Ωστόσο, η αρχική επιτυχία συνοδεύτηκε από έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πολλοί χρήστες θέτουν ευθέως το ερώτημα για το «τι απομένει από το καλό γούστο», εκφράζοντας ανησυχία για την επικράτηση τυποποιημένων και ομοιογενών προτάσεων εστίασης. Παράλληλα, δεν λείπουν οι φωνές που επισημαίνουν ότι, ενώ τέτοιες αλυσίδες επεκτείνονται, η παραδοσιακή εστίαση (horeca) αντιμετωπίζει αυξανόμενες δυσκολίες.

Η περίπτωση του Tasty Crousty δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο. Οι Βρυξέλλες καταγράφουν πλέον 635 καταστήματα fast-food, που αντιστοιχούν στο 12,5% της συνολικής αγοράς εστίασης. Αν και ο συνολικός αριθμός παραμένει σχετικά σταθερός, η γεωγραφική συγκέντρωση σε συγκεκριμένες περιοχές προκαλεί προβληματισμό. Στη Rue Neuve, για παράδειγμα, τα fast-food φτάνουν το 27% των καταστημάτων, ενώ στο πεζοδρομημένο κέντρο το ποσοστό αγγίζει το 14%. Σε δήμους όπως το Saint-Josse, το Schaerbeek και το Molenbeek-Saint-Jean, η παρουσία τους πλησιάζει το 19%, την ώρα που πιο οικιστικές περιοχές, όπως το Woluwe-Saint-Pierre και το Watermael-Boitsfort, διατηρούν σαφώς χαμηλότερα επίπεδα, μεταξύ 4% και 6%.

Μπροστά σε αυτή την εξέλιξη, οι τοπικές αρχές αναζητούν τρόπους παρέμβασης, αν και το θεσμικό πλαίσιο παραμένει περιοριστικό. Η απόρριψη άδειας λειτουργίας αποκλειστικά λόγω του χαρακτήρα ενός καταστήματος ως fast-food δεν είναι νομικά εφικτή. Ωστόσο, ορισμένοι δήμοι εξετάζουν εναλλακτικά εργαλεία, όπως η φορολογία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Auderghem, όπου εγκρίθηκε μια στοχευμένη φορολογική πολιτική για τις μεγάλες αλυσίδες. Το μέτρο προβλέπει τέλος έναρξης 10.000 ευρώ, που αυξάνεται σε 20.000 ευρώ όταν το κατάστημα βρίσκεται κοντά σε σχολείο, καθώς και ετήσια επιβάρυνση 12.000 ευρώ, επίσης διπλασιαζόμενη υπό τις ίδιες συνθήκες. Σημαντικό είναι ότι η ρύθμιση εξαιρεί τις ανεξάρτητες επιχειρήσεις, όπως μικρά snack bars και παραδοσιακές friteries, στοχεύοντας αποκλειστικά σε πολυεθνικές αλυσίδες.

Ανάλογες σκέψεις διατυπώνονται και σε άλλους δήμους, όπως το Uccle, όπου εξετάζεται η νομική και οικονομική βιωσιμότητα παρόμοιων παρεμβάσεων.

Το ζήτημα φαίνεται πως ξεπερνά την απλή εμπορική δραστηριότητα, αγγίζοντας βαθύτερα ερωτήματα για την ταυτότητα της πόλης, τη γαστρονομική της κουλτούρα και την ισορροπία μεταξύ παράδοσης και σύγχρονων τάσεων.

Bruxelles face à l’essor des fast-foods : une question de goût… et d’identité urbaine
L’ouverture de Tasty Crousty ravive les tensions entre modernité commerciale et préservation du tissu horeca traditionnel

L’installation récente de Tasty Crousty à proximité de la porte de Namur illustre une évolution plus large du paysage urbain bruxellois. Pensé pour séduire une clientèle jeune grâce à une communication calibrée et visuelle, l’établissement a rapidement attiré une foule nombreuse, confirmant l’attrait persistant pour les concepts de restauration rapide.

Mais au-delà de cet engouement initial, une réaction critique s’est rapidement exprimée en ligne. De nombreux observateurs dénoncent une forme d’uniformisation de l’offre alimentaire, estimant que ces enseignes participent à l’effacement progressif des identités locales. En parallèle, certains pointent la fragilité croissante du secteur horeca traditionnel, confronté à une concurrence jugée déséquilibrée.

Les chiffres confirment cette tendance. Avec 635 établissements de restauration rapide, Bruxelles voit ces enseignes représenter une part significative de son offre globale, soit 12,5 %. Plus que leur nombre, c’est leur concentration dans certains axes commerciaux qui interpelle. Des zones comme la Rue Neuve ou le centre piétonnier affichent des proportions élevées, tandis que des communes plus résidentielles conservent un tissu commercial plus diversifié.

