Το συλλογικό σχήμα POWER4trees, μαζί με άλλες οργανώσεις, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το «έλλειμμα φύσης» στην Περιφέρεια Βρυξελλών-Πρωτεύουσας, επισημαίνοντας ότι η βελγική πρωτεύουσα συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών πόλεων όπου η ανεπάρκεια χώρων πρασίνου έχει από τις βαρύτερες επιπτώσεις στην πρόωρη θνησιμότητα. Σύμφωνα με την ανάλυση, ο αριθμός των 426 θανάτων αντιστοιχεί περίπου στο 5% της συνολικής φυσικής θνησιμότητας στην Περιφέρεια.

Η μελέτη εξέτασε περισσότερες από 1.000 ευρωπαϊκές πόλεις και κατατάσσει τις Βρυξέλλες στην πλέον δυσμενή πεντάδα πρωτευουσών, μαζί με την Αθήνα, τη Βουδαπέστη, την Κοπεγχάγη και τη Ρίγα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η πλήρης εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών του ΠΟΥ θα μπορούσε να αποτρέψει σχεδόν 43.000 θανάτους ετησίως στις πόλεις που αναλύθηκαν.

Οι οργανώσεις υπογραμμίζουν ότι η πρόσβαση σε χώρους πρασίνου αποτελεί κρίσιμο εργαλείο δημόσιας υγείας, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων καυσώνων, ατμοσφαιρικής ρύπανσης και χρόνιων νοσημάτων. Ζητούν τη διατήρηση των υφιστάμενων δέντρων, την προστασία των ζωντανών εδαφών, τη δημιουργία οικολογικών διαδρόμων, τη μείωση των αδιαπέραστων επιφανειών και στοχευμένες παρεμβάσεις στις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές, όπου οι περιβαλλοντικές ανισότητες μεταφράζονται σε ανισότητες υγείας.

Στις 9 Φεβρουαρίου 2026, το Κοινοβούλιο των Βρυξελλών απέρριψε πρόταση κανονιστικής πράξης για την επιβολή μορατόριουμ στην αστικοποίηση ορισμένων αστικών εκτάσεων που θεωρούνται κρίσιμες για τη βιοποικιλότητα. Οι συλλογικότητες εκτιμούν ότι η πρόσφατη δέσμευση για «ιεροποίηση» τριών τοποθεσιών, συνολικής έκτασης λίγο άνω των 11 εκταρίων –περίπου 0,07% της περιφερειακής επικράτειας– είναι ανεπαρκής σε σχέση με το μέγεθος της πρόκλησης.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί και η έλλειψη επικαιροποιημένων και συντονισμένων δεδομένων για το δενδρικό κεφάλαιο της Περιφέρειας. Οι οργανώσεις κάνουν λόγο για ελλιπή διαφάνεια όσον αφορά τον αριθμό των δέντρων που υπάρχουν, κόβονται ή φυτεύονται, τους στόχους για την αστική δενδροκάλυψη και το ποσοστό διαπερατότητας των εδαφών. Αναφέρουν ότι από το 2010 έχουν καταδικαστεί σε κοπή πάνω από 65.000 δέντρα, εξαιρουμένων των επεμβάσεων διαχείρισης στο Δάσος του Soignes, τονίζοντας ωστόσο ότι ακόμη και αυτά τα στοιχεία ενδέχεται να είναι ελλιπή.

Τα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ότι το 53% της επικράτειας των Βρυξελλών ήταν τεχνητά καλυμμένο το 2023, ποσοστό που έχει διπλασιαστεί από το 1955. Η αυξανόμενη στεγανοποίηση του εδάφους θεωρείται παράγοντας που επιτείνει τον κίνδυνο πλημμυρών, επιταχύνει την απώλεια βιοποικιλότητας και επιβαρύνει την ποιότητα ζωής στο αστικό περιβάλλον.

Οι συλλογικότητες καλούν τη νέα περιφερειακή κυβέρνηση, το Κοινοβούλιο, τους δήμους και τον κατασκευαστικό τομέα να αλλάξουν προσέγγιση. Κατά την άποψή τους, η φύση στην πόλη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως διακοσμητικό στοιχείο, αλλά ως θεμελιώδης παράγοντας δημόσιας υγείας και ανθεκτικότητας απέναντι στην κλιματική κρίση. Το POWER4trees, μέλος της asbl Bruxelles Nature και υποστηρικτής της πρωτοβουλίας HELP4Trees, δηλώνει ότι θα συνεχίσει την κινητοποίηση ώστε η προστασία των δέντρων και των ζωντανών εδαφών να βρεθεί στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου.

