Το Σαββατοκύριακο 13 έως 15 Ιουνίου θα είναι αφιερωμένο στην αρχαιολογική ανακάλυψη στις Βρυξέλλες. Για έκτη φορά, η urban.brussels, η περιφερειακή διοίκηση για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και την πολιτιστική κληρονομιά, διοργανώνει μια σειρά από εκδηλώσεις στο πλαίσιο των Ημερών Αστικής Αρχαιολογίας.

Επισκέψεις σε εργοτάξια, εργαστήρια και χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς, εκθέσεις και μουσεία θα σας ταξιδέψουν πίσω στο χρόνο για να ανακαλύψετε το παρελθόν των Βρυξελλών, μιας πόλης με πλούσια ιστορία και ποικίλο αστικό τοπίο.

Τι θα βρει κανείς στο πρόγραμμα; Ξενάγηση στην περιοχή της Grand-Place, περίπατος για την ανακάλυψη των αρχαιολογικών ερειπίων του ποταμού Senne, επίσκεψη στα εργοτάξια των μοναστηριών La Cambre και Forest, ανακάλυψη της εντυπωσιακής στέγης της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου και εξερεύνηση των αρχαιολογικών χώρων του Coudenberg και των Βρυξελλών 1238.

Μια ακόμη εκδήλωση που δεν πρέπει να χάσετε λαμβάνει χώρα στο Halles Saint-Géry. Αρχαιολόγοι θα είναι εκεί για να σας παρουσιάσουν το έργο τους. Θα μάθετε πώς να αναλύετε έναν ανθρώπινο σκελετό, να αναγνωρίζετε οστά ζώων, να ταξινομείτε κεραμικά θραύσματα και να αποκαλύπτετε στοιχεία με μικροσκόπιο.

Κρατήσεις για τις διάφορες δραστηριότητες μπορούν να γίνουν online, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα. Οι Ημέρες Αστικής Αρχαιολογίας πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Ημερών Αρχαιολογίας, οι οποίες διοργανώνονται σε 30 διαφορετικές χώρες. Ανακαλύψτε το πλήρες πρόγραμμα σε κάθε χώρα, εδώ.

The post Το Σαββατοκύριακο είναι αφιερωμένο στην αρχαιολογική σκαπάνη, στις Βρυξέλλες appeared first on .

Τώρα, επιστήμονες έφεραν στο φως τα πρώτα φυσικά στοιχεία μιας τέτοιας μάχης: ενός ρωμαίου μονομάχου που μάχεται με άγριο ζώο. Σημάδια δαγκώματος από ένα μεγάλο αιλουροειδές, πιθανώς λιοντάρι, βρέθηκαν στη λεκάνη ενός άνδρα που ήταν θαμμένος σε ένα νεκροταφείο μονομάχων στην Υόρκη (York) της Αγγλίας. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο PLOS One, επιβεβαιώνει αυτό που προηγουμένως υπονοούσαν μόνο τα αρχαία κείμενα και τα ψηφιδωτά.

Τα λείψανα, που χρονολογούνται στον 3ο αιώνα μ.Χ., βρέθηκαν στο Driffield Terrace, το καλύτερα διατηρημένο ρωμαϊκό νεκροταφείο μονομάχων που είναι γνωστό. Τρισδιάστατες σαρώσεις και συγκρίσεις με δείγματα ζωολογικών κήπων αποκάλυψαν ότι ο άνδρας – ηλικίας μεταξύ 26 και 35 ετών – πιθανότατα δαγκώθηκε και σύρθηκε από το ισχίο, υποδηλώνοντας ότι είχε ήδη καταρρεύσει ή είχε τραυματιστεί σοβαρά όταν το λιοντάρι του επιτέθηκε.

Lion bites on skeleton provide first evidence of gladiator’s combat with wild beasts https://t.co/7by7dooFjM pic.twitter.com/IUdkiqtPgg

— The Independent (@Independent) April 24, 2025

Θάνατος από έλεος

Ο Tim Thompson, ιατροδικαστής ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο Maynooth στην Ιρλανδία και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, σημείωσε ότι τα δαγκώματα συνέβησαν κοντά στη στιγμή του θανάτου. Ο άνδρας είχε επίσης αποκεφαλιστεί, πιθανώς ως «χαριστική βολή», και θάφτηκε μαζί με δύο άλλους, ενώ τα σώματά τους ήταν καλυμμένα με οστά αλόγου. Τα στοιχεία για τη μυϊκή διάπλαση και τις σκελετικές κακώσεις υποδηλώνουν μια ζωή έντονης σωματικής άσκησης.

