Η ιδέα είναι απλή: οι χρήστες της εφαρμογής ηχογραφούν σύντομες φράσεις —όπως μια περιγραφή ενός παραδοσιακού πιάτου ή μια απλή πρόταση— χρησιμοποιώντας τη φυσική τους προφορά και τοπικό ιδίωμα. Όλες αυτές οι ηχογραφήσεις βοηθούν τους ερευνητές να δημιουργήσουν ένα σύστημα αναγνώρισης φωνής (RVA) που κατανοεί τα φλαμανδικά όπως πραγματικά ομιλούνται, με τις διαφορετικές αποχρώσεις, διαλέκτους και επιρροές.

«Οι περισσότερες τεχνητές νοημοσύνες εκπαιδεύονται με βάση το ολλανδικό πρότυπο των Κάτω Χωρών ή ακόμα και τα αγγλικά μοντέλα», εξηγεί ο Isaak Vandermaesen από την Scivil. «Αυτό σημαίνει ότι δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τον φυσικό λόγο ενός Φλαμανδού, ιδιαίτερα αν έχει έντονη τοπική προφορά ή μιλάει με ιδιωματισμούς».

Η ομάδα του Maarallee στοχεύει να διορθώσει αυτή την ανισορροπία συλλέγοντας πραγματικές φωνές από ανθρώπους κάθε ηλικίας και περιοχής. Οι ερευνητές δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη συμμετοχή γυναικών, ηλικιωμένων και κατοίκων του Λιμβούργου, ομάδες που συνήθως υποεκπροσωπούνται στα δεδομένα εκπαίδευσης του ΑΙ.

Η διαδικασία είναι διπλή: το AI προσπαθεί να μεταγράψει τα φλαμανδικά ηχογραφήματα, και στη συνέχεια εθελοντές βελτιώνουν ή διορθώνουν τις μεταγραφές, παράγοντας έτσι πολύτιμα δεδομένα για τη βελτίωση του συστήματος.

«Χωρίς τη συμμετοχή του κοινού, η τεχνολογία αυτή θα παραμείνει προσβάσιμη μόνο σε λίγους», τονίζει ο Vandermaesen. «Αν θέλουμε ο ψηφιακός μας βοηθός ή το GPS μας να καταλαβαίνει έναν Φλαμανδό που προφέρει το “Turnhout” με τοπική προφορά, πρέπει όλοι να συμβάλουμε».

Ο Hugo Van Hamme, ειδικός στην επεξεργασία ομιλίας στο KU Leuven, εξηγεί ότι για ένα πραγματικά αξιόπιστο σύστημα φωνητικής αναγνώρισης χρειάζονται χιλιάδες ώρες καταγραφών. «Χωρίς φωνές από ανθρώπους που μιλούν διαλέκτους ή των οποίων τα φλαμανδικά δεν είναι μητρική γλώσσα, τα μοντέλα δεν μπορούν να είναι δίκαια ούτε ακριβή».

Η συλλογή αυτών των φωνητικών δεδομένων δεν αφορά μόνο την έρευνα. Οι εφαρμογές της φωνητικής τεχνολογίας επεκτείνονται ραγδαία — από τα εκπαιδευτικά εργαλεία και τα μέσα ενημέρωσης, μέχρι τα συστήματα υποστήριξης για άτομα με αναπηρία ή τον αυτόματο υποτιτλισμό.

Όπως σημειώνει η ομάδα του Scivil, όσο περισσότεροι συμμετέχουν, τόσο πιο “έξυπνη” και δίκαιη θα γίνει η τεχνητή νοημοσύνη. Οι δημιουργοί της πλατφόρμας καλούν πολίτες, σχολεία, βιβλιοθήκες και τοπικούς συλλόγους να κατεβάσουν την εφαρμογή και να συνεισφέρουν τη φωνή τους.

Η εφαρμογή Maarallee είναι ήδη διαθέσιμη στο Play Store, ενώ σύντομα θα κυκλοφορήσει και στο App Store. Όσοι θέλουν να πάρουν μέρος μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα maarallee.be και να ξεκινήσουν τη δική τους ηχογράφηση — γιατί η γλώσσα της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις φωνές.

The post Η εφαρμογή “Maarallee” μαθαίνει στη τεχνητή νοημοσύνη τα φλαμανδικά όπως τα μιλούν οι άνθρωποι appeared first on .

Η γλώσσα των «μικρών»

«C’ èst todi lès ptits qu’ on spotche!» – «πάντα οι μικροί την πληρώνουν». Η φράση αυτή, γραμμένη στα βαλλωνικά, μοιάζει πια συμβολική για μια γλώσσα που δε χώρεσε ποτέ πραγματικά στη «μεγάλη» αφήγηση του βελγικού κράτους. Ανάμεσα στη γαλλική και την ολλανδική γλωσσική διαμάχη, η βαλλωνική έμεινε στο περιθώριο. Και σήμερα, βρίσκεται ένα βήμα πριν από την εξαφάνιση.

Πρόκειται για μια ρομανική γλώσσα που εξελίχθηκε παράλληλα με τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά και τα πικαρδικά, διαφοροποιούμενη από τα λατινικά ήδη από τον 10ο αιώνα. Αν και συχνά συγχέεται με τα γαλλικά, η βαλλωνική δεν είναι διάλεκτός τους: αναπτύχθηκε ανεξάρτητα και ανήκει στην οικογένεια των langues d’oïl, όπως και η γαλλική.

