Η πρακτική της αλλαγής ώρας εφαρμόζεται στο Βέλγιο από το 1977, ως απάντηση στην ενεργειακή κρίση της εποχής, με στόχο τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα του μέτρου εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονου διαλόγου. Πολλοί ειδικοί και επικριτές υποστηρίζουν ότι τα ενεργειακά οφέλη είναι περιορισμένα, ενώ παράλληλα επισημαίνουν τις επιπτώσεις στη βιολογική λειτουργία του οργανισμού, καθώς η αλλαγή επηρεάζει τον φυσικό κιρκάδιο ρυθμό και, κατ’ επέκταση, τον ύπνο και τη γενικότερη ευεξία.

Το ζήτημα της κατάργησης της αλλαγής ώρας έχει τεθεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τον τερματισμό της πρακτικής, με τις πρώτες δημοσκοπήσεις να καταγράφουν σημαντική υποστήριξη από τους πολίτες. Στο Βέλγιο, μάλιστα, σχετική έρευνα έδειξε ότι το 83% των συμμετεχόντων τάσσεται υπέρ της κατάργησης.

Παρά τη θετική αυτή δυναμική, το θέμα παραμένει σε εκκρεμότητα. Από το 2019, οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν καταφέρει να καταλήξουν σε κοινή απόφαση, με αποτέλεσμα η σχετική πρόταση να έχει «παγώσει». Η προοπτική να αποφασίζει κάθε κράτος ξεχωριστά για τη δική του ώρα δεν έχει μέχρι στιγμής οδηγήσει σε ουσιαστική εξέλιξη.

Έτσι, η αλλαγή ώρας συνεχίζει να εφαρμόζεται κανονικά σε όλα τα κράτη-μέλη, καθώς και σε αρκετές ακόμη ευρωπαϊκές χώρες, δύο φορές τον χρόνο: τον Μάρτιο για τη θερινή ώρα και τον Οκτώβριο για τη χειμερινή. Η επόμενη μετάβαση για το Βέλγιο έχει προγραμματιστεί για το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου 2026, όταν τα ρολόγια θα επιστρέψουν ξανά μία ώρα πίσω.

Changer d’heure, changer d’habitudes ? Une question toujours en suspens
Le passage à l’heure d’été se poursuit, malgré un débat européen inachevé

Comme chaque année, la Belgique s’apprête à effectuer le passage à l’heure d’été, dans la nuit du 28 au 29 mars. À 2 heures du matin, il sera nécessaire d’avancer les horloges d’une heure, un ajustement qui réduit le temps de sommeil mais prolonge la lumière en fin de journée, un avantage souvent apprécié à l’approche des beaux jours.

Introduit à la fin des années 1970, dans un contexte marqué par la crise énergétique, ce mécanisme visait initialement à optimiser l’utilisation de la lumière naturelle et à limiter la consommation d’électricité. Aujourd’hui, son utilité réelle est régulièrement remise en question. De nombreux observateurs estiment que les bénéfices énergétiques sont marginaux, tandis que les effets sur le rythme biologique et la qualité du sommeil suscitent des préoccupations croissantes.

Au niveau européen, la réflexion sur une éventuelle suppression du changement d’heure n’est pas nouvelle. Une initiative lancée en 2018 par la Commission européenne avait recueilli un large soutien auprès des citoyens, notamment en Belgique, où une majorité s’était exprimée en faveur de son abandon.

Cependant, faute d’accord entre les États membres, le dossier est resté bloqué. L’idée de laisser chaque pays choisir son propre régime horaire n’a pas permis d’aboutir à une décision commune, et la question demeure aujourd’hui sans issue concrète.

En attendant une éventuelle évolution, le système actuel reste en vigueur. Comme dans le reste de l’Europe, la Belgique continue donc d’alterner entre heure d’hiver et heure d’été. Le prochain changement interviendra à l’automne, lors du dernier week-end d’octobre 2026, marquant un nouveau retour à l’heure standard.

The post Μια ώρα μπροστά, μια συζήτηση που μένει πίσω appeared first on .

Μια διεθνής διάσκεψη οργανώθηκε στην Ουάσινγκτον. Το International Meridian Conference, όπως ονομάστηκε, πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος του προέδρου των ΗΠΑ, Chester A. Arthur. Το θέμα που συζητήθηκε ήταν η επιλογή «ενός μεσημβρινού που θα χρησιμοποιηθεί ως κοινό μηδέν γεωγραφικού μήκους και χρονικού επιπέδου, παγκοσμίως ».

