«Η επιδημιολογική κατάσταση παραμένει σοβαρή και οι νέες παραλλαγές θέτουν πρόσθετες προκλήσεις. Πρέπει, συνεπώς, να διατηρήσουμε αυστηρούς περιορισμούς εντείνοντας παράλληλα τις προσπάθειές μας» για να επιταχύνουμε τους εμβολιασμούς, ανέφεραν οι 27 στα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής των ηγετών των 27, που έγινε μέσω τηλεδιάσκεψης, την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου.

Ενώ η άνοδος των κρουσμάτων βρετανικών και νοτιοαφρικανικών παραλλαγών του ιού αυξάνει το φάσμα νέων εξάρσεων μόλυνσης σε ολόκληρη την ήπειρο, οι εκστρατείες εμβολιασμού παραμένουν αργές, με σημαντικές καθυστερήσεις στις παραδόσεις εμβολίων.

«Οι επόμενες εβδομάδες θα παραμείνουν δύσκολες στον τομέα του εμβολιασμού», παραδέχτηκε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

«Αλλά θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα αισιοδοξίας (…) Έχουμε τα μέσα να διασφαλίσουμε ότι η ΕΕ διαδραματίζει ρόλο κλειδί στην (…) έξοδο από την κρίση τους προσεχείς μήνες», πρόσθεσε.

Our #1 priority is speeding up the production & delivery of #COVID19 vaccines and vaccinations across the EU.

This includes working with industry to scale up production.

And we want more predictability & transparency from pharmaceutical companies.
#EUCO pic.twitter.com/JuG3KE7aqh

— Charles Michel (@eucopresident) February 25, 2021

Από την πλευρά της, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν δήλωσε «αισιόδοξη» για τον στόχο που έχει θέσει η Κομισιόν για τον εμβολιασμό του 70% του ενήλικου πληθυσμού της ΕΕ έως το «τέλος του καλοκαιριού», χάρη στην αναμενόμενη απότομη αύξηση των παραδόσεων εμβολίων από τις φαρμακευτικές εταιρείες. «Κοιτάζοντας τα στοιχεία (των παραδόσεων), είμαστε αισιόδοξοι για την ικανότητά μας να επιτύχουμε τον στόχο μας» για τον εμβολιασμό περίπου 225 εκατομμυρίων Ευρωπαίων, είπε μετά τη σύνοδο. Η Επιτροπή υποσχέθηκε απότομη αύξηση της διανομής εμβολίων το δεύτερο τρίμηνο – με απότομη αύξηση των παραδόσεων από τις Pfizer/BioNTech και την Moderna, και με την έγκριση του εμβολίου της Johnson & Johnson, με στενή επίβλεψη για την αντιμετώπιση αστοχιών στις μονάδες γραμμές παραγωγής. «Επιστημονικά ερωτήματα» Ο Μισέλ ζήτησε «βελτίωση των δυνατοτήτων προσδιορισμού αλληλουχίας» του ιού για γρήγορη ανίχνευση των παραλλαγών του – μια περίπλοκη διαδικασία που διενεργείται άνισα στην Ένωση, αλλά για την οποία οι Βρυξέλλες έχουν αποδεσμεύσει κεφάλαια. Υπό την ανησυχία της εξάπλωσης παραλλαγών του νέου κορονοϊού, περίπου δέκα κράτη μέλη επέβαλαν περιορισμούς στη διέλευση των συνόρων τους. Η Επιτροπή κάλεσε έξι από αυτά, συμπεριλαμβανομένου του Βελγίου και της Γερμανίας, να εξηγήσουν τους περιορισμούς που οι Βρυξέλλες κρίνουν δυσανάλογους, φοβούμενες διακοπές στις αλυσίδες παραγωγής. Η Γαλλία, από την πλευρά της, ανακοίνωσε σήμερα ότι θα απαιτεί τεστ PCR που θα έχουν πραγματοποιηθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα για μη επαγγελματικά ταξίδια διασυνοριακών εργαζομένων από τη Γερμανία στο πέρασμα στο Μοζέλ. Οι 27 είχαν αρχικά δεσμευτεί να υιοθετήσουν μόνο «αναλογικά» και «χωρίς διακρίσεις» μέτρα. Αλλά οι παραλλαγές άλλαξαν την κατάσταση, ωθώντας ορισμένες κυβερνήσεις να κλείσουν τα σύνορά τους. «Πρέπει να τηρήσουμε μια κοινή προσέγγιση: πρέπει να διατηρηθούν οι περιορισμοί στα μη απαραίτητα ταξίδια, αλλά τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι αναλογικά και η κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών πρέπει να είναι εγγυημένη», είπε ο Μισέλ. Ωστόσο, υπενθύμισε ότι εναπόκειται στην Επιτροπή να επιβάλει τους κανόνες της ενιαίας αγοράς. Όσον αφορά την έκδοση ευρωπαϊκού πιστοποιητικού εμβολιασμού για τη διευκόλυνση ταξιδιωτικών μετακινήσεων, οι ηγέτες περιορίστηκαν στα συμπεράσματά τους «ζητώντας κοινή προσέγγιση». «Υπάρχουν ακόμα επιστημονικά ερωτήματα: δεν είναι ακόμη βέβαιο ότι σταματάς να μεταδίδεις τον ιό μετά τον εμβολιασμό», δήλωσε η φον ντερ Λάιεν. Το θέμα των δικαιωμάτων που συνδέονται με αυτό το «διαβατήριο» θεωρήθηκε «συγκρουσιακό » και «επουσιώδες» από ορισμένα κράτη μέλη, σε μια εποχή που μόνο το 4,2% των Ευρωπαίων έχουν λάβει τουλάχιστον μία δόση εμβολίου.

