Μεταφορές: στο προσκήνιο οι κινητοποιήσεις

Την προηγούμενη εβδομάδα, τα συνδικάτα των σιδηροδρομικών πραγματοποίησαν εκτεταμένες κινητοποιήσεις σε κοινό μέτωπο, καταγγέλλοντας την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και αντιδρώντας στο προσχέδιο νόμου για τη μεταρρύθμιση των σιδηροδρόμων, με αιχμή την κατάργηση του καθεστώτος σταθερής πρόσληψης.

Παράλληλα, συνελεύσεις προσωπικού του δικτύου LeTEC στο Hainaut και στη Bαλλονική Βραβάνδη ανακοίνωσαν απεργιακή κινητοποίηση αόριστης διάρκειας, η οποία –εκτός απροόπτου– αναμένεται να διαρκέσει έως τις 5 Φεβρουαρίου. Νέα απεργιακά μπλόκα έχουν στηθεί μπροστά από τα αμαξοστάσια, με τη διοίκηση να κάνει λόγο για «κόκκινη γραμμή που έχει ξεπεραστεί», την ώρα που προγραμματίζονται συναντήσεις τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο για το νέο συμβόλαιο δημόσιας υπηρεσίας έως το 2029.

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου – Πρώτη ημέρα κοινής δράσης

Στο Hainaut, προγραμματίζονται απεργίες σε ολόκληρη την περιφέρεια.
Στη Δυτική Φλάνδρα, κινητοποίηση έχει ανακοινωθεί το μεσημέρι στον εμπορικό δρόμο του Courtrai.
Στην Ανατολική Φλάνδρα, προβλέπεται συγκέντρωση στο Vrijdagmarkt, με ομαδική πορεία προς το Kouter στη Γάνδη, με αναχώρηση στις 10:30.

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου – Κινητοποιήσεις σε πολλές επαρχίες

Στη Ναμούρ, δράση θα πραγματοποιηθεί μπροστά από το δημαρχείο, ενώ θα διανεμηθούν ενημερωτικά φυλλάδια στη Marche.
Στη Λιέγη, έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση στις 13:00 στο αεροδρόμιο της πόλης.
Η επαρχία Λουξεμβούργου θα κινητοποιηθεί στη Marche-en-Famenne.

Στην Αμβέρσα, συγκέντρωση θα γίνει στις 10:00 στην Place de l’Opéra, με πορεία στις 11:00 και κατάληξη στη Groenplaats.
Στο Λιμβούργο, προγραμματίζονται συμβολικές δράσεις γύρω από το ζήτημα της αγοραστικής δύναμης σε Genk, Hasselt και Beringen.

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου – Συγκέντρωση στις Βρυξέλλες

Οι επαρχίες Βαλλονικής Βραβάνδης, Φλαμανδικής Βραβάνδης και οι Βρυξέλλες θα πραγματοποιήσουν κοινή συγκέντρωση μπροστά από την Εθνική Τράπεζα του Βελγίου.

Προς τη μεγάλη εθνική διαδήλωση της 12ης Μαρτίου

Οι κινητοποιήσεις του Φεβρουαρίου θεωρούνται προάγγελος της μεγάλης εθνικής διαδήλωσης που έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026 στις Βρυξέλλες, λίγο πριν από τον κρίσιμο δημοσιονομικό έλεγχο, τον οποίο τα συνδικάτα εκτιμούν ότι θα επηρεάσει άμεσα το εισόδημα των εργαζομένων.

Παράλληλα, ενόψει της 8ης Μαρτίου, Παγκόσμιας Ημέρας για τα Δικαιώματα των Γυναικών, έχουν ήδη ανακοινωθεί και στοχευμένες θεματικές δράσεις.

Τι διεκδικούν τα συνδικάτα

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις αντιδρούν σε σειρά κυβερνητικών μέτρων, καταγγέλλοντας:

• περικοπές στις συντάξεις και το λεγόμενο Malus Jambon,

• αυστηροποίηση της πολιτικής απέναντι σε ανέργους και ασθενείς,

• καθώς και το «ελαφρύ» πάγωμα του δείκτη τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, το οποίο χαρακτηρίζουν ως άμεση απειλή για την αγοραστική δύναμη.

Grèves en février : ce qu’il faut savoir sur les mobilisations annoncées

Dates clés, secteurs concernés et revendications syndicales à l’horizon

Le mois de février s’annonce particulièrement chargé sur le plan social en Belgique. Des grèves intersectorielles sont prévues les 3, 5, 10 et 12 février, avec une mobilisation attendue notamment dans les secteurs non marchands, mais aussi dans les transports, laissant présager des perturbations importantes.

Les transports en première ligne

La semaine dernière, les syndicats ferroviaires ont mené une action d’envergure en front commun, dénonçant la dégradation du service public et s’opposant à l’avant-projet de loi sur la réforme des chemins de fer, en particulier la fin du recrutement statutaire.

Dans le même temps, des assemblées du personnel du réseau LeTEC dans le Hainaut et le Brabant wallon ont annoncé un préavis de grève à durée indéterminée, qui devrait, sauf changement, se poursuivre jusqu’au 5 février. Des piquets ont été installés devant plusieurs dépôts. Si la direction évoque le franchissement d’une « ligne rouge », des réunions sont néanmoins prévues en février et mars pour discuter du futur contrat de service public à l’horizon 2029.