View this post on Instagram

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από @mrandmrsm_lifechronicles

Ήταν, λοιπόν, 13 Οκτωβρίου 1884, όταν μεσημβρινός αριθμός 0 (μηδέν) ορίστηκε η νοητή γραμμή που ξεκινά από τον Βόρειο Πόλο και καταλήγει στον Νότιο, περνώντας από το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς. Στη δεκαετία του ’50, το αστεροσκοπείο μεταφέρθηκε στα ανατολικά του Σάσεξ άλλα η παλιά θέση του εξακολουθεί να ορίζει τον μεσημβρινό του γεωγραφικού μήκους 0 *. Και μια που το μήκος εκεί είναι 0, ορίστηκε να είναι 0 και η παγκόσμια ώρα, όταν εκεί ο δείχτης του ρολογιού δείχνει μεσημέρι. Καθιερώθηκε έτσι η ώρα Γκρίνουιτς ως βάση υπολογισμού της ώρας σε κάθε σημείο του πλανήτη. Κάθε 15 μοίρες ανατολικά του Γκρίνουιτς, προσθέτουμε μια ώρα. Κάθε 15 μοίρες δυτικά του, αφαιρούμε μία. Έτσι, όταν η ώρα Γκρίνουιτς είναι 12 (ή αλλιώς 0), στην Ελλάδα, που βρίσκεται 30 μοίρες ανατολικά, έχουμε 2 (ξημερώματα ή μεσημέρι).

 

 

 

View this post on Instagram

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lynnlynnlynn (@jasmine977816)

Η ώρα αυτή ονομάστηκε διεθνώς Μέσος Χρόνος Γκρίνουιτς  (Greenwich Mean Time, ή GMT εν συντομία). Ο Μέσος χρόνος Γκρίνουιτς είναι διεθνής ώρα και αποτελεί τη βάση προσδιορισμού όλων των μέσων τοπικών χρόνων σε παγκόσμια κλίμακα. Με βάση αναφοράς το χρόνο GMT εκδίδονται κατ΄ έτος όλες οι αστρονομικές εφημερίδες και πάσης φύσεως ναυτικά Αλμανάκ ενώ πραγματοποιούνται όλες οι αστρονομικές μετρήσεις ειδικότερα στην αστρονομική ναυτιλία. Τέλος σημειώνεται ότι τα ωρολόγια και ειδικά χρονόμετρα όλων των Αστεροσκοπείων της Γης, των πάσης φύσεως επιστημονικών αποστολών, όλων των αεροσκαφών, των ποντοπόρων πλοίων, (επιβατηγών, φορτηγών, πολεμικών), σταθμών παράκτιας επικοινωνίας, των διεθνών αεροδρομίων, των διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, των μεγάλης εμβέλειας ραδιοφωνικών και ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, των κέντρων έρευνας και διάσωσης, των μεγάλων επιτελικών στρατιωτικών κέντρων, των διεθνών οργανισμών κ.λπ. είναι συντονισμένα σε χρόνο GMT ή φέρουν επιπρόσθετα ωρολόγια με ένδειξη ώρας Γκρίνουιτς.

Στα 1925, αποφασίστηκε να αλλάξει το ξεκίνημα της μέρας και από το μεσημέρι, αφότου από την αρχαιότητα ξεκινούσε το μέτρημα των ωρών, να πάει στα μεσάνυχτα. Από τότε καθιερώθηκε να λέμε «π.μ.» (προ μεσημβρίας) και «μ.μ.» (μετά μεσημβρίαν). Το ίδιο ακριβώς και στα αγγλικά, όπου έχουμε τα «a.m» (από το λατινικό ante meridiem) και «p.m.» (post meridiem), αντιστοίχως.

* Σήμερα πλέον το «Βασιλικό Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς» δεν υφίσταται ως επιστημονικός οργανισμός ή ίδρυμα, αφού διαλύθηκε το 1998 μετά τη μεταφορά των αστρονομικών οργάνων και του επιστημονικού προσωπικού στο Αστεροσκοπείο του Σάσεξ. Στο νέο αυτό αστεροσκοπείο εγκαταστάθηκε και το περίφημο τηλεσκόπιο «Ισαάκ Νεύτων» του οποίου η διάμετρος του κατόπτρου του είναι 2,5 μέτρα.

Ο Πρώτος Μεσημβρινός, επί πολλές δεκαετίες σημειωνόταν με μια μπρούτζινη λωρίδα στην αυλή του Αστεροσκοπείου, που τώρα αναβαθμίσθηκε σε μια λωρίδα από ανοξείδωτο χάλυβα. Από τις 16 Δεκεμβρίου 1999, ο μεσημβρινός επιδεικνύεται με μία ισχυρή πράσινη ακτίνα λέιζερ, που εκπέμπεται από το Αστεροσκοπείο προς τα βόρεια, στον νυκτερινό ουρανό του Λονδίνου.

Την εποχή που το Γκρίνουιτς ήταν ένα ενεργό αστεροσκοπείο, οι γεωγραφικές συντεταγμένες αναφέρονταν σε ένα τοπικό σφαιροειδές, το datum, του οποίου η επιφάνεια οριζόταν με βάση την τοπική μέση στάθμη της θάλασσας.

The post 13 Οκτωβρίου: η καθιέρωση της ώρας Γκρίνουιτς appeared first on .