The measures in place across Europe are working.

50 million doses of vaccines have been delivered in the EU. And work is ongoing to tackle new variants.

Our efforts will pay off. https://t.co/Panjxuznrl

— Ursula von der Leyen (@vonderleyen) February 25, 2021

«Πράσινο διαβατήριο»

Το Παρίσι και το Βερολίνο θεώρησαν το θέμα πρόωρο, απορρίπτοντας οποιαδήποτε άνιση μεταχείριση μεταξύ μιας προνομιούχας μειονότητας και άλλων.

Σε συνέντευξη Τύπου μετά τη σύνοδο, η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ τάχθηκε υπέρ της δημιουργίας πιστοποιητικού εμβολιασμού συμβατού σε όλα τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να είναι εφικτά τα ταξίδια εντός της ΕΕ, επισημαίνοντας ότι η προσδοκία είναι η τεχνική προετοιμασία να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το καλοκαίρι. Διευκρίνισε ωστόσο ότι το πιστοποιητικό δεν σημαίνει ότι θα επιτρέπεται να ταξιδέψει μόνο ο κάτοχός του.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε πως πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία για τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, τονίζοντας ότι ακόμη δεν έχουν απαντηθεί ηθικά ζητήματα. Όπως είπε, ένα διαβατήριο εμβολιασμού θα ήταν άδικο για νέους ανθρώπους που είναι οι τελευταίοι στη σειρά εμβολιασμών.

Ωστόσο, άλλα κράτη μέλη, ειδικά εκείνα που εξαρτώνται περισσότερο από τον τουρισμό, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος – θέλουν ταχεία υιοθέτηση του μέτρου για να σώσουν την καλοκαιρινή σεζόν.

Με τη στήριξη και της Βουλγαρίας, ο Αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς πρότεινε «ένα πράσινο διαβατήριο» που θα επιτρέπει στους κατόχους του να ταξιδεύουν ή να έχουν πρόσβαση σε εστιατόρια, στα άτομα που έχουν εμβολιαστεί, αλλά και σε όσους θεωρούνται «άνοσοι» αφού έχουν προσβληθεί από τον ιό.

Οι 27 ανέθεσαν τελικά στην Επιτροπή το καθήκον να καταρτίσει τους τεχνικούς όρους για ένα πιστοποιητικό εμβολιασμού (θέματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη, υποστήριξη πληροφοριακών συστημάτων, διαλειτουργικότητα κλπ).

Η Επιτροπή «θα χρειαστεί τρεις μήνες για να το επιτύχει αυτό», δήλωσε η Μέρκελ.

Εναπόκειται στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν τα συστήματα υγείας τους και τις τελωνειακές τους δομές για να προετοιμαστούν για την εισαγωγή αυτού του κοινού πιστοποιητικού, προειδοποίησε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Θα πρέπει να κινηθούν γρήγορα για την εφαρμογή, εάν θέλουμε να έχουμε ένα πράσινο και αποτελεσματικό πιστοποιητικό έως το καλοκαίρι», τόνισε η φον ντερ Λάιεν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Σύνοδος Κορυφής: Διατήρηση περιοριστικών μέτρων, αισιοδοξία για επιτάχυνση των εμβολιασμών appeared first on .

Δείπνο εργασίας είχε το βράδυ της Τετάρτης ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, στις Βρυξέλλες.

