Από το 1911, τα σπουδαιότερα μυαλά από όλο τον κόσμο

Τα Διεθνή Ινστιτούτα Solvay για τη Φυσική και τη Χημεία με έδρα τις Βρυξέλλες, που ιδρύθηκαν από τον Βέλγο χημικό και βιομήχανο Ερνέστ Σολβέ (Ernest Solvay) το 1912 διοργανώνουν τα ομώνυμα Συνέδρια Solvay, καθώς και σεμινάρια και άλλες συναντήσεις, μετά την επιτυχία του ιστορικού Conseil Solvay το 1911 στο οποίο έλαβαν μέρος μόνο προσκεκλημένοι σημαντικοί φυσικοί και θεωρείται σημείο καμπής στον κόσμο της φυσικής προς τις νέες θεωρίες του 20ού αιώνα.

Τα Συνέδρια Solvay, που διεξάγονται στις Βρυξέλλες, έχουν από τότε θέμα εξέχοντα ανοικτά προβλήματα στη φυσική και στη χημεία. Συνήθως διοργανώνονται κάθε τρία χρόνια, αλλά έχουν υπάρξει και μεγαλύτερα διαστήματα χωρίς συνέδριο.

Aφετηρία, όπως αναφέρθηκε, ήταν το πρώτο Συνέδριο. Πρόεδρος του 1ου Συνεδρίου, που έγινε στις Βρυξέλλες για 4 ημέρες τον Νοέμβριο του 1911, ήταν ο Χέντρικ Αντόον Λόρεντζ. Το θέμα ήταν «Ακτινοβολία και κβάντα». Το συνέδριο αυτό εξέτασε τα προβλήματα που ανέκυπταν από τη διαφορά μεταξύ των δύο προσεγγίσεων, αυτής της κλασικής φυσικής και εκείνης της κβαντικής θεωρίας. Ο Αϊνστάιν ήταν ο δεύτερος νεότερος στην ηλικία φυσικός μεταξύ των συμμετασχόντων (ο νεότερος από όλους ήταν ο 25χρονος Φ. Λίντεμαν). Συμμετείχαν επίσης αναγνωρισμένες ήδη προσωπικότητες της επιστήμης, όπως η Μαρία Κιουρί και ο Ανρί Πουανκαρέ.

Από τότε, έχουν διεξαχθεί συνολικά 27 Συνέδρια για την Φυσική και 25 για την Χημεία. Στην ιστορία επίσης έχει μείνει και το πέμπτο Συνέδριο, που διεξήχθη τον Οκτώβριο του 1927 και είχε ως θέμα «Ηλεκτρόνια και φωτόνια», με τους πλέον αξιόλογους φυσικούς του κόσμου να συζητούν τη μόλις θεμελιωμένη σύγχρονη κβαντομηχανική. Οι κορυφαίες μορφές ήταν ο Αϊνστάιν και ο Νιλς Μπορ. Οι 17 από τους 29 που έλαβαν μέρος στο συνέδριο αυτό είχαν πάρει ή θα έπαιρναν στο μέλλον Βραβείο Νόμπελ.

Το 5ο αυτό συνέδριο υπήρξε επίσης η κορύφωση του αγώνα μεταξύ του Αϊνστάιν και των οπαδών του επιστημονικού ρεαλισμού, που ήθελαν τους αυστηρούς κανόνες της επιστημονικής μεθόδου όπως αυτοί είχαν διατυπωθεί από τον Τσαρλς Σάντερς Περς (και αργότερα από τον Καρλ Πόπερ), ενώ ο Μπορ και οι ινστρουμενταλιστές επιθυμούσαν πιο χαλαρούς κανόνες βασιζόμενους στα αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα η προσέγγιση του Μπορ επεκράτησε στη σύγχρονη φυσική.

