Ρωτάω φιλαράκι : «Θα έρθεις στην Μποφίλιου το βράδι; » « Μπαααααα, δεν νομίζω, θα φάτε τρελή βροχή στην Τεχνόπολη…»

Ευτυχώς, έχω μεγαλώσει στις Βρυξέλλες και το νερό που πέφτει από τον ουρανό δεν με τρομάζει, ούτε μπορεί να με αποθαρρύνει να πάω να ακούσω και εγώ επιτέλους το φαινόμενο «Νατάσσα Μποφίλιου».

Και η συγκεκριμένη συναυλία ήταν ότι καλύτερο μπορεί να σου δώσει ένας καλλιτέχνης που ανακαλύπτεις. Με το δεύτερο τραγούδι της κιόλας, Το Αεράκι, η Νατάσσα φύσηξε πάνω από το κοινό της το οποίο ξεχείλιζε από όλες της γωνιές και έδιωξε ότι σύννεφα θα μπορούσαν να μας είχαν χαλάσει την μαγεία της βραδιάς. Η δεκάχρονη και πλέον συνεργασία της με τους Θέμη Καραμουρατίδη (μουσική) και Γεράσιμο Ευαγγελάτο (στίχοι) της έχει ήδη χαρίσει 4 δισκογραφικές ολοκληρωμένες δουλειές  που ακολούθησαν το πρώτο της άλμπουμ «Εκατό μικρές ανάσες» το 2005. Είχε το απαραίτητο υλικό για να ερμηνεύσει αμέτρητα τραγούδια της που κράτησαν το αφοσιωμένο κοινό της όρθιο μέχρι αργά να τραγουδάει στίχο-στίχο όλο της το ρεπερτόριο. Βαθιά συγκινημένη, δεν είχε την δύναμη να κατέβει από την σκηνή και 2 ώρες μετά την έναρξη, μικροί και μεγάλοι (και μάλιστα μερικοί ΠΟΛΥ μεγάλοι, μου έκανε εντύπωση !) την ενθάρρυναν να τους πει κι άλλα, κι άλλα κι άλλα… Η πανέμορφη ενέργεια που έχει και η εκφραστικότητα στην φωνή της, σε συνδυασμό με την μελωδία και τους στίχους, δικαιολογημένα αγγίζουν, σε όποια ψυχική κατάσταση και να βρίσκεται κανείς…

Όπως είπε για εκείνη σε συνέντευξη  του στις 12/09/2014 ο συνεργάτης της Θέμης Καραμουρατίδης «Η Νατάσσα Μποφίλιου είναι η μούσα και η φωνή μου».

Δεν έχει άδικο όταν παρομοιάζει το τραγούδι με μια ταινία και λέει ότι ο Γεράσιμος είναι ο σεναριογράφος, εκείνος είναι ο σκηνοθέτης και η Νατάσσα είναι η ηθοποιός.

Τελικά, η επιθυμία του κόσμου ήταν τέτοια που επαναλήφθηκε η ίδια συναυλία και το επόμενο βράδυ… όπου πάλι πλημύρισε το Γκάζι από φωνές που τραγουδάγανε Μποφίλιου.

Κοντεύει Οκτώβρης… Τελικά έβρεξε και στην Αθήνα… Αλλά δεν έσβησε τα φαναράκια που ανάψαμε εκείνο το βράδυ ακούγοντας το Εν λευκώ … Μάλλον ήρθε η ώρα να προγραμματίσει συναυλία και στις Βρυξέλλες, όπου δεν τα πάμε πάντα καλά με τον καιρό!

Play list των συναυλιών στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων  στις 2 και 3 Σεπτεμβρίου 2014 :
Τσιγάρα βαριά – Αεράκι – Σ” αυτόν τον κόσμο – Το Ραντεβού – Παρέα – Belle reve – Ο λύκος – Άνω Τελεία – Πάμε ξανά – Σ΄ έχω Βρει Και Σε Χάνω – Συνέχεια στα όρια – Οι Τελευταίες Μέρες – Έχω ένα σχέδιο – Το αστέρι μου – Οι μέρες του φωτός – Το δωμάτιο – Ασπιρίνη – Κρύψου – Το δίκιο μου – Εγώ μεγάλωνα για σένα – Έτσι ειν” αυτά – Μεγάλες αγάπες – Μέχρι το τέλος – Μονόλογος – Δεμένη – Λοχαγός έρωτας – Κοίτα εγώ – Ευχαριστήριο – Η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει – Εν λευκώ.

Ανκόρ:
Εκκρεμότητα – Αλεξάνδρας – Το μέτρημα

Φωτογραφίες: Δημήτρης Ναυρίδης

The post Ηταν να βρέξει στο Γκάζι, και τελικά… appeared first on .

Λέγεται ότι ο «Ιμάμης λιποθύμησε» (Ιμάμ Bayildi) από ηδονή απολαμβάνοντας αυτό το νόστιμο έδεσμα που αποτελείται από γεμιστές μελιτζάνες « α λα τουρκ »…

Το συγκρότημα Imam Baildi, που δημιουργήθηκε το 2005 από τους αδελφούς Φαληρέα, τον Ορέστη (DJ και μπάσο) και τον Λύσανδρο (ντραμς και κρουστά), δεν εφηύρε το «ρεμπέτικο». Κάθε άλλο, μιας και αυτό το είδος λαϊκής μουσικής, αναγνωρισμένο διεθνώς ως το «ελληνικό μπλουζ», εμφανίστηκε στη δεκαετία του ’20 στην Αθήνα.

Οι Βρυξέλλες ανακάλυψαν το φαινόμενο κιόλας δύο συνεχόμενες χρονιές κατά τη διάρκεια του Balkan Trafik στο Palais des Beaux-Arts: «Τα αδέλφια Φαληρέα μπερδεύουν τις δίκες τους ρίζες καταγωγής με το hip-hop, την electro, και τη Λατινική μουσική και των Βαλκανίων για να μεταφέρουν αυτό το μεγάλο μουσικό ρεπερτόριο στα μεγαλύτερα φεστιβάλ στην Ευρώπη … ».

