Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση.

Λίγα λόγια για την ταινία

Στην εργατική περιοχή του Μολενμπέκ στο Βέλγιο, τη δεκαετία του ’70 υπήρχαν 15 ελληνικά καφενεία και έμεναν περίπου 500 οικογένειες Ελλήνων. Σήμερα, λειτουργεί μόνο ένα, το “La Rose Blanche” ενώ δεν μένουν περισσότερες από 50 οικογένειες.

Η ομογενής ιστορικός Πόλυ Ρουμελιώτη και ο Φλαμανδός σκηνοθέτης Kris Kaerts θεωρώντας ότι πρόκειται για μια κληρονομιά που χάνεται, αποφάσισαν να κάνουν μία έρευνα και να δημιουργήσουν μια αυθεντική ταινία ντοκιμαντέρ για το La Rose Blanche, το τελευταίο ελληνικό καφενείο στο Μολενμπέκ, αλλά και ένα τρίγλωσσο βιβλίο (ελληνικά, φλαμανδικά, γαλλικά). Κατέγραψαν την ιστορία της οικογένειας Καρασσαβίδη, που μετανάστευσε από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε στο Mολενμπέκ πριν από πενήντα χρόνια, ενώ το καφέ είναι εδώ και 100 χρόνια στο ίδιο μέρος.

Αυτό που κάνει αυτό το χώρο μοναδικό είναι οι πελάτες του και ο τρόπος με τον οποίο αυτοί οι σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν όλους και όλα μαζί. Οι πελάτες τους αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε κύμα μετανάστευσης που έχει περάσει τα τελευταία εξήντα χρόνια στο Μολενμπέκ. Ανάμεσά τους και μερικοί «ντόπιοι».

Η ταινία προκαλεί χαρά, θλίψη και νοσταλγία την ίδια στιγμή, όπως και η ρεμπέτικη μουσική που τη χρωματίζει και τη συνοδεύει. Το “La Rose Blanche” δείχνει τα πολλά στρώματα και πρόσωπα των Βρυξελλών. Η μητρόπολη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που βρίσκεται σε μετάβαση. Οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τη θέση τους εκεί μετά τον ξεριζωμό.

Κυριακή 21 Ιανουαρίου, ώρα 19:00

Κτίριο ΕΚΒ
Rue de Suede 37, 1060 Saint-Gilles

Είσοδος ελεύθερη.
Με υπότιτλους στα Αγγλικά και στα Ελληνικά

The post Προβολή της ταινίας “La Rose Blanche”, στην Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών appeared first on .

Ο Βέλγος σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ Kris Kaerts, μαζί με μερικούς καλλιτεχνικούς συντρόφους, δημιούργησε ένα αυθεντικό ντοκιμαντέρ για το «LA ROSE BLANCHE», το τελευταίο ελληνικό λαϊκό καφενείο στο παλιό Μόλενμπεκ, μια περιοχή των Βρυξελλών. Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την προσφυγική και μεταναστευτική ιστορία της οικογένειας Καρασαββίδη, με καταγωγή από την Ουρντού στον Πόντο που μετακόμισε στα χρόνια ΄60 από την Ελλάδα (Βέροια) στο Μόλενμπεκ.

Το «LA ROSE BLANCHE» είναι ένα ξεχωριστό μέρος. Είναι το τελευταίο εναπομείναν καφέ μιας γενιάς Ελλήνων καφετζήδων στο Μόλενμπεκ, όταν η Ελληνική κοινότητα ήταν ακόμη πολυάριθμη εκεί. Το καφέ είναι σχεδόν εκατό ετών. Το 1973, η οικογένεια Καρασαββίδη, αγόρασε αυτό το λαϊκό καφενείο από τους Βέλγους ιδιοκτήτες. Η μοναδικότητα του μέρος καθορίζεται από την πελατεία του και τον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες έχουν καταφέρει να κρατήσουν τα πράγματα ενωμένα όλο αυτό το διάστημα. Οι πελάτες τους αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε μεταναστευτικό κύμα που έχει κατακλύσει την άφιξη του Μόλενμπεκ τα τελευταία εξήντα χρόνια. Ανάμεσά τους και μερικοί «ντόπιοι».

