Περίπου 30 μουσικοί, μοιρασμένοι σε δύο ημέρες, θα δώσουν μουσικές παραστάσεις από το ευρύ φάσμα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής. Με τον τρόπο αυτό θα αναβιώσει η μνήμη της άλλοτε ζωντανής ελληνικής νυχτερινής συνοικίας, όπου οι ναυτικοί ένιωθαν σαν στο σπίτι τους. Η μουσική του μπουζουκιού αντηχούσε στους δρόμους εδώ για δεκαετίες. Είχε γίνει ένα με την πόλη!
Για την πραγματοποίηση αυτής της εκδήλωσης συνεργαζόμαστε με την Αποθήκη του Δήμου και τους εμπόρους της πλατείας. Συμμετέχουν επίσης τρεις χορευτικές ομάδες από την Αμβέρσα (Χορευτικό Συγκρότημα Καλίτσα, Chirapsia και Ζορμπάδες), οι οποίες θα δώσουν χορευτικές μυήσεις σε όσους επιθυμούν. Επίσης θα υπάρχει και μια μικρή φωτογραφική έκθεση με τίτλο «Bij de Griek» («Στον Έλληνα») στο κτήριο του Stadsmagazijn (Keistraat 5-17), κοντά στην πλατεία.

Κορυφαίο γκρουπ του Σαββατοκύριακου θα είναι αναμφίβολα οι Koumioti Tribute Band, στην οποία θα συμμετάσχουν διάφοροι καλλιτέχνες που ξεκίνησαν την καριέρα τους τη δεκαετία του 1960 σ ’αυτήν την συνοικία!
Στη συνοικία των Καπεταναίων (Schipperskwartier), ειδικά στο Sint-Paulusplaats και στο Koolkaai, υπήρχαν περίπου επτά μπουζουξιδικα στις δεκαετίες του 60 και του 70: Παρθενών, CanCan, Olympik, Η Σπηλιά, Thessalonikia (Θεσσαλονικιά), The Greek Corner και το Rotterdam. Το τελευταίο μαγαζί το έλεγαν οι Έλληνες  «Κουμιώτη», επειδή ο ιδιοκτήτης του καταγόταν από την Κύμη, Εύβοιας. Σαν ναυτικός, έμεινε στην Αμβέρσα ήδη από τη δεκαετία του ’20 του προηγούμενο αιώνα και δημιούργησε μια ολόκληρη αυτοκρατορία με τη Φλαμανδή σύζυγό του ξεκινώντας με ένα ναυτικό μπαρ.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ήταν ο πρώτος που μετέτρεψε αυτό το καφενείο του σε ένα μέρος όπου η ζωντανή μουσική θα έπαιζε κεντρικό ρόλο.
Έτσι καλούσε Έλληνες καλλιτέχνες με συμβόλαια να παίξουν στο μαγαζί. Ως πόλη-λιμάνι, οι πρώτοι πελάτες ήταν προφανώς οι ναυτικοί. Η θέση του στον Κολκαΐ ήταν επομένως μια ονειρεμένη τοποθεσία. Αρχίσαν σιγά σιγά να έρχονται από μακριά και από παντού. Ακόμη και ο κάτοικος της περιοχής, ο Βέλγος μουσικός Wannes Van de Velde, πήγαινε εκεί για έμπνευση. Έγραψε και διάφορα τραγούδια στην μουσική του Μανόλη Χιώτη.
Από τη δεκαετία του 1960 και μετά, μετά τις δημοφιλείς ταινίες «Ποτέ την Κυριακή» με τη Μελίνα Μερκούρη και «Ζορμπάς» με τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, οι υπόλοιποι κάτοικοι της Αμβέρσας επίσης άρχισαν να συμμετέχουν στις βραδιές αυτές. Μια βραδιά «στον Έλληνα» τους γύριζε πίσω στην Ελλάδα, ή τουλάχιστον τους έκανε να τις ονειρεύονται. Επαγγελματίες χορευτές χάριζαν στους πελάτες αξέχαστες στιγμές. Όταν έσπαζαν και μερικά πιάτα, η βραδιά ολοκληρώνονταν.

Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η ελληνική παρουσία στη συνοικία των Καπεταναίων βρισκόταν στα τελευταία της. Όλα τα μπουζούκια είχαν κλείσει τις πόρτες τους. Ένας πρώην μουσικός όμως πήρε ένα άγριο ρίσκο και άνοιξε ένα μαγαζί κοντά στο κεντρικό σταθμό: το Rodos Palace. Για χρόνια, παραπάνω από 300 πελάτες τη νύχτα περνούσαν από εδώ (όχι αποκλειστικά Έλληνες ναυτικοί) μέχρι που και αυτό το μαγαζί έκλεισε οριστικά τις πόρτες του το 1997. Αυτό σήμανε το τέλος της εποχής των μπουζουκιών της Αμβέρσας.

