Ο Ζαν-Μισέλ Φολόν (Jean-Michel Folon, 1934-2005) είναι ένας από τους κορυφαίους καλλιτέχνες του Βελγίου. Έχοντας ξεκινήσει τη ζωή του ως βιομηχανικός σχεδιαστής, έγινε παραγωγικός εικονογράφος και κατέκτησε ένα ευρύ φάσμα μορφών τέχνης και μέσων, όπως βιτρό, τοιχογραφίες, σκηνογραφία και γλυπτική. Αποκτώντας ειδίκευση στην ακουαρέλα και τη μεταξοτυπία, κατέστη ικανός να παράγει περιζήτητες τεχνικές ξεθωριάσματος χρωμάτων, με τα έργα του όχι μόνο να είναι τεχνικά ολοκληρωμένα, αλλά να αναδεικνύουν τη δια βίου ανησυχία του για τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω της παιχνιδιάρικης χρήσης αναγνωρίσιμων μοτίβων, κυρίως του Blue Man, μιας μοναχικής φιγούρας με καπέλο, καθώς και ενός χαρτοφύλακα, φυσαλίδων κλπ.

Το έργο του εμφανίστηκε σε διεθνείς εκδόσεις όπως το The New Yorker και το περιοδικό Time, και εικονογράφησε σημαντικά έργα των Κάφκα, H.G. Wells και Ray Bradbury, καθώς και τη Διεθνή Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το έργο του Φολόν διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο. Προς το τέλος της ζωής του, προσπάθησε να συγκεντρώσει 500 κομμάτια σε ένα μέρος για να ιδρύσει ένα Ίδρυμα με φιλανθρωπική αποστολή.

Με τις αρχές να αναζητούν σκοπό για ένα παλιό οχυρωμένο αγρόκτημα στο Κτήμα Solvay – ένα πάρκο 227 εκταρίων που ο Φολόν θυμόταν με αγάπη από την παιδική του ηλικία – η τοποθεσία βρέθηκε. Περιτριγυρισμένο από ιστορικούς οπωρώνες και με θέα σε μια λίμνη, το Fondation Folon άνοιξε το 2000.

Καθηλωτικό ταξίδι ιδεών και φαντασίας

Εκείνη την εποχή, ο σχεδιασμός του μουσείου ήταν ασυνήθιστος, επιδιώκοντας να βυθίσει τους επισκέπτες στο «βιβλίο ιστοριών» του έργου του μέσα από ένα δομημένο περιβάλλον που προοριζόταν να μεταφέρει ένα ταξίδι της φαντασίας ανάμεσα στα γιγάντια εξώφυλλα βιβλίων. Μέσα από 15 δωμάτια με χαμηλό φωτισμό με ξύλινη επένδυση, εκτίθενται 350 έργα τέχνης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται ακουαρέλες, αφίσες, χαρακτικά και γλυπτά. Ηχητικές εγκαταστάσεις συνοδεύουν τον επισκέπτη από δωμάτιο σε δωμάτιο.

Σε μια γοητευτική αυλή, μια μακέτα του εργαστηρίου γλυπτικής του Φολόν αποκαλύπτει μια συναρπαστική συλλογή από αντικείμενα που έχουν μετατραπεί σε τέχνη, δίπλα σε μια αίθουσα αφιερωμένη στις κινηματογραφικές του προσπάθειες.

Η επιμέλεια των δικών του έργων παραμένει δύσκολο να αμφισβητηθεί μετά από δυόμισι δεκαετίες, αλλά το Ίδρυμα διατηρεί επίσης τα πράγματα καινούργια, με μια περιοδική έκθεση ανοιχτή τώρα και μέχρι τις 31 Αυγούστου 2025. Το Drawing Room περιλαμβάνει σκιτσογράφους και γραφίστες που θεωρούνται η «πνευματική του οικογένεια», από τον μέντορά του και έμπνευση Saul Steinberg, μέχρι τις φιλικές του αντιπαλότητες, 13 έργα καλλιτεχνών συγκεντρώθηκαν για να δείξουν πώς η «κωμική» εικονογράφηση είναι πραγματικά η «τέχνη των ιδεών».

