«Το ανείπωτο αμάρτημα είναι ένας βιβλικός όρος που χρησιμοποιείται όταν αναφέρεται σε γεγονότα στις δίδυμες πόλεις, τα Σόδομα και τα Γόμορρα, όπου οι άνδρες έκαναν σεξ με άνδρες. Στη χριστιανική θρησκεία, κάτι τέτοιο ήταν απαράδεκτο. Ο Θεός λέγεται ότι κατέστρεψε τις πόλεις με φωτιά και θειάφι», λέει ο Roelens. «Ο όρος «ανείπωτη αμαρτία» χρησιμοποιήθηκε στον Μεσαίωνα για να αναφερθεί σε όλα τα είδη σεξουαλικότητας που ήταν ταμπού», εξηγεί ο Roelens. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε κυρίως για να περιγράψει το σεξ μεταξύ ανδρών, αλλά όχι μόνο, αφού επεκτάθηκε σε όλες τις σεξουαλικές πράξεις που δεν στοχεύουν στην αναπαραγωγή. «Στην πραγματικότητα, χρησιμοποιείται για οτιδήποτε δεν στοχεύει στην τεκνοποίηση. Αυτό περιλαμβάνει επίσης τον αυνανισμό, την κτηνοβασία και την κακοποίηση παιδιών. Υπάρχουν και οι «φυσικές αμαρτίες», όπως η μοιχεία ή η πορνεία, αλλά αυτές θεωρούνταν λιγότερο σοβαρές από τις «αφύσικες αμαρτίες», τις παρά φύσιν ασέλγειες όπως ακόμα και σήμερα είναι γνωστές, γιατί ένα παιδί θα μπορούσε να γεννηθεί από αυτές».

Εορταστικές «εκκαθαρίσεις»

Αυτές οι αποκαλούμενες «αφύσικες αμαρτίες» δεν ήταν ανεκτές στις Κάτω Χώρες. «Συχνά, οδηγούσαν σε μια φρικτή θανατική ποινή: καύση στην πυρά. Αυτή είναι μια κυριολεκτική αναφορά στη Βιβλική ιστορία, αλλά έχει επίσης τη συμβολική σημασία ενός εξαγνιστικού αποτελέσματος. Οι άνθρωποι έχουν πραγματικά διαγραφεί από τη μνήμη της πόλης».

Αυτές οι εξαγνίσεις ήταν μεγάλα, θριαμβευτικά γεγονότα. «Γίνονταν πάντα σε δημόσιο χώρο, όπως στις πύλες της πόλης ή σε μια μεγάλη πλατεία, με μεγάλο κοινό, τραγούδια και παρέλαση», λέει ο Roelens, ο οποίος το συγκρίνει με σημερινές αντίστοιχες μαζικές καταστάσεις, όπως σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου ή ένα μεγάλο πάρτι.

Το Βέλγιο ηγείται

Αυτοί οι διωγμοί σημειώθηκαν σε όλη την Ευρώπη, με κορύφωση τον 15ο και 16ο αιώνα, οπωσδήποτε στη Νότια Ευρώπη. «Αλλά πρέπει να ειπωθεί ότι η περιοχή μας, η Νότια Ολλανδία, ήταν δυστυχώς μια από τις ηγέτιδες», λέει ο Roelens. «Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει πόλη βόρεια των Άλπεων όπου κάηκαν τόσοι πολλοί σοδομιστές τον 15ο αιώνα όσο στη Μπριζ. Σε πόλεις όπως η Γάνδη και η Λουβένη, οι αριθμοί ήταν επίσης υψηλότεροι από ό,τι στη Γαλλία ή τη σημερινή Ολλανδία».

Εδώ δεν έλειψαν οι ισόβιες εξορίες, τα μαστιγώματα και ασφαλώς οι καύσεις στην πυρά. «Υπήρχε ένα πολύ αυστηρό καθεστώς, ειδικά όταν το συγκρίνουμε με άλλες χώρες. Σχεδόν το 60% των κατηγορουμένων στις Κάτω Χώρες κατέληγε σε βέβαιο θάνατο. Αυτός είναι ένας τεράστιος αριθμός. Για να κάνουμε μια σύγκριση: κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Ιεράς Εξέτασης, το ποσοστό θανάτου ήταν 10 με 15%, παρόλο που στη συλλογική μνήμη η Ιερά Εξέταση έχει πολύ κακή φήμη».

Σε αναζήτηση του αποδιοπομπαίου τράγου;

Το γιατί ακριβώς υπήρχε τόση ομοφοβία σε πόλεις όπως η Γάνδη και η Μπριζ είναι ένα θέμα προς συζήτηση. Ο Roelens έχει τη δική του θεωρία. «Κλίνω προς τη θεωρία του αποδιοπομπαίου τράγου. Οι κοινωνίες που αγωνίζονται αισθάνονται την ανάγκη να κουνήσουν το δάχτυλο σε μια μειονοτική ομάδα». Τον 15ο αιώνα, οι σοδομιστές χαρακτηρίστηκαν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. «Σίγουρα, στη Μπριζ», λέει ο Roelens. «Τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά εκείνη την εποχή: υπήρχαν αστικές εξεγέρσεις, η πόλη επαναστάτησε εναντίον του ηγεμόνα, οι έμποροι έφευγαν όλο και περισσότερο, οι εκβολές του Zwin – η έξοδος της Μπριζ στη Βόρεια Θάλασσα – λάσπη…»

Με άλλα λόγια, η ακμή του 13ου και 14ου αιώνα φαινόταν να έχει παρέλθει. «Ορισμένες ομάδες ανέλαβαν τον έλεγχο και τιμώρησαν τους σοδομιστές. Η ιδέα ήταν ότι αν δεν το έκαναν, ο Θεός θα επενέβαινε ξανά φέρνοντας πείνα, πόλεμο, πανούκλα ή άλλες οικονομικές καταστροφές».

Όπου πέρασε η πανούκλα, οι καταδίκες έγιναν αμέσως πιο συχνό φαινόμενο, εξηγεί ο Roelens.

Αποκαλύπτοντας το αόρατο

Προκειμένου να χαρτογραφήσει τη σοδομία και τη δίωξή της σε όλη την ιστορία, ο Roelens εμβάθυνε στα αρχεία. Αν και αυτό δεν ήταν πάντα εύκολο.

«Το γεγονός ότι ο σοδομισμός δεν μπορεί να κατονομαστεί είναι επίσης παρόν σε νομικές πηγές», λέει. «Μπορεί να διαβάζεις σελίδες επί σελίδων για την απλή κλοπή μιας μπάλας από μαλλί, αλλά όταν πρόκειται για σοδομισμό, η εστίαση είναι συχνά απλώς στο κόστος της αποτέφρωσης». «Ευτυχώς, υπάρχουν ετυμηγορίες και καταθέσεις μαρτύρων που έχουν συνταχθεί από τις αρχές της πόλης, όπου μπορούν να βρεθούν κάποιες λεπτομέρειες».

Ορισμένα λουτρά και πύλες των πόλεων ήταν γνωστά ως «μέρη για ραντεβού». «Είναι επίσης εντυπωσιακό ότι οι άνθρωποι το έκαναν αρκετά δημόσια: σε ένα πανδοχείο, σε έναν κοιτώνα, σε εκκλησίες, χωράφια, στο νοσοκομείο…».

«Αυτές δεν είναι οι ιστορίες που λέγονται στα παραδοσιακά μαθήματα ιστορίας ή κατά τη διάρκεια μιας τυπικής τουριστικής περιήγησης», λέει ο Roelens. «Ωστόσο, νομίζω ότι είναι σημαντικό να λέμε αυτού του είδους τις ιστορίες. Το πώς ως κοινωνία αντιμετωπίζουμε μειονοτικές ομάδες, ίσως λέει τόσα πολλά για τη Φλάνδρα όσο το μεγαλείο των δασκάλων της Πρώιμης Φλαμανδικής Τέχνης αυτή τη στιγμή».

The post «Καμία πόλη βόρεια των Άλπεων δεν έκαψε τόσους πολλούς»: Βέλγος ιστορικός ρίχνει φως σε μια «ανείπωτη αμαρτία» appeared first on .

Τις τελευταίες εβδομάδες ο Άγιος και το επιτελείο του έχουν λάβει εκατοντάδες χιλιάδες γράμματα από παιδιά που περιγράφουν λεπτομερώς τις επιθυμίες τους για δώρο. Είτε πρόκειται για ένα νέο ποδοσφαιράκι, μια κούκλα ή το τελευταίο Play Station, ο Άγιος Νικόλαος κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.

Μια παράδοση των Κάτω Χωρών

Η εορτή του Αγίου Νικολάου γιορτάζεται στις 6 Δεκεμβρίου. Η γιορτή γιορτάζεται κάθε χρόνο με την ανταλλαγή δώρων το πρωί της 6ης Δεκεμβρίου, ανημέρα του Αγίου Νικολάου δηλαδή, τόσο στο Βέλγιο, στις νότιες επαρχίες της Ολλανδίας, στο Λουξεμβούργο αλλά και σε τμήματα της βόρειας Γαλλίας (Γαλλική Φλάνδρα, Λωρραίνη και Αρτουά).

Στις βόρειες επαρχίες της Ολλανδίας δίνονται δώρα το βράδυ της παραμονής της εορτής του Αγίου Νικολάου στις 5 Δεκεμβρίου. Η παράδοση γιορτάζεται επίσης σε πρώην ολλανδικές αποικίες όπως η Αρούμπα, το Μποναίρ, το Κουρασάο και το Σουρινάμ.

Η σεζόν του Αγίου Νικολάου, Sinterklaas όπως είναι γνωστός στα ολλανδικά, ξεκινά κάθε χρόνο στα μέσα Νοεμβρίου (το πρώτο Σάββατο μετά τις 11 Νοεμβρίου), όταν ο άγιος φτάνει με ατμόπλοιο -υποτίθεται- από την Ισπανία. Στη Φλάνδρα αυτό το event λαμβάνει χώρα πάντα στην Αμβέρσα, ενώ στην Ολλανδία επιλέγεται διαφορετικό λιμάνι κάθε χρόνο.

