Οι αυξανόμενες τιμές και το κόστος διαβίωσης ανησυχούν το 40% των πολιτών στην ΕΕ στις ηλικίες 16-30 που έλαβαν μέρος στην τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου για τη νεολαία. Το ένα τρίτο των ερωτηθέντων δήλωσε ότι πιστεύει ότι η ΕΕ θα πρέπει να εστιάσει στο περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή κατά την επόμενη πενταετία, ενώ 31% πιστεύει ότι η οικονομική κατάσταση και η δημιουργία θέσεων εργασίας θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα.

Σχεδόν τρεις στους δέκα (29%) επιθυμούν η ΕΕ να δώσει προτεραιότητα στην κοινωνική προστασία, την πρόνοια και την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη. Περισσότεροι από ένας στους πέντε ερωτηθέντες ανέδειξαν την εκπαίδευση και την κατάρτιση (27%), τη στέγαση (23%), καθώς και την άμυνα και την ασφάλεια (21%) ως σημαντικές προτεραιότητες για την ΕΕ. Η ευρωπαϊκή άμυνα προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία για τους νέους στην Τσεχία (36 %), την Πολωνία (33 %) και την Εσθονία (32 %).

Στην Κύπρο πρώτη πολιτική προτεραιότητα είναι η κοινωνική προστασία, η πρόνοια και η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη (37%), ενώ ακολουθεί με μικρή διαφορά η άνοδος των τιμών και το κόστος διαβίωσης (35%). Το 31% των νέων Κυπρίων δηλώνει ότι η οικονομική κατάσταση και η δημιουργία θέσεων εργασίας θα πρέπει να αποτελούν επίσης προτεραιότητα, μαζί με το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή (24%).

Στην Ελλάδα οι νέοι πολίτες θέτουν αφενός την οικονομική κατάσταση και τη δημιουργία θέσεων εργασίας (43%), αφετέρου την άνοδο των τιμών και το κόστος διαβίωσης (42%) ως πρώτες πολιτικές προτεραιότητες. Ακολουθούν η κοινωνική προστασία, η πρόνοια και η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη (32%), καθώς και το περιβάλλον και η κλιματική αλλαγή (28%).

Η ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια βρίσκεται χαμηλότερα στις προτεραιότητες των Κυπρίων ερωτηθέντων (16%), ενώ στην Ελλάδα καταγράφεται ακόμη πιο χαμηλό ποσοστό (14%).

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Roberta Metsola δήλωσε: «Είναι καίριας σημασίας για τους πολιτικούς, τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και την ευρωπαϊκή δημοκρατία να δίνουμε φωνή στους νέους της Ευρώπης και τις αγωνίες τους. Οι νέοι σήμερα ανησυχούν για την αύξηση των τιμών, την κλιματική αλλαγή, την ασφάλεια και τις πιθανότητές τους να βρουν μια καλή δουλειά. Αυτές είναι αγωνίες που πρέπει να λάβουμε υπόψη σε κάθε απόφαση που λαμβάνουμε και σε κάθε νομοθετική πρωτοβουλία που εγκρίνουμε. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να υπερισχύσει η απογοήτευση και να χάσουμε μια γενιά.»
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξεπερνούν την τηλεόραση ως κύρια πηγή ενημέρωσης

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (ΜΚΔ) είναι η πρώτη πηγή ενημέρωσης για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα για το 42% των ερωτηθέντων ηλικίας 16-30 ετών στην ΕΕ, με την τηλεόραση να έρχεται δεύτερη (39%). Μεταξύ των ερωτηθέντων ηλικίας 25-30 ετών είναι ιδιαίτερα αισθητή μια προτίμηση για την τηλεόραση, ενώ αυτή η ηλικιακή ομάδα είναι επίσης πιο πιθανό να χρησιμοποιήσει διαδικτυακές πλατφόρμες ειδήσεων και ραδιόφωνο από ότι τα άτομα ηλικίας 16-18 ετών. Οι νεότεροι συμμετέχοντες (16-18) για την ενημέρωσή τους βασίζονται περισσότερο στα ΜΚΔ (45%) από τα άτομα ηλικίας 25-30 ετών (39%) και εμπιστεύονται περισσότερο τους φίλους, την οικογένεια ή τους συναδέλφους τους (29% έναντι 23%).

«Το τοπίο της ενημέρωσης αλλάζει ραγδαία. Καθώς οι περισσότεροι νέοι ενημερώνονται κατά κύριο λόγο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, οι πολιτικοί και οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να καταπολεμήσουν την αυξανόμενη παραπληροφόρηση», δήλωσε η πρόεδρος Metsola.

Η τηλεόραση παραμένει επίσης βασική πηγή πληροφόρησης για τους νέους στην Πορτογαλία (53%), την Ιταλία (52%), τη Σλοβενία (45%) και τη Γαλλία (43%). Οι ενημερωτικές διαδικτυακές πλατφόρμες και το ραδιόφωνο αποτελούν πηγές πληροφόρησης για το 26% και το 16% των συμμετεχόντων στην έρευνα αντίστοιχα. Στην έρευνα του 2021, κύριες πηγές ειδήσεων αναδείχθηκαν τα ΜΚΔ και οι ειδησεογραφικοί ιστότοποι, με 41% έκαστη.