Αξίζει να σημειωθεί πως τα λείψανα αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής του 2004, ωστόσο τότε οι αρχαιολόγοι δεν διέθεταν την απαραίτητη τεχνολογία για να διερευνήσουν περαιτέρω τα ενδιαφέροντα σημάδια. Ο Thompson και η ομάδα του ήθελαν να μάθουν τι τα προκαλούσε – και τώρα είχαν τις εργαστηριακές τεχνικές για να το ανακαλύψουν. Ανέλυσαν επίσης χημικά τα αρχαία ρωμαϊκά οστά για να επιβεβαιώσουν άλλα χαρακτηριστικά, όπως το φύλο και τη διατροφική κατάσταση του αποθανόντος – ενδείξεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον προσδιορισμό του εάν αυτός ο σκελετός θα μπορούσε πραγματικά να προέρχεται από έναν μονομάχο της εποχής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αυτή η ανακάλυψη όχι μόνο επιβεβαιώνει τις μάχες ανθρώπων-ζώων στη ρωμαϊκή αρένα, αλλά δείχνει ότι τέτοια θεάματα έφταναν μέχρι τα απομακρυσμένα άκρα της αυτοκρατορίας, όπως η Βρετανία. Ως εκ τούτου, το νέο εύρημα όχι μόνο προσφέρει συναρπαστικές ενδείξεις για την κουλτούρα των μονομαχιών, αλλά υπογραμμίζει επίσης την εκπληκτικά εκτεταμένη επιρροή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. «Αυτός ήταν ένας από τους βασικούς τρόπους διάδοσης του ρωμαϊκού πολιτισμού – το θέαμα», λέει η Anna Osterholtz, βιοαρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Επειδή θα υπήρχαν επίσης εκτελέσεις που θα λάμβαναν χώρα στο πλαίσιο των αγώνων, δίδασκε πράγματα όπως κοινωνικοί ρόλοι και κοινωνικοί κανόνες».

Η Kathryn Marklein, βιολογική ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ, η οποία επίσης δεν συμμετείχε στη μελέτη, επισημαίνει το υπερβολικό κόστος που θα είχαν αυτές οι μάχες. Τα λιοντάρια δεν είναι ιθαγενή της Αγγλίας, επομένως θα απαιτούσε σημαντικό κόστος και προσπάθεια για να μεταφερθούν τα ζώα μέχρι την Υόρκη. «Η επένδυση αυτής της ποσότητας πόρων σε μια εκδήλωση αποτελεί απόδειξη της σημασίας των βίαιων θεαμάτων στις ρωμαϊκές επαρχίες», λέει η Marklein.

Τα σκελετικά υπολείμματα μπορούν να αποκαλύψουν πολλά για κομμάτια της ανθρώπινης ιστορίας που διαφορετικά θα χάνονταν στο χρόνο. «Οι ζωές μας είναι χαραγμένες στα οστά μας», λέει η Osterholtz. Αυτά τα υπολείμματα μπορούν να μας πουν για «ζωές ανθρώπων που δεν θεωρούνταν αρκετά σημαντικές για να καταγραφούν, που δεν ήταν ποτέ μέρος του επίσημου αρχείου».

The post Δαγκωματιές σε ρωμαϊκό σκελετό δίνουν την πρώτη απόδειξη ότι μονομάχοι μάχονταν με λιοντάρια appeared first on .

Ζήτω οι αρχαιολογικές ανασκαφές!

Σε πόλεις τόσο παλιές και ιστορικές όσο οι Βρυξέλλες και το Μέχελεν, η ευκαιρία για αστικούς μετασχηματισμούς οδηγεί συχνά σε αρχαιολογικές ανασκαφές. Στο κέντρο της πρωτεύουσας, ήταν η κατεδάφιση του θρυλικού Parking 58, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την κατασκευή του νέου διοικητικού κέντρου της πόλης των Βρυξελλών, που έδωσε την ευκαιρία στους αρχαιολόγους να παρέμβουν το 2019. Στο Μέχελεν, πρόκειται για έργα κοντά σε ένα αρχαίο υδάτινο ρεύμα, το Melaan, το οποίο έφερε στο φως αυτές τις ανακαλύψεις.