Από τη γλώσσα του λαού… στο στίγμα της αμορφωσιάς

Η βαλλωνική ήταν ευρέως διαδεδομένη μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν άρχισε σταδιακά να εγκαταλείπεται. Ένας από τους λόγους: η κοινωνική της υποτίμηση. Όπως εξηγεί ο γλωσσολόγος Μισέλ Φρανκάρ (Michel Francard), επίτιμος καθηγητής στο UCLouvain, η γλώσσα ταυτίστηκε με την αγραμματοσύνη, ακόμα και με τη χοντροκοπιά. Σταδιακά, έπαψε να μιλιέται στα σπίτια. Ο ίδιος την έμαθε μόνο κατά την ερευνητική του εργασία για τη διδακτορική του διατριβή.

Η εξάλειψη επιταχύνθηκε με την υποχρεωτική εκπαίδευση μετά το 1919, που βασίστηκε στην αποκλειστική χρήση της γαλλικής. Η βαλλωνική απαγορεύτηκε στα σχολεία – ακόμα και στις αυλές – ενώ οι δάσκαλοι πίεζαν τους γονείς να μην τη χρησιμοποιούν στο σπίτι. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η έλευση του ραδιοφώνου, της τηλεόρασης και της μαζικής μετακίνησης επιτάχυνε την παρακμή.

Μια γλώσσα, πολλές μορφές

Η βαλλωνική έχει πολυφωνία διαλέκτων, οι οποίες καλύπτουν ολόκληρη τη νότια Βελγική επαρχία: από το Ναμύρ και τη Λιέγη, μέχρι τη Μπαστόν και το Νεσατό. Ο Φρανκάρ έμαθε την παραλλαγή της Μπαστόν, γνωστή και ως Wallo-Lorrain, που φέρει επιρροές από τη γλώσσα της Λωραίνης (Gaumais).

Ωστόσο, από το 1947, το Βέλγιο δεν διεξάγει γλωσσικές απογραφές, οπότε δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για το πόσοι σήμερα μιλούν τη βαλλωνική. Εκτιμάται ότι μόνο το 10% των κατοίκων της Βαλλονίας γνωρίζει κάποια περιφερειακή γλώσσα, έστω σε βασικό επίπεδο.

Πού ήταν η πολιτική στήριξη;

Στην πολιτική διαδρομή του Βελγίου, η γλωσσική επιβίωση βρέθηκε στο επίκεντρο της φλαμανδικής διεκδίκησης. Το 1932 κατοχυρώθηκαν οι επίσημες γλωσσικές περιφέρειες και η φλαμανδική κίνησε τα νήματα για τη διεκδίκηση της ταυτότητάς της. Αντίθετα, το βαλλονικό κίνημα – που αναπτύχθηκε αργότερα – δεν επένδυσε στις περιφερειακές γλώσσες.

Ο λόγος; Την εποχή εκείνη, η Βαλλονία ήταν η βιομηχανική καρδιά του Βελγίου. Οι κοινωνικοί αγώνες στρέφονταν γύρω από τα εργασιακά και ταξικά δικαιώματα, κι εκεί η γαλλική γλώσσα – συνδεδεμένη με τον Διαφωτισμό και τα ανθρώπινα δικαιώματα – ήταν πιο «κατάλληλη».

Κρίσιμο σταυροδρόμι: μπορεί να σωθεί;

Η βαλλωνική αναγνωρίστηκε επίσημα ως γλώσσα πολιτιστικής κληρονομιάς το 1990. Πολλά δείχνουν ότι μπορεί να επιβιώσει – όχι όμως όπως ήταν παλιά. Οι ειδικοί διαπιστώνουν μια τάση προς τη σταθεροποίηση και τυποποίηση, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στη διδασκαλία και διάδοσή της, παρά την απώλεια τοπικής διαφοροποίησης.

Το διαδίκτυο και τα σόσιαλ μίντια έχουν δώσει νέα ώθηση. Πλέον μπορεί κανείς να βρει online γλωσσάρια, γραμματικές, λογοτεχνικά κείμενα και άλλο υλικό. Όπως τονίζει ο Φρανκάρ, η ψηφιακή παρουσία προσφέρει ορατότητα σε γλώσσες που κάποτε αγνοούνταν.

Παρόλα αυτά, το μέλλον παραμένει επισφαλές. Η διαγενεακή μετάδοση έχει πρακτικά διακοπεί – ένα σημάδι που οι γλωσσολόγοι θεωρούν κρίσιμο για την επιβίωση κάθε γλώσσας.

Τι μπορεί να γίνει;

Ο Φρανκάρ προτείνει τη διδασκαλία της βαλλωνικής ως δεύτερης γλώσσας σε ειδικά σχολεία και την ανάδειξή της στον δημόσιο χώρο – με πινακίδες, ονόματα δρόμων και τουριστικά προϊόντα. Το 2023, 49 δήμοι της Βαλλονίας δήλωσαν συμμετοχή σε πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Βρυξελλών-Βαλλονίας για την ενίσχυση των περιφερειακών γλωσσών. Στη Λιέγη, τοποθετούνται πέτρινες πλάκες με βαλλωνικές παροιμίες στο ιστορικό κέντρο.

Όμως, τίποτα από αυτά δεν θα έχει αποτέλεσμα χωρίς τη βούληση της ίδιας της κοινωνίας. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο καθηγητής:
«Η βαλλωνική μπορεί να σωθεί μόνο από τους ίδιους τους Βαλλόνους».

