Σύμφωνα με την μελέτη, λοιπόν, τα φρούτα και τα λαχανικά και τα προϊόντα της επωνυμίας των ίδιων των σούπερ μάρκετ είναι σημαντικά φθηνότερα στο Βέλγιο από ό,τι στις γειτονικές χώρες. Ωστόσο, οι Βέλγοι πληρώνουν πολύ περισσότερα για επώνυμα προϊόντα.

Οι καταναλωτές έχουν νιώσει τις επιπτώσεις των διαδοχικών κρίσεων και των αυξήσεων του πληθωρισμού στις τιμές των σούπερ μάρκετ τα τελευταία χρόνια. Μεταξύ 2016 και 2022, η μέση τιμή των προϊόντων διατροφής και των μη αλκοολούχων ποτών στο Βέλγιο αυξήθηκε κατά 15,3%, σύμφωνα με στοιχεία του Παρατηρητηρίου Τιμών.

Σε σύγκριση με τις γειτονικές χώρες, αυτή δεν συνιστά την μεγαλύτερη αύξηση. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι καταναλωτές είδαν τα τρόφιμα να γίνονται 26,4% πιο ακριβά την ίδια περίοδο. Στην Ολλανδία το ποσοστό ήταν 21,2% και στη Γαλλία 16,4%.

Το Βέλγιο σίγουρα τα πάει καλά στα φρούτα και τα λαχανικά: κατά μέσο όρο στα βελγικά σούπερ μάρκετ αυτά τα προϊόντα είναι 17% φθηνότερα από ό,τι στη Γαλλία και 12% φθηνότερα από ό,τι στη Γερμανία. Το 2022 το κρέας και τα ψάρια ήταν φθηνότερα στο Βέλγιο από ό,τι στη Γαλλία και τη Γερμανία, αλλά πιο ακριβά από ό,τι στην Ολλανδία.

Μη επώνυμα, τα λεγόμενα «λευκά» προϊόντα

Το Βέλγιο τα καταφέρνει επίσης καλά όταν πρόκειται για επωνυμίες των σούπερ μάρκετ και «λευκά» προϊόντα. Το 59,7% των προϊόντων που αναλύθηκαν είναι φθηνότερα στο Βέλγιο από ό,τι στη Γαλλία. Σε σύγκριση με την Ολλανδία και τη Γερμανία, το ποσοστό αυτό αυξάνεται ακόμη και στο 78,2% και στο 62,2% αντίστοιχα.

«Ένα καρότσι αγορών που περιέχει μόνο μάρκες σούπερ μάρκετ κοστίζει περίπου 15% λιγότερο στο Βέλγιο από ό,τι στη Γαλλία, περίπου 25% λιγότερο από ό,τι στη Γερμανία και περίπου 40% λιγότερο από ό,τι στην Ολλανδία», λέει ο υπουργός Dermagne.

Όταν φτάσουμε, όμως, στις επώνυμες μάρκες, εκεί το Βέλγιο τα πάει άσχημα. Το 2022 οι Βέλγοι καταναλωτές πλήρωναν κατά μέσο όρο 13,4% περισσότερο από τους γείτονες Γερμανούς, 9,9% περισσότερο από τους Ολλανδούς και 6,6% περισσότερο από τους Γάλλους για τα ίδια είδη.

Μια εξήγηση για αυτό, ίσως βρίσκεται στην στρατηγική των ίδιων των κατασκευαστών να αυξάνουν τεχνητά τις τιμές τους, για παράδειγμα, περιορίζοντας τις παραδόσεις σε μια συγκεκριμένη περιοχή. «Είναι ιδιαίτερα μικρές χώρες όπως το Βέλγιο, με αδύναμη διαπραγματευτική δύναμη, που πέφτουν θύματα της ισχύος της αγοράς που οι κατασκευαστές καταχρώνται για να αυξήσουν τα περιθώρια κέρδους τους».