Jeudi 5 février – Première journée d’actions coordonnées

Dans le Hainaut, des grèves toucheront l’ensemble de la région.
En Flandre occidentale, une action est prévue à midi dans la rue commerçante de Courtrai.
En Flandre orientale, un rassemblement se tiendra au Vrijdagmarkt, avec un départ collectif à 10h30 vers le Kouter à Gand.

Mardi 10 février – Mobilisation dans plusieurs provinces

À Namur, une action est annoncée devant l’hôtel de ville, accompagnée d’une distribution de tracts à Marche.
La province de Liège organisera un rassemblement à 13h à l’aéroport de Liège, tandis que le Luxembourg sera mobilisé à Marche-en-Famenne.

À Anvers, un rassemblement est prévu à 10h sur la place de l’Opéra, suivi d’une manifestation à 11h, qui se terminera sur la Groenplaats.
Dans le Limbourg, des actions visuelles autour du pouvoir d’achat auront lieu à Genk, Hasselt et Beringen.

Jeudi 12 février – Rassemblement à Bruxelles

Les provinces du Brabant wallon, du Brabant flamand et la Région bruxelloise se retrouveront devant la Banque nationale de Belgique pour une action commune.

Cap sur la manifestation nationale du 12 mars

Les mobilisations de février constituent une étape préparatoire à la grande manifestation nationale prévue le jeudi 12 mars 2026 à Bruxelles, organisée en amont du contrôle budgétaire, que les syndicats redoutent pour ses conséquences sur le pouvoir d’achat.

Par ailleurs, des actions spécifiques sont également programmées à l’occasion de la Journée internationale des droits des femmes, le 8 mars.

Les principales revendications

Les organisations syndicales protestent contre plusieurs orientations gouvernementales, notamment :

• les restrictions en matière de pensions et le Malus Jambon,

• le durcissement des politiques à l’égard des demandeurs d’emploi et des personnes malades,

• ainsi que le saut d’index, qualifié de « light », perçu comme une attaque directe contre le pouvoir d’achat.

The post Απεργιακός Φεβρουάριος στο Βέλγιο: τι πρέπει να γνωρίζετε appeared first on .

Η αύξηση του κατώτατου μισθού επικυρώθηκε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη διεπαγγελματική συμφωνία.

Μια πρώτη αύξηση 76,28 ευρώ εφαρμόστηκε την 1η Απριλίου 2022 και μια δεύτερη αύξηση 35,70 ευρώ είχε προγραμματιστεί για το επόμενο έτος. Μια τρίτη αύξηση, ισόποσα, θα εφαρμοστεί τον Απρίλιο του 2024, η οποία και θα φέρει τον κατώτατο μισθό στα 2029,88 ευρώ μεικτά – το ποσό προ της αφαίρεσης φόρων – μηνιαίως.

Το φορολογητέο επίδομα απασχόλησης θα αυξηθεί επίσης την 1η Απριλίου, ανεβάζοντας την πραγματική αύξηση στα 50 € καθαρά (το ποσό μετά από φόρους).

Σύμφωνα με αυτό το μέτρο, ο κατώτατος μισθός θα έχει αυξηθεί κατά περίπου 400 ευρώ καθαρά μεταξύ Οκτωβρίου 2020 και Ιουνίου 2024, συμπεριλαμβανομένης της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, σύμφωνα με τον υπουργό Απασχόλησης Pierre-Yves Dermagne (PS).

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά που ο κατώτατος μισθός στο Βέλγιο θα ξεπεράσει τα 2.000 ευρώ μεικτά, σύμφωνα με το συνδικάτο ACV-CSC.

The post Ο κατώτατος μισθός στο Βέλγιο θα ξεπεράσει τα 2.000 ευρώ το μήνα appeared first on .

Η Statbel τονίζει ότι τα δεδομένα της προέρχονται από ένα δείγμα παρεκβολής, επομένως υπάρχει κάποιο περιθώριο σφάλματος. Επιπλέον, μεταβλητές όπως το επίπεδο εκπαίδευσης ή η οικογενειακή κατάσταση ενός ατόμου, παίζουν ρόλο στη δύναμη ή την αδυναμία της θέσης ενός ατόμου στην αγορά εργασίας. Η Statbal σκοπεύει να μετρά τη σχέση μεταξύ της καταγωγής ενός ατόμου και της θέσης του στην αγορά εργασίας, σε ετήσια πλέον βάση.

Η ετήσια μελέτη εξετάζει την κατάσταση σε μια περίοδο 20 ετών. Χρησιμοποιεί διάφορες κατηγορίες εθνοτικής καταγωγής: Βέλγιο, άλλες χώρες της ΕΕ, Τουρκία, χώρες της βορείου Αφρικής (Μαγκρέμπ), Υποσαχάρια Αφρική, κ.λπ. Το ποσοστό απασχόλησης μεταξύ όλων των κατηγοριών καταγωγής έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των ομάδων.