Αυτή, λοιπόν, η εξαιρετική συλλογή αρχείων αφηγείται την ιστορία της φυσικής και της χημείας στον 20ο αιώνα και την εξέλιξη της διεθνούς επιστημονικής έρευνας. Αποτελείται, αφενός, από αρχεία από τα Διεθνή Ινστιτούτα Φυσικής και Χημείας Solvay (περίοδος 1910-1962) που τηρούνται από το τμήμα αρχείων του ULB και, αφετέρου, από τα αρχεία του Paul Langevin, που φυλάσσεται στην Ecole Supérieure de Physique et de Chimie Industrielles (ESPCI Paris-PSL).

Αρχικά, ο Ερνέστ Σολβέ ίδρυσε αυτά τα Διεθνή Ινστιτούτα Φυσικής και Χημείας Solvay (IIPCS) με τη φιλοδοξία να δημιουργήσει μια «διεθνή πόλη των επιστημών», με έδρα το Parc Léopold. Μετά το θάνατο του Σολβέ, τα Ινστιτούτα αυτά κληροδοτούνται στο ULB, το οποίο διασφαλίζει τη συνέχεια της διοικητικής και οικονομικής διαχείρισης. Το 1972, τα δύο ινστιτούτα συγχωνεύτηκαν αφού το 1963 μετατράπηκαν σε asbl. Όλη αυτή η επιστημονική παραγωγή αποτελεί μια σημαντική υλική και άυλη κληρονομιά για την ιστορία της επιστήμης και της έρευνας στη θεμελιώδη φυσική και χημεία.

Το ULB και το VUB, το γαλλόφωνο και ολλανδόφωνο πανεπιστήμιο των Βρυξελλών του, παρουσίασαν από κοινού αυτό το έργο. Τα αρχεία είναι ελεύθερα διαθέσιμα και ο καθένας μπορεί να ανατρέξει στον ιστότοπο του Solvay Science Project και να τα μελετήσει.

Το πρόγραμμα «Memory of the World» δημιουργήθηκε το 1992 από την UNESCO για την προστασία της διάδοσης της τεκμηριωτικής κληρονομιάς, προκειμένου «να αποφευχθεί η συλλογική αμνησία και να προωθηθεί η διατήρηση των συλλογών αρχείων και βιβλιοθηκών σε όλο τον κόσμο».

The post Τα έγγραφα από τα Συνέδρια Χημείας και Φυσικής «Solvay» καταχωρούνται ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO appeared first on .

Αναστέλλει επίσης την πληρωμή μερισμάτων που σχετίζονται με τη Rusvinyl, μια ανεξάρτητη ρωσική κοινοπραξία που ανήκει κατά 50%. Μέσω του Ταμείου Αλληλεγγύης Solvay, έχει επίσης διαθέσει 1 εκατομμύριο ευρώ στον Βελγικό Ερυθρό Σταυρό και τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού για να συνεισφέρει στη βοήθεια προς τους αμάχους που επλήγησαν από τη σύγκρουση στην Ουκρανία, διευκρινίζει περαιτέρω το δελτίο τύπου. Αυτό το ταμείο δημιουργήθηκε με την έναρξη της πανδημίας Covid-19 για να παρέχει βοήθεια, οικονομική αλλά και με τη μορφή δωρεών ρεπό, που προορίζεται για τους εργαζόμενους του ομίλου. Ως εκ τούτου, το χορηγούμενο ποσό προορίζεται να συμβάλει στην παροχή πρόσβασης σε πόσιμο νερό, σε φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό, στην επισκευή ζωτικής σημασίας υποδομής και στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των οικογενειών.

Η Solvay έχει επίσης δεσμευτεί να διπλασιάσει τις ιδιωτικές δωρεές από τους υπαλλήλους της για να καλύψει τις αυξανόμενες ανθρωπιστικές ανάγκες, ανέφερε στη δήλωση.

The post Η πολυεθνική χημική εταιρεία Solvay ανακοίνωσε την αναστολή των δραστηριοτήτων της στη Ρωσία appeared first on .