Ο κ. Dermagne θέλει να θίξει αυτό το σημείο κατά την προσεχή βελγική προεδρία της ΕΕ. Ζητά την υποστήριξη άλλων μικρότερων χωρών της ΕΕ που επίσης υποφέρουν από παρόμοιες πολιτικές. «Η ανάπτυξη ομάδων αγορών με ευρωπαϊκή γεωγραφική εμβέλεια θα μπορούσε να είναι μέρος της λύσης» σημειώνει ο υπουργός.

Ο κ. Dermagne επισημαίνει επίσης τη δύναμη των καταναλωτών, οι οποίοι θα μπορούσαν μαζικά να επιλέξουν φθηνότερα προϊόντα αντί για διάσημες μάρκες. «Οι ενημερωμένοι και ενεργοί καταναλωτές μπορούν να τροφοδοτήσουν τον ανταγωνισμό. Εάν αγνοήσουν ορισμένα προϊόντα, θα αυξήσει την πίεση στους παραγωγούς να μειώσουν τις τιμές τους».

The post Ποια προϊόντα σουπερμάρκετ είναι φθηνότερα στο Βέλγιο και ποια όχι; appeared first on .

Οι καταναλωτές έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους σχετικά με τα προϊόντα που φέρουν την ένδειξη «φρέσκα» στα καταστήματα, αμφισβητώντας εάν αυτές οι ετικέτες αντικατοπτρίζουν με ακρίβεια τα προϊόντα. Υποψίες έχουν εγερθεί για προϊόντα όπως μια «χειροποίητη, φρέσκια κις» που πωλείται σε γνωστή αλυσίδα του Βελγίου και έχει διάρκεια ζωής 14 ημέρες ή κάποια βάζα με «φρέσκες» ελιές, τα οποία όμως φέρουν ημερομηνία λήξης δύο μηνών.

Όταν οι καταναλωτές σκέφτονται «φρέσκα», φαντάζονται συνήθως προϊόντα χωρίς συντηρητικά, αντικείμενα απευθείας από το φούρνο ή φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Μπορεί όμως οποιοδήποτε προϊόν διατροφής να χαρακτηριστεί ως «φρέσκο» ή θα πρέπει οι κατασκευαστές και οι έμποροι λιανικής να τηρούν συγκεκριμένες οδηγίες;

Εικόνα και πραγματικότητα

Ο ορισμός του «φρέσκου» αποκαλύπτει μια αποσύνδεση μεταξύ των νομικών ορισμών και των αντιλήψεων των καταναλωτών. Στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, οι κανόνες που διέπουν την ετικέτα «φρέσκο» ισχύουν κυρίως για τον γεωργικό τομέα, απαιτώντας τα προϊόντα να μην έχουν υποστεί μεταποίηση. Εκπρόσωπος της SPF Economie, είπε μιλώντας σε τοπικά μέσα σχετικά με το θέμα, ότι η φρεσκάδα διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του προϊόντος. Για παράδειγμα, οι πατάτες μπορούν να θεωρηθούν φρέσκες έως και οκτώ ημέρες μετά τη συγκομιδή, ενώ τα ψάρια έχουν μικρότερο περιθώριο φρεσκάδας. Τα προϊόντα πρέπει επίσης να διατηρούν μια υγιή και πωλήσιμη ποιότητα για να χαρακτηρίζονται ως «φρέσκα».

Ο όρος «φρέσκο» παραμένει αντικείμενο συζήτησης, με ορισμένους νομικούς περιορισμούς που επιτρέπουν ακόμη και τη χρήση συντηρητικών σε προϊόντα που επισημαίνονται ως τέτοια. Ωστόσο, υπάρχουν αυστηρά όρια. Το «φρέσκο» δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε προϊόντα που έχουν αποψυχθεί, αραιωθεί από συμπύκνωμα ή ανακατασκευαστεί από σκόνη, σύμφωνα με την SPF Economie.

