Η κινηματογραφική ομάδα του Bozar ήθελε να αναπτύξει νέες μορφές για να κάνει πιο ξεκάθαρο τον προσανατολισμό της. Μαζί με τις πρωτοβουλίες Art & Film, Premiere, Close-up, Family Film Club, Immersive Cinema και New Voices, η σειρά Our Burning World ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2024 και εστιάζει στη Γεωργία, μια χώρα με ακμάζουσα κινηματογραφική βιομηχανία. Η Juliette Duret, επικεφαλής του κινηματογραφικού προγράμματος, εξηγεί: «Θέλαμε να θίξουμε πολιτικά, γεωπολιτικά και κοινωνικά ζητήματα μέσω του σινεμά, που είναι γενικά ένας καλός καθρέφτης για το τι συμβαίνει στον κόσμο».

«Σε έναν κόσμο γεμάτο άγχος, το ζήτημα των σχέσεων έχει επηρεαστεί βαθιά. Τελικά, το ερώτημα είναι: πώς ο κινηματογράφος μεταφράζει την αγάπη στη γλώσσα του; Εξερευνά θέματα όπως η απάθεια, η οικογένεια, η φιλία, τα όρια του ζευγαριού κ.λπ.». Όσο για το όνομα Our Burning World, στοχεύει να βάλει το δάχτυλό του σε μερικά από τα φλέγοντα ζητήματα. «Εναπόκειται σε εμάς να κάνουμε δικά μας αυτά τα διάφορα θέματα μέσα από μια προσεκτική επιλογή, ενσωματώνοντας παράλληλα ένα θέμα που είναι συγκεκριμένο για το Bozar», συμπληρώνει η Juliette Duret. «Ως πολιτιστικό κέντρο, θέλουμε να προχωρήσουμε πέρα ​​από την τέχνη για να αντιμετωπίσουμε πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα».

Πώς μεταφράζει ο κινηματογράφος την αγάπη στη γλώσσα του;

Η Juliette Duret τονίζει ότι δεν εργάζεται μόνη της: «Είμαστε μια ομάδα και ο καθένας φέρνει τη δική του προσωπική πινελιά σε αυτό το πρόγραμμα ταινιών και συναντήσεων. Το Love is Louder εστιάζει περισσότερο σε κοινωνικά ζητήματα παρά στην ευχαρίστηση ή τη σεξουαλικότητα. Για παράδειγμα, στο Las Chicas del Sur, η 45χρονη σκηνοθέτις, που δεν έχει δικά της παιδιά, αμφισβητεί την έννοια της αγάπης μέσα από το μοντέλο σχέσης των γονιών της, το οποίο δεν θέλει να αναπαράγει.

Η εναρκτήρια ταινία, Slow, θα παρουσιαστεί από την δημιουργό, η οποία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Sundance. Σε αυτό, καταπιάνεται με το θέμα ενός ζευγαριού που αντιμετωπίζει την ασεξουαλικότητα ενός από τους συντρόφους: πώς μπορεί να λυθεί αυτή η κατάσταση; Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένα ζευγάρι; Η Juliette δηλώνει πως λατρεύει αυτές τις δύο ταινίες, καθώς και το Dreaming Dyingand Fragments d’un parcours amoureux, του οποίου η σκηνοθέτιδα, Chloé Barreau, που γυρίζει τις σχέσεις της για περισσότερα από τριάντα χρόνια, θα βρίσκεται στο Bozar για την προβολή. Η ταινία συνδυάζει πλάνα αρχείου με τρέχουσες συνεντεύξεις.

Το πρόγραμμα Our Burning World: Love is Louder, το οποίο διαρκεί από τις 20 Νοεμβρίου έως την 1η Δεκεμβρίου, παρουσιάζει 9 ταινίες που εξερευνούν την έννοια της αγάπης. Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε περισσότερα για το πρόγραμμα ή δείτε μια περίληψη παρακάτω.

Slow από τη Marija Kavtaradze, 20 Νοεμβρίου – 19:00: Η ασεξουαλικότητα είναι ένα θέμα που συχνά παραμελείται στον κινηματογράφο, αλλά αυτή η ταινία το αντιμετωπίζει με ευαισθησία και βάθος, προσφέροντας σπάνιες γνώσεις για αυτό το σημαντικό θέμα. Παρουσία της σκηνοθέτιδας.