Στην Αμβέρσα ο Άγιος Νικόλαος αποβιβάζεται και παρελαύνει στους δρόμους, τον οποίο υποδέχονται παιδιά επευφημώντας και τραγουδώντας παραδοσιακά τραγούδια.

Εν τω μεταξύ, η ομάδα των βοηθών του Μαύρου Πέτερ, Zwarte Piet στα ολλανδικά, ρίχνει γλυκά και pepernoten, μικρά, στρογγυλά μπισκότα που μοιάζουν λίγο με μελόψωμο.

Μετά την άφιξη του Αγίου, άλλες πόλεις και δήμοι γιορτάζουν την άφιξη του Αγίου Νικολάου τοπικά. Οι τοπικές αυτές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται συνήθως το ίδιο Σαββατοκύριακο με την άφιξη ή κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που ακολουθεί.

Ο Άγιος Βασίλης είναι βασισμένος στον Άγιο Νικόλαο

Η βορειοαμερικανική φιγούρα του Άγιου Βασίλη βασίζεται στον Άγιο Νικόλαο. Κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, οι κάτοικοι της Νέας Υόρκης, μιας πόλης που ιδρύθηκε από τους Ολλανδούς ως Νέο Άμστερνταμ, έφεραν εκ νέου την παράδοση του Αγίου Νικολάου, καθώς ο Άγιος Νικόλαος ήταν σύμβολο του μη βρετανικού παρελθόντος της πόλης.

Ωστόσο, οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι η αναβίωση της παράδοσης του Αγίου Νικολάου στην Αμερική ήρθε με τις ιστορίες του συγγραφέα δοκιμιογράφου και διπλωμάτη, Ουάσιγκτον Ίρβινγκ (Washington Irving).

Οι ιστορίες του Ουάσιγκτον Ίρβινγκ περιείχαν εξέχοντες θρύλους των πρώτων Ολλανδών αποίκων. Στις αναθεωρήσεις του στο A History of New York το 1812, ο Ίρβινγκ εισήγαγε μια ονειρική ακολουθία με τον Άγιο Νικόλαο να πετάει πάνω από κορυφές δέντρων σε ένα ιπτάμενο βαγόνι, κάτι που στην πορεία υιοθετήθηκε και στον μύθο του Αγίου Βασίλη.

The post Ο Άγιος Νικόλαος καταφθάνει στις Κάτω Χώρες appeared first on .

Ο Ιταλός Lodovico Guicciardini (1521–1589) γεννήθηκε ακριβώς πριν από 500 χρόνια. Συνέταξε τον πρώτο πλήρη άτλαντα των Κάτω Χωρών. Κάτι που αποδείχθηκε μεγάλη επιτυχία και για το λόγο αυτό το Μουσείο Plantin-Moretus δεν αφήνει αυτή την ιδιαίτερη επέτειο να περάσει απαρατήρητη. Στην έκθεση «Ένας Ιταλός στις Κάτω Χώρες» γνωρίζουμε την ευημερούσα Ολλανδία του 16ου αιώνα μέσα από τα μάτια ενός νεαρού εμπόρου από τη Φλωρεντία.

Πρόκειται για ένα είδος ταξιδιωτικού οδηγού που αποκαλύπτει την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων στην Αμβέρσα της εποχής. Η Αμβέρσα ήταν ήδη μια μητρόπολη με πληθυσμό περίπου 100.000 κατοίκων.

Το Μουσείο Plantin Moretus είναι διάσημο ως μουσείο τυπογραφίας. Η συλλογή του περιλαμβάνει πολλούς χάρτες και άτλαντες που τοποθετούν την ιστορία του φλωρεντίνου επιχειρηματία σε ένα πιο ολοκληρωμένο πλαίσιο.

Η έκθεση «Ένας Ιταλός στις Κάτω Χώρες» θα εκτίθεται μέχρι τις 6 Μαρτίου 2022

Vrijdagmarkt 22
2000 Antwerp

tel. +32 (0)3 221 14 50
museum.plantin.moretus@antwerpen.be

Ιστοσελίδα έκθεσης, εδώ. Εισιτήρια, εδώ.

The post «Ένας Ιταλός στις Κάτω Χώρες» στο Μουσείο Plantin-Moretus της Αμβέρσας appeared first on .

Πριν από αιώνες, τμήματα της Φλάνδρας – αλλά και περιοχές της Βαλλονίας όπως το Ναμούρ, το Αινώ και το Λουξεμβούργο – και οι Κάτω Χώρες ενώθηκαν στις λεγόμενες δεκαεπτά επαρχίες*, αλλά η πτώση της Αμβέρσας το 1585 κατά τη διάρκεια του Ογδοηκονταετούς πολέμου, έθεσε προσωρινά τέλος σε αυτό.

Ο De Wever, ο οποίος στο παρελθόν είχε επίσης υποστηρίξει την αναίρεση αυτού του διαχωρισμού, είπε στην Trends Talk στο Kanaal Z την Πέμπτη ότι αυτό πρόκειται για μια «προσωπική άποψη που έχω εδώ και πολύ καιρό».

«Το 1993, ήμουν συνδιοργανωτής ενός συνεδρίου για την Μεγάλη Ολλανδία. Δεν το έχω ξεχάσει αυτό το όνειρο: ότι μια μέρα όλοι οι σύνεδροι θα ζούσαμε μαζί σε μια ένωση, τη Νότια και τη Βόρεια Ολλανδία », είπε ο De Wever.

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η ένωση θα ήταν μια από τις ισχυρότερες οικονομίες στον κόσμο. «Τα λιμάνια της Αμβέρσας και του Ρότερνταμ θα μπορούσαν να συγχωνευθούν για να γίνουν η πύλη της οικονομίας της βορειοδυτικής Ευρώπης. Ακούγεται φανταστικό ».

«Φυσικά, πρέπει να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι, και οι άνθρωποι δεν είναι ακόμα έτοιμοι για κάτι τέτοιο», συμπλήρωσε ο De Wever. « Το κατανοώ αυτό ».

Μπορεί, ενδεχομένως, να ακούγεται σαν μια ιδέα αδιανόητη σήμερα, σύμφωνα όμως με τον φλαμανδό πολιτικό, αυτό θα μπορούσε σύντομα να αλλάξει. «Ο Φεντεραλισμός ήταν αδιανόητος στο Βέλγιο τη δεκαετία του ’60, στη δεκαετία του ’70 όμως ήταν μια πραγματικότητα. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη Συνομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βαλλονίας σήμερα, νομίζω όμως ότι θα είναι μια πραγματικότητα αύριο ».

«Μια συνομοσπονδία των Κάτω Χωρών θα μπορούσε να είναι πραγματικότητα στο κοντινό μέλλον. Αν μπορούσα να πεθάνω ως Νότιος Ολλανδός, θα πεθάνω πιο ευτυχισμένος από ότι ως Βέλγος », κατέληξε ο De Wever.

* Οι Δεκαεπτά Επαρχίες ήταν μια προσωπική ένωση κρατιδίων στις Κάτω Χώρες το 15ο και 16ο αιώνα (1482–1581), υπό την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, καλύπτοντας σχεδόν τη σημερινή Ολλανδία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και ένα μέρος της βόρειας Γαλλίας (Αρτουά, γαλλική Φλάνδρα) καθώς και ένα μικρό τμήμα της δυτικής Γερμανίας. Οι Δεκαεπτά Επαρχίες ανήκαν αρχικώς στους Δούκες της Βουργουνδίας του Οίκου των Βαλουά που κυβέρνησαν την περιοχή από το 1384 έως το 1477. Αργότερα πέρασαν μέσω δυναστικών διαδικασιών στον Οίκο των Αψβούργων, πρώτα στο ισπανικό του παρακλάδι και κατόπιν στο αυστριακό. Μετά την έναρξη του Ογδοηκονταετούς Πολέμου και την Ένωση της Ουτρέχτης, χωρίστηκαν το 1581 στις Επτά Ηνωμένες Επαρχίες των εξεγερμένων Ολλανδών και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες.

Οι 17 Επαρχίες ήταν οι εξής:

Κομητεία του Αρτουά, Κομητεία της Φλάνδρας, Βαρωνία του Μέχελεν, Κομητεία του Ναμούρ, Κομητεία του Αινώ, Κομητεία της Ζηλανδίας, Κομητεία της Ολλανδίας, Δουκάτο της Βραβάνδης (περιλαμβάνοντας το Μαργραβάτο της Αμβέρσας καθώς και τις Κομητείες του Λόιφεν και των Βρυξελλών), Δουκάτο της Λιμβουργίας (περιλαμβάνοντας τις Κομητείες του Ντάλεμ και του Φάλκενμπουργκ καθώς και τη Βαρωνία του Χέρτσογκενρατ), Δουκάτο του Λουξεμβούργου, Βαρωνία της Ουτρέχτης, Βαρωνία της Φρισλάνδης, Δουκάτο της Χέλντερς, Βαρωνία του Χρόνινχεν (περιλαμβάνοντας το Ομμενλάντεν), Βαρωνία των Ντρέντε, Λίνγκεν, Βέντε και Βεστερβόλντε, Βαρωνία του Οφεράισσελ και Κομητεία του Ζούτφεν.

The post Την επανένωση της Φλάνδρας με την Ολλανδία, υποστηρίζει ο Bart De Wever appeared first on .

Πολλοί Βέλγοι τουρίστες εμφανίστηκαν στους δρόμους των δήμων της Ζηλανδίας την Τετάρτη. «Είναι ωραίο που δεν χρειάζεται να φοράς μάσκα εδώ», λένε ορισμένοι φλαμανδοί, μιλώντας στην εφημερίδα Het Nieuwsblad.

«Παρατηρούμε ότι ένας μεγάλος αριθμός Βέλγων βγάζει τις μάσκες του μόλις περάσει τα σύνορα», αναφέρει ο Jan Lonink, δήμαρχος του Terneuzen και πρόεδρος της ζώνης ασφαλείας της Ζηλανδίας. «Δεν καταλαβαίνουμε γιατί κάποιος κάνει -μόλις περάσει τα σύνορα- αυτό που απαγορεύεται στη χώρα του».