Jusqu’à 426 décès prématurés par an sont liés au manque de verdure à Bruxelles

Jusqu’à 426 décès prématurés par causes naturelles pourraient être évités chaque année à Bruxelles si la ville respectait les recommandations de l’Organisation mondiale de la santé en matière d’accès aux espaces verts. C’est ce qu’indique une étude publiée en 2021 dans la revue scientifique The Lancet Planetary Health, aujourd’hui remise en lumière par plusieurs collectifs citoyens.

Le collectif POWER4trees, rejoint par d’autres associations, alerte sur l’impact sanitaire du déficit de nature en Région de Bruxelles-Capitale. Selon l’analyse, la capitale belge figure parmi les villes européennes où le manque d’espaces verts pèse le plus lourdement sur la mortalité prématurée. Les 426 décès évoqués représenteraient environ 5 % de la mortalité naturelle totale dans la Région.

L’étude, menée sur plus de 1 000 villes européennes, classe Bruxelles dans le quintile le plus défavorable des capitales, aux côtés d’Athènes, Budapest, Copenhague et Riga. À l’échelle européenne, le respect des recommandations de l’OMS aurait permis d’éviter près de 43 000 décès par an dans les villes étudiées.

Pour les associations, l’accès à la verdure constitue un levier essentiel de santé publique, notamment face aux vagues de chaleur, à la pollution atmosphérique et à l’augmentation des maladies chroniques. Elles plaident pour la préservation des arbres existants, la protection des sols vivants, la création de corridors écologiques, la désimperméabilisation des surfaces et une attention accrue aux quartiers les plus défavorisés, où les inégalités environnementales se traduisent en inégalités sanitaires.

Le 9 février 2026, le Parlement bruxellois a rejeté une proposition d’ordonnance visant à instaurer un moratoire sur l’urbanisation de certaines friches jugées cruciales pour la biodiversité. Les collectifs estiment que la récente promesse de sanctuariser trois sites représentant un peu plus de 11 hectares, soit environ 0,07 % du territoire régional, demeure largement insuffisante au regard des enjeux.

Ils dénoncent également l’absence de données coordonnées et actualisées sur le patrimoine arboré régional. Le manque de transparence concernant le nombre d’arbres présents, abattus ou plantés, les objectifs de canopée et la perméabilisation des sols est pointé du doigt. Plus de 65 000 arbres auraient été condamnés depuis 2010, en dehors des abattages liés à la gestion de la Forêt de Soignes, des chiffres qui seraient eux-mêmes incomplets.

En 2023, 53 % du territoire bruxellois était artificialisé, une proportion qui a doublé depuis 1955. Cette imperméabilisation croissante accentue les risques d’inondation, la perte de biodiversité et la dégradation des conditions de vie en milieu urbain.

Les collectifs appellent le nouveau gouvernement régional, le Parlement, les communes et le secteur de la construction à changer de paradigme. À leurs yeux, la nature en ville ne peut plus être considérée comme un simple élément décoratif, mais doit être reconnue comme un facteur déterminant de santé publique et de résilience climatique. Le collectif POWER4trees, membre de l’asbl Bruxelles Nature et soutien de l’initiative HELP4Trees, affirme vouloir poursuivre la mobilisation afin de replacer la protection des arbres et des sols vivants au cœur du débat public.

The post Έως 426 πρόωροι θάνατοι τον χρόνο συνδέονται με την έλλειψη πρασίνου στις Βρυξέλλες appeared first on .

Το ζήτημα τέθηκε από τη δημοτική σύμβουλο της Ecolo, Marie Thibaut de Maisières, η οποία έκανε λόγο για ιδιαίτερα χαμηλό ποσοστό σε σχέση με τις δυνατότητες της περιοχής. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, το 2025 κατατέθηκαν 90 αιτήσεις για άδεια φύτευσης προσόψεων, έναντι 45 την προηγούμενη χρονιά. Αν και καταγράφεται αύξηση του ενδιαφέροντος, ο συνολικός αριθμός παραμένει περιορισμένος σε σύγκριση με το κτιριακό δυναμικό του Ixelles.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης επισημάνθηκαν τα οφέλη μιας εκτεταμένης φυτοκάλυψης, όπως η βελτίωση της ποιότητας ζωής στο αστικό περιβάλλον, η ενίσχυση της βιοποικιλότητας, η μείωση των φαινομένων αστικής θερμικής νησίδας και η καλύτερη διαχείριση των όμβριων υδάτων. Παράλληλα, τέθηκε το ερώτημα κατά πόσο υπάρχει σαφής στρατηγική για την ενίσχυση του μέτρου και ποιοι παράγοντες περιορίζουν τη συμμετοχή των κατοίκων.