Το ρεμπέτικο των Imam Baildi ως εκ τούτου επιβάλλεται ως «must» στις πλατίνες για μια επιτυχημένη χορευτική βραδιά. Το όραμα τους είναι φιλόδοξο: «Το όνειρό μας είναι να φέρουμε την ουσία της ελληνικής μουσικής κοντά στο κοινό ανά τον κόσμο.»

Η περιπέτεια ξεκίνησε χάρη σε τρεις διασκευές, που ηχογράφησαν με την EMI Greece, η οποία στη συνέχεια τους υπέγραψε το πρώτο τους άλμπουμ, «Imam Baildi» το 2007, με διασκευές από τις πιο δημοφιλείς ελληνικές επιτυχίες των 40 έως 60.

Το δεύτερο άλμπουμ τους, που κυκλοφόρησε το 2010, «The Imam Baildi Cookbook» τους επέτρεψε να επιτύχουν τον Ιούνιο του 2011 την 5η θέση στην κατάταξη της European World Music Charts και μέχρι το τέλος του έτους, την 14η θέση στα ετήσια World Music Charts μεταξύ των 900 άλμπουμ στην κατάταξη. Ανακυκλώνουν τις παλιές δόξες, με δικά τους υλικά, και έτσι, « δένει » το γλυκό…

Το νερό άρχισε να κοχλάζει φέτος με μια ευρωπαϊκή περιοδεία και το πρώτο υπερατλαντικό ταξίδι (διάφορες ημερομηνίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και μια πρώτη συναυλία στη Νέα Υόρκη), και δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι μιας και η όρεξη τους άνοιξε πιο πολύ έχοντας κατακτήσει την Ελλάδα με τα δύο πρώτα άλμπουμ τους, τώρα οι ταλαντούχοι μουσικοί βάλανε προορισμό να κάνουν όνομα και στην ελληνική διασπορά … και όχι μόνο! Διότι, αν η συνταγή φαίνεται ήδη νόστιμη στο χαρτί, δοκιμάζοντας την συνειδητοποιούμε ακόμα πιο πολύ πόσο γευστική είναι στ’ αλήθεια.

Η φιλοσοφία τους, που ο Λύσανδρος, ένας από τους ηγέτες της ομάδας, δεν κουράζετε ποτέ να επαναλαμβάνει στην έναρξη των συναυλιών τους είναι «είμαστε ενωμένοι με καλή ενέργεια, όλα τα συστατικά της συνταγής είναι απαραίτητα για να λιποθυμήσει ο Ιμάμης: το παλιό και το νέο, οι Λευκοί και οι Μαύροι, οι gays και οι straights, οι πλούσιοι και φτωχοί, οι μικροί και οι μεγάλοι … Αριστεροί και Δεξιοί, νιώστε την ενέργεια … είμαστε όλοι Imam Baildi!».

Το αλατοπίπερο το προσθέστουν οι τραγουδιστές, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την αιθέρια και μαγευτική Ρένα Mόρφη και τον δυναμικό και χαρισματικό ράπερ MC Yinka, που γεμίζουν τις συναυλίες με τις λέξεις «αγάπη» και «σεβασμός».

Αναμφίβολα, σε μία Ελλάδα όπου οι σημερινές κοινωνικές ανισότητες προκαλούν τον λαό να διαμαρτύρεται μέσο εκλογικών αποτελεσμάτων, εμπνευσμένα από τον πανικό και την εξέγερση σε πολιτικό επίπεδο, είναι ελπιδοφόρο να βλέπουμε την νέα γενιά καλλιτεχνών να ξέρει πού βρίσκεται, να λαμβάνει τις ευθύνες της για την πολιτιστική κληρονομιά και να δείχνει με υγιές και διασκεδαστικό τρόπο ότι η συνύπαρξη είναι εφικτή από τη στιγμή που γίνεται αποδεκτή.

Η τρίτη δισκογραφική δουλειά των παιδιών, «Imam Baildi – III» κυκλοφόρησε στις 14 Ιουλίου και το μοιράστηκαν μαζί με το κοινό τους στην Αθήνα σε μια συναυλία όπου οι εκπλήξεις ακολούθησαν η μία την άλλη απάνω στη σκηνή του Θεάτρου Βράχων στον Βύρωνα. Οι Imam Baildi ερμήνευσαν κομμάτια με εκλεκτούς καλεσμένους όπως ο ράπερ Εισβολέας, τον Γιώργο Μαζωνάκη ή ακόμη και την Γλυκερία, κλείνοντας με μια βροχή από κομφετί στο γκράν φινάλε υπό τους ρυθμούς της ομάδας κρουστών Batala της Αθήνας.

Η καλοκαιρινή τους περιοδεία σε όλη την Ελλάδα και Ευρώπη έχει ξεκινήσει, και θα πρέπει να ανακαλύψετε, χωρίς καθυστέρηση και όπου τους πετύχετε, μαζί με τον Ορέστη και Λύσανδρος Φαληρέα: στο μικρόφωνο την Ρένα Mόρφη και τον Mc Yinka, στο σαξόφωνο και κλαρινέτο τον ακούραστο Γιάννης Δίσκος, στην τρομπέτα τον ταλαντούχο Περικλής Αλιόπη, στην ηλεκτρική κιθάρα τον 1000-βόλτ Λάμπη Κουντουρογιάννη και στο μπουζούκι τον λεπτομερή Αλέξη Αραπατσάκο … και τους υπόλοιπους!