Οι ολλανδικές αρχές θα εντείνουν τους ελέγχους στα σύνορα για να αποτρέψουν, αλλά όχι να απαγορεύσουν, τους Βέλγους τουρίστες να πάνε στην Ολλανδία μόνο για να ψωνίσουν. «Θέλουμε να κρατήσουμε το ποσοστό μόλυνσης χαμηλά έως τα μέσα Δεκεμβρίου και δεν θέλουμε να ξεφύγουμε από τον στόχο μας».

Στην παραμεθόρια πόλη Sluis ωστόσο, αρκετοί έμποροι δεν συμμερίζονται τη θέση που έλαβαν οι αρχές της Ζηλανδίας. «Ζούμε από τους Φλαμανδούς εδώ. Εάν δεν έρχονται πια, θα αναγκαστούμε να κλείσουμε τα καταστήματά μας», λένε.

The post Ολλανδικές αρχές προς βέλγους: «Σταματήστε να ψωνίζετε στην Ολλανδία!» appeared first on .

Η σχετική δράση εντάσσεται στο γενικότερο πλάνο ανάδειξης του προορισμού σε διάφορες χώρες που ήδη εφαρμόζεται από το Δήμο με σημαντική απήχηση και σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του δημοσιογράφου και ιδιοκτήτη του site Bas Wanrooj , «η παραλία Σίμος στο νησί της Ελαφονήσου κοντά στην Πελοπόννησο είναι σήμερα στην κορυφή των 10 κορυφαίων μας».

Σε δήλωσή της η Δήμαρχος του νησιού κυρία Έφη Λιάρου τονίζει ότι «η Ελαφόνησος κερδίζει συνέχεια τις προτιμήσεις του ποιοτικού κοινού που αναζητά προορισμούς διακοπών που είναι ταυτισμένοι με τη φύση, πράγμα που στις μέρες μας αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία».

Υπενθυμίζεται ότι πριν από λίγες ημέρες η Ελαφόνησος εντάχθηκε στο project “Safe Travellers”  μια νέα ολοκληρωμένη δράση προώθησης προορισμών  συνδεδεμένων με την  MTC Group, εταιρίας συμβούλων του Δήμου, μέσω της οποίας  θα αποστέλλονται newsletters σε περίπου 2.600 τουριστικούς πράκτορες σε τέσσερις γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά) και θα περιέχουν συνδέσμους στους οποίους πατώντας οι επαγγελματίες της αγοράς θα ενημερώνονται για safe προορισμούς και επιχειρήσεις.

Πηγή: tornosnews.gr

The post Προβολή της Ελαφονήσου σε Ολλανδία και Βέλγιο appeared first on .

Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας αφίχθηκε στην πρωτεύουσα της Ολλανδίας για να ξεκινήσει ολιγοήμερη περιοδεία στο κέντρο της Ευρώπης, στα πλαίσια των εορτών του Χρυσού Ιωβηλαίου της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου και Εξαρχίας Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο ο οικείος Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου κ. Αθηναγόρας, ο Έλληνας Πρέσβυς στην Ολλανδία κ. Νικόλαος Πλεξίδας και ο Αρχιερατικός Επίτροπος της Ολλανδίας Πρωτοπρεσβύτερος κ. Ιωάννης Ψωμάς.

Την συνοδεία του Παναγιωτάτου τις πρώτες ημέρες του ταξιδίου του στις χώρες της Μπενελούξ αποτελούν οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Προικονήσου κ. Ιωσήφ και Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός, ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης κ. Αλέξιος Ξενοφωντινός, ο Πατριαρχικός Διάκονος της Σειράς κ. Καλλίνικος και ο κ. Πέτρος Μπαζγκάρλο, κλητήρας των Πατριαρχείων.

Νωρίς το απόγευμα της Τρίτης ο Παναγιώτατος θα τιμήσει με την παρουσία του την λήξη ενός μεγάλου διεθνούς συνεδρίου που πραγματοποιείται στην Ολλανδική πρωτεύουσα τις ημέρες αυτές με τίτλο «Amsterdam International Water Week 2019», κατά το οποίο θα λάβει τον λόγο.

Πηγή, φωτογραφίες: Ιερά Μητρόπολη Βελγίου

The post Η άφιξη του Οικουμενικού Πατριάρχου στις Κάτω Χώρες appeared first on .

Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο νόμου, που θα συζητηθεί περαιτέρω από τους πολιτικούς, οι επιβάτες που αναχωρούν από το ολλανδικό έδαφος θα χρεώνονται κατ ‘ανώτατο όριο 7,50 ευρώ. Θα χρεώνονται και τα αεροπλάνα φορτίου (cargo), με συντελεστή 1,92 ευρώ για τα ήσυχα αεροπλάνα και 3,85 ευρώ για τα θορυβώδη αεροσκάφη.

Μια δήλωση του Υπουργείου Οικονομικών ανέφερε ότι «περιλαμβάνει μέτρα για την αποτροπή ενδεχόμενης αρνητικής επίπτωσης στον ρόλο του αεροδρομίου του Schiphol στο Άμστερνταμ ως κόμβου αερομεταφορών και στο διεθνές του δίκτυο συνδέσεων».

«Σε αντίθεση με τα ταξίδια με αυτοκίνητο, λεωφορείο ή τρένο, οι διεθνείς πτήσεις από τις Κάτω Χώρες δεν φορολογούνται με κανένα τρόπο από την ολλανδική κυβέρνηση. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος για την εισαγωγή ενός φόρου πτήσης «, δήλωσε ο Snel σε μια δήλωση.

«Πολλοί από τους γείτονές μας έχουν ήδη φόρο πτήσης, οπότε είναι προτεραιότητά μας να επιδιώξουμε συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο», πρόσθεσε ο υπουργός Εξωτερικών, αναφέροντας μια πρόταση που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες και το Βέλγιο νωρίτερα φέτος σχετικά με την επιβολή φόρων αεροπορικών μεταφορών μέσω διμερών συμφωνιών.

Η ανακοίνωση είναι σαφής στο ότι αν ένας φόρος σε ευρωπαϊκό επίπεδο γίνει πιθανός το 2019 ή το 2020, η εθνική νομοθεσία θα αποτραβηχτεί. Η ολλανδική κυβέρνηση διοργανώνει διάσκεψη τον Ιούνιο για να αξιολογήσει εάν υπάρχει διάθεση για περαιτέρω δράση πέρα από το Βέλγιο και τη Γαλλία.

Τη Δευτέρα (13 Μαΐου), μια διαρροή έκθεσης της ΕΕ έδειξε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένας φόρος επί των αεροπορικών καυσίμων, ο οποίος επί του παρόντος απαλλάσσεται από τις εισφορές με διεθνή συμφωνία, θα μείωνε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και θα είχε περιορισμένο αντίκτυπο στην απασχόληση.

Η ολλανδική κυβέρνηση δήλωσε ότι εξετάζει επίσης τη σκοπιμότητα μιας εισφοράς στην κηροζίνη.

Πηγή: euractiv.gr

The post Ολλανδία: έτοιμη να φορολογήσει τα αεροπορικά ταξίδια appeared first on .

*έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του πρωτότυπου κειμένου

Ὑπάρχει ἰδιαίτερη σχέσις μεταξὺ Ὀρθοδοξίας κατὰ τὴν Βυζαντινὴν ἐποχὴν καὶ τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἐν Valkhof τοῦ Nijmegen. Ἡ Βυζαντινὴ Πριγκήπισσα Θεοφανώ, ἡ ὁποία ἐνυμφεύθη τὸν Γερμανὸ Αὐτοκράτορα Ὄθωνα Β´, ἀπεβίωσεν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἔτος 991. Οἱ ἱστορικοὶ θεωροῦν ὅτι τὸ ὀκταγωνικὸν σχῆμα τῆς Ἐκκλησίας ταύτης ἔχει ἄμεσον σύνδεσιν μὲ τὴν βυζαντινὴν ὀρθόδοξον παράδοσιν, τὴν ὁποίαν μετέφερεν ἡ πριγκήπισσα ἐκ Κωνσταντινουπόλεως. Εἰς ἀνάμνησιν τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν πόλιν ταύτην ὀρθόδοξος ἐνορία ἀφιερωμένη εἰς τὴν Ἁγίαν Θεοφανώ.

Οἱ Βυζαντινοὶ εἰς τὴν πόλιν Bruges κατὰ τὴν χρυσῆν ἐποχήν της.
Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ πόλις τῆς Bruges, ὡς κέντρον ἐμπορίου, ἐγνώρισε τὴν μεγαλυτέραν ἄνθησίν της κατὰ τὰ ἔτη ἀπὸ 1280 ἕως 1480. Κατ´αὐτὸ τὸ διάστημα διέμενον εἰς τὴν Bruges ξένοι ἔμποροι, καθὼς καὶ μία ἑταιρεία ἐπεξεργασίας γούνας συχνὰ μὲ τὰς ἰδικάς των ἐγκαταστάσεις καὶ ἀποθήκας. Διὰ τοῦτο ἡ Bruges κατέστη εἷς ἐκ τῶν σημαντικωτέρων κέντρων καὶ κόμβων ἐμπορίου μεταξὺ Βορρᾶ καὶ Νότου τῆς Εὐρώπης. Ἡ πλατεία τοῦ Χρηματιστηρίου ἀπετέλει τὸ ἐμπορικὸν καὶ οἰκονομικὸν κέντρον τῆς πόλεως, ὅπου καὶ ἀνεπτύχθη τὸ πρῶτον χρηματιστήριον συναλλαγῶν. Ἕκαστον κράτος εἶχε ἐκεῖ τὸν ἰδικόν του οἶκον καὶ ἀποθήκας : οἱ Ἑνετοὶ ἔμποροι, τῆς Φλωρεντίας, Γενουάται, Καστιλιανοί, Ἱσπανοί, Πορτογάλοι, Σκωτσέζοι καὶ Βόρειοι Γερμανοί. Οἱ Ἀνατολῖται καὶ οἱ ἔμποροι τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ Σμύρνης δὲν ἔλειπον ἀπὸ ἐκεῖ. Ἡ Bruges ἐπίσης ἀνεπτύχθη ὡς διεθνὲς κέντρον τέχνης. Χάρις εἰς τὴν Αὐλὴν τῆς Βουργουνδίας ὑπῆρχον ἐπαφαὶ μὲ ταξειδιῶτας ὅλων τῶν περιοχῶν τῆς Εὐρώπης.

Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες τῆς Ὁλλανδίας ἦσαν ἔμποροι τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν ἐν Bruges καὶ ἵδρυσαν ἐμπορικὰ καταστήματα. Εἰς ἀνάμνησιν τοῦ Adriaan Baltyn (1546-1621), προστατευομένου τοῦ οἴκου ‘Brugse Vrije‘, ὑπάρχει ἔγγραφον τὸ ὁποῖον περιγράφει ἐν ὀλίγοις τὴν ἱστορίαν τῶν παλαιῶν ἀνταλλαγῶν μὲ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν καὶ τὴν Ἀνατολήν. Καὶ τοῦτο ὡς συνέπεια μιᾶς δικαστικῆς ὑποθέσεως μεταξὺ τῆς Brugse Vrije καὶ τῆς πόλεως Sluis, ἀναφορικῶς μὲ τὰ δικαιώματα παραιτήσεως καὶ πωλήσεως ὡρισμένων προϊόντων, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν βλάβην καὶ προωρίζοντο διὰ τὰς ἐμπορικὰς ἀποθήκας τῆς Bruges. Εἰς τὸ βιβλίον «Ἐφημερίδες τῆς Bruges» ὁ M. Gaillard περιγράφει τὴν ἐγκατάστασιν τῶν Μικρασιατῶν καὶ τῶν Ἀνατολικῶν εἰς Bruges. Ἐν συντομίᾳ ἐπιβεβαιώνεται ὅτι «ἦσαν οἱ πρῶτοι οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν ἐν Bruges καὶ ἡ ἐμπορική των δραστηριότης χρονολογεῖται ἀπὸ τοῦ 1340». Φαίνεται ὅτι λόγῳ διαφορᾶς των μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Bruges ἠναγκάσθησαν νὰ μετοικήσουν δι´ὀλίγον εἰς Dordrecht, διὰ νὰ ἐπιστρέψουν συντόμως εἰς Bruges. Οἱ Ἰταλοὶ εἰσήγαγον ἐδῶ κυρίως προϊόντα ἀξίας, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ καρικεύματα καὶ σπάνια φροῦτα. Οἱ Φλαμανδοὶ ἠσχολοῦντο κυρίως μὲ τὸ ἐμπόριο γούνας (ἑρμαμίνες καὶ δέρματα Harmer), τὰ ὁποῖα εἰσήγοντο κυρίως ἐκ Κωνσταντινουπόλεως καὶ Σμύρνης. Γνωρίζουμε καλῶς ὅτι οἱ ἔμποροι τῆς Σμύρνης ἐγκατεστάθησαν εἰς κτήριον εἰς τὴν γωνίαν τοῦ Genthof. Ὑπάρχουν ἐπίσης πολλὰ ἔγγραφα ἀρχείου, τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιώνουν τὴν παρουσίαν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν ἐδῶ.

Εὐρίσκουμε ἐπίσης εἰς ἀρκετὰ ἀρχεῖα τῆς Φλάνδρας ἀναφορὰν εἰς Βυζαντινοὺς πρόσφυγας. Ἡ πρώτη ἀναφορὰ χρονολογεῖται κατὰ τὰ ἔτη 1392-1393, εἰς ἔγγραφον ἀρχείων τῆς πόλεως τῆς Bruges. Πρόκειται δι´ἔγκρισιν ἐπιδοτήσεως ἐκ μέρους τοῦ δημάρχου τῆς πόλεως Bruges εἰς ἕναν «ἐπίσκοπον ἐξ Ἑλλάδος…». Ἀλλὰ εἰς τὸ ἴδιον ἀρχεῖον εὑρίσκουμε ἀναφορὰν πολλῶν ἄλλων Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν πόλιν ταύτην καὶ οἱ ὁποῖοι ἔτυχον χρηματικῆς ἐπιχορηγήσεως. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἦτο καὶ ἕνας Ἕλλην ἱερεύς. Ἡ περίοδος τῆς ἀκμῆς τῶν Ἰταλῶν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγκατεστάθησαν εἰς Φλάνδραν οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ περίοδος μεταξὺ 1453 καὶ 1470. Συμφώνως πρὸς τὸν Emile Vanden Busschen: «κατὰ τὴν περίοδον ταύτην ἐμφανίζονται εἰς τὰ ἀρχεῖα τὰ περισσότερα ξένα ὀνόματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐμπορικὰς σχέσεις μὲ τὴν Bruges, κυρίως ὅσων ἦρθαν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλοι ἦσαν πρεσβευταὶ καὶ ἄλλοι ἐγκατεστάθηκαν διὰ πολιτικοὺς λόγους». Εἰς τὸ βιβλίον τοῦ Gilliodts-Van Severen εὑρίσκουμε μίαν σειρὰν ὀνομάτων Ἑλλήνων ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, ἱπποτῶν, εὐγενῶν, μεταξὺ αὐτῶν δὲ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ αὐτοκράτορος, οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς Bruges διὰ νὰ προστατευθοῦν ἐκ τοῦ ὀθωμανικοῦ ζυγοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι ἔτυχον φιλανθρωπίας.

Ἡ Πτῶσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔθεσε τέρμα εἰς τὸ ἐπιτυχημένον ἐμπόριον τῶν Ἑλλήνων ἐν Φλάνδρᾳ, ἐνῶ οἱ Τοῦρκοι τοὺς διαδέχθηκαν ὀλίγον κατ´ὀλίγον. Ἀργότερον, ἐπὶ Φιλίππου Α´ ἐξηφανίσθησαν ἐκ Bruges τόσον οἱ Μικρασιάται, οἱ Ἀρμένιοι καὶ οἱ Τοῦρκοι. Ἀπὸ τοῦ 1480 πράγματι ἐκηρύχθη κατάστασις κρίσεως. Τοῦτο ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῆς παρακμῆς τῆς κλωστοϋφαντουργίας, τῶν αὐστηρῶν ἐμπορικῶν κανονισμῶν, τοῦ ἀνταγωνισμοῦ καὶ τῆς ταχείας ἀναπτύξεως τῆς ἐμπορικῆς μεγαλουπόλεως τῆς Ἀμβέρσης καὶ τῶν πολιτικῶν συνθηκῶν.

Οἱ Ἑλληνες ἔμποροι ἱδρύουν τὴν πρώτην Ἐνορίαν ἐν Ἄμστερνταμ.
Οἱ πρῶτοι Ὀρθόδοξοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν ἐν Ὁλλανδίᾳ ἦσαν χριστιανοὶ ὁπαδοὶ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κυρίλλου Λουκάρεως. Ἦσαν ὑψηλόβαθμοι κληρικοὶ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τοῦ Λέϊντεν, ἀναλαβόντες τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐπαφῶν τοῦ Κυρίλλου Λουκάρεως μὲ τὴν Ὁλλανδικὴν Ἐκκλησίαν. Ἡ διαμονή των ἐν Ὁλλανδίᾳ ἔπαιζε σπουδαῖον ρόλον διὰ τὰς ἐπαφὰς μεταξὺ Ὀρθοδοξίας καὶ Προτεσταντισμοῦ. Ἡ ἐγκατάστασίς των εἰς Ὁλλανδίαν εἶναι ἡ πρώτη σαφὴς ἔνδειξις ὀρθοδόξου χριστιανικῆς παρουσίας ἐν Ὁλλανδίᾳ. Ἐν συνεχείᾳ πολλοὶ Ἕλληνες σπουδασταὶ κατοικοῦσαν ἐν Λέϊντεν. Εἷς ἐξ αὐτῶν θὰ γίνῃ ἀργότερον Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης.

Τὸ 1697 ὁ Μέγας Πέτρος εἰργάσθη ἐπ´ὀλίγον εἰς ναυπηγεῖον τῆς Ἑταιρείας Ἀνατολικῶν Ἰνδιῶν ἐν Ἄμστερνταμ, ὅπου θὰ μελετήσῃ τὴν ναυπηγικήν τέχνην. Εἰς τὰ ἀπομνηνονεύματά του ὅμως δεν ἀναφέρεται εἰς ὀρθόδοξον ναὸν ἐν Ὁλλανδίᾳ.