Στην Κύπρο και στην Ελλάδα, οι πλατφόρμες ΜΚΔ αποτελούν επίσης κορυφαία πηγή ενημέρωσης με ακόμη πιο υψηλά ποσοστά (44% και 48% αντίστοιχα). Ως δεύτερη πηγή ενημέρωσης στην Κύπρο αναφέρονται οι πλατφόρμες βίντεο (π.χ. YouTube) με 31%, ενώ ακολουθεί η τηλεόραση με 27%. Στην Ελλάδα, οι ηλεκτρονικές δημοσιογραφικές και/ή ειδησεογραφικές πλατφόρμες αποτελούν την δεύτερη πηγή ενημέρωσης (34%) και στην τρίτη θέση ισοβαθμούν οι πλατφόρμες βίντεο και η τηλεόραση (31%). Αξίζει να σημειωθεί ότι το ραδιόφωνο αποτελεί πηγή πληροφόρησης για μόλις 7% στην Ελλάδα και 8% στην Κύπρο.
Το Instagram και το TikTok είναι τα ΜΚΔ που χρησιμοποιούνται περισσότερο για ειδήσεις

Το Instagram είναι η πρώτη σε προτίμηση πλατφόρμα για πρόσβαση σε πολιτικές και κοινωνικές ειδήσεις μεταξύ των νέων (47%), και ακολουθεί το TikTok (39%). Το X (πρώην Twitter) χρησιμοποιείται μόνο από το 21% των νέων, σύμφωνα με την έρευνα.

Στην Κύπρο, η έρευνα για τους νέους έδειξε ότι το Facebook είναι η κορυφαία πλατφόρμα ενημέρωσης (52%), με το YouTube να βρίσκεται στη δεύτερη θέση (43%) και το Instagram στην τρίτη (31%).

Στην Ελλάδα, η έρευνα ανέδειξε πρώτο το Instagram (52%), ενώ το YouTube και το TikTok ισοβαθμούν στην δεύτερη θέση (41%).

Το X χρησιμοποιείται μόνο από το 20% των νέων στην Κύπρο και 18% στην Ελλάδα.

Έκθεση σε παραπληροφόρηση και ψευδείς ειδήσεις: οι νέοι γνωρίζουν τον κίνδυνο

Μεγάλη πλειοψηφία (76%) των νέων στην ΕΕ πιστεύει ότι έχει εκτεθεί στο παρελθόν σε παραπληροφόρηση και ψευδείς ειδήσεις. Στην Κύπρο και στην Ελλάδα αυτό το ποσοστό είναι αισθητά υψηλότερο (83%).

Σε εννέα χώρες της ΕΕ, περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες αναφέρουν ότι έχουν εκτεθεί σε παραπληροφόρηση «συχνά» ή «πολύ συχνά», με τα υψηλότερα ποσοστά να σημειώνονται στη Μάλτα (59%), την Ουγγαρία (58%), την Ελλάδα (57%), το Λουξεμβούργο (55%) και την Κύπρο (53%). Αντίθετα, το ποσοστό εκείνων που πιστεύουν ότι δεν έχουν ποτέ εκτεθεί σε παραπληροφόρηση και ψευδείς ειδήσεις είναι το υψηλότερο στη Ρουμανία (19%) και ακολουθεί η Βουλγαρία (11%). Μόνο 1% των Κύπριων ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν έχει εκτεθεί ποτέ σε παραπληροφόρηση και ψευδείς ειδήσεις (5% στην Ελλάδα).

Το 70% των συμμετεχόντων στην έρευνα αισθάνονται ότι μπορούσαν να αναγνωρίσουν την παραπληροφόρηση. Οι ερωτηθέντες από τη Μάλτα και την Ιρλανδία ήταν οι πλέον σίγουροι για την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν την παραπληροφόρηση (88% και 87% αντίστοιχα), με τους Κύπριους ερωτηθέντες αρκετά κοντά στην τέταρτη θέση με 85%. Οι νέοι από την Ελλάδα βρίσκονται στον ευρωπαϊκό μέσο όρο με 70%, ενώ αυτοί από την Αυστρία, τη Γερμανία και τη Σλοβενία αισθάνονται λιγότερο σίγουροι.

The post Η άνοδος των τιμών και το κόστος διαβίωσης κύριες ανησυχίες των νέων στην ΕΕ appeared first on .

Για το 52,2% των χιλίων ατόμων που ερωτήθηκαν στο διαδίκτυο τον Απρίλιο, η αγοραστική δύναμη παραμένει το κύριο μέλημα μετά την υγεία τους (64,2%). Τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων (67%) δηλώνουν επίσης ότι η αγοραστική τους δύναμη παρέμεινε αμετάβλητη το περασμένο έτος, ενώ 1 στους 5 ερωτηθέντες πιστεύει ότι έχει επιδεινωθεί. Κυρίως ευθύνονται: αυξημένο κόστος υγειονομικής περίθαλψης, αυξημένο κόστος στέγασης όπως ενοίκιο ή αποπληρωμή δανείου ή αλλαγή επαγγελματικής κατάστασης.

