Σκληρή -ψεύτικη- μάχη επί δύο ημέρες

Οι επισκέπτες θα απολαύσουν μια ποικιλία φιλικών προς την οικογένεια πολιτικών και στρατιωτικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια των δύο ημερών. Η αναπαράσταση της μάχης θα πραγματοποιηθεί το βράδυ του Σαββάτου και το πρωί της Κυριακής στο αγρόκτημα Hougoumont, όπου θα εκτυλίσσεται σφοδρή (ψεύτικη) μάχη μεταξύ γαλλικών και συμμαχικών στρατευμάτων από τις 6 μ.μ. το Σάββατο και από τις 10:30 π.μ. την Κυριακή.

Το μουσείο του χώρου προσφέρει μια τρισδιάστατη ταινία που θα βοηθήσει να ζωντανέψει η ιστορία και, στους πρόποδες του Λόφου του Λέοντα (ένας τεχνητός λόφος ύψους 40 μέτρων, προσβάσιμος με σκαλοπάτια και με ένα μνημειακό άγαλμα που ολοκληρώθηκε το 1826), περιμένει με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Από σκοποβολή με τουφέκι, μέχρι επιδείξεις βολής κανονιών, ακόμη και εργαστήρια ιστορικής χειρουργικής. Συνιστάται η χρήση ωτοασπίδων για όσους είναι ευαίσθητοι στον θόρυβο.

Παραδοσιακές τέχνες, χορός και στρατιωτική σχολή

Στο αγρόκτημα Hougoumont το επίκεντρο είναι τα συμμαχικά στρατεύματα. Θα στηθεί επίσης ένα αυθεντικό χωριό, όπου περίπου 30 τεχνίτες θα επιδεικνύουν αρχαίες τέχνες, όπως η πλέξη καλαθιών, η κατασκευή τσόκαρων και η σιδηρουργία.

Στο τελευταίο αρχηγείο του Ναπολέοντα, εν τω μεταξύ, μπορείτε να συναντήσετε έναν ηθοποιό που ενσαρκώνει τον ίδιο τον αυτοκράτορα, να δείτε πώς περιποιήθηκαν τους τραυματίες, να προσπαθήσετε να διαβάσετε γεωγραφικούς χάρτες, να ακούσετε έναν οργανοποιό και να μυηθείτε στην τέχνη των χορών της Πρώτης Αυτοκρατορίας. Αν όλα αυτά σας ακούγονται πολύ ευγενικά, μην ανησυχείτε, θα υπάρχουν επίσης ζογκλερικά, γιγαντιαίες σαπουνόφουσκες, σόου με φωτιές, για να μην αναφέρουμε και ένα παιδικό «Σχολείο Στρατιωτών» όπου ξύλινα τουφέκια και πυρομαχικά από αλεύρι θα προσθέσουν το κερασάκι στη διασκέδαση.

Πρακτικές πληροφορίες

Θα διατίθενται αναψυκτικά και catering στο αγρόκτημα και στο εστιατόριο του κτήματος. Υπάρχουν τρεις χώροι στάθμευσης σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. από τη δράση: δύο στο Κτήμα και ένας στο Αρχηγείο του Ναπολέοντα, με λεωφορεία για τη σύνδεσή τους. Παρακαλείστε να σημειώσετε ότι δεν υπάρχουν καθίσματα, εκτός από τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα. Οι κρατήσεις για το Σαββατοκύριακο μπορούν να γίνουν εκ των προτέρων και κοστίζουν 16 ευρώ για την ημέρα. Τα παιδιά κάτω των 10 ετών εισέρχονται δωρεάν.

Αναπαράσταση της Μάχης του Βατερλό

22 Ιουνίου: 10:00 π.μ. – 5:30 μ.μ
23 Ιουνίου: 12:30 – 17:00

Σόου αναπαράστασης μάχης (+/- μια ώρα): 22/6 στις 18.00 και 23/6 στις 10:30

Περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις, εδώ. 

The post Αναπαράσταση της τελευταίας μάχης του Ναπολέοντα, αυτόν τον Ιούνιο στο Βατερλό appeared first on .

Η μάχη του Passchendaele ήταν η πιο αιματηρή μάχη ολόκληρου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στη Φλάνδρα, με 125.000 νεκρούς σε τρεις μήνες. Γνωστή και ως Μάχη της Φλάνδρας ή Τρίτη Μάχη της Υπρ, διεξήχθη περί τον Ιούλιο του 1917 μεταξύ των βρετανικών δυνάμεων υπό τον στρατηγό και αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, σερ Ντάγκλας Χέιγκ και των γερμανικών δυνάμεων. Η μάχη πήρε το όνομα της από το ύψωμα του Passchendaele.

Το Μουσείο Passchendaele άνοιξε λοιπόν μια νέα έκθεση που φέρνει στην επιφάνεια την πραγματικότητα της μάχης και τιμά τη μνήμη των στρατιωτών που σκοτώθηκαν. «Η πρόθεση των Συμμάχων ήταν να ξεφύγουν από την Υπρ, προς την ακτή», εξηγεί ο Simon Augustijn του Μουσείου Passchendaele. «Αλλά ήταν αποκλεισμένοι 8 χιλιόμετρα μακριά, στο Passchendaele. Ήταν σκέτη τρέλα». Αυτή η «καθαρή τρέλα» ήταν αυτό που το μουσείο ήθελε να επιδείξει στους επισκέπτες. Συμπληρώνει ο Augustijn: «Ο επισκέπτης στέκεται μπροστά σε ένα μεγάλο στρογγυλό τραπέζι στο οποίο προβάλλεται η πορεία της μάχης, ενώ ένας μετρητής υποδεικνύει το ανθρώπινο κόστος. Στους τέσσερις τοίχους του δωματίου προβάλλονται ιστορικές εικόνες, 360 μοίρες γύρω από τον επισκέπτη. Αυτές είναι όλες πραγματικές εικόνες, επεξεργασμένες, ώστε να ζωντανεύουν ψηφιακά». Οι εικόνες συνοδεύονται από μουσική του Φλαμανδού συνθέτη και πιανίστα Jef Neve. Μια νέα προσωρινή έκθεση άνοιξε επίσης αυτή την εβδομάδα στο μουσείο: Echoes of War, μέρος του Tourism Flanders και το θεματικό έτος του Westtoer για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο Landscapes/Feel Flanders Fields. Η έκθεση οδηγεί τους επισκέπτες στη σύγκρουση μέσα από τρεις κατηγορίες που έχουν αναμνηστική αξία: στρατιωτικά νεκροταφεία και μνημεία, πολεμικά κειμήλια και στοιχεία τοπίου. Διαρκεί μέχρι τον Νοέμβριο.