Face à cette dynamique, les autorités locales disposent de marges de manœuvre limitées. Le cadre légal ne מאפשר pas d’exclure un commerce uniquement en raison de son positionnement “fast-food”. Certaines communes explorent toutefois des pistes indirectes, notamment via des mesures fiscales ciblées.

C’est le cas d’Auderghem, qui a introduit un dispositif visant spécifiquement les grandes chaînes internationales, avec des droits d’installation et des taxes annuelles renforcés, en particulier à proximité des écoles. L’objectif affiché est clair : réguler l’expansion des multinationales sans pénaliser les acteurs indépendants.

D’autres communes, comme Uccle, envisagent désormais d’étudier des mécanismes similaires, dans une volonté de mieux encadrer l’évolution de leur tissu commercial.

Au fond, le débat dépasse la simple question économique. Il interroge la capacité de Bruxelles à préserver son identité gastronomique et culturelle, tout en s’adaptant aux nouvelles habitudes de consommation.

The post Βρυξέλλες: Η «έκρηξη» των fast-food επαναφέρει το ερώτημα για το… καλό γούστο appeared first on .

Σύμφωνα με την οικονομική εφημερίδα L’Echo, δύο από τα καταστήματα θα ανοίξουν στις Βρυξέλλες. Το πρώτο θα βρίσκεται στην ευρωπαϊκή συνοικία, στους πρόποδες του Berlaymont — της έδρας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής — ενώ το δεύτερο θα εγκατασταθεί στο ιστορικό κέντρο, κοντά στη διάσημη Grand Place.

Παράλληλα, η αλυσίδα σχεδιάζει να ανοίξει δύο ακόμη καταστήματα στην Αμβέρσα, ένα στη Γάνδη και ένα στη Ναμούρ, σηματοδοτώντας την πρώτη της οργανωμένη είσοδο στην αγορά του Βελγίου.

Όπως δήλωσε εκπρόσωπος της εταιρείας στην L’Echo, «αυτό είναι μόνο το πρώτο βήμα», καθώς η εταιρεία έχει μεγάλα σχέδια για την ανάπτυξη ενός ευρύτερου δικτύου καταστημάτων σε ολόκληρη τη χώρα.

Η Cotti Coffee ιδρύθηκε το 2022 από δύο πρώην στελέχη της Luckin Coffee, της μεγαλύτερης αλυσίδας καφέ στην Κίνα. Από το πρώτο της κατάστημα που άνοιξε τον Αύγουστο του 2022, η εταιρεία γνώρισε εκρηκτική ανάπτυξη, καταφέρνοντας μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να εξελιχθεί σε μία από τις τρεις μεγαλύτερες αλυσίδες καφέ παγκοσμίως.

Σήμερα, η παρουσία της επεκτείνεται ήδη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία, η Γαλλία και η Ολλανδία.

Το βασικό στοιχείο που διαφοροποιεί την αλυσίδα είναι η επιθετική στρατηγική τιμών. Σύμφωνα με το βελγικό μέσο Bruzz, τα ζεστά ροφήματα στα καταστήματα των Βρυξελλών θα κοστίζουν από 0,99 έως περίπου 4 ευρώ, τιμές σημαντικά χαμηλότερες από πολλές ανταγωνιστικές αλυσίδες.

Η εταιρεία βασίζεται επίσης σε μια ψηφιακή στρατηγική πωλήσεων, προσφέροντας συχνά προσφορές και εκπτώσεις μέσω ειδικής εφαρμογής για κινητά, που λειτουργεί ως βασικό εργαλείο προσέλκυσης πελατών.

Η επέκταση αυτή αντικατοπτρίζει και μια ευρύτερη αλλαγή στον παγκόσμιο χάρτη της καφεστίασης. Η Κίνα έχει πλέον ξεπεράσει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως η χώρα με τα περισσότερα επώνυμα καταστήματα καφέ στον κόσμο, επιβεβαιώνοντας την ταχύτατη ανάπτυξη της αγοράς.

Με φθηνό καφέ, γρήγορη εξυπηρέτηση και έντονη ψηφιακή παρουσία, η Cotti Coffee φιλοδοξεί να διεκδικήσει ένα σημαντικό κομμάτι της ευρωπαϊκής αγοράς — ξεκινώντας από τις Βρυξέλλες, μια από τις πιο πολυπολιτισμικές και πολυσύχναστες πρωτεύουσες της Ευρώπης.

Le “Starbucks chinois” arrive à Bruxelles 
Cotti Coffee débarque en Belgique avec des cafés à partir de 0,99 € et de grandes ambitions en Europe

Une nouvelle chaîne de cafés venue de Chine s’apprête à faire son entrée sur le marché belge, avec une stratégie de prix particulièrement agressive. La chaîne Cotti Coffee, souvent surnommée le « Starbucks chinois », prévoit d’ouvrir six établissements en Belgique au cours des deux prochains mois, en commençant par plusieurs grandes villes.