Ως κύριοι χρήστες του νερού, οι βαφείς αναπόφευκτα εγκαταστάθηκαν κατά μήκος των ποταμών. Στις Βρυξέλλες, η τοποθεσία βρίσκεται κοντά στο ιστορικό λιμάνι κατά μήκος του Senne, ενώ στο Μέχελεν, υπήρχαν πολλά βαφεία στις όχθες του Melaan. Η κατανόηση του Χρόνου είναι σχετική, ωστόσο, οι ανακαλύψεις έγιναν σε στρώματα που κυμαίνονται από τον 10ο έως τον 15ο αιώνα.

Σπάνια φυτά… στο Βέλγιο

Ο Lien Speleers εξηγεί ότι «Η ρεζεντά και το ριζάρι είχαν ήδη βρεθεί στο Βέλγιο στο παρελθόν, αλλά η ανακάλυψη της κρητίδας συνέβη για πρώτη φορά… Υπολείμματα είχαν ήδη ανακαλυφθεί σε γειτονικές χώρες και γνωρίζαμε ήδη, χάρη στις ιστορικές πηγές, ότι το φυτό αυτό χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή μπλε βαφής (σημ. Στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως Λουλάκι) αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που βρήκαμε αρχαιολογικά στοιχεία επ” αυτού».

Οι ανασκαφές στις Βρυξέλλες επέτρεψαν επίσης να διευκρινιστούν οι απαρχές των βαφικών δραστηριοτήτων που χρονολογούνται στα μέσα του 12ου αιώνα, δηλαδή πολύ πριν από όσα αποκαλύπτουν οι ιστορικές πηγές.

Μερικά πολύ ενδιαφέροντα απόβλητα

Αν τα ποτάμια ήταν απαραίτητα για το εμπόριο των βαφείων, παρέχοντας τις απαραίτητες ποσότητες νερού, χρησίμευαν και ως πολύ πρακτικοί υπονόμοι για την απομάκρυνση των απορριμμάτων, στην πραγματικότητα, «Τα υπολείμματα είναι πιθανώς απόβλητα από βαφεία που δούλευαν κατά μήκος του ποταμού», εξηγεί ο αρχαιοβοτανολόγος.

Δείγματα που ανακαλύφθηκαν στις ανασκαφές των δύο πόλεων αποκάλυψαν πολλούς σπόρους και θραύσματα ριζών, που ενίοτε συνοδεύονταν κι από μικρούς καρπούς.

Αυτές οι ανακαλύψεις, που αποτελούν πλέον αρχαιολογικές μαρτυρίες, είναι εξαιρετικά σπάνιες και πολύτιμες γιατί τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν στη βαφή δεν διατηρούνται καλά, ιδιαίτερα της κρητίδας που ζυμώθηκαν για να εξαχθεί η ινδικοτίνη που έδινε αυτό το όμορφο μπλε χρώμα. Τα ίχνη αυτού του φυτού είναι τα πρώτα αρχαιολογικά στοιχεία στο Βέλγιο, «πράγμα που καθιστά αυτή την ανακάλυψη πραγματικά εξαιρετική», λέει ο Lien Speleers.

Μια λεπτομερής μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τον Lien Speleer, σε συνεργασία με το Royal Institute for Cultural Heritage (IRPA), το urban.brussels, το Μουσείο Τέχνης & Ιστορίας στις Βρυξέλλες, το Μουσείο Hof van Busleyden στο Μέχελεν και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, είναι διαθέσιμη (στα αγγλικά), εδώ.

The post Αρχαιολογική ανακάλυψη: τα μυστικά χρώματα των μεσαιωνικών βαφείων που ανακαλύφθηκαν σε Βρυξέλλες και Μέχελεν appeared first on .

Οι εργασίες για την κατασκευή της μελλοντικής γραμμής 3 του μετρό βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Η εταιρεία δημόσιων μεταφορών των Βρυξελλών SΤIB ελπίζει ότι σε λίγα χρόνια τα μετρό θα μεταφέρουν τους ανθρώπους από τα βόρεια προς τα νότια των Βρυξελλών κάτω από το κέντρο της πόλης. Εν τω μεταξύ, η περιφερειακή υπηρεσία κληρονομιάς των Βρυξελλών urban.brussels παρακολουθεί τυχόν αρχαιολογικά ευρήματα κατά τη διάρκεια των εργασιών. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που μεγάλες οικοδομικές εργασίες αποκαλύπτουν μερικές αρχαιολογικές εκπλήξεις.