Αναλυτικό πρόγραμμα:

Σάββατο 5 Οκτωβρίου
13:45 Έναρξη
14:00 Μουσικό Συγκρότημα Smyrnability
16:00 Μουσικό Συγκρότημα ΤΟ ΣΧΗΜΑ
18:00 Μουσικό Συγκρότημα Τρίο Κάρμα
20:00 Μουσικό Συγκρότημα Γεωργία & Ιωάννης
22:00 Τέλος

Κυριακή 6 Οκτωβρίου
12:15 Έναρξη
12:30 Μουσικό Συγκρότημα Κοσμοκράτορες
14:15 Μουσικό Συγκρότημα «The Koumioti Tribute Band»
18:10 Τέλος

Περισσότερες πληροφορίες:
info@inskipperstreet.be
www.inskipperstreet.be
Σελίδα στο Facebook IN SKIPPERSTREET
Kris Kaerts – 0473-71.04.55
Πόλυ Ρουμελιώτης – 0494-14.45.96

The post BOUZOUKIA: μια διήμερη εκδήλωση ελληνικής μουσικής κληρονομιάς στην Αμβέρσα appeared first on .

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση.

Λίγα λόγια για την ταινία

Στην εργατική περιοχή του Μολενμπέκ στο Βέλγιο, τη δεκαετία του ’70 υπήρχαν 15 ελληνικά καφενεία και έμεναν περίπου 500 οικογένειες Ελλήνων. Σήμερα, λειτουργεί μόνο ένα, το “La Rose Blanche” ενώ δεν μένουν περισσότερες από 50 οικογένειες.

Η ομογενής ιστορικός Πόλυ Ρουμελιώτη και ο Φλαμανδός σκηνοθέτης Kris Kaerts θεωρώντας ότι πρόκειται για μια κληρονομιά που χάνεται, αποφάσισαν να κάνουν μία έρευνα και να δημιουργήσουν μια αυθεντική ταινία ντοκιμαντέρ για το La Rose Blanche, το τελευταίο ελληνικό καφενείο στο Μολενμπέκ, αλλά και ένα τρίγλωσσο βιβλίο (ελληνικά, φλαμανδικά, γαλλικά). Κατέγραψαν την ιστορία της οικογένειας Καρασσαβίδη, που μετανάστευσε από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε στο Mολενμπέκ πριν από πενήντα χρόνια, ενώ το καφέ είναι εδώ και 100 χρόνια στο ίδιο μέρος.

Αυτό που κάνει αυτό το χώρο μοναδικό είναι οι πελάτες του και ο τρόπος με τον οποίο αυτοί οι σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν όλους και όλα μαζί. Οι πελάτες τους αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε κύμα μετανάστευσης που έχει περάσει τα τελευταία εξήντα χρόνια στο Μολενμπέκ. Ανάμεσά τους και μερικοί «ντόπιοι».

Η ταινία προκαλεί χαρά, θλίψη και νοσταλγία την ίδια στιγμή, όπως και η ρεμπέτικη μουσική που τη χρωματίζει και τη συνοδεύει. Το “La Rose Blanche” δείχνει τα πολλά στρώματα και πρόσωπα των Βρυξελλών. Η μητρόπολη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που βρίσκεται σε μετάβαση. Οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τη θέση τους εκεί μετά τον ξεριζωμό.

Κυριακή 21 Ιανουαρίου, ώρα 19:00

Κτίριο ΕΚΒ
Rue de Suede 37, 1060 Saint-Gilles

Είσοδος ελεύθερη.
Με υπότιτλους στα Αγγλικά και στα Ελληνικά

The post Προβολή της ταινίας “La Rose Blanche”, στην Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών appeared first on .

Ο Johan Verminnen το μνημονεύει στο τραγούδι του «Ik wil de wereld zien» (Θέλω να δω τον κόσμο), αλλά το μπουζούκι του Νταλάρα υπάρχει πραγματικά. Μάλιστα, ο ίδιος ο Γιώργος Νταλάρας δώρισε πρόσφατα ένα από τα μπουζούκια του στο Μουσείο Vleeshuis. Μια χειρονομία ενός μεγάλου καλλιτέχνη, ο οποίος τιμά και τον ίδιο του τον πατέρα, που έζησε πολλά χρόνια ως μουσικός στο Βέλγιο, παίζοντας στα μαγαζιά του Schipperskwartier. Είναι η πρώτη φορά που ένα ελληνικό μουσικό όργανο παίρνει τη θέση του στη συλλογή του Vleeshuis. «Ο Νταλάρας έχει μια ζεστή καρδιά για το έργο μας», λέει ο Kris Kaerts και η Poli Roumeliotis του In Skipperstreet, το οποίο εστιάζει στην ιστορία των Ελλήνων ναυτικών στην Αμβέρσα. «Από το 1950 έως το 1980 υπήρχε μια πολυσύχναστη ελληνική γειτονιά γύρω από το Sint-Paulusplaats, αλλά τα πρώτα ελληνικά καφενεία εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1920. Αυτό του Κουμιώτη -για παράδειγμα- άνοιξε στο Koolkaai το 1928. Μαγαζιά που έμειναν γνωστά απλά ως «μπουζούκια», που χάρη στους ναυτικούς έγιναν γνωστά σε όλο τον κόσμο».