Passchendaele 1917

Μουσείο Passchendaele

Berten Pilstraat 5A
B-8980 Zonnebeke

+32 (0)51 77 04 41
info@passchendaele.be

Aναλυτικές πληροφορίες, εδώ. 

The post Νέα έκθεση βυθίζει τους επισκέπτες στην «τρέλα» της μάχης του Passchendaele appeared first on .

Η Μπερέζινα οφείλει το όνομά της στον ομώνυμο ποταμό που βρίσκεται στη σημερινή Λευκορωσία, παραπόταμο του Δνείπερου, που ήταν το σκηνικό μιας δραματικής σύγκρουσης μεταξύ του γαλλικού και του ρωσικού στρατού μεταξύ 26 και 28 Νοεμβρίου 1812.

Από αυτή την αντιπαράθεση γεννιέται η έκφραση «c’est la bérezina» στη γαλλική γλώσσα, για να περιγράψει ένα καταστροφικό γεγονός, μια πλήρη αποτυχία. Κι όμως, η Μάχη της Μπερέζινα ήταν νικηφόρα για τον Ναπολέοντα, δεν υπέστη ήττα. Πώς λοιπόν μια νίκη πέρασε στην κοινή γλώσσα ως συνώνυμο της ήττας; Για να καταλάβουμε, πρέπει να πάμε λίγους μήνες πριν από αυτή τη μάχη.

Η ρωσική εκστρατεία: η Μεγάλη Αρμάδα του Ναπολέοντα και ο αποδεκατισμός της

Τον Ιούνιο του 1812, η ​​Γαλλική Αυτοκρατορία του Ναπολέοντα βρισκόταν στο αποκορύφωμά της. Έβαλε υπό τον έλεγχό της όλη την Ευρώπη. Μόνο η Αγγλία παραμένει αήττητη.

Μετά, λοιπόν, την ήττα του ρωσικού στρατού στη μάχη του Φρίντλαντ, ο Ρώσος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α” υπέγραψε με τον Ναπολέοντα Α΄ τη συνθήκη του Τιλσίτ, σύμφωνα με την οποία, η Ρωσία υποχρεωνόταν να συμμετάσχει στον ηπειρωτικό αποκλεισμό του Ηνωμένου Βασιλείου, κάτι που δεν συνέφερε οικονομικά τη Ρωσία. Σύμφωνα με τους Ρώσους ευγενείς και τον στρατό, οι όροι της συνθήκης ήταν ταπεινωτικοί για τη χώρα. Η ρωσική κυβέρνηση χρησιμοποίησε τη συνθήκη για να συλλέξει περισσότερες δυνάμεις στην επερχόμενη μάχη με τον Ναπολέοντα, ο οποίος με τη σειρά του συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο στρατό που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Τον Ιούνιο του 1812, παρέταξε περισσότερους από 600.000 άνδρες για να επιτεθούν στη Ρωσία. Γάλλοι φυσικά, αλλά και Γερμανοί, Βέλγοι, Ολλανδοί, Πολωνοί, όλοι υποτελείς της τεράστιας Γαλλικής Αυτοκρατορίας.

Αυτός ο τεράστιος στρατός έφτασε τελικά στη Μόσχα, αλλά χωρίς να νικήσει τον ρωσικό στρατό που αγωνιζόταν συνεχώς. Η στρατιά του Ναπολέοντα δεν ηττήθηκε από τον ρωσικό στρατό, αλλά από την τακτική της καμένης γης: οι Γάλλοι προχώρησαν σε αυτές τις ατέλειωτες στέπες, παλεύοντας να αποκτήσουν προμήθειες. Φτάνοντας στη Μόσχα, πρέπει να αντιμετωπίσουν τη γιγαντιαία φωτιά που άνοιξαν οι Ρώσοι. Ο χειμώνας απειλεί και ο Ναπολέων δεν έχει άλλη επιλογή από το να υποχωρήσει και να επιστρέψει από όπου ήρθε. Αυτή η υποχώρηση από τη Ρωσία διαλύει τον αυτοκρατορικό στρατό, στο έλεος του κρύου και της πείνας: από τους 600.000, μόνο οι 30.000 επέστρεψαν από αυτή την τρομερή εκστρατεία που κατέστρεψε το κύρος του αυτοκράτορα, ήταν η αρχή της παρακμής του και προοικονομούσε κατά κάποιον τρόπο τη μελλοντική του ήττα. Η υποχώρηση από τη Ρωσία, στο σύνολό της, ήταν πράγματι μια Μπερέζινα, μια πλήρης καταστροφή: εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, αιχμάλωτοι και λιποτάκτες έπρεπε να αποδοκιμαστούν.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ το περιγράφει απόλυτα, στο ποίημά του L’Atonement (H Εξιλέωση):

«Χιόνιζε, χιόνιζε ακόμα! Το κρύο φιλί
σύριζε… στον πάγο, σε άγνωστα μέρη,
δεν είχαμε ψωμί και πηγαίναμε ξυπόλητοι.
Δεν ήταν πια ζωντανές καρδιές, άνθρωποι του πολέμου:
Ήταν ένα όνειρο που περιπλανιόταν στην ομίχλη, ένα μυστήριο,
Μια πομπή από σκιές κάτω από τον μαύρο ουρανό».