Η αρμόδια για το Κλίμα αντιδήμαρχος, Valérie Libert, αναγνώρισε ότι η διαδικασία ενδέχεται να λειτουργεί αποτρεπτικά σε ορισμένες περιπτώσεις. Κάθε αίτηση εξετάζεται ως προς τη σκοπιμότητα και τη συμμόρφωση με το Règlement Régional d’Urbanisme, ενώ λαμβάνονται υπόψη τεχνικά και πολεοδομικά στοιχεία, όπως η ύπαρξη εξωτερικής σκάλας εισόδου, υπόγειας κατασκευής κάτω από το πεζοδρόμιο, η πιθανή καταγραφή του κτιρίου στον κατάλογο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και τα χαρακτηριστικά της οδού. Επιπλέον, το 2025 καταγράφηκαν καθυστερήσεις λόγω της ανανέωσης της σχετικής δημόσιας σύμβασης για την κατασκευή των υποδομών φύτευσης.

Όπως διευκρινίστηκε, ορισμένες αιτήσεις έχουν ήδη εγκριθεί, ενώ άλλες βρίσκονται υπό επεξεργασία. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη προβληματισμός για πιθανή απλοποίηση της διαδικασίας, με στόχο να ανταποκρίνεται καλύτερα στις προσδοκίες των πολιτών.

Οι αιτήσεις εξετάζονται δύο φορές τον χρόνο, στα τέλη Ιανουαρίου και στα τέλη Αυγούστου, ενώ η υλοποίηση των έργων πραγματοποιείται την άνοιξη και το φθινόπωρο, περιόδους που θεωρούνται καταλληλότερες για φύτευση. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο πλαίσιο αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και δεν περιορίζεται σε αναρριχώμενα φυτά. Οι κάτοικοι μπορούν να επιλέξουν μικρούς κήπους πρόσοψης, φυτεμένα δοχεία ή ακόμη και μικρά δέντρα μπροστά από την κατοικία τους. Ο δήμος αναλαμβάνει τη διαμόρφωση των απαραίτητων υποδομών στο πεζοδρόμιο, ενώ το κόστος των φυτών, των υλικών και της συντήρησης βαρύνει τους ενδιαφερόμενους.

Περισσότερες πληροφορίες για τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα της κοινότητας του Ixelles.

Végétaliser la ville : un potentiel sous-exploité à Ixelles

Entre ambitions climatiques et contraintes administratives

À Ixelles, la question de la végétalisation des façades s’est invitée au conseil communal du 12 février, à la lumière de chiffres jugés modestes. Sur près de 10.000 habitations recensées dans la commune, seules 64 présentent aujourd’hui un aménagement végétal en façade.

Si l’intérêt des habitants semble progresser — 90 demandes ont été introduites en 2025 contre 45 l’année précédente — le rythme reste limité au regard du potentiel existant. Ce décalage a relancé les interrogations sur les freins structurels ou administratifs qui pourraient ralentir l’essor de ces initiatives.

Les avantages d’une végétalisation accrue sont pourtant bien identifiés : amélioration du cadre de vie, soutien à la biodiversité urbaine, atténuation des îlots de chaleur et meilleure absorption des eaux pluviales. Autant d’arguments avancés pour encourager un déploiement plus large du dispositif.

Du côté des autorités communales, on souligne la complexité du traitement des dossiers. Chaque demande fait l’objet d’une analyse technique prenant en compte la conformité au Règlement Régional d’Urbanisme, la configuration des lieux — présence d’un perron ou d’une cave sous trottoir —, la valeur patrimoniale éventuelle du bâtiment ainsi que les spécificités de la voirie concernée. À cela se sont ajoutés, en 2025, des délais liés à la révision du marché public encadrant l’installation des fosses destinées aux plantations.

