«Επί του πλοίου που λέγεται Γη και πλέει στο άπειρο είμαστε όλοι ταξιδιώτες και μετανάστες…
Όλοι ονειρευόμαστε μια παραλία.
Μια ακτή όπου ο ζωογόνος αέρας της θα αποκλείει τη φθορά και το θάνατο…»

Το Βασίλειο του Βελγίου (Ολλανδικά: Koninkrijk België, Γαλλικά: Royaume de Belgique, Γερμανικά: Königreich Belgien) είναι χώρα στην βορειοδυτική Ευρώπη και συνορεύει με την Ολλανδία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία. Έχει πληθυσμό πάνω από δέκα εκατομμύρια κατοίκους σε μια έκταση 30.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Δύο είναι οι βασικές γλώσσες που ομιλούνται στο Βέλγιο: η Ολλανδική – που αποκαλείται μερικές φορές ανεπισήμως Φλαμανδική και ομιλείται στη Φλάνδρα στα βόρεια, και η Γαλλική που ομιλείται στη Βαλλωνική Περιοχή στα νότια. Η πρωτεύουσά του, οι Βρυξέλλες, είναι επισήμως δίγλωσση, ενώ η πλειονότητα των κατοίκων της μιλά Γαλλικά. Στα ανατολικά βρίσκεται μια επισήμως αναγνωρισμένη μειονότητα Γερμανόφωνων. Η γλωσσική αυτή ποικιλία οδηγεί συχνά σε πολιτικές διαμάχες, οι οποίες αντικατοπτρίζονται στο πολυσύνθετο σύστημα διακυβέρνησης και στην πολιτική ιστορία του Βελγίου.

Το Βέλγιο πήρε το όνομά του από τους πρώτους κατοίκους του, τους Βέλγους (Belgae), μια ομάδα κυρίως Κελτικών φυλών, που έδωσαν το όνομά τους και στην ρωμαϊκή επαρχία Gallia Belgica (Βελγική Γαλατία). Ιστορικά, το Βέλγιο είναι μέρος των λεγόμενων «Κάτω Χωρών», στις οποίες περιλαμβάνονται επίσης η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Από το τέλος του Μεσαίωνα μέχρι τον δέκατο έβδομο αιώνα ήταν ακμάζον κέντρο εμπορίου και πολιτισμού. Από τον δέκατο έκτο αιώνα μέχρι την ανεξαρτησία του το 1830, το Βέλγιο, αποκαλούμενο την εποχή εκείνη Νότιες Κάτω Χώρες, υπήρξε το πεδίο πολλών μαχών μεταξύ ευρωπαϊκών δυνάμεων. Τα πρόσφατα χρόνια, το Βέλγιο υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φιλοξενώντας τα αρχηγεία της, καθώς και τα αρχηγεία άλλων μεγάλων διεθνών οργανισμών, όπως του ΝΑΤΟ.

Οι Έλληνες στο Βέλγιο ανέρχονται σύμφωνα με το Αρχείο Ομογενειακών Οργανώσεων σε 25.000 άτομα ενώ το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών τους υπολογίζει σε 35.000. Στον αριθμό αυτό έχουν συνυπολογισθεί οι συμπατριώτες μας που έχουν λάβει τη βελγική ιθαγένεια, καθώς και εκείνοι που εργάζονται στο Βέλγιο ως υπάλληλοι Διεθνών Οργανισμών.
Η Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινότητα της προξενικής περιφέρειας. Στην ευρύτερη περιοχή (Βραβάνδη) της βελγικής πρωτεύουσας διαβιούν συνολικά 17.000 έως 18.000 συμπατριώτες μας. Επίσης ικανός αριθμός Ελλήνων ομογενών είναι εγκατεστημένοι στο Σαρλερουά και τα περίχωρα (6.000), ενώ στην περιοχή του Λιμβούργου (Γκενκ, Αουτάλεν, Μάασμεχελεν) ο αριθμός των συμπατριωτών μας ξεπερνά τα 3.000 άτομα.

Τα ρεύματα μετανάστευσης προς το Βέλγιο είναι τρία:
I. δεκαετίες του 1910 και 1920
II. δεκαετία του 1950
III. μετά το 1981

I. ΤΑ ΠΡΩΙΜΑ ΧΡΟΝΙΑ

Οι πρώτοι μετανάστες στο Βέλγιο ήταν κυρίως Έλληνες της Μικράς Ασίας. Ήταν λίγες εκατοντάδες, ενώ μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 πολλαπλασιάστηκαν, καθώς πολλοί Μικρασιάτες κατέφυγαν εκεί.

Ως τα μέσα της δεκαετίας του 1950 οι χίλιοι περίπου Έλληνες της χώρας αυτής ήταν, στην πλειονότητά τους, εγγράμματοι έμποροι ή γενικότερα ελεύθεροι επαγγελματίες, κυρίως στο μεγάλο εμπορικό λιμάνι της Αμβέρσας.

Επίσης το Βέλγιο (Αμβέρσα) – μαζί με τα λιμάνια της Βόρειας Γαλλίας (Χάβρη, Βουλώνη, Χερβούργο) – υπήρξε ενδιάμεσος σταθμός για μετανάστευση Ευρωπαίων στην Αμερική. Αυτός ήταν ο επονομαζόμενος «κλασσικός δρόμος» – δυόμιση ημέρες με καράβι από Πειραιά ή Πάτρα στη Νάπολη ή στην Μασσαλία και από εκεί με τρένο στα λιμάνια του Βορείου Ατλαντικού, έχοντας διασχίσει την μισή Ευρώπη. Εξαιτίας αυτής της συγκυρίας, δημιουργήθηκε μια νέα μικρή κοινότητα Ελλήνων, που λόγω αδυναμίας συνέχισης του ταξιδιού τους, έμειναν στην προσωρινή πατρίδα τους.

Η Ορθοδοξία στην περιοχή δικαιοδοσίας της Ιεράς Μητροπόλεως (Benelux) άρχισε να αναπτύσσεται το 1900 από την Αμβέρσα, η οποία είχε κυρίως Ελληνική ορθόδοξη κοινότητα, με την κατασκευή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Αμβέρσης. Το 1926 στις Βρυξέλλες ιδρύεται σύλλογος με την επωνυμία ‘Αδελφότης Ελληνίδων Κυριών’. Εγκαθίσταται στο ακίνητο επί της οδού de Stassart 92 – 1050 Bruxelles. Το ισόγειο διαμορφώνεται σε ευκτήριο οίκο στο όνομα των Αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και οι δύο άλλοι όροφοι διαμορφώνονται σε σχολείο και σε άλλους λειτουργικούς χώρους.

ΙΙ. BLUE-COLLAR ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Κατά τη μεταπολεμική περίοδο, από το 1953 ως και το 1964 η εικόνα αυτή αλλάζει ποσοτικά και ποιοτικά: στην περίοδο αυτή ο αριθμός των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο πολλαπλασιάστηκε δραματικά, φτάνοντας τα 20.000 άτομα. Οι περισσότεροι έρχονταν τώρα για να εργαστούν στα βελγικά ανθρακωρυχεία. Πάντως, παρά την κατακόρυφη αύξηση του αριθμού τους, οι Έλληνες στο Βέλγιο παρέμειναν λίγοι, τόσο σε απόλυτο αριθμό όσο και συγκριτικά με τις άλλες μεταναστευτικές ομάδες (π.χ. Ιταλοί) που εγκαταστάθηκαν στη χώρα, και ακόμα περισσότερο σε σχέση με εκείνους που κατευθύνθηκαν στην Ομοσπονδιακή Γερμανία. Πρώην αγρότες οι περισσότεροι, στρατολογήθηκαν από τους εκπροσώπους που έστειλαν τα βελγικά ανθρακωρυχεία στην Ελλάδα, οι οποίοι είχαν αναλάβει την οργανωμένη μετακίνηση εργατών, ακόμα και πριν υπογραφεί η ελληνοβελγική συμφωνία μετανάστευσης του 1957. Παρ’ όλο που οι διαδικασίες μετακίνησης Ελλήνων για να εργαστούν στα βελγικά ανθρακωρυχεία ξεκίνησαν αρκετά χρόνια νωρίτερα από την υπογραφή της ελληνογερμανικής συμφωνίας μετανάστευσης του 1960, μόλις το 3% των Ελλήνων, που επέλεξαν την ενδοευρωπαϊκή μετανάστευση, κατευθύνθηκαν προς το Βέλγιο.

Από αυτούς το 30% είχε επιστρέψει στην Ελλάδα πριν το 1965. Ωστόσο ο ελληνικός πληθυσμός του Βελγίου –ο οποίος προερχόταν σε μεγάλο βαθμό, όπως και αυτός που εγκαταστάθηκε στη Γερμανία, από τη Βόρεια Ελλάδα– εξακολουθούσε να αυξάνεται έως το 1970, οπότε και έφτασε τα 22.000 άτομα, εξαιτίας της επανασύνδεσης των οικογενειών και της γέννησης των παιδιών όσων παρέμεναν.

Για το λόγο αυτό οι 7 από τις 9 Ελληνικές Κοινότητες ιδρύθηκαν σε «ανθρακοφόρες» περιοχές, όπως ΕΚ Αουτάλεν, ΕΚ Βερβιέ, ΕΚ Βρύγης-Δυτικής Φλάνδρας, ΕΚ Γκένκ, ΕΚ Λιέγης, ΕΚ Μονς και ΕΚ Σαρλερουά. Οι υπόλοιπες δυο ήταν στις δυο κυριότερες πόλεις του Βελγίου, Βρυξέλλες και Αμβέρσα.