Ο Μισέλ Φρανκάρ ετοιμάζει την έκδοση του νέου του βιβλίου (στα γαλλικά), με τίτλο «200 βαλλονικές και βρυξελλιώτικες εκφράσεις για να απολαύσετε», σε συνεργασία με τον συγγραφέα Jean-Jacques De Gheyndt. Θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις De Boeck μέχρι το τέλος του χρόνου.

The post Η γλώσσα που απαγορεύτηκε: Το γαλλοβελγικό αίνιγμα των βαλλωνικών appeared first on .

Η πέμπτη έκδοση της μελέτης του VUB δείχνει ότι τα αγγλικά εδραιώνουν ολοένα και περισσότερο τη θέση τους ως η δεύτερη γλώσσα επικοινωνίας στις Βρυξέλλες. Το 46,9% των κατοίκων των Βρυξελλών που ερωτήθηκαν μπορούν να μιλούν αγγλικά.

Σύμφωνα με τον υπουργό Πολυγλωσσίας των Βρυξελλών, Sven Gatz, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να παράσχουν υποστήριξη για να γίνει η αγγλική επίσημη γλώσσα διοίκησης στην περιφέρεια των Βρυξελλών. «Οι πολιτικοί θα πρέπει να το δουν αυτό ως ένδειξη ότι τα αγγλικά πρέπει να χρησιμοποιούνται επίσημα σε διοικητικό επίπεδο», τόνισε ο Gatz.

Τα ολλανδικά αντιστρέφουν την κατάσταση

Τα ολλανδικά έχουν αντιστρέψει την πτώση τους, αυξάνοντας τη χρήση τους από 16,3% το 2018 σε 22,3% το 2023. Αυτό εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλότερο από το 33,3% του 2001, ακόμα και το 28,3% που είχε σημειωθεί το 2007. Τα γαλλικά παραμένουν η κύρια γλώσσα επικοινωνίας στην περιφέρεια, με το 81% των ερωτηθέντων να τα χρησιμοποιεί. Ωστόσο, η χρήση του έχει μειωθεί περισσότερο από 6% σε σύγκριση με το 2018.

Τις τρεις πρώτες γλώσσες επικοινωνίας ακολουθούν τα ισπανικά (22,3%), τα αραβικά (11,5%), τα ιταλικά (6,1%), τα γερμανικά (6,1%), τα πορτογαλικά και τα τουρκικά (και τα δύο με 2,8%), καθώς και τα ρουμανικά, μια ταχέως αυξανόμενη γλώσσα στις Βρυξέλλες, με 2,1%.

Ένα άλλο εύρημα της έρευνας είναι ότι περίπου ο μισός πληθυσμός των Βρυξελλών μιλά πλέον δύο γλώσσες. Ταυτόχρονα, αυξήθηκε και ο αριθμός των κατοίκων των Βρυξελλών που δεν μιλούν καμία από τις παραπάνω γλώσσες επικοινωνίας.

The post Άνοδος στη χρήση των αγγλικών στις Βρυξέλλες, σε πτώση τα γαλλικά appeared first on .

Μέχρι τώρα τα οδικά σήματα στη Φλάνδρα έδειχναν την ολλανδική εκδοχή των ονομάτων των πόλεων στη Βαλλονία ή σε γειτονικές χώρες όπου ομιλείται μια άλλη γλώσσα, όπως η Γαλλία ή η Γερμανία.

Μερικές φορές, αλλά όχι πάντα, ακολουθεί το όνομα της πόλης στη γλώσσα που ομιλείται εκεί, συνήθως σε πλάγια γραφή ή/και αγκύλες. Για παράδειγμα, στον Ε19 μεταξύ Βρυξελλών και Χάλε (Φλαμανδική Bραβάνδη) υπάρχουν πινακίδες για «Parijs (Παρίσι)» και στον Ε17 στην Ανατολική και Δυτική Φλάνδρα υπάρχουν πινακίδες για «Rijsel (Λιλ)». Αυτό θα αλλάξει τώρα και κάθε φορά που εκτελούνται μεγάλα οδικά έργα και αντικαθίστανται τα οδικά σήματα, οι νέες πινακίδες θα δείχνουν το όνομα του προορισμού μόνο στη γλώσσα που ομιλείται εκεί.

Έτσι, επί παραδείγματι, θα πούμε αντίο στα Bergen, Aat, Doornik, Namen, Hoei, Luik και Waver και θα καλωσορίσουμε τα Mons, Ath, Tournai, Namur, Huy, Liège και Wavre. Οι πρώτες πινακίδες που πρέπει να αλλάξουν σε μια διασταύρωση υψηλού προφίλ είναι στον κόμβο Antwerp-West, στον περιφερειακό της Αμβέρσας. Υπάρχουν πινακίδες που κατευθύνουν τους οδηγούς στον αυτοκινητόδρομο E313 που συνδέει την Αμβέρσα με το Hasselt (επαρχία Λιμβούργου) και τη Λιέγη, όπου δεν εμφανίζουν πλέον την ολλανδική μετάφραση της Λιέγης (Luik), αλλά μόνο τη γαλλική βερσιόν των ονομάτων, μιας και τα γαλλικά είναι η επίσημη γλώσσα εκεί.