Chrissy Judy από τον Todd Flaherty, 21 με 27 Nοεμβρίου: «Τι κάνεις όταν η οικογένειά σου δεν σε επιλέγει πλέον;»

Dreaming & Dying του Nelson Yeo, 22 Νοεμβρίου με 1 Δεκεμβρίου: Τρεις φίλοι συναντιούνται για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Καθένας τους ξεκινά να ομολογήσει κρυμμένα συναισθήματα, αλλά οι διακοπές τους παίρνουν μια αναπάντεχη τροπή όταν πράγματα από το παρελθόν τους απειλούν να ξαναβγούν στην επιφάνεια.

Fragments d’un parcours amoureux από την Chloé Barreau” – 22 και 23 Νοεμβρίου: Για περισσότερα από τριάντα χρόνια, η Chloé Barreau κινηματογραφεί τις σχέσεις της στο Παρίσι και τη Ρώμη. Όταν έβλεπε κάποιον, διαμόρφωνε ήδη τη μνήμη του κινηματογραφώντας, φωτογραφίζοντας και γράφοντας. Πώς τη θυμούνται όμως οι πρώην της;

The Feeling That the Time for Doing Something Has Passed, της Joanna Arnow – 23 Νοεμβρίου – 14:00: Μια ειρωνική, εξωφρενική, χαμηλού προϋπολογισμού ταινία και σύμβολο της αμερικανικής ανεξάρτητης κινηματογραφικής σκηνής. Παρουσία της ίδιας της σκηνοθέτιδας.

«I shot Andy Warhol – Scum Manifesto» της Ovidie – 24 Νοεμβρίου – 19:00: Η σκηνοθέτις Ovidie (Eloïse Delsart) εξερευνά τη βίαιη ζωή του Solanas, της συγγραφέως ριζοσπαστικής φεμινιστικής πεζογραφίας. Παρουσία της ίδιας.

Las Novias del Sur της Elena López Riera + Soft Fiction της Chick Strand – 29 Νοεμβρίου 24 – 19:00: δύο ταινίες που αντανακλούν βαθιά τις σχέσεις, το σώμα και τη γυναικεία κληρονομιά.

All the Colors of the World Are Between Black and White, του Babatunde Apalowo – 29 και 30 Noεμβρίου: η συνάντηση δύο χαρακτήρων που εξελίσσονται σε ένα εχθρικό Λάγος, όπου μόνο το βλέμμα και οι αλληλεπιδράσεις τους αρκούν για να αποδώσουν την πολυπλοκότητα των επιθυμιών τους και των συναισθημάτων τους.

Blackbird Blackberry, της Elene Naveriani – 1 Δεκεμβρίου ’24 – 14:00: η ταινία εξερευνά ποιητικά θέματα όπως η ελευθερία, η αντισυμβατική αγάπη, η πατριαρχία και η μοναξιά, και επίσης αναδεικνύει την άγρια ​​ομορφιά της φύσης, η οποία συνοδεύει διακριτικά τη συναισθηματική αφύπνιση της ηρωίδας .

The post Εννέα ταινίες για την Αγάπη, στο Bozar appeared first on .

4) A new kind of wilderness: Μια όμορφη ουτοπία

Μακριά από τη βοή του κόσμου, στην αγκαλιά των σκιερών δασών της Νορβηγίας, η Μαρία κι ο Νικ μεγαλώνουν τα τέσσερα παιδιά τους σε αρμονία με τη φύση, αναζητώντας μια πιο ουσιαστική ζωή, σε ήσυχους ρυθμούς. Όμως ο ξαφνικός θάνατος της Μαρίας θα ανατρέψει την οικογενειακή γαλήνη και θα τους φέρει αντιμέτωπους με καινούριες προκλήσεις, η μεγαλύτερη από τις οποίες θα είναι η αναπόφευκτη επιστροφή τους στον «πολιτισμό». Το ντοκιμαντέρ της Σίλιε Έβενσμου Γιάκομπσεν (που γνωρίσαμε με το εξαιρετικό Η πίστη και βουνά κινεί) μας μεταμορφώνει σε μέλη της οικογένειας και μας κάνει κοινωνούς της τρυφερότητας, της αγάπης, αλλά και του πόνου που βιώνει αυτή στα σπλάχνα της. Μέσα από τις καινούργιες δοκιμασίες αλλά και τις ειδυλλιακές στιγμές του παρελθόντος που είχε καταγράψει με την κάμερά της η φωτογράφος Μαρία, η ταινία εξετάζει με ευαισθησία και διορατικότητα τους δεσμούς που ενώνουν και τη διαχείριση της απώλειας, την εύθραυστη σχέση μας με τη φύση και την ευθύνη μας απέναντι στον πλανήτη, σε μια ταινία που είναι την ίδια στιγμή αφοπλιστικά απλή και εξαιρετικά σύνθετη.

