec un prix moyen de 40 euros et une offre de plus de 5.000 logements disponibles.

Le Kosovo et la Moldavie complètent le podium des destinations les plus abordables, tandis que la Serbie figure également parmi les pays offrant les meilleurs rapports qualité-prix du continent.

Les cinq pays les plus abordables

• Ukraine : 37 € par nuit
• Macédoine du Nord : 40 €
• Kosovo : 42 €
• Moldavie : 45 €
• Serbie : 51 €

Des alternatives séduisantes aux destinations traditionnelles

L’analyse souligne également que ces marchés émergents attirent de plus en plus de visiteurs à la recherche d’authenticité. Moins exposés au tourisme de masse, ils permettent de découvrir des sites historiques, des forteresses médiévales, des lieux classés au patrimoine mondial de l’UNESCO ainsi que des traditions locales préservées, tout en maîtrisant son budget.

Dans un contexte où le coût des voyages demeure un critère déterminant, ces destinations pourraient séduire un nombre croissant de voyageurs européens en quête d’expériences enrichissantes sans dépenses excessives.

The post Οι ακριβότεροι και οι οικονομικότεροι προορισμοί της Ευρώπης για ενοικίαση καταλύματος το 2026 appeared first on .

Από τις 30 παραλίες που προκρίθηκαν στην τελική φάση, ένα διεθνές πάνελ ταξιδιωτών και ειδικών του τουρισμού κατέληξε στη δεκάδα των καλύτερων ευρωπαϊκών παραλιών. Παρότι την πρώτη θέση κατέκτησε η παραλία Monte Clérigo στην περιοχή Αλζούρ του πορτογαλικού Αλγκάρβε, η μεγάλη πρωταγωνίστρια της κατάταξης είναι αναμφίβολα η Ελλάδα.

Πέντε ελληνικές παραλίες στις δέκα καλύτερες της Ευρώπης

Η χώρα μας εξασφάλισε πέντε θέσεις στο Top 10, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική της φήμη ως ένας από τους κορυφαίους παραθαλάσσιους προορισμούς παγκοσμίως.

Στη δεύτερη θέση συναντάμε την παραλία Βουτούμι στους Αντίπαξους, η οποία ξεχωρίζει για τα τιρκουάζ νερά της και το γεγονός ότι η πρόσβαση γίνεται αποκλειστικά δια θαλάσσης.

Την τρίτη θέση καταλαμβάνει η εντυπωσιακή παραλία Φτέρη στην Κεφαλονιά, περιτριγυρισμένη από λευκούς βράχους και γνωστή για το παρθένο φυσικό της περιβάλλον.

Στην τέταρτη θέση βρίσκεται το παγκοσμίως γνωστό Ελαφονήσι στα νοτιοδυτικά της Κρήτης. Η παραλία με τη χαρακτηριστική ροζ άμμο αποτελεί προστατευόμενη φυσική περιοχή και συγκαταλέγεται σταθερά στις σημαντικότερες διεθνείς ταξιδιωτικές λίστες.

Η Κέρκυρα εκπροσωπείται με δύο παραλίες: την Ροβινιά, που βρίσκεται κοντά στο χωριό Λιαπάδες και καταλαμβάνει την όγδοη θέση, καθώς και την Παλαιοκαστρίτσα, η οποία συμπληρώνει τη δεκάδα στην δέκατη θέση.

Παραλίες από τον ευρωπαϊκό Νότο αλλά και μια έκπληξη από τον Βορρά

Στην κατάταξη περιλαμβάνονται επίσης η Cala Mesquida στη Μαγιόρκα της Ισπανίας και η παραλία Bogliasco στην Ιταλία, δύο προορισμοί που συγκαταλέγονται σταθερά στις δημοφιλείς μεσογειακές επιλογές.

Ανάμεσα στις πιο ενδιαφέρουσες παρουσίες της λίστας ξεχωρίζει η παραλία Kvalvika στη Νορβηγία. Βρίσκεται στο νησί Moskenesøya, στο αρχιπέλαγος των Λοφότεν, και αποτελεί μία από τις πιο εντυπωσιακές φυσικές τοποθεσίες της βόρειας Ευρώπης, αποδεικνύοντας ότι οι κορυφαίες παραλίες δεν περιορίζονται μόνο στις μεσογειακές ακτές.

Η νέα κατάταξη προσφέρει πολύτιμες ιδέες για μελλοντικά ταξίδια, ενώ οι ειδικοί προτείνουν σε όσους επιθυμούν να αποφύγουν τον συνωστισμό να προτιμήσουν περιόδους εκτός υψηλής σεζόν, όπως ο Μάιος ή ο Σεπτέμβριος.