La commune indique toutefois que plusieurs dossiers ont déjà abouti et que d’autres sont en cours d’instruction. Une réflexion est également engagée afin d’alléger et de clarifier la procédure, dans le but de mieux répondre aux attentes des riverains.

Les demandes sont examinées à deux moments de l’année, fin janvier et fin août, tandis que les plantations sont réalisées au printemps et à l’automne, périodes jugées les plus favorables. Le dispositif, pensé comme une réponse concrète aux enjeux climatiques, ne se limite pas aux plantes grimpantes. Les habitants peuvent opter pour un jardinet en façade, des bacs plantés ou encore un petit arbre, la commune prenant en charge l’aménagement de l’espace public, tandis que l’achat et l’entretien des plantations relèvent des demandeurs.

Les modalités pratiques et les informations complémentaires sont accessibles sur le site officiel de la commune d’Ixelles.

The post Αστικό πράσινο… σε αναμονή στο Ixelles appeared first on .

Όπως εξήγησε η δημοτική σύμβουλος Πολεοδομίας, Anaïs Maes (Vooruit), το σχέδιο «ξεκινά από τον ίδιο τον τόπο – από το έδαφος, το τοπίο και τις ήδη υπάρχουσες χρήσεις». Με την έγκρισή του, η πόλη αποκτά πλέον «ένα σαφές όραμα για την εξέλιξη αυτού του μεγάλου ανοιχτού χώρου στο Neder-Over-Heembeek».

Ύπαιθρος μέσα στην πόλη

Το masterplan καλύπτει μια έκταση περίπου 100 εκταρίων, γύρω από το Petit Chemin Vert και την περιοχή Trassersweg. Πρόκειται για ένα μωσαϊκό τοπίων που περιλαμβάνει εύφορες γεωργικές εκτάσεις, υγρές κοιλάδες, δασικές ζώνες, αθλητικές υποδομές, περιοχές δραστηριοτήτων και ανοιχτές οπτικές προς την κοιλάδα του Σεν.

Παρότι εντάσσεται διοικητικά στην Πόλη των Βρυξελλών, η περιοχή διατηρεί έναν σπάνιο για την πρωτεύουσα ανοιχτό και φυσικό χαρακτήρα. «Έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στην ύπαιθρο», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

Η Anaïs Maes υπογράμμισε ότι πρόκειται για μία από τις τελευταίες μεγάλες μη αστικοποιημένες εκτάσεις με γόνιμα εδάφη, τα οποία επιτελούν σημαντικές οικολογικές, αισθητικές και παραγωγικές λειτουργίες. Όπως ανέφερε, ο χώρος αυτός «μπορεί να απαντήσει στις σύγχρονες αστικές προκλήσεις, διατηρώντας παράλληλα την ψυχή του τοπίου – ως ένας πραγματικός πράσινος πνεύμονας για τις Βρυξέλλες».

Τοπίο, παραγωγή και ποιότητα ζωής

Στόχος του σχεδίου είναι η προστασία και ανάδειξη του μπλε-πράσινου τοπίου, μέσα από την ενίσχυση της βιοποικιλότητας, τη βιώσιμη διαχείριση των υδάτων και την καλύτερη αξιοποίηση του εδάφους, με γνώμονα την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή.

Η παραγωγική λειτουργία της περιοχής θα υποστηριχθεί σε ήπια κλίμακα και σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον, χωρίς εντατικές εκμεταλλεύσεις. Παράλληλα, το σχέδιο προβλέπει τη διατήρηση και ενίσχυση των αθλητικών εγκαταστάσεων και τη συνύπαρξη αθλητισμού, αναψυχής, κατοικίας και τοπίου, με στόχο τη δημιουργία ενός ποιοτικού χώρου ζωής.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη βελτίωση της συνδεσιμότητας, με την ενίσχυση πεζοπορικών και ποδηλατικών διαδρομών προς τις γύρω γειτονιές και όμορες περιοχές, όπως το Koningslo και το Vilvoorde, σε στενή συνεργασία με τοπικούς φορείς και κατοίκους.

Η διαβούλευση με τους τοπικούς παράγοντες υπήρξε, σύμφωνα με τη Maes, καθοριστική: η γνώση τους για το έδαφος και η εμπειρία τους «εμπλούτισαν σε βάθος το σχέδιο και συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας κοινής προσέγγισης».