Ντοκιμαντέρ (2024). Σκηνοθεσία: Silje Evensmo Jacobsen – 84′

3) Sterben (Πεθαίνοντας): Ένα δυνατό έργο

Sterben σημαίνει «να πεθάνεις» στα γερμανικά. Είναι επίσης ο τίτλος ενός μουσικού έργου που ο Τομ κάνει πρόβες με την ορχήστρα του, που συνέθεσε ο φίλος του Μπέρναρντ, ένα εύθραυστο και καταθλιπτικό ον. Μεταξύ του πατέρα του που πάσχει από άνοια, της μητέρας του καταδικασμένης από καρκίνο, της αδερφής του που αυτοκτονεί σιγά σιγά με αλκοόλ, ο Τομ (εξαιρετικός στο ρόλο ο Lars Eidinger) συνεχίζει να δημιουργεί ομορφιά ό,τι κι αν συμβεί και παρά τις τρομερές αποκαλύψεις που θα του κάνει η μητέρα του. Ο Matthias Glasner έχει κάνει κεφάλαιο την ταινία του την οποία κατασκευάζει σαν παζλ, πολλαπλασιάζοντας τις γωνίες θέασης μέχρι να αποκτήσει την πλήρη εικόνα μιας δυσλειτουργικής οικογένειας. Φυσικά, η ταινία διαρκεί τρεις ώρες, αλλά πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, του θανάτου, της αγάπης και της οικογένειας χωρίς να αφιερώσουμε χρόνο; Πρόκειται για ένα δυνατό, βαθύ έργο, τα αποτελέσματα του οποίου διαρκούν πολύ μετά τους τίτλους τέλους.

Δράμα. Σκηνοθεσία Matthias Glasner. Με τους Lars Eidinger, Corinna Harchouf, Lilith Stangenberg – 183’.

2) Dahomey: Η ψυχή των αγαλμάτων

Η ανεξαρτησία των αποικισμένων λαών απαιτεί επίσης την επιστροφή της περιουσίας που τους έκλεψαν. Στην αρχή του Dahomey, η Mati Diop δίνει φωνή σε ένα έργο που επιστρέφει στη χώρα. Αφηγείται τη μεγάλη νύχτα που πέρασε μακριά από τις ρίζες του, μακριά από την ιστορία του. Γύρω από αυτό το άγαλμα, οι χειρονομίες είναι αργές και ακριβείς, προετοιμάζεται για ένα ταξίδι προς την ήπειρο από την οποία ξεριζώθηκε πριν από περισσότερο από έναν αιώνα. Αλλά η Mati Diop δεν δίνει φωνή μόνο σε αυτούς τους θησαυρούς που ήταν αδρανείς στο Μουσείο Quai Branly, αγαπητό στον δημιουργό του, Πρόεδρο Jacques Chirac, λάτρη των «πρωτόγονων τεχνών». Οργάνωσε μια συζήτηση μεταξύ φοιτητών στο Πανεπιστήμιο του Abomey-Calavi.

Οι λέξεις που απελευθερώθηκαν έτσι δείχνουν σε ποιο βαθμό η νέα γενιά αναζητά μια ταυτότητα που είχε κλαπεί πριν από εκατό και πλέον χρόνια. Το Dahomey μας υπενθυμίζει: η Δύση οφείλει ένα χρέος προς την αφρικανική ήπειρο. Δείχνει επίσης πώς οι νέοι διψούν να διεκδικήσουν ξανά την ιστορία τους, διαφορετικά δεν θα μπορέσουν να χτίσουν το μέλλον τους. Ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ, ένα ποιητικό δοκίμιο για τη βίαιη αρπαγή των αρχαιοτήτων της Δαχομέης από τη Γαλλία και τον θριαμβευτικό επαναπατρισμό τους στο σημερινό Μπενίν. Μια οικουμενική αντι-αποκιοκρατική ιστορία με ολοφάνερες αναλογίες με την περιπέτεια των δικών μας μαρμάρων του Παρθενώνα. Θυμίζουμε πως η ταινία απέσπασε την Χρυσή Άρκτο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

Ντοκιμαντέρ. Σκηνοθεσία: Μάτι Ντιόπ. Με τους Gildas Adannou, Habib Ahandessi, Joséa Guedje – 68’.

