Έρχονται, ωστόσο, πρόσφατες αναφορές που μπορεί να δίνουν δίκιο στον κο De Croo. Σύμφωνα, λοιπόν, με μελέτη που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη από την Eurostat (την βρίσκετε εδώ), την επίσημη στατιστική υπηρεσία της ΕΕ, οι Βέλγοι εργάζονται κατά μέσο όρο 36 ώρες και 54 λεπτά την εβδομάδα – 36 λεπτά λιγότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η μελέτη σημείωσε επίσης ότι οι Βέλγοι εργάζονται λιγότερες ώρες από τους γείτονές τους, συμπεριλαμβανομένων των Γάλλων (37 ώρες και 24 λεπτά) και των Λουξεμβούργιων (38 ώρες και 6 λεπτά).

Το ότι βρίσκονται λίγο χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δεν σημαίνει ότι οι Βέλγοι είναι οι πιο «ξεκούραστοι» εργαζόμενοι. Οι Γερμανοί εργάζονται 35 ώρες και 18 λεπτά, ενώ οι Ολλανδοί 33 ώρες και 12 λεπτά, ώρες που τους κατατάσσουν τελευταίους στη λίστα – ή πρώτους, αν θέλετε.

Τα ευρήματα της Eurostat έρχονται σε αντίθεση με ορισμένες δημοφιλείς προκαταλήψεις: σε ολόκληρη την ΕΕ ως σύνολο οι Έλληνες είναι αυτοί που εργάζονται περισσότερο (41 ώρες). Ακολουθούν οι Πολωνοί (40 ώρες και 24 λεπτά) και μετά οι Ρουμάνοι και οι Βούλγαροι (40 ώρες και 12 λεπτά).

Ο μέσος αριθμός ωρών εργασίας την εβδομάδα στην ΕΕ μειώθηκε κατά 48 λεπτά από τότε που η Eurostat άρχισε να συλλέγει δεδομένα για πρώτη φορά το 2008. Αντίθετα, ο μέσος χρόνος εργασίας των Βέλγων το 2008 ήταν ίδιος με αυτόν που είναι σήμερα.

Ζωής αγώνας άγονος 

Προσθέτοντας περαιτέρω βάρος στους ισχυρισμούς του De Croo, οι Βέλγοι όχι μόνο εργάζονται λιγότερες ώρες από τους περισσότερους άλλους Ευρωπαίους – το ποσοστό του πληθυσμού που εργάζεται είναι επίσης κάτω από το μέσο όρο.

Η BNP Paribas Fortis, η μεγαλύτερη τράπεζα του Βελγίου, βαθμολόγησε το Βέλγιο με 36 στα 100 στον πιο πρόσφατο δείκτη της αγοράς εργασίας, πολύ κάτω από την Ολλανδία (70) και τη Γερμανία (58), αν και ελαφρώς πάνω από τη Γαλλία (29).

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της BNP Koen De Leus δήλωσε στην L’Echo ότι η σχετικά χαμηλή βαθμολογία του Βελγίου αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι μόνο το 75,4% του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας απασχολείται επί του παρόντος – κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ του 76,7% και πολύ κάτω από τον επίσημο στόχο της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης του 80%.

Η χαμηλή συμμετοχή στην αγορά εργασίας αναφέρθηκε επίσης ως βασικός λόγος για τη σχετικά κακή απόδοση του Βελγίου στον δείκτη «Future Proof» της τράπεζας, ο οποίος αξιολογεί τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανθεκτικότητα των χωρών. Στη 17η θέση από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ στον δείκτη, το Βέλγιο βρίσκεται πολύ κάτω από τους περισσότερους γείτονές του, με την Ολλανδία 2η, το Λουξεμβούργο 9ο και τη Γερμανία 10η.

Φορολογικά κίνητρα

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στους The Brussels Times, ο αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης Stijn Baert εξήγησε ότι η χαμηλή συμμετοχή του Βελγίου στην αγορά εργασίας είναι κατά κύριο λόγο συνέπεια των υψηλών φόρων εργασίας του, που -σύμφωνα με τον καθηγητή- όχι μόνο αποθαρρύνει τους εργαζομένους από το να αναζητήσουν επικερδή απασχόληση, αλλά επίσης αποκόπτει και πολλές θέσεις εργασίας στη χώρα.

«Για τους εργαζομένους, οι υψηλοί φόροι εργασίας καθιστούν την απασχόληση λιγότερο ελκυστική, επειδή η αμοιβή τους από τη φορολογία κατ” οίκον είναι χαμηλότερη. Εν τω μεταξύ, οι υψηλότεροι φόροι εργασίας ενθαρρύνουν τους εργοδότες να αυτοματοποιήσουν τις θέσεις εργασίας ή να τις μεταφέρουν σε άλλες χώρες».