Πολὺ ἀργότερον, κατὰ τὴν χρυσῆν ἐποχήν, ὅτε οἱ Ἕλληνες ἔμποροι ἐγκατεστάθησαν εἰς Ἄμστερνταμ, ἵδρυσαν τὴν πρώτην Ὀρθόδοξον Ἐνορίαν, τιμωμένην ἐπ´ ὀνόματι τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, εἰς τὴν ὁδόν Koningstraat. Ἡ Ἑλληνικὴ Κοινότης τοῦ Ἄμστερνταμ ἁπηρτίζετο ἀπὸ ἐμπόρους ἐκ Σμύρνης, Χίου, Θεσσαλονίκης καὶ Ζαγορᾶς. Μία πρώτη των φροντίδα ἦτο ἡ ἀπόκτησις ναοῦ διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐξασκοῦν τὰ θρησκευτικά των καθήκοντα, συμφώνως πρὸς τὴν ὀρθόδοξον παράδοσιν. Ἡ πρώτη Θεία Λειτουργία ἐτελέσθη ἐν ἔτει 1752 ὑπὸ Ἐπισκόπου ἐκ Κρήτης. Ἡ Ἐνορία ὑπήγετο ἀπευθείας εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Εὑρέθησαν ἔγγραφα ἀλληλογραφίας μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, τὰ ὁποῖα ἐπιβεβαιώνουν τὸ γεγονός. Ὑπῆρχον ὅμως καὶ Ρῶσσοι μεταξὺ τῶν πιστῶν. Ἤδη κατὰ τὸ ἔτος 1760 οἱ Ἑλληνες ἔμποροι μετέφρασαν τὴν Θείαν Λειτουργίαν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου εἰς τὴν Ὁλλανδικὴν καὶ τὴν ἐξετύπωσαν. Τρία ἔτη ἀργότερον ἡ Ἐκκλησία μετεφέρθη εἰς κτήριον εἰς τὴν ὀδὸν ‘Oudzijds Voorburgwal’, ἀγορασθὲν χάρις εἰς κληροδότημα Ἕλληνος ἐμπόρου, ὁ ὁποῖος εἰργάσθη εἰς τὴν Ἑταιρείαν τῶν Ἀνατολικῶν Ἰνδιῶν. Εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἱερέων φαίνεται ὅτι μέχρι τοῦ ἔτους 1849 ὑπῆρχε Ἕλλην ἱερεύς. Ἀπὸ τοῦ 1852 ὑπάρχουν ρῶσσοι ἱερεῖς. Ἴσως τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν Βασίλισσαν Ἄνναν Παύλοβναν, καθὼς ἐπίσης καὶ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ Ἕλληνες ἔμποροι ἐπέστρεψαν εἰς τὴν πατρίδα των. Πράγματι μετὰ τοὺς γάμους τῆς Ἄννης Παύλοβνα καὶ τοῦ Πρίγκηπος Γουλιέλμου Β´τῆς Ὀράγκης (1816) ἀνοίγει νέο κεφάλαιο διὰ τὴν Ὀρθοδοξίαν ἐν Ὁλλανδίᾳ. Ἡ Ἄννα Παύλοβνα, ἀδελφὴ τοῦ Τσάρου Ἀλεξάνδρου τοῦ Α´, παρέμεινε πιστὴ εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ εἶχε καὶ ὀρθόδοξον παρεκκλήσιον εἰς ἕκαστον βασιλικὸν παλάτιον. Ἐπίσης ἔθεσε τὸν Ναὸν τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης ὑπὸ τὴν προστασίαν της. Ὡστόσο δὲν ὑπῆρχον πλέον πολλοὶ Ἕλληνες εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Ὁλλανδίας. Ἐπέστρεψαν εἰς Ἑλλάδα ἅμα τῇ ἀνεξαρτησίᾳ της. Ἡ Ἐνορία τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης μετὰ τὸν θάνατον τῆς βασιλίσσης Ἄννης Παύλοβνας ἔπαυσε τὴν λειτουργίαν της.

Μετὰ ἀπὸ διακοπὴν περισσότερον τοῦ αἰῶνος, ἡ Ἐνορία ταύτη ἐπανήρχισε τὴν λειτουργίαν της, καὶ ἀπὸ τοῦ 2016 εὑρίσκεται εἰς τὰ περίχωρα τοῦ Ἄμστερνταμ, εἰς τὸ προάστειον Ζάνταμ.

Ἐξελίξεις ἐν Βελγίῳ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ 20οῦ αἰῶνος
Τὸ 1900 ἱδρύθη ἐν Βελγίῳ ἡ πρώτη ὀρθόδοξος ἐνορία διὰ τοὺς Ἕλληνας ἐμπόρους καὶ ναυτικοὺς οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν μεγάλην πόλιν τῆς Ἀμβέρσης. Ἡ Ἐνορία ἀφιερώθη εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου καὶ ἀνήκει, ὅπως καὶ ἅπασαι αἱ Ἑλληνικαὶ ἐνορίαι τῆς Διασπορᾶς, εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Τὸ Πατριαρχεῖον ἀπέστειλε τὸν Ἀρχιμανδρίτην Γεννάδιον Θέμελην ὡς πρῶτον Ἱερατικῶς Προϊστάμενον αὐτῆς.

Μέχρι τῆς ἐνάρξεως τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ πλειοψηφία τῶν ὀρθοδόξων μεταναστῶν, Ἑλλήνων ἤ Ρώσσων, ἦσαν πτωχοὶ ἐργαζόμενοι καὶ μικρᾶς μορφώσεως. Ἦσαν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐταξίδευον δι´ἐμπορικοὺς λόγους καὶ ἀνεζήτουν ἐργασίαν εἰς τὴν Δύσιν.

Ἠκολούθησαν μεταναστευτικὰ κύματα πρὸς τὸ Βέλγιον ἀνθρώπων μορφωμένων, πεπολιτισμένων καὶ διανοουμένων. Π.χ. οἱ Ρῶσσοι μέτοικοι μετὰ τὴν Ἐπανάστασιν τοῦ 1917 καὶ οἱ Ἕλληνες ἐγκαταλείψαντες ἐξαναγκαστικῶς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν Καταστροφήν. Μεταξὺ αὐτῶν ὑπῆρχον ἄνθρωποι διανοούμενοι, κάτι ποὺ ἔλειπε κατὰ τὴν προηγουμένην γενεάν. Αὐτὴ ἡ μετανάστευσις, εἶχε τὸ συναίσθημα ὅτι ἐχάνετο μέσα εἰς τὸν ξένον δυτικὸν κόσμον, ἀνεζήτει δὲ νὰ ἀναλάβῃ δυνάμεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἡ Ἐκκλησία ἦτο ἡ μόνη δυναμένη νὰ ἀναπληρώσῃ τὴν ἀπουσίαν τῆς Πατρίδος.

Τὸ ἔτος 1926 ἡ Ἀδελφότης τῶν Ἑλληνίδων κυριῶν ἠγόρασε τὸ κτήριον τῆς Rue de Stassart εἰς Βρυξέλλας, τὸ ἰσόγειον τοῦ ὁποίου διεμορφώθῃ εἰς Ἐκκλησίαν διὰ τοὺς Ἕλληνας. Ἡ Ἐκκλησία ταύτη τιμᾶται ἐπ´ὀνόματι τῶν Ἀρχιστρατήγων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ. Ἡ Ἐνορία ταύτη ἐξυπηρετεῖτο κατ´ἀρχὰς ὑπὸ τοῦ ἱερέως τῆς Ἀμβέρσης.

Εἰς τὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 50 μετέβησαν εἰς Βέλγιον οἱ πρῶτοι ξένοι ἐργάται, πρὸς ἐργασίαν εἰς τὰ ἀνθρακωρυχεῖα. Ἦσαν περίπου 30.000 Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ ὡρισμένοι Σέρβοι. Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς λατρευτικάς των ἀνάγκας ἀπέστειλε εἰς τὸ Βέλγιο τέσσαρας ἱερεῖς, ἀποφοίτους τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης. Μεταξὺ αὐτῶν ἦτο νέος ὁ Ἱερομόναχος Παντελεήμων Κοντογιάννης, ὁ μετέπειτα Μητροπολίτης Βελγίου, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε νέας ἐνορίας εἰς Μπορινάζ, Λιέγην καὶ τὸ Βελγικὸ Λιμβοῦργο.

Ὅλο καὶ περισσότερο οἱ Βέλγοι γνωρίζουν καλύτερον τὴν ὀρθόδοξον παρουσίαν εἰς τὴν χώραν των. Μικτοὶ γάμοι, ἡ Β´Βατικανὴ Σύνοδος, αἱ Οἰκουμενικαὶ Συναντήσεις εἰς παγκόσμιον ἐπίπεδον ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Βέλγιον. Ὑπῆρχον ἐπίσης ἐνδιαφερόμενοι οἱ ὁποῖοι ἀνεζήτουν διὰ τῆς μελέτης, διὰ διαλέξεων ἤ δι᾽ἐπισκέψεων εἰς τὸ Ἀββαεῖον τῶν Βενεδικτίνων μοναχῶν ἐν Chevetogne καὶ ἐγνώρισαν τὸν πλοῦτον τῆς Ὀρθοδοξίας. Αὐτὸ τὸ Μοναστῆρι τῆς Ἑνώσεως συνέβαλε πολὺ εἰς τὴν γνῶσιν καὶ τὴν κατανόησιν τοῦ πλούτου τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως, ἀγνώστου εἰς μέγα βαθμὸν μέχρι τότε εἰς τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσμον.

Ὀλίγον κατ´ὀλίγον ἤρχισεν νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη τῆς Ὀρθοδοξίας εἰς τὴν τοπικὴν γλῶσσαν. Τοιουτοτρόπως ὁ ἀριθμὸς τῶν αὐτοχθόνων ὀρθοδόξων ηὐξήθη καὶ ἐμφανίσθησαν ἐνορίαι των εἰς διαφόρους πόλεις τοῦ Βελγίου. Εἰς αὐτὰς τὰς Ἐνορίας ἡ Θεία Λειτουργία δὲν ἐτελεῖτο εἰς τὴν Ἑλληνικήν, οὔτε εἰς τὴν Σλαβωνικήν, οὔτε ἀκόμη εἰς τὴν Ρουμανικὴν γλῶσσαν, ἀλλὰ εἰς τὴν τοπικὴν γλῶσσαν διὰ τὴν καλυτέραν κατανόησίν της.

Τὴν 12ην Αὐγούστου 1969 ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἵδρυσε τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Βελγίου καὶ Ἐξαρχίαν Κάτω Χωρῶν καὶ Λουξεμβούργου. Ὡς πρῶτος Μητροπολίτης Βελγίου ἐξελέγη ὁ Μητροπολίτης Σελευκείας Αἰμιλιανὸς (Ζαχαρόπουλος), κάποτε Μέγας Πρωτοσύγκελλος εἰς τὰ Πατριαρχεῖα. Ἡ ἐνθρόνισίς του ἐπραγματοποιήθη τὴν 11ην Νοεμβρίου τοῦ ἰδίου ἔτους εἰς τὴν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν τῆς λεωφόρου Stalingrad ἐν Βρυξέλλαις. Ἡ Μητρόπολις τότε εἶχε 13 ἐνορίας.