Οι μισοί από τους ερωτηθέντες λένε επίσης ότι μπορούν να περάσουν τον μήνα χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, υπό την προϋπόθεση ότι είναι προσεκτικοί και δεν κάνουν βιαστικές αγορές. Ωστόσο, περισσότεροι από αυτούς δηλώνουν ότι το εισόδημά τους μετά βίας επαρκεί για να αντεπεξέλθουν στον μήνα και ότι πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί με το τι αγοράζουν (25% έναντι 31% φέτος).

Σχεδόν επτά στους δέκα ανθρώπους (68%) πιστεύουν ότι η αγοραστική τους δύναμη δεν θα αυξηθεί τα επόμενα τρία χρόνια. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους έχουν εξαρτώμενα τέκνα (74%).

Περισσότεροι Βέλγοι από πέρυσι αντιμετώπισαν δυσκολίες στην πληρωμή της υγειονομικής τους περίθαλψης (12% κατά μέσο όρο έναντι 9%). Αυτό ισχύει και για την πληρωμή λογαριασμών ενέργειας (13%) ή την ασφάλιση (9%).

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι στους Βέλγους λείπουν κατά μέσο όρο 300 ευρώ κάθε μήνα για να μην ανησυχούν για τον προϋπολογισμό τους και ότι, αντιμέτωποι με τις αυξανόμενες τιμές, ένας στους δύο ανθρώπους αναγκάστηκε να σφίξει το ζωνάρι μειώνοντας τις δαπάνες του (ένδυση και δραστηριότητες αναψυχής) καθώς και την κατανάλωση νερού, φυσικού αερίου ή ηλεκτρικής ενέργειας και με την αγορά φθηνότερων ή/και μεταχειρισμένων προϊόντων.

The post Τρεις στους δέκα Βέλγους μετά βίας τα βγάζουν πέρα ​​τον μήνα appeared first on .

Οι τρεις πρώτες πόλεις παραμένουν οι ίδιες με την περσινή έκθεση: Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη και Ζυρίχη. Τρεις άλλες ελβετικές πόλεις – η Γενεύη, η Βασιλεία και η Βέρνη – αποτελούν το τοπ-10 μαζί με τη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Νασάου και το Λος Άντζελες. Το Λονδίνο ήταν 17ο πέρυσι, αλλά η ταχεία αύξηση του κόστους ζωής και του ενοικίου το οδήγησε να σκαρφαλώσει στη λίστα, σύμφωνα με την Mercer.

Η ζωή στις Βρυξέλλες είναι φθηνότερη από ό,τι στις γειτονικές πρωτεύουσες, τοποθετώντας τις έτσι στην 37η θέση, με το Παρίσι να βρίσκεται στην 29η θέση, το Άμστερνταμ στην 30η θέση και το Βερολίνο στην 31η θέση.

Το Mercer’s Cost of Living City Ranking συγκρίνει τις τιμές περισσότερων από 200 αγαθών και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των κατοικιών, των μεταφορών, των τροφίμων, της ένδυσης, των ειδών οικιακής χρήσης και της ψυχαγωγίας, σε 226 πόλεις. Η έκθεση προορίζεται να παρέχει πληροφορίες για τις επιχειρήσεις σχετικά με τις διεθνείς αποστολές προσωπικού.

«Όταν το κόστος στέγασης είναι υψηλό, οι εργαζόμενοι μπορεί να χρειαστεί να ξοδέψουν ένα σημαντικό μέρος του εισοδήματός τους σε πληρωμές ενοικίων ή στεγαστικών δανείων, αφήνοντάς τους λιγότερο διαθέσιμο εισόδημα για άλλα έξοδα», ανέφερε η εταιρεία σε δελτίο τύπου. «Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε οικονομικό άγχος και μειωμένο βιοτικό επίπεδο, το οποίο μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στο ηθικό και την ευημερία των εργαζομένων».

Επισκόπηση ανά περιφέρεια

Οι ευρωπαϊκές πόλεις συγκαταλέγονται σε μεγάλο βαθμό στα 10 πιο ακριβά μέρη για να ζεις.

Από την άλλη, το Ντουμπάι ανέβηκε στην κατάταξη για να γίνει η πιο δαπανηρή πόλη στη Μέση Ανατολή για διεθνείς υπαλλήλους. Κατατάσσεται 15η στην παγκόσμια κατάταξη, σημειώνοντας άνοδο τρεις θέσεις από το 2023. Η επόμενη πιο ακριβή πόλη σε αυτή την περιοχή είναι το Τελ Αβίβ, το οποίο έχει υποχωρήσει κατά οκτώ θέσεις και κατατάσσεται στη 16η. Ακολουθούν το Άμπου Ντάμπι (43), το Ριάντ (90) και η Τζέντα (97).