Μεγάλες διαφορές στο ποσοστό ανεργίας

Αν και το ποσοστό ανεργίας μειώθηκε μεταξύ των ατόμων με βελγικές ρίζες από 6,2% το 2003 σε 3,8% πέρυσι, εξακολουθεί να είναι 10% μεταξύ των ατόμων με τουρκικές ρίζες, 16,4% για τα άτομα με βορειοαφρικανικές ρίζες και 18,6% για τα άτομα με ρίζες στην υποσαχάριο Αφρική.

Το ποσοστό ανεργίας για άτομα που γεννήθηκαν ή έχουν ρίζες σε άλλη χώρα της ΕΕ κυμαίνεται μεταξύ 5% και 6,4%.

The post Η βελγική αγορά εργασίας προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες σε άλλους Ευρωπαίους από ότι στους εκτός ΕΕ appeared first on .

Την εισηγητική τοποθέτηση πραγματοποίησε ο ευρωβουλευτής και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης. Στη συνέχεια ακολούθησαν ομιλίες από τον Γιώργο Στεφανάκη, πρόεδρο του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού Αττικής, τη Δήμητρα Βρέκου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων «E-food». Παρεμβάσεις πραγματοποίησαν ο Κώστας Μπαμπανιώτης, μέλος της Σωματειακής Επιτροπής του ΣΕΤΗΠ στη «Skroutz» και ο Νίκος Τσουκαλάς, εργαζόμενος στη «Skroutz Last Mile».

«Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να στηρίζει, στο ταξικό εργατικό κίνημα, στη Βουλή και την Ευρωβουλή, τους αγώνες των εργαζομένων στις πλατφόρμες»

Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης στην ομιλία τού τόνισε πως «τα έσοδα στην οικονομία των ψηφιακών πλατφορμών στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά περίπου 500% την τελευταία πενταετία. Σήμερα, πάνω από 28 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ εργάζονται σε αυτές. Έως το 2025, ο αριθμός αυτός αναμένεται να ανέλθει σε 43 εκατομμύρια.»

Σχετικά με την πρόταση Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το κρίσιμο ζήτημα του χαρακτηρισμού των σχέσεων που συνδέουν τις πλατφόρμες κι όσους εργάζονται γι’ αυτές σημείωσε τα εξής: «Ευρύτερος στόχος τους είναι να «νομιμοποιηθούν» οι απαιτήσεις της ομίλων να χαρακτηρίζουν μεγάλες κατηγορίες μισθωτών εργαζομένων ως ελεύθερους επαγγελματίες/αυτοαπασχολούμενους/»freelancers», δημιουργώντας σύγχυση και με τη «βούλα» των οργάνων της ΕΕ για την σχέση εργασίας τους με την εργοδοσία.(…) Η οδηγία που απεργάζονται αυτήν την περίοδο για τους εργαζόμενους σε πλατφόρμες σε συνδυασμό με τη συγκεκριμένη Ανακοίνωση και το νόμο της ΕΕ για τον «κατώτερο μισθό» αποτελούν μια ενορχηστρωμένη και ενιαία επίθεση από τα όργανα της ΕΕ, τις αστικές κυβερνήσεις και τα αστικά κόμματα με πρώτο στόχο τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αλλά και το σύνολο της ζωής και των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης σε όλα τα κράτη-μέλη.

Οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ στήριξαν την απαράδεκτη αυτή μεθόδευση, ενώ η καταψήφιση της πρότασης από τη ΝΔ σηματοδοτεί την επιδίωξή της να δώσει ακόμη πιο αντεργατικό περιεχόμενο, στα πλαίσια και των σφοδρών ανταγωνισμών ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς ομίλους».

Για το σημαντικό αγώνα που διεξάγουν οι εργαζόμενοι στην «e-food» σημείωσε ότι «είναι πολύτιμος κι ελπιδοφόρος γιατί πάνω από όλα έδειξε παρότι οι όμιλοι με εργαλείο την τελευταία λέξη της τεχνολογίας επιχειρούν να χτυπήσουν τη συνδικαλιστική δράση, να απομονώσουν τους εργαζόμενους, αυτοί συσπειρώνονται στα σωματεία τους, οργανώνονται κι απαντούν αποσπώντας κατακτήσεις».

Κλείνοντας την τοποθέτησή του ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ είπε τα εξής: «Το ΚΚΕ θα συνεχίσει να στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις, στο ταξικό εργατικό κίνημα, στη Βουλή και την Ευρωβουλή, τους αγώνες των εργαζομένων στις πλατφόρμες όπως αποδεδειγμένα έκανε και με τον μεγάλο αγώνα των εργαζομένων στην «e-food» αλλά και στη «wolt» για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων και των σύγχρονων αναγκών τους.(…) Τα πάντα θα κριθούν στο δρόμο του αγώνα και οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες που δραστηριοποιούνται σε μια σειρά κλάδους έχουν πείρα ότι μόνο με ένα ισχυρό ΚΚΕ μπορούν να επιβάλουν το δίκιο τους».