Η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Ναπολέοντα στη μάχη της Μπερέζινα

Αυτή η ιστορική διαδρομή εξηγεί γιατί η Μπερέζινα είναι σήμερα συνώνυμη με την καταστροφή. Κι όμως, χωρίς αυτή τη μάχη, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να ήταν ακόμη χειρότερα: στα μέσα Νοεμβρίου, στους -20 βαθμούς, τα απομεινάρια της Μεγάλης Αρμάδας μπλοκαρίστηκαν από αυτό το διάσημο ποτάμι. Οι Ρώσοι είναι παντού. Αυτή τη φορά, είναι σίγουροι, ότι ο Ναπολέων δεν θα τους ξεφύγει πια. Αλλά ακόμα και σε τέτοιες συνθήκες, ο αυτοκράτορας έχει ακόμα έναν άσσο στο μανίκι του. Στήνει δύο εργοτάξια στον ποταμό για να προσελκύσει το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών δυνάμεων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, Ολλανδοί κατασκευαστές, με την ενθάρρυνση του ίδιου του Ναπολέοντα, ρίχτηκαν στα παγωμένα νερό του Μπερέζινα για να χτίσουν δύο γέφυρες σε χρόνο ρεκόρ.

Όσος στρατός είχε μείνει, κατάφερε να διασχίσει το ποτάμι χάρη στη θυσία των μαστόρων, οι περισσότεροι από τους οποίους το πλήρωσαν με τη ζωή τους. Οι Ρώσοι, τους οποίους κρατούσε πίσω η οπισθοφυλακή υπό τις διαταγές του Στρατάρχη Νέι, έφτασαν τελικά στις γέφυρες. Ο Ναπολέοντας, ωστόσο, διέταξε να καούν οι γέφυρες, στις 29 Νοεμβρίου, χωρίς να περιμένει το μεγάλο πλήθος των τραυματισμένων και παγωμένων γάλλων στρατιωτών και πολιτών, οι οποίοι δεν είχαν κανένα όπλο στην κατοχή τους. Κύριο αποτέλεσμα της μάχης ήταν η αποφυγή της απόλυτης διάλυσης του γαλλικού στρατού από τον ρωσικό στρατό. Στις μνήμες των Γάλλων, η μάχη της Μπερέζινα αποτελεί ένα από τα διασημότερα γεγονότα μαζί με τη μάχη του Μποροντίνο. Οι στρατιά του Ναπολέοντα έχασε περίπου 45.000 άνδρες, (νεκρούς ή αιχμαλώτους) και θα συμβόλιζε μια για πάντα την ήττα του αυτοκράτορα στη Ρωσία.

Στην σφαίρα του μύθου, παρά την ήττα

Είναι σπάνιο μια μάχη να μείνει τόσο χαραγμένη στη μνήμη που να περάσει στην καθημερινή γλώσσα. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το εκπληκτικό της αποτέλεσμα: μέχρι τότε, ο Ναπολέων φαινόταν ανίκητος. Δεν είχε χάσει ποτέ στο πεδίο της μάχης. Και για να περάσει ένα όνομα μάχης στους επόμενους, πρέπει να είναι εξαιρετικό ή να αφορά μια εξαιρετική προσωπικότητα. Στην περίπτωση της Μπερέζινα, και οι δύο προϋποθέσεις πληρούνταν.

Η φαντασία γύρω από τον Ναπολέοντα είναι τέτοια που έχει εμπνεύσει τους μεγαλύτερους γαλλόφωνους τραγουδιστές-τραγουδοποιούς, οι οποίοι, ωστόσο, σπάνια συνηθίζουν να αναφέρονται σε στρατιωτικά επεισόδια.

Στο μυαλό έρχεται πρώτος ο Ζορζ Μπρασένς. Στο Les copains d’abord, ανακαλεί ένα πραξικόπημα του Τραφάλγκαρ, με άλλα λόγια, ένα κακό επεισόδιο, μια ανατροπή των γεγονότων. Αυτή είναι μια αναφορά στη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ όπου ο Ναπολέων έχασε τον στόλο του, ξεχνώντας για πάντα μια πιθανή απόβαση στην Αγγλία.

Το ίδιο και ο Ζακ Μπρελ στο Au suivant. Αναφέρει το Βατερλό, συνώνυμο του Τραφάλγκαρ ή της Μπερέζινα, με την καταστροφή.

Είτε τον αγαπάμε είτε τον μισούμε, ο Ναπολέων Βοναπάρτης ήταν τόσο ικανός στη δημιουργία του μύθου του που ακόμη και σήμερα τα ονόματα μερικών από τις μάχες του επιβιώνουν στην καθημερινότητά μας.

Κεντρική φώτο: Το πέρασμα του Ναπολέοντα από τον ποταμό Μπερέζινα, πίνακας του 1866 του January Suchodolski, λάδι σε καμβά, Εθνικό Μουσείο, Πόζναν

The post Το 1812, «ήταν η Μπερέζινα» για τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη: ποια η προέλευση αυτής της έκφρασης; appeared first on .

Πρόκειται για «εξαιρετικά σπάνια ευρήματα για ένα πεδίο μάχης όπως αυτό του Ναπολέοντα», δήλωσαν οι ειδικοί του Waterloo Uncovered την Τετάρτη σε μια παρουσίαση του χώρου της ανασκαφής στον Τύπο.

Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βατερλό που άλλαξε την ιστορία το 1815, το αγρόκτημα Mont-Saint-Jean χρησίμευσε ως το κύριο νοσοκομείο για τα συμμαχικά στρατεύματα, με επικεφαλής τον Δούκα του Ουέλινγκτον. Το 2019, η ομάδα ανακάλυψε τα υπολείμματα τριών ακρωτηριασμένων ποδιών στο σημείο. Στη συνέχεια, το έργο διεκόπη λόγω της κρίσης του κορονοϊού.

Όταν ξανάρχισαν οι ανασκαφές φέτος, ανακαλύφθηκε ένας ανθρώπινος σκελετός και οστά αλόγου ή μουλαριού. Βρέθηκαν κατά μήκος ενός οπωρώνα δίπλα στο αγρόκτημα, το οποίο έχει γίνει πλέον η La Brasserie de Waterloo.

«Εδώ αυτό που βλέπουμε, είναι η πραγματικότητα του πολέμου», λέει ο Tony Pollard, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και ένας από τους αρχαιολογικούς διευθυντές του έργου. «Η διαχείριση των τραυματιών σε αυτή τη μάχη, η οποία αριθμούσε περισσότερους από 10.000, ήταν μια τεράστια πρόκληση. Δεν υπήρχαν πραγματικές τελετές κηδείας ή σημάδια σεβασμού. Ο τάφος που ανακαλύφθηκε καθιστά δυνατό να καταλάβουμε ότι τα πτώματα απλώς ρίχτηκαν εδώ», προσθέτει ο καθηγητής.

«Η αρχαιολογία μας δίνει τα απαραίτητα εργαλεία. Καθιστά δυνατή την αντικειμενοποίηση ή την επανεξέταση των δεδομένων που οι ιστορικοί μπόρεσαν να συγκεντρώσουν», σχολιάζει ο Dominique Bosquet, αρχαιολόγος στο Walloon Heritage Agency (Awap).

Το 2015, η Awap ξεκίνησε ένα πρόγραμμα συνεργασίας με την ομάδα Waterloo Uncovered, φέρνοντας κοντά αρχαιολόγους, φοιτητές, στρατιώτες και βετεράνους. Η ένωση χρησιμοποιεί τις ανασκαφές ως εργαλείο για να βοηθήσει τους στρατιώτες να αναρρώσουν από τα τραύματα του πολέμου.

«Κάνει δυνατή την έναρξη μιας επιστροφής στην κοινωνική ζωή», εξηγεί ο Bosquet. Περίπου 20 βετεράνοι συμμετείχαν στο έργο της ανασκαφής την περασμένη εβδομάδα, το οποίο είναι τώρα μια ετήσια πρωτοβουλία δύο εβδομάδων.

Ο Anthony Martin, επικεφαλής της La Brasserie de Waterloo, συνεργάζεται με το Waterloo Uncovered από το 2016. Όλα τα ευρήματα θα εμπλουτίσουν τη συλλογή του ιατρικού μουσείου που ο επιχειρηματίας έχει δημιουργήσει σε μια από τις πτέρυγες της αγροικίας που βρίσκεται στην Βαλλονική Βραβάνδη.

Εκτός από τις ανασκαφές στο Mont-Saint-Jean, φέτος πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές στο κοντινό Plancenoit, τον τόπο μερικών από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις της μάχης. Περίπου 100 βόλια από μουσκέτα συγκαταλέγονται μεταξύ των ευρημάτων.

The post Σημαντική ανακάλυψη: αρχαιολόγοι βρήκαν οστά από την Μάχη του Βατερλό appeared first on .

Η διήμερη μάχη του 1815 έδωσε τέλος σε 23 χρόνια συγκρούσεων στην Ευρώπη. Το Βέλγιο ήταν τότε μέρος της Γαλλικής Αυτοκρατορίας και το Βατερλό ήταν μια στρατηγική τοποθεσία για έναν στρατό Ευρωπαίων συμμάχων, οι οποίοι ήταν  αποφασισμένοι να αποτρέψουν τον Γάλλο διοικητή, Ναπολέοντα, να φτάσει στην πρωτεύουσα.

Ο Ναπολέων, όπως όλοι ξέρουμε, συνετρίβη στο Βατερλό, σε σημείο που το τοπωνύμιο έγινε παροιμιώδης έκφραση για κάθε λογής αποτυχία, ενώ οι χαρακτηριστικοί λόφοι αυτής της αγροτικής περιοχής γύρω από το Mont-Saint-Jean έχουν γίνει από τότε τόπος μνήμης της αιματηρής μάχης αλλά και διεθνής τουριστικός προορισμός.

Για την 207η επέτειό του, περίπου 1.500 ηθοποιοί θα δώσουν σάρκα και οστά στην ιστορική σύγκρουση. Η δράση λαμβάνει χώρα στον εκτεταμένο χώρο, όπου στεγάζεται το Μνημείο της Μάχης του Βατερλό και το τελευταίο στρατηγείο του Ναπολέοντα, η La Belle Alliance.

Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν το Μουσείο Ουέλινγκτον, όπου ο Δούκας αναπαυόταν πριν και μετά τη μάχη, καθώς και το αγρόκτημα Hougoumont. Το τελευταίο ήταν το ισχυρό σημείο των Βρετανών και το σκηνικό σκληρών μαχών. Όπως πολλά από τα κτίρια και τα μνημεία μέσα και γύρω από το Βατερλό, έτσι κι αυτό ανακαινίστηκε πλήρως για τα 200 χρόνια της μάχης, το 2015.