The post Δείπνο εργασίας Μητσοτάκη – Μισέλ στις Βρυξέλλες: Στο επίκεντρο η Τουρκία appeared first on .

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε το Συμβούλιο της ΕΕ, ο πρόεδρος της ΕΕ διαμήνυσε στον Σάρατζ ότι το μνημόνιο μεταξύ της Τουρκίας και της κυβέρνησης της Τρίπολης καταπατά τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών και δεν είναι σύμφωνο με το Δίκαιο της Θάλασσας, καθώς και ότι δεν μπορεί να παράγει νομικές συνέπειες για τα τρίτα κράτη.

Κατά τη συνάντησή τους στις Βρυξέλλες, στην οποία συμμετείχε και ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ, ο κ. Μισέλ εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για την «ανησυχητική στρατιωτική κλιμάκωση» στη Λιβύη και τόνισε πως η ΕΕ θα εντείνει τις προσπάθειες για μια ειρηνική και πολιτική λύση. Υπογράμμισε περαιτέρω ότι δεν υπάρχει στρατιωτική λύση στην κρίση της Λιβύης και ότι μόνο μια πολιτική διαδικασία μπορεί να φέρει πιο κοντά την ειρήνη και τη σταθερότητα.

Καταληκτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση επισημαίνει πως στηρίζει πλήρως τη Διαδικασία του Βερολίνου και όλες τις πρωτοβουλίες των Ηνωμένων Εθνών με στόχο την εξεύρεση συνολικής πολιτικής λύσης στην κρίση στη Λιβύη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ επανέλαβε τη σημασία της δημιουργίας των κατάλληλων συνθηκών ενόψει των μελλοντικών βημάτων, όπως συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της υπουργικής συνόδου που έλαβε χώρα προχθές, Τρίτη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Σ. Μισέλ: Το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών και το Διεθνές Δίκαιο appeared first on .

Υπουργός σε ηλικία μόλις 25 ετών, πρωθυπουργός στα 38 του, ο Μισέλ, ένας γαλλόφωνος, φιλελεύθερος πολιτικός ανέβηκε πολύ γρήγορα τα σκαλιά της εξουσίας, αφού μπήκε νωρίς στην πολιτική, χάρη και στον πατέρα του, τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο Λουί Μισέλ.

Ο Ντόναλντ Τουσκ θα συνεχίσει να ακούει την προσφώνηση «πρόεδρος» αυτήν την φορά ως επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της μεγαλύτερης παράταξης στην ευρωβουλή.

Αν κάτι χαρακτήρισε τον Ντόναλντ Τουσκ στην θητεία του ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήταν η συνεχής προσπάθειά του να καταλήξει σε συμβιβασμούς για το κοινό καλό όταν όλα έδειχναν αδιέξοδα, κάτι που σκοπεύει να κάνει και τώρα.

Ο Τουσκ υπήρξε πρόεδρος του Συμβουλίου από το 2014, μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία της Πολωνίας. Στις 20 Νοεμβρίου 2019 εξελέγη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Με βίντεο που ανάρτησε στο twitter, ο απερχόμενος πρόεδρος αναφέρει πως είναι ώρα να πει αντίο και εύχεται καλό κουράγιο στον αντικαταστάτη του.

It was quite a run! After 5 years, it’s time to say goodbye to all of you.

Tomorrow I hand over to @CharlesMichel. Bon courage, Charles! pic.twitter.com/jEZRJ7f9Mz

— Charles Michel (@eucopresident) 28 Νοεμβρίου 2019

Πηγή: euronews.com

The post Ευρωπαϊκό Συμβούλιο: Παρέδωσε τη σκυτάλη ο Ντόναλντ Τουσκ appeared first on .

Υπουργός σε ηλικία μόλις 25 ετών, πρωθυπουργός στα 38 του, ο Μισέλ, ένας γαλλόφωνος, φιλελεύθερος πολιτικός ανέβηκε πολύ γρήγορα τα σκαλιά της εξουσίας, αφού μπήκε νωρίς στην πολιτική, χάρη και στον πατέρα του, τον πρώην Ευρωπαίο Επίτροπο Λουί Μισέλ.