Μην χάσετε την επόμενη επίσκεψή τους στις Βρυξέλλες, πιθανότατα κατά τη διάρκεια του Balkan Trafik 23 έως 25 Απριλίου 2015. Εσείς θα μετανιώσετε εάν χάσετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε μέχρι λιποθυμίας!

The post Imam Baildi, η «βίντατζ» Ελλάδα γίνεται επίκαιρη! appeared first on .

Προκειμένου κάποια στιγμή να μπορέσω να μεταφράσω την έννοια του Σαξορίνου η ακόμη και του Κλαρόφωνου στους φίλους Βέλγους, ας προσπαθήσουμε πρώτα παρακάτω να εξηγήσουμε στο γαλλόφωνο κοινό γιατί και πως τελικά οι Imam Baildi είναι « made in Greece » έδεσμα…

IMAM BAILDI, la Grèce vintage se met au goût du jour

Il est dit que l’« imam s’est évanoui » (Imam Bayildi) de plaisir en dégustant ce mets délicieux composé d’aubergines farcies à la turque…

Le groupe Imam Baildi, créé en 2005 par les frères Falireas, Orestis (DJ et basse) and Lysandros (batterie et percussions), n’a pas inventé le « rebetiko ». Loin de là, vu que ce style de musique populaire, internationalement reconnu comme le « blues grec », est apparu dans les années 20 à Athènes. Bruxelles a, quant à elle, découvert le phénomène par deux fois déjà lors du festival de Balkan Trafik, au Palais des Beaux-Arts: « Les frères Falireas ont mélangé leurs racines au hip-hop, à l’électro, aux musiques latines et balkaniques pour amener ce grand répertoire dans les plus grands festivals d’Europe… ».

Le rebetiko électronique d’Imam Baildi s’impose donc dans les « must » d’une soirée qui déménage. Leur pari est ambitieux : «Notre rêve est d’amener l’essence de la musique grecque aux différents publics à travers le monde».  L’aventure a commencé grâce à 3 morceaux réarrangés, enregistrés avec EMI Greece qui les fait par la suite signer leur premier album homonyme, « Imam Baildi », en 2007, avec des reprises des succès les plus populaires en Grèce des années 40 à 60.

Leur second opus, sorti en 2010, « The Imam Baildi Cook book » leur a permis d’atteindre en juin 2011 la 5ème position dans le classement des European World Music Charts et, jusqu’à la fin de la même année, la 14ème place dans le classement annuel World Music Charts, parmi les 900 albums proposés. Ils réinventent l’époque, à leur sauce, et ça prend…

L’eau a été portée à ébullition cette année où, après une tournée européenne et un premier voyage transatlantique (plusieurs dates aux Etats-Unis et au Canada avec en prime un concert unique à New York), il n’est plus exagéré de dire que, non repus d’avoir conquis la Grèce avec leurs deux premiers albums, ces talentueux musiciens se sont désormais fait un nom auprès de la diaspora grecque… Et pas seulement ! Car si la recette était déjà alléchante sur papier, en dégustation elle est encore plus savoureuse.

Leur philosophie, que Lyssandros, l’un des leaders du groupe, ne se lasse de répéter en chauffant le public au début de leur concert, c’est « nous sommes unis dans la bonne énergie, tous les ingrédients de la recette étant nécessaires pour que l’Imam puisse s’évanouir : l’ancien et le neuf, les Blancs et les Noirs, les gays et les straights, les riches et les pauvres, les jeunes et les moins jeunes… Ceux de gauche, ceux de droite, nous ne faisons qu’un, sentez l’énergie… Nous sommes tous Imam Baildi !». Y ajoutent leur grain de sel les chanteurs, qui ne sont autres que la sublime et envoûtante Rena Morfi et le dynamique et charismatique rappeur MC Yinka, pimentant ainsi les concerts avec les mots    « amour » et « respect ».

De fait, dans une Grèce où les inégalités sociales actuelles poussent la masse électorale à des votes de contestation dans la panique et la révolte au niveau politique, il est prometteur de voir que la jeune génération d’artistes sait où elle se situe, prend ses responsabilités face à l’héritage culturel et indique d’une manière saine et ludique que la coexistence est possible à partir du moment où elle est assumée.

Leur troisième album studio, « Imam Baildi – III», vient de sortir le 14 juillet et son lancement a été célébré comme il se doit à Athènes avec un concert où les surprises se sont enchaînées sur la scène du Theatro Vrahon, dans le quartier de Vyronas. Imam Baildi a ainsi partagé des titres avec des invités de marque comme le rappeur Eisvoleas, Yorgos Mazonakis ou même la grande Glykeria, pour terminer par une pluie de confettis sur un bouquet final de rythmes endiablés avec le groupe de percussions Batala d’Athènes.

Leur tournée d’été à travers la Grèce ne fait que débuter, et il faut découvrir sans plus tarder, aux côtés d’Orestis et de Lysandros Falireas: au micro Rena Morfi et Mc Yinka, au saxo et à la clarinette l’infatiguable Yiannis Diskos, à la trompette le talentueux Periklis Aliopis, à la guitare électrique le surevolté Labis Kountourogiannis et au bouzouki le méticuleux Alexis Arapatsakos …et les autres !

Ne ratez pas leur prochain passage à Bruxelles, très probablement lors de Balkan Trafik du 23 au 25 avril 2015. Vous vous en voudriez de ne pas vous resservir jusqu’à l’évanouissement !

Facebook Page : https://www.facebook.com/imambaildi

The post IMAM BAILDI: Το «made in Greece» μουσικό συγκρότημα ταξιδεύει (σ)την άλλη Ελλάδα! appeared first on .