Το κεντρικό ερώτημα βέβαια παραμένει: Η χρήση «φρέσκων» ετικετών παραπλανά τους καταναλωτές; Ο νόμος είναι σαφής ότι οι πληροφορίες για τα τρόφιμα δεν πρέπει να προκαλούν αγορές που οι καταναλωτές δεν θα έκαναν αν γνώριζαν τις πραγματικές συνθήκες. Σε περιπτώσεις καταγγελιών ή ερευνών, η κυβέρνηση ή ένα δικαστήριο εξετάζει κάθε περίπτωση ξεχωριστά.

Όταν πρόκειται για όρους όπως «χειροποίητο» ή κάτι παρόμοιο, ο νόμος προσφέρει περιορισμένη καθοδήγηση. Οι παραγωγοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτούς τους όρους, υπό την προϋπόθεση ότι δεν παραπλανούν τους καταναλωτές. Η SPF Economie έχει εκδώσει συστάσεις προς τους παραγωγούς που πρέπει να ακολουθούν, δίνοντας έμφαση στην ουσιαστική ποιότητα των συστατικών, την απουσία προσθέτων και τη χειρωνακτική ή παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής.

Συμπερασματικά, η χρήση της ετικέτας «φρέσκο» ή παρόμοιων σε προϊόντα σούπερ μάρκετ παραμένει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα, ωθώντας τους καταναλωτές και τις αρχές να εξετάσουν εξονυχιστικά τους ισχυρισμούς των εταιρειών για να διασφαλίσουν ότι ευθυγραμμίζονται με τις προσδοκίες των καταναλωτών και τους νομικούς κανονισμούς.

The post Νέα διαμάχη: βέλγοι καταναλωτές αμφισβητούν τις ετικέτες των «φρέσκων» προϊόντων appeared first on .

Όσον αφορά τους παραγωγούς παρασκευασμένων προϊόντων από πατάτες και λαχανικά, παρασκευασμένα γεύματα, μαργαρίνες, σάλτσες, επάλειψη σοκολάτας, δημητριακά, προϊόντα ζαχαροπλαστικής, βρεφικά προϊόντα, αναζητούν εναλλακτικές λύσεις και υποκατάστατα συστατικά. «Είμαστε ένας ανθεκτικός τομέας, αλλά υπό αυτές τις συνθήκες, οι εταιρείες μας χρειάζονται υποστήριξη και ευελιξία», επισημαίνει ο Anthony Botelberge, πρόεδρος της Fevia, υποστηρίζοντας «τη συλλογική δέσμευση όλων των παραγόντων του κλάδου».

Αυτό αφορά τους διανομείς και τις κυβερνήσεις (που καλούνται να παρεκκλίνουν προσωρινά από τη νομοθεσία για την επισήμανση και να λάβουν μέτρα για τον περιορισμό του λογαριασμού ενέργειας), αλλά και τους καταναλωτές (που πρέπει να σταματήσουν να απαιτούν πολύ χαμηλές τιμές).

The post Βιομηχανία τροφίμων: ο κατάλογος των προϊόντων που υπόκεινται σε ελλείψεις appeared first on .

Αυτό πρακτικά θα σήμαινε ότι τα χορτοφαγικά προϊόντα / υποκατάστατα κρέατος που παράγονται αλλού εντός ΕΕ δεν θα μπορούν πλέον να πωλούνται στη Γαλλία, παραβιάζοντας την αρχή της ενιαίας ανοιχτής αγοράς. Οι υποστηρικτές του νόμου λένε ότι, στην πραγματικότητα, αυτός θα προστατεύει τους καταναλωτές, οι οποίοι ενδέχεται να συγχέουν τα δύο είδη μπιφτεκιών (χορτοφαγικά ή κρέατος).

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εξετάσει το ζήτημα αυτή την εβδομάδα, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση Χορτοφάγων υπέβαλε καταγγελία εναντίον της Γαλλίας. Το χορτοφαγικό λόμπι ισχυρίζεται ότι ο νόμος «δημιουργεί εμπόδιο στο ενδοκοινοτικό εμπόριο υποχρεώνοντας τους εμπόρους να αλλάξουν τις ετικέτες τους προκειμένου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της γαλλικής αγοράς».

