Πρόκειται για μια από τις παλαιότερες και πολυπληθέστερες στο Βέλγιο, με 30.000 έως 40.000 κατοίκους κινεζικής καταγωγής. Το «Bonheur familial» τοποθετεί τρεις οικογένειες κινέζων εστιατόρων στο επίκεντρο της ιστορίας, αφού η «Chinatown» της Αμβέρσας αναπτύχθηκε γύρω από τα εστιατόρια που άνοιξαν τις πόρτες τους από τη δεκαετία του 1950 και μετά. Η έκθεση, που θα διαρκέσει έως τις 4 Μαΐου, περιλαμβάνει επίσης έργα σύγχρονων καλλιτεχνών.

Η κινεζική κοινότητα στην Αμβέρσα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομική και πολιτιστική ζωή της φλαμανδικής πόλης-λιμανιού. Η Chinatown της Αμβέρσας βρίσκεται κοντά στον κεντρικό σταθμό, στην οδό Van Wesenbekestraat, η οποία είναι γεμάτη κινέζικα εστιατόρια, σούπερ μάρκετ και πολιτιστικά κέντρα. Ως εκ τούτου η έκθεση υπογραμμίζει ιδιαίτερα πώς αυτή η κοινότητα αναπτύχθηκε γύρω από μερικά εστιατόρια – ξεκινώντας από το China West – που άνοιξαν τις πόρτες τους σε αυτήν την περιοχή και έφεραν εργάτες από την Κίνα και το Χονγκ Κονγκ.

Η οικογένεια Pang

Μία από αυτές τις τρεις οικογένειες είναι κι αυτή της επιμελήτριας της έκθεσης, Ching Lin Pang. Σήμερα, ανθρωπολόγος, διδάσκοντας στα πανεπιστήμια της Αμβέρσας και της Λουβένης (KULeuven), έφυγε από το Χονγκ Κονγκ με την οικογένειά της το 1969, σε ηλικία 6 ετών, για να εγκατασταθεί στην Αμβέρσα. «Ο πατέρας μου είχε ήδη φύγει δύο χρόνια νωρίτερα για να μάθει το επάγγελμα στο εστιατόριο China West στην Αμβέρσα», λέει η Pang.

Αυτό το εστιατόριο δεν υπάρχει πλέον σήμερα, αλλά τον 20ο αιώνα προσέλκυσε πολλούς Κινέζους που ήθελαν να ανοίξουν ένα εστιατόριο στη μητρόπολη της Αμβέρσας. «Ένα πρώτο κύμα κινέζων μεταναστών έφτασε στις αρχές του 20ου αιώνα και εγκαταστάθηκαν κυρίως στο Schipperskwartier στην Αμβέρσα, επειδή ήταν κυρίως ναυτικοί», εξηγεί η Ching Lin Pang. «Το δεύτερο κύμα μεταναστών έχει να κάνει πολύ με το εστιατόριο China West».

Τρία χρόνια χωρίς ρεπό

Το 1970, η οικογένεια Pang ανέλαβε το εστιατόριο Nam Fong στο Deurne. «Τα τρία πρώτα χρόνια ήταν γεμάτα με πολύ σκληρή δουλειά, ακόμη και για εμάς τα παιδιά», θυμάται. «Μεταξύ 1970 και 1973, το εστιατόριο ήταν ανοιχτό κάθε μέρα από το μεσημέρι έως τις 4 το πρωί. Θυμάμαι ακόμα πολύ καλά την πρώτη μέρα που πήραμε ρεπό. Όλη η οικογένεια πήγαμε στον ζωολογικό κήπο της Αμβέρσας».

Τα παιδιά της οικογένειας πήγαν σχολείο, έκαναν τα μαθήματά τους και μετά βοήθησαν τους γονείς τους στο εστιατόριο. «Δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος για παιχνίδι ή χαλάρωση. Αλλά κάναμε το εστιατόριο τη δική μας παιδική χαρά. Έμαθα πώς να κόβω τα λαχανικά στην τελειότητα και μπορώ να ξεκοκαλίσω κάθε κοτόπουλο», λέει η Pang.