Τὸν Νοέμβριον τοῦ 1972 τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ δικηγόρου Ἰγνατίου Peckstadt ἱδρύθη ἡ πρώτη Φλαμανδόφωνος Ἐνορία τιμωμένη εἰς τὴν μνήμην τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, προστάτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἡ Ἐνορία αὕτη ἐγκαθιδρύθη εἰς παλαιὸ κτήριον τοῦ πρώην μοναστηριοῦ «Béguinage Élisabeth». Ὡς πρωτεργάτης τῆς Ἐνορίας ταύτης ἐχειροτονήθη διάκονος καὶ ἐν συνεχείᾳ ἱερεύς της.

Τὸ θέρος τοῦ 1974 ὁ Ἀρχιμανδρίτης Παντελεήμων Κοντογιάννης, πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βελγίου, ἐξελέγη ὑπὸ τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὡς βοηθὸς ἐπίσκοπος τοῦ Μητροπολίτου Βελγίου Αἰμιλιανοῦ, μὲ τὸν τίτλον τοῦ Ἐπισκόπου Ἀπολλωνιάδος. Ἡ εἰς ἐπίσκοπον χειροτονία του ἐτελέσθη τὴν 18ην Αὐγούστου 1974 εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Βρυξελλῶν.

Τὴν 22αν Δεκεμβρίου 1982 – μετὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Μητροπολίτου Αἰμιλιανοῦ ὡς Μητροπολίτου Κώου – ἐξελέγη ὁ Ἐπίσκοπος Ἀπολλωνιάδος Παντελεήμων Μητροπολίτης Βελγίου. Μετὰ τὴν ἐκλογήν τοῦ ὡς Μητροπολίτου Βελγίου τὰ πράγματα ἤλλαξαν σταδιακῶς διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν ἐν Βελγίῳ. Εἰργάσθη πυρετωδῶς διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Βελγίῳ. Αἱ ἐπαφαὶ μὲ διαφόρους προσωπικότητας, τὰς ὁποίας εἶχε πλησιάσει καὶ ὁ Μητροπολίτης Αἰμιλιανός, ἐνισχύθησαν. Ὁ νέος Μητροπολίτης εἰς τὴν προσπάθειαν ταύτην ἐπλαισιώνετο ὑπὸ νομικῶν συμβούλων μεταξὺ τῶν ὁποίων οἱ Πρωτοπρεσβύτεροι Marc Nicaise καὶ Ignace Peckstadt, καθὼς καὶ ὁ Δρ. Antoine van Bruaene. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιμόνου ταύτης καὶ συστηματικῆς προσπαθείας τοῦ Μητροπολίτου Παντελεήμονος εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐπίσημον ἀναγνώρισιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπὸ τοῦ Βελγικοῦ Κράτους τὸν Μάρτιον τοῦ ἔτους 1985. Ἐχρειάζετο ὡστόσο ἐπιπρόσθετος ἐργασία τῶν διακαστικῶν ἀποφάσεων διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀναγνωρίσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη τὸ ἔτος 1988 καὶ διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται ὅτι: «Ὁ Μητροπολίτης Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως εἶναι ἐκπρόσωπος ἁπάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Βελγίῳ». Ὁ Μητροπολίτης Βελγίου Παντελεήμων ἦτο πολὺ ἱκανοποιημένος διὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην, διότι συμπίπτει ἐπὶ πλέον καὶ μὲ τὴν ὀρθόδοξον ἐκκλησιολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν μόνον ἕνας ἐπίσκοπος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τοὺς πιστοὺς μιᾶς συγκεκριμένης γεωγραφικῆς περιοχῆς (ἐν προκειμένῳ τοῦ Βελγίου ἔναντι τῶν Ἀρχῶν). Τοῦτο ἐπετεύχθη κατόπιν ἐγκρίσεως τῶν ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων ὀρθοδόξων δικαιοδοσιῶν ἐν Βελγίῳ. Βεβαίως λόγῳ τῆς ἀναγνωρίσεως πολλαπλασιάσθηκε ἡ ἐργασία καὶ αἱ φροντίδες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

Μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ὀρθόδοξοι ἐνορίαι ἱδρύθησαν εἰς ἅπασαν τὴν ἐπικράτειαν τοῦ Βελγίου. Κατ´ἀρχὰς ὅπου ὑπῆρχον Ἕλληνες ἀπόδημοι ἐγκατεστημένοι, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλας τὰς σημαντικὰς πόλεις τῆς χώρας. Εἰς τὰ παρεκκλήσια καὶ τοὺς ἐνοριακοὺς ναοὺς ὅλης τῆς χώρας αἱ ἀκολουθίαι τελοῦνται εἰς τὴν ἑλληνικἠν, ἡ εἰς διαφόρους ἄλλας γλώσσας.

Τὸν Νοέμβριον τοῦ 2013 ὁ Μητροπολίτης Βελγίου Παντελεήμων ὑπέβαλε εἰς τὴν Ἁγίαν καὶ Ἱερὰν Σύνοδον τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τὴν παραίτησίν του διὰ λόγους ὑγείας, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτή.

Τὴν 27ην Νοεμβρίου 2013 ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐξέλεξε τὸν Ἐπίσκοπον Σινώπης Ἀθηναγόραν (Peckstadt) ὡς Μητροπολίτην Βελγίου καὶ Ἔξαρχον Κάτω Χωρῶν καὶ Λουξεμβούργου. Εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἐπέλεξε μὴ ἑλληνικῆς καταγωγῆς ὡς ἐπαρχιούχον Μητροπολίτην τοῦ Θρόνου. Ἔκτοτε ὁ Μητροπολίτης Ἀθηναγόρας εἶναι ὁ ἐκπρόσωπος ὁλοκλήρου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Βελγίῳ, Κάτω Χώραις καὶ Λουξεμβούργῳ καὶ πρόεδρος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως ἐν Μπενελούξ. Τὸν Φεβρουάριον τοῦ 2014 ὁ Μητροπολίτης Ἀθηναγόρας ἐπελέγη ὡς μέλος τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐν Βελγίῳ ἔχει πάντοτε πολλὰς κοινωνικὰς δραστηριότητας, μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς αὐτὰς τῆς ὀρθοδόξου νεότητος, ἐπισκέψεις τῶν κληρικῶν κατ´οἶκον καὶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα καὶ εἰς ἀνθρώπους εἰς ἀνέχειαν. Οἱ κληρικοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀκούραστοι, εἶναι διαθέσιμοι πάντοτε διὰ νὰ εὑρίσκουν λύσεις εἰς ποιμαντικὰ καὶ κοινωνικά προβλήματα.

Χάρις εἰς τὴν ἐπίσημον ἀναγνώρισίν της, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐν Βελγίῳ ἐπέτυχε νὰ ἐξελιχθῇ εἰς μίαν ὀργανωμένην ὀντότητα παραλλήλως μὲ τὰς ἄλλας θρησκείας καὶ ὁμολογίας. Ἔκτοτε εἶναι παροῦσα εἰς ὅλα τὰ ἐπίσημα γεγονότα τοῦ κράτους, ἐκπροσωπουμένη ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου-Ἀρχιεπισκόπου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἤ τὸν ἐκπρόσωπόν του. Διατηρεῖ πολὺ καλὰς ἐπαφὰς μὲ ὅλους ἔχουσα ἐπίγνωσιν ὅτι ἡ κοινωνία μας ἔχει ἀνάκην διαλόγου. Τοῦτο ἰσχύει ὄχι μόνον διὰ τὸν διάλογον μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἐπίσης καὶ μὲ τὰς ἄλλας ὁμολογίας καὶ θρησκείας καθὼς καὶ μὲ ἄλλους ἑταίρους.

Ὁ καθεὶς ἀντιλαμβάνεται ὅτι εἰς τὴν πλουραλιστικήν, πολυπολιτισμικὴν καὶ πολυθρησκευτικὴν κοινωνίαν μας ὑπάρχει ἀνάγκη διαλόγου καὶ διαβουλεύσεων διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν προσπαθειῶν κοινωνικῆς συνοχῆς καὶ ἀρμονικῆς συμβιώσεως. Αἱ ἐπαφαὶ μεταξὺ τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν Ἁρμοδίων Κρατικῶν Ἀρχῶν δέον ὅπως μὴ περιορίζονται μόνον εἰς ὑλικὰ ζητήματα. Πράγματι χρειάζονται νὰ γίνουν πολλὰ ἀναφορικῶς μὲ τὰς σχέσεις μεταξὺ κρατικῶν Ἀρχῶν, θρησκειῶν καὶ κοινωνίας. Αἱ ἐντάσεις γίνονται αἰσθηταὶ εἰς τὴν καθημερινὴν ζωὴν καὶ μέσῳ τῶν κοινωνικῶν δικτύων. Τὰ θρησκευτικὰ σύμβολα, αἱ παραδοσιακαὶ ἐνδυματολογικαὶ ἀπαιτήσεις, ἡ ἐπιταγὴ τῆς ἐντάξεως εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ κάθε εἴδους πολιτιστικαὶ παραδόσεις δημιουργοῦν πολλὰ ἐρωτήματα. Εἶναι ἐπιτακτικὴ μία νέα ἀντιμετώπισις τῶν ἀνωτέρω.