Selon le quotidien économique L’Echo, deux cafés ouvriront à Brussels. Le premier sera situé dans le quartier européen, au pied du Berlaymont Building — siège de la European Commission — tandis que le second prendra place dans le centre historique, près de la célèbre Grand Place.

La chaîne prévoit également d’ouvrir deux établissements à Antwerp, un à Ghent et un autre à Namur, marquant ainsi sa première implantation structurée en Belgium.

Un représentant de la société a déclaré à L’Echo que « ce n’est que la première étape », la marque ayant de grandes ambitions pour développer son réseau dans tout le pays.

Fondée en 2022 par deux anciens employés de Luckin Coffee — la plus grande chaîne de cafés en China — la marque a connu une croissance fulgurante depuis l’ouverture de son premier café en août de la même année.

En très peu de temps, Cotti Coffee est devenue l’une des trois plus grandes chaînes de cafés au monde, avec une présence déjà établie dans plusieurs pays européens, notamment le United Kingdom, l’Italy, la France et les Netherlands.

L’un des éléments clés de son succès est sa stratégie de prix très compétitive. D’après le média bruxellois Bruzz, les boissons chaudes dans les cafés de Bruxelles coûteront entre 0,99 € et environ 4 €, des tarifs nettement inférieurs à ceux de nombreuses chaînes concurrentes.

La marque mise également sur une stratégie numérique, proposant régulièrement des promotions via une application mobile, devenue un outil central pour attirer et fidéliser les clients.

Cette expansion s’inscrit dans une transformation plus large du marché mondial du café. La China a récemment dépassé les United States pour devenir le pays comptant le plus grand nombre de chaînes de cafés de marque au monde.

Avec des prix attractifs, un modèle fortement digitalisé et une expansion rapide, Cotti Coffee espère désormais conquérir une part importante du marché européen — en commençant par Bruxelles, l’une des capitales les plus internationales du continent.

The post Tα «κινέζικα Starbucks» φτάνουν στις Βρυξέλλες, με πάμφθηνο καφέ appeared first on .

Αν και η διατροφή εξακολουθεί να απορροφά σημαντικό μέρος του μηνιαίου εισοδήματος, οι Βέλγοι εμφανίζονται σήμερα περισσότερο διατεθειμένοι να μειώσουν τις δαπάνες για τρόφιμα παρά να στερηθούν εμπειρίες, όπως οι έξοδοι ή οι διακοπές. Σχεδόν επτά στους δέκα δηλώνουν έτοιμοι να εξοικονομήσουν χρήματα από τον προϋπολογισμό της διατροφής, όταν το αντίστοιχο ποσοστό την προηγούμενη χρονιά ανερχόταν στο 50%.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η επιβάρυνση παραμένει σημαντική. Πάνω από το ένα τέταρτο των Βέλγων, ποσοστό 27%, διαθέτει τουλάχιστον το 31% του εισοδήματός του για τη διατροφή, ενώ το 11% αφιερώνει ακόμη και πάνω από το 40%. Η εικόνα είναι παρόμοια σε Φλάνδρα, Βαλλονία και Βρυξέλλες, γεγονός που καταδεικνύει γενικευμένη δημοσιονομική πίεση στα νοικοκυριά. Τα κουπόνια σίτισης, των οποίων η ανώτατη αξία αναμένεται να αυξηθεί εκ νέου, επηρεάζουν καθοριστικά τις επιλογές των καταναλωτών ως προς την ποιότητα των προϊόντων που αγοράζουν.

Παράλληλα, η πρόθεση περιορισμού των εξόδων για εστίαση εμφανίζεται μειωμένη σε σύγκριση με το 2024. Το 75% δηλώνει ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να μειώσει τις επισκέψεις σε εστιατόρια μέσα στο 2025, έναντι 90% την προηγούμενη χρονιά. Οι έξοδοι παραμένουν σημαντικές για πολλούς, τόσο ως στοιχείο ψυχαγωγίας όσο και ως τρόπος στήριξης της τοπικής εστίασης, σε έναν κλάδο που έχει αντιμετωπίσει δυσκολίες, ιδιαίτερα στις Βρυξέλλες.

Ανάλογη εικόνα καταγράφεται και στις διακοπές. Μόλις οι μισοί από τους ερωτηθέντες δηλώνουν ότι θα αναθεωρούσαν τα ταξιδιωτικά τους σχέδια, ενώ το 2024 το αντίστοιχο ποσοστό άγγιζε το 87%. Παρόμοια τάση διαπιστώνεται και σε ό,τι αφορά τις πολιτιστικές δραστηριότητες και την αγορά ένδυσης.

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι σαφές: εφόσον απαιτηθούν περικοπές, οι Βέλγοι επιλέγουν να προστατεύσουν την ποιότητα ζωής και τις εμπειρίες τους, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει περιορισμό των δαπανών για τη διατροφή.

