Αρχικά, ο Πύργος σχεδιάστηκε ως φόρος τιμής στους επιστήμονες που συνέβαλαν στη γαλλική επιστημονική πρόοδο μεταξύ 1789 και 1889, στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων από τη Γαλλική Επανάσταση. Ωστόσο, τα ονόματα που επιλέχθηκαν τότε –Lavoisier, Ampère, Foucault και άλλοι– ήταν αποκλειστικά ανδρικά.

Η δήμαρχος Παρισιού Anne Hidalgo ανακοίνωσε ότι η ιστορική αυτή ανισορροπία διορθώνεται: μέσα στις επόμενες εβδομάδες, ο Πύργος θα φιλοξενήσει τα ονόματα 72 γυναικών που άφησαν το αποτύπωμά τους στις επιστήμες, πολλές από τις οποίες παρέμειναν άγνωστες στο ευρύ κοινό.

Ανάμεσά τους βρίσκονται εμβληματικές μορφές, όπως η Marie Curie και η κόρη της Irène Joliot-Curie, αλλά και λιγότερο γνωστές προσωπικότητες, όπως η Angélique du Coudray, μαία του 18ου αιώνα που δίδαξε πρακτικές τοκετού σε μια εποχή όπου η ιατρική εκπαίδευση των γυναικών ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Η λίστα περιλαμβάνει επίσης διεθνείς μορφές, όπως η Βρετανίδα Rosalind Franklin, που συνέβαλε καθοριστικά στην ανακάλυψη της δομής του DNA, και η Σενεγαλέζα Rose Dieng-Kuntz, πρωτοπόρος στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε επιστήμονες που σχεδόν «σβήστηκαν» από την ιστορία, θύματα του λεγόμενου «φαινομένου Matilda», δηλαδή της συστηματικής υποβάθμισης ή απόδοσης του έργου τους σε άνδρες συναδέλφους. Παραδείγματα αποτελούν η αυτοδίδακτη παλαιοντολόγος Henriette Delamarre de Moncheux ή η Nicole Girard-Mangin, η μοναδική γυναίκα γιατρός στο γαλλικό μέτωπο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία έφτασε κρυφά στο μέτωπο και στη συνέχεια ανέλαβε τη διεύθυνση μεγάλου νοσοκομείου στο Παρίσι.

Τα ονόματα θα τοποθετηθούν στον πρώτο όροφο του Πύργου, με την ίδια γραμματοσειρά και το ίδιο μέγεθος με εκείνα των ανδρών. Η τελική λίστα τελεί ακόμη υπό έγκριση από τις γαλλικές επιστημονικές ακαδημίες.

Η Anne Hidalgo υπογράμμισε ότι «είναι καιρός αυτό το βαθιά συμβολικό μνημείο να αγκαλιάσει την ισότητα και να αποδώσει στις γυναίκες τη θέση που τους αξίζει σε ένα μνημείο αφιερωμένο στην επιστήμη». Αν και το έργο αναμένεται να υλοποιηθεί μετά τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Μαρτίου, η δήμαρχος εκφράζει τη βεβαιότητα ότι δεν θα ακυρωθεί ακόμη και σε περίπτωση πολιτικής αλλαγής, καθώς ο Πύργος του Άιφελ ανήκει στον Δήμο Παρισιού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τέτοιες παρεμβάσεις είναι εφικτές επειδή ο Πύργος δεν έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο, κάτι που εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις στη Γαλλία. Ένας τέτοιος χαρακτηρισμός θα επέβαλλε αυστηρούς περιορισμούς, δυσχεραίνοντας εργασίες συντήρησης και ανανέωσης.

Η πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη πολιτική της δημοτικής αρχής για την ενίσχυση της παρουσίας των γυναικών στον δημόσιο χώρο. Από την ανάληψη των καθηκόντων της Anne Hidalgo, ο αριθμός δρόμων, σχολείων και σταθμών με γυναικεία ονόματα στο Παρίσι έχει υπερδιπλασιαστεί. Μια προσπάθεια που τοποθετεί τη γαλλική πρωτεύουσα μπροστά από άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως οι Βρυξέλλες, όπου μόλις το 6% των οδών φέρουν γυναικεία ονόματα.