Το γεγονός της αρχικής πρόσληψης του συνόλου σχεδόν των ανδρών από τα ορυχεία προσέδωσε πολύ υψηλό βαθμό κοινωνικής και οικονομικής ομοιογένειας στην ελληνική παροικία του Βελγίου κατά το πρώτο διάστημα της εγκατάστασής τους.

Από τη στιγμή της άφιξής τους στο Βέλγιο οι άνδρες, οι οποίοι μετανάστευαν αρχικά μόνοι τους, εισάγονταν αμέσως, χωρίς να έχουν προσαρμοστεί στοιχειωδώς στις νέες συνθήκες και χωρίς καμία προετοιμασία, στο χώρο των ανθρακωρυχείων και τις άγνωστες, για εκείνους, απαιτήσεις της εργασίας σε αυτά. Πολλοί δεν άντεχαν την εμπειρία της καθόδου στις στοές και της υπόγειας εργασίας, με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν το Βέλγιο αμέσως ή ύστερα από μερικές εβδομάδες. Η μεγάλη φτώχεια, η πιεστική ανάγκη να συνδράμουν οικονομικά την οικογένεια που είχε παραμείνει στην Ελλάδα ή το κίνητρο της αποταμίευσης ενός μικρού κεφαλαίου καθήλωσαν όσους παρέμειναν στα ορυχεία για ένα έως πέντε, τουλάχιστον, χρόνια στο Βέλγιο.

Μετά από ορισμένα έτη εργασίας στα ορυχεία, οι μετανάστες είχαν το δικαίωμα να αποκτήσουν άδεια εργασίας σε άλλους οικονομικούς τομείς. Στη δεκαετία του 1960 το σύνολο, σχεδόν, των Ελλήνων μεταπήδησε από τα ορυχεία προς τις βιομηχανίες και μετακινήθηκε από τις ανθρακοφόρες περιοχές προς τις Βρυξέλλες και άλλα αστικά κέντρα, όπου ένα μικρό ποσοστό κατάφερε να ανοίξει εστιατόριο ή καφενείο ή να αγοράσει ταξί.

Η εργασία στις βιομηχανίες μπορεί να ήταν λιγότερο σκληρή και επικίνδυνη σε σύγκριση με τα ορυχεία, δεν έπαυε όμως να είναι εξουθενωτική. Με τη μετακίνηση αυτή προς τα αστικά κέντρα (που παρείχαν ευκαιρίες απασχόλησης και στις γυναίκες), πολλές Ελληνίδες άρχισαν να εργάζονται εκτός οικίας, με στόχο συνήθως είτε τη συντήρηση της οικογένειας είτε την επιτάχυνση της αποταμίευσης.

Οι έλληνες μετανάστες που εγκαταστάθηκαν μεταπολεμικά στο Βέλγιο εντάχθηκαν στις κατώτερες βαθμίδες της εργατικής τάξης της χώρας· παρόλο που οι περισσότεροι σύντομα εγκατέλειψαν τα ορυχεία, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό εξακολουθούσε, το 1981, να κατέχει την ίδια κοινωνική θέση: το 26% του οικονομικά ενεργού ελληνικού πληθυσμού του Βελγίου ήταν άνεργο τη χρονιά αυτή, ενώ από αυτούς που εργάζονταν, το 63% ήταν εργάτες. H κοινωνική θέση των μεταναστών αντανακλούσε τους λόγους για τους οποίους υιοθετήθηκε η πολιτική εισαγωγής ξένου εργατικού δυναμικού: επρόκειτο για ανειδίκευτους, που προορίζονταν για τις σκληρές, επικίνδυνες, ανθυγιεινές, κακοπληρωμένες και κοινωνικά υποβαθμισμένες εργασίες.

Ωστόσο οι ιδιαίτερα ευνοϊκές οικονομικές συνθήκες των δεκαετιών που ακολούθησαν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο διευκόλυναν την ένταξή τους στην αγορά εργασίας και την οικονομική ζωή του Βελγίου, επιτρέποντάς τους να επωφεληθούν, έστω και άνισα, από τη γενική ευμάρεια, τις παροχές του κράτους πρόνοιας και τις κατακτήσεις της ντόπιας εργατικής τάξης. Ζώντας σε μια χώρα με ιδιαίτερα ανεπτυγμένο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας, απέκτησαν αίσθημα ασφάλειας, το οποίο στερούνταν στη χώρα καταγωγής τους, εν μέρει ή και ολοκληρωτικά. Έτσι, παρόλο που οι περισσότεροι μετανάστες δεν γνώρισαν αισθητή κοινωνική άνοδο, βελτίωσαν κατά πολύ το βιοτικό τους επίπεδο. Οι προσδοκίες μιας σημαντικής μερίδας, τουλάχιστον –να ζήσουν την οικογένειά τους, να αποκτήσουν στο Βέλγιο ή τη χώρα καταγωγής ένα ακίνητο και να γεράσουν αξιοπρεπώς– εκπληρώθηκαν. Η πορεία των παιδιών τους, ωστόσο, παρά την καλύτερη μόρφωση που απέκτησαν και την αναμφισβήτητη ύπαρξη κάποιας κοινωνικής κινητικότητας, καθορίστηκε από την κοινωνική θέση των γονέων τους και, κυρίως, από την αρνητική οικονομική συγκυρία, όταν ήρθε η σειρά τους να ενταχθούν στην αγορά εργασίας.

Τα παιδιά των ελλήνων μεταναστών φοίτησαν σε βελγικά σχολεία και παρακολουθούσαν μαθήματα ελληνικών σε τμήματα μητρικής γλώσσας που δημιουργήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960 από το ελληνικό κράτος, και τα οποία λειτουργούσαν σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης δύο φορές την εβδομάδα. Στις Βρυξέλλες λειτουργεί από το 1981 ένα αμιγές δημοτικό ελληνικό σχολείο (δωρεά Κεστεκίδη), που συμπληρώθηκε με γυμνάσιο και λύκειο στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Οι έλληνες ανειδίκευτοι εργάτες, όπως και οι άλλοι ξένοι μετανάστες, βίωσαν τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους στο Βέλγιο την περιφρόνηση των πολιτισμικών πρακτικών και των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων και αντιμετώπισαν την εχθρότητα και τις προκαταλήψεις των γηγενών Βέλγων. Για να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες που δημιουργούσε η κατώτερη κοινωνική τους θέση, το εχθρικό περιβάλλον και ο γλωσσικός αποκλεισμός, για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της καθημερινότητας, αλλά και για να αποκτήσουν χώρους κοινωνικής συναναστροφής, οι μετανάστες γράφτηκαν στα ελληνικά τμήματα των βελγικών συνδικάτων, οργανώθηκαν σε κοινότητες και συγκεντρώνονταν στις 24 ελληνορθόδοξες εκκλησίες.

ΙΙΙ. WHITE-COLLAR ΜΕΤΑΝΆΣΤΕΥΣΗ

Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ το 1981 οδήγησε σταδιακά σε συνολικότερους μετασχηματισμούς στη ζωή των μεταναστών, καθώς μετέβαλε το νομικό καθεστώς των Ελλήνων που ζούσαν στο Βέλγιο, προσδίδοντάς τους νέα δικαιώματα, με τα οποία διαχωρίστηκαν σε σχέση με τους ξένους, που προέρχονταν από μη ευρωπαϊκές και ιδιαίτερα μουσουλμανικές χώρες.

Στη δεκαετία του 1980, τη στιγμή που η παρουσία των παλαιότερων μεταναστών είχε αποδυναμωθεί με τη μεταβολή της ηλικιακής κατανομής στην παροικία, αυξήθηκε ο αριθμός των νεοαφιχθέντων, από την Ελλάδα, υπαλλήλων της ΕΟΚ στις Βρυξέλλες, και άλλαξε και πάλι η κοινωνική σύνθεση των μελών και της ηγετικής ομάδας της ελληνικής παροικίας. Επίσης, τα παιδιά των ελλήνων υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ζουν στις Βρυξέλλες, έχουν τη δυνατότητα να φοιτούν στο ελληνικό τμήμα του Ευρωπαϊκού Σχολείου.

Το 1985 με Βασιλικό Διάταγμα αναγνωρίζεται η Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία ως μία από τις επίσημες θρησκείες του Βελγικού Κράτους. Νομοθετήθηκε ακόμη η δυνατότητα διδασκαλίας του ορθοδόξου θρησκευτικού μαθήματος και καθιερώθηκε τόσο στη Φλαμανδική Κοινότητα όσο και στη Γαλλική Κοινότητα του Βελγίου.

Σήμερα, συνυπολογίζοντας τους πολυάριθμους μόνιμους και συμβασιούχους υπαλλήλους διεθνών (ΝΑΤΟ, Eurocontrol) και ευρωπαϊκών οργανισμών (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Συμβούλιο, Ευρωπαϊκή Κοινωνική & Οικονομική Επιτροπή και Επιτροπή των Περιφερειών, πολυάριθμων Ευρωπαϊκών agencies) και τους εκπαιδευόμενους και τους φοιτητές, και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι σημαντικός αριθμός (περίπου 5.500 άτομα) των ελληνικής καταγωγής κατοίκων της χώρας έχει πλέον βελγική υπηκοότητα – και συνεπώς στις απογραφές καταμετράται στο γηγενή πληθυσμό – οι ελληνικής υπηκοότητας κάτοικοι του Βελγίου ανέρχονται περίπου σε 20.000 άτομα.