Το μουσείο στους πρόποδες του Λόφου του Λιονταριού βρίσκεται στην καρδιά του πεδίου της μάχης. Η σκηνογραφία του περιλαμβάνει ένα γιγάντιο μοντέλο του πεδίου της μάχης με περισσότερους από 10.000 χαρακτήρες σε κλίμακα 1/72. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να δουν τον γιγάντιο πανοραμικό καμβά του 1912, ενώ οι ψηφιακές και διαδραστικές οθόνες προσφέρουν μια μεγάλη συλλογή με περισσότερα από 70 μοντέλα με στολή και μια ταινία που μεταδίδεται σε 3D audio surround.

Το διάσημο Butte du Lion (λόφος του Λιονταριού) ανεγέρθηκε από το 1824 έως το 1826 στην υποτιθέμενη τοποθεσία όπου ο Πρίγκιπας της Οράγγης τραυματίστηκε (στον ώμο). Οι επισκέπτες μπορούν να ανέβουν τα 226 σκαλιά του λόφου, για να απολαύσουν την εξαιρετική θέα προς το πεδίο της μάχης.

Κατά τη διάρκεια του επετειακού Σαββατοκύριακου, οι πόρτες για τα γαλλικά και συμμαχικά bivouac (τα αυτοσχέδια καταφύγια) στο αγρόκτημα Hougoumont θα είναι ανοιχτές, ενώ θα στηθεί κι ένα χωριό στο Λόφο του Λιονταριού, ως μια ευκαιρία για τους επισκέπτες να ανακαλύψουν τα ξεχασμένα επαγγέλματα που κάποτε ασκούσαν οι ένοικοι του στρατοπέδου. Στρατιώτες με στολή θα αναπαράγουν ιστορικά γεγονότα, πολλές φορές μέσα στην ημέρα.

The Battle of Waterloo: Reconstitution and Bivouacs

18 Ιουνίου, 10.00 έως μεσάνυχτα / 19 Ιουνίου, 9.30 – 17.00

Route du Lion 1815
Braine l’Alleud

The post Αυτό το Σαββατοκύριακο η αναβίωση της Μάχης του Βατερλό, ύστερα από απουσία 2 ετών appeared first on .

«Όσο πιο πολύ κολλάμε στις οθόνες μας τόσο πιο σκληροί και αναίσθητοι γινόμαστε»

Υπάρχουν μισές αλήθειες;

Οι ολόκληρες είναι ζόρικες και πονάνε πολύ συνήθως. Μισές υπάρχουν πολλές, ίσως κάτι είναι κι αυτό.

Ποια είναι η αλήθεια που αντιμετωπίζει η ελληνική μουσική σήμερα;

Είναι στη φάση που αλλάζει δέρμα. Φοβάμαι πως έχει ακόμα δρόμο αλλά αισιοδοξώ έστω και συγκρατημένα. Πρέπει να φύγει η παλιά φουρνιά παρατρεχάμενων της μουσικής βιοτεχνίας (ούτε λόγος για βιομηχανία στη χώρα μας) και να έρθουν νέοι άνθρωποι που ακούγοντας και κρίνοντας ένα τραγούδι θα ακούν και τη μουσική πέρα από τα νούμερα. Να έχουν όραμα, πίστη και πρόταση.

Συναισθήματα στην Πλατεία Νέας Σμύρνης και στην Place Jourdan. Πόσο διαφορετικά;

Όχι και τόσο. Δύο μέρη που νιώθω ασφαλής, νιώθω ότι είμαι στο χωριό μου. Μέρη γεμάτα με ανθρώπους που με αγαπούν. Είναι πολύ δύσκολο πάντα να αφήνω το ένα για χάρη του άλλου, πάντα κάτι μένει μισό.

Ποια είναι τα όπλα που σου πρόσφεραν οι Βρυξέλλες για την σημερινή ΜΑΧΗ που δίνεις;

Μου έδωσαν αυτοπεποίθηση, νηφαλιότητα και ηρεμία σε στιγμές που το είχα απόλυτη ανάγκη. Εδώ και χρόνια αποτελούν το στέρεο έδαφος για να πατήσω γερά πριν το κάθε επίφοβο άλμα.

Τύμπανα ή κιθάρα;

Κιθαρίστας ή ντράμερ θα έλεγε κανείς. Προαιώνιο ερώτημα. Κιθάρα λοιπόν (Συγγνώμη Παύλο).

«Σα ριζωμένος σ’ αυτή την πόλη που με θέλει δικό της νεκρό ή ζωντανό. Φαίνεται απλό μα το ξέρουνε όλοι, όσο κι αν φύγεις γυρνάς πάντα εδώ»

Αποπροσανατολισμός, έλλειψη αλήθειας, καναπές, αναμονή. Γιατί έχουμε μπλέξει τόσο άσχημα;

Ζούμε έναν ατέρμονο φαύλο κύκλο. Μοναξιές, καταθλίψεις, άγχος, το ένα φέρνει το άλλο. Οι περισσότεροι γύρω μας αντιμετωπίζουν καθημερινά τους δαίμονές τους, οι υπόλοιποι πιθανώς δε τους έχουν εντοπίσει ακόμη. Η ευκολία πρόσβασης στην πληροφορία, οι αποστάσεις που έχουν μικρύνει αφύσικα, οι ηθικές αρχές που χαλαρώνουν, μας έχουν οδηγήσει σε μια επικίνδυνη νιρβάνα που όλοι περιμένουμε κάτι να συμβεί, έτσι από μόνο του. Είναι μια περίεργη φούσκα που ακόμα φουσκώνει αλλά θα σκάσει σίγουρα, με πολλά απόνερα φοβάμαι.

Τι είναι το μέλλον για σένα;

Εξαρτάται από την περίοδο και τη φάση στην οποία βρίσκομαι. Αυτή τη στιγμή είναι ένα άγνωστο, περιπετειώδες, φωτεινό μονοπάτι. Ανηφορικό αρκετά, αλλά θέλω να το φτάσω ως το τέλος.