Το 2016, φαινόταν ότι το καφενείο θα έκλεινε. Το διπλανό τζαμί έκανε μια ωραία προσφορά εξαγοράς. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν ένα μήνα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Ζάβεντεμ.

Μαζί με την ιστορικό Πόλυ Ρουμελιώτη, ο Kaerts ξεκίνησε έναν Κύκλο Φίλων (Amicale) στο καφέ που ένωσε παλιούς και νέους πελάτες. Ξαναέφεραν πίσω τη ζωντανή ρεμπέτικη μουσική του παρελθόντος. Πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις και ακούστηκαν οι ιστορίες των ανθρώπων πίσω από τα παρασκήνια του καφενείου. Με διάφορους εταίρους και πολλούς εθελοντές, στήθηκαν δύο μνημειώδεις εκθέσεις, παρουσιάστηκε θέατρο σκιών και χορός της Μαύρης Θάλασσας στην πλατεία της εκκλησίας. Όλα αυτά ήταν συνυφασμένα με το ντοκιμαντέρ. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκπληκτικό Μολενμπεκ, το οποίο υπάρχει, έστω κι αν εξατμίζεται μπροστά στα μάτια σας. Το αποτέλεσμα μοιάζει σκοτεινό, ζεστό και χαρούμενο ταυτόχρονα, όπως ακριβώς και η ρεμπέτικη μουσική που χρωματίζει και ρυθμίζει το έργο.

Το «LA ROSE BLANCHE» δείχνει τα πολλά στρώματα και τα πρόσωπα των Βρυξελλών. Η μητρόπολη είναι ένας ζωντανός οργανισμός σε μετάβαση. Οι άνθρωποι αναζητούν τη θέση τους μετά τον ξεριζωμό τους. Ο σκηνοθέτης και το συνεργείο του εκτιμούν εκείνους που έχουν το χαρακτηριστικό να μην φαίνονται στην κοινωνία.

Μαζί με το ντοκιμαντέρ εκδόθηκε και ένα βιβλίο με το ίδιο τίτλο το οποίο περιέχει τις λεπτομέρειες της ιστορίας του «LA ROSE BLANCHE» και όλου του πρότζεκτ με την υπογραφή της Πόλυς Ρουμελιώτης και του Kris Kaerts.
Το έργο έχει υπότιτλους στα Ελληνικά και Αγγλικά.

Πριν την προβολή του ντοκιμαντέρ, οι δημιουργοί θα παρουσιάσουν επίσης το νέο τους πρότζεκτ “IN ΣKIPPERΣTREET” για τους Έλληνες ναυτικούς στην Αμβέρσα. Σε αυτό, η Χίος και οι Οινούσσες παίζουν σημαντικό ρόλο.

Σχετικά με τους καλλιτέχνες:

Ο Kris Kaerts είναι σκηνοθέτης που ειδικεύεται σε συμμετοχικά και κοινωνικά-καλλιτεχνικά έργα, στα θέματα της διαφορετικότητας, της μετανάστευσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς με καλλιτεχνική ματιά. Η Πόλυ Ρουμελιώτη παραγωγός του ντοκιμαντέρ και επίσης ως καλλιτέχνης γράφει, φωτογραφίζει, και δημιουργεί αρχεία οπτικά ακουστικά και εικαστικά, με ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελληνική μεταναστευτική ιστορία, πολιτιστική κληρονομιά και για την ελληνική ταυτότητα στην διασπορά. Ο Wilbur Lemson είναι σκηνοθέτης, κάμεραμαν και τεχνικός και έκανε πολύ περισσότερα από απλό μοντάζ.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ (Θερινό σινεμά, ελεύθερη είσοδος):

 Πέμπτη 7 Ιουλίου 2022, 21.00, το Περιβόλι στο Κάμπο της Χίου.
 Τέταρτη 27 Ιουλίου 2022, 21.00, στο κήπο της Λέσχης των Αρχαιολόγων, Ερμού 134, Αθήνα

Περισσότερες πληροφορίες:
Πόλυ Ρουμελιώτη (poli@polynikis.be – 0032-494-14.45.96) – Polynikis vzw
www.polynikis.be
Kris Kaerts (kris.kaerts@gmail.com – 0032-473-71.04.55) – KEYKOP! www.kriskaerts.be
www.laroseblanche.be

The post To «LA ROSE BLANCHE» προβάλλεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα appeared first on .