Ἐξελίξεις εἰς Κάτω Χώρας ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ 20οῦ αἰῶνος
Ἀμέσως μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν Καταστροφὴν τὸ 1922 Ἕλληνες τῆς Κωνσταντινουπόλεως καθὼς καὶ ἐκ Σμύρνης καὶ ἄλλων Ἑλληνικῶν πόλεων ἐγκατεστάθησαν εἰς Ὁλλανδίαν. Μὴ ἔχοντες ἰδικήν των Ἐκκλησίαν προσεκάλουν τὸν Ἕλληνα ἱερέα ἐξ Ἀμβέρσης εἰς Ὁλλανδίαν διὰ τὴν τέλεσιν τῆς Θείας Λειτουργίας καθὼς καὶ τῶν ἄλλων ἱερῶν ἀκολουθιῶν. Κατ´ἀρχὰς ἦτο ὁ Ἀρχιμανδρίτης Πατρίκιος Κωνσταντινίδης καὶ ἀργότερον ὁ διάδοχός του Ἀρχιμανδρίτης Αἰμιλιανὸς Τιμιάδης. Μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ἐγένετο συνείδησις ὅλων ἡ ἀναγκαιότης ἱδρύσεως ἰδικῆς των Ἐκκλησίας. Τοιουτοτρόπως μετὰ τὸν Β´ Παγκόσμιον Πόλεμον ἱδρύθη Σύλλογος Ἑλλήνων τὸ ἔτος 1947. Οἱ ὑπεύθυνοι τοῦ Συλλόγου ἐπεσκέφθησαν τὸν Δήμαρχον τοῦ Ρόττερνταμ μὲ τὸ αἴτημα τῆς χορηγείας οἰκοπέδου, ἐπέτυχον μάλιστα νὰ λάβουν δωρεὰν οἰκόπεδον εἰς τὴν περιοχὴν Westdijk. Τὸ 1954 ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι κατασκευῆς τοῦ νέου ἱεροῦ ναοῦ, τοῦ ὁποίου τὸν θεμέλιον λίθον ἐτοποθέτησεν ὁ Ἐπίσκοπος Ρηγίου Μελέτιος καὶ ὁ Ἀρχιμανδρίτης Αἰμιλιανὸς Τιμιάδης τῇ παρουσίᾳ τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος Ἀλεξάνδρου Παπάγου. Τὸ ἔτος 1957 ὁ Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας Ἰάκωβος ἐτέλεσε τὰ Ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ τούτου. Εἰς τὴν τελετὴν τῶν ἐγκαινίων παρέστησαν ἐπίσης ἐκπρόσωποι τῶν δύο Ρωσσικῶν ἐνοριῶν ἐν Ὁλλανδίᾳ. Ὁ Ἀρχιμανδρίτης Διονύσιος Χατζηβασιλείου (ἀργότερον Μητροπολίτης Λεοντουπόλεως – τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας) ἦτο ὁ πρῶτος ἱερεύς. Ὀλίγους μῆνας ἀργότερον τὸν διεδέχθη ὁ Ἀρχιμανδρίτης Θεόκλητος Μιχαλᾶς. Λίαν συντόμως ἀντεκατεστάθη ὑπὸ τοῦ Ἱερομονάχου Μαξίμου Μαστίχη, ὁ ὁποῖος μετέπειτα προήχθη εἰς βοηθὸν ἐπίσκοπον μὲ τὸν τίτλον Εὐμενείας (+2015).

Ὁ πατὴρ Μάξιμος ὤργωσε κυριολεκτικῶς ταξιδεύων ὅλην τὴν Ὁλλανδίαν διὰ τὴν τέλεσιν τῆς Θείας Λειτουργίας εἰς διαφόρους πόλεις τῆς Ὁλλανδίας καθὼς καὶ πρὸς ἐπίσκεψιν Ἑλλήνων χριστιανῶν. Μία πόλις τὴν ὁποίαν ἐπεσκέπτετο συχνὰ ἦτο ἡ Οὐτρέχτη, εἰς τὴν ὁποίαν μὲ τὴν παρότρυνσιν καὶ οἰκονομικὴν συμπαράστασιν τοῦ Ἄρχοντος Χαριλάου Χιωτάκη ἀπεκτήθη ἀκίνητον, τὸ ὁποῖον διεμορφώθη εἰς Ἱερὸν Ναόν, ὁ ὁποῖος ἐνεκαινιάσθη ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Βελγίου Παντελεήμονος τὸ 1987. Τὸ ἴδιον ἔτος ὁ Ἀρχιμανδρίτης Μάξιμος Μαστίχης προήχθη εἰς βοηθὸν ἐπίσκοπον τῆς Μητροπόλεως Βελγίου καὶ Ἐξαρχίας Κάτω Χωρῶν καὶ Λουξεμβούργου. Ἡ εἰς ἐπίσκοπον χειροτονία του ἐγένετο εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ρότερνταμ ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Βελγίου Αἰμιλιανοῦ Τιμιάδου, συμπαραστατουμένου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Σουηδίας Παύλου καὶ τῶν Ἐπισκόπων Σασσίμων Ἱερεμίου καὶ Ἀπολλωνιάδος Παντελεήμονος. Ὁ Ἐπίσκοπος Μάξιμος διέμενε ἐν Ρόττερνταμ μέχρι τὸ ἔτος 1992, ὁπότε καὶ μετεκόμισεν εἰς Βρυξέλλας.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις Βελγίου καὶ Ἐξαρχία Κάτω Χωρῶν καὶ Λουξεμβούργου (Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον) ἔχει εἰς Ὁλλανδίαν ἐνορίας εἰς Ρότερνταμ, Ἄμστερνταμ, Χάγην, Οὐτρέχτην, Ἐϊντόβεν, Τίλμπουρχ, Χόρινχεμ καὶ Νεϊμέγκεν. Ἔχει ἐπίσης γυναικείαν Ἱερὰν Μονὴν εἰς τὸ Ἄστεν Ὁλλανδίας ἀφιερωμένην εἰς τὸ Γενέθλιον τῆς Θεοτόκου. Τὸ μοναστῆρι ἱδρύθη τὸ 1989 ὑπὸ τῆς Καθηγουμένης Μοναχῆς Μαρίας (+2016) καὶ σήμερον ἀριθμεῖ ἕξ μονάζουσας. Ἡ Γερόντισσα Μαρία ἦτο Ὁλλανδὴ καὶ εἰς ἡλικίαν 21 ἐτῶν εἰσήχθη εἰς ὀρθόδοξον Ἱερὰν Μονὴν ἐν Χάγῃ. Ἀργότερον μετέβη εἰς Γιουγκοσλαυΐαν καὶ εἰς Ἑλλάδα, ὅπου διέμεινε ἐπὶ 10 ἔτη εἰς δύο μοναστήρια. Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἄστεν εἶναι πνευματικὸν κέντρο τῆς Ὀρθοδοξίας ἐν Ὁλλανδία.

Ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐπισκοπικῆς Συνελεύσεως Μπενελοὺξ τὸ ἔτος 2010, οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι ὑπέγραψαν συμφωνίαν ὅτι εἰς τὸ ὲξῆς: «ὁ Μητροπολίτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου Κκωνσταντινουπόλεως ἤ ὁ ἀντιπρόσωπός του εἶναι ὁ Ἐπίσημος Ἐκπρόσωπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν Ὁλλανδίᾳ». Τὸ 2013 κατετέθησαν τὰ καταστατικά. Ταῦτα ρυθμίζουν τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν ἐκπροσώπησιν. Ἐδημιουργήθη ἀκόμη Συμβούλιον τὸ ὀποῖον δέον νὰ συνοδεύῃ καὶ ὑποστηρίζει τὸν Ἐπίσημον Ἐκπρόσωπον. Σήμερον ὁ Ἐπίσημος Ἐκπρόσωπος εἶναι ὁ Μητροπολίτης Βελγίου κ. Ἀθηναγόρας (Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον).

Ἐξελίξεις εἰς τὸ Μεγάλο Δουκάτο τοῦ Λουξεμβούργου ἀπὸ τὸν 20ὸν αἰῶνα.
Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες ἐγκατεστάθησαν ἐν Μεγάλῳ Δουκάτῳ τοῦ Λουξεμβούργου ὅταν τὸ κράτος τοῦτο ἤρχισε νὰ στεγάζῃ διεθνεῖς θεσμοὺς καὶ ὀργανισμούς, ὅπως τὸ «Εὐρωπαϊκὸν Δικαστήριον», τὴν «Εὐρωπαϊκὴν Τράπεζαν Ἐπενδύσεων», τὸ «Εὐρωπαϊκὸν Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον» καὶ ἄλλα.

Πολὺ πρὸ τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βελγίου καὶ Ἐξαρχίας Κάτω Χωρῶν καὶ Λουξεμβούργου (κατὰ τὸ 1969) ὑπῆρχον ὀρθόδοξοι χριστιανοί, τοὺς ὁποίους διηκόνει ὁ Ἀρχιμανδρίτης Αἰμιλιανὸς Τιμιάδης (ἀργότερον Μητροπολίτης Σηλυβρίας) καὶ ἐν συνεχείᾳ ὀ Ἀρχιμανδρίτης Παντελεήμων Κοντογιάννης (ἀργότερον Μητροπολίτης Βελγίου). Ὁ τελευταῖος μάλιστα διέσχιζε τὴν Χώραν ταύτην διὰ νὰ τελέσῃ τὴν Θείαν Λειτουργίαν κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν Ἑορτῶν καὶ τῶν διακοπῶν. Αἱ Βαπτίσεις καὶ οἱ γάμοι ἐτελοῦντο εἰς τὰς οἰκίας τῶν πιστῶν, ὅπως συνέβαινε ἐνίοτε καὶ ἐν Βελγίῳ. Ἀπὸ τοῦ 1959 ἕως τοῦ 1968 αἱ Ἱεραὶ Ἀκολουθίαι ἐτελοῦντο εἰς τὸ παρεκκλήσιον τοῦ μοναστηριοῦ: «Couvent du Sacré-Cœur» εἰς τὴν λεωφόρον: Boulevard d’Avranches.

Μετὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Βελγίου, ὁ Μητροπολίτης Αἰμιλιανὸς Ζαχαρόπουλος ἐστενοχωρεῖτο διότι αἱ συνθῆκαι δὲν ἐπέτρεπον τὴν ἐγκατάστασιν μονίμου ἱερέως ἐν Λουξεμβούργῳ. Μέχρι τοῦ 1975 αἱ Ἱεραὶ Ἀκολουθίαι ἐτελοῦντο εἰς τὸν Ἐνοριακὸν Ναὸν Sacré-Cœur τῆς ὁδοῦ Dicks, ἐν Λουξεμβούργῳ. Ἐν συνεχείᾳ διετέθη κτήριον ἐκ μέρους τοῦ κράτους εἰς τὴν ὁδὸν Pulvermühl 3 τοῦ Λουξεμβούργου διὰ τὴν ὀρθόδοξον ἐνορίαν, ὅπου ἐτελοῦντο αἱ Ἱεραὶ Ἀκολουθίαι ἀπὶ τοῦ 1976. Ἡ Ἐνορία ἐτιμᾶτο ἐπ´ὀνόματι τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων.