1) Fireband: το τέλος του Κυανοπώγωνα 

Ο Βραζιλιάνος σκηνοθέτης Karim Aïnouz (βλ. την εκπληκτική The Invisible Life of Euridice Gusmão) ρίχνει μια σύγχρονη ματιά σε μια ιστορική φιγούρα που ήταν εδώ και πολύ καιρό αόρατη: την Αικατερίνη Παρ (Catherine Paar), τελευταία και έκτη σύζυγο του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου του 8ου (1491-1509). -υπεύθυνου για την εκτέλεση δύο πρώην συζύγων του, της Άννας Μπολέιν και της Κάθριν Χάουαρντ. Στην Αικατερίνη Παρ ο Ερρίκος βρήκε κάτι σαν το δάσκαλό του, αφού η ελεύθερη, αναρχική φύση της, υπήρξε καταλύτης για τη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στην Εκκλησία και το παλάτι (είχε διαταραχθεί ανεπανόρθωτα, όταν η Εκκλησία αρνήθηκε να επικυρώσει το πρώτο διαζύγιο του Ερρίκου) αλλά και για το ανάστημα που για πρώτη φορά σήκωσε γυναίκα, κερδίζοντας όχι χωρίς τίμημα τη ζωή της.

Αλλά είναι ο Τζουντ Λο, μεταμορφωμένος για τον ρόλο του γερασμένου και ανίκανου βασιλιά, παχύσαρκος και πάσχοντας από τρομερά έλκη στα πόδια του, που σαρώνει την ταινία, πριν την κουβαλήσει με μια ανάσα και ένα τέλος που πιστοποιείται ως μη ιστορικό. αλλά που κάνει το στομάχι κάποιου να δεθεί στην ετοιμοθάνατη πατριαρχία.

Δράμα. Σκηνοθεσία: Karim Aïnouz. Με τους Alicia Vikander, Jude Law, Eddie Marsan – 120’.

Bonus: Emmanuelle, η επιστροφή της ερωτικής ταινίας

Ξεχάστε όλα όσα γνωρίζετε για την Εμμανουέλα. Ξεχάστε την καρέκλα από μπαμπού και τις απαλές εικόνες σοφτ πορνό της ταινίας του 1974. Το κλασικό ερωτικό δράμα επιστρέφει, 50 χρόνια μετά, με ένα ριμέικ που έχει απογοητεύσει κοινό και κριτικούς, αφού προφανώς και η σημερινή ταινία δεν είναι κάτι αντίστοιχο αυτής του 1974.

Στη νέα της έκδοση, σε σκηνοθεσία της Audrey Diwan και με πρωταγωνίστρια τη Γαλλίδα ηθοποιό, Noemie Merlant, η ταινία παρουσιάζει μια αναθεωρημένη ιστορία της σεξουαλικής αφύπνισης της ηρωίδας. Αν αξίζει να τη δείτε; Εσείς θα αποφασίσετε.

Ερωτική. Σκηνοθεσία: Audrey Diwan. Με τους Noémie Merlant, Will Sharpe, Chacha Huang, Naomi Watts – 107’.

The post Οι κινηματογραφικές προτάσεις της εβδομάδας, στις Βρυξέλλες appeared first on .

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη RTBF (@rtbf)

Μεγάλοι νικητές στα Magritte Awards 2022 ήταν το Un monde, των Laura Wandel και Raphaël Balboni και το La vie démente, της Ann Sirot, ταινίες που απέσπασαν βραβεία σε επτά κατηγορίες.

Το δράμα Un Monde, της βρυξελλιώτισας σκηνοθέτιδας, Laura Wandel, βραβεύτηκε ως καλύτερη ταινία αλλά και καλύτερη σκηνοθεσία, ενώ η Laura Verlinden κέρδισε το βραβείο δεύτερου γυναικείου ρόλου. Οι μικροί ηθοποιοί Maya Vanderbeque και Günter Duret έλαβαν το βραβείο του καλύτερου ανερχόμενου ηθοποιού (σε γυναίκες και άνδρες αντιστοίχως). Το δράμα για τον σχολικό εκφοβισμό κέρδισε επίσης τα βραβεία για καλύτερο ήχο και μοντάζ.

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Magritte du Cinéma (@magritte_cinema)

Το οικογενειακό δράμα Une vie démente των Raphaël Balboni και Ann Sirot απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας, σεναρίου, Α” γυναικείου και Α” ανδρικού ρόλου, Β” ανδρικού (ο Gilles Remiche), παραγωγής και ενδυματολογίας. Με πρωταγωνιστές τους Jo Deseure και Jean Le Peltier, είναι ένα συγκινητικό δράμα για μια οικογένεια που έρχεται αντιμέτωπη με την άνοια.