72 femmes scientifiques bientôt inscrites sur la tour Eiffel

Un symbole parisien s’ouvre à l’égalité dans l’histoire des sciences

La tour Eiffel s’apprête à franchir une étape symbolique majeure. Plus d’un siècle après son inauguration en 1889, les noms de 72 femmes scientifiques seront ajoutés de manière permanente, en lettres d’or, aux côtés de ceux des 72 hommes de science déjà inscrits sur le monument.

À l’origine, cette liste rendait hommage aux figures scientifiques ayant contribué au rayonnement de la France entre 1789 et 1889, à l’occasion du centenaire de la Révolution française. Mais elle reflétait aussi les inégalités de son époque, en ne citant que des hommes.

La maire de Paris, Anne Hidalgo, a annoncé une évolution historique : le premier étage de la tour accueillera bientôt les noms de 72 femmes ayant marqué l’histoire des sciences, certaines mondialement connues, d’autres largement oubliées.

Parmi elles figurent Marie Curie et Irène Joliot-Curie, mais aussi des personnalités moins médiatisées comme Angélique du Coudray, sage-femme du XVIIIᵉ siècle et pionnière de l’enseignement obstétrical. La sélection inclut également des scientifiques non françaises, à l’image de Rosalind Franklin, dont les travaux ont été décisifs dans la découverte de la structure de l’ADN, ou de la Sénégalaise Rose Dieng-Kuntz, spécialiste reconnue de l’intelligence artificielle.

L’initiative vise à corriger ce que l’on appelle l’« effet Matilda », c’est-à-dire l’effacement ou la minimisation du rôle des femmes dans les disciplines scientifiques. Des parcours comme ceux de Henriette Delamarre de Moncheux, paléontologue autodidacte du XIXᵉ siècle, ou de Nicole Girard-Mangin, seule femme médecin sur le front français durant la Première Guerre mondiale, illustrent cette invisibilisation.

Les nouveaux noms seront peints avec la même typographie et les mêmes dimensions que ceux déjà présents. La liste définitive reste toutefois soumise à la validation des académies scientifiques françaises.

Pour Anne Hidalgo, il s’agit d’un geste fort : « Il est temps que ce monument emblématique reflète pleinement l’égalité entre les femmes et les hommes et rende justice aux femmes scientifiques. » Le projet devrait être concrétisé après les élections municipales de mars, sans que son avenir ne soit remis en cause, quelle que soit l’issue du scrutin.

Cette évolution est rendue possible par le fait que la tour Eiffel n’est pas classée monument historique, un statut qui, bien que surprenant, permet des adaptations nécessaires à son entretien et à son évolution.

Enfin, cette décision s’inscrit dans une politique plus large menée par la municipalité parisienne pour renforcer la visibilité des femmes dans l’espace public. En quelques années, le nombre de lieux portant des noms féminins a fortement augmenté à Paris, plaçant la capitale en tête sur ce terrain, loin devant d’autres villes européennes comme Bruxelles, où seules 6 % des voiries portent un nom de femme.

The post 72 γυναίκες επιστήμονες «ανεβαίνουν» στον Πύργο του Άιφελ appeared first on .

Το Βέλγιο συμμετέχει συστηματικά στην ονοματοδοσία καταιγίδων από το 2017, σε συνεργασία με γειτονικές χώρες. Το σύστημα είχε καθιερωθεί λίγο νωρίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία και στη συνέχεια επεκτάθηκε σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης.

Όπως εξηγεί ο μετεωρολόγος του RMI, Thomas Vanhamel, η ονοματοδοσία δεν έχει απλώς πρακτική αξία, αλλά λειτουργεί κυρίως ως εργαλείο επικοινωνίας. Όταν μια καταιγίδα έχει όνομα, γίνεται ευκολότερο για τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό να μιλούν γι’ αυτήν, να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να προετοιμάζονται έγκαιρα. Ένα απλό μέτρο που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ασφάλεια των πολιτών.