«Κλιμάκωση του αγώνα κόντρα στη πολιτική ΕΕ – κυβερνήσεων – κεφαλαίου»

Ο πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Αττικής, Γιώργος Στεφανάκης ανέφερε ότι «μέχρι τα τέλη του 2018 σχηματίστηκαν μέσω και εξαγορών 2 μεγάλες πλατφόρμες ηλεκτρονικής παραγγελίας φαγητού και τροφίμων η εταιρεία «Wolt», Φιλανδικών συμφερόντων όπου πλέον έχει ενταχτεί στον αμερικάνικο όμιλο «Doordash» και η εταιρεία «e-food» όπου εξαγοράστηκε από τον γερμανικό όμιλο «delivery hero».(…)Κομβικό σημείο στην διόγκωση των εργασιών αυτών των εταιρειών ήταν η περίοδος της πανδημίας και των υγειονομικών μέτρων απαγόρευσης κυκλοφορίας».

Για το αντεργατικό νομικό πλαίσιο που βρίσκονται αντιμέτωποι οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες τόνισε ότι «κρίσιμο στοιχείο που αφορά την ανάπτυξη των εταιρειών στην υπηρεσία διανομής φαγητού είναι ότι αξιοποιήθηκε ο νόμος 4611/19 της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπου επιτρέπει την χρήση ιδιόκτητου οχήματος του εργαζόμενου με μια μικρή αποζημίωση.(…) Ήρθε να προστεθεί ο νόμος Χατζηδάκη , όπου με βάση και την κατεύθυνση της ΕΕ, επέτρεψε στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες να απασχολούν εργαζόμενους διανομείς, με τη μορφή του μοντέλου freelance εργασίας, δηλαδή μια απολύτως εξαρτημένης εργασίας η οποία τύπης θεωρείται «ελεύθερη» που σημαίνει ότι απαλλάσσονται οι εταιρείες από το κόστος όλων των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων όπως η ασφαλιστική κάλυψη με ότι αυτό συνεπάγεται σχετικά με την επικίνδυνη εργασία που κάνουν οι διανομείς π.χ επιδόματα, ασθένειες, κάλυψη εργατικών ατυχημάτων κ.α.».

Ο Γιώργος Στεφανάκης στάθηκε επίσης στα εργατικά ατυχήματα και τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων σημειώνοντας πως «εδώ και 2 χρόνια μετά από αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις των κλαδικών και επιχειρησιακών σωματείων για μέτρα προστασίας και ασφάλειας για τους διανομείς, είχε συνταχτεί υπουργική απόφαση με βάση τα βασικά αιτήματα των διανομέων που όμως ακόμα δεν έχει υπογραφεί μέχρι που διαλύθηκε η κυβέρνηση για τις εκλογές».

Ο πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Αττικής αναφέρθηκε στους εμβληματικούς αγώνες που διεξάγουν τα τελευταία χρόνια οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες τονίζοντας «ότι οι μάχες που έχουμε μπροστά μας, απέναντι στο εχθρικό μπλόκ ΕΕ – της νέας κυβέρνησης που ετοιμάζεται στην Ελλάδα – όπως και των επιχειρηματικών ομίλων, πρέπει να δοθούν με κλιμάκωση του αγώνα κόντρα στη πολιτική του κεφαλαίου και αυτό απαιτεί κοινή δράση με όλα τα συνδικάτα, ακόμα και σε επίπεδο Ευρώπης και όλου του κόσμου».

«Οι μεγάλες πλατφόρμες διανομής έχουν την δυνατότητα να εφαρμόζουν όλες τις ελαστικές σχέσεις εργασίας»

Το λόγο έπειτα πήρε η Δήμητρα Βρέκου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων «e-food» κάνοντας αναφορά στις συνθήκες εργασίας που επικρατούν, ιδιαίτερα από την περίοδο της πανδημίας κι έπειτα λέγοντας πως «οι μεγάλες πλατφόρμες διανομής έχουν την δυνατότητα να εφαρμόζουν όλες τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, έχοντας διδαχθεί πολύ καλά από τις μεγάλες εταιρείες τηλεπικοινωνιών (Vodafone, ΟΤΕ κτλ).(…)

Ο συνδυασμός χαμηλών μισθών, εντατικοποίησης της δουλειάς, οδηγούν σε συνεχείς παραιτήσεις εργαζομένων. Μάλιστα ο όγκος που παραιτείται δεν καλύπτεται ούτε στο μισό με νέες προσλήψεις. Ανοίγεται ο δρόμος να αναπληρώνεται από συναδέλφους με ελαστικές σχέσεις εργασίας (part timers) ή μόνιμα τηλεργαζόμενους ή ακόμα και η συνεχής εναλλαγή εργαζομένων που δεν θα παλέψουν για συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα».

Συνεχίζοντας την περιγραφή του τι επικρατεί στους χώρους δουλειάς είπε: «Δεν υπάρχει κατάλληλος φωτισμός για εργασία σε υπολογιστή. Δεν υπάρχουν υποπόδια. Η εταιρεία έχει ξηλώσει τους σταθερούς υπολογιστές, συνεπώς δεν έχουμε δυο οθόνες τοποθετημένες στο ίδιο ύψος εργασίας. Ακόμα και οι οθόνες που χρησιμοποιούνται δεν έχουν καλή ανάλυση».

Η Δήμητρα Βρέκου έκλεισε την ομιλία της τονίζοντας ότι «στόχος μας πρέπει να είναι όλο και πιο πολλοί συνάδελφοι να οργανωθούν στο σωματείο και να αγωνιστούμε για την υπογραφή επιχειρησιακής σύμβασης».