Επίσκεψη στο Ίδρυμα κατά την 25η επέτειό του

Με επισκέψεις με ξεναγό, περιηγήσεις φιλικές προς την οικογένεια, μεικτές ηλικιακά επισκέψεις και εκπαιδευτικών επισκέψεων και χώρο εργαστηρίου, σε μια εκπληκτική ύπαιθρο, το Fondation κάνει τη μέρα υπέροχη. Προσφέρει ακόμη και αναψυκτικά και υπαίθρια καθίσματα στο Taverne de l’Homme Bleu των εγκαταστάσεων.

Ανοιχτό Τρίτη έως Παρασκευή από τις 9:00 π.μ. έως τις 5:00 μ.μ. (τελευταία είσοδος στις 4:00 μ.μ.) και τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες από τις 10:00 π.μ. έως τις 6:00 μ.μ. (τελευταία είσοδος στις 5:00 μ.μ.), το Ίδρυμα είναι κλειστό στις 24, 25 και 31 Δεκεμβρίου και 1 Ιανουαρίου. Η τυπική είσοδος κοστίζει 12 €, με πρόσβαση στην προσωρινή έκθεση με επιπλέον 3 €.

Κατά τα άλλα, το Ίδρυμα συμπληρώνει 25 χρόνια από την ίδρυσή του με νέες εκθέσεις μέχρι την Ιαπωνία. Εκτός από τις εκθέσεις στο Τόκιο και τη Ναγκόγια που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, τα έργα του Φολόν θα βρίσκονται στο Μουσείο Abeno Harukas της Οσάκα από τις 5 Απριλίου έως τις 22 Ιουνίου 2025. Η ειδική σχέση του Φολόν με την Ιαπωνία ξεκίνησε τη δεκαετία του εξήντα, όταν η εμβληματική αφίσα της γραφομηχανής Olivetti ανέπτυξε μια βάση θαυμαστών εκεί.

Εν τω μεταξύ, στη νότια Γαλλία, το Φεστιβάλ Arles du Dessin θα παρουσιάσει το Φολόν ως τιμώμενο πρόσωπο από τις 12 Απριλίου έως τις 11 Μαΐου 2025, τονίζοντας τα οικολογικά και πολιτικά θέματα που διατρέχουν το πολυεπιστημονικό του έργο.

The post Το εμβληματικό Fondation Folon συμπληρώνει 25 χρόνια με μια σειρά εκθέσεων appeared first on .

«Σας ενημερώνουμε για την θεατρική παράσταση «Oedipe Tyran» από το Ελεύθερο Θέατρο Βρυξελλών που ανεβαίνει στο Theatre des Martyrs.

Την Πέμπτη στις 24 Σεπτεμβρίου από τις 18.00 – 19.15 οργανώνεται ένα gala πριν την παράσταση αφιερωμένο στην Ελλάδα.

Στο χώρο θα εκτίθενται και έργα σύγχρονων ελλήνων ζωγράφων από την Gallery Theorema.

Σας καλούμε να τιμήσετε την εκδήλωση και να παρακολουθήσουμε στη συνέχεια την παράσταση. »

Oedipe tyran – Sophocle – Théâtre en Liberté

On connaît l’histoire : plus le puzzle se reconstitue, plus les preuves s’accumulent pour dénoncer Œdipe lui-même ! Et plus l’évidence saute aux yeux de tous, moins le meurtrier comprend qu’il est à la fois juge et coupable, plus il veut savoir et moins il sait qui il est lui-même… jusqu’à ce que l’aveuglante vérité lui apparaisse ! Œdipe tyran est considéré comme la plus parfaite des tragédies grecques et la première pièce policière, mais un « policier » qui va fouiller dans les tréfonds de l’âme humaine.

Une pièce mythique, un  grand spectacle passionnant !

Résumé de la pièce

Ravagée par la peste, Thèbes se meurt. Œdipe, roi de la cité, consulte l’oracle pour tenter de sauver la ville: la malédiction qui pèse sur la cité ne dépendrait que d’un seul être impur. Œdipe se met alors à rechercher cet individu maudit pour le bannir définitivement de la cité. Un devin lui apprendra alors la terrible vérité: c’est lui-même l’homme impur, celui qui a tué son père et épousé sa propre mère….