Η Μαριάνα γεννήθηκε στις Βρυξέλλες από Έλληνες γονείς. Ερμηνεύτρια, συνθέτης , έχει κάνει πολλές συναυλίες στην Ευρώπη, στην Αφρική και στον Καναδά και έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους μουσικούς τόσο στη σκηνή όσο και στο στούντιο. Μεταξύ αυτών : Manu Katché (Sting/Peter Gabriel), Richard Bona, Patrick Deltenre (Maurane), Marc Lelangue, Philippe Decock (Maurane), Ivan Paduart, Nicolas Fiszman (Zazie), Lala & Monika Njava (Deep Forest), κλπ.

Επιπλέον , συνεργάζεται με μουσικούς συνθέτες για την μικρή και την μεγάλη οθόνη, Evgueni & Sacha Galperine, και οι δύο με έδρα το Παρίσι, και δανείζει τακτικά τη φωνή της σε διαφημιστικές παραγωγές και ταινίες όπως το soundtrack για την ταινία «The Hunger Games» του Gary Ross ( που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2012).

Μέχρι σήμερα, παράλληλα με το αφιέρωμα που παρουσιάζει για την μεγάλη τραγουδίστρια Etta James, όπου η Μαριάνα εκφράζει την soul και το blues που είναι τα κυρία  χαρακτηριστικά της αισθησιακής φωνής της, απαλή και δυναμική ταυτόχρονα , μόλις ολοκλήρωσε την πρώτη δισκογραφική της δουλεία, «Dance in the fire» της οποίας την παραγωγή επιμελήθηκε ο Little Collin ( Milla Brune) και  θα κυκλοφορήσει τον Μάιο του 2014.

Μην την χάσετε στο Music Village στις 21 Φεβρουαρίου, είναι μια από της ανακαλύψεις της φετινής χρονιάς.
http://www.themusicvillage.com/program.html#month2

The post Αναμένοντας να γνωρίσουμε την Μαριάνα Τούτσι, στις 21/02 στο Music Village appeared first on .

Αυτές οι λέξεις μπορεί να μην σας θυμίζουν κάτι… Η ελεύθερη μου μετάφραση από τα αγγλικά θα φταίει, σίγουρα… Ακούγεται αδιανόητο σήμερα να λέει κανείς που ακούει ραδιόφωνο ή που βγαίνει για χορό (έστω και μια φορά στις τόσες) ότι δεν αναγνωρίζει την πολύ χαρακτηριστική φωνή του Αζάφ Αβιντάν να τραγουδάει το Reckoning Song (One Day) στην πρωτότυπη του εκτέλεση του 2008 το οποίο συνέστησε στο ευρύτερο κοινό ο Γερμανός DJ Wankelmut με την διασκευή που ηχογράφησε με το remix του το 2012.

Η περιοδεία του Αζαφ σε όλη την Ευρώπη έχει αρχίσει από το 2011 και τελειώνει μέσα Νοεμβρίου στο Λονδίνο και στο Τελαβίβ απ’οπου και κατάγεται. Μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια γνώρισε μια απίστευτη επιτυχία, που και ο ίδιος διακωμώδησε το βράδυ στις 12 Οκτωβρίου όταν ήρθε για τρίτη φόρα στο Ancienne Belgique, και θυμήθηκε πόσο άδεια ήταν η αίθουσα στο πρώτο του πέρασμα από τις Βρυξέλλες.

Έπιασε την κιθάρα για πρώτη φορά όταν ήταν επάνω στα χωρίσματα με την κοπέλα με την οποία ήταν ερωτευμένος από τα 19 του. Έτσι, το rhythm’n’blues μπήκε αποφασιστικά στην ζωή του. ΄Οσο μεγάλωνε η απόσταση μεταξύ τους, τόσο εκείνος προσπαθούσε να της τραβήξει την προσοχή με την μουσική κραυγή του που θύμιζε κάτι από μοιρολόι.

Ο δίσκος του Different Pulses απέδειξε στο κοινό ότι οι παραδοσιακοί “κανόνες” της μουσικής έχουν φτιαχτεί για να παραβιάζονται και τα όρια για να ξεπερνούνται.
Οι νότες RnB και η γλυκιά μελαγχολία που συχνά κουβαλούν, μπλέχτηκαν αρμονικά στην δουλειά του με ήχους electro-pop και ο Αζάφ συνδύασε μαεστρικά το δημιουργικό αυτό μείγμα με ρυθμούς upbeat, έντονα χορευτικούς. Το αποτέλεσμα ήταν μαγικό, και μαζί με την μοναδική χρειά της φωνής του, έγινε το σήμα κατεθέν του ξεχωριστού, χαρισματικού καλλιτέχνη που αγαπήθηκε από το κοινό και σάρωσε στο πέρασμα της περιοδείας του.
<br>Θαυμαστές, μουσόφιλοι και κριτικοί εντοπίζουν συχνά το μυστικό της επιτυχίας του στην αξέχαστη ιδιαιτερότητα της φωνής του και αναδεικνύουν ως το μαγικό συστατικό της δημιουργικής του συνταγής την εντυπωσιακή ευελιξία και το σπάνιο εύρος της, που του επιτρέπουν να πατάει σταθερά στο έδαφος των αντρικών οκτάβων ενώ εξερευνά εξίσου αβίαστα στο ίδιο τραγούδι τα σύνορα των γυναικείων. Πολλοί πιστεύουν πως ίσως να οφείλει την μαγευτική του αυτή μουσική υπερδύναμη στις εμπειρίες της προηγούμενης ζωής του, στα χρόνια που πέρασε ως cartoonist, πριν ακόμα ανακαλύψει το τραγούδι.

Τα συναισθήματα που ξυπνά με τους στίχους και τις μελωδίες του είναι ποίκιλα, άλλοτε ωμά και άλλοτε σμιλευμένα, πάντοτε όμως αφήνουν το κοινό με μία επίγευση γλυκόπικρη και βαθια αυθεντική. Ή όπως πιο εύστοχα το περιγράφουν οι ίδιοι του οι στίχοι:

«One Day baby we’ll be old, think of all the stories that we could have told…”

The post H κραυγή του Asaf Avidan. appeared first on .