Πριν από λίγες εβδομάδες, το μηριαίο κόκκαλο ενός μαμούθ βρέθηκε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στο σημείο, ενώ στην πορεία ανακαλύφθηκαν κι άλλα οστά. Η αρχαιοζωολόγος Bea De Cupere του Βασιλικού Ινστιτούτου Φυσικών Επιστημών του Βελγίου ήταν η πρώτη που εντόπισε τα λείψανα. «Βρήκαμε ένα μηριαίο οστό και ένα κομμάτι χαυλιόδοντα από ένα μαμούθ και ένα κόκκαλο από ένα άγριο άλογο. Υπήρχε επίσης ένα κέρατο από ένα κόκκινο ελάφι και μια κάτω γνάθος, που για την ώρα πιθανολογείται ότι προέρχεται από μια ιρλανδική άλκη.»

Photos: Newsville.be

The post Οστά μαμούθ κατά τη διάρκεια εργασιών στο νέο σταθμό του μετρό των Βρυξελλών appeared first on .

«Είναι εξαιρετικό να βρίσκεις δόντια του Νεάντερταλ, ειδικά σε χώρους ανασκαφών», εξηγεί ο Grégory Abrams, αρχαιολόγος και επιστημονικός διευθυντής του μουσείου Andenne στην επαρχία του Ναμούρ.

Un nouveau Néandertalien mis au jour à Scladina https://t.co/S5v10Z09Jp

— dailyscience (@dailyscience2) April 28, 2022

Η ανακάλυψη είναι η πιο σημαντική στον ανασκαφικό χώρο Scladina εδώ και περίπου 20 χρόνια. Βρίσκεται σε μια κοιλάδα πάνω από τον ποταμό Μόσα (Meuse), στην καρδιά που κάποτε ήταν οικισμός των Νεάντερταλ. Το προηγούμενο πιο σημαντικό εύρημα ήταν το «Παιδί της Scladina», το 1993.

«Αυτή η ανακάλυψη προσφέρει μια απίστευτη ευκαιρία για την μελέτη του ανθρώπου του Νεάντερταλ», σχολιάζει ο Abrams. «Με αυτό το δόντι, θα είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε τον κύκλο ανάπτυξης αυτού του ατόμου, τη ζωή του και τη διατροφή του, χάρη στην πέτρα που βρίσκεται στο δόντι. Βασικά, θα αγγίξουμε πραγματικά την καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων. Και αφού το δόντι βρέθηκε σε αυτό το πλαίσιο, θα έχουμε πληροφορίες για το περιβάλλον στο οποίο έζησε το άτομο και τις αλληλεπιδράσεις που μπορεί να είχε».

Οι ανακαλύψεις για τους Νεάντερταλ είναι στην πραγματικότητα τόσο σπάνιες που πολλά ερευνητικά κέντρα μελετούν επί του παρόντος αυτό το δόντι, το οποίο έχει πλέον διαμορφωθεί σε τρισδιάστατα μοντέλα στη Γάνδη. Οι λεπτομέρειες του αναλύονται στο Βέλγιο, καθώς και στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία. Η χρονολόγηση του δοντιού αντιστοιχεί επίσης στην περίοδο της εξαφάνισης των Νεάντερταλ, περίοδος που ανοίγει σημαντικές προοπτικές για έρευνα.

Πολύ εύθραυστο και ήδη κατεστραμμένο από το χρόνο, το δόντι δεν θα εκτεθεί στο ευρύ κοινό και θα φυλάσσεται σε κλιματιζόμενο χώρο. Ωστόσο, ένα αντίγραφό του σε φυσικό μέγεθος θα εκτίθεται στον χώρο του μουσείου στο Andenne. Σε ό,τι αφορά τις ομάδες ανασκαφής του σπηλαίου, συνεχίζουν το έργο τους με ανανεωμένη ενέργεια. «Αυτό το δόντι δεν κατέληξε εδώ τυχαία. Υπάρχουν πιθανώς κι άλλα υπολείμματα της γνάθου στην περιοχή ή στις συλλογές μας», καταλήγει ο Grégory Abrams.

The post Η ανακάλυψη ενός δοντιού Νεάντερταλ στο Βέλγιο ενθουσιάζει την επιστημονική κοινότητα appeared first on .