Οι στόχοι των Ελληνικών Κοινοτήτων (και ιδιαίτερα της ΕΚ Βρυξελλών) προσαρμόστηκαν στα νέα δεδομένα της παροικίας και της διεθνούς πολιτικής: ευρωπαίου πολίτη. Η Κοινότητα διατύπωσε τη θέση ότι η ενσωμάτωση των νέων ελληνικής καταγωγής στη βελγική κοινωνία έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως ένταξη Ελλήνων στην ενωμένη Ευρώπη. Με την ίδρυση, από τη μία, αρκετών τοπικών συλλόγων στη δεκαετία του 1980 και, από την άλλη, της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Βελγίου, το 1988, εμφανίστηκαν η εξειδίκευση και ο συγκεντρωτισμός.

Τέλος, εκτός της Εκκλησίας και των Ελληνικών Κοινοτήτων, υπάρχουν πολλές άλλες κοινωνικοπολιτιστικές δομές που απευθύνονται στους Έλληνες του Βελγίου, όπως ενδεικτικά ταξινομήθηκαν στην ακόλουθη λίστα:

1. Τοπικοί εθνοπολιτιστικοί σύλλογοι

1.1. Σύλλογος Κρητών Βελγίου
1.2. Σύλλογος Μακεδόνων Βελγίου
1.3. Ένωση Πελοποννησίων Βελγίου «Ο Μωριάς»
1.4. Σύλλογος Ηπειρωτών Βελγίου
1.5. Πολιτιστικός σύλλογος Θρακιωτών
1.6. Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών Βελγίου
1.7. Σύλλογος Ποντίων Βρυξελλών «Καμίαν “κ” εν Αργώς»

2. Χορευτικοί σύλλογοι

2.1. Λύκειο Ελληνίδων – lycee.hellenique@skynet.be
2.2. Ελληνικό Κέντρο Λαογραφικών Μελετών – tradidanse@skynet.be
2.3. Συγκρότημα Ελληνικών Παραδοσιακών χορών Φανούρη Τρικίλη – acanthe@hotmail.com
2.4. Κύκλος Ελληνικών χορών Τερψιχόρη
2.5. Levendis Brugge

3. Χώροι τεχνών

3.1. Περίπλους
3.2. Art Base – info2@art-base.be
3.3. Chronos art
3.4. Galerie THEOREMA 

4. Πολιτιστικές ενώσεις

4.1. Βελγική Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών (ΒENEΣ)
4.2. Kultur&art Bridge
4.3. Ελληνικός Κύκλος Σύγχρονων Μελετών
4.4. Ελληνικό Διαπολιτιστικό Κέντρο Βρυξελλών 
4.5. Ελληνικό Διαπολιτισμικό Κέντρο της Λιέγης «He-Li-OS»
4.6. Ελληνο-Βελγικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος – asblalexandrelegrand@skynet.be
4.7. ΔΕΦΝΚ Βελγίου (Διεθνής Εταιρεία Φίλων Νίκου Καζαντζάκη)

5. Αθλητικοί σύλλογοι

5.1. Hellas F.C.
5.2. Linthout-Hellas BC

6. Θεατρικές ομάδες

6.1. Ελληνικό Θέατρο Βελγίου 
6.2. ΘΕΣΠΙΣ – thespis.theatre@gmail.com
6.3. Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήριο
6.4. Y-Grec
6.5. Nόta Théâtrale
6.6. ΑλΜΑ
6.7. Ομογενειακή Θεατρική Σκηνή
6.8. Λύκειο Ελληνίδων Βρυξελλών
6.9. BIZARRE DREAM (ALLOKOTO ONEIRO)
6.10. The Schuman Show 

7. Θεματικά Δίκτυα

7.1. Βελγο-Ελληνικό εμπορικό επιμελητήριο – info@ccbh.be
7.2. Αργώ – Δίκτυο Ελλήνων Βελγίου – Argo – Hellenic Network in Belgium
7.3. Hellenic Federation of Enterprises (ΣΕΒ) Brussels Office – main@sevbxl.be
7.4. Union of Hellenic Chambers of Commerce Brussels Office
7.5. ΑΛΛΗΛΟΝnet
7.6. A Discovering Network 
7.7. Ήταν ένα μικρό καράβι 
7.8. Greek Mamas Talking in Belgium – greekmamastalking@gmail.com
7.9. L’Ame Belgo-Hellénique – amebehe@netscape.net
7.10. Panos & Cressida 4 Life – Πάνος & Χρυσηίδα βοήθεια στα παιδιά
7.11. Ελληνική Ένωση για την Ομοσπονδία της Ευρώπης – Παράρτημα Βρυξελλών (ΕΕνΟΕ/UEF Greece)
7.12. Ελληνική Χορωδία Βρυξελλών / Hellenic Choir of Brussels
7.13. Σχολή Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Ι.Μ. Βελγίου «Άγιος Ιλάριος»
7.14. ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΕΔΡΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΥΡΩΠΗΣ ( ΠΣΕΕΕ)
7.15. Ελληνικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Διπλωματίας στο Βέλγιο
7.16. Επιχειρηματικό Δίκτυο Bucephalos 

8. Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

8.1. Εφημερίδες/Περιοδικά
8.1.1. Πρωτοπόρος
8.1.2. Θέματα Επιστημών του Ανθρώπου 
8.1.3. e-Άλληλον – Τριμηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό
8.2. Portals
8.2.1. Newsville
8.3. Radio stations
8.3.1. Radio Alma 

Nota Bene : Το άρθρο βασίζεται σε εισήγηση που έγινε το καλοκαίρι του 2013 στο πλαίσιο του σεμιναρίου « Αποδημητικά πλάσματα, άνθρωποι και πουλιά », στην «Επέκεινα Χώρα» Βίτσας Ζαγορίου (Ελλάδα).

Βιβλιογραφικές Πηγές

Αρχείο εφημερίδας Πρωτοπόρος, εκδ. Σάκης Δημητρακόπουλος, Βρυξέλλες, 1959-
Λίνα Βεντούρα, Έλληνες μετανάστες στο Βέλγιο, εκδ. Νεφέλη, Αθήνα, 1999
Δημήτρης Χ. Γεωργόπουλος, Έλληνες στο Βέλγιο, εκδ. Αφοί Κυριακίδη,
Θεσσαλονίκη, 2008
http://el.wikipedia.org/wiki/Έλληνες_στο_Βέλγιο
http://imbelgiou.wordpress.com/istori/
https://greeksinmons.wordpress.com/
http://www.greeksinbelgium.be/
https://www.newsville.be/

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Χρήστος Μπεζιρτζόγλου γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα (Ελλάδα). Σπούδασε Φυσική με εξειδίκευση στον τομέα των Ηλεκτρονικών και των Υπολογιστών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτής ενηλίκων και εταιρικός σύμβουλος στις τεχνολογίες των υπολογιστών για δέκα έτη.
Το 1994 μέσω ανοικτού διαγωνισμού προσλήφθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετακόμισε στις Βρυξέλλες (Βέλγιο). Εργάστηκε σε διάφορες θέσεις στις Γενικές Διευθύνσεις (Περιβάλλον, πολιτική Ανταγωνισμού, Περιφερειακή πολιτική και Εξωτερικό Εμπόριο) αλλά και στον συντονισμό της πολιτικής (Γενική Γραμματεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ιδιαίτερο γραφείο της Επιτρόπου για την Απασχόληση και τις κοινωνικές υποθέσεις).

The post Homo Greco-Belgo: Quis est iste? appeared first on .

Η Ευρώπη και η Ελλάδα βρίσκονται σε ένα σταυροδρόμι. Οι ερχόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την μελλοντική κατεύθυνση του Ευρωπαϊκού σχεδίου. Το 2024 είναι ένα έντονα πολιτικό έτος με σημαντικές προκλήσεις, όπως η ανάδειξη της νέας Ευρωπαϊκής Επιτροπής και οι εκλογές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Οι πολίτες είναι στην καρδιά όλων αυτών ερωτημάτων και αποφάσεων. Οι πολίτες θα πρέπει να ορίζουν τον δρόμο που θα ακολουθήσουν οι αντιπρόσωποι τους. Οι καιροί που η πολιτική γινόταν με σιωπηρή συγκατάθεση τελείωσαν και οι πολίτες εμπλέκονται ενεργά σε ανοικτές πρωτοβουλίες διαβουλεύσεων για τα δικαιώματα τους και το που και πως θα ήθελαν να δουν την Ευρώπη την επόμενη δεκαετία.

Η ενεργή υποστήριξη Ευρωπαϊκών Πρωτοβουλιών Πολιτών από πολίτες, αλλά και από πολιτικούς σχηματισμούς και μη κυβερνητικούς οργανισμούς, μπορεί να γίνει η πεμπτουσία της προώθησης του κοινωνικού διαλόγου και μέσω αυτού η ανάδειξη θεμάτων που απασχολούν την κοινωνία ευρύτερα ή ειδικότερα τμήματα αυτής. Οι ενέργειες αυτές αναμένεται να συμβάλουν στην αναβάθμιση του δημοσίου διαλόγου, στις προϋποθέσεις άσκησης βάσιμης πολιτικής κριτικής, στη διαφάνεια και τελικά στη βελτίωση των πολιτικών που σχεδιάζονται και εφαρμόζονται στην Ευρώπη και κατά προέκταση και στην Ελλάδα.