Les plages d’Europe à découvrir : la Grèce domine largement le classement 2025

Cinq destinations grecques figurent parmi les dix plages les plus appréciées du continent selon une nouvelle sélection internationale

À l’approche de l’été, le site spécialisé European Best Destinations a dévoilé son classement annuel des plus belles plages européennes. Pour établir cette sélection, plusieurs centaines de sites balnéaires ont été examinés en tenant compte de critères variés : qualité de l’eau, infrastructures touristiques, facilité d’accès, activités proposées, mais aussi charme naturel et caractère authentique des lieux.

Après une première présélection de trente plages, un jury composé de voyageurs internationaux et de spécialistes du tourisme a établi le classement final. Si la première place revient à Monte Clérigo, sur la côte de l’Algarve au Portugal, c’est surtout la Grèce qui marque cette édition grâce à une présence exceptionnelle dans le Top 10.

Une présence grecque remarquable

La plage de Voutoumi, aux eaux cristallines des Antipaxos, décroche la deuxième position. Accessible uniquement par bateau, elle séduit par son cadre préservé et son atmosphère paisible.

Sur l’île de Céphalonie, la plage de Fteri s’installe à la troisième place grâce à son environnement spectaculaire dominé par de hautes falaises blanches.

La célèbre plage d’Elafonissi, en Crète, arrive quatrième. Réputée pour son sable aux reflets rosés et son écosystème protégé, elle figure régulièrement parmi les destinations balnéaires les plus admirées au monde.

L’île de Corfou place également deux sites dans le classement : la plage de Rovinia en huitième position et celle de Paleokastritsa à la dixième place.

Des destinations variées à travers l’Europe

L’Espagne et l’Italie restent également représentées grâce à Cala Mesquida à Majorque et à la plage de Bogliasco sur la côte ligure.

La surprise de cette édition vient toutefois du nord de l’Europe avec la présence de Kvalvika, une plage isolée des îles Lofoten, en Norvège. Entourée de montagnes et accessible après une randonnée, elle offre un paysage spectaculaire très différent des décors méditerranéens.

Cette sélection confirme la diversité des destinations balnéaires européennes et met une nouvelle fois en lumière l’attrait des côtes grecques, qui s’imposent comme les grandes gagnantes de cette édition 2025.

The post Οι καλύτερες παραλίες της Ευρώπης, με την Ελλάδα να κυριαρχεί στο Top 10 appeared first on .

Παρά τις μεγάλες καθυστερήσεις και τις αυξήσεις κόστους, τα έργα που εντάσσονται στο ευρωπαϊκό δίκτυο TEN-T θεωρούνται καθοριστικά για το μέλλον των μεταφορών στην ήπειρο. Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2025, το κόστος των οκτώ μεγαλύτερων έργων του δικτύου έχει αυξηθεί κατά μέσο όρο κατά 82% σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις, ενώ η ολοκλήρωσή τους παρουσιάζει καθυστερήσεις που φτάνουν κατά μέσο όρο τα 17 χρόνια.

Παρόλα αυτά, οι υποστηρικτές των έργων εκτιμούν ότι πρόκειται για επενδύσεις που μπορούν να μεταμορφώσουν τον ευρωπαϊκό σιδηρόδρομο. Κεντρικό ρόλο σε αυτή τη στρατηγική παίζουν οι λεγόμενες «σήραγγες βάσης» (base tunnels), οι οποίες κατασκευάζονται σε χαμηλότερο υψόμετρο μέσα στα ορεινά συγκροτήματα, αποφεύγοντας τις μεγάλες κλίσεις και τις διαδοχικές στροφές των παραδοσιακών γραμμών.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα είναι η Σήραγγα Βάσης του Γκόταρντ (Gotthard Base Tunnel) στην Ελβετία. Με κόστος περίπου 9,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, οι δίδυμες σήραγγες της διανοίχθηκαν σε βάθος που ξεπερνά τα 2.200 μέτρα κάτω από τις Άλπεις, επιτρέποντας τη σύνδεση της Ζυρίχης με το Μιλάνο σε μόλις δυόμισι ώρες, έναντι περίπου τεσσάρων ωρών στο παρελθόν.

Το έργο αποτελεί μέρος του δικτύου NEAT (Neue Eisenbahn Alpentransversale), που δημιουργεί έναν σιδηροδρομικό άξονα υψηλής χωρητικότητας ανάμεσα στη Βόρεια Θάλασσα και τις βιομηχανικές περιοχές της Ιταλίας, μέσω της Ελβετίας.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η Αυστρία με τη Σήραγγα Βάσης του Μπρένερ (Brenner Base Tunnel), η οποία θα συνδέει το Ίνσμπρουκ με το Μπολτσάνο της Ιταλίας. Το έργο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2032, έπειτα από σχεδόν 38 χρόνια κατασκευής και τη διάνοιξη συνολικά 225 χιλιομέτρων σηράγγων. Με επένδυση περίπου 8,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα μειώσει τον χρόνο ταξιδιού από δύο ώρες σε μόλις 50 λεπτά.