Στο Βέλγιο, όπου το μέλλον του ήταν αβέβαιο μετά το πολιτικό αδιέξοδο που προέκυψε από τις βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου, ο Σαρλ Μισέλ είχε ταράξει τα νερά πριν από μια πενταετία, όταν συμφώνησε να συγκυβερνήσει με το N-VA, το φλαμανδικό εθνικιστικό κόμμα που προπαγανδίζει την ανεξαρτησία της Φλάνδρας. Την εποχή εκείνη, πολλοί τον κατέκριναν, χαρακτηρίζοντας τον κυβερνητικό συνασπισμό «καμικάζι» και προβλέποντας ότι θα κατέρρε πολύ γρήγορα.

Με επιμονή και συμβιβασμούς, κατάφερε ωστόσο να διατηρήσει αυτόν τον αταίριαστο πολιτικό γάμο επί περισσότερα από τέσσερα χρόνια, προχωρώντας και σε κοινωνικοοικονομικές μεταρρυθμίσεις που επέτρεψαν τη δημιουργία 230.000 θέσεων εργασίας, ενώ το Βέλγιο μπήκε και πάλι σε ρυθμούς ανάπτυξης.

Ο τετρακομματικός συνασπισμός (μετέχουν επίσης οι Φιλελεύθεροι και οι Φλαμανδοί Χριστιανοδημοκράτες), κατέρρευσε τον Δεκέμβριο του 2018, όταν το N-VA αρνήθηκε να στηρίξει το Σύμφωνο του ΟΗΕ για τη Μετανάστευση.

Παρά τη ρήξη αυτή, ο Σαρλ Μισέλ αναγκάστηκε να ανεχθεί κατά την προεκλογική περίοδο του 2019 να του προσδίδουν τον χαρακτηρισμό της «μαριονέτας του N-VA». Στις βουλευτικές εκλογές της 26ης Μαΐου, που διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές, οι ψηφοφόροι «τιμώρησαν» τα παραδοσιακά βελγικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένων και των Φιλελεύθερων. Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων και ο κατακερματισμός του πολιτικού τοπίου κατέστησαν ανέφικτη κάθε προσδοκία για μια γρήγορη συγκρότηση νέου κυβερνητικού συνασπισμού.

Για τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το κυριότερο προσόν είναι «η ικανότητα να προωθεί συμβιβασμούς» και «το ιδανικό προφίλ ήταν εκείνο του Χέρμαν Βαν Ρομπάι (επίσης Βέλγος πρώην πρωθυπουργός) που είχε αναλάβει αυτό το αξίωμα την περίοδο 2010-14, δήλωσε πρόσφατα ο πρεσβευτής της Γαλλίας στην ΕΕ, Πιερ Σελάλ.

Ο Σαρλ Μισέλ γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1975 στο Ναμίρ και στα 16 του εντάχθηκε στη νεολαία του φιλελεύθερου κόμματος (Μεταρρυθμιστικό Κίνημα, MR). Στα 18 του εξελέγη σύμβουλος της επαρχίας της Βαλλονικής Βραβάντης. Μιλάει πολύ καλά ολλανδικά -κάτι σπάνιο για γαλλόφωνο πολιτικό- καθώς σπούδασε Νομικά στις Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ. Το 1999 εξελέγη βουλευτής και, έναν χρόνο αργότερα, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Εσωτερικών Υποθέσεων για τη Βαλλονία. Ήταν μόλις 25 χρονών, ο νεότερος υπουργός στην ιστορία του βασιλείου του Βελγίου.

Στις αρχές του 2011 ανέλαβε την προεδρία του κόμματος. Έχοντας στο πλευρό του τον πατέρα του, ανέτρεψε τον μέχρι τότε ισχυρό άνδρα των φιλελευθέρων, τον Ντιντιέ Ρέιντερς, που την εποχή εκείνη ήταν υπουργός Οικονομικών.

Ο Σαρλ Μισέλ είναι πατέρας τριών παιδιών – το μικρότερο από αυτά, η κόρη του, γεννήθηκε τον Ιούνιο. Οι συνεργάτες του λένε ότι του αρέσει το διάβασμα και το μπάρμπεκιου, όμως το μεγάλο πάθος του -εκτός της πολιτικής- είναι οι αγώνες με μηχανές, μάλιστα κάποτε έκανε μότο-κρος με έναν φίλο ενώ τώρα προτιμά τα ταξίδια στους δύο τροχούς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Σαρλ Μισέλ, ένας γαλλόφωνος Φιλελεύθερος που ξέρει από συμβιβασμούς appeared first on .

Ο νόμος αυτός θα περιλαμβάνει ακόμα την υπεράσπιση των γενοκτονιών ή την αιτιολόγησή τους, ακόμα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ουσιαστικά θα πρόκειται για τροποποίηση του νόμου περί ρατσισμού (του 1981) και θα αφορά τις γενοκτονίες που είναι αναγνωρισμένες από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή τον ΟΗΕ. Όπως για παράδειγμα η γενοκτονία της Ρουάντα ή της Βοσνίας (Σρεμπρένιτσα).