Είναι πλέον το μοναδικό ελληνικό καφενείο στο Μόλενμπεκ, ένα γωνιακό κτίριο με «σφραγίδα» ελληνική. Κάτω από το όνομα του μαγαζιού, οι Πόντιοι ιδιοκτήτες του έχουν γράψει μία λέξη: ΠΑΟΚ.

Το La Rose Blanche είναι ένα ξεχωριστό μέρος. Είναι το τελευταίο καφενείο μιας γενιάς ιδιοκτητών ελληνικών καφέ στο Μόλενμπεκ, που ονομάστηκε «γειτονιά των τρομοκρατών» μετά τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες το 2016. Το καφέ είναι εδώ και 100 χρόνια στο ίδιο μέρος. Το 1973, η οικογένεια Καρασαββίδη, οικογένεια με προσφυγικές ρίζες στη Μικρά Ασία, αγόρασε αυτό το λαϊκό καφενείο από τους Βέλγους ιδιοκτήτες του.

Πριν από λίγες μέρες, παρουσιάστηκε μία ταινία ντοκιμαντέρ για το La Rose Blanche, του Φλαμανδού σκηνοθέτη Kris Kaerts. Πλαισιωμένος από αρκετούς ακόμη καλλιτέχνες, ο σκηνοθέτης που αγάπησε το καφενείο όσο λίγοι, κατέγραψε την ιστορία της οικογένειας Καρασαββίδη, που μετανάστευσε από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες πριν από πενήντα χρόνια.

Αυτό που κάνει αυτό το χώρο μοναδικό είναι οι πελάτες του και ο τρόπος με τον οποίο αυτοί οι σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν όλους και όλα μαζί. Οι πελάτες τους αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε κύμα μετανάστευσης που έχει περάσει τα τελευταία εξήντα χρόνια στο Μολενμπέκ. Αναμεσά τους και μερικοί «ντόπιοι».

Το 2016 φαινόταν πως θα έκλεινε το καφέ. Το διπλανό τζαμί έκανε μια καλή προσφορά εξαγοράς. Τότε ξεκίνησαν και οι ηχογραφήσεις, ένα μήνα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Zaventem.

Μαζί με την ιστορικό Πόλυ Ρουμελιώτη, ο Κάερτς ξεκίνησε έναν Κύκλο Φίλων (Amicale) στο καφενείο που ενώνει τους παλιούς και τους νέους πελάτες. Ξαναέφεραν τη ζωντανή-ρεμπέτικη μουσική στο καφέ. Πήραν συνεντεύξεις και μάζεψαν ιστορίες των ανθρώπων του. Δύο εκθέσεις μνήμης οργανώθηκαν με διάφορους συνεργάτες και πολλούς εθελοντές, παράσταση Καραγκιόζη ξαναζωντάνεψε στο καφενείο και πολύς κόσμος χόρεψε έναν χορό από τη Μαύρη Θάλασσα στην πλατεία της εκκλησίας.

Όλα αυτά εντάχθηκαν στην ταινία. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκπληκτικό Μόλενμπεκ. Υπάρχει, αν και… χάνετα μπροστά στα μάτια μας. Η ταινία προκαλεί χαρά, θλίψη και νοσταλγία την ίδια στιγμή, όπως και η ρεμπέτικη μουσική που τη χρωματίζει και τη συνοδεύει.

Το «La Rose Blanche» δείχνει τα πολλά στρώματα και πρόσωπα των Βρυξελλών. Η μητρόπολη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που βρίσκεται σε μετάβαση. Οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τη θέση τους εκεί μετά τον ξεριζωμό. Ο σκηνοθέτης και η ομάδα του αγαπούν εκείνους που έχουν την «περιουσία» να είναι αφανείς.

Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 24ης Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες. Παράλληλα, μία έκδοση με τον ίδιο τίτλο σε ελληνικά, φλαμανδικά και γαλλικά συνόδευε την παρουσίαση.

Πηγή: ethnos.gr

The post Το τελευταίο ελληνικό καφέ στη «γειτονιά των τζιχαντιστών» έγινε ταινία appeared first on .