Το 2011 αρχαιολόγοι που συμμετείχαν σε μια ανασκαφή στη Μέμφιδα της Αιγύπτυο, έξω από το Κάιρο, ανακάλυψαν τα ερείπια ενός κτίσματος 4.000 ετών. Ανάμεσα στα σπάνια ευρήματα, υπάρχει κι ένα καλοδιατηρημένο γλυπτό, από ασβεστόλιθο. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εύρημα, το οποίο αμέσως τοποθετείται σε ένα ξύλινο σεντούκι και παραδίδεται στον τοπικό εκπρόσωπο του Υπουργείου Αρχαιοτήτων.

Τρία χρόνια αργότερα, μια Αιγύπτια αρχαιολόγος, η Nagwan Fayez, δίνει μια ομιλία στο Λονδίνο. Δείχνει φωτογραφίες, στις οποίες περιλαμβάνεται το εν λόγω γλυπτό, που η ίδια θεωρεί ότι ακόμα φυλάσσεται κάπου στην Αίγυπτο. Στο κοινό που παρακολουθεί την διάλεξη, ωστόσο, βρίσκεται ο ολλανδός Marcel Marée, επιμελητής του Βρετανικού Μουσείου. Και με έκπληξη αντιλαμβάνεται ότι μόλις λίγους μήνες πριν είχε δει το ίδιο ακριβώς γλυπτό σε ένα κατάστημα με αντίκες στις Βρυξέλλες. «Πως γίνεται ένα άγαλμα βρίσκεται στην Αίγυπτο να πωλείται ταυτόχρονα σε μια αντικερί του Βελγίου;»

Οι αιγυπτιακές αρχές ειδοποιούνται αμέσως και ανακαλύπτουν ότι το γλυπτό πράγματι λείπει κι αντ” αυτού στην θέση του έχει αντικατασταθεί από ένα φτωχό αντίγραφο. Οι εικασίες ως προς την εξαφάνιση του αυθεντικού γλυπτού, πάμπολλες. Οι έρευνες των αιγυπτιακών αρχών δείχνουν ένα μεγάλο κύκλωμα οργανωμένου εγκληματικού δικτύου. Οι κλέφτες προφανώς είχαν εύκολη πρόσβαση στα ευρήματα της αρχαιολογικής αποστολής, με τη βοήθεια μάλλον τοπικών αξιωματούχων ή φρουρών.

«Συμβαίνει συχνά στην Αίγυπτο», λέει ένας Βέλγος Αιγυπτιολόγος. «Υπάρχουν πολλά κομμάτια στις κρατικές αποθήκες. Δεν είναι τόσο δύσκολο να εξαφανίσεις κάτι, αν έχεις τις κατάλληλες επαφές».

Μια απροσδόκητη επιστροφή

Μέρες αργότερα συμβαίνει κάτι πραγματικά παράξενο. Το αυθεντικό γλυπτό εμφανίζεται στον κήπο του Μουσείου της Μέμφιδας, τυλιγμένο σε πλαστική σακούλα και κάπως πρόχειρα. Η μεταφορά του ήταν τόσο άτσαλη και βιαστική που η μύτη του γλυπτού είχε σπάσει. Ήλπιζαν άραγε οι εγκληματίες ότι αυτή η ενέργεια θα απέτρεπε ενδεχόμενες συλλήψεις;

Είναι παρ’όλα αυτά ένα τέχνασμα που δεν έχει επιτυχία: τρεις φρουροί και ένας υπάλληλος του υπουργείου κρατούνται.

Εν τω μεταξύ, στο Βέλγιο η έρευνα ξεκινά με αργούς ρυθμούς. Μετά την ανακάλυψη της κλοπής, ο Marée ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία του Ηνωμένου Βασιλείου που με τη σειρά της ήρθε σε επαφή με τη βελγική αστυνομία, η οποία αποδεικνύεται πως στο διάστημα των επόμενων επτά εβδομάδων δεν πράττει πολλά. Καθώς ο έμπορος της αντικερί κατάγεται από τη Μονς, η αστυνομία της Μονς «χρεώνεται» την υπόθεση, η οποία εξηγεί ότι δεν ερευνά την κλοπή έργων τέχνης.

Τελικά ο φάκελος της υπόθεσης μεταφέρεται ξανά στις Βρυξέλλες κι ο έμπορος οδηγείται προς ανάκριση. Επιμένει ότι έλαβε το γλυπτό από κάποιον που δεν μπορούσε να αναγνωρίσει και ότι αυτό το άτομο επέστρεψε να πάρει το αρχαιολογικό εύρημα λίγο αργότερα, «επειδή βρήκε αγοραστή».