Νότια της Βιέννης κατασκευάζεται επίσης η Σήραγγα Βάσης του Ζέμμερινγκ (Semmering Base Tunnel), μήκους 27 χιλιομέτρων και προϋπολογισμού 4,3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η νέα γραμμή, που αναμένεται να λειτουργήσει το 2030, θα ενισχύσει τις συνδέσεις της Αυστρίας με την Ιταλία, τη Σλοβενία και την Αδριατική. Παράλληλα, θα υποκαταστήσει σε μεγάλο βαθμό την ιστορική Semmeringbahn, η οποία σήμερα προστατεύεται ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Ωστόσο, η πρόοδος δεν είναι ίδια σε όλη την Ευρώπη. Η Γερμανία εξακολουθεί να υστερεί στην ανάπτυξη των απαραίτητων συνδέσεων στη Βαυαρία, ενώ η Γαλλία αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες στο έργο της σύνδεσης Λυών – Τορίνο μέσω της σήραγγας Mont Cenis στις Άλπεις.

Το έργο στοχεύει να μειώσει κατά περίπου ένα εκατομμύριο ετησίως τις διελεύσεις βαρέων οχημάτων από τις ορεινές διαδρομές και να μεταφέρει σημαντικό μέρος της κυκλοφορίας από τους δρόμους στους σιδηροδρόμους. Παράλληλα, προβλέπεται να αυξήσει τα διεθνή επιβατικά δρομολόγια από 6 σε 22 την ημέρα και να επιτρέψει ένα ταξίδι Παρίσι – Μιλάνο σε μόλις τέσσερις ώρες. Ωστόσο, εξαιτίας νομικών προσφυγών και τεχνικών δυσκολιών, η ολοκλήρωσή του ενδέχεται να μετατεθεί έως και το 2045.

Πέρα από τα βουνά, η Ευρώπη επενδύει και σε υποθαλάσσιες συνδέσεις. Το Fehmarnbelt Tunnel, αξίας 7,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, θα ενώσει τη Γερμανία με τη Δανία κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα. Η υποθαλάσσια σήραγγα μήκους 18 χιλιομέτρων θα συνδέει το γερμανικό νησί Fehmarn με το δανικό Lolland, χρησιμοποιώντας βυθισμένα τμήματα σκυροδέματος για τη διέλευση τόσο τρένων όσο και οχημάτων. Με την ολοκλήρωσή της, αναμένεται να μειώσει τον χρόνο μετακίνησης κατά περίπου δύο ώρες.

Παράλληλα με τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα, οι ειδικοί τονίζουν ότι η επιτυχία του νέου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χάρτη δεν εξαρτάται μόνο από τις υποδομές. Ο γενικός γραμματέας της συμμαχίας σιδηροδρομικών φορέων ALLRAIL, Nick Brooks, υπογραμμίζει ότι απαιτείται καλύτερη πρόσβαση στις υπηρεσίες κράτησης εισιτηρίων, δίκαιος ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών, ίσοι όροι πρόσβασης στις γραμμές και επαρκής χρηματοδότηση.

Όπως επισημαίνει, οι νέες σήραγγες μπορούν να προσφέρουν ταχύτερα ταξίδια, περισσότερα δρομολόγια, χαμηλότερες τιμές και καλύτερες διεθνείς συνδέσεις, μόνο εφόσον συνοδευτούν από τις κατάλληλες πολιτικές και ρυθμίσεις. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος τα έργα δισεκατομμυρίων ευρώ να παραμείνουν υποχρησιμοποιημένα, χωρίς να επιτύχουν τον μετασχηματιστικό ρόλο που τους αποδίδεται σήμερα.

L’Europe mise sur des tunnels géants pour révolutionner le transport ferroviaire

Des Alpes à la mer Baltique, plusieurs projets colossaux ambitionnent de raccourcir les trajets, réduire les émissions de CO₂ et renforcer les liaisons ferroviaires internationales

L’Union européenne poursuit le développement d’un vaste réseau ferroviaire destiné à renforcer les connexions entre les pays du continent. Au cœur de cette stratégie figurent plusieurs méga-projets d’infrastructure, notamment des tunnels traversant massifs montagneux et fonds marins, avec l’objectif de rendre le train plus compétitif face à l’avion et à la voiture.

Ces investissements s’inscrivent dans le cadre du réseau européen TEN-T, même si leur réalisation s’avère plus complexe que prévu. Selon un rapport publié début 2025 par la Cour des comptes européenne, les grands projets actuellement en cours affichent des dépassements budgétaires moyens de 82 % et des retards atteignant en moyenne 17 années.