Για μισό αιώνα στα χέρια της οικογένειας Καρασσαβίδη, με ρίζες που φτάνουν στη Μικρά Ασία. Αυτό που κάνει το μέρος αυτό ιδιαίτερο είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτοί οι εργατικοί έλληνες είναι σε θέση να κάνουν τους πελάτες τους πάντα μια παρέα.
Οι επισκέπτες του La Rose Blanche αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε μεταναστευτικό κύμα που έφτασε στις Βρυξέλλες και ιδιαίτερα στο Molenbeek. Ο σκηνοθέτης και η ομάδα του προσπαθούν να συλλάβουν και να καταγράψουν αυτόν τον ζεστό μικρόκοσμο, πριν χαθεί μια για πάντα.

Πρόκειται για ένα μίνι ντοκιμαντέρ για ένα σκοτεινό Molenbeek σε μετάβαση. Παρ’όλη τους την ωμότητα, οι ήχοι της ρεμπέτικης μουσικής πάντα θα γίνονται μια ευχάριστη νότα…

* Μετά το πέρας της προβολής, θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι με το μουσικό σχήμα Vinylio, και παράλληλη έκθεση φωτογραφίας του Gökhan Kirca, με φωτογραφίες από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.

Πρεμιέρα: La Rose Blanche 
Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2019
Ώρα προβολής: 19.00
CINEMA PALACE
85 Boulevard Anspach – 1000 Bruxelles
Εισιτήρια, εδώ. 

Πληροφορίες της ταινίας
Διάρκεια: 75′ 
Υπότιτλοι: ολλανδικά / γαλλικά
Crossover Cinema: Kris Kaerts – Wilbur Lemson – Poli Roumeliotis
Σκηνοθεσία: Kris Kaerts

The post Ντοκιμαντέρ: La Rose Blanche, το τελευταίο ελληνικό καφέ του Molenbeek appeared first on .

Η είσοδος γράφει La Rose Blance (Λευκό Τριαντάφυλλο) κι από κάτω ακριβώς, ΠΑΟΚ. Περπατώντας στη γειτονιά που βρίσκεται το μόνο Ελληνικό καφενείο που έχει διασωθεί στις Βρυξέλλες, καταλαβαίνει κανείς πως πρόκειται για συνοικία μεταναστών, της οποίας το όνομα πρωτακούσαμε με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Βέλγιο.

Γυναίκες με μαντίλες πηγαινοέρχονται έξω, ενώ εντός του καφενείου πίνουν τα κρασάκια τους Έλληνες, Αρμένιοι, Αιγύπτιοι, Ισπανοί, Μαροκινοί.

Κυριακή μεσημέρι, ντάλα ο ήλιος και στο κέντρο πήρε θέση η ρεμπέτικη κομπανία για το αφιέρωμα στη Ρόζα Εσκενάζυ. Τον μπαγλαμά κρατάει Σλαβομακεδόνας, την κιθάρα Βέλγος το μπουζούκι Έλληνας. Η ατμόσφαιρα είναι γιορτινή, καθώς το κάλεσμα έχει κάνει η ιστορικός Πόλυ Ρουμελιώτη, κόρη Ελλήνων μεταναστών η οποία γυρίζει ντοκιμαντέρ γύρω από το ιστορικό καφενείο και την ιστορία των Ελλήνων του Βελγίου.

Ο Παύλος και ο Κώστας, οι ιδιοκτήτες του μαγαζιού, σερβίρουν ακούραστοι και χαμογελαστοί. «Ξέρεις τι χορούς έχει ζήσει το μαγαζί;» μου λέει συγκινημένος ο Παύλος λίγο πριν ρίξει τη ζεμπεϊκιά του. «Να δες τη φωτογραφία την ασπρόμαυρη με τον Ποντιακό χορό. Πριν φύγουν για την Ελλάδα οι ανθρακωρύχοι περνούσαν από δω ή έξω σε άλλους χώρους και χόρευαν τον ποντιακό χορό».