Η ιστορία προφανώς και φαίνεται περίεργη, αλλά η εισαγγελία των Βρυξελλών τελικά αποφάσισε ότι δεν χρειαζόταν περαιτέρω δράση με την έρευνα να σταματά εκεί.

Δεν είναι η πρώτη φορά

Το παραπάνω περιστατικό, δεν είναι το πρώτο που βάζει τις Βρυξέλλες -και το Βέλγιο γενικότερα- στο επίκεντρο της αγοραπωλησίας κλεμμένων αρχαίων αντικειμένων.

Λεηλατημένες αιγυπτιακές αρχαιότητες έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια και σε άλλους αντικέρ στο Βέλγιο. Αυτή τη στιγμή διεξάγεται έρευνα εναντίον ενός Γάλλου εμπόρου που είχε κατάστημα στη συνοικία Sablon των Βρυξελλών. Κατά τη διάρκεια μιας εφόδου των αρχών, οι ερευνητές βρήκαν πολλά κλεμμένα αιγυπτιακά αντικείμενα από πρόσφατες λεηλασίες. Αργότερα βρήκαν και μια αποθήκη που ανήκε στον ίδιο παλαιοπώλη με πολλά ακόμα κλεμμένα κομμάτια.

Το 2020, οι τελωνειακές αρχές και η Οικονομική Επιθεώρηση πραγματοποίησαν εκτενή έλεγχο στην Έκθεση Τέχνης των Βρυξελλών (BRAFA), τη μεγαλύτερη βελγική έκθεση τέχνης. Κατάσχεσαν πολλά αιγυπτιακά κομμάτια από έναν Γάλλο έμπορο αντίκας.

Πέρυσι, η δικαστική αστυνομία της Αμβέρσας κατέσχεσε εκατοντάδες αιγυπτιακά και συριακά αντικείμενα. Από σάβανα μούμιας, νεκρικές μάσκες (ταφής) έως μουμιοποιημένα ζώα, εκτιμώμενης αξίας από 2 έως 6 εκατομμύρια ευρώ. Οι λαθρέμποροι μάλλον κράτησαν τα αντικείμενα αυτά στο Βέλγιο γιατί ο κίνδυνος ελέγχου είναι μικρότερος εδώ.

Υπήρξε επίσης ένα αξιόλογο εύρημα πρόσφατα στο αεροδρόμιο του Καΐρου. Οι Αιγύπτιοι τελωνειακοί βρήκαν μέρη μιας μούμιας στο δρόμο της προς το Βέλγιο: δύο χέρια, μέρος του κορμού και δύο πόδια. Η αποστολή ήταν κρυμμένη σε δύο παλιά μεγάφωνα. Ο πωλητής και ο πελάτης είχαν γνωριστεί μέσω Facebook.

Το Βέλγιο ως hotspot για το εμπόριο αιγυπτιακών αρχαιοτήτων

«Η Αίγυπτος εμφανίζεται συχνά στα αρχεία», σχολιάζει η Ομοσπονδιακή Δημόσια Υπηρεσία Οικονομίας στο VRT NWS και την De Tijd. «Κυρίως πρόκειται για πρόσφατα λεηλατημένα κομμάτια, μετά την Αραβική Άνοιξη του 2011. Συχνά πρόκιται για μάσκες και σαρκοφάγους».

Η Sarah Durant, εκπρόσωπος της εισαγγελίας των Βρυξελλών, επιβεβαιώνει το πρόβλημα. «Τα περισσότερα από τα κλεμμένα αντικείμενα στη βελγική αγορά προέρχονται από την Αίγυπτο και την Ιταλία».

Οι αρχαιολόγοι πληρώνουν το μάρμαρο

Γνωρίζουν επίσης στην Αίγυπτο ότι το Βέλγιο είναι ένα hotspot για το εμπόριο κλεμμένων αιγυπτιακών αρχαιοτήτων.

Η Αίγυπτος απέκλεισε τέσσερις αρχαιολογικούς χώρους πέρυσι, που δραστηριοποιούνταν Βέλγοι αρχαιολόγοι, πιθανώς για να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Το επιβεβαίωσαν και αιγύπτιοι αρχαιολόγοι που συμμετείχαν στις έρευνες.