Malgré ces difficultés, les acteurs du secteur ferroviaire considèrent ces infrastructures comme essentielles pour l’avenir de la mobilité européenne. Une grande partie de ces réalisations repose sur le concept des tunnels de base, construits à faible altitude sous les chaînes montagneuses afin d’éviter les tracés sinueux et les fortes pentes.

La Suisse constitue aujourd’hui l’exemple le plus avancé avec le tunnel de base du Gothard, un ouvrage de référence dont les galeries ont été percées sous plus de 2.200 mètres de roche. Cette infrastructure a considérablement amélioré les liaisons entre le nord et le sud de l’Europe, réduisant notamment le trajet entre Zurich et Milan à environ deux heures et demie.

Le Gothard s’intègre dans le programme suisse NEAT, conçu pour créer un corridor ferroviaire performant reliant l’Italie au nord du continent et aux grands ports de la mer du Nord.

L’Autriche suit une trajectoire similaire avec le futur tunnel de base du Brenner, destiné à relier les réseaux autrichien et italien. Prévu pour entrer en service en 2032, cet immense chantier représente un investissement de près de 8,5 milliards d’euros. Une fois achevé, il permettra de réduire considérablement les temps de parcours entre le Tyrol autrichien et le nord de l’Italie.

Autre projet stratégique : le tunnel de base du Semmering, situé au sud de Vienne. Long de 27 kilomètres, il facilitera les échanges entre l’Autriche, la Slovénie, l’Italie et la région adriatique à partir de 2030, tout en complétant un réseau ferroviaire en pleine modernisation.

À l’ouest des Alpes, le projet Lyon-Turin demeure l’un des dossiers les plus débattus. Son objectif est de transférer une partie importante du trafic routier vers le rail, de réduire le nombre de poids lourds traversant les montagnes et de renforcer les liaisons internationales. Les promoteurs du projet estiment qu’il pourrait à terme permettre de relier Paris à Milan en environ quatre heures. Cependant, plusieurs recours juridiques et difficultés techniques ont ralenti le chantier, dont l’aboutissement pourrait ne pas intervenir avant le milieu des années 2040.

L’Europe développe également des infrastructures sous-marines. Le spectaculaire tunnel du Fehmarnbelt, entre l’Allemagne et le Danemark, constitue l’un des plus grands projets de ce type au monde. Long de 18 kilomètres et évalué à 7,7 milliards d’euros, il reliera l’île allemande de Fehmarn à l’île danoise de Lolland grâce à des éléments immergés sous la mer Baltique. Le gain de temps attendu pour les voyageurs est estimé à environ deux heures.

Pour les spécialistes du secteur, ces investissements ne suffiront toutefois pas à eux seuls. Ils soulignent que l’efficacité du futur réseau européen dépendra également d’une meilleure intégration des systèmes de réservation, d’une concurrence plus ouverte entre opérateurs ferroviaires et d’un accès équitable aux infrastructures.

Selon plusieurs acteurs du transport ferroviaire, ces conditions sont indispensables pour exploiter pleinement les nouvelles capacités offertes par les tunnels et les lignes à grande vitesse. Dans le cas contraire, certains projets risqueraient de ne pas atteindre le potentiel de transformation que leurs promoteurs leur attribuent aujourd’hui.

The post Η Ευρώπη σκάβει γιγαντιαίες σήραγγες κάτω από βουνά και θάλασσες και αλλάζει το τοπίο στις μετακινήσεις appeared first on .

Η πόλη της Φλάνδρας κατέλαβε την 30ή θέση παγκοσμίως, συγκεντρώνοντας 6.475 βαθμούς, και ήταν η υψηλότερα καταταγμένη βελγική πόλη στη λίστα. Στην αξιολόγηση συμμετείχαν αρχικά περίπου 3.400 πόλεις, οι οποίες εξετάστηκαν με βάση 64 διαφορετικά κριτήρια σε έξι βασικές κατηγορίες. Από αυτές, 1.000 προχώρησαν σε πιο αναλυτική αξιολόγηση και τελικά επιλέχθηκαν 251 πόλεις.

Στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης βρέθηκε η Κοπεγχάγη, ενώ ακολούθησαν το Ελσίνκι και η Γενεύη. Η Ευρώπη κυριάρχησε συνολικά στη λίστα, καταλαμβάνοντας και τις δέκα πρώτες θέσεις.

Η Αμβέρσα φαίνεται να ξεχωρίζει κυρίως για την ισορροπία ανάμεσα στη ζωή της πόλης και την ανθρώπινη κλίμακα. Δεν θεωρείται ούτε υπερβολικά μεγάλη ούτε ασφυκτικά μικρή, κάτι που επιτρέπει στους κατοίκους να μετακινούνται εύκολα με τα πόδια ή με ποδήλατο, αποφεύγοντας συχνά την ένταση και την κούραση της κυκλοφορίας.