Δεν πρόκειται για νέα απόφαση, είναι όμως η πρώτη φορά που οι αλλαγές γίνονται σε μια τόσο πολυσύχναστη διασταύρωση αυτοκινητοδρόμων. Εξού και η προσοχή που έχουν τραβήξει. Η Φλαμανδική Υπηρεσία Δρόμων και Κυκλοφορίας θα αλλάξει σταδιακά τις πινακίδες της, αντικαθιστώντας τες μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο ή ως μέρος μεγάλων έργων οδοποιίας.

Η Katrien Kiekens, από την εν λόγω υπηρεσία, μιλώντας σε τοπικά μέσα τόνισε ότι «Θέλουμε να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα προορισμού πιο συχνά για τις πόλεις στα οδικά σήματα. Αυτό αποφεύγει τη χρήση διπλών ονομάτων όπως Liège-Luik, Gent-Gand και Rijsel-Lille που γεμίζουν τις πινακίδες με πάρα πολλές περιττές πληροφορίες». Επιπλέον, η χρήση μιας εκδοχής του ονόματος μιας πόλης ή περιοχής διευκολύνει τη ζωή των οδηγών από το εξωτερικό.

The post Στο μέλλον, οι οδικές πινακίδες στη Φλάνδρα θα δείχνουν τους προορισμούς στη γλώσσα που ομιλείται εκεί appeared first on .

Το έργο σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία μεταξύ του Φλαμανδικού και του Βαλλονικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Συγκεκριμένα, οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της Φλάνδρας και της Βαλλονίας, VRT και RTBF αντιστοίχως, συνεργάστηκαν σε ένα έργο μυθοπλασίας για ενήλικες – κάνοντας τη σειρά μια αληθινή βελγική παραγωγή με το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας να διαδραματίζεται στις Βρυξέλλες, με γαλλόφωνους και ολλανόφωνους ηθοποιούς.

Ωστόσο, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πράγματα στο Βέλγιο, η γλωσσική πτυχή περιπλέκει τα πράγματα.

Την στιγμή που η σειρά – από την οποία έχουν ήδη προβληθεί τα δύο πρώτα επεισόδια – έχει λάβει ευρέως επαίνους από κοινό και κριτικούς, το RTBF δέχεται πυρά επειδή αποφάσισε να μεταγλωττίσει τους ολλανδόφωνους ηθοποιούς στα γαλλικά.

«Η σειρά είναι διαθέσιμη σε γαλλική μεταγλώττιση και την αρχική έκδοση με γαλλικούς υπότιτλους, τόσο στην τηλεόραση όσο και στο διαδίκτυο. Το κοινό μας είναι ελεύθερο να επιλέξει», δήλωσε η Aurore Crabbé, υπεύθυνη επικοινωνίας στο RTBF.

Μια χαμένη ευκαιρία

Ενώ η τηλεόραση μεταδίδει αυτόματα τη γαλλική μεταγλωττισμένη έκδοση τα βράδια της Κυριακής, οι θεατές έχουν την επιλογή να μεταβούν στην έκδοση με υπότιτλους με τον αρχικό ήχο, τόνισε. «Πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα, ανακοινώνεται ότι οι θεατές μπορούν να επιλέξουν τη γλώσσα τους με ένα κουμπί στο τηλεχειριστήριό τους».

Ωστόσο, το γεγονός ότι το RTBF αποφάσισε να μεταγλωττίσει τους Ολλανδούς, ενώ ο Φλαμανδικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός VRT παρέχει υπότιτλους για τους γαλλικούς διαλόγους, έχει προκαλέσει μια άλλη γλωσσική συζήτηση στο Βέλγιο – ιδίως υπό το φως των πρόσφατων πρωτοσέλιδων σχετικά με τις ανεπαρκείς γλωσσικές δεξιότητες των παιδιών.

Ο Φλαμανδός ηθοποιός και αρθρογράφος, Bert Kruismans, χαρακτήρισε στο Twitter (στα Γαλλικά) την απόφαση του RTBF να μεταγλωττίσει «χαμένη ευκαιρία» και κατήγγειλε το γεγονός ότι οι γαλλόφωνοι θεατές «δεν θα ακούσουν καθόλου ολλανδικά».

Σε μια επιστολή που δημοσιεύτηκε στην De Morgen την Παρασκευή, ο Sheraz Rafi, σύμβουλος του υπουργού πολυγλωσσίας των Βρυξελλών, Sven Gatz, το χαρακτήρισε επίσης «λυπηρό» και πρόσθεσε ότι η αυτόματη μετάδοση της μεταγλωττισμένης έκδοσης «διασφαλίζει ότι η μοναδικότητα μιας δίγλωσσης χώρας στη σειρά απλά αγνοήθηκε».

Κάλεσε τόσο το VRT όσο και το RTBF να παράσχουν στο πρόγραμμα δίγλωσσους υπότιτλους, με τον ίδιο τρόπο που προβάλλονται οι ταινίες στους βελγικούς κινηματογράφους. «Με αυτόν τον τρόπο, οι μικτές οικογένειες – και υπάρχουν πολλές στις Βρυξέλλες – μπορούν να παρακολουθήσουν τη σειρά μαζί χωρίς γλωσσικά προβλήματα».

«Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη Γλωσσική Διαλογή, η Περιφέρεια των Βρυξελλών-Πρωτεύουσας έχει περισσότερες από 20% μεικτές οικογένειες που συνδυάζουν ολλανδικά και γαλλικά», έγραψε. «Αυτός ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς. Οι δίγλωσσοι υπότιτλοι στους εθνικούς μας ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση των δύο εθνικών γλωσσών».