Τα σχόλια του Baert έρχονται ως συνέχεια της έκθεσης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), μια ομάδα κυρίως πλούσιων χωρών, η οποία διαπίστωσε ότι η εργασιακή «φορολογική σφήνα» του Βελγίου (η οποία μετρά τη διαφορά μισθού πριν και μετά τους φόρους) είναι ο υψηλότερος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ.

Ειδικότερα, η μελέτη διαπίστωσε ότι η φορολογική επιβάρυνση της εργασίας στο Βέλγιο είναι η μεγαλύτερη στον ΟΟΣΑ για τους άγαμους χωρίς παιδιά και για τις οικογένειες με δύο εισοδήματα και δύο παιδιά και η τρίτη υψηλότερη για τις οικογένειες με ένα μόνο εισόδημα και δύο παιδιά.

The post Οι Βέλγοι εργάζονται λιγότερο από άλλους Ευρωπαίους, πόσο όμως; appeared first on .

Μετά το Βέλγιο ακολουθεί η Γερμανία (49%), η Αυστρία (47,3%), Γαλλία (46,6%) και Ιταλία (46%). Σε στο κάτω μέρος της κλίμακας, βρίσκουμε την Κολομβία (μηδέν), τη Χιλή (7%) και τη Νέα Ζηλανδία (19,1%). Η φορολογική πίεση είναι λιγότερο σημαντική όταν έχει ο εργαζόμενος εξαρτώμενα μέλη.

Ανέρχεται σε 34,9% στο Βέλγιο για ένα ζευγάρι που ζει με μισθό με δύο παιδιά, ενώ το ο μέσος όρος για τις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 24,4%. Επίσης η Τουρκία (38,2%), η Σουηδία, η Γαλλία και η Ελλάδα είναι μεταξύ 37 και 38%.

Γενικότερα, η έκδοση 2021 της έκθεσης του ΟΟΣΑ αποκαλύπτει χαλάρωση (-0,39% σε σύγκριση με πέρυσι) της φορολογικής πίεσης στους μισθούς των εργαζομένων χωρίς παιδιά. H σχετική χαλάρωση φαίνεται να είναι στενά συνδεδεμένη στην κρίση της υγείας. Για τους εργαζόμενους με παιδιά, η φορολογική πίεση έχει μειωθεί κατά μέσο όρο 1,15%. Αυτή η χαλάρωση μπορεί να εξηγηθεί από δύο παράγοντες. Από τη μία πλευρά, μερικοί εργαζόμενοι υπέστη απώλεια μισθών στις αιτία της κρίσης, αφετέρου, μερικές κυβερνήσεις έχουν λάβει μέτρα για την ανακούφιση εργαζόμενων που επλήγησαν από την κρίση, ιδίως μέσω της μείωσης των εισφορών ή μέσω της αύξησης του ελάχιστου φορολογητέου. Και πάλι, η υποστήριξη ποικίλλει ανάλογα με ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση του εργαζομένου.

Ενημέρωση: Γραφείο ΟΕΥ Βρυξελλών

The post Ο Βέλγος εργαζόμενος παραμένει ο βαρύτερα φορολογημένος στον κόσμο appeared first on .

Σύμφωνα με την κατάταξη της ανεξάρτητης αρχής, του Compare the Market, έγινε σύγκριση στις 35 από τις 37 χώρες του ΟΟΣΑ, και σε αυτήν το Βέλγιο εμφανίζεται να απέχει πολύ από το να πιάσει τη βάση, τόσο από πλευράς τιμών χρέωσης όσο και από την ταχύτητα σύνδεσης. Όσον αφορά τη γενική κατάταξη, το Βέλγιο βρίσκεται στην 22η θέση. Συγκριτικά, οι Γάλλοι κατέχουν την τρίτη θέση στην κατάταξη. Όσο για την Ολλανδία και τη Γερμανία, δεν τα πάνε και πολύ καλύτερα από το Βέλγιο, καθώς βρίσκονται στην 15η και 17η θέση αντίστοιχα.

Η κατάταξη που έγινε από τον ιστότοπο σύγκρισης λαμβάνει υπόψη τη μέση τιμή μιας μηνιαίας συνδρομής στο Διαδίκτυο, την ταχύτητα λήψης και μεταφόρτωσης, καθώς και τον χρόνο λήψης μιας ώρας ενός προγράμματος στο Netflix.