Ελληνική αποικία στην Αμβέρσα

Τις δεκαετίες του 1950 και του 1980, το Schipperskwartier στέγασε μια ελληνική αποικία εμπόρων και επιχειρηματιών, η οποία αναπτύχθηκε γύρω από τη διευκόλυνση των Ελλήνων ναυτικών. Σε όλα τα καφενεία έπαιζε ζωντανή μουσική. Οι μουσικοί και οι χορευτές συχνά μεταφέρονταν ειδικά από την Ελλάδα στην Αμβέρσα για το σκοπό αυτό. Το μπουζούκι ήταν απαραίτητο σε αυτούς τους χώρους. Οι μουσικοί κυκλοφορούσαν στο Βέλγιο και έμειναν για σύντομες ή μεγαλύτερες περιόδους στις Βρυξέλλες, το Λιμβούργο και τις περιοχές των ορυχείων, στη Βαλλονία. Από αυτούς εμπνεύστηκε και ο Wannes van de Velde. Τα «μπουζούκια» ήταν επίσης πολύ δημοφιλή στους «απλούς» Βέλγους, ειδικά μετά την ταινία Ζορμπάς (1964).

Ο ερχομός, λοιπόν, του μπουζουκιού του Γιώργου Νταλάρα έφτασε με το ποταμόπλοιο The Ark το Σάββατο 20 Μαΐου στο Vleeshuis της Αμβέρσας, με πρωτοβουλία της ελληνίδας ιστορικού, Πόλυς Ρουμελίωτη και του βέλγου σκηνοθέτη, Kris Kaerts, διασχίζοντας το παλαιότερο κανάλι του Βελγίου από τις Βρυξέλλες μέχρι την Αμβέρσα, και παραδίδοντάς το στο Μουσείο Vleeshuis στην Αμβέρσα, έγινε μέσα σε μια εορταστική τελετή με πολλή μουσική και πάμπολλους συμμετέχοντες.

Photos: Museum Vleeshuis / In Skipperstreet, Facebook

The post To «μπουζούκι του Γιώργου Νταλάρα» παραδόθηκε στο μουσείο Vleeshuis της Αμβέρσας appeared first on .

Είναι η πρώτη φορά που ένα ελληνικό μουσικό όργανο εντάσσεται στη συλλογή του Μουσείου Vleeshuis | Klank van de stad (‘Ηχος της πόλης). Αυτό το μουσείο μουσικής, που βρίσκεται στην πρώην συνοικία των καπεταναίων, αφηγείται την ιστορία 600 ετών μουσικής ιστορίας στην Αμβέρσα. Δεδομένης της ιστορικής συνύπαρξης του μπουζουκιού με την πόλη της Αμβέρσας, δεν θα μπορούσε επομένως να λείπει από τη συλλογή. Το εν λόγω όργανο αποτελεί δωρεά του Έλληνα πασίγνωστου καλλιτέχνη Γιώργου Νταλάρα. Με αυτήν την προσφορά, ο Γιώργος Νταλάρας τιμά και τον ίδιο του τον πατέρα, ο οποίος έζησε στο Βέλγιο ως μουσικός για πολλά χρόνια.

Ελληνική αποικία στην Αμβέρσα
Το Schipperskwartier (η συνοικία των καπεταναίων) φιλοξένησε μια ελληνική αποικία εμπόρων και επιχειρηματιών στις δεκαετίες 1950-80, που αναπτύχθηκε γύρω από την «έδρα» των Ελλήνων ναυτικών. Σε όλα τα καφέ ακουγόταν ζωντανή μουσική. Συχνά μουσικοί και χορευτές έφταναν στην Αμβέρσα από την Ελλάδα ειδικά για τον σκοπό αυτό.

Το μπουζούκι ήταν αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της σκηνής. Οι μουσικοί κυκλοφορούσαν στο Βέλγιο και έμεναν για μικρά ή μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα στις Βρυξέλλες, στο Λιμβούργο, στην περιοχή των ορυχείων της Βαλλονίας. Ο Wannes van de Velde, Βέλγος μουσικός που μεγάλωσε στην πόλη, εμπνεύστηκε επίσης από αυτούς. Αυτοί οι ελληνικοί χώροι, τα μαγαζιά ή μπουζούκια έγιναν επίσης πολύ δημοφιλείς μεταξύ των «απλών» Βέλγων, ιδίως μετά την ταινία Zorba the Greek (1964). Όλοι ήθελαν να χορέψουν συρτάκι!