Οικογενειακή Ευτυχία

Ο τίτλος της έκθεσης δεν αναφέρεται μόνο στη σημασία των κοινωνικοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των μελών μιας κινεζικής οικογένειας από τη μια γενιά στην άλλη. Αλλά και στον κοινωνικό ρόλο που το κινέζικο εστιατόριο έφτασε να διαδραματίζει στην Αμβέρσα ως «οικογενειακό εστιατόριο» για Φλαμανδούς πελάτες, από γενιά σε γενιά.

«Οικογενειακή ευτυχία» ονομάζεται επίσης ένα συγκεκριμένο πιάτο στη νότια κινεζική κουζίνα. Είναι ένα stir-fry που φτιάχνεται με κρέας, ψάρι, τόφου και διάφορα λαχανικά. Χάρη στον πλούτο των συστατικών, κάθε μέλος της οικογένειας θα βρει κάτι που να του ταιριάζει.

Σύγχρονοι καλλιτέχνες

Με την προσωρινή έκθεση, η Ching Lin Pang ελπίζει να ευαισθητοποιήσει την κινεζική κοινότητα στην Αμβέρσα. Δεν είναι τυχαίο ότι το «Bonheur familial» άνοιξε τις πόρτες του την επομένη της Κινεζικής Πρωτοχρονιάς. «Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν για τα κινέζικα εστιατόρια, αλλά μικρή έρευνα έχει αφιερωθεί στην ιστορία της κοινότητάς μας».

Η ιστορία των τριών οικογενειών των Κινέζων εστιάτορες διηγείται μέσα από συνεντεύξεις και έγγραφα από τα οικογενειακά αρχεία. Ο φωτογράφος Vincen Beeckman απαθανάτισε επίσης τις οικογένειες και τα εστιατόριά τους.

The post Η έκθεση «Bonheur familial» στο Red Star Line Museum αφηγείται την ιστορία της κινεζικής κοινότητας στην Αμβέρσα appeared first on .

Το 1930, ο θεωρητικός φυσικός, τότε ήδη γνωστός παγκοσμίως για τη θεωρία της σχετικότητας (E=mc²), επιβιβάστηκε με τη δεύτερη σύζυγό του Έλσα στο πλοίο Belgenland που τους μετέφερε στο Σαν Ντιέγκο. Αυτό είναι το πρώτο του ταξίδι από την Αμβέρσα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο η Αμβέρσα δεν ήταν μια άγνωστη πόλη για τον Αϊνστάιν, αφού οι συγγενείς της Έλσας δούλευαν στην Αμβέρσα, όπως εξηγεί ο επιμελητής του μουσείου, Bram Beelaert.

«Πριν φύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ζευγάρι Αϊνστάιν είχε μείνει στο ξενοδοχείο Century στο De Keyserlei. Ο φυσικός απολάμβανε ήδη μεγάλη φήμη τότε». Ο διάσημος επιβάτης και η σύζυγός του ταξίδεψαν στην πρώτη θέση με τη γραμμή Red Star Line, τους οποίους εξυπηρετούσαν εκατοντάδες μέλη του προσωπικού. «Ο Άλμπερτ και η Έλσα Αϊνστάιν είχαν τη δική τους σουίτα στο πλοίο».

Στα ημερολόγιά του εκείνη την εποχή, ο Γερμανός επιστήμονας ήταν πολύ φιλοφρονητικός για το ταξίδι του με τη ναυτιλιακή εταιρεία της Αμβέρσας. «Μας στεγάζουν σαν πρίγκιπες εν πλω. Κάθε μέλος του προσωπικού συμπεριφέρεται με τόσο διακριτικό και σεμνό τρόπο που, παραδόξως, αρχίζεις να νιώθεις σαν κάποιος».