Είχα την τύχη να παρευρεθώ μαζί με λίγους φίλους στην πρόβα τζενεράλε της Πέμπτης 22 Αυγούστου. Παρ όλες τις 9 παραστάσεις που είχε δώσει ο θίασος στην Πάτρα, και που είχαν πάει πολύ καλά, ο ιδιαίτερος χώρος του θεάτρου της Επιδαύρου, δολοφονικός για όποιον δεν τον προσέξει, απαιτούσε προσαρμογές σε όλα τα επίπεδα. Κάπου εκεί, μέσα στον άγχος της προετοιμασίας για την 2μισάωρη παράσταση, επάνω στις μαρμάρινες κερκίδες συνάντησα τον Θεόδωρο Αμπαζή. Λιγομίλητος, σεμνός, συγκεντρωμένος, πίσω από τα γυαλιά του, διέκρινα τις ανησυχίες του για την πρεμιέρα που τον περίμενε.
Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ έκανε μια εξαιρετική πρώτη μέρα την Παρασκευή, όπως έμαθα, και το Σάββατο ξαναπήγα για να παρακολουθήσω το έργο κάτω από κανονικές συνθήκες παράστασης. Εκεί κατάλαβα πόσο εύστοχες και ευρηματικές -π.χ. ο εισαγωγικός διάλογος της Αθηνάς με τον αγαλματοποιημένο Ποσειδώνα- ήταν οι σκηνοθετικές απόψεις του Θεόδωρου Αμπαζή που μας είχαν προβληματίσει ως παρέα στην τζενεράλε…

Ιδιαίτερα η μορφή του Βασιλιά της Σπάρτης, του Μενέλαου, είχε πράγματι δημιουργήσει  διχογνωμίες. Ο Μενέλαος, μια κατ” ουσίαν τραγική φιγούρα του ομηρικού έπους, εμφανίζεται στο τέλος της παράστασης αυτής σατυριζόμενη έως κωμική, γεγονός που έκανε κάποιους να δυσανασχετούν όταν έσβησαν τα φώτα.
«Γιατί δηλαδή να παρουσιάζει τον Έλληνα Σπαρτιάτη, και μάλιστα Βασιλιά, μπροστά σε αυτές τις άμοιρες και δύστυχες Τρωάδες, ως «Ελληναρά», με σακάκι λινό λευκό, χρυσές αλυσίδες και μαργαριταρένιο σκουλαρίκι, και να μιλάει με προφορά της περιοχής ; » ή «Να σηκώνεται και να κατεβαίνει από την κερκίδα ανάμεσα στους θεατές και με μια κίνηση του χεριού να κάνει παραγγελίες στην ορχήστρα ; Δηλαδή έτσι είμαστε ;»

Προσπάθησα -ελπίζω όχι μάταια- να υπερασπιστώ την τόλμη του σκηνοθέτη επιχειρηματολογώντας ως εξής : Δεν είμαστε έτσι. Σαφώς και όχι… Αλλά δυστυχώς αρκετοί δίνουν την εντύπωση πως είναι ΚΑΙ έτσι… και καμιά φορά, καλύτερα είναι να μπορούμε να αυτοσαρκαζόμαστε… είναι ένδειξη ευφυΐας και αυτογνωσίας. Τελικά όσο και να εξήγησα ότι ο Μενέλαος ως κατακτητής στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορούσε παρά μόνο να έχει ένα ρόλο αντί-ήρωα, δεν είμαι σίγουρη ότι κατάφερα να πείσω τον θιγμένο Έλληνα θεατή. Σε όλα τα άλλα, τα βρήκαμε : ο γυναικείος χορός ένας από τους πιο άξιους μουσικοχορευτικά που έχουν περάσει εδώ και χρόνια από το Αρχαίο Θέατρο, η μουσική εκτέλεση της ορχήστρας καταπληκτική (να σημειωθεί ότι για πρώτη φόρα υπήρχαν 32 μουσικά όργανα επί σκηνής τα οποία έντυναν το αρχαίο κείμενο όχι μόνο στα χορικά άλλα και σε όλη την διάρκεια του έργου), οι ερμηνείες των ηθοποιών καθηλωτικές, η Εκάβη, η Ανδρομάχη, η Κασσάνδρα με μονόλογους συγκλονιστικούς… Μόνο στον Μενέλαο είχαμε κολλήσει…

Εάν όμως βασιστώ στην αποχώρηση του ηθοποιού απ” την σκηνή που καταχειροκροτήθηκε από το κοινό και τα 2 βράδια μάλλον ο σκηνοθέτης πέτυχε τον σκοπό του… να υπενθυμίσει με  τον δικό του τρόπο ότι μερικές συνήθειες μας σαν λαός μόνο τέτοιες καρικατούρες βγάζουν προς τα έξω και ας γνωρίζουμε όλοι μας ότι κατά βάθος εμείς είμαστε παλικάρια… ειδάλλως πως αλλιώς να δικαιολογήσουμε ότι παρά την ανακοίνωση σε 2 γλώσσες, ελληνικά και αγγλικά, χτύπησαν στον ήχο διαφόρων σουξέ τις εποχής μας πάνω από 10 κινητά τηλέφωνα κατά την διάρκεια της τραγωδίας. Τόσο δύσκολο είναι να το απενεργοποιήσουμε για λίγο, το ρημάδι, για τ’ όνομα του Δία και της Παλλάδος Αθηνάς ;

Παρ” όλα αυτά ή μάλλον για όλα αυτά δηλώνω : κάτοικος Επιδαύρου, και του χρόνου !

The post Με τον Μενέλαο στην κερκίδα appeared first on .