Ποιος αποφασίζει τα ονόματα

Η ονοματοδοσία των καταιγίδων στην Ευρώπη βασίζεται σε συνεργασία μεταξύ των εθνικών μετεωρολογικών υπηρεσιών. Η ήπειρος έχει χωριστεί σε έξι ζώνες, καθεμία από τις οποίες καταρτίζει τη δική της ετήσια λίστα ονομάτων.

Το Βέλγιο ανήκει στη νοτιοδυτική ζώνη, μαζί με τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ανδόρα. Η λίστα ανακοινώνεται συνήθως το φθινόπωρο και τα ονόματα αποδίδονται με αλφαβητική σειρά, εναλλάσσοντας ανδρικά και γυναικεία.

Για τη σεζόν 2025–2026, τα ονόματα είναι τα εξής:
Alice, Benjamin, Claudia, Davide, Emilia, Francis, Goretti, Harry, Ingrid, Joseph, Kristin, Leonardo, Marta, Nils, Oriana, Pedro, Regina, Samuel, Therese, Vitor, Wilma.

Σύμφωνα με το RMI, το όνομα «Ingrid» προτάθηκε από το Βέλγιο προς τιμήν της Ingrid Daubechies, διακεκριμένης Βελγίδας μαθηματικού και φυσικού, γνωστής για τη συμβολή της στη θεωρία των wavelets.

Πότε μια καταιγίδα θεωρείται… καταιγίδα

Μετεωρολογικά, μια καταιγίδα ορίζεται όταν η ένταση του ανέμου φτάσει το 9 στην κλίμακα Μποφόρ. Αυτό αντιστοιχεί σε μέση ταχύτητα τουλάχιστον 75 χιλιομέτρων την ώρα, μετρημένη για 10 συνεχόμενα λεπτά, σε ύψος 10 μέτρων πάνω από τον σταθμό μέτρησης.

Στο Βέλγιο, μια καταιγίδα αναγνωρίζεται επίσημα όταν καταγραφεί ένταση 9 Μποφόρ σε τουλάχιστον έναν μετεωρολογικό σταθμό της χώρας. Συνήθως, οι καταιγίδες παίρνουν όνομα όταν εκδίδεται πορτοκαλί ή κόκκινη προειδοποίηση ανέμου για μεγάλη περιοχή.

Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί απόλυτο κανόνα. Ορισμένα φαινόμενα μπορεί να ονομαστούν ακόμη και χωρίς τόσο υψηλή προειδοποίηση ανέμου, εφόσον αναμένεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καταιγίδα του 2021 που ονομάστηκε Darcy από τη μετεωρολογική υπηρεσία της Ολλανδίας, παρότι η κύρια προειδοποίηση αφορούσε τον παγετό και όχι τον άνεμο.

Pourquoi les tempêtes portent-elles un nom en Belgique ?

Un outil de prévention au cœur de la communication météo

Chaque année, à l’approche de l’automne, une nouvelle liste de prénoms est dévoilée pour désigner les tempêtes à venir. En Belgique, cette pratique n’a rien d’anecdotique : elle constitue un véritable levier de prévention, souligne l’Institut royal météorologique (IRM).

Depuis 2017, la Belgique participe activement à un système coordonné d’attribution de noms, mis en place à l’échelle européenne. L’objectif est moins scientifique que communicationnel : donner un nom à un phénomène météorologique marquant permet de capter l’attention du public, de faciliter le relais médiatique et d’encourager la préparation face aux risques annoncés.

La désignation des tempêtes repose sur une organisation en zones. L’Europe est divisée en six groupes, chacun responsable de sa propre liste annuelle. La Belgique fait partie du groupe sud-ouest, aux côtés de la France, du Luxembourg, de l’Espagne, du Portugal et de l’Andorre. Les noms sont attribués par ordre alphabétique et alternent systématiquement entre prénoms féminins et masculins.

Pour la saison 2025-2026, la liste comprend notamment Alice, Benjamin, Claudia, Davide ou encore Ingrid. Ce dernier prénom a été proposé par la Belgique en hommage à Ingrid Daubechies, scientifique belge de renommée internationale, dont les travaux sur les ondelettes ont marqué les mathématiques modernes.