«Είναι κρίμα που σταματούν τις ανασκαφές για να τιμωρήσουν το Βέλγιο», λέει ένας Αιγυπτιολόγος που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Δεν έχουμε καμία σχέση με τη λεηλασία, ωστόσο οι αρχαιολογικοί μας χώροι έχουν αποκλειστεί εδώ και μήνες. Επίσης, υπόκεινται σε εξαιρετικά αυστηρούς ελέγχους από τις αιγυπτιακές αρχές».

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση αρνείται ότι το κλείσιμο των αρχαιολογικών χώρων έχει να κάνει με την εμπορία των κλεμμένων αντικειμένων που κατά καιρούς εντοπίζονται στη βελγική αγορά. «Δεν υπάρχει καμία συσχέτιση με τον αριθμό των αρχαιολογικών ευρημάτων που κατασχέθηκαν πρόσφατα στο Βέλγιο», καταλήγει σε ανακοίνωσή της.

Photos: Newsville.be 

The post Ένα κλεμμένο αιγυπτιακό γλυπτό 4.000 ετών κάνει την εμφάνισή του στις Βρυξέλλες appeared first on .

Όπως πληροφορεί το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ανασκαφικές εργασίες και ψηφιακές αποτυπώσεις στα κατάλοιπα των δύο μόλων του εξωτερικού λιμένα πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 2017. Επίσης για πρώτη φορά διεξήχθη λεπτομερής επιφανειακός καθαρισμός και ανασκαφή στα κατάλοιπα του κτιρίου που δεσπόζει στο κέντρο της Λιμενολεκάνης 3, μια μνημειακή κατασκευή διαστάσεων 9 μ. Χ 9 μ. η οποία αποτελείται από ορθογώνιους δόμους που φέρουν ίχνη τόρμων και σώζεται σε ύψος τεσσάρων δόμων.

«Κατά την ανασκαφή εντοπίστηκαν κεραμικά και άλλα ευρήματα που χρονολογούνται από τον 1ο έως τον 6ο αιώνα μ.Χ. Βρέθηκαν, επίσης, οργανικά κατάλοιπα και τμήματα ειργασμένου ξύλου τα οποία διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση, γεγονός που οφείλεται στις ανοξικές συνθήκες του πυθμένα της λιμενολεκάνης» σημειώνεται στην ανακοίνωση του ΥΠΠΟΑ, που αναφέρεται στα αποτελέσματα της φετινής ερευνητικής περιόδου. Επίσης, επισημαίνεται ότι «μέσω της ανάλυσης του περιβαλλοντικού DNA των οργανικών καταλοίπων θα είναι εφικτή η ανασύσταση της χλωρίδας και της πανίδας της περιοχής του Λεχαίου κατά τις διάφορες φάσεις της αρχαιότητας», ενώ αντίστοιχα ευρήματα αναμένονται και στο μέλλον στην περιοχή της Λιμενολεκάνης 3.

«Αν και η χρήση του παραμένει προς το παρόν αδιευκρίνιστη, οι αποσπασμένοι δόμοι που εντοπίστηκαν στην τομή σε συνδυασμό με τα ευρήματα υποδεικνύουν πως το κτίριο πιθανώς καταστράφηκε από σεισμό μεταξύ του 50-125 μ.Χ. και υπέστη επιπλέον φθορές κατά τον σεισμό του 6ου αιώνα μ.Χ.» συμπληρώνει το ΥΠΠΟΑ.

The post Εντυπωσιακές εικόνες από τις ανακαλύψεις των αρχαιολόγων στο αρχαίο λιμάνι στο Λέχαιο appeared first on .

Οι ανασκαφείς στη νεκρόπολη του Φαληρικού Δέλτα, στο πλαίσιο του έργου κατασκευής του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σ. Νιάρχος, ανακάλυψαν φέτος τα υπολείμματα 80 ανδρών, αλυσοδεμένων μεταξύ τους στους καρπούς, σε ομαδικό τάφο. Όπως αναφέρει το περιοδικό, οι πιο πρόσφατες οστεολογικές εξετάσεις διαπίστωσαν ότι η πλειονότητά τους είναι άνδρες μεταξύ 20 και 30 ετών (οι τέσσερις από αυτούς ακόμα πιο νέοι) και ότι όλοι σκοτώθηκαν με τον ίδιο τρόπο: με ένα μοιραίο χτύπημα στο κεφάλι.