Η πόλη επενδύει εδώ και περισσότερες από δύο δεκαετίες στη βιώσιμη κινητικότητα, με εκτεταμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων και τα χαρακτηριστικά κόκκινα ποδήλατα που έχουν γίνει πλέον μέρος της ταυτότητάς της. Παράλληλα, προτείνονται ειδικές ποδηλατικές διαδρομές που περνούν από εμβληματικά σημεία της πόλης, όπως ο εντυπωσιακός σιδηροδρομικός σταθμός της Αμβέρσας και το δημοφιλές Park Spoor Noord, έναν μεγάλο αστικό χώρο πρασίνου με αθλητικές εγκαταστάσεις, ανοιχτούς χώρους και σημεία χαλάρωσης.

Σημαντικό ρόλο στην εικόνα της πόλης παίζει και η πολιτιστική της ταυτότητα. Η Αμβέρσα θεωρείται μία από τις πιο δημιουργικές πόλεις του Βελγίου, ιδιαίτερα στον χώρο της μόδας. Από εδώ ξεκίνησαν οι περίφημοι «Έξι της Αμβέρσας», η ομάδα σχεδιαστών που έβαλε τη βελγική μόδα στον παγκόσμιο χάρτη στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Η επιρροή τους παραμένει έντονη μέχρι σήμερα, με μεγάλη αναδρομική έκθεση να φιλοξενείται στο Μουσείο Μόδας της Αμβέρσας (MoMU) έως τον Ιανουάριο του 2027. Παράλληλα, η πόλη θα φιλοξενήσει από τις 4 έως τις 7 Ιουνίου το πρώτο Antwerp Fashion Festival, μια νέα διοργάνωση που επιδιώκει να προσεγγίσει τη μόδα με πιο ανοιχτό και προσιτό χαρακτήρα.

Η Αμβέρσα διατηρεί επίσης γειτονιές με έντονη τοπική ατμόσφαιρα, όπως το παλιό λιμάνι ’t Eilandje, όπου μικρά σπίτια, στενά δρομάκια και σύγχρονη αρχιτεκτονική συνυπάρχουν δίπλα στο εντυπωσιακό Museum aan de Stroom (MAS), ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κτίρια της πόλης.

Σημαντικός παράγοντας ευημερίας θεωρείται και η παρουσία πρασίνου. Εκτός από το Park Spoor Noord, οι κάτοικοι απολαμβάνουν χώρους όπως το Stadspark ή το ήσυχο Μπεγκινάζ, μια ιστορική γωνιά στο κέντρο της φοιτητικής συνοικίας, με παραδοσιακά σπίτια, εσωτερικούς κήπους και την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης.

Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, 30 και 31 Μαΐου, η πόλη θα ανοίξει επίσης στο κοινό 25 κρυμμένους κήπους στο πλαίσιο της διοργάνωσης Open Gardens, δίνοντας στους επισκέπτες τη δυνατότητα να ανακαλύψουν ιδιωτικούς και μουσειακούς χώρους πρασίνου που συνήθως δεν είναι προσβάσιμοι.

Εκτός από την Αμβέρσα, δύο ακόμη βελγικές πόλεις βρέθηκαν στο top 100 του Happy City Index: η Γάνδη στην 42η θέση και η Μπριζ στην 54η.

Anvers, ville belge où les habitants se sentent les plus heureux selon le Happy City Index

Qualité de vie, mobilité douce, culture et espaces verts : la métropole flamande s’impose comme la ville belge la mieux classée du classement international

La ville d’Anvers est la commune belge la mieux positionnée dans le dernier Happy City Index, une étude internationale consacrée aux villes où la qualité de vie et le bien-être des habitants sont les plus élevés.

Avec un score de 6.475 points, la métropole flamande décroche la 30e place mondiale et devient la première ville belge du classement. L’étude a analysé près de 3.400 villes à travers le monde sur base de 64 indicateurs répartis en plusieurs catégories liées au quotidien, à l’environnement urbain, à la culture, à la mobilité ou encore à la qualité des services. Après plusieurs phases de sélection, 251 villes ont finalement été retenues.

Le classement est dominé cette année par Copenhague, devant Helsinki et Genève, tandis que les villes européennes occupent une place très importante dans le top mondial.

Si Anvers séduit autant, c’est notamment grâce à son équilibre entre dynamisme urbain et dimension humaine. La ville reste suffisamment compacte pour permettre de nombreux déplacements à pied ou à vélo, ce qui réduit le stress lié à la circulation et contribue à une vie quotidienne plus agréable.

Depuis plus de vingt ans, Anvers développe fortement sa politique de mobilité cyclable, avec un vaste réseau de pistes et ses célèbres vélos rouges devenus emblématiques. Plusieurs itinéraires permettent de traverser la ville en découvrant ses principaux lieux emblématiques, parmi lesquels la gare centrale d’Anvers ou encore le très apprécié Park Spoor Noord, vaste espace vert urbain mêlant détente, sport et convivialité.