Μ. Κύρκος: Ακόμα απέχουμε από τη δέσμευση κρατών μελών και Κομισιόν για μείωση των θανάτων από τροχαία ατυχήματα κατά το ήμισυ μεταξύ 2010 και 2020

«Μπορεί η βελτίωση στην οδική ασφάλεια στην Ελλάδα την περίοδο μεταξύ 2010-2017 να είναι ενθαρρυντική, ωστόσο τα θανατηφόρα τροχαία εξακολουθούν να είναι υψηλότερα από το μέσο όρο της ΕΕ. Αναμένουμε από την Επιτροπή την ανακοίνωση νέων δράσεων για την περίοδο 2020-2030, όπως την εφαρμογή της πολυτροπικότητας και τη μετάβαση από τις οδικές στις σιδηροδρομικές και τις μαζικές μεταφορές (συνεργατική, συνδεδεμένη και αυτόνομη κινητικότητα), τη βελτίωση των τεχνολογιών ασφάλειας, τη μείωση του ορίου αλκοολαιμίας για νέους και επαγγελματίες οδηγούς σε όλη την ΕΕ, τη χορήγηση ευρωπαϊκών κονδυλίων μόνο σε υποδομές που συμμορφώνονται με τις οδηγίες για την οδική ασφάλεια, όπως συμβαίνει με τη χρηματοδότηση των ΔΕΔ-Μ», ανέφερε ο ευρωβουλευτής Μίλτος Κύρκος σχετικά με την ετήσια έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οδική ασφάλεια στην ΕΕ που δόθηκε στη δημοσιότητα αυτήν την εβδομάδα.

H οδική ασφάλεια αποτέλεσε το αντικείμενο της 11ης ετήσιας διάσκεψης που πραγματοποίησε η ASECAP (Ευρωπαϊκή Ένωση Αυτοκινητοδρόμων) στη Βιβλιοθήκη Solvay στις Βρυξέλλες, με θέμα τον τρόπο αξιοποίησης της Διακήρυξης της Βαλέτας σχετικά με τις δράσεις οδικής ασφάλειας, την επικείμενη αναθεώρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την ασφάλεια των οχημάτων, τον κρίσιμο ρόλο της οδικής υποδομής, καθώς και την ολιστική διαχείριση της ασφάλειας (φροντίδα μετά τη συντριβή). Όπως ανακοίνωσε η επίτροπος Μεταφορών, Βιολέτα Μπουλτς, η Επιτροπή επεξεργάζεται και θα ανακοινώσει τις ερχόμενες εβδομάδες μια σειρά συγκεκριμένων μέτρων για τη διάσωση περισσότερων ζωών στους ευρωπαϊκούς δρόμους.

«Οι οδικές μεταφορές δεν αφορούν μόνο την οικονομία, την απασχόληση ή τη ρύπανση. Πρόκειται επίσης για τις 25.000 ζωές που χάνονται κάθε χρόνο στους δρόμους της ΕΕ. Χρειαζόμαστε ακόμα πιο λεπτομερείς και μετρήσιμους στόχους που εστιάζονται σε τρία βασικά θέματα: την ασφάλεια των οχημάτων, την ασφάλεια των υποδομών και τη συμπεριφορά των χρηστών. Η προετοιμασία της επόμενης στρατηγικής περιόδου (μετά το 2020) θα πρέπει να περιλαμβάνει νέες δράσεις, που θα οδηγήσουν σε περαιτέρω μείωση των ατυχημάτων, με τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων (αυτοκινητοβιομηχανίες, οδικές υποδομές, οδηγοί), υπό την εποπτεία του ΕΚ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», επεσήμανε ο ευρωβουλευτής Μίλτος Κύρκος στην ομιλία του.

The post Ο Μ. Κύρκος στην ετήσια διάσκεψη της ASECAP στις Βρυξέλλες appeared first on .

Η συνεργασία, για να είμαστε ακριβείς, είναι ανάμεσα στο φημισμένο ακαδημαϊκό ίδρυμα των ΗΠΑ και την Οικονομική Σχολή του Solvay. Κάτι που σημαίνει πως το πτυχίο θα φέρει τις σφραγίδες δύο σπουδαίων ιδρυμάτων. Ένας τίτλος, δύο σχολές.