«Ο αγώνας δημιούργησε την ανάγκη για ενίσχυση του κλαδικού σωματείου και τη δημιουργία επιχειρησιακού σωματείου»

Τη δική του πείρα μετέφερε και ο Κώστας Μπαμπανιώτης, μέλος της Σωματειακής Επιτροπής του ΣΕΤΗΠ στη «Skroutz», σημειώνοντας πως «τον περασμένο Σεπτέμβρη η εταιρεία αποφάσισε να εφαρμόσει τον νόμο Χατζηδάκη, φέρνοντας ατομικές τροποποιητικές συμβάσεις. Αυτές οι συμβάσεις μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι η εταιρεία έχει το δικαίωμα να αλλάξει τη θέση εργασίας, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.(…)

Μπροστά σε αυτήν την αλλαγή, η σωματειακή Επιτροπή πρωτοστάτησε, από την πρώτη μέρα ενημέρωσε τους συναδέλφους ότι έχουν το δικαίωμα να μην υπογράψουν βλαπτικές μεταβολές στους όρους εργασίας τους.(…)

Μέσα από αυτόν τον αγώνα, αναγκάσαμε την εταιρεία να αναδιπλώσει τα λεγόμενα της και να αναφέρει ότι και να μην υπογράψουμε τη σύμβαση δεν θα έχουμε κάποια επίπτωση.

Αυτός ο αγώνας δημιούργησε την ανάγκη για την ακόμα περισσότερη ενίσχυση του κλαδικού μας σωματείου, ενώ αναδείχθηκε επίσης η ανάγκη για τη δημιουργία επιχειρησιακού σωματείου.»

«Μέσα από τον αγώνα μας αναγκάσαμε την εταιρεία να μην υπογράψουμε ατομικές τροποποιητικές συμβάσεις»

Παρέμβαση στην εκδήλωση πραγματοποίησε και ο Νίκος Τσουκαλάς, εργαζόμενος στην ηλεκτρονική πλατφόρμα «Skroutz Last Mile» που εργάζεται με καθεστώς ημερήσιας σύμβασης. Στην τοποθέτησή του στάθηκε στην εργασιακή ανασφάλεια, στους εντατικούς ρυθμούς δουλειάς και τη μονομερή τροποποίηση των ατομικών συμβάσεων που πήγε να επιβάλει η εργοδοσία. Όπως τόνισε «αυτό το γεγονός ήταν η αρχή της συσπείρωσης των εργαζομένων στο κλαδικό συνδικάτο ΣΕΤΤΑ, αφού καταγγείλαμε άμεσα τις απαράδεκτες συμβάσεις κάνοντας παρέμβαση την ίδια μέρα στο χώρο εργασίας, αναγκάζοντας έτσι την εργοδοσία να τις πάρει πίσω».

«Η ελπίδα βρίσκεται στον μαζικό, συλλογικό οργανωμένο αγώνα των εργαζομένων, στο δρόμο της ανατροπής των αντεργατικών νομοθετημάτων»

Κλείνοντας την εκδήλωση ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος τόνισε πως η εκδήλωση δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί «χωρίς τους μαζικούς συλλογικούς αγώνες που εσείς οι ίδιοι οργανώσατε μέσα στους χώρους δουλειάς, συσπειρωμένοι στα σωματεία σας, όπως το κλαδικό συνδικάτο του Επισιτισμού, εκείνο της e-food, χωρίς τα θετικά αποτελέσματα που είχαν αυτοί οι αγώνες».

Συνέχισε λέγοντας τα εξής: «Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα που νομοθετούν η ΕΕ, τα αστικά κόμματα, και έχουν προσυπογράψει η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και οι υπόλοιποι, η ελπίδα βρίσκεται στον μαζικό, συλλογικό οργανωμένο αγώνα των εργαζομένων, στο δρόμο της ανατροπής αυτών των αντεργατικών νομοθετημάτων. Στην πάλη για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αορίστου χρόνου με πλήρη δικαιώματα, με αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος των σύγχρονων αναγκών, με μείωση του ημερήσιου και εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας χωρίς μείωση του μισθού, με ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά και ανάληψη από την εργοδοσία κάθε πρόσθετου κόστους κι επιβάρυνσης.

Αυτός ο αγώνας που σήμερα δυναμώνει, αγκαλιάζει εργαζόμενους σε πολλούς κλάδους, συνδυάζεται με την πάλη για την προστασία της λαϊκής κατοικίας, άλλων λαϊκών δικαιωμάτων, όταν συνδυαστεί με την σταθερή μαχητική στάση του ΚΚΕ, με τις ενισχυμένες δυνάμεις των Κομμουνιστών μέσα στο εργατικό-λαϊκό κίνημα και μέσα στη Βουλή, μπορεί να αποκτήσει πραγματικά ριζοσπαστικά ανατρεπτικά χαρακτηριστικά».

Από Δ.Τ. 

The post Εκδήλωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για τους εργαζόμενους στις πλατφόρμες appeared first on .

Συγκεκριμένα, από τα καταστήματα που ανήκουν και διαχειρίζεται η ίδια η εταιρεία Delhaize, 44 είναι ανοιχτά και 84 κλειστά. Ειδικά στις Βρυξέλλες και τη Βαλλονία η βούληση για δράση παραμένει ισχυρή με ένα μόνο κατάστημα ανοιχτό.