Εισαγωγή

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) χρειάζεται μεταρρύθμιση. Η Διάσκεψη για το Μέλλον της Ευρώπης και οι Ομάδες Ευρωπαίων Πολιτών κατέδειξαν ότι οι πολίτες μπορούν να αποτελέσουν την κινητήρια δύναμη πίσω από πολύπλοκες αλλαγές που πρέπει να υποστεί η ΕΕ, είτε για την προετοιμασία της ΕΕ για πιθανή διεύρυνση σε 30+ κράτη μέλη είτε για την προώθηση αναγκαίων θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Παρά αυτή τη δυναμική, τόσο οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων της ΕΕ όσο και οι εθνικοί φορείς λήψης αποφάσεων φαίνεται να διστάζουν να αξιοποιήσουν πλήρως τη συμμετοχή των πολιτών. Η συμμετοχική δημοκρατία στην ΕΕ χτυπά ένα αόρατο ανώτατο όριο που μπορεί να σπάσει μόνο εάν οι πολιτικοί και οι υπεύθυνοι λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο αναγνωρίσουν και αντιμετωπίσουν τα βαθύτερα αίτια που εμποδίζουν την ανάπτυξη.
Ωστόσο, ένα εργαλείο που υπάρχει από το 2012 έχει αποδείξει την αξία του, επιτρέποντας σε απλούς πολίτες να διαμορφώσουν την ατζέντα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το εργαλείο αυτό είναι οι Ευρωπαϊκές Πρωτοβουλίες Πολιτών (ΕΠΠ).

“Πολίτες της Ένωσης, εφόσον συγκεντρωθεί αριθμός τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου, υπήκοοι σημαντικού αριθμού κρατών μελών, μπορούν να λαμβάνουν την πρωτοβουλία να καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, να υποβάλλει κατάλληλες προτάσεις επί θεμάτων στα οποία οι εν λόγω πολίτες θεωρούν ότι απαιτείται νομική πράξη της Ένωσης για την εφαρμογή των Συνθηκών.” Άρθρο 11.4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ιστορικό της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών

Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών (ΕΠΠ), η οποία εισάχθηκε για πρώτη φορά με την Συνθήκη της Λισσαβώνας το 2012, είναι το πρώτο και μοναδικό εργαλείο που επιτρέπει στους πολίτες από όλες τις χώρες της ΕΕ να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να ζητούν νομοθετικές αλλαγές σε ευρωπαϊκό επίπεδο για θέματα που θεωρούν σημαντικά. Η ΕΠΠ παρέχει στους πολίτες της ΕΕ τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε διασυνοριακό επίπεδο σε ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος.

Το πεδίο εφαρμογής αυτού του εργαλείου καλύπτει τομείς πολιτικής στους οποίους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει την εξουσία να προτείνει νομοθεσία. Αυτοί είναι το περιβάλλον, η γεωργία, οι μεταφορές, η προστασία των καταναλωτών, τα κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και άλλοι τομείς που επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων.

Μόλις μια πρωτοβουλία λάβει ένα εκατομμύριο υπογραφές και οι υπογραφές επαληθευτούν από τις εθνικές αρχές, το Σώμα των Επιτρόπων εγκρίνει επίσημη απάντηση στην πρωτοβουλία, με την οποία αποφασίζει ποια δράση πρέπει να αναληφθεί ή όχι και γιατί. Στη συνέχεια, η πρωτοβουλία χαρακτηρίζεται «επιτυχημένη».

Στόχοι της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών

Η ΕΠΠ είναι ένας μοναδικός μηχανισμός που έχει ως στόχο να φέρει σε επαφή τους ανθρώπους πέρα από τα σύνορα και να τους δώσει μια συγκεκριμένη πλατφόρμα για να μοιραστούν κοινές ανησυχίες και αξίες. Κάθε πολίτης της ΕΕ έχει το δικαίωμα να υποστηρίξει μια εν εξελίξει πρωτοβουλία ή να ξεκινήσει μια δική του. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση ενότητας, συμμετοχής και εταιρικής σχέσης, προωθώντας παράλληλα τις δημοκρατικές αξίες της ΕΕ.

Από την ίδρυσή της το 2012, περισσότεροι από 1850 διοργανωτές, από τους οποίους 51 ήταν Έλληνες και 12 Κύπριοι, έχουν ξεκινήσει 100+ πρωτοβουλίες ευρωπαίων πολιτών, με την ενεργή παρουσία 26 Ελλήνων και 5 Κυπρίων, συλλέγοντας περισσότερες από 18 εκατομμύρια υπογραφές από όλη την ΕΕ, με περισσότερες από 197 χιλιάδες στην Ελλάδα και 14 χιλιάδες στην Κύπρο, οι οποίες αφορούν διαφορετικούς τομείς πολιτικής: από την καλή μεταχείριση των ζώων και την φορολογία έως τις κοινωνικές υποθέσεις και τα θεμελιώδη δικαιώματα.

Οι διοργανωτές χρησιμοποίησαν την πλατφόρμα για να προωθήσουν και να προκαλέσουν συζήτηση σε σημαντικά ζητήματα κοινού διακρατικού ενδιαφέροντος, ευαισθητοποιώντας την κοινή γνώμη και αλληλοεπιδρώντας με την πολιτική εξουσία. Με άλλα λόγια, οι Ευρωπαϊκές Πρωτοβουλίες Πολιτών επηρεάζουν τη νομοθεσία της ΕΕ και δημιουργούν έναν Ευρωπαϊκό Δήμο.

Μέχρι στιγμής, δώδεκα πρωτοβουλίες έχουν φτάσει στο όριο του ενός εκατομμυρίου έγκυρων υποστηρικτικών υπογραφών. Δέκα από αυτές έχουν ήδη λάβει απάντηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όλες οι πρωτοβουλίες ήταν επιτυχείς στον στόχο τους να προκαλέσουν συζήτηση γύρω από συγκεκριμένα θέματα, ενώ κάποιες από αυτές κατόρθωσαν να επηρεάσουν την ευρωπαϊκή νομολογία. Από τις επιτυχημένες πρωτοβουλίες, τρεις έφτασαν το κατώφλι του πληθυσμού στην Ελλάδα (14805) “Right2Water”, “One of us” και “Stop finning-Stop the trade” και μόλις μία “One of us” στην Κύπρο (4230).

Πώς μπορείτε να εμπλακείτε με την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών;

Οι ΕΠΠ μπορούν να δρομολογηθούν με τη συγκρότηση μιας “ομάδας διοργανωτών” τα μέλη της οποίας προέρχονται από τουλάχιστον επτά κράτη-μέλη της ΕΕ. Η πρωτοβουλία ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως προς την νομιμότητα του αιτήματος της πριν αρχίσει τη συλλογή υπογραφών υποστήριξης.

Αφότου συγκεντρωθούν 1 εκατομμύριο υπογραφές και αφού αυτές επαληθευτούν στη συνέχεια από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει την αίτηση και θα στείλει μια επίσημη απάντηση, με την οποία επισημαίνει ποια δράση πρέπει να αναληφθεί ή όχι, και γιατί.

Η σχολική εργαλειοθήκη της δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Σκοπός της διαδραστικής εργαλειοθήκης «Η δημοκρατία της ΕΕ σε δράση — Πείτε την άποψή σας με την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών» που οργάνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2023 για τα σχολεία είναι να εφοδιάσει τους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με τις γνώσεις και τις δεξιότητες που θα τους επιτρέψουν να είναι ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες της ΕΕ.

Η εργαλειοθήκη περιλαμβάνει τέσσερις θεματικές ενότητες, καθεμιά από τις οποίες καλύπτει διαφορετικό αντικείμενο, περνώντας από τις πιο γενικές πληροφορίες σχετικά με την ΕΕ σε πληροφορίες και δραστηριότητες που σχετίζονται ειδικά με την ΕΠΠ.

Η εργαλειοθήκη έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να κατανοήσουν τα οφέλη της διασυνοριακής συνεργασίας και ενδεχομένως να δρομολογήσουν τις δικές τους πρωτοβουλίες για τη διαμόρφωση της δημοκρατικής διαδικασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μάθετε περισσότερα για την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών

Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την ΕΠΠ και ίσως να βρείτε έμπνευση για να ξεκινήσετε τη δική σας πρωτοβουλία, μπορείτε να δείτε τις πρωτοβουλίες που επί του παρόντος συγκεντρώνουν υπογραφές αλλά και να ακούσετε πραγματικές ιστορίες οργανωτών ΕΠΠ στο podcast «CitizenCentral». Μην ξεχάσετε να υποστηρίξετε τις πρωτοβουλίες που σας «μιλάνε»!

Ανακαλύψτε τα τελευταία στατιστικά στοιχεία για την ΕΠΠ και συνεργαστείτε με τους τοπικούς πρεσβευτές ή τα εθνικά σημεία επαφής σε Ελλάδα και Κύπρο.