Κατὰ τὸ ἔτος 1980 ἡ Ἐνορία ἠρίθμει περὶ τοὺς ἑκατὸν Ἕλληνας πιστοὺς ἐν Λουξεμβούργῳ. Μὲ τὴν εἴσοδον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν Ἕνωσιν ἤρχισε σταδιακῶς νὰ αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐργαζομένων Ἑλλήνων εἰς τοὺς εὐρωπαϊκοὺς καὶ διεθνεῖς ὀργανισμούς.

Ἱερεῖς διατελέσαντες ἐφημέριοι τῆς Ἐνορίας ταύτης εἶναι οἱ ἀκόλουθοι: Πανοσιλογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἰωάννης Σακελλαρίου (τότε φοιτητὴς ἐν Στρασβούργῳ καὶ νῦν Μητροπολίτης Θερμοπυλῶν) (ἀπὸ 1981 ἕως 1982), Πρεσβύτερος Ἰωάννης Κλῆς (ἀπὸ 1984-1985), Πρεσβύτερος David De Bruyn (ἀπὸ 1986-1989), Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἐμμανουὴλ Ἀδαμάκης (νῦν Μητροπολίτης Γαλλίας) (ἀπὸ 1988 ἕως 1989), Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωακεὶμ Εὐαγγελινός (ἀπὸ 1990 ἕως 1999) καὶ Πρωτοπρεσβύτερος Ἐλεφθέριος Άνυφαντάκης (ἀπὸ 1999 ἕως 2012).

Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Μητροπολίτης Παντελεήμων εἰργάζετο διὰ τὴν ἐπίσημον Ἀναγνώρισιν τῆς Ἐνορίας ταύτης, κάτι ποὺ ἐπετεύχθη τὸ ἔτος 1997.

Χάρις εἰς τὴν δωρεὰν οἰκοπέδου εἰς τὴν περιοχὴν Weiler-la-Tour ὑπὸ τοῦ Ρωμαιοκαθολικοῦ ἱερέως Nicolas Schmidt, ἡ Ἐνορία τοῦ Λουξεμβούργου ἤρχισε ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βελγίου κ. Παντελεήμονος τὰ σχέδια καὶ τὰς ἐργασίας πρὸς κατασκευὴν ὀρθοδόξου ναοῦ ἀφιερωμένου εἰς τὸν Ἅγιον Νικόλαον καθὼς καὶ ἐνοριακῆς αἰθούσης. Τὰ ἐγκαίνια τοῦ νέου Ἱεροῦ Ναοῦ ἐτελέσθησαν τὴν 18ην Ὀκτωβρίου 2008 ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου Παντελεήμονος, συμπαραστατουμένου ὑπὸ τῶν Ἐπισκόπων: κ. Λουκᾶ (Πατριαρχείου Σερβίας), Ἀρίστης κ. Βασιλείου, Εὐμενείας κ. Μαξίμου καὶ Σινώπης κ. Ἀθηναγόρου (νῦν Μητροπολίτου Βελγίου).

Σήμερον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐν Λουξεμβούργῳ εἶναι ἐπισήμως Ἀνεγνωρισμένη, μὲ Σύμβασιν ὑπογεγραμμένην τὴν 26ην Ἰανουαρίου 2015. Ἡ Συμφωνία ταύτη ἀφορᾶ τὴν Ἀναγνώρισιν τεσσάρων Ἐνοριῶν: Ἑλληνικῆς, Ρωσσικῆς, Σερβικῆς καὶ Ρουμανικῆς. Ἐπίσημος Ἐκπρόσωπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Μητροπολίτης Βελγίου καὶ Ἔξαρχος Κάτω Χωρῶν καὶ Λουξεμβούργου. Ἡ Συμφωνία ταύτη ἀντεκατέστησε τὰς παλαιοτέρας μεταξὺ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ Κράτους τοῦ Λουξεμβούργου τῶν ἐτῶν 1977 καὶ 2004.

Ἱερεῖς τῶν Ἐνοριῶν τοῦ Ἁγίου Νικολάου καὶ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Λουξεμβούργου ἀπὸ τοῦ 2014 εἶναι ὁ Πρωτοπρεσβύτερος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου Παναγιώτης Μοσχονᾶς, ἱερατικῶς προϊστάμενος, καὶ ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Σπυρίδων Τσεκούρας, ἐφημέριος.

Πηγή: orthodoxianewsagency.gr

The post Η Ιστορία της Ορθόδοξης Παρουσίας στις Κάτω Χώρες appeared first on .

Συγκεκριμένα, στις 10 Δεκεμβρίου 2018 στην Χάγη, με την συνεργασία του Γραφείου ΕΟΤ Κάτω Χωρών και του Πρέσβη της Ελλάδας στην Ολλανδία, κου Δημήτρη Χρονόπουλου, έγινε παρουσίαση της Περιφέρειας Αττικής, ενώπιον σημαντικών τουριστικών παραγόντων από όλη την χώρα, και ακολούθησε δεξίωση στην πρεσβευτική κατοικία, μέσα σε εξαιρετικά ευχάριστο κλίμα, με ποιοτικά εδέσματα της ελληνικής κουζίνας και αγαπημένα ακούσματα των μεγάλων μας συνθετών.

Περίπου είκοσι tour operators, δημοσιογράφοι και bloggers εκπροσώπησαν φορείς, όπως το TeVoet, το Griekenland.net, η Misset Horeca, το New Skool Media, το Travelution, το Zonvaart Reizen, το TravMedia, η AEGEAN (UK, Ireland & Benelux), κ.λπ. Ο ίδιος ο Πρέσβης αναφέρθηκε στη μοναδική πολιτιστική κληρονομιά της Αττικής, αλλά και στη ζωντανή σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία που τη χαρακτηρίζει, ενώ η κα Δημοπούλου απηύθυνε χαιρετισμό εκ μέρους της Περιφερειάρχου Αττικής, κας Ρένας Δούρου, τονίζοντας την αναπτυξιακή δυναμική του Tουρισμού στην Περιφέρεια κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων χρόνων.

Στη συνέχεια, τα στελέχη της Διεύθυνσης Τουρισμού, η Προϊσταμένη της Διεύθυνσης, κα Αθηνά Κολυβά, και η Προϊσταμένη του Τμήματος Τουριστικής Προβολής, κα Μαρία Παντελούς, ανέπτυξαν τα χαρακτηριστικά των ώριμων τουριστικών προϊόντων, που διαχέονται σε όλη την επικράτεια της Περιφέρειας Αττικής, και ακολούθως διενεμήθη στους καλεσμένους ανάλογο οπτικοακουστικό υλικό.

Μια δεύτερη βραδιά παρουσίασης, σε ανάλογο κλίμα, πραγματοποιήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου, στην Μπρυζ του Βελγίου, σε γνωστό ελληνικό εστιατόριο της πόλης, όπου περίπου εικοσιπέντε εκπρόσωποι της βελγικής τουριστικής αγοράς (Association of European Journalists in Belgium, Belgian Federation of Tourist Press, The Brussels Chronicle, Essential Greece, World of Travel, Pag Tour, Reiskrant, Travel Bee, Frank Devos Reizen, Luna Travel, travelmagazine.be, AEGEAN (UK, Ireland & Benelux), κ.λπ.) είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τους δεκάδες εναλλακτικούς τρόπους διακοπών στην Αττική.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο επικεφαλής του Γραφείου Εμπορικών και Οικονομικών Υποθέσεων της ελληνικής Πρεσβείας στο Βέλγιο, κύριος Αναστάσιος Παπαθωμάς, Σύμβουλος ΟΕΥ Α΄.

Οι εισερχόμενοι Ολλανδοί επισκέπτες ανέρχονται σε περίπου ένα εκατομμύριο ετησίως σε όλη την χώρα, και φαίνεται να προτιμούν προορισμούς διακοπών «ηλίου και θάλασσας», καθώς και περιηγητικών διακοπών, προϊόντα που γνώρισαν ότι προσφέρει πλέον σε μεγάλο βαθμό και η Αττική, σε όλη την ακτογραμμή και τα νησιά της. Οι δε Βέλγοι τουρίστες της Ελλάδας είναι περίπου πεντακόσιες χιλιάδες το χρόνο, και έχουν ανάλογες προτιμήσεις.

Όλοι οι επαγγελματίες του Τουρισμού, και από τις δυο αγορές, έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Αττική Ριβιέρα, για όλα τα νησιά του Σαρωνικού και τα Κύθηρα και Αντικύθηρα, αλλά και για την σύγχρονη πολιτιστική μορφή της Αθήνας, εκδηλώνοντας παράλληλα την πρόθεσή τους να συμμετέχουν άμεσα σε θεματικά ταξίδια εξοικείωσης με τον προορισμό μας (fam and press trips).

Η προγραμματισμένη σύντομη περιοδεία υλοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία, χάρη στην αμέριστη συνεργασία όλων των υπηρεσιών, στους οποίους εκφράζονται θερμές ευχαριστίες, και ειδικότερα στον Πρέσβη της Ελλάδας στην Χάγη, κο Δημήτρη Χρονόπουλο, τη Διευθύντρια του ΕΟΤ Κάτω Χωρών, κα Ελένη Σκαρβέλη, την κα Αγγελική Τζίφα, αλλά και τους φιλόξενους οικοδεσπότες της παρουσίασης στο ελληνικό εστιατόριο της Μπρυζ.

Πηγή: tornosnews.gr

The post Προβολή της Αττικής στην Ολλανδία και Βέλγιο από την Περιφέρεια appeared first on .