Γιατί όμως επελέγη το Βέλγιο σαν συνεργασία του αμερικάνικου ιδρύματος; Η απάντηση έρχεται δια στόματος Bruno Van Pottelsberghe, Κοσμήτορα του Solvay. «Οι Βρυξέλλες αποτελούν έδρα πολλών αμερικάνικων εταιριών καθώς και κυβερνητικών οργανισμών. Επίσης είναι στο κέντρο της Ευρώπης, δίπλα σε όλα τα λοιπά οικονομικά κέντρα, όπως το Λονδίνο ή το Παρίσι».

Στα του μάστερ και περί του κόστους του: Οι 480 ώρες μαθημάτων που το απαρτίζουν, μοιράζονται ανάμεσα σε Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον. Συγκεκριμένα τα 2/3 του προγράμματος πραγματοποιούνται στο Βέλγιο, το υπόλοιπο 1/3 στις ΗΠΑ. Συν τοις άλλοις, αμερικάνοι καθηγητές θα παραδίδουν μαθήματα στο Βέλγιο, κάτι που εξηγεί ίσως το μεγάλο κόστος.

Όσο για τις σκέψεις, περί «αμερικανοποίησης» της εκπαίδευσης, ο Κοσμήτορας επισημαίνει: » Ας μην το συγχέουμε. Ο εκπαιδευτικός μας ρόλος εκπληρώνεται από τα κλασικά μάστερ που παρέχονται στα τμήματά μας. Αυτό εδώ το πρόγραμμα είναι κάτι διαφορετικό. Πρόκειται για μια εξειδικευμένη εκπαίδευση, με στόχο την διεθνή παρουσία». Δεν παραβλέπει, βέβαια, και τα πιθανά οφέλη, όπως την χρηματοδότηση των μετα-διδακτορικών φοιτητών ή ακόμα την προσθήκη καθηγητών στο Πανεπιστήμιο.

Χρήσιμο όμως; Τι λένε οι ίδιοι οι φοιτητές; 

«50.000; Πολλά!», λέει ο Εμμανουέλ. «Δεν με βλέπω να το κάνω!». Η Μανόν, συμπληρώνει «Είναι αλήθεια πως ένα ΜΒΑ βοηθάει ένα βιογραφικό. Αλλά δεν είμαι σίγουρη αν το συγκεκριμένο αξίζει αυτά τα χρήματα. Την στιγμή μάλιστα που δεν ξέρουμε και πως έχει δομηθεί, μιας και τώρα ξεκινά».

ο Σιλβαίν, δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα από τους συμφοιτητές του: «Το Solvay έχει ήδη ένα πολύ καλό όνομα έξω, πόσο μάλλον στο Βέλγιο. Ένα ΜΒΑ από ένα ξένο πανεπιστήμιο που δεν έχει και την ίδια αναγνώριση, δεν το βλέπω σαν συν».

Εν κατακλείδι, φαίνεται πως οι σπουδαστές του Solvay δεν θα συρρέουν για τις εγγραφές στο εν λόγω μάστερ, που το θεωρούν σαν μια επιπλέον εκπαίδευση για την ελίτ,  παρά το -φαινομενικό- κύρος του.

Πηγή: lesoir.be

The post ULB: Το μάστερ των 50.000 δολαρίων appeared first on .

Σ’ αυτό εδώ το τελευταίο ας σταθούμε. Το Ίδρυμα αυτό, με έδρα τις Βρυξέλλες, διοργάνωνε τακτικά συνέδρια αφιερωμένα στα προβλήματα που απασχολούσαν την επιστημονική κοινότητα και σχετίζονταν με την Φυσική και την Χημεία. Το πρώτο Συνέδριο Solvay πραγματοποιήθηκε το 1911, με θέμα την «Ακτινοβολία και τα κβάντα». Σ’ αυτό συμμετείχε ο –νεαρός τότε- Άλμπερτ Αϊνστάιν, όπως και η Μαρία Κιουρί και ο Ανρί Πουανκαρέ.