Δουλεύοντας με το έδαφος – όχι εναντίον του

Για την πρακτική εφαρμογή του masterplan, το Κολέγιο θα προχωρήσει στην κατάρτιση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου (BBP), με στόχο την αναπροσαρμογή των χρήσεων γης υπέρ των αδόμητων και φυσικών περιοχών.

Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στη λογική της συν-δημιουργίας και όχι σε μια άνωθεν επιβαλλόμενη πολεοδομία. «Η κοινή αυτή αντίληψη έχει πλέον μεταφραστεί σε συγκεκριμένες προτάσεις. Τώρα είναι η στιγμή της υλοποίησης», τόνισε η Maes.

Το Petit Chemin Vert βρίσκεται πάνω σε πλούσια εδάφη, προερχόμενα από τις ιστορικές Brabant kouters – ανοιχτά γεωργικά πεδία που διαμορφώθηκαν μέσα σε αιώνες και θεωρούνται μη ανανεώσιμος πόρος. Για τον λόγο αυτό, η πόλη επιλέγει να «δουλέψει με το έδαφος και όχι να το καλύψει».

Το σχέδιο εκπονήθηκε από την Πόλη των Βρυξελλών σε συνεργασία με την ομάδα Plusoffice–Fallow–Arcadis, με τη στενή συμμετοχή φορέων όπως η Ferme Nos Pilifs, το Sortilège, η vzw Promenade Verte van NOH, η Terre-en-vue, το Συμβούλιο Γειτονιάς NOH, καθώς και οι περιφερειακές διοικήσεις Leefmilieu Brussel και Perspective.brussels.

Νouvelle vision pour l’un des plus grands espaces verts de Bruxelles

Le Petit Chemin Vert à Neder-Over-Heembeek s’engage dans une rénovation douce et durable

La Ville de Bruxelles s’apprête à dessiner l’avenir de l’un de ses derniers grands espaces verts ouverts : le site du Petit Chemin Vert, situé à Neder-Over-Heembeek. Le conseil communal a validé un plan directeur qui servira de cadre stratégique pour les développements futurs, en mettant l’accent sur le paysage, l’environnement, les usages, la mobilité et la qualité du vivre-ensemble.

Selon l’échevine de l’Urbanisme, Anaïs Maes (Vooruit), cette vision repose sur une approche ancrée dans la réalité du terrain. Le projet s’appuie sur les caractéristiques existantes du site — son sol, ses paysages et ses usages actuels — afin d’orienter son évolution de manière cohérente et durable.

Un paysage ouvert au cœur de la Région

Le périmètre concerné couvre près de 100 hectares autour du Petit Chemin Vert et de la Trassersweg. Il se distingue par une grande diversité paysagère : terres agricoles fertiles, zones humides, boisements, infrastructures sportives, espaces d’activités et larges perspectives sur la vallée de la Senne.

Bien que situé sur le territoire de la Ville de Bruxelles, le site conserve un caractère rural rare dans la Région capitale. Cette impression de « campagne en ville » constitue l’un de ses atouts majeurs, tant sur le plan paysager qu’écologique.

L’échevine souligne que cet espace non urbanisé, doté de sols de grande qualité, joue un rôle essentiel face aux défis urbains contemporains. Il représente à la fois une réserve de biodiversité, un paysage à préserver et un potentiel productif, tout en incarnant un véritable poumon vert pour Bruxelles.

Préserver, produire et relier

Le plan directeur vise à renforcer le maillage bleu et vert du site, en valorisant les sols, la biodiversité et une gestion durable de l’eau, dans une logique d’adaptation aux changements climatiques. La vocation productive du territoire sera maintenue, mais à une échelle maîtrisée, en interaction étroite avec les équilibres naturels.

Par ailleurs, le projet entend consolider les infrastructures sportives existantes et favoriser une cohabitation harmonieuse entre sport, loisirs, habitat et paysage, afin d’offrir un cadre de vie de qualité aux habitants.

Une attention particulière est portée à la mobilité douce et à la connectivité du site. Les liaisons piétonnes et cyclables vers les quartiers voisins et les zones adjacentes, notamment en direction de Koningslo et de Vilvoorde, seront renforcées, en étroite collaboration avec les acteurs locaux et les riverains.

La concertation a joué un rôle central dans l’élaboration du projet. Les connaissances de terrain et l’expérience des partenaires locaux ont permis d’alimenter en profondeur la réflexion et de construire une vision partagée du devenir du site.