Λοιπόν, τι περιμένετε; Διαδώστε το μήνυμα, στηρίξτε τις εν εξελίξει πρωτοβουλίες, και εάν έχετε μια ιδέα, ξεκινήστε μια νέα ΕΠΠ! Με αυτά τα εύκολα βήματα, το μέλλον της δημοκρατικής διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται στα χέρια σας!

Ο Χρήστος Μπεζιρτζόγλου γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα (Ελλάδα). Σπούδασε Φυσική με εξειδίκευση στον τομέα των Ηλεκτρονικών και των Υπολογιστών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτής ενηλίκων και εταιρικός σύμβουλος στις τεχνολογίες των υπολογιστών για δέκα έτη.

Το 1994 μέσω ανοικτού διαγωνισμού προσλήφθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετακόμισε στις Βρυξέλλες (Βέλγιο). Εργάστηκε σε διάφορες θέσεις στις Γενικές Διευθύνσεις (Περιβάλλον, πολιτική Ανταγωνισμού, Περιφερειακή πολιτική και Εξωτερικό Εμπόριο) αλλά και στον συντονισμό της πολιτικής (Γενική γραμματεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ιδιαίτερο γραφείο της Επιτρόπου για την Απασχόληση και τις κοινωνικές υποθέσεις).

Το παρόν άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στο τεύχος 15 του διαδικτυακού περιοδικού e-Άλληλον.

The post Χρήση της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Δήμου και την προώθηση αλλαγών στην Ευρώπη appeared first on .

Ήδη από το 2020, η γενιά των Μιλένιαλς (αγγλικά: Millennials) αποτελεί το 50% του ευρωπαϊκού εργατικού δυναμικού. Καθώς αυτή η νέα γενιά πολιτών εισέρχεται ενεργά στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή, οι άνθρωποι της γενιάς μου (Γενιά Χ) οφείλουν να αναπτύξουν μια ειλικρινή σχέση, γινόμενοι οι μέντορές τους, και να τους ενθαρρύνουν να διδάσκονται από τα λάθη της δικής μας και των προηγούμενων γενιών.

Επικοινωνώντας με ακρίβεια τα διακυβεύματα, τα οφέλη και τις άμεσες συνέπειες των επιλογών για τις ζωές τους, θα δίναμε απαντήσεις στις προσδοκίες τους και θα δημιουργούσαμε κλίμα εμπιστοσύνης.

Περί Γενεών
Γίνεται μεγάλη συζήτηση μεταξύ δημογράφων και μαρκετιστών για τον ακριβή χρονικό προσδιορισμό της κατάτμησης των διαφόρων πληθυσμιακών ομάδων στη βάση κοινών χαρακτηριστικών. Στο άρθρο μου θα χρησιμοποιήσω τους ακόλουθους ορισμούς:

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται για την Γενιά “X”, την γενιά μου, και για την Γενιά των Μιλένιαλς, την γενιά των παιδιών μου, αφού αυτό το άρθρο είναι μια ανοιχτή επιστολή από τον πατέρα προς τα παιδιά του.

Η Γενιά μου αναφέρεται ως:

• Η γενιά του MTV από το «μουσικό κανάλι τηλεόρασης» και λόγω της ταχεία εξάπλωσης μουσικής μέσω κοινωνικών μέσων, αλλά και της υποκουλτούρας των νεομοδάτων (hipster) και των εμμονικών/σπασίκλων (nerds)
• Η γενιά των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών – ως η πρώτη γενιά που μεγάλωσε με προσωπικούς αλλά όχι και τόσο φορητούς υπολογιστές, από τον ZX Spectrum και τον Commodore 64 μέχρι τους IBM PC και Apple Macintosh
• Η Χαμένη Γενιά ή Μανταλωμένη Γενιά – καθώς περνούσαμε τις εργάσιμες ώρες της ημέρας σε παιδικούς σταθμούς (σε αντίθεση με την σιωπηλή γενιά των γονιών μας, του πολέμου και της μεταπολεμικής πενίας) αλλά και βιώνοντας την εμπειρία των χωρισμένων ή/και μονογονεϊκών οικογενειών (που συνδέονται κυρίως με την «ελευθερία» της baby boom γενιάς).

Και χαρακτηρισμένη ως:

• Αδιάφορη πολιτικά – καθώς έγινε η γενιά με την μικρότερη συμμετοχή σε εκλογές, χωρίς ενδιαφέρον για τις παγκόσμιες ειδήσεις, ή τα κοινωνικά θέματα που τις περιβάλλουν
• «Μόνο Εγώ» – Με συμπεριφορά «για την πάρτη μου μόνο» που μετουσιώνετε από την γενικευμένη απάθεια/παθητικότητα για τα πάντα μέχρι την καλύτερη επιχειρηματική παιδεία (ιδρύθηκαν επιχειρηματικοί κολοσσοί όπως Amazon, Wikipedia, eBay, Google, Linux, PayPal, Skype). Μια παράξενη περίπτωση αμφιθυμίας – που ωθείται προς δύο κατευθύνσεις συγχρόνως
• Μορφωμένη – ένα καλά εκπαιδευμένο πλήθος (πολλοί έφτασαν να αποχτήσουν ανώτατη εκπαίδευση σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές), αλλά χωρίς να δίνουν πάντα την πρέπουσα προσοχή του στο μέλλον (με αποτέλεσμα συχνά να οδηγηθούν σε απερίσκεπτους χρηματο-οικονομικούς προγραμματισμούς και υψηλή πιστωτική έκθεση).

Η δική σας γενιά, αυτής των Μιλένιαλς, είναι γνωστή ως πνευματικά εκλεπτυσμένη, γνώστρια των τεχνολογιών (τα παιδιά dot.com), και απρόσβλητη στους παραδοσιακούς τρόπους πωλήσεων (είτε για εμπορικούς, είτε για πολιτικούς σκοπούς) στους οποίους εκτεθήκατε από την παιδική ηλικία σας. Είστε εθνικά και φυλετικά διαφοροποιημένοι, κάνοντας το Ευρωπαϊκό σύνθημα «Ενωμένοι στην Διαφορετικότητα» μια παγκόσμια πραγματικότητα.

Η γενιά των παιδιών σας, η Γενιά “Ζ”, θα ζήσει σε μια ακόμα πιο διαφοροποιημένη και ψηφιακά υπερσυνδεδεμένη εποχή, σε συνθήκες επιταχυνόμενης διαδικτυακής μάθησης, ενώ συγχρόνως θα μετασχηματίζεται σε μια θυμωμένη κοινωνία που τα μοναχικοί επαναστάτες θα διολισθήσουν προς «θυμωμένες πολιτικές». Η δημόσια εμπιστοσύνη στους μεγάλους εθνικούς θεσμούς θα συνεχίσει να καταβαραθρώνεται με την πάροδο τού χρόνου και οι λαοί θα αναπτύξουν «οργή» έναντι κάθε πράγματος που είναι συνδεδεμένο με «το σύστημα».

Η ιστορική κληρονομιά της Γενιάς Χ

Ποια είναι όμως η ιστορία της Γενιάς Χ; (σημειωτέων ότι η λέξη ιστορία που προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά σημαίνει «διερεύνηση», «γνώση μέσω έρευνας» ή «κρίση»); Ποια είναι η κληρονομιά μας (αναφέρομαι σε συμβάντα ή διεργασίες που θα αποχτήσουν μια ειδική σημασία στη συλλογική μνήμη);

Το σύμβολο Γιν-Γιανγκ (Yin-Yang) αντιπροσωπεύει την αρχαία κινεζική αντίληψη για το πώς τα πράγματα λειτουργούν και μεταβάλλονται με την πάροδο τού χρόνου. Ο εξωτερικός κύκλος αντιπροσωπεύει το Όλον, ενώ τα μαύρο και λευκό σχήματα εντός τού κύκλου αντιπροσωπεύουν την αλληλεπίδραση δύο ενεργειών, που αποκαλούνται Γιν (το μαύρο) και Γιάνγκ (το λευκό), που δημιουργούν την ζωή. Δεν είναι εντελώς σκοτεινό ή φωτεινό, όπως ακριβώς και τα πράγματα στην ζωή, δεν είναι εντελώς αρνητικά ή τελείως θετικά. Και που δεν μπορούν να υπάρξουν το ένα χωρίς το άλλο. Τα σχήματα των τμημάτων Γιν και Γιάνγκ δίνουν στην πραγματικότητα μια έννοια συνεχούς κίνησης μεταξύ των δύο αυτών φάσεων – από το Γιν στο Γιανγκ και αντίστροφα – όντας η αιτία για να συμβούν τα πάντα. Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο οι γενιές πάνε κι έρχονται και σφάλματα γίνονται ή αποφεύγονται. Έτσι θεωρώ ότι το σύμβολο Γιν και Γιανγκ είναι η ιδανική απεικόνιση του κληροδοτήματος της Γενιάς X.

Όμως, όπως μέσα στο Γιάνγκ (Ευκαιρίες) υπάρχει λίγο Γιν (Απειλές), οι άνθρωποι θα πρέπει να θυμούνται τα ρητά από τρεις Αρχαίους Έλληνες φιλόσοφους: Γνώθι σ” εαυτόν, Δράσε με σύνεση, και Μηδέν άγαν. Έτσι, ο κατάλογος των θετικών και αρνητικών ζητημάτων που παρουσιάζονται πιο κάτω, θα πρέπει να διαβαστούν έχοντας στον νου ότι ακόμα και το πλέον προβληματικό ζήτημα θα μπορούσε να οδηγήσει άλλους τομείς σε θετικές πορείες.