Καλύτερη φλαμανδική παραγωγή πήγε στο La Civil της Teodora Ana Mihai, το οποίο έκανε το ντεμπούτο του επίσης στις Κάννες. Βασίζεται στην αληθινή ιστορία μιας μητέρας που κυνήγησε τους ανθρώπους που απήγαγαν την κόρη της. Ο νικητής του Χρυσού Φοίνικα των Καννών Titane της Julia Ducournau βραβεύτηκε στην κατηγορία καλύτερης διεθνούς συμπαραγωγής, κερδίζοντας επίσης το βραβείο καλύτερης φωτογραφίας για την δουλειά του Ruben Impens.

Στην κατηγορία πρωτότυπης μουσικής, ο συνθέτης και ηθοποιός Vincent Cahay βραβεύτηκε για τη μουσική του στην ταινία Adoration του Fabrice Du Welz. Το Sprötch του Xavier Seron βραβεύθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους, ενώ το On est pas d’être des super héros κέρδισε το βραβείο καλύτερου μικρού μήκους animation. Το καλύτερο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους κέρδισε το Mother’s του Hippolyte Leibovici ενώ, τέλος, το Petit Samedi της Paloma Sermon-Dai απέσπασε το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ.

The post Βραβεία Magritte: Un monde και La vie démente οι μεγάλοι νικητές στα βραβεία του βελγικού σινεμά appeared first on .

Το Cinema sur l’Eau, με την οθόνη των 16×9 μέτρων, εγκαταστάθηκε στις όχθες του Σηκουάνα και οι σινεφίλ μπόρεσαν να απολαύσουν το “Le Grand Bain” του Gilles Lellouche, μέσα από 38 ηλεκτρικές βάρκες. Για όσους προτίμησαν τη στεριά, υπήρχαν επιπλέον εγκατεστημένες 150 θέσεις στην προκυμαία του ποταμού.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Le premier Cinéma sur l’Eau de la capitale, c’était samedi pour l’ouverture de Paris Plages ! Une séance de cinéma extraordinaire offerte par Häagen-Dazs, la Ville de Paris et mk2 aux parisiens. Fini le Drive-in, place au Boat-in ! #lecinemasurleau#ubibene

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ubi Bene (@ubibene_paris) στις 20 Ιούλ, 2020 στις 2:54 πμ PDT

Η cinematic εμπειρία πραγματοποιήθηκε στις 18 Ιουλίου, ως μέρος του Paris Plages 2020, ενός καλοκαιρινού φεστιβάλ που διαδραματίζεται κατά μήκος του Parc Rives του Σηκουάνα και του καναλιού La Villette.  

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Not just an outdoor cinema, but also one on water. ‍♀️️ Parisians watched the opening night of «Le Cinema Sur L’Eau», complete with 38 electric boats at the Bassin de la Villette and 150 deckchairs on the banks. They watched a short film called Corona Story, by Victor Mirabel, followed by the comedy «Le Grand Bain». #paris #cinema #summer #bbcnews

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BBC News (@bbcnews) στις 20 Ιούλ, 2020 στις 5:39 πμ PDT

Πηγή: didee.gr

The post Παρίσι: Το πλωτό σινεμά στις όχθες του Σηκουάνα appeared first on .

Οι υπαίθριες προβολές και δη τα drive-in, δηλαδή το να εισέρχεται κανείς με το αυτοκίνητό του για να παρακολουθήσει μια ταινία, αρχίζουν και κερδίζουν έδαφος στην Ευρώπη, καθώς λόγω του φόβου του κορονοϊού δεν είναι λίγοι αυτοί που αισθάνονται επιφυλακτικά μέσα σε μια κατάμεστη συμβατική αίθουσα. Το αυτοκίνητο παρέχει μια ασφάλεια που έχει κάνει ξανά τα drive-in δημοφιλή, κι όχι μόνο στις μεσογειακές χώρες, όπως η Ελλάδα, αλλά και πιο βόρεια, όπως στη Γερμανία ή τη Γαλλία.