Ο κύριος Δαμιανός κάθεται δίπλα μου. «Στα 90 μου χρόνια είδα να έρχονται μετά από μας κι άλλοι. Και τώρα νέα παιδιά. Κάναμε λεφτά, κουραστήκαμε τώρα που να πάμε; Τα παιδιά μας εδώ μεγαλώσανε εδώ παντρευτήκανε. Κι εμείς εδώ». Μου περιγράφει τα πρώτα δύσκολα χρόνια στα ανθρακωρυχεία και μετά στα εργοστάσια τότε που ήταν συνιδρυτής του πρώτου συλλόγου Ελλήνων ομογενών. «Δύσκολα πολύ. Αλλά πίσω δεν είχαμε λύση». Μου δείχνει τα γύρω τετράγωνα μέσα από το παράθυρο. «Εδώ που βλέπεις είχε 12 Ελληνικά καφενεία. Σήμερα έμεινε μόνο αυτό. Κι αν πάρουν σύνταξη τα παιδιά θα γίνει τζαμί το ζητάνε από δίπλα».

Ο Soloup ο γνωστός σκιτσογράφος λίγο αργότερα παραδίδει ένα σκίτσο που απεικονίζει το ιστορικό καφενείο στους ιδιοκτήτες. Έχει κληθεί από την ομάδα του ντοκιμαντέρ να εργαστεί πάνω στο θέμα. Παρών και ο υπουργός πολιτισμού της Φλαμανδικής κυβέρνησης που συνέβαλε στην χρηματοδότηση του ντοκιμαντέρ, μας μιλάει για την αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ανάμεσα στους ηλικιωμένους που ξέμειναν στο Βέλγιο, νέα παιδιά μετανάστες της σύγχρονης οικονομικής κρίσης.

Με αφορμή τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ, ξεθάβονται μνήμες, θυμούνται οι παλιοί και μαθαίνουν οι νεότεροι. Μπαίνουν στην κουβέντα θαμώνες άλλων εθνικοτήτων, ανάμεσά τους κι ένας πολιτικός πρόσφυγας. Η Λίνα είναι φωτογράφος και το παλεύει στις Βρυξέλλες με τον Βέλγο σύντροφό της και το τρίχρονο παιδάκι τους. «Δεν μου λείπει ιδιαίτερα η Ελλάδα. Μόνο ο καιρός» μου λέει. «Η συνήθεια είναι μεγάλο πράγμα» προσθέτει ο κύριο Δαμιανός την ώρα που ο Κώστας μας κερνάει ξανά κρασί. «Η συνήθεια είναι μεγάλο πράγμα» επαναλαμβάνει ο κύριος Δαμιανός και προσθέτει «Και η νοσταλγία όμως».

Πηγή: tvxs.gr

The post Ένα Ελληνικό καφενείο γεμάτο μνήμες στην καρδιά των Βρυξελλών appeared first on .

Σε κάθε στάση που θα γίνεται σε κάθε καφενείο,  οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πελάτες θα διηγούνται τις ιστορίες τους και τις αναμνήσεις τους από τα μέρη αυτά. Αυτοί θα είναι ουσιαστικά οι «οδηγοί» του περιπάτου.
Η διαδρομή ξεκινά στις 14.00 από το Rose Blanche και δεν θα διαρκέσει παραπάνω από δύο ώρες, μιας κι όλες οι αποστάσεις είναι πολύ κοντινές.

Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016, ώρα 14.00

Μέρος: La Rose Blanche
53 chaussée de Merchtem, Molenbeek – Saint-Jean

The post Περίπατος από την Amicale de La Rose Blanche appeared first on .

Το ντοκιμαντέρ αφηγείται την ιστορία της ελληνικής οικογένειας Καρασαββίδη (Ποντιακής καταγωγής), η οποία εγκαταστάθηκε στο Molenbeek πριν από πενήντα χρόνια. Δείχνει επίσης τον κόσμο των πελατών της: ένα γεμάτο μπουκέτο εθνικοτήτων από τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο αλλά και αυθεντικούς κατοίκους του Μολενμπέκ. Το ντοκιμαντέρ γίνεται από το σκηνοθέτη Kris Kaerts και την ιστορικό Πολυξένη Ρουμελιώτη. Ο Kaerts ειδικεύτηκε στα συμμετοχικά κοινωνικά και καλλιτεχνικά έργα πάντα στη διασταύρωση των μειονεκτουσών ομάδων, την ποικιλομορφία και την πολιτιστική κληρονομιά. Η Ρουμελιώτης γράφει, φωτογραφίζει και ερευνεί με ειδικό ενδιαφέρον για την Ελληνική ιστορία της μετανάστευσης, της κληρονομιάς και της ταυτότητας.