Les Belges revoient leurs arbitrages budgétaires face à l’inflation
L’alimentation devient la variable d’ajustement, tandis que vacances et loisirs restent prioritaires

La pression persistante du coût de la vie modifie en profondeur les choix de consommation des ménages belges. D’après le Baromètre Food 2025 publié par Edenred, basé sur une enquête menée auprès de plus de 6.570 travailleurs, une évolution nette des priorités budgétaires se dessine.

Si l’alimentation demeure un poste de dépense majeur, elle apparaît désormais comme la principale variable d’ajustement en cas de contraintes financières. Près de 70% des répondants affirment qu’ils seraient prêts à réduire leurs dépenses alimentaires pour faire des économies, contre seulement un Belge sur deux l’année précédente.

La charge budgétaire liée à la nourriture reste toutefois élevée. Plus d’un quart des ménages consacrent au moins 31% de leurs revenus à l’alimentation, et 11% dépassent même le seuil des 40%. Cette réalité se vérifie dans les trois Régions du pays, traduisant une pression économique généralisée. Les chèques-repas, dont le plafond maximal doit encore être relevé, influencent fortement les choix en matière de qualité et de produits achetés.

En parallèle, la volonté de restreindre les dépenses liées aux restaurants recule. Alors que 90% des personnes interrogées envisageaient de réduire ces sorties en 2024, elles ne sont plus que 75% à l’envisager pour 2025. Les repas à l’extérieur restent perçus comme un moment de détente essentiel, mais aussi comme un soutien au secteur de l’Horeca, fragilisé ces dernières années, notamment à Bruxelles.

Les vacances confirment également leur statut de priorité. Seule une personne sur deux se dit prête à modifier ses projets de voyage, contre 87% l’an dernier. Une tendance comparable est observée pour les activités culturelles et les achats vestimentaires.

L’étude met ainsi en lumière un changement d’approche: en période de contraintes, les ménages belges privilégient désormais le bien-être et les expériences personnelles, quitte à ajuster en premier lieu leur budget alimentaire.

The post Οι Βέλγοι περιορίζουν πλέον το φαγητό, όχι τις διακοπές τους appeared first on .

Συνολικά, η νέα λίστα προτείνει 790 εστιατόρια, συμπεριλαμβανομένων 151 εστιατορίων ήδη με αστέρια Michelin, σε όλο το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

Μεταξύ των χώρων εστίασης που έλαβαν ένα δεύτερο αστέρι Michelin ήταν το Maison Colette στο Tongerlo, στην επαρχία της Αμβέρσας. Τρία εστιατόρια τιμήθηκαν με το Πράσινο Αστέρι Michelin για τη δέσμευσή τους σε μια πιο οικολογικά υπεύθυνη γαστρονομία: το Sophie & Nicolas στο Comblain-la-Tour, στην επαρχία της Λιέγης, και το Gasthuis στο Mechelen.

Στις Βρυξέλλες, ο διάσημος σεφ Kobe Desramaults έλαβε ένα πρώτο αστέρι για το νεοσύστατο εστιατόριό του, Eliane. Ο σεφ «επιδεικνύει μεγάλη δημιουργικότητα στο Eliane, όπου δημιουργεί έντονα πιάτα που αξιοποιούν στο έπακρο ποιοτικά προϊόντα, όπως σε αυτό το κρεμώδες ριζότο, εμπλουτισμένο με κίτρινο κρασί και σε συνδυασμό με στρείδια», σημειώνει ο οδηγός.

Παράλληλα, τέσσερα νέα εστιατόρια στη Βαλλονία προσχώρησαν στη λέσχη Michelin: το Vicomté του νεαρού σεφ της χρονιάς Quentin Gallopyn στο Roucourt (Ainaut), το Le beau rivage του Curtis Maquet στο Dave (Namur), το Un max de goût του Maxime Zimmer στο Comblain-au-Pont (Λιέγη) και το Bistrot Blaise του σεφ François-Xavier Simon στο Marche-en-Famenne (Λουξεμβούργο).

Στη Φλάνδρα, τα εστιατόρια που βραβεύτηκαν πρόσφατα με αστέρια είναι: το Mémoire του σεφ Wouter Van Tichelen στην Μπριζ· το Haut του Dimitri Proost στην Οστάνδη· το La Botte του Giuseppe Giacomazza στο Γκενκ· το Le Julien του Davy Devlieghere στο Λότενχουλ· και το Modest του σεφ Sander Spreeuwers στο Opglabbeek (Λιμβούργο).

Για τους λάτρεις των γκουρμέ με περιορισμένο προϋπολογισμό, τρία εστιατόρια στην πρωτεύουσα έλαβαν το βραβείο Bib Gourmand, ένα βραβείο που αναγνωρίζει εξαιρετικά γεύματα σε λογικές τιμές: το Babam στο Watermael-Boitsfort, το Lune Siamoise στο Ixelles και το Au repos de la montagne στο Uccle.