Une urbanisation guidée par le sol

Afin de traduire cette vision dans les faits, la Ville prévoit l’élaboration d’un Plan particulier d’affectation du sol (PPAS), visant à ajuster le zonage au profit des espaces naturels et non bâtis. Cette démarche privilégie la co-création et s’éloigne volontairement d’une planification descendante.

Le site du Petit Chemin Vert repose sur des sols riches issus des anciennes kouters du Brabant, vastes champs ouverts façonnés au fil des siècles et considérés comme une ressource non renouvelable. C’est pourquoi la Ville fait le choix d’un projet urbain qui compose avec le sol, plutôt que de l’artificialiser.

Le plan a été élaboré par la Ville de Bruxelles en collaboration avec l’équipe Plusoffice–Fallow–Arcadis, avec l’implication étroite de plusieurs partenaires locaux et régionaux, dont la Ferme Nos Pilifs, Sortilège, la vzw Promenade Verte van NOH, Terre-en-vue, le Conseil de quartier NOH, ainsi que les administrations régionales Bruxelles Environnement et Perspective.brussels.

The post «Πνεύμονας για την πόλη»: νέο όραμα για έναν από τους μεγαλύτερους πράσινους χώρους των Βρυξελλών appeared first on .

Ο διαγωνισμός, που διοργανώνεται από το 2008 με πρωτοβουλία του οργανισμού Infopunt Publieke Ruimte, αναδεικνύει υποδειγματικά έργα αναδιαμόρφωσης δημόσιων χώρων με βιώσιμα και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Στη φετινή διοργάνωση συμμετείχαν 75 έργα, με έξι συνολικά φιναλίστ – τρία σε αστικό και τρία σε αγροτικό πλαίσιο. Η επιλογή βασίστηκε σε δεκαβάθμιο πλάνο κριτηρίων, που στοχεύει στη δημιουργία ευχάριστων και προσβάσιμων χώρων για όλους.

Στην αστική κατηγορία, το Zuidpark ξεχώρισε έναντι των έργων επέκτασης του πάρκου Bijgaarde στη Γάνδη και του Brugpark στην πόλη Izegem. Η κριτική επιτροπή χαρακτήρισε το έργο της Αμβέρσας ως πρότυπο για το τι μπορεί να προσφέρει ένας σύγχρονος δημόσιος χώρος.

«Το Zuidpark συνδυάζει ευφυώς τη βλάστηση, τη διαχείριση υδάτων και τις δραστηριότητες αναψυχής σε ένα καθαρά αστικό πλαίσιο. Πρόκειται για έναν πολύτιμο χώρο που αναβαθμίζει την ποιότητα ζωής, προσελκύοντας τόσο τους κατοίκους όσο και τους επισκέπτες. Περιλαμβάνει επίσης χώρους εστίασης και ενισχύει την κοινωνική αλληλεπίδραση», σημείωσε το σκεπτικό της επιτροπής.

Το πάρκο εκτείνεται σε έκταση 7 εκταρίων, με πλούσιους πράσινους χώρους, παιδικές χαρές και ειδική ζώνη για σκύλους – και όλα αυτά στην καρδιά της πόλης. Η δημιουργία του Zuidpark σηματοδοτεί ένα κομβικό σημείο στην πολιτική της Αμβέρσας για αναζωογόνηση του δημόσιου χώρου.

Η ιστορία του χώρου χρονολογείται από το 1969, όταν οι Νότιες Δεξαμενές (Zuiderdokken) επιχωματώθηκαν και μετατράπηκαν σε μια τεράστια τσιμεντένια επιφάνεια που χρησιμοποιούνταν για δεκαετίες ως δωρεάν χώρος στάθμευσης. Παρότι το νότιο τμήμα της Αμβέρσας (Zuid) εξελίχθηκε σε έναν πολιτιστικά δυναμικό τομέα από τη δεκαετία του ’80, ο συγκεκριμένος χώρος παρέμενε χωρίς πράσινο, αδιάφορος και αποκομμένος από τη νέα αστική ταυτότητα.

Η καθοριστική αλλαγή ήρθε όταν, με την υπογειοποίηση των πάρκινγκ, δόθηκε το πράσινο φως για την πλήρη αναβάθμιση του χώρου. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Ken Casier:

«54 χρόνια αργότερα, δημιουργήθηκε ένα νέο πάρκο 7 εκταρίων – το δικό μας Central Park. Πρόκειται για το απόλυτο παράδειγμα της πολιτικής πρασίνου και επαναφυσικοποίησης που υλοποιούμε στην Αμβέρσα.»