Από επίτιμος επιβάτης μέχρι ένδοξος πρόσφυγας

Επιστρέφοντας από τη Νέα Υόρκη στο Βέλγιο με τη Red Star Line το 1933, ο Αϊνστάιν έμαθε ότι οι Ναζί είχαν λεηλατήσει το εξοχικό του. Για λόγους ασφαλείας αποφάσισε να μην επιστρέψει στη Γερμανία. Παραιτήθηκε από την Πρωσική Ακαδημία Επιστημών και απαρνήθηκε τη γερμανική του υπηκοότητα. Στο Βέλγιο τον υποδέχθηκαν φίλοι επιστήμονες και καλλιτέχνες και έμεινε για κάποιο διάστημα στην Αμβέρσα. Είχε γίνει ένας επιφανής και προνομιούχος πρόσφυγας.

Λίγους μήνες αργότερα, το 1933, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και η σύζυγός του επιβιβάστηκαν σε ένα πλοίο της Red Star Line για τελευταία φορά με προορισμό τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα. «Ως Εβραίος και επιστήμονας που εξέφραζε τις απόψεις του για κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, ο Αϊνστάιν δεν ήταν πλέον ασφαλής στη Γερμανία», εξήγησε ο Bram Beelaert.

Στο πλοίο της εταιρείας της Αμβέρσας που τον έφερε στην Αμερική, ο επιστήμονας έγραψε τέσσερις επιστολές. Στάλθηκε επιστολή στο γερμανικό προξενείο στις Βρυξέλλες, για να αποποιηθεί τη γερμανική του υπηκοότητα. Σε άλλη επιστολή, ο Αϊνστάιν αποχαιρέτησε τον γιο του Έντουαρντ, που έπασχε από σχιζοφρένεια, ο οποίος έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του σε κλινική στην Ελβετία. Δεν τον είδε ποτέ ξανά. Ο άλλος γιος του Χανς-Άλμπερτ, που γεννήθηκε επίσης από τον πρώτο του γάμο με τη Μίλεβα Μάριτς, έγινε μηχανικός και καθηγητής υδραυλικής μηχανικής στην Καλιφόρνια. Το 1940, ο Αϊνστάιν ορκίστηκε Αμερικανός πολίτης.

Μοναδικά αντικείμενα

Η προσωρινή έκθεση στο Μουσείο Red Star Line επαναφέρει αυτό το κομμάτι της ιστορίας από τη λήθη παρουσιάζοντας μοναδικά αντικείμενα, φωτογραφίες και ιστορίες, καθώς και μια ραδιοφωνική εκπομπή. Μπορούμε έτσι να ανακαλύψουμε την αρχική λίστα των επιβατών που ξεκίνησαν με τον Αϊνστάιν στο Βέλγιο, φωτογραφίες του φυσικού στο Rijnkaai στην Αμβέρσα που τραβήχτηκε από τη Germaine Van Parys και μια φωτογραφία του Αϊνστάιν με τον ζωγράφο της Οστάνδης, James Ensor.

Εκτίθεται επίσης ένα ρατσιστικό φυλλάδιο «Judentum und Wissenschaft» του Wilhelm Müller, που χρονολογείται από το 1936 κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος. Παρουσιάζει τους Εβραίους επιστήμονες ως απειλή. Τέλος, μια φωτογραφία τεκμηριώνει την ορκωμοσία του Αϊνστάιν την ημέρα που έγινε Αμερικανός πολίτης.

UN RÉFUGIÉ ILLUSTRE
Einstein et la Red Star Line

Παρασκευή 19 Απριλίου έως Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2024
Από τις 10:00 π.μ. έως τις 5:00 μ.μ.

Ελεύθερη είσοδος

Αναλυτικές πληροφορίες, εδώ. 

The post Μια έκθεση στο μουσείο Red Star Line της Αμβέρσας για τον πιο διάσημο επιβάτη της, τον Άλμπερτ Αϊνστάιν appeared first on .