The post Δεκατρία νέα εστιατόρια λαμβάνουν αστέρι Michelin στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο appeared first on .

Ο νέος κατάλογος των Bib Gourmand περιγράφεται ως «μια ποικίλη και υψηλής ποιότητας επιλογή που αντικατοπτρίζει τη γαστρονομική ποικιλομορφία». Και οι 15 χώροι αναγνωρίζονται για τη μοναδική τους ικανότητα να δίνουν γνήσια ψυχή στα πιάτα τους, σύμφωνα με τον οδηγό.

Οι Βρυξέλλες διαθέτουν τρία νέα εστιατόρια Bib Gourmand φέτος: το «Lune Siamoise» στο Ixelles, το «Babam» στο Watermael-Boitsfort και το «Au Repos de la Montagne» στο Uccle.

Το μπιστρό με έδρα το Uccle και εμπνευσμένο από τα γαλλικά βουνά προσφέρει άνετες γεύσεις από γεμιστό λάχανο με καπνιστό ζωμό μπέικον και comté croquette, έχοντας κερδίσει το βραβείο Prix-Plaisir το 2025.

Το «Babam» αποτελεί το έργο ζωής του εκπαιδευμένου στο Παρίσι Thibaut van Outryve, που ειδικεύεται σε τοπικά και εποχιακά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων βελγικών κλασικών, όπως τα moules frites. Τέλος, το «Lune Siamoise» σερβίρει αυθεντική σπιτική ταϊλανδέζικη κουζίνα με pad thai, κάρι και πιάτα με ρύζι για τους λάτρεις των μπαχαρικών.

Στη Βαλλονία, οι τελευταίοι τίτλοι Bib Gourmand έχουν καταλήξει κυρίως στις επαρχίες του Hainaut και της Λιέγης. Το Δυτικό Βέλγιο έχει δει αξιόλογες νέες συμμετοχές όπως το «Wan Thai Food» στο Châtelet, το «Table et Vin» στο Mont-sur-Marchienne, το «La Petite Gayole» στο Thuillies και το «Bagù» στο Thuin. Στην περιοχή του Ναμούρ, το «Emulsion» στο Floriffoux έχει διακριθεί, ενώ το «La Maison Thaï» στο Ouffet και το «Sébastian» στη Λιέγη ολοκληρώνουν αυτά που ξεχώρισαν στη Βαλλονία.

Η Φλάνδρα γιορτάζει πέντε νέα Bib Gourmans, συμπεριλαμβανομένων των «And/or» στην Αμβέρσα, «Eppo» στο Berchem, «Jacobin» στη Μπριζ, «Tarberna Bask» στο Ledeberg και «The FOX» στο Audenarde.

Ο Διευθυντής Επιλογής για τον Οδηγό Michelin Βελγίου και Λουξεμβούργου επαίνεσε κάθε εστιατόριο για την «ικανότητά του να εμπνέει αληθινή ψυχή στην κουζίνα του», μέσω του συνδυασμού γαστρονομικής αριστείας και προσβασιμότητας.

Ο οδηγός Michelin θα αποκαλύψει τις πλήρεις και αναλυτικές βαθμολογίες του και τα νέα του αστέρια κατά τη διάρκεια ειδικής τελετής που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 28 Απριλίου στο Handelsbeurs, στην Αμβέρσα.

The post Η Michelin απονέμει το «Bib Gourmand» σε 15 εστιατόρια στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο appeared first on .

Η CEO της αλυσίδας, Annick Van Overstraeten, ανακοίνωσε την πρωτοβουλία κατά τη διάρκεια της βελγικής εμπορικής αποστολής στην Ινδία, αποκαλώντας τη χώρα «μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες καταναλωτικές αγορές στον κόσμο».

Το Le Pain Quotidien, το οποίο ιδρύθηκε το 1990, ειδικεύεται σε πιάτα πρωινού και μεσημεριανού σε στιλ αρτοποιείου, όπως σαλάτες, σούπες και σάντουιτς. Η αλυσίδα είχε στο παρελθόν μια σύντομη παρουσία στην Ινδία, αλλά η Van Overstraeten βλέπει μεγάλες δυνατότητες επιτυχίας αυτή τη φορά.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής στη Βομβάη, υπεγράφη μια συνεργασία με την ινδική οικογενειακή εταιρεία Bake&Brew, η οποία θα βοηθήσει στην ανάπτυξη της επέκτασης. «Έχουν εμπειρία στον χώρο της εστίασης και γνωρίζουν καλύτερα την τοπική αγορά», πρόσθεσε η Van Overstraeten. Οι οικονομικές λεπτομέρειες της συμφωνίας δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές.