La ville se distingue également par son rayonnement culturel, particulièrement dans le domaine de la mode. Anvers reste associée aux célèbres Six d’Anvers, les stylistes qui ont profondément marqué la scène internationale à partir des années 1980.

Aujourd’hui encore, cet héritage créatif demeure très vivant. Le MoMu, le Musée de la Mode d’Anvers, accueille actuellement une importante exposition rétrospective consacrée à cette génération de créateurs, tandis que la ville organisera début juin son premier Antwerp Fashion Festival, un événement qui souhaite rendre l’univers de la mode plus accessible et moins élitiste.

Certains quartiers contribuent aussi fortement au charme de la ville, à commencer par ’t Eilandje, l’ancien quartier portuaire transformé en lieu de promenade très apprécié. On y retrouve le spectaculaire Museum aan de Stroom (MAS), devenu l’un des symboles architecturaux contemporains d’Anvers.

Les espaces verts occupent également une place essentielle dans la qualité de vie locale. Outre le Park Spoor Noord, les habitants profitent du Stadspark ou encore du paisible Béguinage, véritable havre de calme au cœur d’un quartier étudiant animé.

Enfin, ce week-end des 30 et 31 mai, Anvers organisera l’événement Open Gardens, permettant au public de découvrir gratuitement 25 jardins habituellement fermés, qu’il s’agisse de jardins privés ou d’espaces liés à des musées.

Deux autres villes belges figurent également dans le top 100 du Happy City Index : Gand, classée 42e, et Bruges, qui occupe la 54e place.

The post Αμβέρσα: η πιο «ευτυχισμένη» πόλη του Βελγίου σύμφωνα με διεθνή κατάταξη appeared first on .

The post Ελλάδα και Τουρκία σε νέα γαστρονομική αντιπαράθεση για τον πατσά με φόντο την UNESCO appeared first on .

Η Φτέρη ξεχωρίζει για τα λευκά βότσαλα, τα γαλαζοπράσινα νερά και τους εντυπωσιακούς βράχους που την περιβάλλουν. Η πρόσβαση γίνεται είτε μέσω δύσκολου μονοπατιού είτε με σκάφος, γεγονός που διατηρεί την περιοχή σχετικά ήσυχη και ανεπηρέαστη από τον μαζικό τουρισμό.

Στη φετινή ευρωπαϊκή κατάταξη κυριαρχούν η Ισπανία, η Ιταλία και η Ελλάδα. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Cala Macarella στη Μενόρκα, ενώ την τριάδα συμπληρώνει η Cala dei Gabbiani στη Σαρδηνία. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης γνωστές παραλίες όπως το Πόρτο Κατσίκι και το Πόρτο Τιμόνι στην Ελλάδα, το Kaputaş Beach στην Τουρκία, καθώς και ακτές σε Γαλλία και Πορτογαλία.

Top 10 παραλίες στην Ευρώπη για το 2026

1. Φτέρη, Ελλάδα
2. Cala Macarella, Ισπανία
3. Cala dei Gabbiani, Ιταλία
4. Kaputaş Beach, Τουρκία
5. Πόρτο Κατσίκι (Λευκάδα), Ελλάδα
6. Santa Giulia, Γαλλία
7. Playa Cofete, Ισπανία
8. Praia da Falésia, Πορτογαλία
9. Πόρτο Τιμόνι (Κέρκυρα), Ελλάδα
10. La Pelosa, Ιταλία

Η φετινή κατάταξη αναδεικνύει μια ξεκάθαρη τάση: οι ταξιδιώτες απομακρύνονται από τις υπερτουριστικές παραλίες και αναζητούν πιο αυθεντικούς, φυσικούς και ήσυχους προορισμούς. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται πλέον σε παραλίες που απαιτούν προσπάθεια για να τις προσεγγίσει κανείς, όπως πεζοπορία ή πρόσβαση μόνο από τη θάλασσα.

Η στροφή αυτή συνδέεται και με τις προσπάθειες προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Στην Ελλάδα, περίπου 250 παραλίες έχουν χαρακτηριστεί προστατευόμενες ζώνες, με περιορισμούς σε ξαπλώστρες και τουριστικές εγκαταστάσεις, στο πλαίσιο της προστασίας ευαίσθητων οικοσυστημάτων, όπως το δίκτυο Natura 2000. Παράλληλα, η εφαρμογή MyCoast βοηθά τους επισκέπτες να εντοπίζουν προστατευμένες περιοχές πριν την επίσκεψή τους.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, στην κορυφή της λίστας βρέθηκε η Entalula Beach στις Φιλιππίνες, ενώ ακολούθησαν παραλίες στην Αυστραλία, τη Μαδαγασκάρη και τα Φίτζι. Το Koh Rong στην Καμπότζη ξεχώρισε επίσης ως ανερχόμενος προορισμός στη Νοτιοανατολική Ασία.