«Η γενοκτονία της Ρουάντα έχει αφήσει βαθιές πληγές στον λαό», τονίζει ο ομοσπονδιακός υπουργός Δικαιοσύνης, Koen Geens. «Δεν γίνεται να κάνουμε ότι δεν τα βλέπουμε, τέτοια φρικτά εγκλήματα. Έτσι, από δω και στο εξής θα καθίσταται παράνομη η άρνηση τους».

Ο πρωθυπουργός Charles Michel, εν τω μεταξύ, μίλησε στο βελγικό μνημείο στο στρατόπεδο του Κιγκάλι, κάνοντας μνεία στους δέκα βέλγους που βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν στις 7 Απριλίου 1994, λίγο μετά τη δολοφονία των προέδρων της Ρουάντα και του Μπουρουντί.

Μετά τις δολοφονίες, τόσο το Βέλγιο όσο και η Γαλλία, επιχείρησαν να φυγαδεύσουν όλους τους υπηκόους τους που ζούσαν εκεί, γεγονός που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί την κατακραυγή, διότι δεν έπραξαν το παραμικρό για να αποτρέψουν την γενοκτονία. Θυμίζουμε ότι εξοντώθηκαν σχεδόν 850.000 άνθρωποι της φυλής των Τούτσι, από ομοεθνείς τους της φυλής των Χούτου.

Ο Charles Michel ήταν ο μόνος μη αφρικανός αρχηγός κράτους που έδωσε το παρών στην τελετή μνήμης (το παρών έδωσε και ο Jean-Claude Juncker). Ο γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron ήταν κι αυτός προσκεκλημένος, ωστόσο δεν παρέστη, κάτι που προκάλεσε την απογοήτευση στον λαό της Ρουάντα, καθώς -όπως αναφέρθηκε και πριν- η συμμετοχή της Γαλλίας στον εμφύλιο της αφρικανικής χώρας παραμένει ένα θέμα ευαίσθητο ακόμα και σήμερα. Ωστόσο, έγινε γνωστό πως ο γάλλος πρόεδρος ζήτησε η 7η Απριλίου να θεσπιστεί ως επίσημη ημερομηνία μνήμης στη Γαλλία.

Πηγή: thebulletin.com / euractiv.com
Photo: REUTERS/Baz Ratner

The post Η άρνηση των γενοκτονιών θα διώκεται ποινικά στο Βέλγιο appeared first on .

«Στο όνομα της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, εκφράζω την συγνώμη μου για τις αδικίες και την βαναυσότητα που υπέστησαν οι «μέτις» κατά την αποικιακή παρουσία του Βελγίου στο Κονγκό», δήλωσε ο πρωθυπουργός Σαρλ Μισέλ ενώπιον του Κοινοβουλίου, την Πέμπτη.

«Εύχομαι αυτή η στιγμή να είναι απλά ένα ακόμα βήμα προς την κατεύθυνση της γνώσης και της συνειδητοποίησης αυτής της σελίδας της ιστορίας μας».

Μόλις πέρσι το βελγικό Κοινοβούλιο κατέθεσε ψήφισμα ζητώντας από την Κυβέρνηση να αναγνωρίσει τον ρόλο που έπαιξε το Βέλγιο και η Καθολική Εκκλησία κατά την διάρκεια της αποικιοκρατικής περιόδου σε Κονγκό, Ρουάντα και Μπουρουντί.

Είναι γνωστό εξάλλου πως η κυριαρχία του Βελγίου στη σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ήταν ιδιαιτέρως σκληρή, ειδικά μεταξύ 1885 και 1908, όταν η χώρα λειτουργούσε ως ιδιωτικό φέουδο του βασιλιά Λεοπόλδου του 2ου. Η απάνθρωπες συνθήκες εργασίας (για την επεξεργασία καουτσούκ), τα βασανιστήρια και η κακοποίηση, κόστισε τη ζωή σε 10 με 15 εκατομμύρια ανθρώπους.

Είναι πολλοί στο σημερινό Βέλγιο που αγνοούν αυτή τη μαύρη περίοδο της χώρας. Μόλις πριν λίγους μήνες ειδικό συμβούλιο εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ παρουσίασε μια έκθεση, που παρουσίαζε τα αποτελέσματα της «“άγνοιας» αυτής, που εν μέρει εξηγεί και τις σημερινές αντιλήψεις.