Άυλη πολιτιστική κληρονομιά
Το καλλιτεχνικό δίδυμο Poli Roumeliotis και Kris Kaerts εργάζεται εδώ και χρόνια γύρω από την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά στις Βρυξέλλες και την Αμβέρσα. Η Πόλυ Ρουμελιώτη, Ελληνίδα τρίτης γενιάς στο Βέλγιο, εξηγεί την έμπνευσή της: «Το μπουζούκι και το παίξιμο του μπουζουκιού καταχωρήθηκαν πρόσφατα ως άυλη πολιτιστική κληρονομιά και στη Φλάνδρα. Αυτό είναι προφανώς ένα σημαντικό μήνυμα. Πράγματι, η μεταναστευτική κληρονομιά έχει βαθιές ρίζες σε αυτά τα μέρη. Μερικές φορές περισσότερο απ” όσο πολλοί συνειδητοποιούν. Μετατρέποντας τη δωρεά ενός οργάνου στη συλλογή σε μια φυσική- ποιητική εμπειρία, θέλουμε να αφυπνίσουμε και να εμπλέξουμε τις κοινότητες πολιτιστικής κληρονομιάς: αυτή είναι η κληρονομιά σας! Μην την αφήσετε να χαθεί! Δώστε της μια θέση ανάμεσα σε όλη αυτή την άλλη όμορφη κληρονομιά που μοιραζόμαστε μαζί!»

Περιήγηση στη διώρυγα

Το Σάββατο 20 Μαΐου, το μπουζούκι θα αναχωρήσει από τις Βρυξέλλες με πλοίο νωρίς το πρωί. Το όργανο θα συνοδεύεται στο ταξίδι του στο κανάλι από 80 συμπαραστάτες από όλο το Βέλγιο, μεταξύ των οποίων 12 μουσικοί. Στην προκυμαία της Αμβέρσας, μια επιτροπή μουσικής υποδοχής θα περιμένει την αντιπροσωπεία. Η αναμενόμενη ώρα άφιξης είναι 3μμ, αλλά μπορεί να διαφοροποιηθεί ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Στη συνέχεια, όλη η ομάδα θα παρελάσει μαζί σε πομπή μέσω της Grote Markt (Αγορά) της Αμβέρσας στο Μουσείο Vleeshuis για την εορταστική παράδοση του μπουζουκιού. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι να έρθουν και να παρακολουθήσουν την πομπή. Η παράδοση στο Μουσείο Vleeshuis γίνεται μόνο με πρόσκληση. Το μπουζούκι θα εκτίθεται στο μουσείο από τις 21 Μαΐου.

Η οδύσσεια του μπουζουκιού στη διώρυγα είναι δυνατή χάρη σε ένα επιτυχημένο crowdfunding. Με την υποστήριξη της κυβέρνησης των Βρυξελλών, αυτό το πρωτότυπο κομβόι θα μαγνητοσκοπηθεί. Το έργο ΙΝ ΣKIPPERΣTREET περιλαμβάνει επίσης ένα τμήμα προφορικής ιστορίας (συνεντεύξεις), περιπάτους στην παλιά Ελληνική συνοικία, τη σύνταξη ενός Χρονικού της πόλης, τη συλλογή υλικού εικόνας και τεκμηρίωσης που θα καταλήξει σε μια έκθεση το επόμενο έτος. Εταίροι είναι οι ErfgoedLab Antwerpen, τα μουσεία Vleeshuis, MAS και Red Star Line Museum, το τμήμα του πανεπιστημίου της Αμβέρσας Centrum voor stadsgeschiedenis UA, το αρχείο KADOC, PARCUΜ και το Ελληνικό Σπίτι του Ναύτη που είναι και η Ελληνική κοινότητα της Αμβέρσας.

Πρακτικές λεπτομέρειες

Θα θέλατε και εσείς να αποχαιρετίσετε ή να καλωσορίσετε το μπουζούκι; Μπορείτε να το κάνετε στις Βρυξέλλες στο Bécokade (πλατεία Sainctelette) από τις 09.00 και στην Αμβέρσα στο Steenplein από τις 15.00. Η ζωντανή μουσική θα είναι πάντα εκεί!

Περισσότερες πληροφορίες:
Kris Kaerts (kris.kaerts@gmail.com – 0473/71.04.55) – www.kriskaerts.be
Πόλυ Ρουμελιώτη (poli@polynikis.be – 0494/14.45.96) – www.polynikis.be

The post «Ένα μπουζούκι ταξιδεύει ως την Αμβέρσα» appeared first on .