Στη Νότια Αμερική, το Μοντεβιδέο στην Ουρουγουάη κατατάσσεται ως η πιο ακριβή τοποθεσία για διεθνείς υπαλλήλους στην 42η θέση. Ακολουθεί το Μπουένος Άιρες (77, κάτω 32 θέσεις) και το Σάο Πάολο (124). Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκτός από το ότι το Μπουένος Άιρες έγινε λιγότερο ακριβό μέρος διαμονής, το Σαντιάγο στη Χιλή έπεσε επίσης 73 θέσεις, στην 160η θέση της λίστας.

Στη Βόρεια Αμερική, η Νέα Υόρκη (νούμερο 7 στην παγκόσμια κατάταξη) παραμένει η πιο ακριβή πόλη. Ακολουθούν το Νασάου, οι Μπαχάμες (9), το Λος Άντζελες (10), η Χονολουλού (12) και το Σαν Φρανσίσκο (13). Οι μεγαλύτερες διαφορές που εντοπίστηκαν στις ετήσιες κατατάξεις της Βόρειας Αμερικής είναι και οι δύο στο Μεξικό. Η πρωτεύουσα, Πόλη του Μεξικού, ανέβηκε κατά 46 θέσεις, φτάνοντας στην 33η θέση και το Μοντερέι ανέβηκε κατά 40 θέσεις, φτάνοντας στην 115η θέση.

Οι αφρικανικές πόλεις που κατέχουν την υψηλότερη θέση στην παγκόσμια κατάταξη πόλεων κόστους ζωής είναι το Μπανγκούι (14, 12 θέσεις πάνω), το Τζιμπουτί (18) και η Εν Ντιαμένα (21). Οι λιγότερο ακριβές πόλεις της περιοχής περιλαμβάνουν το Blantyre (221), το Λάγκος (225, πτώση 178 θέσεων) και την Αμπούτζα (226).
Εκτός από το Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη, οι άλλες πιο ακριβές πόλεις της Ασίας περιλαμβάνουν τη Σαγκάη (23), το Πεκίνο (25) και τη Σεούλ (32). Μερικές από τις φθηνότερες πόλεις της περιοχής είναι το Καράτσι (222), το Μπισκέκ (223) και το Ισλαμαμπάντ (224).

Τέλος, για την περιοχή του Ειρηνικού, το Σίδνεϊ βρίσκεται στην κορυφή της λίστας στην 58η θέση, ακολουθούμενο από τη Νούμεα, Νέα Καληδονία (60). Μελβούρνη (73) και Μπρίσμπεϊν (89). Το Όκλαντ και το Ουέλινγκτον της Νέας Ζηλανδίας παραμένουν οι λιγότερο ακριβές τοποθεσίες στον Ειρηνικό, καταλαμβάνοντας την 111η και 145η θέση, αντίστοιχα.

Στις λιγότερο ακριβές πόλεις, όπως για παράδειγμα στις περιπτώσεις του Ισλαμαμπάντ, του Λάγκος και της Αμπουτζά, το χαμηλότερο κόστος ζωής για τους διεθνείς εργαζόμενους οφείλεται εν μέρει στις υποτιμήσεις των νομισμάτων.

The post Το Χονγκ Κονγκ παραμένει η πιο ακριβή πόλη για απόδημους εργαζόμενους – η θέση των Βρυξελλών appeared first on .

Οι τρεις κύριες ανησυχίες που αναφέρονται στην έρευνα είναι η αύξηση των τιμών της ενέργειας και των βασικών εμπορευμάτων (85%), η αγοραστική δύναμη (83%) και η υγεία (80%). Η ρύπανση και η κλιματική αλλαγή κλείνουν την πρώτη πεντάδα με το 77% και το 73% των ερωτηθέντων, αντίστοιχα, να δηλώνουν ότι ανησυχούν για αυτά τα ζητήματα.

«Αντιμετωπίζοντας τις διάφορες κρίσεις όπως η πανδημία Covid-19, οι αυξήσεις του ενεργειακού κόστους και των τιμών και η κλιματική αλλαγή, το 80% των ερωτηθέντων επιβεβαίωσε ότι έχουν αντίκτυπο στα κριτήρια επιλογής τους – έναντι 52% το 2020, όταν ο Covid-19 ήταν το μοναδικό θέμα στην επικαιρότητα», διαπίστωσε η έρευνα.

Το 80% των Βέλγων λένε ότι προσαρμόζουν την αγοραστική τους συμπεριφορά, τουλάχιστον ελαφρώς. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η τιμή έχει γίνει ακόμη πιο καθοριστικός παράγοντας στην επιλογή των προϊόντων διατροφής, με το 60% των ανθρώπων να δηλώνουν ότι το προσέχουν, έναντι 37% στην περσινή έρευνα.

Για την υπεύθυνη κατανάλωση, το 46% των Βέλγων θεωρούν τον πιο σημαντικό παράγοντα εάν ένα προϊόν είναι τοπικής παραγωγής ή προέλευσης. Το Δίκαιο Εμπόριο (Fair Trade) έρχεται δεύτερο (17%) και ακολουθεί το βιολογικό (16%). Πάνω από το 60% των ερωτηθέντων ανέφεραν ότι θεωρούν σημαντικό να μπορούν να αγοράζουν τοπικά ή/και προϊόντα δίκαιου εμπορίου, ακόμη κι αν δεν είναι το κύριο μέλημά τους.