Γνωρίζοντας πως είσαι κοντά σε νέους ανθρώπους, πιστεύεις πως υπάρχουν αξίες που είναι ικανές να θωρακίσουν τη νέα γενιά για το μέλλον;

Υπάρχουν πάντα τα φωτεινά παραδείγματα και αυτό είναι το ελπιδοφόρο. Μάλλον γίνομαι πιο απαισιόδοξος χρόνο με το χρόνο αλλά πάντα ελπίζω. Τα παιδιά είναι καθρέφτης της οικογένειας και των βιωμάτων τους. Δύσκολα ξεφεύγει κανείς από αυτό. Οπότε το βάρος πέφτει στους νέους γονείς οι οποίοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να οπλίσουν τα παιδιά τους και τις ζωές τους με ευγένεια, αποδοχή, καλλιέργεια.

Σε ποιο τραγούδι του νέου σου δίσκου καθρεφτίζεσαι πιο καθαρά σήμερα;

Χωρίς πολλή σκέψη θα πω τον Κλόουν. «Σα ριζωμένος σ’ αυτή την πόλη που με θέλει δικό της νεκρό ή ζωντανό. Φαίνεται απλό μα το ξέρουνε όλοι, όσο κι αν φύγεις γυρνάς πάντα εδώ».

«Η ψυχή μου γελάει με ένα όμορφο νέο τραγούδι, με μια βόλτα στη θάλασσα, με ένα ερωτευμένο φιλί από το κορίτσι μου»

Γιατί έχει τόση επιτυχία το Αγάπη σαν Αίμα;

Το τραγούδι αυτό έχει όντως αγαπηθεί ιδιαίτερα προς μεγάλη μου έκπληξη καθώς το θεωρούσα από τα «δύσκολα» του δίσκου. Πιστεύω πως ίσως το «κάτω κείμενο» του, μιλάει στο υποσυνείδητο του ακροατή. Είναι ένα τραγούδι που οι περισσότεροι ερμηνεύουν λανθασμένα ως ερωτικό. Είναι το τελευταίο τραγούδι που έγραψα για το δίσκο αυτό, ενώ είχαμε ήδη αρχίσει τις ηχογραφήσεις και αναφέρεται στις συγκλονιστικές πυρκαγιές του καλοκαιριού.

Πως ορίζεται η καλλιτεχνική καταξίωση στο χώρο που πρεσβεύεις στις ημέρες μας;

Η αποδοχή και η εκτίμηση από συναδέλφους που εκτιμάς είναι ίσως το πιο σημαντικό. Και βέβαια, το να ακούς ένα τραγούδι σου και να λες, ναι, αυτό ήθελα να πω, ακούγεται όπως πρέπει, σωστό.

Ζούμε με τα κινητά τηλέφωνα ή για τα κινητά τηλέφωνα; Τι βλέπεις δίπλα σου και που σε βρίσκουμε εσένα μέσα σ΄αυτό το πανηγύρι;

Για μένα αυτή είναι, χωρίς δεύτερη σκέψη, η ρίζα όλων των δεινών του σύγχρονου ανθρώπου. Είμαι απόλυτα βέβαιος πως η υποδούλωση στις κάθε λογής οθόνες μας έχει γονατίσει και είναι η αιτία των ψυχικών ασθενειών που είναι η μάστιγα της εποχής μας. Το διαρκές κυνήγι της άσκοπης αποδοχής, η επιβράβευση του απόλυτου τίποτα, της ωραιοπάθειας, του ναρκισσισμού, της επιφάνειας. Όσο πιο πολύ κολλάμε στις οθόνες μας τόσο πιο σκληροί και αναίσθητοι γινόμαστε. Μας έχουν κάνει ζηλόφθονους και μας αναγκάζουν να ζούμε σε απάνθρωπους ρυθμούς. Συγχωρέστε με αν ακούγομαι οπισθοδρομικός αλλά θα ήμαστε καλύτερα χωρίς αυτά, σίγουρα.

Ποια σκέψη σε στεναχωρεί και ποια κάνει την ψυχή σου να γελάει;

Με στεναχωρεί το ηττημένο, αδικοχαμένο ταλέντο. Επίσης, με θλίβει βαθιά η Πειραιώς ξημερώματα Σαββατοκύριακων, εκεί που βλέπεις τη μια γενιά μετά την άλλη να ξοδεύεται ενώ βγαίνει τρεκλίζοντας από τα «διασκεδαστήρια». Η ψυχή μου γελάει με ένα όμορφο νέο τραγούδι, με μια βόλτα στη θάλασσα, με ένα ερωτευμένο φιλί από το κορίτσι μου.

«Οι ολόκληρες αλήθειες είναι ζόρικες και πονάνε πολύ συνήθως»

Χτυπάει η πόρτα, ανοίγεις και είναι ο Νώε. Πρέπει να του δώσεις ένα και μόνο τραγούδι σου. Ποιο δίνεις και γιατί;

Αγχώθηκα! Ελπίζω πως το ένα τραγούδι μου που θα ήθελα να σωθεί δε το έχω γράψει ακόμα. Αν έπρεπε να διαλέξω υποχρεωτικά από τα μέχρι τώρα, μάλλον θα έλεγα το Rain από το αγγλόφωνο project με τους Pocket in Red ή το Λειψό Ποιηματάκι, το κομμάτι που κλείνει το τελευταίο άλμπουμ. Και τα δύο γιατί αφενός τα αγαπώ ιδιαίτερα και αφετέρου γιατί είναι ίσως τα πιο «μετρημένα» τραγούδια μου. Δε φλυαρούν καθόλου και λένε τα απολύτως απαραίτητα χωρίς φιοριτούρες.