Εκπρόσωπος της Γαλλικής Ένωσης Χορτοφάγων δήλωσε στην POLITICO ότι «αυτό εγείρει ένα πρόβλημα ίσης μεταχείρισης μεταξύ των κρατών μελών στην ευρωπαϊκή αγορά».

«Με απλά λόγια, αν υπάρχουν Γερμανοί παραγωγοί, για παράδειγμα, που θέλουν να πουλήσουν τις χορτοφαγικές μπριζόλες τους στη Γαλλία, δεν θα τους επιτραπεί επειδή ονομάζονται «μπριζόλα» ».

Ο νόμος προτάθηκε από την βουλευτή Barbara Bessot Ballot, η οποία είναι μέλος του κόμματος του Macron, La République En Marche. Έχει επίσης και την ισχυρή υποστήριξη της γαλλικής βιομηχανίας κρέατος.

Οι εντάσεις αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ των βιομηχανιών που σχετίζονται με τις ονομασίες και τις ταμπέλες στα προϊόντα. Το 2017, μετά από ένα παρόμοιο νομικό ζήτημα, η χορτοφαγική μάρκα «De Vegetarische Slager» (ο χορτοφάγος χασάπης) που δραστηριοποιούταν στο Βέλγιο και την Ολλανδία, της επετράπη να διατηρήσει ονόματα προϊόντων που ακούγονταν πολύ παρόμοια με το «λουκάνικο», το «βόειο κρέας» ή «μπουκιές κοτόπουλου».

The post Αντιδρούν οι χορτοφάγοι στο νέο νόμο ότι το μπιφτέκι μπορεί να αναφέρεται μόνο στο κρέας appeared first on .

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν φραγμοί στο εμπόριο: μόνο το 2016, σημειώθηκε αύξηση των εμπορικών φραγμών για τους ευρωπαίους εξαγωγείς κατά 10 %, σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τα εμπόδια στο εμπόριο και τις επενδύσεις.

Για παράδειγμα,  Έλληνας παραγωγός κονσερβοποιημένων ροδάκινων κόντεψε σχεδόν να χάσει μια από τις κυριότερες αγορές του όταν η Βραζιλία αύξησε σε 55% τους εισαγωγικούς δασμούς για τα κονσερβοποιημένα ροδάκινα. Αυτό το σαφές εμπόδιο στην πρόσβαση στην αγορά παραβιάζει τη στρατηγική της Ένωσης για την πρόσβαση στην αγορά και κοινοποιήθηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από την Ένωση Κονσερβοποιών Ελλάδας και από την ευρωπαϊκή κεντρική οργάνωσή τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη συνέχεια, έθεσε το ζήτημα με τη Βραζιλία και κατόρθωσε να αφαιρέσει τα κονσερβοποιημένα ροδάκινα από τον κατάλογο των προϊόντων που υπόκεινται σε υψηλούς δασμούς. Ως εκ τούτου, ο κατασκευαστής κατόρθωσε να συνεχίσει να έχει πρόσβαση σε μια από τις κυριότερες αγορές του και να διατηρήσει τις θέσεις εργασίας στην Ελλάδα.

Η περίπτωση αυτή είναι ενδεικτική πλήθους άλλων. Πράγματι, μόνο το 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρενέβη σε 20 ξεχωριστές υποθέσεις για να αποκαταστήσει τις φυσιολογικές εμπορικές συνθήκες μετά την επιβολή εμποδίων από άλλες χώρες — με επικεφαλής τη Νότια Κορέα, την Κίνα, το Ισραήλ και την Ουκρανία — τα οποία έπληξαν τις εξαγωγές της ΕΕ αξίας 4,2 δις. ευρώ. Ο κλάδος των τροφίμων και ποτών, των αυτοκινήτων και των καλλυντικών προϊόντων ωφελήθηκαν τα μέγιστα από την επιτυχή παρέμβαση της Επιτροπής για την υποστήριξη των εξαγωγών της ΕΕ.

Πηγή: europa.eu

The post Διευκόλυνση των εξαγωγών ευρωπαϊκών προϊόντων διατροφής appeared first on .