Crowdfunding για την προώθηση των Βρυξελλών

Προκειμένου να πραγματοποιηθεί το έργο, ξεκίνησαν ένα crowdfunding, μια πλατφόρμα με έδρα τις Βρυξέλλες η οποία οργανώνει crowdfunding για έργα που δίνουν μια ιδιαίτερη δυναμική στην πόλη των Βρυξελλών. Και αυτός ακριβώς είναι ο στόχος της La Rose Blanche: «Θέλουμε να γίνουν αυτές οι προβλέψεις ένα πραγματικό σημείο επαφής, μια συνάντηση μεταξύ ανθρώπων που ποτέ δεν θα είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν. Πιστεύω πως είναι ενδιαφέρον για ολους εκείνους έξω απο το Μολενμπέκ να έρθουν σε επαφή με ενα Μολενμπέκ που δεν φαίνεται στα μέσα της μαζικής ενημέρωσης, αλλά υπάρχει και είναι γεμάτο ανθρωπιά », λέει ο Κρις Kaerts.

Ο στόχος είναι μέσα από συμμετοχές να μαζευτεί το ποσό των € 15.000. Το ποσό αυτό είναι για την παραγωγή και για την προ-χρηματοδότηση της ταινίας. Από το Γενάρη του 2018 ο Kaerts και η Ρουμελιώτη θέλουν να φέρουν την ταινία τους στους ανθρώπους, κατά προτίμηση συνοδευόμενοι από τους πελάτες του καφενείου και τους μουσικούς.

Παράλληλα με το ντοκιμαντέρ διοργανώνουν το 2017 μια σειρά από διάφορες δραστηριότητες όπως εκθέσεις φωτογραφίας, ρεμπέτικα κονσερτ, παραστάσεις θεάτρου σκιών και χορό. Στόχος είναι πάντα να έρθει το έργο στο προσκήνιο και να φέρουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Αυτή είναι και η ιδέα πίσω από L’Amicale de la Rose Blanche, μια δράση που διοργανώνει δωρεάν μηνιαίες συναυλίες στο καφενείο. Η μουσική είναι από την μπάντα Vinylio.

Κανόνες Χρηματοδότησης

Το Crowdfunding μέσω της πλατφόρμας Growfunding συνδέεται με μια σειρά από κανόνες. Έτσι, όταν το ποσό των € 15.000 δεν θα επιτευχθεί ή ξεπεραστεί, τα χρήματα μεταφέρονται ξανά στους δωρητές. Για να ευχαριστήσει τους χορηγούς η La Rose Blanche προτείνει μια σειρά από ανταμοιβές, από συμμετοχή στην L’Amicale de la Rose Blanche ως συμπαραγωγός της ταινίας.

Από € 10 γίνεστε μέλος της L’Amicale de la Rose Blanche και μπορείτε να ζήσετε την ανάπτυξη της ταινίας και του καφενείου. Για € 450 ο σκηνοθέτη διηγείτε σε εσάς και το κοινό την εμπειρία του με το Μολενμπέκ, παρουσιάζει την ταινία και ακολούθει μετά συζήτηση με το σκηνοθέτη. Για € 1200 ο Kaerts και η Ρουμελιώτη παρουσιάζουν μαζί με τους επισκέπτες και τους μουσικούς την ταινία κατά τη διάρκεια ενός βραδυνού προγράμματος. Για 2.500 ευρώ μπορείτε να γίνεται συμπαραγωγός / χορηγός της ταινίας.

Η πλατφόρμα Growfunding προβλέπει για τα πιστοποιητικά πληρωμής.
Polyxeni Roumeliotis (poli@polynikis.be – 0494/14.45.96) – www.polynikis.be
Kris Kaerts (kris.kaerts@gmail.com – 0473/71.04.55) – www.ploef.eu

Περισσότερες πληροφορίες

Η πλατφόρμα του Growfunding, εδώ.

Η σελίδα στο facebook

Αφιέρωμα του Bruzz στην προσπάθεια.

The post Crowdfunding για ντοκιμαντέρ για το τελευταίο Ελληνικό λαϊκό καφενείο στο Molenbeek: La Rose Blanche appeared first on .