Και πάλι, το κόστος των προϊόντων είναι το κύριο εμπόδιο στην υπεύθυνη κατανάλωση για το 61% των ερωτηθέντων. Η διαφήμιση και η έλλειψη δίκαιων προϊόντων στα καταστήματα ισοβαθμούν στη δεύτερη θέση με 25%.

Η μελέτη Trade for Development Center πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1.504 Βέλγων ηλικίας 16 και άνω, μεταξύ 30 Ιουνίου και 11 Ιουλίου 2023.

The post Οι Βέλγοι ανησυχούν για την αύξηση του κόστους ζωής appeared first on .

Αναλυτικότερα, ο πληθωρισμός στο Βέλγιο – δηλαδή η γενική άνοδος των επιπέδων τιμών – επιβραδύνθηκε και πάλι ελαφρώς τον Μάιο, υποχωρώντας στο 5,2%, σύμφωνα με στοιχεία της Statbel, της ομοσπονδιακής στατιστικής υπηρεσίας της κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές αυξήθηκαν κατά 5,2 τοις εκατό σε σύγκριση με τον περσινό Μάιο. Ένα προϊόν που κόστιζε 100 ευρώ τον Μάιο πέρυσι, τώρα θα κοστίζει 105,2 ευρώ. Σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα, η αύξηση είναι και πάλι ελαφρώς χαμηλότερη.

Όπως και τον περασμένο μήνα, η πτώση του πληθωρισμού οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις τιμές της ενέργειας. Αυτή είναι κατά 21,98 % χαμηλότερη από ένα χρόνο πριν – όταν οι τιμές αυξήθηκαν απότομα. Η ηλεκτρική ενέργεια είναι 26,3 τοις εκατό φθηνότερη, το φυσικό αέριο έως και 60,4 % χαμηλότερο.

Ωστόσο, οι τιμές των τροφίμων παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα: εξακολουθούν να αυξάνονται κατά 15,51 %. Οι αυξήσεις των τιμών των τροφίμων αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ του γενικού ρυθμού πληθωρισμού αυτόν τον μήνα. Εάν αφαιρεθεί από τον υπολογισμό η απότομη πτώση των τιμών της ενέργειας, ο πληθωρισμός αυξάνεται ακόμη και στο 9,3%.

Συγκεκριμένα, απότομη άνοδο σημείωσαν οι τιμές στα λάδια, τα ψάρια, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το ψωμί και τα δημητριακά, καθώς και στο κρέας. Ο πληθωρισμός για τα λάδια αυτό το μήνα ήταν 19,9%, για τα ψάρια είναι 12,2%, για τα γαλακτοκομικά προϊόντα 23,8%, για το ψωμί και τα δημητριακά 15,9%, ενώ για το κρέας 12,9%.

The post Μείωση του πληθωρισμού αλλά η απότομη αύξηση των τιμών των τροφίμων συνεχίζει να προκαλεί ανησυχίες appeared first on .

Οι τιμές των τροφίμων μειώθηκαν κατά μέσο όρο 20,5% τον Μάρτιο σε σύγκριση με ένα χρόνο πριν, σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO). Αυτός ήταν ο δωδέκατος συνεχόμενος μήνας που το σημείο αναφοράς για τις παγκόσμιες τιμές των βασικών προϊόντων διατροφής έπεσε.

Η πτώση των τιμών είναι αποτέλεσμα άφθονων προμηθειών, λιγότερης ζήτησης εισαγωγών και της επέκτασης της Πρωτοβουλίας για τα σιτηρά της Μαύρης Θάλασσας – της συμφωνίας μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας που διασφαλίζει τις εξαγωγές σιτηρών από την Ουκρανία. Οι μειώσεις τιμών τον Μάρτιο ήταν ιδιαίτερα έντονες για τα δημητριακά, τα φυτικά έλαια και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Ωστόσο, σε επίπεδο καταναλωτή η πίεση παραμένει υψηλή: «Ενώ οι τιμές μειώθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο, εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλές και συνεχίζουν να αυξάνονται στις εγχώριες αγορές, θέτοντας πρόσθετες προκλήσεις για την επισιτιστική ασφάλεια», τόνισε ο Máximo Torero, επικεφαλής οικονομολόγος του FAO. ισχύει ιδιαίτερα για τις φτωχότερες χώρες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές τροφίμων.

Δεν γίνεται αισθητό από τους καταναλωτές

Όπως και αλλού στον κόσμο, οι καταναλωτές στο Βέλγιο δεν έχουν δει ακόμη τα σουπερμάρκετ να γίνονται φθηνότερα. Αντίθετα: ένα γεμάτο καρότσι αγορών γίνεται πιο ακριβό μήνα με τον μήνα.

Ο πληθωρισμός στο Βέλγιο τον περασμένο μήνα κορυφώθηκε με ένα μέσο νοικοκυριό να πληρώνει κατά μέσο όρο το ένα πέμπτο περισσότερο για είδη παντοπωλείου από ό,τι πριν από ένα χρόνο.