Τα τρία Γιάνγκ διακυβεύματα που η Γενιά Χ περήφανα θα περάσει στις επόμενες γενιές είναι:

1. Παγκοσμιοποίηση
Έχοντας γεννηθεί στον 20 ο αιώνα, αγαπώντας την προσωπική μας ελευθερία και την ευδαιμονία, αλλά μπαίνοντας στον 21 ο αιώνα (τον αιώνα τής παγκοσμιοποίησης), κατανοούμε τελικά οτι οι σύγχρονες προκλήσεις (γεωπολιτικές, οικολογικές ή οικονομικές) απαιτούν παγκοσμιοποιημένες προσεγγίσεις.
2. Τυποποίηση
Χρησιμοποιώντας την τυποποίηση σαν καταλύτη, περάσαμε από τα κλειστά ιδιόκτητα συστήματα σε ανοιχτά διαλειτουργικά συστήματα. Η πρόοδος διαδόθηκε ταχέως στον κόσμο, καθώς η τυποποίηση βοήθησε στο να μεγιστοποιηθεί η συμβατότητα, η ασφάλεια και η ποιότητα αλλά και διευκόλυνε την ευρεία εμπορευματοποίηση διεργασιών που παλαιότερα ήταν χρονοβόρες και μη συμβατές.
3. Ψηφιοποίηση
Κλείσαμε την πόρτα της Βιομηχανικής Επανάστασης και ανοίξαμε την πόρτα της εποχής της Τεχνολογίας Πληροφόρησης και Επικοινωνίας – ICT – (από τα αναλογικά ηλεκτρονικά στην Τεχνητή Νοημοσύνη και το Διαδίκτυο των Αντικειμένων – IoT). Η εξέλιξη τής τεχνολογίας στην καθημερινή ζωή και η κοινωνική οργάνωση οδήγησαν στο γεγονός ότι ο εκσυγχρονισμός των διεργασιών πληροφόρησης και επικοινωνίας έγιναν η κατευθυντήρια δύναμη της κοινωνικής εξέλιξης.

Τα τρία Γιν διακυβεύματα της γενιάς Χ που κληρονομούνται στις επόμενες γενιές είναι:

1. Ασφάλεια
Μεγαλώσαμε με τις εικόνες των baby boomers (η προηγούμενη μας γενιά), των χίπις και της έννοιας της απεριόριστης Ελευθερίας (φυσικής, πολιτικής και σεξουαλικής) και φτάσαμε σε μια εποχή τρομοκρατίας, περιορισμού των πολιτικών δικαιωμάτων και νέων κινδύνων ασφάλειας [ιατρικών (AIDS, κορωναϊός), ψηφιακών (υποκλοπή δεδομένων και ταυτοποίησης) και πολιτικών (ψευδείς ειδήσεις και λαϊκίστικες ομιλίες)];

2. Περιβάλλον
Μεγαλώσαμε πιστεύοντας στην δυνατότητα μιας αστείρευτης εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων, αλλά μάθαμε με τον δύσκολο τρόπο τους κινδύνους της τρύπας του όζοντος και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στην καθημερινότητα της ζωή μας;

3. Οικονομία
«Χρήμα χωρίς κόστος» τραγουδούσαν οι Dire Straits και πιστέψαμε ότι οι θυσίες των προηγούμενων γενεών (η χαμένη γενιά τού Β” Παγκόσμιου Πόλεμου και οι επακόλουθοι baby boomers) θα αρκούσαν για πάντα. Χωρίς να σκεπτόμαστε το ευρύτερο κοινωνικό αγαθό και αγνοώντας το μέλλον για τα συμφέροντα του παρόντος, οδηγηθήκαμε στην παγκόσμια οικονομική κρίση της αρχής του 21 ου αιώνα.

Οι σκέψεις μου

Ασπασθήκαμε το σύνθημα Another brick in the wall των Pink Floyd, υιοθετώντας μια συμπεριφορά Εγκατάλειψης όταν βρεθήκαμε μπροστά στο δίλημμα «Ηγήσου ή Εγκατέλειψε». Σας προτρέπω να υιοθετήσετε την συμπεριφορά του «Ηγήσου» και να κατανοήσετε ότι η Εκπαίδευση θα είναι το υπόβαθρο της επιτυχίας σας.

Στο ξεκίνημα της μετανθρώπινης εργασίας στην εποχή της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης, ο Άνθρωπος-Θεός (Ηomo Deus) 5 οφείλει να ανταγωνιστεί έξυπνες μηχανές (π.χ. ρομπότ προγραμματισμένα με Τεχνητή Νοημοσύνη) που εκτελούν εργασίες και αποφασίζουν στην θέση του.

Πώς θα μπορούσαν οι άνθρωποι να παραμείνουν κύριοι του εαυτού τους και όχι σκλάβοι τού Διαδικτύου των Αντικειμένων; Πώς μπορούμε να κτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία; Πώς μπορούμε να έχουμε λιγότερους εξτρεμιστές; Πώς μπορούμε να αριστεύσουμε;

Η απάντηση είναι πια προφανής για εμένα!

Η εκπαίδευση είναι το θαυμάσιο όχημα που θα μεταδώσει τις ανθρωπιστικές αξίες στην οποία δομήθηκε η ευρωπαϊκή κοινωνία, όπως η ελευθερία, η φιλελεύθερη δημοκρατία, η αποδοχή των αρχών των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, και ο εναγκαλισμός με τον αμοιβαίο σεβασμό και την διαφορετικότητα. Θα μπορούσε να είναι ο τρόπος να ανυψωθούμε πάνω από την ιδιοτέλεια, να ξανασφυρηλατήσουμε τους κοινωνικούς δεσμούς και να δώσουμε στις μέλλουσες γενιές τα εργαλεία για να θάψουν τις πολιτικές θυμού.

Οι φιλοδοξίες μου

Εύχομαι η γενιά μου να έχει την Σοφία (Διανοητική – IQ, Συναισθηματική – EQ και Μαθησιακή – LQ) για να ενισχυθούν οι ικανότητες που θα μας βοηθήσουν να επιτύχουμε το αποτέλεσμα για το οποίο προσπαθήσαμε, με την μέγιστη βεβαιότητα και αποδοτικότητα:

• Εναγκαλισμός της εκπαίδευσης του πολίτη (civic education – επίτευξη Μαθησιακής Σοφίας) ως εργαλείο για να καταπολεμηθεί ο πολιτικός λαϊκισμός και ο παραμορφωτικός φακός τού εγώ μας με την αριστοποίηση της ικανότητας κριτικής σκέψης.
• Ανάπτυξη ευέλικτων/δημιουργικών δεξιοτήτων (soft skills – επίτευξη Συναισθηματικής Σοφίας) για διαπροσωπικές σχέσεις, όπως η αυτό-ευαισθητοποίηση, η άσκηση ηγεσίας, το πνεύμα εξυπηρέτησης, η ομαδική εργασία, η ενεργή ακρόαση, η αποφασιστική επίλυση προβλημάτων, η επικοινωνία, η διαπραγμάτευση και ο ολιστικός συλλογισμός με ενσυναίσθηση
• Ενίσχυση γνωστικών/τεχνολογικών δεξιοτήτων (hard skills – διατήρηση Διανοητικής Σοφίας), όπως γλωσσικές ικανότητες και πολιτιστικής ταυτότητας, αλλά και χρηματο-οικονομική και ψηφιακή μόρφωση.

Παιδιά μου,

Σας εμπιστεύομαι τις παραπάνω σκέψεις και συμβουλές και σας προτρέπω να:
Αναζητάτε την αλλαγή, να έχετε περιέργεια και να μαθαίνετε συνεχώς.

Να προσπαθείτε πάντα να γίνετε καλύτεροι αλλά και να δημιουργήσετε το δικό σας μονοπάτι.

Με αγάπη, ο πατέρας σας.

Αφιερωμένο στα παιδιά μου
Ιωάννα-Ελισάβετ-Μαρία και Ελευθέριο.

Βιογραφικά Στοιχεία

Ο Χρήστος Μπεζιρτζόγλου γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα (Ελλάδα). Σπούδασε Φυσική με εξειδίκευση στον τομέα των Ηλεκτρονικών και των Υπολογιστών. Εργάστηκε ως εκπαιδευτής ενηλίκων και εταιρικός σύμβουλος στις τεχνολογίες των υπολογιστών για δέκα έτη.
Το 1994 μέσω ανοικτού διαγωνισμού προσλήφθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και μετακόμισε στις Βρυξέλλες (Βέλγιο). Εργάστηκε σε διάφορες θέσεις στις Γενικές Διευθύνσεις (Περιβάλλον, πολιτική Ανταγωνισμού, Περιφερειακή πολιτική και Εξωτερικό Εμπόριο) αλλά και στον συντονισμό της πολιτικής (Γενική γραμματεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ιδιαίτερο γραφείο της Επιτρόπου για την Απασχόληση και τις κοινωνικές υποθέσεις).

The post Γράμμα από έναν πατέρα της Γενιάς X προς τα Μιλένιαλ παιδιά του  appeared first on .