Les plus belles plages d’Europe pour 2026 : la Grèce en tête avec la plage de Fteri à Céphalonie

La plage de Fteri, sur l’île de Céphalonie en Grèce, a été désignée meilleure plage d’Europe pour 2026 et deuxième au classement mondial établi par The World’s 50 Best Beaches. Ce classement repose sur les votes de plus de 1 000 professionnels du tourisme, journalistes et créateurs de contenu spécialisés dans les voyages, qui évaluent notamment la beauté naturelle, les conditions de baignade, l’affluence et le caractère préservé des lieux.

Fteri se distingue par ses eaux turquoise, ses galets blancs et ses falaises spectaculaires. Son accès difficile, uniquement possible à pied par un sentier escarpé ou en bateau, contribue à préserver son calme et son aspect sauvage, loin des grandes foules touristiques.

L’Europe est largement dominée cette année par l’Espagne, l’Italie et la Grèce. La deuxième place revient à Cala Macarella à Minorque, suivie de Cala dei Gabbiani en Sardaigne. D’autres plages très connues figurent dans le classement, comme Porto Katsiki et Porto Timoni en Grèce, ou encore Kaputaş Beach en Turquie, aux côtés de sites en France et au Portugal.

Top 10 des plages européennes pour 2026

1. Fteri, Grèce
2. Cala Macarella, Espagne
3. Cala dei Gabbiani, Italie
4. Kaputaş Beach, Türkiye
5. Porto Katsiki, Grèce
6. Santa Giulia, France
7. Playa Cofete, Espagne
8. Praia da Falésia, Portugal
9. Porto Timoni, Grèce
10. La Pelosa, Italie

Le classement de cette année confirme une évolution claire des comportements touristiques : les voyageurs privilégient de plus en plus les plages isolées, naturelles et moins fréquentées. Les sites nécessitant un effort d’accès, comme une randonnée ou un trajet en bateau, gagnent en popularité.

Cette tendance s’inscrit également dans un contexte de protection renforcée des littoraux. En Grèce, environ 250 plages bénéficient désormais d’un statut protégé, limitant les infrastructures touristiques afin de préserver les écosystèmes locaux, notamment dans les zones du réseau Natura 2000. L’application MyCoast permet par ailleurs aux visiteurs de vérifier le statut des plages avant de s’y rendre.

Au niveau mondial, la plage d’Entalula aux Philippines occupe la première place du classement, suivie de sites en Australie, à Madagascar et aux Fidji. La plage de Koh Rong au Cambodge se distingue également comme une destination émergente en Asie du Sud-Est pour les voyageurs en quête de lieux encore peu fréquentés.

The post Οι καλύτερες παραλίες της Ευρώπης για το 2026: η Ελλάδα στην κορυφή με την Κεφαλονιά appeared first on .

Η παγκόσμια ομοσπονδία ποδοσφαίρου ανακοίνωσε πως από το 2031 και μετά, τα επίσημα συλλεκτικά προϊόντα των διοργανώσεών της δεν θα δημιουργούνται πλέον από την ιταλική Panini, αλλά από τον αμερικανικό κολοσσό Fanatics, μέσω της θυγατρικής του Topps, η οποία κυριαρχεί εδώ και χρόνια στην αγορά των αθλητικών συλλεκτικών καρτών, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η συνεργασία FIFA–Panini είχε ξεκινήσει στο Μουντιάλ του Μεξικού το 1970 και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της ποδοσφαιρικής κουλτούρας. Τα διάσημα άλμπουμ με τις φωτογραφίες των ποδοσφαιριστών έγιναν συλλεκτικά αντικείμενα με τεράστια συναισθηματική αλλά και οικονομική αξία. Δεν είναι τυχαίο ότι ένα πλήρες άλμπουμ του Μουντιάλ 1970 πωλήθηκε το 2017 για περισσότερα από 11.500 ευρώ, ενώ vintage αυτοκόλλητα παικτών, όπως εκείνο του νεαρού Ντιέγκο Μαραντόνα του 1979, έχουν φτάσει σε δημοπρασίες ακόμη και τις 470.000 λίρες.

Η FIFA και η Panini είχαν ανανεώσει τη συνεργασία τους μέχρι και το Μουντιάλ 2030 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών 2027, κάτι που σημαίνει ότι οι φίλαθλοι θα συνεχίσουν να βλέπουν τα κλασικά άλμπουμ για λίγα ακόμη χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, η ανακοίνωση της αλλαγής σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τους συλλέκτες.