Η ανακάλυψη δυο μικρών αγγείων θαμμένων μαζί τους επέτρεψε τη χρονολόγηση της ταφής στα μέσα με τέλη του 7ου αι. π. Χ., γεγονός που, σύμφωνα με την επικεφαλής των ερευνών, προϊσταμένη της Εφορείας Δυτικής Αττικής, Πειραιώς και Νήσων, Στέλλα Χρυσουλάκη, υποδηλώνει ότι οι άνδρες αυτοί εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς τους να αποκτήσουν την πολιτική πρωτοκαθεδρία.

Όπως είναι, δε, γνωστό, η εποχή αυτή, δηλαδή τα τέλη του 7ου αι. π. Χ., είναι μια ιδιαίτερα ταραγμένη περίοδος στην ιστορία της Αθήνας, γεμάτη εξεγέρσεις και επαναστάσεις μεταξύ οπαδών των αριστοκρατών και επίδοξων ανατροπέων, η οποία μπορεί να συσχετιστεί, όσον αφορά το συγκεκριμένο εύρημα, είτε με το Κυλώνειον Άγος και τις ταραχές που ακολούθησαν είτε με αντίστοιχα ιστορικά γεγονότα. Σημειώνεται ότι το Κυλώνειον Άγος ήταν μια σειρά από δυστυχίες και θεομηνίες που έπληξαν την αρχαία Αθήνα και οι οποίες αποδόθηκαν στην οργή των θεών για τη σφαγή των οπαδών του Κύλωνα, ενός δημοφιλούς Αθηναίου που επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία στην Αθήνα γύρω στο 632 π.Χ.

Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων (περίπου 65 π.Χ.) είναι το μεγαλύτερο, πλουσιότερο και ίσως το πιο διάσημο αρχαίο ναυάγιο του κόσμου. Ανακαλύφθηκε το 1900 στα ανοιχτά των Αντικυθήρων, φέρνοντας στην επιφάνεια εκατοντάδες θησαυρούς, μεταξύ των οποίων χάλκινα και μαρμάρινα αγάλματα, καθώς και τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, που συχνά αναφέρεται ως ο παλαιότερος υπολογιστής παγκοσμίως. Φέτος το καλοκαίρι, όμως, έγινε άλλη μια σημαντική ανακάλυψη στο ναυάγιο: Η εύρεση ενός ανθρώπινου σκελετού. Τα υπολείμματα, που περιλαμβάνουν τμήμα κρανίου, γνάθου, δόντια, μακρά και μικρότερα οστά χεριών και ποδιών, υποδηλώνουν ότι πιθανότατα ανήκε σε νεαρό άνδρα.

Βέβαια, οστά από τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά άτομα είχαν ήδη εντοπιστεί στο ναυάγιο κατά τις έρευνες των ετών 1900-1901 και 1976, αλλά η νέα ανακάλυψη ανθρώπινων υπολειμμάτων είναι η πρώτη μετά από 40 χρόνια, εποχή που η ανάλυση του DNA είναι εφικτή. Σύμφωνα μάλιστα με τον ειδικό στο αρχαίο DNA, Hannes Schroeder, η ανακάλυψη παρέχει μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να εξεταστεί το γενετικό υλικό ενός αρχαίου ναυτικού. «Ανθρώπινα υπολείμματα από αρχαία ναυάγια είναι εξαιρετικά σπάνια», δηλώνει ο ίδιος, σύμφωνα με το «Archaeology». «Η ανάλυση DNA μπορεί δυνητικά να μας δώσει συναρπαστικές νέες πληροφορίες για τη γενετική καταγωγή του πληρώματος και τη γεωγραφική του προέλευση», προσθέτει.

Σύμφωνα, τέλος, με τον συνδιευθυντή της έρευνας, Μπρένταν Φόλεϊ, μέρος του σκελετού που εντοπίστηκε το 2016 παραμένει στο σημείο ανακάλυψής του, το οποίο θα ερευνηθεί εκ νέου το ερχόμενο καλοκαίρι. Ο ίδιος μάλιστα πιστεύει ότι μπορεί να υπάρχουν κι άλλα ανθρώπινα λείψανα στη θέση του ναυαγίου, μαζί με άλλα πολύτιμα φορτία. Η έρευνα διενεργείται από διεθνή ομάδα επιστημόνων, υπό τη διεύθυνση της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, με προϊσταμένη τη δρ Αγγελική Γ. Σίμωσι, και την τεχνογνωσία του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole της Μασαχουσέτης.

Πηγή: ΑΜΠΕ / ert.gr

The post Ελληνικές δύο από τις 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 2016 appeared first on .