Το Movie Drive, όπως θα ονομάζεται το εγχείρημα αυτό στις Βρυξέλλες, θα φιλοξενηθεί καθ” όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού στον χώρο του Tour&Taxis, και θα είναι εξοπλισμένο με μια τεράστια led οθόνη, 340 μ², μεγαλύτερη δηλαδή σε εμβαδόν κι από ένα γήπεδο μπάσκετ. Για την ακρίβεια, είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, ενώ η τεχνολογία led επιτρέπει την θέαση των προβολών ακόμα και κατά τις απογευματινές ώρες. Αυτό θα επιτρέπει στους διοργανωτές και την προβολή ταινιών κατάλληλες για παιδιά, σε ώρες πλην των βραδινών.

Όσον αφορά το πρόγραμμα; Το Movie Drive θα προβάλει κλασικές ταινίες, ταινίες καλτ, ταινίες κινουμένων σχεδίων, βιογραφίες, ταινίες τρόμου αλλά και μερικές κλασικές του βελγικού κινηματογράφου. Θα υπάρξουν επίσης συνεργασίες με φεστιβάλ κινηματογράφου που δεν κατάφεραν να πραγματοποιηθούν λόγω της πανδημίας, καθώς και με πολιτιστικά ιδρύματα και αθλητικές εκδηλώσεις.

Movie Drive
Από τις 3 Ιουλίου ως τις 3 Σεπτεμβρίου 2020
Tour & Taxis
Είσοδος: Αυτοκίνητο με δύο άτομα στα 25 €, 7,50 € ανά επιπλέον άτομο. Με ποδήλατο ή πεζοί στα 10 €.
Πληροφορίες και πρόγραμμα: moviedrive.be

The post Το καλοκαίρι στις Βρυξέλλες έχει σινεμά και drive-in appeared first on .

O θεσμός του «Bruxelles fait son cinéma» ξεκίνησε το 2001, έχοντας ως έμπνευση το θερινό σινεμά που είναι τόσο οικείο στις Μεσογειακές χώρες. Οι Βρυξέλλες το υιοθέτησαν με επιτυχία, με την διοργάνωση κάθε φορά να διαλέγει και διαφορετικά σημεία της πόλης, με στόχο πάντα την προβολή ποιοτικών ταινιών στο ευρύ κοινό.

Χρήσιμες Πληροφορίες
9 Ιουλίου με 18 Ιουλίου 2020 

Πρόγραμμα Προβολών – Καλοκαίρι 2020

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2020> Papicha> Molenbeek-Saint-Jean
Παρασκευή 10 Ιουλίου 2020> Yomedinne> Ganshoren
Σάββατο 11 Ιουλίου 2020> La lutte des classes >Forest
Κυριακή 12 Ιουλίου 2020> Douleur et gloire > Schaerbeek
Δευτέρα 13 Ιουλίου 2020> Martin Eden> Berchem-Sainte-Agathe
Τρίτη 14 Ιουλίου 2020> Το τραγούδι του λύκου> Koekelberg
Τετάρτη 15 Ιουλίου 2020> Ma famille et le loup > Woluwe-Saint-Lambert
Πέμπτη 16 Ιουλίου 2020> Campeones> Anderlecht
Παρασκευή 17 Ιουλίου 2020> Tel Aviv on fire > Uccle
Σάββατο 18 Ιουλίου 2020> Hors normes >Jette

T. +32 2 217 48 47
M. liberationfilms@skynet.be
web: liberationfilms.be

The post Οι Βρυξέλλες πάνε σινεμά appeared first on .

Η ίδια η τεχνολογική πρόοδος του κινηματογράφου – με την μετάβαση από τα 35άρια φιλμ σε ψηφιακές τεχνολογίες HD- ανάγκασαν πολλές μικρές αίθουσες να κλείσουν, μιας και δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν επί ίσοις όροις τις μεγάλες αίθουσες και τα multiplex. Ωστόσο κινηματογράφος δεν είναι μόνο το Χόλιγουντ και οι ακριβές παραγωγές, κι ευτυχώς οι Βρυξέλλες διαθέτουν ακόμα αρκετές αίθουσες που μπορεί κανείς να απολαύσει ποιοτικές παραγωγές σε ένα καλαίσθητο και ζεστό περιβάλλον.

Ας δούμε επτά τέτοιες αίθουσες, ανάλογα με τα ατού της καθεμιάς

Vendome (18 Chaussée de Wavre, Ixelles)

Εδώ κάποιος ίσως σκεφτεί πως είμαστε άδικοι, μιας και το Vendome διαθέτει 5 αίθουσες προβολών. Πρόκειται ωστόσο για μια οικογενειακή επιχείρηση, που από το 1952 προσφέρει ταινίες υψηλής ποιότητας, για απαιτητικούς θεατές. Απόδειξη, το ότι ακόμα συνεχίζει να αποτελεί κομμάτι διαφόρων κινηματογραφικών Φεστιβάλ που φιλοξενούνται στις Βρυξέλλες, όπως το Ciné-club des Libertés ή το  AlimenTerre festival.