Με βάση αυτά τα κριτήρια, η Ελβετία βρίσκεται στην πρώτη θέση η οποία, αν και η μέση τιμή μιας συνδρομής στο Διαδίκτυο είναι η υψηλότερη (56,62 €), προσφέρει την υψηλότερη ταχύτητα λήψης (186,40 Mbps) και αρκετά καλή ταχύτητα μεταφόρτωσης (119,63 Mbps).

Υψηλή τιμή και χαμηλή απόδοση

Η μέση τιμή μιας μηνιαίας συνδρομής στο Διαδίκτυο στο Βέλγιο είναι σχεδόν τόσο υψηλή όσο στην Ελβετία, στα 47,55 €. Ένα κριτήριο που πρέπει ωστόσο να μετριαστεί. Ο μέσος μισθός στην πραγματικότητα δεν είναι ο ίδιος στην Ελβετία όπως στην Ουγγαρία, για παράδειγμα. Το ίδιο και στο Βέλγιο. Αυτός είναι άλλωστε κι ο λόγος που μια μέση τιμή συνδρομής ανά χώρα διαφέρει τόσο πολύ.

Στην περίπτωση του Βελγίου, το μέσο τιμολόγιο που εφαρμόζεται παραμένει υψηλό και δεν δικαιολογείται απαραίτητα από την απόδοση σύνδεσης στη χώρα. Κατά τη λήψη, το βελγικό δίκτυο προσφέρει μέση ταχύτητα 97,32 Mbps, ή το ήμισυ που προσφέρει το ελβετικό δίκτυο. Όσον αφορά την ταχύτητα μεταφόρτωσης, η μέση ταχύτητα του Βελγίου είναι 18,39 Mbps, τοποθετώντας τη χώρα μας στην 31η θέση εδώ. Τέλος, χρειάζονται 4 λεπτά και 7 δευτερόλεπτα για να κατεβάσει κανείς μια ώρα περιεχομένου στο Netflix, σε σύγκριση με 2 λεπτά και 9 δευτερόλεπτα που χρειάζεται για το ίδιο πράγμα στην Ελβετία.

Τέλος, όσον αφορά την Ελλάδα, εκεί η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση (34η), μπροστά μόνο από την Τουρκία, με μέση ταχύτητα σύνδεσης στα 31,89 Mbps, και μέσο χρόνο κατεβάσματος στα 12 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα.

The post Ίντερνετ στο Βέλγιο: το πιο αργό και πιο ακριβό στην Ευρώπη appeared first on .

Με σκορ 2,11 (και με άριστα το 4), το Βέλγιο βρέθηκε κάτω κι από την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που όλες είχαν εξίσου χαμηλή βαθμολογία, με σκορ 2,22.

How well have OECD countries responded to the #coronavirus crisis? Check our new index that ranks the quality of the #policy #response to Covid-19: https://t.co/bvTFJLr0jv pic.twitter.com/tKK8dkv5SY

— The Economist Intelligence Unit (@TheEIU) June 17, 2020

Ενώ η χαμηλή βαθμολογία «είναι εν μέρει κατανοητή στην περίπτωση της Ιταλίας και της Ισπανίας» καθώς ήταν οι πρώτες χώρες που χτυπήθηκαν από τον ιό στην Ευρώπη, η μελέτη είναι λιγότερο ανεκτική στις περιπτώσεις του Βελγίου και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Σύμφωνα με τη μελέτη, το Βέλγιο κατετάγη τελευταίο για το ποσοστό θανάτων του, το οποίο σήμερα μετρά πάνω από 9.660 άτομα, καθιστώντας το τη χώρα με το υψηλότερο μ.ο. θανάτων παγκοσμίως.

Υπάρχει βέβαια ο αντίλογος, ότι ενώ το Βέλγιο κατατάσσεται στη χειρότερη θέση λόγω του υψηλού αριθμού θανάτων, ήταν επίσης κι από τις λίγες χώρες που μετρούσαν ως θανάτους σχετιζόμενους με τον ιό κι όσους δεν ήταν επιβεβαιωμένα κρούσματα, ιδιαίτερα αυτών στα κέντρα και δομές φιλοξενίας και γηροκομεία.

Στο άλλο άκρο του φάσματος, η Αυστραλία, η Αυστρία, η Δανία, η Γερμανία, η Ισλανδία, το Ισραήλ, η Νέα Ζηλανδία και η Νορβηγία κατέγραψαν τις υψηλότερες βαθμολογίες. Η Νέα Ζηλανδία κατέλαβε την υψηλότερη θέση με σκορ 3,67.

«Συνολικά, αυτές οι χώρες φαίνεται να έχουν καταφέρει να περιορίσουν την πανδημία επειδή αντέδρασαν νωρίς και γρήγορα. Δεν εισήγαγαν όλοι αυστηρούς περιορισμούς, αλλά όλοι εφάρμοσαν δραστικά προγράμματα ελέγχων και εντοπισμού », εξηγεί η έκθεση.