Συνδυασμός βελγικών και ινδικών γεύσεων

Η επέκταση θα ακολουθήσει μια προσέγγιση από πόλη προς πόλη μέσω franchising. «Πρώτα η Βομβάη και μετά μια άλλη πόλη. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που είναι εφικτό από υλικοτεχνική άποψη», εξήγησε η Van Overstraeten. Η επωνυμία θα απευθύνεται σε ομογενείς, τουρίστες και την τοπική μεσαία τάξη, με τις τοποθεσίες της στην Ινδία να προσφέρουν το 80% του κλασικού μενού και το 20% τοπικές προσαρμογές, πάντα υπό την προϋπόθεση έγκρισης από τα κεντρικά γραφεία. Παρά τις διαφορές στην κουζίνα, παραμένει αισιόδοξη: «Η ινδική κουζίνα είναι πικάντικη, αλλά έχει πολλούς υποστηρικτές παγκοσμίως».

Η Le Pain Quotidien δραστηριοποιείται ήδη σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στην Ιαπωνία, στις ΗΠΑ, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και σε πολλές αγορές της Λατινικής Αμερικής. «Τα πάμε πολύ καλά εκεί», σημειώνει η Van Overstraeten. «Αργότερα φέτος, μετακομίζουμε επίσης στην Παραγουάη και το Περού».

The post Το Le Pain Quotidien σχεδιάζει να ανοίξει 100 καταστήματα στην Ινδία έως το 2034 appeared first on .

Περιλαμβάνονται εξαιρέσεις για τις μεταμεσονύχτιες επιχειρήσεις, όπως τα νυχτερινά καταστήματα και τα εφημερεύοντα φαρμακεία, και οι δήμαρχοι θα μπορούν επίσης να ορίσουν περιοχές όπου η απαγόρευση δεν θα ισχύει για λόγους ασφαλείας.

Το νομοσχέδιο έχει περάσει από το στάδιο της επιτροπής και τώρα τίθεται σε ψηφοφορία στην ολομέλεια του κοινοβουλίου των Βρυξελλών προτού τεθεί σε ισχύ.

Ο κλάδος της εστίασης δεν χαιρετίζει της πρωτοβουλία, δεδομένου ότι για πολλές επιχειρήσεις «οι θερμάστρες βεράντας παρέχουν μια σημαντική πηγή εισοδήματος κατά τους χειμερινούς μήνες», όπως εξηγεί ο Mathieu Léonard, με αποτέλεσμα η ομοσπονδία του κλάδου να αντιτίθεται στο σχέδιο νόμου.

Το νομοσχέδιο συνάντησε επίσης πολιτική αντίθεση από Φλαμανδούς εθνικιστές και γαλλόφωνους φιλελεύθερους που ήταν πρόθυμοι να μην επιβαρύνουν επιπλέον τον κλάδο της εστίασης και τους πελάτες της.

Το σχέδιο νόμου είναι η βελγική μετάφραση μιας οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του λεγόμενου νόμου του ευρώ, που στοχεύει στη μείωση της χρήσης ενέργειας. Η νέα νομοθεσία θα μπορούσε να τεθεί σε ισχύ στις Βρυξέλλες την 1η Ιουνίου 2026 το νωρίτερο, γεγονός που θα δώσει στον τομέα της φιλοξενίας και της εστίασης τον απαραίτητο χρόνο να προσαρμοστεί.

The post Αναβολή στην απαγόρευση των υπαίθριων σομπών, στους χώρους εστίασης appeared first on .

Οι πελάτες ενημερώνονται για την ακριβή ώρα που θα πρέπει να βρίσκονται στο κατάστημα και ακολούθως για το χρονικό περιθώριο που έχουν για την παραμονή τους εκεί.

Για παράδειγμα, το ρεστοράν CoinCoin που βρίσκεται στο Woluwe-Saint-Pierre, έχει υιοθετήσει δύο χρονικές περιόδους κατά τις οποίες μπορεί να δεχθεί πελάτες. Όπως εξηγεί ο Michaël Ganne, επικεφαλής σερβιτόρος εκεί, η πρώτη χρονική περίοδος «ξεκινά στις 18.30 και μετά στις 20.30. Ζητάμε από τους πελάτες να αδειάσουν τα τραπέζια τους για να συνεχίσουμε με τις επόμενες κρατήσεις», προσθέτοντας ότι αυτό το σύστημα τους δίνει τη δυνατότητα να διατηρούν το μενού σε «λογικές τιμές».

Οι ενώσεις του κλάδου τονίζουν τις δυσκολίες της λειτουργίας μιας επιχείρησης σήμερα. «Ο τομέας υποφέρει», σχολιάζει ο Matthieu Léonard, πρόεδρος της Féderation Horeca Bruxelles.

«Οι περισσότερες επιχειρήσεις εστίασης δεν έχουν ανακάμψει ακόμη από την κρίση του Covid. Μια κρίση που επιδεινώθηκε από την αύξηση του ενεργειακού κόστους, την άνοδο των τιμών των πρώτων υλών και τα διάφορα κύματα τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των μισθών, ενώ ο ΦΠΑ εξακολουθεί να είναι υψηλότερος από ποτέ».