Cinema Nova (3 Rue d’Arenberg)

Στο προσκήνιο εδώ και 20 χρόνια. Ένα μη κερδοσκοπικό εγχείρημα, το οποίο εν πολλοίς βασίζεται στην εθελοντική δουλειά και την συνδρομή όσων δηλώνουν λάτρεις της 7ης Τέχνης. Οι προβολές του καθορίζονται από μια θεματική, διαφορετική κάθε μήνα, ενώ πολύ συχνά φιλοξενεί φεστιβάλ, εκδηλώσεις και συζητήσεις με σκηνοθέτες. Διαθέτει επίσης ένα μπαρ με πολύ φτηνά ποτά, το καταλληλότερο μέρος για να πιάσεις συζήτηση με άλλους σινεφίλ.

Cinema Aventure (57 Rue des Fripiers, Galerie du Centre Bloc II)

Χωμένο μέσα στις στοές του κέντρου, το σινεμά αυτό θα σε αποζημιώσει. Γιατί θα το αναζητήσεις όταν ψάχνεις τελευταία στιγμή να δεις αυτό το φιλμ που παραμελούσες τόσο καιρό και πλέον έχει κατέβει από τις υπόλοιπες αίθουσες. Και δεν σε αποζημιώνει μόνο με τις ταινίες του. Προσφέρει άνετα, βελούδινα καθίσματα, ενώ εν αντιθέσει με τις άλλες αίθουσες, κόβει φοιτητικό εισιτήριο. Επίσης αν είσαι από αυτούς που θέλουν να κλείνουν έγκαιρα τις θέσεις τους, τότε έχεις έκπτωση (€5.50 αντί για €9 που θα έδινες στο γκισέ).

Cinematek (9 Rue Baron Horta)

Μάλλον η πιο κλασάτη αίθουσα της πόλης. Το γεγονός ότι από το 1938 αποτελεί και τον επίσημο θεματοφύλακα της κινηματογραφικής ιστορίας της χώρας, με το αρχείο του να απαρτίζεται από πάνω από 70,000 τίτλους, τότε σίγουρα αν το επισκέπτεσαι τακτικά, να μπορείς να θεωρηθείς ειδικός του σινεμά. Φτηνό παρά την αίγλη του (€4 μόνο η είσοδος του) και με αυστηρή επιλογή ταινιών, που ορίζεται είτε γύρω από το έργο ενός σκηνοθέτη ή από μια συγκεκριμένη θεματική.

Cinema Styx (72 Rue de l’Arbre Bénit)

Η πιο μικρή αίθουσα των Βρυξελλών βρίσκεται στο Ixelles, και προορίζεται αυστηρά για arthouse ταινίες. Κλασικό σινεμά γειτονιάς, από αυτά τα μέρη που θα βρεθείς εντελώς τυχαία, αλλά θα βγεις έχοντας δει μάλλον την καλύτερη ταινία της ζωής σου. Το πρόγραμμά του, με παλιές κλασικές αλλά και νέες παραγωγές, πάντα είναι μια έκπληξη.

Actor’s Studio (16 Petite Rue des Bouchers)

Αφού έχεις καταφέρει να αποφύγεις τις ορδές των τουριστών και να μην παραπλανηθείς από τα λογής εστιατόρια της Rue des Bouchers, τότε απλά καταλήγεις στην πιο ζεστή αίθουσα της πόλης και βυθίζεσαι στα άνετα καθίσματά της. Δύο αίθουσες προβολών, με ταινίες κυρίως του ανεξάρτητου κινηματογράφου, αλλά και με ποιοτικές ταινίες πιο mainstream παραγωγής.

Cinema Galeries (26 Galerie de la Reine)

Άνοιξε πρόσφατα κατόπιν εκτενούς ανακαίνισης (από το 2012). Εντυπωσιακή αίθουσα, στέκει αγέρωχα εντός της στοάς Saint Hubert από το 1939, και η επιλογή των ταινιών του αφορά κυρίως arthouse παραγωγές, ενώ πολύ συχνά φιλοξενεί καλλιτεχνικές εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά.

Πηγή: xpats.com

The post Οι 7 καλύτερες κινηματογραφικές αίθουσες των Βρυξελλών appeared first on .