Mais à partir de quand parle-t-on réellement de tempête ? D’un point de vue météorologique, le seuil est fixé à une force 9 sur l’échelle de Beaufort, soit des vents atteignant au moins 75 km/h en moyenne sur dix minutes, mesurés à dix mètres de hauteur. En Belgique, il suffit qu’un seul poste d’observation enregistre cette intensité pour que l’événement soit reconnu officiellement.

Dans la majorité des cas, un nom est attribué lorsqu’une alerte orange ou rouge est émise pour le vent sur une large zone. Toutefois, certains phénomènes peuvent être baptisés même sans alerte élevée, dès lors que leur impact potentiel est jugé important. L’IRM cite à ce titre la tempête Darcy en 2021, nommée par les Pays-Bas en raison des risques de verglas, bien plus que pour la violence des rafales.

The post Πώς «βαφτίζονται» οι καταιγίδες στο Βέλγιο appeared first on .

Από τον 18ο αιώνα και μετά οι αρχές της πόλης επενέβησαν για να καθορίσουν τα ονόματα των δρόμων, όπως εξηγεί ο συγγραφέας Pierre Dejemeppe στο βιβλίο του «Saint-Gilles: les histoires des rues».

Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα το παλιό χωριό Saint-Gilles έξω από τις Βρυξέλλες μετατράπηκε από χωριό σε κομμάτι του αστικού ιστού, λόγω της εξάπλωσης της πόλης. Η άφιξη του Σιδηροδρομικού Σταθμού (Midi) έπαιξε σημαντικό ρόλο σ” αυτή τη μετάβαση. Περισσότεροι άνθρωποι σήμαιναν περισσότερα σπίτια και νέους δρόμους, που όλοι με τη σειρά τους χρειάζονταν ονόματα.

Συχνά το δημοτικό συμβούλιο κατέφευγε σε διάσημους ντόπιους για να ονοματίσει έναν δρόμο, ωστόσο όταν τα ονόματα αυτά εξαντλούνταν, έπρεπε να αναζητηθεί αλλού η έμπνευση. Είναι ένα πρόβλημα που δεν προέκυψε μόνο στο Saint-Gilles, αλλά και άλλοι δήμοι στην περιοχή των Βρυξελλών αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα.

Πιστεύεται ότι οι γειτονικές αρχές θα συμφωνούσαν για το πώς θα επέλεγαν τα ονόματα των δρόμων τους, εν μέρει για να αποφευχθεί η διπλή χρήση. Αυτό φαίνεται στα σημερινά ονόματα: Ο δήμος του Schaarbeek για παράδειγμα επέλεξε πολύτιμους λίθους. Εδώ θα βρούμε άλλωστε την Av. du Diamant (διαμάντι), την Rue du Saphir (ζαφείρι) και την Av. de l’Emeraude (σμαράγδι). Το Μόλενμπεκ πήγε στα φυτά και τα λουλούδια, όπως μαρτυρούν οι Av. des Myrtes (μυρτιά), η Rue des Fuchsias ή η Av. du Thym (θυμάρι), ενώ το Άντερλεχτ κόλλησε στις πανανθρώπινες έννοιες και αξίες: Rue du Bonheur (ευτυχία), Rue de l’Autonomie (αυτονομία), Rue de la Vérité (αλήθεια). To Ixelles επέλεξε τοπωνύμια – Rue de Naples, Rue de Paris, Rue de Dublin, – ενώ επιστρέφοντας στο Saint-Gilles βρίσκουμε χώρες. Εδώ θα περάσουμε από την Rue de Danemark (Δανία), την Rue de Suede (Σουηδία), πολύ οικεία σε εμάς αφού εκεί βρίσκονται και τα γραφεία της Ελληνικής Κοινότητας, ή ακόμα και την Rue de Portugal.

Ο Midi φέρνει τον κόσμο στο Saint-Gilles

Το γεγονός ότι το Saint-Gilles επέλεξε γεωγραφικά ονόματα συνδέεται με την παρουσία του σιδηροδρομικού σταθμού εκεί. Από την έναρξη λειτουργίας του Midi, ταξιδιώτες από τις τέσσερις γωνιές του Βελγίου έφτασαν στο Saint-Gilles, πριν προχωρήσουν με ταχύτητα σε άλλους ευρωπαϊκούς προορισμούς.