Γιατί να έρθει κάποιος να σε ακούσει στις 21 Μαρτίου στο Σταυρό του Νότου;

Γιατί θα παίξουμε όσο καλύτερα μπορούμε και γιατί η ψυχή μου θα γελάει. Και βέβαια γιατί εκεί θα βρίσκονται, πέρα από τη φοβερή μπάντα μου, οι εκλεκτοί προσκεκλημένοι μας, Δημήτρης Μητσοτάκης και Γιούλη Ασημακοπούλου.

Επόμενα βήματα;

Κάποιες εμφανίσεις στην Αθήνα αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα παρουσιάζοντας όχι μόνο τη ΜΑΧΗ αλλά και διάφορες άλλες θεματικές συναυλίες με εξαιρετικούς συνεργάτες. Όλα ανακοινώνονται αναλυτικά στο site μου, www.panosgourgiotis.com. Επίσης, νομίζω πως πλέον είναι ανακοινώσιμο, έχουμε ξεκινήσει να δουλεύουμε για το ντεμπούτο άλμπουμ της Γιούλης Ασημακοπούλου, αλλά και δικό μου νέο υλικό, ελληνόφωνο και αγγλόφωνο, άρα προβλέπεται πολύ στούντιο!

Photos: Γιάννης Δήμας/Newsville.be

Πάνος Γουργιώτης «Μάχη» @ Σταυρός του Νότου+ (plus)
Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019
Ώρα έναρξης: 21.30
Είσοδος: 13E (με μπίρα ή κρασί)

Σταυρός του Νότου+ (plus)
Φραντζή 14, Νέος Κόσμος

The post Πάνος Γουργιώτης: «Η ψυχή μου γελάει με ένα όμορφο, νέο τραγούδι» appeared first on .

Ο γνωστός τραγουδοποιός, ταξιδεύει από τις Βρυξέλλες στην Ελλάδα με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου του προσωπικού δίσκου για δύο αντίστοιχες συναυλίες σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.

Photo Dimitris Navridis

Η πρώτη παρουσίαση του δίσκου « ΜΑΧΗ » θα γίνει στο Καφωδείο Ελληνικό στην Θεσσαλονίκη την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου, ενώ δύο μέρες μετά, την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου ακολουθεί η δεύτερη συναυλία στην Αθήνα στο γνωστό χώρο του Six D.o.g.s.

Δίπλα στον Πάνο Γουργιώτη, τα μουσικά alter ego του Έλληνα τραγουδιστή τα τελευταία δέκα χρόνια, οι Νίκος Βογιατζάκης (κιθάρα) και Παύλος Μοναστηριώτης (τύμπανα) ενώ στο μπάσο θα τους συντροφεύσει ο Κωστής Βήχος.

« ΜΑΧΗ » το όνομα του νέου δίσκου με 10 ολοκαίνουργια τραγούδια

Στον τρίτο του προσωπικό δίσκο και μετά από τους επιτυχημένους « Μία Ανάσα Ακόμα » (Lyra, 2010)  και « Πίσω από τις Βροχές » (Newsville, 2014) ο γνωστός Έλληνας τραγουδοποιός ο οποίος ζει και δημιουργεί στις Βρυξέλλες, επιστρέφει πιο ώριμος από ποτέ. Ο ιδιαίτερος ροκ ήχος του τελευταίου αυτού δίσκου δυναμώνει μέσα από την ξεχωριστή στιχουργική ικανότητα του Πάνου Γουργιώτη σε ένα μουσικό κλίμα που συνδέει με τρόπο μοναδικό έντονες στιγμές μνήμης της ελληνικής ροκ σκηνής με σύγχρονα ακούσματα.

Guest συμμετοχές
« Καλοτάξιδος ο νέος δίσκος » από φίλους και συναδέλφους

Στη Θεσσαλονίκη θα δώσει το « παρών » στην πρώτη παρουσίαση του νέου δίσκου «ΜΑΧΗ » ο Κόμης Χ, ενώ στην Αθήνα, την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, θα ευχηθούν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο η Ελισάβετ Μουτάφη, οι Δραμαμίνη και η Κατερίνα Ντούσκα.

Photo Dimitris Navridis

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018
Καφωδείο Ελληνικό
Ελ. Βενιζέλου 45, Θεσσαλονίκη
T: 231 027 9159
Ώρα έναρξης 20.30
Είσοδος: 6Ε
Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2018
Six D.o.g.s
6-8 Αβραμιώτου, Μοναστηράκι, Αθήνα
Τ: 210 3210510
Ώρα έναρξης 21.00
Είσοδος: 6Ε

Τα τραγούδια του δίσκου

Μάχη
Όλο ξυπνάμε
Κόκκινη θάλασσα
Δεν υπάρχει τέλος
Πόζα
Κλόουν
Αγάπη σαν αίμα
Αιώνες μακριά από εδώ
Άλλες μέρες
Λειψό ποιηματάκι

« ΜΑΧΗ », Πάνος Γουργιώτης
Παραγωγή Newsville.be

The post Η « ΜΑΧΗ » σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα τον Δεκέμβριο appeared first on .

Μετά την εξορία του στη νήσο Έλβα, ο Ναπολέων επανήλθε στο θρόνο και κυβέρνησε για 100 ημέρες τη Γαλλία από τον Μάρτιο του 1815. Με το φάντασμά του να πλανάται πάνω από την Ευρώπη, η Αγγλία και η Πρωσία ήθελαν να τελειώνουν μαζί του, προτού σταθεροποιήσει την εξουσία του. Ο Ναπολέων από την πλευρά του επεδίωξε να πλήξει τους δύο βασικούς του αντιπάλους προτού κατορθώσουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους.