Το παρόν έδωσαν πολλοί συμπατριώτες μας αλλά και ξένοι, καθότι το θέμα της συζήτησης, που παρουσιάστηκε σε μορφή debat και το οποίο συντόνισε ο Bruno Tummers (από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς RTBF και Vivacité) με την βοήθεια του Thierry Fiorilli (Le Vif/ L’Express), αφορούσε τον ρόλο του καλλιτέχνη/συγγραφέα σε μία κοινωνία που βρίσκεται σε κρίση. Με την παρουσία του τίμησε την βραδιά και ο Βέλγος φιλόσοφος και συγγραφέας Jean Baudet, ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε στο πάνελ των ομιλητών λόγο χρονικών περιορισμών.

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, με αρκετές δόσεις χιούμορ (το οποίο δεν έχασε στην μετάφραση προς τα γαλλικά ο φίλος του Νίκος Αλιάγας που είχε έρθει ειδικά από το Παρίσι για να υποστηρίξει το δίσκο στο οποίο συμμετείχε και ο ίδιος ως τραγουδιστής), μας έδωσε μία εικόνα του πώς εμπνεύστηκε την δημιουργία του δίσκου αυτού, πότε κυκλοφόρησε αλλά και τις πωλήσεις που έκανε, που παρ’ ότι εν μέσω κρίσης πήγε πολύ καλα. Επίσης αναφέρθηκε στην συναυλία που πραγματοποιήθηκε σε μία ταραγμένη περίοδο για την Ελλάδα (ανάμεσα στις 2 εκλογικές περιόδους) αλλά και την απήχηση που είχε στον κόσμο. Στην συνέχεια μας έδωσε μία εικόνα της ελληνικής και της ευρωπαϊκής δισκογραφίας και έκλεισε με ένα ουσιαστικό μήνυμα προς τους πολιτικούς, υπενθυμίζοντας ότι ο καλλιτέχνης είναι πάνω απ” όλα ο διασκεδαστής που χωρίς εκείνον δεν θα μπορούσε η κοινωνία να αποδέχεται τις διάφορες μεταβατικές αλλαγές και είναι σημαντικό να μπορεί να υπάρχει καλλιτεχνική δραστηριότητα παρ όλες τις παρούσες συνθήκες.

Στην συζήτηση έλαβε μέρος ο Νίκος Αλιάγας αλλά δεν ήταν ο μόνος που, καθότι είχε έρθει και ο Salvatore Adamo (ήδη στην συναυλία στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας στις 9 Ιουλίου φέτος είχε δώσει το παρόν προς ένδειξη αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό) για να περάσουν το δικό τους μήνυμα.

Με μία κιθάρα δίπλα του. Δεν θα μπορούσε να είχε τελειώσει διαφορετικά ο Λαυρέντης την κουβέντα, με την συνέχεια να είναι γνωστή αφού τον περίμενε η συνήθης συνάντηση με τους θαυμαστές του οι οποίοι έκαναν σειρά για την υπογραφή του δίσκου! Στην συνέχεια και με την συμμετοχή του Πάνου Γουργιώτη στήθηκε μια μικρή μουσική σκηνή ανάμεσα στα βιβλία και έτσι οι αρκετοί παρευρισκόμενοι μπόρεσαν να τραγουδήσουν μαζί με τον Λαυρέντη, τον Adamo και τον Νίκο χαρίζοντάς τους στο τέλος ένα ζεστό χειροκρότημα.

Το παρόν στην εκδήλωση έδωσε ένα πλήθος προσωπικοτήτων της ελληνικής ομογενειακής σκηνής αλλά και όχι μόνο, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο διοργανωτής του event “12 ώρες για την Ελλάδα” κ. Jimmy Jamar, ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας κ. Παππάς, ο  πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών κ. Αργυρόπουλος καθώς και αρκετά μέλη όπως η κα Εκμετζόγλου και ο κ. Μαγκλής, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Βελγίου κ. Περδίκης, η πρώην πρόεδρος της ΟΕΚΒ κα Τεγγελίδου και το ζεύγος Βαμβακά.

Την βραδιά κάλυψε το τηλεοπτικό συνεργείο του σταθμού RTBF, ενώ σημαντική ήταν και η παρουσία της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας New Europe και της αρχισυντάκτριάς της, Αλίας Παπαγεωργίου, στην οποία έδωσαν συνέντευξη μετά το τέλος της εκδήλωσης ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Νίκος Αλιάγας και ο Χρήστος Δουλκερίδης.

Τέτοια γεγονότα μας εκφράζουν. Αυτή είναι η σημερινή απάντηση σε όλα τα μέτρα. Γιατί «εκεί στον Νότο», έτσι «τα λέμε» όταν θέλουμε να εκφραστούμε. Ευχαριστούμε και πάλι τον Λαυρέντη, τον Νίκο και τον Adamo που μαζί με την ομάδα της Véronique De Monfort και του Μιχάλη Βλαχογιάννη μας χάρισαν ένα τόσο ηλιόλουστο γεγονός σε μια τόσο βροχερή βελγική νύχτα.

The post Η κιθάρα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στις Βρυξέλλες appeared first on .

Σε μια συγκινητική, σχεδόν τετράωρη, συναυλία στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας με την παρέα του και την CHRONOS ART PRODUCTION στη παραγωγή του μεγάλου αυτού μουσικού event, κατάφερε να συγκεντρώσει μια ατελείωτη λίστα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, όπου για ένα βράδυ η καρδιά όλων μαζί χτύπησε ελληνικά.

Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται μπροστά στις πύλες από νωρίς. Στο κάλεσμα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα έδωσαν το παρόν καταξιωμένοι Έλληνες τις μουσικής σκηνής αλλά και διεθνή ιερά τέρατα όπως οι Bernard Lavilliers, Christophe, Salvatore Adamo, Angelo Branduardi, Tonino Carotone, Nomade, Piluka Aranguren, Josep Tero, οι περισσότεροι εκ των οποίων συμμετείχαν στο τελευταίο CD του Λ.Μαχαιρίτσα με τίτλο «Οι Άγγελοι ζουν ακόμη στην Μεσόγειο».