Αυτή την εποχή χτίστηκαν στο δήμο πολλές νέες γειτονιές. Κατασκευάστηκαν γραμμές του τραμ και ο δήμος απέκτησε επίσης το δικό του δίκτυο φυσικού αερίου, νερού και ηλεκτρισμού καθώς και δημαρχείο. Η παρουσία γνωστών καλλιτεχνών έκανε το Saint-Gilles μια ζωντανή πόλη. Δίνοντας στους δρόμους τα ονόματα των ευρωπαϊκών προορισμών, οι πατέρες του Sint-Gillis έχτισαν μια γέφυρα σε αυτές τις τοποθεσίες και τις έκαναν να φαίνονται πιο κοντά.

Δεν παρέμειναν όλες οι γεωγραφικές επιλογές, βέβαια. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όλα τα ονόματα που αναφέρονταν στη Γερμανία ή τους συμμάχους της, εξαφανίστηκαν. Έτσι, η οδός Τουρκίας έγινε Rue de Roumanie (Ρουμανία), ενώ η Munchenstraat (Μόναχο) έγινε Rue d’Andenne.

Ακόμη και σήμερα το Saint-Gilles παραμένει ένας από τους πιο πολυπολιτισμικούς δήμους του Βελγίου με τουλάχιστον 140 διαφορετικές εθνικότητες να κατοικούν εκεί.

The post Πώς πήραν τα ονόματά τους οι δρόμοι στις Βρυξέλλες; appeared first on .

Στην περίπτωση της Αμβέρσας είχαν τοποθετηθεί πινακίδες στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν τα γαλλικά ονόματα «Liège» και «Namur» αντί για τα ολλανδικά ονόματα για τις πόλεις της Βαλλονίας (Luik και Namen, αντιστοίχως). Η κ. Peeters λέει ότι η Υπηρεσία Αυτοκινητοδρόμων και Κυκλοφορίας πρέπει να σέβεται τους γλωσσικούς νόμους.

Αυτοί ορίζουν σαφώς ότι οι επίσημες πινακίδες πρέπει να είναι στην επίσημη γλώσσα (ή γλώσσες στην περίπτωση των Βρυξελλών) του τόπου στον οποίο έχουν τοποθετηθεί. Ωστόσο, το όνομα ενός προορισμού μπορεί να γραφτεί σε άλλη γλώσσα εάν είναι γραμμένο σε αγκύλες. Ένα παράδειγμα αυτού είναι στον Ε19 νότια των Βρυξελλών, όπου το Parijs (Παρίσι) εμφανίζεται σε πολλές πινακίδες.

Η κ. Peeters είπε στους δημοσιογράφους ότι «η γλωσσική νομοθεσία πρέπει να γίνεται σεβαστή. Ως εκ τούτου, ζητώ να τροποποιηθούν οι πινακίδες στο νέο κόμβο Αμβέρσας-West για να ευθυγραμμιστούν με τους γλωσσικούς νόμους».

O νόμος υπερισχύει μιας εσωτερικής οδηγίας

Η Katrien Kiekens, της Υπηρεσίας Αυτοκινητοδρόμων και Κυκλοφορίας, δήλωσε σε βελγικά μέσα ότι «η κατευθυντήρια γραμμή συντάχθηκε κατά τη διάρκεια μιας προηγούμενης νομοθετικής περιόδου και δεν είχαμε ελέγξει με την κ. Peeters εάν ήταν ακόμη εντάξει να την εφαρμόσουμε».

Η κα Peeters εξήγησε ότι «η Υπηρεσία Αυτοκινητοδρόμων και Κυκλοφορίας είχε εφαρμόσει μια εσωτερική κατευθυντήρια γραμμή από το 2003. Καθώς δεν είχε εφαρμοστεί ποτέ πριν, μόλις τώρα ήρθε στο φως. Η κατευθυντήρια γραμμή δεν συμμορφώνεται με τη γλωσσική νομοθεσία. Η γλωσσική νομοθεσία φυσικά υπερισχύει».