Κύριε Μπεζιρτζόγλου, λέποντας και διαβάζοντας συνεντεύξεις Ελλήνων υποψηφίων στις Ευρωεκλογές διαφαίνεται καθαρά πως η διάκριση ανάμεσα σε εθνικά και ευρωπαϊκά θέματα αρχίζει να χάνει τη σημασία της. Χωρίς αυτό να είναι χαρακτηριστικό μόνο της πατρίδας μας, ποιος πιστεύετε πως είναι ο τρόπος για να αρχίσουμε επιτέλους να μιλάμε και για «Ευρώπη» στην Ελλάδα;

Γιατί θέλω μια Ευρωπαϊκή Ελλάδα και μια Ελληνική Ευρώπη ταυτόχρονα. Οι ευρωπαϊκές αξίες, που γεννήθηκαν στη χώρα μας, θα αποκτήσουν ουσία όταν οι Έλληνες ξεδιπλώνουν τα ταλέντα τους σε ένα αξιοκρατικό και ασφαλές περιβάλλον εύνοιας, όταν η Ελλάδα γίνει μια σύγχρονη χώρα παραγωγής ιδεών, αγαθών, πολιτισμού και αξιοπρέπειας. Έρευνα κοινής γνώμης έδειξε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη ενημέρωσης.

Στις προηγούμενες ευρωεκλογές το ποσοστό συμμετοχής στην Ευρώπη ήταν το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία από το 1979: 42.6% από τα 350 εκατομμύρια εγγεγραμμένων ψηφοφόρων άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα. Εξίσου μεγάλο ήταν το ποσοστό αποχής στην Ελλάδα με 40,67%. Πως αντιμετωπίζει η Δημιουργία Ξανά αυτό το γεγονός;

Οι ευρωβουλευτές της Δημιουργίας συμμετείχαν ενεργά στην εκστρατεία του Ευρωκοινοβουλίου ThisTimeIamVoting.eu (Αυτή την φορά ψηφίζω) γιατί πιστεύουμε ότι η ψήφος είναι πολιτική πράξη υψηλής αξίας.Επίσης κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας μας σε όλη την ελληνική επαρχία επικεντρώσαμε στην Ευρώπη και όχι στην εσωτερική πολιτική αρένα. Επειδή την επομένη των ευρωεκλογών δεν θα αλλάξει η κυβέρνηση στην Ελλάδα αλλά θα αναδειχθούν οι άνθρωποι που θα πρέπει να εκπροσωπήσουν την Ελλάδα στην ευρωβουλή.Τέλος υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν ότι η Ευρώπη δεν μας επηρεάζει γιατί δεν την βλέπουμε, γιατί είναι πολύ μακριά, γιατί δεν ταξιδεύουμε. Σε αυτούς εξηγούμε τι δύναμη που έχει η ψήφος τους – μέσω των ευρωβουλευτών που θα επιλέξουν – για να επηρεάσουμε την νομοθεσία που θα διέπει τις ζωές τους στο μέλλον. Για όλα όσα η Ευρώπη δεν κάνει ή τα κάνει λάθος, όλα τα λάθη, οι παραλείψεις, οι κακές λογικές και πρακτικές μπορούν ν’ αλλάξουν αν δώσουμε την ευκαιρία στους άριστους υποψηφίους ευρωβουλευτές. Γιατί αν κάτσουμε στον καναπέ μας και δεν ψηφίσουμε, από τις 27 Μάη 2019 και για τα επόμενα 5 χρόνια, καλύτερα να σιωπήσουμε.Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι δεν υπάρχει χαμένη ψήφος, παρά μόνο χαμένες ευκαιρίες. Ένα παραμύθι που καλλιεργούν έντεχνα οι κομματικοί στρατοί, ώστε να μετακινούμαστε από την μια πλευρά στην άλλη χωρίς να γίνονται μεταρρυθμίσεις ουσίας αλλά απλή εναλλαγή πολιτικού προσωπικού. Καιρός να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας. Η ψήφος μας είναι η φωνή μας. Η μόνη στιγμή απόλυτα ελεύθερης έκφρασης. Δεν πρέπει να την υποτιμήσουμε !

Στην απονομή τιμητικού μεταλλίου για την αναγνώριση 20 ετών ευδόκιμης υπηρεσίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή μεταξύ του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλώντ Γιούνκερ και της Γενικού Γραμματέα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κάθριν Νταίη

 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο πιο «δημοκρατικός» από τους τρεις πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει τον τελευταίο λόγο στις σημαντικές αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον της Ευρώπης. Με ποιο τρόπο πιστεύετε πως αυτό το χάσμα μπορεί να μειωθεί;

Παρόλο που ήδη σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συναποφασίζει με το Συμβούλιο, για να μειωθεί περαιτέρω το χάσμα δημοκρατικότητας – κυρίως στα μάτια των πολιτών – θα έπρεπε να δημιουργηθούν δύο νέες συνθήκες.
1- Να επιταχυνθεί η διαδικασία έγκρισης των νομοθετικών προτάσεων
2- Να υπάρξει πολύ μεγαλύτερη συνεργασία εθνικών κοινοβουλίων με το ευρωκοινοβούλιο
Τέλος θα έπρεπε όλοι οι ευρωβουλευτές να συμμετάσχουν σε προγράμματα διαλόγου Ευρωβουλευτών με πολίτες σε όλες τις περιφέρειες και εφόσον είναι δυνατόν δήμους όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου θα ενημερώνουν, απαντούν σε πολίτες και εξηγούν τι κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση για αυτούς και την χώρα τους.

Σ’αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η απόφαση για μεγαλύτερο ρόλο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετίζεται άμεσα με την βούληση των κρατών μελών. Εφόσον τα κράτη μέλη αποφασίσουν ότι θέλουμε να έχουμε μια πραγματική Ενωμένη Ευρώπη με κοινές πολιτικές, κοινό νόμισμα και στρατό, κοινά δικαιώματα και υποχρεώσεις και όχι ένα α λα καρτ κατασκεύασμα, τότε θα πρέπει να προκριθεί το ευρωπαϊκό έναντι του εθνικού επιπέδου. Θα πρέπει οι χώρες μέλη με τον ίδιο τρόπο που αποφάσισαν να συνεργαστούν σε επίπεδο χωρών μελών, να περάσουν στο επόμενο επίπεδο όπου η κοινή συνεργασία αυτή θα γίνει ακόμα και στα τελευταία σημεία εξουσίας του κράτους – την φορολογία και την άμυνα.

Μεταναστευτικό, οικονομία, ακραίες πολιτικές τάσεις και Brexit είναι τα θέματα που επικρατούν στην προεκλογική ατζέντα σε πολλές χώρες της Ένωσης, οδηγώντας πολλές φορές σε πολωτικές τάσεις. Ποια είναι τα θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος που εσείς βάζετε σε προτεραιότητα;

Στα μάτια μου ζητήματα όπως το μεταναστευτικό και οι ακραίες πολιτικές τάσεις – τύπου  Brexit – είναι οι αφορμές και όχι τα αίτια.

Τα δύο μεγαλύτερα θέματα ευρωπαϊκού και παγκόσμιου ενδιαφέροντος είναι η 4η βιομηχανική επανάσταση και η κλιματική αλλαγή. Πως η οικολογική κρίση – έλλειψη τροφής και πόσιμου νερού – θα επηρεάσει τους ανθρώπους και το περιβάλλον που ζούμε. Πως οι νέες τεχνολογίες – από την διασύνδεση των ενεργειακών πλουτοπαραγωγικών πηγών των ευρωπαϊκών χωρών μέχρι την απόκτηση της πρωτοκαθεδρίας στην εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης ή των τηλεπικοινωνιακών δικτύων νέας γενιά – θα επηρεάσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών.

Ένα άλλο μεγάλο ευρωπαϊκού επιπέδου θέμα είναι το δημογραφικό έλλειμμα – η υπογεννητικότητα και γήρανση του πληθυσμού.

Τέλος θεωρώ ότι όλα τα ανωτέρω αίτια μαζί με την οικονομική και παραγωγική παρακμή της Ευρώπης θα μπορούσαν να ξεπεραστούν εφόσον οδεύσουμε προς ένα φιλελεύθερο φεντεραλιστικό μοντέλο Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας στη βάση των ευρωπαϊκών ανθρωπιστικών αξιών της ελευθερίας, προόδου, ισότητας, αλληλεγγύης και του κράτους δικαίου.

Ευρωπαϊκός πατριωτισμός, ευρωπαϊκή ταυτότητα και ατομική ευθύνη. Πως συνδέονται σήμερα στην Ελλάδα αυτές οι έννοιες;

Σήμερα στην Ευρώπη οι προκλήσεις είναι μεγάλες και οι δυσκολίες μεγαλύτερες. Οι ενεργοί πολίτες πρέπει να σταθούμε εκεί, εφοδιασμένοι με τόλμη, σθένος και υπομονή. Πρέπει να κυνηγάμε όλοι μαζί, ξεκάθαρους στόχους που μας ενθουσιάζουν. Η Ενωμένη Ευρώπη συστάθηκε από γενναίους ανθρώπους στα αποκαΐδια του 2ου ΠΠ, και εμείς έχουμε χρέος να την εξελίξουμε και να την ολοκληρώσουμε.

Ψηφίζουμε για το μέλλον. Η αποχή βοηθάει μόνο τους ακραίους και τους λαϊκιστές.