Ωστόσο, καθώς ο φλαμανδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας υποστηρίζεται από φλαμανδικούς φόρους, το VRT έχει το καθήκον να εξυπηρετεί το φλαμανδικό κοινό, κάτι που κάνει με ολλανδικούς υπότιτλους, εξήγησε ένας εκπρόσωπος.

Μια άλλη επιλογή –που υποστηρίζεται κυρίως από ξένους που ζουν στην περιφέρεια των Βρυξελλών- που είναι περίεργοι για την ιστορία, αλλά δεν γνωρίζουν άπταιστα ολλανδικά ή γαλλικά για να παρακολουθήσουν μια τηλεοπτική σειρά σε μία από τις δύο γλώσσες – προσφέρεται η επιλογή αγγλικών υπότιτλων.

Ωστόσο, τόσο το VRT όσο και το RTBF κατέστησαν σαφές ότι παρέχουν μόνο υπότιτλους στη γλώσσα τους. «Δεν είναι συνειδητή επιλογή να μην παρέχουμε αγγλικούς υπότιτλους, αλλά μάλλον θέμα παράδοσης· παρέχουμε μόνο ολλανδικούς υπότιτλους», δήλωσε ο Jan Sulmont, εκπρόσωπος του VRT.

Το εκτεταμένο ενδιαφέρον για την τηλεοπτική σειρά, μεταξύ άλλων από μη Βέλγους, δεν προκαλεί έκπληξη καθώς η σειρά αφηγείται την ιστορία μιας από τις πιο σκοτεινές στιγμές της βελγικής ιστορίας, που προκλήθηκε από τους διαβόητους Δολοφόνους της Βραβάνδης («De Bende van Nijvel» στα Ολλανδικά , «Les Tueurs du Brabant» στα γαλλικά).

Το γεγονός ότι τα μέλη της συμμορίας, που ευθύνονται για μια σειρά από δολοφονίες, διαρρήξεις και ληστείες (σκοτώνοντας συνολικά 28 άτομα και τραυματίζοντας περισσότερα από 40), δεν έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί και καταδικαστεί – ή ακόμα και ταυτοποιηθεί σε ορισμένες υποθέσεις – εξακολουθεί να θεωρείται μεγάλη κηλίδα στη φήμη της βελγικής δικαιοσύνης.

Η ιστορία ξετυλίγεται από τη σκοπιά δύο φίλων που ξεκινούν μια καριέρα στη Χωροφυλακή («Rijkswacht» στα ολλανδικά), η εθνική στρατιωτική αστυνομία του Βελγίου που πλέον δεν υφίσταται, και την αδερφή ενός από αυτούς που αποφασίζει να σπουδάσει νομικά στο VUB.

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια σειρά μυθοπλασίας, η ιστορία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και είναι τοποθετημένη σε ένα ιστορικό πλαίσιο, προβάλλοντας μάλιστα και αρκετά αρχειακά πλάνα από ειδησεογραφικούς οργανισμούς της ταραγμένης δεκαετίας του 1980 στο Βέλγιο, για να «προσφέρει μια αληθινή εικόνα» για το πώς ήταν η ζωή τότε, τονίζουν οι παραγωγοί.

The post Η βελγική σειρά «1985» υπογραμμίζει -για πολλοστή φορά- το γλωσσικό χάσμα της χώρας appeared first on .

Κάθε χρόνο, η Education First, εταιρεία που ειδικεύεται στη γλωσσική εκπαίδευση, δημοσιεύει την κατάταξη των χωρών και των πόλεων που έχουν την καλύτερη γνώση της αγγλικής γλώσσας. Ανάμεσα σε 111 χώρες, το Βέλγιο βρίσκεται στην έκτη θέση. Αμετάβλητη βαθμολογία σε σχέση με το 2021. Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται η Ολλανδία (1η), ενώ ακολουθούν η Σιγκαπούρη (2η), η Αυστρία (3η), η Νορβηγία (4η) και η Δανία (5η).

Το EF μας επιτρέπει επίσης να δούμε ποιες περιοχές και πόλεις μιλούν πιο άπταιστα τη γλώσσα του Σαίξπηρ σε κάθε χώρα. Όσον αφορά το Βέλγιο, δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη έκπληξη, αφού είναι οι φλαμανδικές περιφέρειες και πόλεις που παίρνουν το βραβείο και ταυτόχρονα αυξάνουν τον παγκόσμιο μέσο όρο, με πρωτοπόρους τη Μπριζ, την Αμβέρσα, τη Γάνδη και τη Λουβένη, ακολουθούμενες από τις Βρυξέλλες και την πρώτη πόλη της Βαλλονίας στην κατάταξη: τη Λιέγη. Η επαρχία με τη χειρότερη βαθμολογία είναι αυτή του Ναμούρ.

Επιπλέον, σε παγκόσμια κλίμακα, οι Βρυξέλλες είναι η δέκατη πρωτεύουσα όπου ομιλούνται καλύτερα τα αγγλικά. Με πρώτη, το Άμστερνταμ.

Αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να φαίνονται ασήμαντα, ωστόσο δείχνουν σε ποιο βαθμό τα αγγλικά έχουν γίνει ένα σημαντικό μέσο ανταλλαγής, ακόμη και το πιο διαδεδομένο μέσο επικοινωνίας που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. «Σε καμία στιγμή στην ιστορία το ένα τρίτο της ανθρωπότητας δεν μοιράστηκε μια γλώσσα, έχοντας παράλληλα και την τεχνολογία για να συγκεντρώσουμε γνώση ανεξάρτητα από γεωγραφικούς περιορισμούς», ανέφερε στην έκθεσή της η Education First.

Και συνεχίζει: «Η υιοθέτηση της αγγλικής γλώσσας από περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους δεν οφείλεται σε καμία εγγενή αξία της ίδιας της γλώσσας. Είναι μια συνάντηση ιστορίας και περιστάσεων, οικονομίας και τεχνολογίας. Η τρέχουσα ορμή είναι ένα κλασικό παράδειγμα του δικτυακού φαινομένου: όσο περισσότεροι μιλούν αγγλικά, τόσο πιο χρήσιμα γίνονται».

The post Το Βέλγιο έκτη χώρα στον κόσμο όπου ομιλούνται καλύτερα τα αγγλικά appeared first on .

Το να μην γνωρίζει κάποιος μία από τις επίσημες γλώσσες του Βελγίου — ολλανδικά, γαλλικά ή γερμανικά — είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τους μη Βέλγους στην εύρεση εργασίας, σύμφωνα με νέα στοιχεία από τη Statbel, τη βελγική στατιστική υπηρεσία, με βάση την έρευνα σε δείγμα 29.000 ανθρώπων.

«Το 19% των ανέργων και το 11% των ανενεργών που γεννήθηκαν στο εξωτερικό δηλώνουν ότι δεν έχουν επαρκή γνώση μιας από τις επίσημες γλώσσες του Βελγίου και ως εκ τούτου αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εύρεση εργασίας», αναφέρει η έκθεση.

Το πρόβλημα εντείνεται στη Φλάνδρα

Στη Βαλλονία, το επίπεδο γνώσης μιας από τις εθνικές γλώσσες είναι το υψηλότερο, με σχεδόν το 80% να δηλώνει ότι είναι η μητρική του γλώσσα ή ότι έχουν ανεπτυγμένη γνώση της. Στην περιφέρεια των Βρυξελλών-Πρωτεύουσας είναι περίπου 60%, ενώ στη Φλάνδρα περίπου 45%.

Ο αριθμός των ατόμων με ελάχιστη έως καθόλου γνώση μιας από τις τρεις γλώσσες του Βελγίου είναι επίσης μακράν ο υψηλότερος στην περιφέρεια της Φλάνδρας (33%, σε σύγκριση με 17% στην περιφέρεια της Πρωτεύουσας και 9% στην Περιφέρεια της Βαλλονίας).

Συνολικά στην Ευρώπη, η έλλειψη γλωσσικών δεξιοτήτων στη γλώσσα(ες) της χώρας υποδοχής ήταν επίσης το πιο συχνά αναφερόμενο εμπόδιο, ειδικά μεταξύ των ατόμων που γεννήθηκαν εκτός ΕΕ, σύμφωνα με την έρευνα της Eurostat στην οποία βασίστηκε η έκθεση της Statbel.

Το Βέλγιο επιδιώκει να προσελκύσει περισσότερους αλλοδαπούς εργαζομένους θέτοντας πιο ευέλικτους κανόνες για τους ξένους υπηκόους, στο να εργάζονται και να διαμένουν στη χώρα, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη χρόνια έλλειψη εργατικού δυναμικού.

Ωστόσο, το ζήτημα του γλωσσικού φραγμού μπορεί να εμποδίσει την αποτελεσματικότητα αυτού του μέτρου, ειδικά σε περιοχές όπως οι Βρυξέλλες, όπου οι κενές θέσεις απαιτούν γνώση τόσο της γαλλικής όσο και της ολλανδικής γλώσσας, ενίοτε δε και της αγγλικής.

Η έλλειψη θέσεων εργασίας που ταιριάζουν με το προφίλ ενός ατόμου, το γεγονός ότι τα ξένα διπλώματα δεν αναγνωρίζονται εύκολα και η περιορισμένη νόμιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας αποτελούν επίσης τροχοπέδη για τους αναζητούντες εργασία ξένους.

Οι ξένοι είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν διακρίσεις

Η έρευνα της Statbel, στην οποία συμμετείχαν και Βέλγοι υπήκοοι, διαπίστωσε ότι μόλις το 3% δεν έχει υποστεί κάποιου είδους διάκριση στην τρέχουσα εργασία του.

Τέσσερις στους πέντε εργαζόμενους (79%), που γεννήθηκαν σε χώρα εκτός ΕΕ δήλωσαν ότι η ξένη καταγωγή τους, από την εθνικότητα, το χρώμα του δέρματος και την προφορά τους, μέχρι τη θρησκεία ή/και το στιλ ένδυσής τους, ήταν η βάση της διάκρισης.

Ενώ οι άντρες που γεννήθηκαν στο εξωτερικό δήλωσαν ότι το επίπεδο της εργασίας τους ήταν τώρα είτε το ίδιο (50,3%) είτε υψηλότερο (32%) από την τελευταία τους εργασία πριν από τη μετανάστευση, σχεδόν μία στις τέσσερις ξένες γυναίκες (23%) έχει τώρα δουλειά σε χαμηλότερο επίπεδο από πριν έρθει στο Βέλγιο.