Το πιο γνωστό συνέδριο ωστόσο, που μέχρι σήμερα ξεχωρίζει, είναι αυτό του 1927. Έγινε στο Ινστιτούτο Solvay (o ιδρυτής του δεν βρισκόταν πια στην ζωή, εδώ και λίγα χρόνια), στο πάρκο Leopold, αυτό που τώρα είναι η Βιβλιοθήκη Solvay.

Το θέμα αυτού του συνεδρίου ήταν «Ηλεκτρόνια και Φωτόνια». Ουσιαστικά επρόκειτο για μια συζήτηση για την νέα –για την εποχή- και υπό διαμόρφωση κβαντική θεωρία. Προεξέχουσες μορφές, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, καταξιωμένος επιστήμων πλέον, και ο δανός φυσικός Νιλς Μπορ.

Η Διάσκεψη αυτή μπορεί κατά μια έννοια να θεωρηθεί και το αποκορύφωμα της «μάχης», ανάμεσα σε δύο επιστημονικές μεθόδους. Αυτή των «ρεαλιστών», που αναζητούσαν αυστηρούς κανόνες στην επιστημονική μέθοδο, με κύριο εκφραστή τον Αϊνστάιν, τον Πιρς και τον Καρλ Πόπερ κι από την άλλη τους «ινστρουμενταλιστές» του Νιλς Μπορ, που είχαν μια πιο χαλαρή προσέγγιση στο θέμα.

Αν θα έπρεπε να βγάλουμε έναν νικητή από την κόντρα, θα λέγαμε πως αυτοί που επικράτησαν ήταν οι ινστρουμενταλιστές, μιας και η δική τους μέθοδος ακολουθείται έκτοτε στην επιστημονική κοινότητα. Ωστόσο η κόντρα, αν και μιλάμε για ακαδημαϊκούς και επιστήμονες, είχε τις απρόβλεπτες εκφράσεις της, με τον Αϊνστάιν κάποια στιγμή και όντας ενοχλημένος από την Αρχή της Αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ, να λέει «Ο Θεός δεν παίζει ζάρια», για να λάβει την απάντηση από τον Μπορ «Αϊνστάιν, πάψε να λες στον Θεό τι να κάνει».

Η εν λόγω Διάσκεψη έχει μείνει στην μνήμη μέσω της ιστορικής πια φωτογραφίας με όλους τους συμμετέχοντες. 29 τον αριθμό, με τους 17 εκ των οποίων να ήταν ήδη ή να έγιναν στην πορεία κάτοχοι του βραβείου Νόμπελ (Η Κιουρί μάλιστα σε δύο κατηγορίες, Φυσική και Χημεία). Ίσως η μοναδική φωτογραφία με τόσα μυαλά μαζεμένα σε τρεις σειρές.

Για την ιστορία, οι σύνεδροι ήταν οι εξής (όπως εμφανίζονται στην φωτογραφία, από αριστερά προς τα δεξιά):

Από τα αριστερά προς τα δεξιά:

Πίσω: Auguste Piccard, Émile Henriot, Paul Ehrenfest, Édouard Herzen, Théophile de Donder, Erwin Schrödinger, JE Verschaffelt, Wolfgang Pauli, Werner Heisenberg, Ralph Fowler, Léon Brillouin.

Στη μέση: Peter Debye, Martin Knudsen, William Lawrence Bragg, Hendrik Anthony Kramers, Paul Dirac, Arthur Compton, Louis de Broglie, Max Born, Niels Bohr.

Μπροστά: Irving Langmuir, Max Planck, Marie Curie, Hendrik Lorentz, Albert Einstein, Paul Langevin, Charles-Eugène Guye, CTR Wilson, Owen Richardson.

The post Το Συνέδριο του Solvay στις Βρυξέλλες και μια διάσημη φωτογραφία appeared first on .