Η κα Peeters απαιτεί να τροποποιηθούν οι πινακίδες το συντομότερο δυνατό και η κα Kiekens λέει ότι η Υπηρεσία Αυτοκινητοδρόμων και Κυκλοφορίας θα υποχρεωθεί να εφαρμόσει τις όποιες αλλαγές.

The post Η Λιέγη θα παραμείνει Luik: η Φλάνδρα αρνείται να αλλάξει τα ονόματα των πόλεων της Βαλλονίας στις ταμπέλες appeared first on .

Κίνηση συμβολικού χαρακτήρα, διότι δεν πρόκειται για μόνιμη αλλαγή, αλλά θα έχει χρονική διάρκεια 6 μηνών. Όπως αναφέρει και το Δημοτικό Συμβούλιο της περιοχής, σκοπός είναι να δείξουν και την άλλη πλευρά της ιστορίας.

«Θέλουμε να δούμε περισσότερες γυναίκες να εκπροσωπούνται. Ιδιαίτερα έναντι της υπερ-εκπροσώπησης των αποικιακών ονομάτων », δηλώνει ο αντιδήμαρχος, υπεύθυνος για το Δημόσιο Χώρο, Karim Sheikh Hassan. «Από μόνο του, το αστικό τοπίο δεν αλλάζει τόσο γρήγορα, έτσι θέλαμε να κάνουμε κάτι προσωρινό», πρόσθεσε.

«Επιλέξαμε ένα σύνολο γυναικών από το Etterbeek αλλά και τη διεθνή σκηνή», αναφέρει ο Sheik Hassan, εξηγώντας τα ονόματα που επελέγησαν να αντικαταστήσουν αυτά των αποικιοκρατών.

Ονόματα όπως αυτό της Rosa Parks, η οποία πολέμησε ενάντια στον φυλετικό διαχωρισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες,  αυτό της αλγερινής Lalla Fatma N’Soumer, η οποία πολέμησε ενάντια στη γαλλική κυριαρχία  ή την πολωνή Irena Sendlerowa, που έσωσε Εβραίους στη ναζιστική-Γερμανία.

Από το Etterbeek, επιλέχθηκαν προσωπικότητες όπως η φεμινίστρια Elise Soyer, η καλλιτέχνιδα Marthe Wery, ενώ βρίσκουμε ακόμα και την πρώτη γυναίκα διδάκτωρ νομικής των Βρυξελλών, την Marie Popelin.

«Ο αριθμός των δρόμων που φέρουν τα ονόματα των γυναικών είναι γελοιωδώς χαμηλός. Επιλέξαμε να αποτίσουμε φόρο τιμής στις γυναίκες που αποτελούν τον πλούτο του ποικιλόμορφου πληθυσμού των Βρυξελλών », δήλωσε ο Françoise de Halleux, δημοτικός σύμβουλος, αρμόδιος για θέματα Ίσων Ευκαιριών, με ανάρτηση του στο Facebook.

Το αρχικό πλάνο ήταν η πρωτοβουλία αυτή να πραγματοποιηθεί ανήμερα του εορτασμού της Ημέρας της Γυναίκας, στις 8 Μαρτίου, ωστόσο η επιδημία του κορονοϊού άλλαξε τον προγραμματισμό.

Οι αλλαγή στις πινακίδες είναι μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος απο-αποικιοποίησης που οργανώνεται από το Συμβούλιο των Δημοτικών Συμβούλων το οποίο θα περιλαμβάνει επίσης διάφορες εκπαιδευτικές βόλτες για κατοίκους και σχολεία, αρχής γενομένης το ερχόμενο φθινόπωρο.