«Από το 2019, το μισθολογικό κόστος για τις επιχειρήσεις μας έχει αυξηθεί κατά 30%. Αν έπρεπε να μετακινήσουμε όλες αυτές τις αυξήσεις στον πελάτη, τότε θα πλήρωνε έως και 30 ευρώ περισσότερα, κάτι που είναι αδιανόητο. Εξ ου και το σύστημα με τις κρατήσεις περιορισμένης διάρκειας, η οποία επιτρέπει στους εστιάτορες να επιτύχουν επαρκές επίπεδο κερδοφορίας».

Πρόσθεσε δε ότι αυτό το σύστημα – που ισχύει κατά τις βραδινές ώρες- είναι κάτι σύνηθες στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.

Οι περισσότεροι πελάτες κατανοούν το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι ιδιοκτήτες των εστιατορίων, παρόλο που δεν τους αρέσει αυτός ο χρονικός περιορισμός. «Το να έχουμε τα μάτια μας κολλημένα στο ρολόι και να βλέπουμε τους επόμενους πελάτες να περιμένουν, μας χαλάει τη διασκέδαση. Έτσι δεν ερχόμαστε πλέον σε αυτό το εστιατόριο το βράδυ. Προτιμούμε να έρθουμε για μεσημεριανό, όπου θα έχουμε το χρόνο μας», είναι ένα μόνο από τα σχόλια κάποιων σταθερών πελατών.

Ο Θωμάς Μαμάκης, ιδιοκτήτης του αρ-ντεκό L’Altitude resto bar στο Forest, που συνδυάζει τις γαστριμαργικές απολαύσεις με την ακρόαση αυστηρά επιλεγμένων βινυλίων,  παραμένει απρόθυμος να επιβάλει χρονικό περιορισμό στις κρατήσεις του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη L’altitude (@laltitudebaraudiophile)

«Το να καλωσορίσουμε τους ανθρώπους στον χώρο μας, σημαίνει ότι τους δίνουμε την ευκαιρία να απολαύσουν τη βραδιά τους όπως θέλουν, να πιουν ένα ποτό και να ανακαλύψουν τις παλιές εποχές. Η επιβολή χρονικού περιορισμού έρχεται σε αντίθεση με τη φιλοσοφία μας», σχολιάζει.

Παραδέχεται ωστόσο ότι υπάρχει ένα πραγματικό δίλημμα καθώς και μια πρόκληση να βρεθεί η σωστή ισορροπία μεταξύ κερδοφορίας και ευχαρίστησης: «Δυστυχώς, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την οικονομική πραγματικότητα αυτές τις μέρες. Μόνο και μόνο επειδή ένα εστιατόριο είναι γεμάτο, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και τα ταμεία του», καταλήγει ο κος Μαμάκης.

The post Κρατήσεις περιορισμένης διάρκειας για να τα βγάλουν πέρα τα εστιατόρια appeared first on .

Για άλλη μια φορά, οι ανώνυμοι επιθεωρητές της Gault&Millau ξεκίνησαν φέτος να δοκιμάσουν μια ολόκληρη σειρά από βελγικά εστιατόρια. Το αποτέλεσμα είναι ένας νέος οδηγός – η 22η έκδοση μέχρι τώρα – με περισσότερες από 1.400 επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα, με 135 από αυτές να εμφανίζονται για πρώτη φορά στον οδηγό.

Το καλύτερο εστιατόριο

Για άλλη μια φορά, η κορυφή… μοιράζεται. Το ρεστοράν Boury στο Roeselare και το L’air du temps στο Eghezée σημείωσαν το καθένα ένα σκορ 19/20. Κάτι αρκετό για να τους δώσει 5 καπελάκια σεφ πίσω από το όνομά τους καθώς και την ετικέτα «εξαιρετικό». Δύο εστιατόρια της Αμβέρσας ακολουθούν στενά: είναι τα The Jane και Zilte, όπου και τα δύο έλαβαν την εξαιρετική βαθμολογία 18,5.

Το Hof van Cleve, με επικεφαλής τον σεφ Floris Van Der Veken, πρώην δεξί χέρι του Peter Goossens, μπαίνει ξανά στο top 10 με σκορ 18.

Οι υψηλότεροι νεοεισερχόμενοι είναι το Haut στην Οστάνδη (με 15,5 βαθμούς), το Le Beau Rivage του Curtis στο Dave στη Βαλλονία (14) και το Quartz στις Βρυξέλλες (14).

Υπήρξαν μερικές ακόμη σημαντικές αλλαγές στην κορυφή της βελγικής γαστρονομίας: Το εστιατόριο του Bozar (Βρυξέλλες), το La Table de Maxime (Paliseul) και το Sir Kwinten (Lennik) βαθμολογούνται με 17,5 και λαμβάνουν επίσης 4 καπέλα σεφ.