Πιστεύω ότι η λογική της καθιστικής διαμαρτυρίας «δεν κατεβαίνω να ψηφίσω, γιατί δεν πιστεύω στην ενωμένη Ευρώπη, όλοι το ίδιο είναι, τίποτα δεν αλλάζει, δεν υπάρχουν άξιοι κλπ» είναι ηττοπάθεια και είναι η πραγματική πηγή των προβλημάτων στην ήπειρο. Διότι κάθε έλλειψη συμμετοχής στις ευρωεκλογές ενισχύει αυτούς που θέλουν την επιστροφή στο παρελθόν των χαρακωμάτων πάσης φύσεως. Και αν θέλουμε το διαμελισμό της Ευρώπης, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ακριβώς τι διακυβεύουμε να χάσουμε, ειδικά σε μία εποχή ανάπτυξης των άκρων.

Πατρίδα μας η Ελλάδα, σπίτι μας η Ευρώπη. Έχουμε όλοι μας την ηθική και ουσιαστική υποχρέωση να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε τα κακώς κείμενα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ορθολογικές πολιτικές επιλογές εντός της Ευρώπης.

Είναι πολύ πιθανό, για πρώτη φορά, το ΕΛΚ και η ομάδα των Σοσιαλιστών να μην έχει την πλειοψηφία στο νέο Eυρωκοινοβούλιο. Ποια η πρόβλεψή σας για τις πολιτικές συμμαχίες που θα εμφανιστούν και ποια η σκέψη σας για την εκλογή του νέου προέδρου της Επιτροπής;

Μια καλή προοπτική όπου ο ευρωπαϊκός δικομματισμός – Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και Σοσιαλιστές – θα παραμεριστεί, καθότι οι κεντρώες φιλελεύθερες δυνάμεις με βασικούς εκπροσώπους το ALDE του Verhofstadt με το Renaissance του Macron θα ενωθούν για να γίνουν οι καταλύτες για την μεταρρύθμιση της Ευρώπης.

Στα μάτια μου το ακόμα πιο ιδανικό σενάριο θα ήταν εφόσον θα μπορούσε σε μια τέτοια σύμπραξη να συνυπάρξουν και οι Πράσινοι. Τέλος εκτιμώ ότι παρόλο που οι ευρωσκεπτικιστές θα ανέβουν σε απόλυτα νούμερα δεν θα μπορέσουν να επηρεάσουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, μιας και οι πιθανότητες συνεργασίας μεταξύ τους είναι μικρή λόγω του μεγάλου εγώ των πολιτικών που εκφράζουν αυτές τις πολιτικές.

Οι εκλογή του προέδρου θα αποτελέσει μια περισσότερο πολιτική πράξη από την τεχνοκρατική μεθοδολογία του spitzencandidaten, και εκτιμώ ότι πρώτη φορά θα προταθεί με σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας το όνομα μιας γυναίκας ως υποψήφια πρόεδρος της Επιτροπής.

Ποια είναι τα πολιτικά σας επιχειρήματα, εν όψη των ευρωεκλογών, πρώτα απέναντι σε έναν νέο ψηφοφόρο 17 ετών που θα ψηφίσει για πρώτη φορά φέτος και στη συνέχεια σε ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες;

Όλοι οι γεννηθέντες από το έτος 2002 και μετά έχουν δικαίωμα ψήφου. Σε όλους αυτούς τους νέους θα έλεγα: Διαμόρφωσε εσύ το μέλλον σου, μην αφήσεις τους άλλους να αποφασίζουν για σένα! Επίλεξε υπεύθυνα για τις εκλογές στις 26 Μαΐου! ! Η φωνή σου πρέπει να ακουστεί!!! Κάνε τη διαφορά που θες να δεις στον κόσμο με όπλο σου τη ψήφο!!!!

Γιατί όπως είναι το σύνθημα της δημιουργίας για αυτές τις εκλογές: « Και όμως γίνεται ! » και όπως θα πρόσθετα εγώ « αρκεί να το πιστέψεις ».

Εάν είχα την δύναμη, θα ήθελα να « υποχρεώσω » όλα τα στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μεταβαίνουν μια ημέρα τον μήνα σε διαφορετικές πόλεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να συμμετέχουν σε « διαλόγους με τους πολίτες » για να μπορέσουμε να εξαλείψουμε τον μύθο των λαϊκιστών για την « απρόσωπη γραφειοκρατία των Βρυξελλών ». Με μια παρόμοια συλλογιστική, πρόσφατα ο εκπρόσωπος τύπου της Ευρωπαϊκής επιτροπής είχε αναφερθεί για την ανάγκη « αποβρυξελλοποίησης ».

Γιατί τον κόσμο αυτόν δεν τον κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά τον δανειστήκαμε από τα παιδιά μας και πρέπει να τον παραδώσουμε καλύτερο.

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΜΕ ΤΗ «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ»
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΕΖΙΡΤΖΟΓΛΟΥ του Βενιζέλου-Ελευθερίου
ζει στο Βέλγιο εργαζόμενος σε τομείς που διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Περιβάλλον, Ανταγωνισμός, Περιφερειακή Πολιτική & Εξωτερικό Εμπόριο, Κοινωνικές Υποθέσεις. Έχει συγγράψει 4 βιβλία και έχει δημοσιεύσει πολλά επιστημονικά άρθρα σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Μιλάει Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά.
Είναι μέλος της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΞΑΝΑ από το 2012 και συντονιστής της Τ.Ο. Βελγίου. Από το 2013 είναι μέλος της Εθνικής Επιτροπής της ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΞΑΝΑ. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής με την ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ σε όλες τις μέχρι τώρα εκλογικές αναμετρήσεις της.
Αναλυτικό βιογραφικό στον ιστότοπο https://www.dimiourgiaxana.gr/ και ειδικότερα στην σελίδα https://www.dimiourgiaxana.gr/images/arxeia/ypopsifioi/dx-euro-Μπεζιρτζόγλου-Χρήστος.pdf

The post Χρήστος Μπεζιρτζόγλου: «Δεν υπάρχει χαμένη ψήφος, παρά μόνο χαμένες ευκαιρίες». appeared first on .

Από τον Χρήστο Μπεζιρτζόγλου

Μη διαβάσεις παρακάτω!
Αν πιστεύεις ότι οι ξένοι φταίνε για την ελληνική χρεοκοπία του 2010, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι οι Γερμανοί έκλεισαν τον Ιούνιο του 2015 τις ελληνικές τράπεζες, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι τα κόμματα που κυβέρνησαν 40 χρόνια ήταν σοσιαλιστές, δεξιοί ή αριστεροί και όχι απλά κρατιστές, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι το να δίνονται 50 έδρες δώρο στο πρώτο κόμμα είναι δημοκρατικό, μη διαβάσεις παρακάτω.
Aν πιστεύεις ότι άνθρωποι, οι οποίοι δεν έχουν ένσημα αξίζουν να γίνουν πρωθυπουργοί, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι μια χώρα που δεν παράγει τα 8 απο τα 10 προϊόντα που καταναλώνει και με χαμηλή ανταγωνιστικότητα μπορεί να προκόψει με εθνικό νόμισμα, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι το κτηματολόγιο έχει προσδιορίσει το μέγεθος της ακίνητης περιουσίας εκκλησίας της Ελλάδος, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι αντέχει η Ελλάδα να πληρώνει κηπουρούς για ανύπαρκτους κήπους, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι μπορεί να διοικηθεί μια χώρα που χρειάζεται πάνω απο 5 έτη για να απαντήσουν στους πολίτες τα δικαστήριά της, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι η Ελλάδα έχει συνταγματικό δικαστήριο, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι η Ελλάδα θα βγει από την κρίση χωρίς να κάνει μεταρρυθμίσεις, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι δεν χρειάζεται πληροφορική παντού στη δημόσια διοίκηση, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι βοηθά τη χώρα ο νόμος περί μη ευθύνης υπουργών, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι χωράνε τα κόμματα μέσα στα πανεπιστήμια, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν δεν μπορείς να βρεις φασιστικές ομοιότητες ανάμεσα σε έναν «αριστερό» που επιβάλει αυτο που θέλει και έναν «δεξιό» που επιβάλει αυτό που θέλει, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι το αν υπάρχει υψηλή διαφθορά στην Ελλάδα εξαρτάται από το παραδεχόμαστε εμείς ή οι πρωθυπουργοί μας και όχι από το αν το εντοπίζουν οι διεθνείς αξιολογήσεις από τρίτους εκτός Ελλάδας, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι είναι προτιμότερο να μας διαγράψουν τα χρέη, από το να πετύχουμε ανάπτυξη και να τα αποπληρώσουμε στο ακέραιο, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν έχεις βολευτεί κομματικά, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν πιστεύεις ότι τα μεγάλα κανάλια θα ψάξουν και θα σου δείξουν τον πιο καλό αρχηγό κόμματος, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν δεν κόβεις αποδείξεις και γλυτώνεις χιλιάδες ευρώ φόρων, μη διαβάσεις παρακάτω.
Αν ακόμη διαβάζεις. συγχαρητήρια! Είσαι το πιο σπάνιο είδος στην Ελλάδα.
Του συνειδητοποιημένου μεταρρυθμιστή όπως αυτούς που συνάντησα στην δημιουργία, ξανά! με την οποια κατεβαίνω υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις 20/09/2015.

Περισσότερα για τον Χρήστο Μπεζιρτζόγλου εδώ

The post Μη διαβάσεις παρακάτω! appeared first on .