Ήταν την ίδια περίοδο που το Βέλγιο εγκαινίασε το ανακαινισμένο μουσείο Αφρικανικής Ιστορίας, σε μια προσπάθεια να αλλάξει την εικόνα που έχουν οι Βέλγοι για το αποικιακό παρελθόν της χώρας στην Αφρικανική Ήπειρο, μια κίνηση που επικρίθηκε από μερίδα κόσμου, σαν μη επαρκής. Ίσως η δημόσια συγνώμη του Σαρλ Μισέλ να είναι ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, λένε κάποιοι.

Πηγή: Reuters.com
Photo: Ο Πρωθυπουργός Charles Michel κατά το διάγγελμά του στο Κοινοβούλιο / @Photo News

The post Το Βέλγιο ζητά συγνώμη για το αποικιακό παρελθόν του appeared first on .

«Υπάρχει ένας ανταγωνισμός μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Ιράν από τον Ψυχρό Πόλεμο, ο οποίος επηρεάζει την αστάθεια και την ανασφάλεια της περιοχής, αλλά έχει επίσης αντίκτυπο στην Ευρώπη. Έτσι, θέλουμε στην Ευρώπη να υπερασπιστούμε τα γεωπολιτικά μας συμφέροντα. Δεν είναι απαραίτητα τα ίδια με των ΗΠΑ», δήλωσε ο Μισέλ σε δημοσιογράφους στο περιθώριο της πρώτης συνόδου κορυφής μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ένωσης Αραβικών Κρατών.

Ο πρωθυπουργός συνέχισε λέγοντας ότι, με την παρουσία του στη σύνοδο κορυφής, το Βέλγιο θέλησε να ενθαρρύνει τη «σταθερότητα και ασφάλεια μέσω μιας εταιρικής σχέσης» και να συμβάλει στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και στην αντιμετώπιση της μετανάστευσης με τον «πιο δομημένο τρόπο».

Ο Μισέλ μίλησε ακόμη για την ασφάλεια, λέγοντας ότι οι άνθρωποι που εγκατέλειψαν τις χώρες καταγωγής τους να αγωνιστούν για τζιχαντιστικές ομάδες στη Συρία ή το Ιράκ θα πρέπει να δικαστούν κυρίως στις χώρες όπου διαπράχθηκαν τα εγκλήματα ή θα μπορούσε να θεσπιστεί μια διεθνής νομική διαδικασία για την αντιμετώπιση τους.

Ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι δεν θα ήταν εύκολο να θεσπιστεί μια διεθνής νομική διαδικασία, αλλά επεσήμανε ότι τα ευρωπαϊκά δικαστήρια θα δυσκολευτούν να εξετάσουν τα εγκλήματα που διαπράττονται σε άλλες χώρες.

Η πιθανή επιστροφή των ριζοσπαστών στην Ευρώπη βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια στο προσκήνιο με τις αντιπαραθέσεις να αυξάνονται πρόσφατα αναφορικά με το αν θα επιτρέψουν στους εξτρεμιστές να επιστρέψουν ή όχι.

Πηγή: sputniknews.gr

The post Πρωθυπουργός Βελγίου: Ο ανταγωνισμός Σαουδικής Αραβίας και Ιράν επικίνδυνος για την Ευρώπη appeared first on .

Με την πρώτη ματιά, η τελευταία έκδοση Coalition Explorer του ECFR επιβεβαιώνει την ευρεία αντίληψη ότι το Βέλγιο έχει τεράστια επιρροή στην εξωτερική πολιτική. Σε σύγκριση με χώρες που έχουν παρόμοιες οικονομίες και πληθυσμούς, το Βέλγιο επιμόνως κατατάσσεται πάνω από το μέσο όρο σε ό,τι αφορά την ικανότητά του να διαμορφώνει τις διεθνείς υποθέσεις, παραμένοντας ένα από τα δέκα κράτη με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, όπως γνωρίζουν όλοι οι θαυμαστές του Spiderman, η μεγάλη εξουσία έρχεται με μεγάλη ευθύνη: εάν θέλει να διατηρήσει αυτή την προνομιούχα θέση, το Βέλγιο πρέπει να διαχειριστεί προσεκτικά τις εσωτερικές διαιρέσεις του.