Τα άλλα 43 ανοιχτά καταστήματα βρίσκονται στη Φλάνδρα. Το προσωπικό διαμαρτύρεται για τα σχέδια περί μετατροπής «franchise» και των 128 υποκαταστημάτων της αλυσίδας σούπερ μάρκετ.

Πλήρης διαφωνία

Το πρωί της Τρίτης, διοίκηση και συνδικάτα συναντήθηκαν για πρώτη φορά μετά την ανακοίνωση της πρόθεσης της διοίκησης να παραχωρήσει franchise στα 128 καταστήματα του ομίλου.

Η συνάντηση, ωστόσο, δεν στέφθηκε με επιτυχία. Μετά από ένα τέταρτο της ώρας, οι δύο πλευρές αποχώρισαν σε «απόλυτη διαφωνία», όπως δήλωσαν.Τα συνδικάτα φοβούνται ότι οι 9.000 περίπου εργαζόμενοι θα πέσουν στο καθεστώς μιας κοινής επιτροπής με χειρότερες συνθήκες εργασίας και χαμηλότερες αμοιβές.

Σε αυτή τη φάση, τα σωματεία δεν προβλέπουν περαιτέρω συζητήσεις με τη διοίκηση πριν από τα δύο συμβούλια εργασίας που έχουν προγραμματιστεί για τις 21 και 28 Μαρτίου.

Ως εκ τούτου, οι εκπρόσωποι των συνδικάτων (SETCa, CSC/CNE, FGTB και CGSLB) συμφώνησαν σε ένα κοινό σχέδιο δράσης, το οποίο «θα κοινοποιηθεί στους εργαζόμενους τις επόμενες ημέρες», όπως σχολίασε η πρόεδρος της SETCA, Myriam Delmée.

The post Παραμένουν κλειστά τα υποκαταστήματα της Delhaize σε Βρυξέλλες και Βαλλονία appeared first on .

Στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι στον πετροχημικό τομέα ήταν γενικά οι πιο καλοπληρωμένοι στο Βέλγιο, σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκάλυψε η έρευνα.

Το μέσο καθαρό εισόδημα ενός εργαζόμενου πλήρους απασχόλησης στο Βέλγιο ήταν περίπου 2.500 ευρώ το μήνα (για το 2020), με ακαθάριστο μηνιαίο μισθό 3.832 ευρώ.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 69% των εργαζομένων κερδίζει μεταξύ 2.000 και 4.250 ευρώ μεικτά το μήνα, με έναν στους 10 υπαλλήλους να κερδίζει λιγότερα από 2.334 ευρώ μεικτά το μήνα.

Οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία και την εστίαση ήταν 36% πιο κάτω από τον εθνικό μέσο όρο. Οι γενικοί διευθυντές, από την άλλη πλευρά, έβγαζαν 80% περισσότερα από τον μέσο εργαζόμενο.

Όσον αφορά επιμέρους διαφοροποιήσεις, η έρευνα ανέδειξε ότι οι εργαζόμενοι στις Βρυξέλλες είναι γενικά πιο πιθανό να κερδίζουν περισσότερα από ό,τι σε άλλες περιοχές της χώρας, με την επαρχία του Λουξεμβούργου ειδικότερα να αναφέρει τους χαμηλότερους μισθούς σε ολόκληρο το Βέλγιο.

Η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποδείχθηκε επίσης αποφασιστικός παράγοντας – οι εργαζόμενοι με μεταπτυχιακό ή υψηλότερο ακαδημαϊκό τίτλο, κέρδισαν κατά μέσο όρο σχεδόν τα μισά χρήματα επιπλέον από τον μέσο Βέλγο υπάλληλο.

Οι πέντε πιο ακριβοπληρωμένες θέσεις ήταν όλες διευθυντικές θέσεις, με γενικούς διευθυντές να ακολουθούνται από διευθυντικά στελέχη που εργάζονται σε τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, διοικητικές υπηρεσίες, πωλήσεις, μάρκετινγκ, δημόσιες σχέσεις και έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και διευθυντικά στελέχη στις βιομηχανίες μεταποίησης και κατασκευών.

The post Στους κλάδους της φιλοξενίας και της εστίασης οι χειρότερα αμοιβόμενοι εργαζόμενοι στο Βέλγιο appeared first on .

Κάθε χρόνο, περισσότερα άτομα με υπηκοότητα άλλη από τη Βελγική απασχολούνται στο Βέλγιο, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η εταιρεία HR Acerta σε 2.100 εταιρείες με έδρα τις Βρυξέλλες. Το μερίδιο των μη Βέλγων στην αγορά εργασίας των Βρυξελλών έχει αυξηθεί σχεδόν κατά ένα τέταρτο τα τελευταία πέντε χρόνια, σε 30,4 % το 2021. Αυτό είναι διπλάσιο από το εθνικό ποσοστό των μη Βέλγων εργαζομένων (το οποίο ανέρχεται στο 14,8 %).