Το στάδιο γεμίζει… η ώρα περνάει και ο κόσμος ακόμα μπαίνει… Στις ουρές, εκείνοι που πάνε να δημιουργήσουν το κλασικό κομφούζιο με τα σπρωξίματα δεν βρίσκουν τρόπο να πετύχουν τον σκοπό τους. Το κοινό έχει έρθει να γεμίσει τις κερκίδες με μηνύματα ειρήνης και αλληλεγγύης: “Μην σπρώχνετε ρε παιδιά, πάλι θα πουν ότι δεν ξέρουμε να φερθούμε ή ότι δεν οργανωθήκαμε καλά”. Ο αυτοσαρκασμός μας, με κάνει να χαμογελάω διακριτικά… Το παν σε μια οργάνωση δεν είναι να μην συναντήσεις προβλήματα αλλά με τι τρόπο τα αντιμετωπίζεις όταν εκείνα παρουσιαστούν…

Mε καθυστέρηση 20 λεπτών, -λόγο της μεγάλης κοσμοσυρροής, με 38.000 θεατές να κατακλύζουν στο Καλλιμάρμαρο- κατέλαβαν την σκηνή ένα συγκρότημα νεαρών Γάλλων από το Παρίσι, οι FANTOM οι οποίοι έδωσαν το στίγμα της συναυλίας με υποδοχή σε άπταιστα ελληνικά !!! Με μια εξαίρεση : την λέξη “όρθιοι” που δεν κατάφερε να προφέρει ο τραγουδιστής τους ο Ρομέν, παρ’ όλες τις προσπάθειες μου λίγα λεπτά πριν ανέβει στο σανίδι (τον έβαλα να την επαναλάβει 10 φορές με σωστή προφορά !!) και όπου την αντικατέστησε τελευταία στιγμή με την λέξη “πάνω”… Το αποτέλεσμα ; Σηκώθηκαν μόνο ο ένας στους 2 μέσα στο στάδιο… Μου ομολόγησε μετά την συναυλία ότι δεν θυμόταν πως προφέρεται… Δεν πειράζει, η σκέψη μετράει, πάντα, Romain !

Ακολούθησε ένα φεστιβάλ πολυγλωσσίας με τραγούδια ξένα μεταφρασμένα στα ελληνικά που τα έλεγε ο «δικός μας» Λαυρέντης με την συνεργασία των καλεσμένων του ενώ ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το LA CORRIDA, σε ελληνική εκτέλεση, με την PILUKA να δίνει νότα Ανδαλουσίας στα Ισπανικά… (ανατριχιαστική στιγμή καθότι το συγκεκριμένο τραγούδι περιγράφει την κορίντα* όπως ίσως θα την είχε διηγηθεί ο ταύρος εάν μπορούσε να εκφραστεί…) και με εκπλήξεις όταν οι ξενόγλωσσοι τραγουδιστές το γύριζαν οι ίδιοι στα ελληνικά για ολοκλήρους στίχους ή ρεφρέν…

Το Καλλιμάρμαρο έτριξε με γαλλικούς, ιταλικούς, ισπανικούς, ακόμη και καταλάνικους ρυθμούς σε μια μοναδική πολιτισμική ανταλλαγή, με έντονο άρωμα από τη Μεσόγειο.

Ο Νίκος Αλιάγας μπαινόβγαινε από την έναρξη στην σκηνή για να παρουσιάσει τα τραγούδια που ακολουθούσαν, πριν τραγουδήσει και ο ίδιος σε ντουέτο με τον Μαχαιρίτσα, ενώ δεν δίστασε να βάλει μια γεύση “διαδικτύου που ενώνει” στο πρόγραμμα, ζητώντας από το κοινό να στείλει μια ζωηρή “Kαλησπέρα από Αθήνα” στον υπόλοιπο κόσμο μέσο TWITTER με βιντεάκι που ανέβασε μέσα σε δευτερόλεπτα.

Την «φωτιά» όμως την έβαλαν οι δικοί μας οι λεβέντες Βασίλης (Παπακωνσταντίνου) με τα Κίτρινα Ποδήλατα, Διονύσιδες (Σαββόπουλος και Τσακνής), Φίλιππος (Πλιάτσικας), μαζί με την Φαραντούρη αλλά και την υποστήριξη της νέας γενιάς Ελλήνων ερμηνευτών όπως η Ελεονόρα Ζουγανέλη. Προσωπικά, το να ακούσω μέσα στο Καλλιμάρμαρο τον Παπακωνσταντίνου να λέει το Τρενάκι είναι κάτι που μου άλλαξε όλη την διάθεση! Από χαρούμενη και ευδιάθετη πέρασα σε άλλη διάσταση, πιο βαθειάς ελπίδας για το αύριο. Το κοινό καταχειροκρότησε όλα τα τραγούδια, τα βιντεάκια που προβλήθηκαν (αφιέρωμα στην Μαρία Κάλλας, τραγούδια αφιερωμένα στους καλλιτέχνες DALLA και BATTISTI) και προ πάντων τα μηνύματα αλληλεγγύης που τους έστελναν οι ερμηνευτές από την σκηνή (ο Παπακωνσταντίνου έδωσε ραντεβού με όλους μας «σε πλατείες», με όπλο την μουσική !!!!)

Η οργάνωση ήταν εξαιρετική, και οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο Κοσμίδη και σε όλους τους συντελεστές της παραγωγής καθώς και μια ιδιαίτερα θερμή χειραψία στους Λαμπρινή Αγγελή και Μιχάλη Βλαχογιάννη για τη βοήθειά τους και τη πρόσβασή μας στα παρασκήνια…!