Αυτό το έργο ίσως γίνει σημαντικά δυσκολότερο μετά από τις ομοσπονδιακές και περιφερειακές εκλογές της χώρας το 2019. Λόγω της έντασης στα αριστερά και στα δεξιά, η παραδοσιακή βελγική συναίνεση στην ευρωπαϊκή πολιτική επιδεινώνεται-όπως δείχνουν πιο πρόσφατα γεγονότα. Το πρώτο είναι η απόφαση τον Οκτώβριο του 2016 από την Βουλή της Βαλονίας να εμποδίσει προσωρινά την υπογραφή της Συνολικής Οικονομικής και Εμπορικής Συμφωνίας ΗΠΑ-Καναδά (CETA). Η κίνηση αυτή εξέπληξε τους παραδοσιακούς εταίρους του Βελγίου και θέτει την αξιοπιστία του σε ρίσκο. Ένας συμβιβασμός της τελευταίας στιγμής για το ζήτημα απέτρεψε πιο σοβαρή ζημιά στην αξιοπιστία της χώρας στην Ευρώπη, και ακόμη πιο μακριά. Πραγματικά, το Βέλγιο έπληξε τη διεθνή του φήμη ως ένας τίμιος μεσολαβητής που είναι σε θέση να σφυρηλατήσει μια συναίνεση.

Η επακόλουθη άνοδος του Paul Magnette –ο οποίος ως υπουργός-πρόεδρος της Βαλονίας, συμβόλιζε τη διαμάχη αναφορικά με τη CETA- αποτυπώνει την αυξανόμενη δημοτικότητα της αριστερής ρητορικής κατά της παγκοσμιοποίησης. Αυτή η τάση, που παρατηρείται και στην άνοδο της ακροαεριστεράς στις τοπικές εκλογές στη Βαλονία το 2018, έχει οδηγήσει το γαλλόφωνο σοσιαλιστικό κόμμα του Βελγίου να σκληρύνει τις θέσεις του. Καθώς το κόμμα παραμένει η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στην περιοχή, ο σχηματισμός της επόμενης ομοσπονδιακής κυβέρνησης πιθανότατα θα είναι δύσκολος. Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθές, δεδομένου ότι τα φλαμανδικά κόμμα όλο και περισσότερο κλίνουν προς τα δεξιά, λόγω και της αυξανόμενης επιρροής του εθνικιστικού Νέα Φλαμανδική Συμμαχία (NVA).

Το NVA βρέθηκε στο επίκεντρο της δεύτερης πρόσφατης κρίσης στην διεθνή αξιοπιστία του Βελγίου. Μετά το δημοψήφισμα το 2017 για την καταλανική ανεξαρτησία, ο αυτονομιστής ηγέτης Carles Pudgemont κατέφυγε στο Βέλγιο. Αν και υποστήριξε πως δεν έχει δεχθεί επίσημη πρόσκληση, οι στενοί δεσμοί του Pudgemont με το NVA οδήγησαν στην σπέκουλα ότι είχε έρθει σε συμφωνία με τους εθνικιστικές Φλαμανδούς. Η επακόλουθη πολιτικο-δικαστική διαμάχη γύρω από το αίτημα της Μαδρίτης για έκδοσή του στην Ισπανία, έφερε τον Βέλγο πρωθυπουργό σε μια πολύ δύσκολη θέση και δημιούργησε ερωτήματα σχετικά με τη συνοχή της ευρωπαϊκής πολιτικής του Βελγίου.

Η διαμάχη κατέδειξε επίσης την πολιτική δύναμη που έχει αποκτήσει το NVA μετά από τις εκλογές του 2014. Ενώ οι εθνικιστικές ομάδες είχαν μία διακριτική παρουσία στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο μέχρι το 2017, έχουν αλλάξει σημαντικά την βελγική πολιτική ατζέντα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά ευρωπαϊκά ζητήματα. Υιοθετώντας μια όλο και περισσότερο επικριτική στάση για το ευρωπαϊκό project (χωρίς να γίνεται εντελώς ευρωσκεπτικιστικό), το κόμμα ανοιχτά αμφισβήτησε ένα παραδοσιακό σημείο συναίνεσης στην βελγική εξωτερική πολιτική: την ανάγκη για ακόμη πιο στενή ένωση. έχει ενδιαφέρον ότι άλλες ευρωπαϊκές χώρες φαίνεται σε μεγάλο βαθμό να έχουν «χάσει» αυτή την στροφή. Όπως δείχνει το EU Coalition Explorer, οι Ευρωπαίοι εταίροι του Βελγίου συνεχίζουν να βλέπουν την χώρα ως πιο δεσμευμένη σε μεγαλύτερη ολοκλήρωση από τα περισσότερα (πλην δύο) άλλων κρατών-μελών.