Η επιτυχία του Zuidpark δεν περιορίστηκε στην αναγνώριση από τους ειδικούς: κερδίζοντας και την ψήφο του κοινού, απέσπασε ταυτόχρονα και το Βραβείο του Κοινού 2025, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά απήχησή του στην κοινωνία.

Η υλοποίηση του έργου ξεκίνησε το 2015, όταν η πόλη αποφάσισε να επανασχεδιάσει πλήρως την περιοχή των Gedempte Zuiderdokken. Ύστερα από χρόνια μελέτης και έργων, το πάρκο ολοκληρώθηκε πλήρως το 2024 και σήμερα λειτουργεί ως χώρος συνάντησης, αναψυχής και περιβαλλοντικής ανάσας στο κέντρο του Zuid — αποτελώντας ταυτόχρονα σύμβολο του αστικού μετασχηματισμού της Αμβέρσας.

The post Το Zuidpark της Αμβέρσας σαρώνει τα βραβεία: Διπλή διάκριση για τον δημόσιο χώρο και το κοινό appeared first on .

Στόχος είναι να μετατραπεί ο γκρίζος τσιμεντένιος δρόμος που κυριαρχείται σήμερα από 85 θέσεις στάθμευσης σε μια πράσινη αρτηρία.

«Η Rue Guimard θα γίνει μια νέα πράσινη όαση που συνδέει το κέντρο της πόλης και την ευρωπαϊκή συνοικία», δήλωσε η απερχόμενη υφυπουργός αστικής ανάπτυξης και πολιτιστικής κληρονομιάς των Βρυξελλών, Ans Persoons (Vooruit).

«Αυτό είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα προς μια πιο ευχάριστη ευρωπαϊκή συνοικία. Η φιλοδοξία μας είναι να μετατρέψουμε την περιοχή σε ένα ελκυστικό μέρος για να ζει κανείς, χάρη σε έναν υψηλής ποιότητας δημόσιο χώρο γεμάτο δέντρα».

Η ανακατασκευή θα περιλαμβάνει την αναδιάταξη των γωνιακών χώρων στάθμευσης, που είναι επικίνδυνοι για ποδηλάτες και πεζούς, για τη δημιουργία 41 παράλληλων σημείων, και τη διαπλάτυνση των πεζοδρομίων.

Τα υπάρχοντα 35 ψηλά δέντρα του δρόμου, τα οποία επί του παρόντος υποφέρουν στον περιορισμένο χώρο, με αποτέλεσμα οι ρίζες τους να σπρώχνουν την επιφάνεια του δρόμου, θα διατηρηθούν στη νέα διάταξη.

Επιπλέον, το τμήμα του δρόμου από την Rue du Commerce έως την Square Frère-Orban θα γίνει μονόδρομος. Για τη βελτίωση της άνεσης και της κινητικότητας των ποδηλατών και των πεζών, το σχέδιο περιλαμβάνει επίσης την εγκατάσταση 30 βάσεων ποδηλάτων και εξοπλισμού δρόμου.

Η Rue Guimard είναι ο πρώτος δρόμος που η πόλη των Βρυξελλών επανασχεδιάζει σύμφωνα με ένα νέο γενικό σχέδιο για μια πιο πράσινη Ευρωπαϊκή Συνοικία, που εκτείνεται από το πάρκο Cinquantenaire έως την Avenue des Arts.

«Δίνουμε τον τόνο για μια γειτονιά που δεν κυριαρχείται πλέον από τσιμέντο και αυτοκίνητα, αλλά από μια μικτή γειτονιά όπου είναι ευχάριστο να μένει κανείς», δήλωσε η δημοτική σύμβουλος των Βρυξελλών, Anaïs Maes.

«Πάνω από 1.000 τ.μ. του δρόμου θα αποστραγγιστούν – πράγμα που σημαίνει λιγότερες πλημμύρες, περισσότερη βιοποικιλότητα και μια πιο ευχάριστη πόλη για όλους», συμπλήρωσε.