Η στρατιά του Ναπολέοντα, με αρχηγούς τους Νέι και Γκρουσί, αριθμούσε 72.000 άνδρες, ενώ οι συνασπισμένες δυνάμεις 68.000 βρετανο-ολλανδούς υπό τον Άρθουρ Γουέλσλι Α” Δούκα του Ουέλιγκτον και 45.000 πρώσους υπό τον Γκέμπαρτ φον Μπλύχερ.

Τρεις μέρες πριν από την αποφασιστική μάχη, οι στρατηγοί του Ναπολέοντα νίκησαν τους πρώσους στο Λινί, ενώ καθήλωσαν τον Δούκα του Ουέλιγκτον στο Κατρ-Μπα. Ο στρατάρχης Γκρουσύ δεν κατόρθωσε να συντρίψει τους πρώσους και εγκλωβίστηκε στη Βαβρ από την οπισθοφυλακή τους, δίνοντας την ευκαιρία στον Μπλύχερ να ενωθεί με τον Ουέλιγκτον.

Ο Δούκας του Ουέλιγκτον ήθελε να παρασύρει τον Ναπολέοντα στο Βατερλό, όπου μπορούσε να οχυρώσει καλύτερα τον στρατό του. Ο Ναπολέοντας έκανε ένα σοβαρό σφάλμα το πρωί της 18ης Ιουνίου. Καθυστέρησε να επιτεθεί μέχρι το μεσημέρι, προκειμένου να στεγνώσει το λασπωμένο έδαφος από την κατακλυσμιαία βροχή που είχε προηγηθεί. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους πρώσους του Μπλύχερ να φθάσουν στο Βατερλό και να ενισχύσουν τον Ουέλιγκτον.

Η μάχη ξεκίνησε τελικά στις 11 το πρωί και μέχρι τις 6 το απόγευμα, οι Γάλλοι είχαν την πρωτοβουλία, αλλά οι κατά κύματα επιθέσεις τους απέτυχαν να δημιουργήσουν ρήγματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού μεταξύ ιππικού και πεζικού. Η εμφάνιση των Πρώσων στο πεδίο της μάχης και η πίεση που ασκούν στην ανατολική πτέρυγα του Ναπολέοντα αναγκάζει τον Ναπολέοντα να μεταφέρει δυνάμεις από το μέτωπο κατά του Ουέλιγκτον.

Στις 6 το απόγευμα ο στρατάρχης Νέυ με μία συνδυασμένη επίθεση πυροβολικού, ιππικού και πεζικού δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, που υφίστανται σημαντικές απώλειες. Ο Νέυ ζητά από τον Ναπολέοντα ενισχύσεις για να αποτελειώσει τον Ουέλιγκτον. Ο Ναπολέων απορρίπτει το αίτημα, επειδή ήταν απασχολημένος με την απόκρουση των πρώσων και μόνο μετά τις 7 το βράδυ μπόρεσε να στείλει ένα περιορισμένο αριθμό στρατιωτών από την αυτοκρατορική φρουρά.

Στο μεταξύ, ο Δούκας του Ουέλιγκτον κατορθώνει να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του και με τη βοήθεια των πρώσων να περάσει στην αντεπίθεση. Στις 8 το βράδυ η συμμαχική προέλαση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και σε συνδυασμό με τις επιθέσεις των πρώσων από την ανατολική πλευρά, προκαλεί πανικό στον γαλλικό στρατό και την άτακτη υποχώρησή του.

Στις 9 το βράδυ ο Μπλίχερ και ο Δούκας του Ουέλιγκτον συναντήθηκαν στο πανδοχείο «Η Ωραία Συμμαχία» και κήρυξαν το τέλος της μάχης. Οι απώλειες των συνασπισμένων δυνάμεων ανήλθαν σε 22.000 νεκρούς και τραυματίες, ενώ οι γάλλοι μέτρησαν 25.000 νεκρούς και τραυματίες, καθώς και 8.000 αιχμαλώτους. Τόσο λυσσώδης ήταν η μάχη, ώστε σε ένα χώρο μόλις 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων έκειτοντο 47.000 νεκροί και τραυματίες.

Η Μάχη στο Βατερλώ σήμανε το τέλος των πολιτικών φιλοδοξιών του Ναπολέοντα και την κατάλυση της Αυτοκρατορίας του. Οι σύμμαχοι τον εξόρισαν στο νησί της Αγίας Ελένης, όπου άφησε την τελευταία του πνοή το 1821.

Τα αίτια της ήττας του Ναπολεόντα εντοπίζονται στην αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων του, στην άριστη συνεργασία Μπλίχερ και Ουέλιγκτον και στο καθοριστικό λάθος, όπως αποδείχθηκε, του στρατάρχη Γκρουσύ, όταν δεν κατόρθωσε να καταδιώξει τους Πρώσους, με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στον Μπλίχερ να ενωθεί με τις δυνάμεις του Ουέλιγκτον.

Ήταν, όμως, προφανές, ότι ο Ναπολέων με καταβεβλημένες τις σωματικές και πνευματικές του δυνάμεις δεν ήταν ο φόβος και ο τρόμος του παρελθόντος. Επιπλέον, ο γαλλικός λαός κατάκοπος από τους πολυετείς αγώνες είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της ειρήνης.

Μετά τη ήττα του Ναπολέοντα οι σύμμαχοι απομονώνουν τη Γαλλία και χωρίζουν την Ευρώπη σε τρεις ζώνες επιρροής, την αυστριακή, την πρωσική και την ρωσική, ενώ η Μεγάλη Βρετανία ισχυροποιεί την αποικιακή της αυτοκρατορία.

Πηγή: sansimera.gr
Κεντρική φώτο: «H Μάχη του Βατερλό», πίνακας του Γουίλιαμ Χολμς Σάλιβαν

The post Σαν σήμερα το 1815 ο Ναπολέοντας ηττάται στη Μάχη του Βατερλό appeared first on .