Ωστόσο, η άνοδος του NVA δεν είναι ο μόνος παράγοντας σε αυτή την στροφή της συμπεριφοράς. Οι πολυάριθμες πηγές αντίστασης στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση εντός της ΕΕ, έχουν οδηγήσει τους Βέλγους αξιωματούχους να υιοθετήσουν μια πιο λεπτή στάση σε σχέση με τα ευρωπαϊκά ζητήματα. Για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός Charles Michel γίνεται όλο και περισσότερο υποστηρικτικός της διαφοροποιημένης ολοκλήρωσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η ενίσχυση της γαλλό-βελγικής συνεργασίας που φαίνεται στα στοιχεία του Coalition Explorer, δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη. Ο Michel και ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron είναι και οι δύο πιστοί Ευρωπαίοι που πιστεύουν ότι η ΕΕ μπορεί να ενισχυθεί μέσω της δημιουργίας ενός πιο ολοκληρωμένου «πυρήνα» των κρατών-μελών.

Η έρευνα του ECFR αποκαλύπτει επίσης ότι το Βέλγιο, η Ολλανδία, και το Λουξεμβούργο, εξακολουθούν να έχουν πολλές κοινές προτιμήσεις σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική. Ωστόσο, η σημασία αυτής της σύμπνοιας δεν πρέπει να υπερεκτιμηθεί: σύμφωνα με το Coalition Explorer, οι Βέλγοι αξιωματούχοι είναι πιο πρόθυμοι να αλληλεπιδράσουν με τη Γαλλία παρά με την Ολλανδία ή το Λουξεμβούργο. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στον ρεαλισμό, αλλά επίσης στην επιρροή της αντιπαλότητας μεταξύ των φλαμανδικών κομμάτων και της Βαλονίας για την εξωτερική πολιτική του Βελγίου. Κάποιοι γαλλόφωνοι Βέλγοι αξιωματούχοι ισχυρίζονται ότι έχουν αναζητήσει την υποστήριξη της Γαλλίας από ανησυχία για την αυξημένη «ολλανδική επιρροή». Ως εκ τούτου, το Βέλγιο -μία από τις κινητήριες δυνάμεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης- βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με την ένωση που τη βοήθησε να σχηματιστεί: βυθισμένη σε εσωτερικές διαιρέσεις μεταξύ των εκλογικών της περιφερειών και ευχόμενη κρυφά ότι μπορεί να αποφύγει την έκρηξη στον επόμενο γύρο των εκλογών.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο, εδώ.

Ο Simon Desplanque είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Université Catholique de Louvain του Βελγίου. Η έρευνά του επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ Πολιτισμού και Διεθνών Σχέσεων, καθώς και στην ιστορία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Αντικείμενο ενδιαφέροντος του αποτελεί επίσης η βελγική εξωτερική πολιτική. Ο Simon είναι συνεργάτης ερευνητής στο ECFR από το 2015.

Πηγή: capital.gr

The post Η ιδιαίτερη περίπτωση του Βελγίου στην ΕΕ appeared first on .

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, Βίκτορ Όρμπαν, που προβάλλει εξαρχής τις αντιμεταναστευτικές θέσεις των τεσσάρων χωρών του Βίσεγκραντ (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία και Σλοβακία), δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η συζήτηση για τη μετανάστευση ήταν θυελλώδης. Πρόσθεσε, επίσης, ότι η τελευταία προσπάθεια να επιβληθούν κανόνες αναφορικά με τον τρόπο διαχείρισης της μεταναστευτικής κρίσης απέτυχε.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι η ΕΕ έπρεπε να εγκαταλείψει δύο από τις επτά συμφωνίες που απαιτούνται για την επίτευξη της μεταρρύθμισης της ΕΕ στον τομέα του ασύλου, λόγω της αντίδρασης των κρατών μελών.

Οι πέντε προτάσεις είναι η Οδηγία για την αναγνώριση, η Οδηγία για τις συνθήκες υποδοχής, ο κανονισμός για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για το Άσυλο, ο κανονισμός Eurodac και ο κανονισμός της Ένωσης για το πλαίσιο επανεγκατάστασης.

Περισσότερο διχαστικοί είναι ο κανονισμός Διαδικασίας Ασύλου και ο κανονισμός του Δουβλίνου.

Πηγή: euractiv.gr

The post Βέλγος πρωθυπουργός: Οι χώρες του Βίσεγκραντ να απομακρύνονται από τη Σένγκεν appeared first on .