The post Η ανταπόκριση του Βελγίου στον κορονοϊό κατατάσσεται ως η χειρότερη παγκοσμίως appeared first on .

Η βελγική κυβέρνηση έχει δρομολογήσει φορολογική μεταρρύθμιση για την οποία έχει δεσμευθεί να πραγματοποιηθεί τα δύο επόμενα έτη.

Ενημέρωση: Γραφείο ΟΕΥ Βρυξελλών

The post Οι Βέλγοι εργαζόμενοι παραμένουν οι υψηλότερα επιβαρυμένοι φορολογούμενοι στις χώρες του ΟΟΣΑ appeared first on .

Το αντίστοιχο ποσοστό, πριν από δέκα χρόνια στο Βέλγιο, ήταν στο ένα τρίτο, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ. Η αύξηση οφείλεται κυρίως στη σταδιακή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.  Έτσι, ενώ το 50% των άνω των 55 ετών εργάζονται στο Βέλγιο, στη Γερμανία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 70% και  στην Ολλανδία 66%.

Ενημέρωση: Γραφείο ΟΕΥ Βρυξελλών

The post Περισσότεροι από το 50% των βέλγων άνω των 55 ετών συνεχίζουν να εργάζονται appeared first on .

Πρώτη στην λίστα, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Οργανισμού, βρίσκεται η Γαλλία με 123 ημέρες να αναλογούν σε απεργιακές κινητοποιήσεις. Δεύτερη είναι η Δανία και τρίτος ο Καναδάς, ενώ το Βέλγιο στην τέταρτη θέση έχει 79 ημέρες του χρόνου να χάνονται από απεργίες.

Στον αντίποδα, οι χώρες με τις λιγότερες χαμένες ημέρες λόγω απεργιών είναι η Ιαπωνία, η Σλοβακία, η Ελβετία και η Αυστρία. Βέβαια πρέπει να επισημανθεί ότι η σύγκριση είναι δύσκολο να γίνει. Η Γερμανία, επί παραδείγματι, δεν καταγράφει στα στοιχεία όσες απεργίες διαρκούν λιγότερο από 24 ώρες. Οι ΗΠΑ δεν λογίζουν ως απεργία κάτι με συμμετοχή λιγότερων από 1,000 άτομα, ενώ όσον αφορά την Ελλάδα και την Ιταλία, τα στοιχεία δεν ήταν διαθέσιμα.

Στα του Βελγίου, τα Συνδικάτα καλούν για μια γενική απεργία την Τρίτη 10 Οκτωβρίου, ενώ οι εργαζόμενοι στο σιδηροδρομικό δίκτυο θα ξεκινήσουν την στάση μια ημέρα νωρίτερα (από τις 22.00).

Τροποποιήσεις αναμένονται στα σχολεία, στα δρομολόγια της Stib, της De Lijn και της TEC, ενώ περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν τις προσεχείς ημέρες.

Πηγή: xpats.com

The post 4ο το Βέλγιο παγκοσμίως στις απεργίες appeared first on .

«Λαμβάνοντας υπ’ όψιν το γεγονός ότι η παραγωγή και η χρήση ενέργειας είναι υπεύθυνες για περίπου τα δύο τρίτα των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, αναγνωρίζουμε τον κρίσιμο ρόλο που έχει να διαδραματίσει ο τομέας της ενέργειας στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής», αναφέρουν σε κοινή δήλωσή τους οι ηγέτες των G7.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), οι επιδοτήσεις ορυκτών καυσίμων από τα κράτη μέλη του φτάνουν τα 160 με 200 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Ωστόσο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) υπολογίζει τις επιδοτήσεις συμπεριλαμβανομένου του κόστους των επιπτώσεων της ρύπανσης και της κλιματικής αλλαγής και εκτιμά ότι οι επιδοτήσεις κοστίζουν 5,3 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Οι επιδοτήσεις γενικά έχουν σημειώσει τάσεις μείωσης, ωστόσο χώρες των G7 συνεχίζουν να ψηφίζουν μέτρα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το Ηνωμένο Βασίλειο πρόσφατα προσέφερε φοροαπαλλαγές για ορισμένους παραγωγούς πετρελαίου, ο Καναδάς ψήφισε τη συνέχιση ορισμένων επιδοτήσεων φυσικού αερίου και η Ιαπωνία χρηματοδότησε νέες μονάδες παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα.

Πηγή: naftemporiki.gr

The post G7: Διακοπή των επιδοτήσεων ορυκτών καυσίμων το 2025 appeared first on .