Αντικατοπτρίζοντας την πολυ-πολιτισμική κουλτούρα των Βρυξελλών, στο φετινό διαγωνιστικό τμήμα θα έχει κανείς την ευκαιρία να δει ταινίες νέων αλλά και έμπειρων κινηματογραφιστών, όλων των κοινωνικών ή πολιτισμικών αποχρώσεων. Από την δικιά μας «Πλατεία Αμερικής» του Γιάννη Σακαρίδη (με τους Γιάννη Στάνκογλου, Μάκη Παπαδημητρίου και Ξένια Ντάνια) που θα προβληθεί την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου στην ροτόντα του Botanique, μέχρι το γαλλικό DJAM, του Τόνι Γκατλίφ, με την Δάφνη Πατακιά (6/12 στο Bozar και 7/12 στο Botanique).

Αναλυτικά όλες οι ταινίες και οι ώρες προβολών, εδώ.

Τις φετινές προβολές θα φιλοξενήσουν τρεις εμβληματικοί χώροι των Βρυξελλών, το Botanique, το Bozar και το Cinéma Aventure.

1 με 8 Δεκεμβρίου 2017

Botanique / Rue Royale, 236
Bozar / Rue Ravenstein 23 
Cinéma Aventure / Rue des Fripiers 15

The post Φεστιβάλ Μεσογειακού Σινεμά, όπως κάθε χρόνο στις Βρυξέλλες appeared first on .

Με αφορμή την τελευταία του ταινία, το «Paterson», το Cinema Galeries διοργανώνει αναδρομική έκθεση-αφιέρωμα στο έργο του αμερικάνου δημιουργού.

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 24 Νοεμβρίου 2016 ως τις 12 Φεβρουαρίου 2017 και στο πλούσιο πρόγραμμα ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων οι προβολές των ταινιών από την πάντα ιδιαίτερη φιλμογραφία του:

07 | 12 – Πρεμιέρα – PATERSON (2016, 115’, VOSTBIL)
11 | 12 – 19:00 | DOWN BY LAW (Στην Παγίδα του Νόμου) (1986, 106’, VOSTBIL)
15 | 12 – 21:00 | MYSTERY TRAIN (1989, 110’, VOSTFR)
18 | 12 – 19:00 | NIGHT ON EARTH (1991, 129’, VOSTBIL)
22 | 12 – 21:00 | DEAD MAN (Ο Νεκρός) (1995, 121’, VOSTBIL)
29 | 12 – 21:00 | YEAR OF THE HORSE (1996, 84’, VOSTFR)
08 | 01 – 19:00 | GHOST DOG (Ο Τρόπος των Σαμουράι) (1999, 116’, VOSTBIL)
15 | 01 – 19:00 | COFFEE AND CIGARETTES (Καφές και Τσιγάρα) (2004, 95’, VOSTBIL)
22 | 01 – 19:00 | BROKEN FLOWERS (Σπασμένα Λουλούδια) (2005, 106’, VOSTBIL)
29 | 01 – 19:00 | THE LIMITS OF CONTROL (2009, 116’, VOSTBIL)
05 | 02 – 19:00 | ONLY LOVERS LEFT ALIVE (Μόνο οι Εραστές μένουν Ζωντανοί) (2013, 123, VOSTBIL)
12 | 02 – 19:00 | GIMME DANGER (2016, 108’, VOSTFR)

24 Νοεμβρίου ’16 με 12 Φεβρουαρίου ’17

Cinema Galeries
26 Galerie de la Reine, 1000 BXL

Αναλυτικές πληροφορίες για το πρόγραμμα της αναδρομικής έκθεσης, εδώ.

The post Αναδρομική έκθεση-αφιέρωμα στον Jim Jarmusch στις Βρυξέλλες appeared first on .

Η ιστορία έχει ως εξής: Ο Gru στρατολογείται από έναν οργανισμό για να σταματήσει την Scarlet Overkill, μια super κακιά που μαζί με τον τρελό επιστήμονα και άντρα της Herb, καταστρώνουν ένα σχέδιο για να κυριεύσουν τον κόσμο!

Οπότε ποιος μείνει να σώσει τον κόσμο; Καλά καταλάβατε, τα πολυαγαπημένα μας Minions!!

Στην ταινία θα παρελάσουν αστέρια του Hollywood όπως η Sandra Bullock, ο Steve Carell και ο Jon Hamm.

Πηγή

The post Επιτέλους! Τα πολυαγαπημένα Minions επιστρέφουν! appeared first on .