The post Η ανεπαρκής γνώση της γλώσσας τροχοπέδη για την εύρεση εργασίας στο Βέλγιο appeared first on .

Είναι γεγονός ότι τα φλαμανδικά ομιλούνται στη Βόρεια Γαλλία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Δουνκέρκης. Ως εκ τούτου, από τις 16 Δεκεμβρίου, η Δυτική Φλαμανδική όπως λέγεται, μια διάλεκτος που ομιλείται στη Γαλλική Φλάνδρα, αναγνωρίζεται από το υπουργείο Εθνικής Παιδείας της Γαλλίας.

Μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, τα δυτικά φλαμανδικά μιλούνταν ευρέως ως μητρική γλώσσα στο γαλλικό Westhoek (περιοχή της Δουνκέρκης). Τα γαλλικά ήταν μειοψηφία στα νοικοκυριά πριν από το 1900 για να γίνουν τελικά η πλειοψηφία μερικές δεκαετίες αργότερα.

Στη Δυτική Φλαμανδική, τα δάνεια από τα γαλλικά και τη διάλεκτο της πικαρδίας είναι πολλά: χρησιμοποιούν για παράδειγμα τις λέξεις «surtout», «velo» και «frigo». Από τη Δουνκέρκη μέχρι τη Μπριζ, η Δυτική Φλαμανδική αντιμετωπίζει έντονες περιφερειακές ανισότητες όσον αφορά την προφορά, τη γραφή και το λεξιλόγιο.

Τα φλαμανδικά είναι πλέον μια από τις τοπικές γλώσσες που ανήκει στην κληρονομιά της Γαλλίας. Για τη διατήρηση και την ενίσχυση της πρακτικής αυτής της διαλέκτου και άλλων τοπικών γλωσσών, ενθαρρύνεται η διδασκαλία αυτής της γλώσσας στις περιοχές όπου χρησιμοποιείται.

Μάχη 18 ετών

Όλα ξεκίνησαν στις 5 Σεπτεμβρίου 2001: δημοσιεύτηκε η πρώτη εγκύκλιος για τη διδασκαλία των περιφερειακών γλωσσών. Βασκικά, βρετονικά, καταλανικά, κορσικανικά … ο κατάλογος των περιφερειακών γλωσσών είναι μακρύς, αλλά τα φλαμανδικά δεν περιλαμβάνονταν τότε σε αυτήν.

Η απουσία αυτή θα είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τη δημιουργία του Φλαμανδικού Περιφερειακού Ινστιτούτου Γλωσσών, τρία χρόνια αργότερα. Επί σειρά ετών, οι εκπρόσωποί του συζητούσαν με τις διάφορες αρμόδιες αρχές, μεταξύ των οποίων και το υπουργείο Εθνικής Παιδείας.

Εντέλει, θα έμελλε να είναι ο γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, που θα αποφασίσει 18 χρόνια αργότερα και θα προσθέσει τα φλαμανδικά στον κατάλογο των περιφερειακών γλωσσών που περιλαμβάνονται στην εγκύκλιο.

Το Φλαμανδικό Περιφερειακό Ινστιτούτο Γλωσσών πάλεψε για μεγάλο χρονικό διάστημα για να επιτύχει αυτή την αναγνώριση. «Η κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας κατάλαβαν και κατέληξαν να αποδέχονται τη συμπερίληψη της Δυτικής Φλαμανδικής γλώσσας στην αναθεωρημένη εγκύκλιο, για την οποία μοχθήσαμε πολύ», ανέφερε η οργάνωση σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπό της.

Τι έπεται, λοιπόν;

Τα φλαμανδικά είχαν ήδη διδαχθεί σε πειραματική βάση σε λίγα σχολεία από το 2008. Ελλείψει δασκάλου, τα πιλοτικά προγράμματα έπαψαν το 2019. Μετά από αυτή τη νέα εγκύκλιο, προσλήφθηκε ένας υπεύθυνος έργου για αυτό το δεύτερο πείραμα διδασκαλίας φλαμανδικών στο σχολείο .

Επόμενα βήματα; Οι προσλήψεις του κατάλληλου διδακτικού προσωπικού, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Πρέπει επίσης να δημιουργηθεί ένα ακαδημαϊκό συμβούλιο για τις περιφερειακές γλώσσες, να συνταχθεί μια συμφωνία Πολιτείας-Περιφέρειας και να δημιουργηθεί ένα δημόσιο γραφείο για τα δυτικά φλαμανδικά.

Ο Jean-Paul Couché, πρόεδρος του Ινστιτούτου Φλαμανδικής Περιφερειακής Γλώσσας, ανακοινώνει στο Indicator of Flanders ότι θα πραγματοποιηθεί συνάντηση την Τρίτη 4 Ιανουαρίου για να «προετοιμάσει το περιεχόμενο, την παιδαγωγική και το ανθρώπινο δυναμικό».

The post Τα φλαμανδικά αναγνωρίζονται ως περιφερειακή γλώσσα στη Γαλλία και μπορούν να διδαχθούν appeared first on .

Η παρουσίαση αφορά τις επιπτώσεις που δέχτηκε η γλώσσα κατά την οικονομική κρίση αλλά και την εξελισσόμενη υγειονομική κρίση στην Ελλάδα. Σημειώνεται ότι σε σχέση με τη χρήση της γλώσσας, τα ίδια πρότυπα ισχύουν για τον ιδεολογικό εμποτισμό και χειραγώγηση, με την ένδειξη ότι η γλώσσα δεν χειρίζεται απλώς, αλλά χειραγωγείται, όταν προσλαμβάνεται με συγκεκριμένες φιλοδοξίες από την πολιτικοοικονομική δύναμη, αλλά επίσης και την δύναμη των «ειδικών».