Η πτώση των τιμών των τροφίμων αργεί να φτάσει στον καταναλωτή, κυρίως επειδή το κόστος των καταναλωτικών προϊόντων δεν συνδέεται άμεσα με το κόστος των πρώτων υλών – διάφορες φάσεις μετασχηματισμού και διανομής λαμβάνουν χώρα πριν φτάσουν τα προϊόντα στα ράφια. Άλλα κόστη που καθορίζουν τις τιμές καταναλωτή περιλαμβάνουν την ενέργεια, τις μεταφορές, τους μισθούς και τη μεταποίηση – τα οποία έχουν μειωθεί σημαντικά το προηγούμενο έτος.

Εν τω μεταξύ, οι τιμές της ζάχαρης έχουν αυξηθεί στο υψηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2016. Καθώς αυτό ενσωματώνεται σε πολλά προϊόντα, έχει επίσης σημαντικό αντίκτυπο στις τιμές των σούπερ μάρκετ.

Η Fevia, η ομοσπονδία της βιομηχανίας τροφίμων της χώρας, προειδοποίησε ότι το Βέλγιο οδεύει προς σταθεροποίηση των τιμών παρά προς πτώση, πράγμα που σημαίνει ότι τα νοικοκυριά πιθανότατα θα συνεχίσουν να ξοδεύουν περισσότερα σε είδη παντοπωλείου από ό,τι στο παρελθόν.

The post Οι τιμές των τροφίμων πέφτουν παγκοσμίως, όχι όμως στα βελγικά σουπερμάρκετ appeared first on .

Στο Βέλγιο, το 12,7% του πληθυσμού ζει σε μια οικογένεια της οποίας το εισόδημα είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Το υψηλότερο ποσοστό ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται στην περιφέρεια των Βρυξελλών. Εκεί το 25,4% των ανθρώπων ζει σε συνθήκες φτώχειας, την στιγμή που τα αντίστοιχα ποσοστά για τις άλλες δύο περιφέρειες, διαμορφώνονται στο 7% για τη Φλάνδρα και 17,3% για τη Βαλλονία. Η Επετηρίδα της Φτώχειας εκδίδεται από το Academic Foundation for Poverty Reduction. Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην έκθεση για το 2021 δείχνουν ότι ο κίνδυνος να καταλήξει κάποιος να ζει σε συνθήκες φτώχειας μειώθηκε το 2021. Ωστόσο, αυτό συμβαίνει επειδή η φτώχεια καθορίζεται από τα μέσα εισοδήματα.

Εάν τα εισοδήματα αυξηθούν, τότε αυξάνεται και το επίπεδο κάτω από το οποίο ένα άτομο ή μια οικογένεια θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορονοϊού, τα εισοδήματα μειώθηκαν με μεγάλο αριθμό ατόμων να απολύονται και να βρίσκονται σε προσωρινή ανεργία, τουλάχιστον για κάποιο διάστημα. Επιδόματα και έκτακες παροχές που καταβλήθηκαν από το κράτος σε αυτούς που απολύθηκαν, σήμαινε ότι τα μέσα εισοδήματα παρέμειναν λίγο πολύ σταθερά. Το όριο της φτώχειας για έναν άγαμο είναι σήμερα 15.513 ευρώ/έτος. Αυτό ισοδυναμεί με εισόδημα περίπου 1.293 ευρώ/μήνα. Στην περίπτωση νοικοκυριού που αποτελείται από δύο ενήλικες και ένα παιδί, το όριο διαμορφώνεται στα 2.715 ευρώ/μήνα.

Ορισμένες ομάδες όπως οι άγαμοι, οι μονογονεϊκές οικογένειες και τα άτομα που ζουν στο ενοίκιο, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να βρεθούν σε συνθήκες φτώχειας. Αυτό συμβαίνει επίσης μεταξύ των ατόμων που δεν εργάζονται (ή δεν μπορούν να εργαστούν), των εργαζομένων με χαμηλή ειδίκευση και των ατόμων που κατοικούν στο Βέλγιο και έχουν γεννηθεί εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το όριο της φτώχειας στο Βέλγιο ορίζεται σύμφωνα με κριτήρια που έχουν συμφωνηθεί σε επίπεδο ΕΕ. Όσοι έχουν εισοδήματα που είναι μόλις λίγα ευρώ υψηλότερα από το όριο, δεν θεωρούνται ότι βρίσκονται σε κατάσταση φτώχειας. Αυτό σημαίνει ότι στην πραγματικότητα το 22,4% του συνόλου των ανθρώπων στο Βέλγιο ζουν στην πραγματικότητα σε νοικοκυριά που είτε βρίσκονται σε συνθήκες φτώχειας είτε δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα.

Το όριο της φτώχειας καθορίζεται από το διαθέσιμο εισόδημα (καθαροί μισθοί, παροχές,…). Χρέη όπως δάνεια ή περιουσιακά στοιχεία (όπως λογαριασμός ταμιευτηρίου, ομόλογα ή μετοχές) δεν λαμβάνονται υπόψη. Η συντονίστρια της ομάδας που συντάσσει την Επετηρίδα, Jill Coenen, λέει ότι μπορεί να είναι ενδιαφέρον να ληφθούν υπόψη τα χρέη και τα περιουσιακά στοιχεία.