Το τελευταίο μεγάλο άλμπουμ της Panini αναμένεται να είναι και το πιο φιλόδοξο. Το Μουντιάλ 2026 σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό θα είναι το μεγαλύτερο στην ιστορία, με 48 εθνικές ομάδες. Το επίσημο άλμπουμ θα αριθμεί 112 σελίδες και θα περιλαμβάνει 980 διαφορετικά αυτοκόλλητα, ανάμεσά τους και 68 ειδικές εκδόσεις.

Ωστόσο, η συμπλήρωση της συλλογής εξελίσσεται πλέον και σε… ακριβό χόμπι. Με τα πακέτα να πωλούνται περίπου στη 1,25 λίρα το καθένα και τα διπλότυπα να είναι αναπόφευκτα, εκτιμάται ότι ένας συλλέκτης μπορεί να χρειαστεί πάνω από 1.000 πακέτα για να ολοκληρώσει το άλμπουμ, ξοδεύοντας περίπου 1.000 λίρες συνολικά. Η αύξηση του κόστους έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου ο πληθωρισμός επηρεάζει ακόμη και τα πιο αγαπημένα χόμπι των φιλάθλων.

Παρά τις αλλαγές, η συναισθηματική αξία των άλμπουμ παραμένει ισχυρή. Πρώην ποδοσφαιριστές όπως οι Γκάρι Κέιχιλ, Τζον Μπαρνς και Ντέιβιντ Τζέιμς μίλησαν πρόσφατα για τις παιδικές τους αναμνήσεις από τις ανταλλαγές αυτοκόλλητων στις αυλές των σχολείων, περιγράφοντας τα άλμπουμ Panini ως «την πραγματική αρχή κάθε Μουντιάλ».

Από το 2031, οι φίλαθλοι θα χρειαστεί να συνηθίσουν μια νέα πραγματικότητα. Όμως για πολλούς, τα αυτοκόλλητα της Panini θα παραμείνουν για πάντα συνδεδεμένα με την αθωότητα, τον ενθουσιασμό και τη μαγεία των Παγκοσμίων Κυπέλλων.

La FIFA tourne la page Panini après plus de six décennies de collaboration

Une tradition mythique du football mondial va disparaître après la Coupe du monde 2030

Pour des générations de supporters, collectionner les célèbres vignettes Panini faisait presque autant partie de la Coupe du monde que les matchs eux-mêmes. Ouvrir un paquet, espérer tomber sur la star manquante, échanger les doubles dans les cours d’école ou entre amis… ce rituel emblématique du football mondial va pourtant bientôt changer.

La FIFA a confirmé qu’à partir de 2031, son partenaire officiel pour les albums et objets de collection ne sera plus l’entreprise italienne Panini. La fédération internationale a choisi de s’associer au groupe américain Fanatics, propriétaire notamment de la marque Topps, géant des cartes à collectionner dans l’univers du sport.

Cette décision mettra fin à une collaboration historique commencée lors du Mondial 1970 au Mexique. Depuis plus de cinquante ans, les albums Panini accompagnent chaque Coupe du monde et sont devenus de véritables objets cultes pour les amateurs de football et les collectionneurs.

Avec le temps, certaines éditions sont même devenues extrêmement recherchées. Un album complet de la Coupe du monde 1970 s’est vendu à plus de 11.500 euros, tandis qu’une vignette Panini de Diego Maradona datant de 1979 a atteint près de 470.000 livres sterling lors d’une vente aux enchères.

Avant ce changement définitif, Panini conservera encore les droits des grandes compétitions jusqu’au Mondial 2030 et à la Coupe du monde féminine 2027. Le prochain album de la Coupe du monde 2026 s’annonce d’ailleurs comme le plus ambitieux jamais produit par la marque.

La compétition organisée aux États-Unis, au Canada et au Mexique réunira pour la première fois 48 sélections nationales. L’album officiel comptera 112 pages et pas moins de 980 vignettes, dont plusieurs éditions spéciales.

Mais compléter l’album représente aujourd’hui un véritable budget. Avec des paquets vendus autour de 1,25 livre sterling, et la forte probabilité d’obtenir des doublons, certains calculs estiment qu’il pourrait falloir dépenser près de 1.000 livres pour réunir toutes les vignettes.

Malgré cette inflation, l’attachement émotionnel reste immense. Lors d’un récent événement organisé au stade de Wembley, d’anciens joueurs comme Gary Cahill, John Barnes ou David James ont raconté leurs souvenirs liés aux albums Panini, évoquant les échanges de vignettes et l’excitation qui annonçait, selon eux, « le vrai début d’une Coupe du monde ».

Si une nouvelle ère s’ouvrira avec Fanatics et Topps, beaucoup de supporters continueront d’associer les Coupes du monde à l’univers Panini, devenu au fil des décennies une partie intégrante de la mémoire collective du football.

The post Τέλος εποχής για τα άλμπουμ Panini στα Μουντιάλ appeared first on .