17/20 και 4 καπέλα σεφ πηγαίνουν στην Colette (Averbode), Cuines, 33 (Knokke-Heist) και Menssa (Βρυξέλλες). Το Oak στη Γάνδη τέλος λαμβάνει βαθμολογία 16/20 και 3 καπέλα σεφ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gault&Millau Belgium (@gaultmillaubelgium)

Σεφ της Χρονιάς

Η Gault&Millau μας λέει ότι ο Glenn Verhasselt του Sir Kwinten στο Lennik μπορεί πλέον να αυτοαποκαλείται σεφ της χρονιάς. «Χρόνο με το χρόνο, βλέπουμε τον Glenn Verhasselt να μεγαλώνει, σε τέλεια συνεργασία με τον συνεργάτη Yannick Dehandschutter, ο οποίος διαχειρίζεται το εστιατόριο και την επιλογή του κρασιού με τον καλύτερο τρόπο», λένε οι ειδικοί. «Ο Glenn παραδίδει με συνέπεια πιάτα που προδίδουν μεγάλη ωριμότητα και ισορροπία γεύσης.»

Οι νέοι σεφ της χρονιάς είναι ο Alex Verhoeven (εστιατόριο Hert στο Turnhout, Seir στο Kasterlee και Bink στο Turnhout) για τη Φλάνδρα, ο François-Xavier Simon (Bistrot Blaise στο Marche-en-Famenne) για τη Βαλλονία και ο Elliott Van de Velde (Entropy στις Βρυξέλλες) για την περιφέρεια των Βρυξελλών.

Καλύτερη σχέση «τιμής-απόλαυσης»

Υπάρχουν επίσης πολλές δευτερεύουσες κατηγορίες στον φετινό οδηγό, όπως η πιο όμορφη βεράντα (την έχει το La Rigue, στο Knokke-Heist), το μενού λαχανικών της χρονιάς (Cécila By Mélanie Englebin στο Ottignies) και το gastro-bistro της χρονιάς (Elders στη Γάνδη). Η καλύτερη «αναλογία τιμής-απόλαυσης» στη Φλάνδρα, σύμφωνα με την Gault&Millau, μπορεί να βρεθεί στο Ronse και στο Maison D.

The post Η Gault&Millau βαθμολογεί τα βελγικά εστιατόρια στον τελευταίο της οδηγό appeared first on .

Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι στον πετροχημικό τομέα ήταν γενικά οι πιο καλοπληρωμένοι στο Βέλγιο, σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκάλυψε η έρευνα.

Το μέσο καθαρό εισόδημα ενός εργαζόμενου πλήρους απασχόλησης στο Βέλγιο ήταν περίπου 2.500 ευρώ το μήνα (για το 2020), με ακαθάριστο μηνιαίο μισθό 3.832 ευρώ.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 69% των εργαζομένων κερδίζει μεταξύ 2.000 και 4.250 ευρώ μεικτά το μήνα, με έναν στους 10 υπαλλήλους να κερδίζει λιγότερα από 2.334 ευρώ μεικτά το μήνα.

Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία και την εστίαση ήταν 36% πιο κάτω από τον εθνικό μέσο όρο. Οι γενικοί διευθυντές, από την άλλη πλευρά, έβγαζαν 80% περισσότερα από τον μέσο εργαζόμενο.

Όσον αφορά επιμέρους διαφοροποιήσεις, η έρευνα ανέδειξε ότι οι εργαζόμενοι στις Βρυξέλλες είναι γενικά πιο πιθανό να κερδίζουν περισσότερα από ό,τι σε άλλες περιοχές της χώρας, με την επαρχία του Λουξεμβούργου ειδικότερα να αναφέρει τους χαμηλότερους μισθούς σε ολόκληρο το Βέλγιο.

Η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποδείχθηκε επίσης αποφασιστικός παράγοντας – οι εργαζόμενοι με μεταπτυχιακό ή υψηλότερο ακαδημαϊκό τίτλο, κέρδισαν κατά μέσο όρο σχεδόν τα μισά χρήματα επιπλέον από τον μέσο Βέλγο υπάλληλο.

Οι πέντε πιο ακριβοπληρωμένες θέσεις ήταν όλες διευθυντικές θέσεις, με γενικούς διευθυντές να ακολουθούνται από διευθυντικά στελέχη που εργάζονται σε τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, διοικητικές υπηρεσίες, πωλήσεις, μάρκετινγκ, δημόσιες σχέσεις και έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και διευθυντικά στελέχη στις βιομηχανίες μεταποίησης και κατασκευών.

The post Στους κλάδους της φιλοξενίας και της εστίασης οι χειρότερα αμοιβόμενοι εργαζόμενοι στο Βέλγιο appeared first on .