Περίπου οι μισοί από τους μη Βέλγους υπαλλήλους στην περιφέρεια των Βρυξελλών προέρχονται από χώρα της ΕΕ. Οι περισσότεροι προέρχονται από τη Γαλλία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ολλανδία. Από τους πολίτες εκτός ΕΕ, οι περισσότεροι εργαζόμενοι στην επιχειρηματική κοινότητα των Βρυξελλών έχουν μαροκινό διαβατήριο.

Η αύξηση του μεριδίου των μη Βέλγων στην αγορά εργασίας λαμβάνει χώρα σχεδόν σε όλους τους τομείς, αλλά ο αριθμός διαφέρει μεταξύ των τομέων και η ανάπτυξη δεν είναι παντού η ίδια. Σε γενικές γραμμές, οι περισσότεροι μη Βέλγοι εργαζόμενοι απασχολούνται στην βιομηχανία τροφίμων, στις μεταφορές και τα logistics αλλά και στον κατασκευαστικό κλάδο.

Σύμφωνα με την Acerta, το γεγονός ότι περισσότεροι εργαζόμενοι με ξένη εθνικότητα δραστηριοποιούνται στη βελγική αγορά εργασίας είναι μια λογική εξέλιξη, δεδομένου του αυξανόμενου επιπέδου μετανάστευσης. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού αναγκάζει επίσης τις εταιρείες να κοιτάξουν πέρα ​​από τα εθνικά τους σύνορα για να προσλάβουν νέο προσωπικό.

«Σημειώσαμε επίσης ότι οι εταιρείες έχουν την ανάγκη να αντικατοπτρίζουν την κοινωνία», δήλωσε ο Niko Smeets, διευθυντής πωλήσεων στην Acerta Brussels. «Επιπλέον, η ποικιλομορφία συμβάλλει σε μια μεγαλύτερη ικανότητα καινοτομίας και δημιουργικότητας. Γίνεται έτσι μια κατάσταση που έχει κέρδος και για τις δύο πλευρές, εάν ο οργανισμός εργάζεται επίσης για τη συμπερίληψη. Όπου η διαφορετικότητα αφορά την ανάμιξη ανθρώπων, η συμπερίληψη αφορά τη συμμετοχή όλων. Έχει να κάνει με τη δημιουργία συνδέσεων σε ένα περιβάλλον όπου ο καθένας μπορεί να είναι ο εαυτός του και να αφήνει το ταλέντο του να εξελιχθεί».

The post Το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού των Βρυξελλών δεν είναι Βέλγοι, σύμφωνα με έρευνα appeared first on .

Μετά το Βέλγιο ακολουθεί η Γερμανία (49%), η Αυστρία (47,3%), Γαλλία (46,6%) και Ιταλία (46%). Σε στο κάτω μέρος της κλίμακας, βρίσκουμε την Κολομβία (μηδέν), τη Χιλή (7%) και τη Νέα Ζηλανδία (19,1%). Η φορολογική πίεση είναι λιγότερο σημαντική όταν έχει ο εργαζόμενος εξαρτώμενα μέλη.

Ανέρχεται σε 34,9% στο Βέλγιο για ένα ζευγάρι που ζει με μισθό με δύο παιδιά, ενώ το ο μέσος όρος για τις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 24,4%. Επίσης η Τουρκία (38,2%), η Σουηδία, η Γαλλία και η Ελλάδα είναι μεταξύ 37 και 38%.

Γενικότερα, η έκδοση 2021 της έκθεσης του ΟΟΣΑ αποκαλύπτει χαλάρωση (-0,39% σε σύγκριση με πέρυσι) της φορολογικής πίεσης στους μισθούς των εργαζομένων χωρίς παιδιά. H σχετική χαλάρωση φαίνεται να είναι στενά συνδεδεμένη στην κρίση της υγείας. Για τους εργαζόμενους με παιδιά, η φορολογική πίεση έχει μειωθεί κατά μέσο όρο 1,15%. Αυτή η χαλάρωση μπορεί να εξηγηθεί από δύο παράγοντες. Από τη μία πλευρά, μερικοί εργαζόμενοι υπέστη απώλεια μισθών στις αιτία της κρίσης, αφετέρου, μερικές κυβερνήσεις έχουν λάβει μέτρα για την ανακούφιση εργαζόμενων που επλήγησαν από την κρίση, ιδίως μέσω της μείωσης των εισφορών ή μέσω της αύξησης του ελάχιστου φορολογητέου. Και πάλι, η υποστήριξη ποικίλλει ανάλογα με ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση του εργαζομένου.

Ενημέρωση: Γραφείο ΟΕΥ Βρυξελλών

The post Ο Βέλγος εργαζόμενος παραμένει ο βαρύτερα φορολογημένος στον κόσμο appeared first on .

Από την αρχή της καραντίνας και των περιοριστικών μέτρων, η Επιτροπή έστειλε όλο το προσωπικό που απασχολείται σε «μη κρίσιμες λειτουργίες» – με άλλα λόγια το 90% του συνολικού εργατικού δυναμικού – να εργαστεί από το σπίτι. Η πρόθεση ήταν να διατηρηθεί αυτή η κατάσταση τηλεργασίας έως τις 25 Μαΐου τουλάχιστον, ανάλογα με την κατάσταση στη χώρα υποδοχής.