Κύρια προσκεκλημένη ομιλήτρια είναι η κα Νικολέττα Τσιτσανούδη-Μαλλίδη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Γλωσσολογίας & Ελληνικής Γλώσσας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Συντονίστρια της συζήτησης είναι η Δρ. Πατρίσια Κορομβόκη (Patricia Koromvokis), Λέκτορας Νεοελληνικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Macquarie, Σίδνεϊ, Αυστραλία.

The depictions of the recent crises in the Greek language

Κυριακή 23 Μαΐου 2021
Ώρα 12.00 (CET)

H συζήτηση είναι προσβάσιμη μέσω του facebook, εδώ.
Μέσω της σελίδας του ΕΙΠΔ, εδώ.  

The post Οι απεικονίσεις των πρόσφατων κρίσεων στην ελληνική γλώσσα – διαδικτυακή εκδήλωση του Ελληνικού Ινστιτούτου Πολιτιστικής Διπλωματίας appeared first on .

Ακόμη και στην χώρα μας, όπως φαίνεται και στον σχετικό χάρτη, τα Γερμανικά είναι η ανερχόμενη δύναμη καθώς έχουν καταφέρει να είναι αυτά που επιλέγουν να διδαχθούν οι περισσότεροι Ευρωπαίοι καθιστώντας τα τρίτη γλώσσα σε 11 χώρες. Τα γαλλικά συνεχίζουν να γοητεύουν ακόμη τους πολίτες των μεγάλων γειτονικών τους κρατών (Βρετανία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία) ενώ τα ρωσικά έχουν περιοριστεί επίσης στις χώρες δορυφόρους.

Όσο και αν φαίνεται παράξενο τα Ισπανικά έχουν καταφέρει να είναι η δεύτερη πιο ομιλούμενη γλώσσα σε Γαλλία και Βέλγιο – αλλά και στις ΗΠΑ – και ακολουθούν μετά μεμονωμένες περιπτώσεις γλωσσών που έχουν να κάνουν με μειονότητες και σχέσεις γειτνίασης. Η Ελληνική αν και θα μπορούσε να είναι δεύτερη γλώσσα στην γειτονική Αλβανία έπεται των Ιταλικών λόγω του (πιο) έντονου μεταναστευτικού ρεύματος των Αλβανών προς την Ιταλία.

Σύμφωνα με περσινή έρευνα της Eurostat, το τοπίο για τη δεύτερη πιο κοινή ξένη γλώσσα διαφέρει αρκετά. Η γερμανική γλώσσα, η οποία είναι η πιο διαδεδομένη ξένη γλώσσα στο Λουξεμβούργο, ήταν η δεύτερη κύρια ξένη γλώσσα που μελετήθηκε από μαθητές δημοτικών σχολείων σε οκτώ άλλα κράτη μέλη, με τα υψηλότερα ποσοστά μαθητών να έχουν καταγραφεί στην Κροατία (20,9%) και στην Ουγγαρία (20,2%).

Τα γαλλικά κατέλαβαν αυτή τη θέση σε επίπεδο ΕΕ και σε επτά κράτη μέλη, με τις μεγαλύτερες αναλογίες να σημειώνονται κυρίως στο Λουξεμβούργο (83,5%), στην Ελλάδα (15,8%) και στη Ρουμανία (15,2%).

Εν τω μεταξύ, το ίδιο περίπου συμβαίνει και στο κατώτερο δευτεροβάθμιο επίπεδο (γυμνάσιο), σύμφωνα με τη Eurostat, με περισσότερους από 17 εκατομμύρια μαθητές ς (ή το 98,6% όλων των μαθητών σε αυτό το επίπεδο εκπαίδευσης) να σπουδάζουν τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα το 2015. Ανάμεσά τους, τα 10 εκατομμύρια (58,8%) μελέτησαν δύο ξένες γλώσσες ή περισσότερες.

Τα γαλλικά είναι η δεύτερη πιο δημοφιλής ξένη γλώσσα σε εννέα κράτη μέλη, με τα υψηλότερα ποσοστά μαθητών να έχουν καταγραφεί στην Κύπρο (89,2%), τη Ρουμανία (83,6%), την Πορτογαλία (66,6%), την Ιταλία ) και την Ολλανδία (55,6).

Εκτός από το Λουξεμβούργο, τα γερμανικά κατέχουν τη δεύτερη θέση σε οκτώ κράτη μέλη, με τα υψηλότερα μερίδια να καταγράφονται στη Δανία (73,6%), στην Πολωνία (69,2%) και στη Σλοβακία (53,6%). Η εκμάθηση της ισπανικής γλώσσας είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη Σουηδία (43,7%) και τη Γαλλία (39,0%), ενώ η ρωσική, η μόνη γλώσσα χώρας εκτός ΕΕ, ήταν η δεύτερη στις χώρες της Βαλτικής: τη Λιθουανία (66,2%) τη Λετονία (59,7%) καθώς και στη Βουλγαρία (16,9%).

Πηγή: news247.gr

The post Ευρώπη: Αυτή είναι η δεύτερη πιο ομιλούμενη γλώσσα (μετά τα αγγλικά) appeared first on .