«Αυτό θα μας έδινε μια εικόνα για μια ομάδα που δεν εμφανίζεται μεν στα στατιστικά στοιχεία της φτώχειας, αλλά ταυτόχρονα έχει ελάχιστες αποταμιεύσεις, άρα μεγάλες πιθανότητες να βρεθεί εκεί».

Εστίαση στη μετανάστευση

Το κεντρικό θέμα της Επετηρίδας για τη Φτώχεια, για το 2021, είναι η μετανάστευση. «Βλέπουμε ότι ένας στους τρεις ανθρώπους στο Βέλγιο που γεννήθηκαν εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Αυτό οφείλεται εν μέρει στις άνισες ευκαιρίες στην εκπαίδευση και στην αγορά εργασίας, καθώς και στις διακρίσεις σε πολλούς τομείς της κοινωνίας μας».

«Βλέπουμε επίσης ότι πολλοί μετανάστες δεν τολμούν να ζητήσουν βοήθεια από τις τοπικές κοινωνικές υπηρεσίες γιατί φοβούνται ότι θα χάσουν το δικαίωμα διαμονής τους.

Όσοι έρχονται στο Βέλγιο από χώρες εκτός ΕΕ ως μετανάστες πρέπει να μπορούν να αποδείξουν ότι μπορούν να συντηρήσουν τον εαυτό τους. Ωστόσο, αυτοί οι κανονισμοί δεν είναι σαφείς και πρέπει να τροποποιηθούν».

The post 1 στους 8 Βέλγους ζει σε συνθήκες φτώχειας appeared first on .

Όλα σε άνοδο

Η εμπόλεμη σύγκρουση στην Ουκρανία, η υγειονομική κρίση στην Κίνα και η επακόλουθη ενεργειακή κρίση είναι όλες μαζί συνθήκες που οδήγησαν σε προβλήματα εφοδιασμού, τα οποία με τη σειρά τους προκάλεσαν σημαντική αύξηση των τιμών. Η εφημερίδα Economist δημοσιεύει μια ετήσια έκθεση για το συνολικό κόστος ζωής, η οποία καθορίζει ποιες πόλεις έχουν δει τις περισσότερες αλλαγές τιμών σε ένα χρόνο. Η έκδοση του 2022 κυκλοφόρησε πρόσφατα και οι Βρυξέλλες πάνε καλά. Εξετάζοντας την έκθεση, μπορεί να φανεί ξεκάθαρα ότι η μέση τιμή αυξάνεται σε περισσότερες από 172 πόλεις σε όλο τον κόσμο και αυτό με τον πιο κραυγαλέο τρόπο, για περισσότερα από 20 χρόνια. Είναι κυρίως η τιμή της βενζίνης με την πιο αξιοσημείωτη μετάπτωση, αλλά τα τρόφιμα, τα προϊόντα καθαρισμού και μια ολόκληρη σειρά από είδη πρώτης ανάγκης γίνονται όλο και πιο ακριβά για τους πολίτες σε όλες τις πόλεις του κόσμου.

Πτώση στις Βρυξέλλες στην κατάταξη

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η Νέα Υόρκη και η Σιγκαπούρη βρίσκονται στην κορυφή αυτής της λίστας με τις πιο ακριβές πόλεις στον κόσμο, λίγο πριν από το Τελ Αβίβ, που ήταν στην κορυφή πέρυσι. Ακριβώς πίσω, βρίσκουμε το Λος Άντζελες και το Χονγκ Κονγκ και μετά, στην κορυφαία δεκάδα, ακολουθούν η Ζυρίχη, η Γενεύη, το Παρίσι και η Κοπεγχάγη. Καμία μεγάλη έκπληξη, πλην ίσως του Λονδίνου, που βρίσκεται εκτός τοπ-10… Αυτή η μελέτη εξετάζει τις ημερήσιες δαπάνες σε όλες τις πόλεις σε όλο τον κόσμο, με βάση την τιμή 200 προϊόντων και υπηρεσιών, προκειμένου να αξιολογηθεί η εξέλιξη των τιμών όσο το δυνατόν ακριβέστερα. Από τις ευρωπαϊκές πόλεις, βρίσκουμε τη Στοκχόλμη, το Λουξεμβούργο και τη Λυών στην κορυφή. Οι Βρυξέλλες από την πλευρά τους έπεσαν 28 θέσεις και πλέον βρίσκονται στην 64η θέση αυτής της κατάταξης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν γίνει φθηνότερες. Η πόλη, παρ’όλα αυτά, διατηρεί προσιτή άνεση διαβίωσης για τους κατοίκους της.

Τέλος, στο κάτω μέρος της κατάταξης, βρίσκουμε την πόλη της Δαμασκού και την Τρίπολη, που είναι ως εκ τούτου οι πόλεις στον κόσμο όπου το κόστος ζωής είναι το χαμηλότερο.