Εκπρόσωπος της Κομισιόν επιβεβαίωσε στους The Brussels Times ότι η 1η φάση  της πολιτικής της «επιστροφής στο γραφείο» ξεκίνησε στις 25 Μαΐου, ωστόσο η τηλεργασία εξακολουθεί να παραμένει ο κανόνας. Αυτό ισχύει ακόμη και για το προσωπικό που εργάζεται σε καίριες θέσεις, το οποίο μπορεί να ασκεί τηλεργασία σε περιπτώσεις όπου αυτό είναι εφικτό. Όπου είναι απαραίτητη η παρουσία προσωπικού στο γραφείο, τότε αυτό εναλλάσσεται μεταξύ γραφείου και τηλεργασίας.

Η επισήμανση του προσωπικού σε θέσεις καίριες ή μη (critical και non-critical, όπως ορίζονται) εξαρτάται από τη φύση των καθηκόντων που εκτελούνται και τον ουσιαστικό χαρακτήρα τους για την ορθή λειτουργία της Επιτροπής. Ο ορισμός μπορεί να αλλάξει όπου και όταν είναι απαραίτητο προς το συμφέρον της υπηρεσίας, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο.

«Για τη συντριπτική πλειοψηφία του προσωπικού, η τηλεργασία παραμένει ο κανόνας και η παραγωγικότητα παραμένει πολύ υψηλή. Εκτός του 10% του συνολικού προσωπικού που είναι παρόντα στο γραφείο για λόγους ασφαλείας, το υπόλοιπο προσωπικό μπορεί να επιστρέψει στο γραφείο, κυρίως σε εθελοντική βάση. »

Το προσωπικό που πρέπει να έρχεται στο γραφείο (καίριες θέσεις) και το προσωπικό που έρχεται σε εθελοντική βάση, πρέπει να εναλλάσσονται σε εβδομαδιαία βάση, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφάλειας, υγιεινής και φυσικής απόστασης που εφαρμόζονται, όχι μόνο από τα θεσμικά όργανα αλλά και από όλο το προσωπικό.

Πολλοί περιορισμοί θα συνεχίσουν να ισχύουν κατά τη διάρκεια της μεταβατικής αυτής περιόδου. Δεν επιτρέπονται εξωτερικές αποστολές ή προσωπικές επαφές, εκτός εάν είναι απαραίτητες. Προς το παρόν επίσης δεν θα διοργανωθεί καμία εκδήλωση με συμμετοχή κοινού.

Η αλήθεια είναι ότι το προσωπικό δείχνει να προτιμά την τηλεργασία. Μόνο το 24% εξ αυτών έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για επιστροφή στο γραφείο. Η τηλεργασία μειώνει την ανάγκη για χώρους γραφείων, μετακινήσεις και ρύπανση και θα μπορούσε να υιοθετηθεί και μετά την κρίση. Άραγε η Επιτροπή έχει αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της τηλεργασίας;

«Δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμη αξιολόγηση της τηλεργασίας, αλλά υπάρχει συνεχής παρακολούθηση της συνολικής παραγωγικότητας της Επιτροπής», απάντησε ο εκπρόσωπος. «Η Επιτροπή μπόρεσε να παραμείνει εξαιρετικά παραγωγική χάρη στις κοινές προσπάθειες όλων των μελών του προσωπικού, εκείνων της τηλεργασίας και εκείνων που έρχονται στο γραφείο.»

Πηγή: thebrusselstimes.com

The post Εργασία απ” το σπίτι προτιμά η πλειοψηφία των υπαλλήλων της Κομισιόν appeared first on .

Παρέμβαση στη συζήτηση έκανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Παπαδάκης σημειώνοντας τα παρακάτω:

«Κάποιες προσθήκες ή μειώσεις τιμών καρκινογόνων ουσιών στη σχετική λίστα της Οδηγίας που φέρνετε είναι αποσπασματικές και μάλιστα παραπέμπετε την εφαρμογή τους από το… 2023-2025. Η πρόταση οδηγίας μιλά: όχι ουσιαστική και πλήρη αλλά για ελάχιστη προστασία, δηλαδή για τα «μάτια του κόσμου».
Καθορισμένη κι αυτή από τα μοναδικά κριτήρια που αναγνωρίζετε, της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, της αντίληψης περί κόστους – οφέλους. Κι όλα αυτά με ιδιωτικές επιχειρήσεις που βάζετε να κάνουν τους ελέγχους και πληρώνονται από τους εργοδότες που κατά τα άλλα… θα ελέγχουν. Δηλαδή όσους παραβιάζουν τα όρια για να εξυπηρετήσουν τα κέρδη τους. Βάζετε κυριολεκτικά το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα.
Τα μέτρα είναι πολύ πίσω από την ολόπλευρη αξιοποίηση της επιστημονικής γνώσης και των τεχνολογικών επιτευγμάτων και παραμένουν μεγάλες αναξιοποίητες δυνατότητες πρόληψης. Ο αγώνας των εργαζομένων για πραγματική προστασία από επαγγελματικές ασθένειες και κάθε είδους βλαβερούς παράγοντες στους
εργασιακούς χώρους είναι πολύ αναγκαίος και συγκρούεται με το κριτήριο του καπιταλιστικού κέρδους».

The post Παρέμβαση του ευρωβουλευτή Κ. Παπαδάκη σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τις επαγγελματικές ασθένειες appeared first on .