Considéré comme la tragédie des tragédies, Œdipe Roi de Sophocle est aussi le texte fondateur de toute la mythologie d’Œdipe.

Un mythe fondateur

Œdipe tyran fait aujourd’hui partie de ses pièces les plus célèbres et les plus jouées. L’histoire du héros Œdipe, roi de Thèbes amené à découvrir l’effroyable secret de sa naissance pour sauver sa cité de la peste. Toute la tragédie d’Œdipe tyran consiste pour le protagoniste à retrouver cette identité originelle, par le biais d’une enquête longue qui rencontre de nombreuses résistances. La recherche d’idéal qui est celle d’Œdipe, l’idéal perdu d’une enfance dont le secret lui échappe, puis l’idéal d’une pureté et d’un sacrifice qu’il oppose à la souillure du monde.

Le tour de force théâtral de la pièce réside en ce qui très vite, tout le monde en sait beaucoup plus que l’enquêteur lui-même, et que nous assistons alors à la reconnaissance par Œdipe d’une vérité que nous détenons, nous le voyons peu à peu, par un exercice paroxystique de la pensée, arriver à la vérité insoutenable que nous connaissons dès le début. Œdipe devient étranger, indéfiniment, à lui-même, et à nous-même qui le voyons. En retour, son aventure rend notre propre identité d’être humain particulièrement fragile : existe-t-il en définitive quelque chose qui soit « moi-même », que je puisse tenir pour sûr ?

Le pire ennemi de la tragédie, grecque en particulier, est la solennité, la fausse reconstitution (et son pendant, la contemporanéité à tout crin), la pseudo ritualisation. C’est pourquoi ce projet propose d’afficher clairement la théâtralité immédiate, brute, de cette œuvre en la centrant de façon directe et unique sur le jeu et la parole.

En quoi ce texte est-il encore d’actualité?

Tout le théâtre de Sophocle fait partie de notre héritage culturel et il est déjà l’héritage des générations suivantes. Pourquoi? Parce que ça parle du fond du cœur humain et que ce cœur au cours des siècles est toujours le même, avec ses qualités et ses défauts. L’amour, la famille, la société, sont des sujets qui nous intéresseront toujours. Concernant la tyrannie, la violence, les génocides, les guerres, ce sont des questions qui nous troublent mais qui resteront toujours sans réponse.

Passionné de Shakespeare et de tragédie grecque, Daniel Scahaise a réuni pour sa dernière mise en scène, les compagnons qui avec lui ont participé à l’aventure de Théâtre en Liberté. Dans un dispositif épuré, Christophe Destexhe (Cyrano, Alceste) sera Œdipe entouré d’Hélène Theunissen (Médée, La Cerisaie), Bernard Marbaix (Jules César, Galilée), Stéphane Ledune, Laurent Tisseyre, Jaoued Deggouj, Daniel Dejean et Isabelle De Beir, Dolorès Delahaut…

Tous, nous essayerons de faire un spectacle passionnant, vivant, intense, respectueux de la tradition enrichie par la modernité théâtrale.

« Œdipe, c’est l’homme par excellence, celui qui se heurte au chaos de la vie et qui tombe le plus bas. Comme Antigone, il représente le parcours du combattant humain: ils font tout pour trouver un chemin lumineux, et ils se ramassent tous les embruns, tous les écueils, mais ils se relèvent. Ils font front. J’aime beaucoup leur courage, leurs passions, leur rage . »

Daniel Scahaise

Théâtre des Martyrs
Place des Martyrs 22, 1000 Bruxelles

Διάρκεια παραστάσεων:
18 Σεπτεμβρίου με 31 Οκτωβρίου 2015.

Ημέρες:
Τρίτες και Τετάρτες, 19.00
Σάββατο, 20.15

* Σάββατο 17/10 στις 19.00 και Κυριακή 11 και 25/10 στις 16.00

Περισσότερες πληροφορίες εδώ

The post Οιδίπους Τύραννος από το Théâtre en Liberté appeared first on .