Ακολουθεί η λίστα των δρόμων που άλλαξαν προσωρινά (πρώτα το παλιό όνομα):

Rue Général Tombeur  – Rue Marie Nizet
Rue Colonel Van Gele  – Rue Marie Popelin
Avenue Commandant – Ponthier Rue Marthe Wery
Rue Baron Lambert – Rue Itô Noé
Rue Baron Dhanis – Rue Kebedech Seyoum
Avenue Le Marinel – Avenue Elise Soyer
Rue Général Fivé – Rue Rosa Parks
Avenue Commandant Lothaire – Avenue Berta Cacéres
Rue Général Henry – Rue Irena Sendlerowa
Rue Général Wangermée – Rue Lalla Fatma N’Soumer
Square Léopoldville – Square Marie Muilu Kiawanga « Maman Marie »

Πηγή: thebrusselstimes.com / etterbeek.be

The post Γυναικεία ονόματα παίρνουν τη θέση αυτών που θυμίζουν την αποικιοκρατία, στο Etterbeek appeared first on .

Έτσι, από το Σάββατο 30 Νοεμβρίου οι κάτοικοι του Uccle θα μπορούν να περπατήσουν στις Clos Andrée Dumon, Place Olivier Strebelle, Clos Jean-Pierre de Launoit ή στη λεωφόρο Jacqueline Harpman, στο νεόδμητο κομμάτι με τις κατοικίες που αναπτύσσεται στην περιοχή του Plateau Engeland.

Η Andrée Dumon ήταν μέλος της αντίστασης κατά την διάρκεια του Β “Παγκοσμίου Πολέμου. Η Dumon συνεργάστηκε με ένα δίκτυο που βοήθησε τους πιλότους των συμμαχικών δυνάμεων που έπεφταν σε κατεχόμενα εδάφη να διαφύγουν με ασφάλεια στην Αγγλία μέσω του Βελγίου, της Γαλλίας και της Ισπανίας. Η Andrée βρίσκεται ακόμα εν ζωή και είναι τώρα 97 ετών.

Ο Olivier Strebelle (1927-2017) ήταν γλύπτης γεννημένος στις Βρυξέλλες, του οποίου τα έργα κοσμούν πολλούς δημόσιους χώρους τόσο στο Βέλγιο, όσο και στη Γερμανία, το Ισραήλ και τη Ρωσία. Πέθανε το 2017.

Ο Jean-Pierre De Launoit (1935-2014) ήταν επιχειρηματίας με έντονη φιλανθρωπική δράση, ενώ διατέλεσε και πρόεδρος του Διεθνούς Μουσικού Διαγωνισμού «Βασίλισσα Ελισάβετ» (Concours musical international Reine Élisabeth) στο Βέλγιο για σχεδόν 50 χρόνια.

Η Jacqueline Harpman υπήρξε συγγραφέας και ψυχαναλύτρια, με πλούσιο συγγραφικό έργο και καταγωγή από το Etterbeek. Έφυγε από τη ζωή το 2012 σε ηλικία 82 ετών.

Οι συγγενείς των τεσσάρων κατοίκων των Βρυξελλών όπως και η ίδια η Andrée Dumon, η μοναδική εκ των τεσσάρων που βρίσκεται εν ζωή, ήταν παρόντες στην τελετή εγκαινίων της νέας ονοματοδοσίας, η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου, 30 Νοεμβρίου.

Πηγή: brusselstimes.com

The post Τέσσερις εμβληματικοί βρυξελλιώτες έδωσαν το όνομά τους σε δρόμους της πόλης appeared first on .

Η πρώτη αντίστοιχη κίνηση έγινε το 2004, όταν η λεωφόρος Pierre Curie μετονομάστηκε σε Pierre & MarieCurie. Στις Βρυξέλλες συνολικά, το 22% των ονομασιών αφορούν άνδρες, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό που φέρουν γυναικείο όνομα είναι μόλις 3%.

Ο Δήμος του Ixelles κινείται λοιπόν προς αυτή την κατεύθυνση, βλέποντας πως το γυναικείο φύλο υποεκπροσωπείται ακόμα και στην ονοματοδοσία. Μάλιστα δεν περιορίζεται μόνο στους δρόμους, καθώς μια από τις κεντρικές πλατείες που βρίσκονται εντός του συγκροτήματος του πανεπιστημίου ULB/VUB, φέρει το όνομα της Lucienne Herman-Michielsens, πρωτεργάτριας του κινήματος για τα δικαιώματα των γυναικών.

Πηγή: xpats.com   

The post Αλλάζουν φύλο οι δρόμοι στο Ixelles appeared first on .