Η επιτυχία της συναυλίας φάνηκε και από το γεγονός ότι παρ’ όλο το περασμένο της ώρας (είχε πάει 2 το πρωί) το στάδιο παρέμενε γεμάτο… όχι μισοάδειο … ΓΕΜΑΤΟ !

Μπορεί να μην κερδίσαμε την Γερμάνια στους προ-ιμιτελικούς του EURO 2012 τις προάλλες αλλά οι Έλληνες έχουν όρεξη να γεμίσουν ξανά και ξανά το Καλλιμάρμαρο για όμορφες στιγμές… όπως πριν από 8 χρόνια, όταν είχα την τύχη, πάλι μέσα στον ίδιο χώρο που έσφυζε από τρελαμένους από χαρά συμπατριώτες μου, να δω τον Ζαγοράκη και τα αγόρια μας να σηκώνουν ψιλά το τιμημένο…

Ετοιμαστείτε… σε λίγο ξημερώνει…

———————————————–

*ταυρομαχία

The post Γοήτευσε η παρέα του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα! appeared first on .

Με την θερμή υποστήριξη του προέδρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, διεξάγεται από της 26 Μαΐου το τουρνουά ποδοσφαίρου των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του οποίου, όλα τα έσοδα προορίζονται για φιλανθρωπικές οργανώσεις στο Βέλγιο και στο εξωτερικό. Είναι η 16η συνεχόμενη χρονιά της οργάνωσης και φέτος είναι η 5 φορά που λαμβάνουν μέρος και ομάδες των υπόλοιπων Ευρωπαϊκών Οργάνων. Μια γιορτή όπου το ποδόσφαιρο ενώνει μικρούς και μεγάλους γύρο από το γήπεδο στο Dennenboslaan 54 – 3090 Overijse για 2 σαββατοκύριακα.

Σας ενημερώνουμε επίσης ότι υπάρχει ψησταριά που αρχίζει νωρίς και τελειώνει αργά….οπότε ξεχνάμε την δίαιτα !!!
Έτοιμοι για τους τελικούς Σάββατο 2 και Κυριακή 3 Ιουνίου;

Centre Interinstitutionnel Européen Overijse
Dennenboslaan 54  – Overijse

Με την ευγενή χορηγία
Kosmos Place 35 place Jourdan 1040 Etterbeek
Ethnic Bar Av louise 277 1050 Brussels, Belgium

The post Schuman Trophy για ακόμη μία χρονιά. appeared first on .

Με αφορμή τον εορτασμό των 20 χρόνων του θιάσου του Y-GREC (Ι-ΓΚΡΕΚ) ο αγαπημένος μας Γιάννης Γαβράς φύσηξε στις 21 Απριλίου τα 20 κεράκια που του άναψαν οι φίλοι του και θεατρικοί του συνεργάτες, παλιοί και πιο νεοφερμένοι στην μέγαλη οικογένεια του ερασιτεχνικού θεάτρου στις Βρυξέλλες.

Η βραδιά ήταν μια καλή αφορμή για να αναπολήσουν τα πρώτα βήματα της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που ιδρύθηκε το 1992 και να μοιραστούν μεταξύ τους οι ηθοποιοί τις αναμνήσεις που είχε ο καθένας από την κάθε παράσταση στην οποία συμμετείχε. Πολλοί ήταν εκείνοι που κατάφεραν, παρόλη την απόσταση που τους χωρίζει πια από τις Βρυξέλλες,να τιμήσουν με την παρουσία τους την εκδήλωση του Γιάννη Γαβρά. Ο ίδιος, ως συνήθως, είχε φροντίσει το γεγονός με πολλές ευχάριστες εκπλήξεις. Μια εκ των οποίων ήταν και η έκθεση του φωτογραφικού υλικού κάθε έργου που έχει ανεβάσει μέχρι στιγμής, μαζί με την αφίσα και το πρόγραμμα του, καθώς και ένα 26λεπτο βιντεομοντάζ που έδωσε την ευκαιρία στους ηθοποιούς να ξαναζήσουν τις πιο όμορφες στιγμές τους πάνω στο σανίδι.

Οι συντελεστές των παραστάσεων αποχαιρέτησαν την βραδιά με την υπόσχεση να συνεχιστεί για 20 τουλάχιστον ακόμη χρόνια η σκηνοθετική δουλεία του Γιάννη Γαβρά, η οποία προσδοκεί να είναι όσο το δυνατότερο ευρηματική και διαφορετική σε κάθε παραγωγή. Το ρεπερτόριο του θιάσου περιέχει ελληνικά έργα στα γαλλικά καθώς και ξένους συγγραφείς, των οποίων τα έργα έχουν μεταφραστεί και στα Ελληνικά.

Joyeux anniversaire, Y-Grec !

FOOL FOR LOVE του Sam SHEPPARD
ΠΕΡΣΕΣ του Αισχύλου ( 2 συνεχόμενα χρόνια)
PANTAGLEIZE του Michel de GHELDERODE
ΗΛΕΚΤΡΑ του Σοφοκλή
Ο ΗΧΟΣ ΤΟΥ ΟΠΛΟΥ της Λούλας Αναγνωστάκη (στα ελληνικά)
ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή
CE SOIR ON IMPROVISE του Luigi PIRANDELLO
ΑΛΕΞΗΣ ΖΟΡΜΠΑΣ προσαρμογή του έργου του Nίκου KAZANTZAKΗ
UN AIR DE FAMILLE (ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ) των J.L.BACRI και Agnès JAOUI(στα ελληνικά) DERNIERS REMORDS AVANT L’OUBLI του Jean-Luc LAGARCE
ΒΑΚΧΕΣ του Ευρυπίδη
LA SERVA AMOROSA του Carlo GOLDONI
L’ HOTEL DU LIBRE ECHANGE του Georges FEYDEAU

The post Παντού να σκορπίζεις της νιότης το φώς! appeared first on .