Οι 10 πιο ακριβές πόλεις για το 2022

1. Νέα Υόρκη και Σιγκαπούρη
3. Τελ Αβίβ, Ισραήλ
4. Χονγκ Κονγκ και Λος Άντζελες
6. Ζυρίχη, Ελβετία
7. Γενεύη, Ελβετία
8. Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια
9. Παρίσι, Γαλλία
10. Κοπεγχάγη, Δανία

The post Βρυξέλλες, η 64η πιο ακριβή πόλη στον κόσμο appeared first on .

Η άνοδος των Βρυξελλών στη λίστα είναι αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, του υψηλού πληθωρισμού και της αποδυνάμωσης του ευρώ έναντι του δολαρίου (η μελέτη λαμβάνει ως αναφορά την Νέα Υόρκη). «Τα έξοδα διαβίωσης έχουν γίνει πολύ ακριβότερα για τους απόδημους και χωρίς προσαρμογή της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των αποδοχών τους, αυτό θα είναι εις βάρος της αγοραστικής τους δύναμης», λέει η Mercer.

Η άνοδος της τηλεργασίας και της ευέλικτης εργασίας μπορεί επίσης να έχει συνέπειες. «Πολλοί εργαζόμενοι έχουν ξανασκεφτεί τις προτεραιότητές τους, την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και την επιλογή του τόπου διαμονής. Οι απόδημοι θα επανεξετάζουν συχνότερα εάν είναι ακόμα ελκυστικό να εργάζονται στις Βρυξέλλες υπό αυτές τις συνθήκες», λέει η έκθεση.

Το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες έχουν γίνει πιο ακριβή πόλη, μπορεί επίσης να επηρεάσει την ελκυστικότητά της. «Μακροπρόθεσμα, αυτή η αύξηση του κόστους θα μπορούσε να ωθήσει μια εταιρεία να αποσύρει τους υπαλλήλους της από τις Βρυξέλλες και να τους μεταφέρει σε λιγότερο ακριβές πόλεις», λέει η Mercer.

Το Χονγκ Κονγκ είναι η πιο ακριβή πόλη στην κατάταξη των 227 πόλεων για τέταρτη φορά μέσα σε πέντε χρόνια. Πέρυσι, το Ασγκαμπάτ στο Τουρκμενιστάν είχε πάρει αυτόν τον τίτλο. Το Χονγκ Κονγκ ακολουθούν τέσσερις ελβετικές πόλεις: η Ζυρίχη, η Γενεύη, η Βασιλεία και η Βέρνη. Την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν το Τελ Αβίβ, η Νέα Υόρκη, η Σιγκαπούρη, το Τόκιο και το Πεκίνο. Σε άλλες θέσεις, η Κοπεγχάγη βρίσκεται 11η, το Λονδίνο 15ο, η Βιέννη 21η, ενώ το Άμστερνταμ 25ο, το Μόναχο 33ο, το Παρίσι 35ο και το Δουβλίνο 49ο.

Ο δείκτης «Κόστος Ζωής» συγκρίνει τις τιμές και τις υπηρεσίες στις πόλεις, συμπεριλαμβανομένων των κατοικιών, των μεταφορών, των τροφίμων, της ένδυσης, των ειδών οικιακής χρήσης και της ψυχαγωγίας.

The post Ο δείκτης κόστους ζωής δείχνει ότι οι Βρυξέλλες γίνονται πιο ακριβές για τους απόδημους appeared first on .

Για την κατάρτιση της λίστας, η CEOWORLD -που πραγματοποίησε την έρευνα- συγκέντρωσε δεδομένα από διάφορες μελέτες, ενώ στην συνέχεια προχώρησε σε σύγκριση δεδομένων σχετικά με τα έξοδα ενοικίου, σούπερ μάρκετ, φαγητού σε εστιατόρια, θέρμανσης, μετακινήσεων με ταξί η αυτοκίνητο κ.α..

Με παρουσία 10 χωρών, τα ευρωπαϊκά κράτη κυριαρχούν στην πρώτη 20αδα της κατάταξης, η οποία περιλαμβάνει ακόμα το γειτονικό Λουξεμβούργου, τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ιρλανδία και την Αυστρία. Την Ελβετία ακολουθεί η Νορβηγία στην 2η θέση, με την Ισλανδία στο 3. Η μοναδική εκτός Ευρώπης που βρίσκεται στο τοπ-5 είναι η Ιαπωνία (#4) για να κλείσει την πρώτη πεντάδα η Δανία.

Όσο για την Ελλάδα; Αυτή τοποθετείται στην 38η θέση με τα έξοδα θέρμανσης και αγοράς προϊόντων σούπερ μάρκετ να ανεβάζουν το συνολικό δείκτη των καθημερινών δαπανών. Πιο φτηνή, παρόλα αυτά από το Ηνωμένο Βασίλειο (#27), την Ιταλία (#28), τη Γερμανία (#29) ή την Κύπρο (#36).

Αναλυτικά η λίστα όπως διαμορφώνεται από τις πρώτες 50 χώρες

Πηγή: thebrusselstimes.com / ceoworld.biz

The post Έρευνα: Το Βέλγιο στις 20 πιο ακριβές χώρες για να ζει κανείς appeared first on .