Οι χώροι πρασίνου θα φυτευτούν επίσης με τρία ακόμη δέντρα, πολυετή φυτά, καλλωπιστικά χόρτα και θάμνους. Τα φυτά επιλέχθηκαν με βάση παράγοντες όπως το χρώμα και η περίοδος ανθοφορίας τους, με προτεραιότητα σε είδη που προσελκύουν πεταλούδες και μέλισσες.

Η Maes τόνισε ότι με αυτές τις αλλαγές, αντί για μια περιοχή γεμάτη γραφεία, «η πόλη θέλει να μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Συνοικία σε μια μικτή γειτονιά με πολύ περισσότερους κατοίκους, εγκαταστάσεις, ξενοδοχεία και εστιατόρια».

The post Δόθηκε το πράσινο φως για να…πρασινίσει η Ευρωπαϊκή Συνοικία appeared first on .

Η μελέτη διαπίστωσε ότι το πρόβλημα ήταν ιδιαίτερα έντονο σε δήμους όπως οι Ixelles, Saint-Gilles και Schaerbeek.

«Τα δέντρα και τα πάρκα είναι άνισα κατανεμημένα», δήλωσε η Ruth-Marie Henckes, επικεφαλής της εκστρατείας βιοποικιλότητας της Greenpeace Belgium.

«Οι πιο πλούσιες γειτονιές και δήμοι είναι οι πιο πράσινες, ενώ οι φτωχότερες συνοικίες «βλέπουν» μόνο μπετόν. Ως εκ τούτου, τα οφέλη για την υγεία από ένα πράσινο περιβάλλον διαβίωσης κατανέμονται επίσης άνισα. Τα δέντρα μας κάνουν πιο ευτυχισμένους, πιο υγιείς και πιο ανθεκτικούς στην κλιματική κρίση», προσθέτει.

Η ανάλυση της Greenpeace χαρτογραφεί πόση πρόσβαση έχουν οι κάτοικοι στην αστική φύση για κάθε κτίριο στο Βέλγιο, χρησιμοποιώντας τον λεγόμενο κανόνα 3-30-300: ο καθένας πρέπει να έχει οπτική επαφή με τουλάχιστον τρία δέντρα από το σπίτι του, θα πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον 30% πράσινο που προσφέρει φυσική σκίαση στην οικιστική περιοχή και θα πρέπει να υπάρχει χώρος πρασίνου (πάρκο, άλσος κλπ) σε μέγιστη απόσταση 300 μέτρων από το σπίτι.

Αυτός ο κανόνας είναι μια διεθνής κατευθυντήρια γραμμή για το αστικό πράσινο, που έχει επίσης αναγνωριστεί ως πρότυπο από την βελγική κυβέρνηση.

Αρκετές γειτονιές στις Βρυξέλλες σημείωσαν μηδέν, πράγμα που σημαίνει ότι οι κάτοικοι δεν μπορούν να δουν τα δέντρα από τα σπίτια τους, έχουν ανεπαρκές πράσινο και δεν ζουν κοντά σε χώρους πρασίνου. Σε αυτές συγκαταλέγονται γειτονιές της περιφέρειας της πρωτεύουσας, όπως το Molenbeek, το Saint-Josse, το Koekelberg και το Saint-Gilles.

Ειδικά σε σημεία του Saint-Gilles, του Etterbeek και του Saint-Josse, δεν υπάρχει ούτε ένα ακίνητο που να επιτυγχάνει το 30% της ύπαρξης των δέντρων.

Κατά μέσο όρο, η ορατότητα του πρασίνου είναι στο 11,5% στο Molenbeek, 12,2% στο Saint-Josse και στο Saint-Gilles και 15,6% στο κέντρο των Βρυξελλών και το Anderlecht.

Στο αντίθετο άκρο του φάσματος, αρκετοί δήμοι περιέχουν γειτονιές που συμμορφώνονται πλήρως με τον κανόνα 3-30-300, συγκεκριμένα σε Uccle, Auderghem, Woluwe-Saint-Pierre, Woluwe-Saint-Lambert και Watermael-Boitsfort.

Συνολικά, κάθε κάτοικος των Βρυξελλών έχει διαθέσιμο χώρο πρασίνου 55m². Σε μια παρόμοια πόλη όπως το Άμστερνταμ, το ποσό είναι σχεδόν διπλάσιο, στα 96m².

Ο διαθέσιμος χώρος πρασίνου στις Βρυξέλλες έχει υποχωρήσει τις τελευταίες δεκαετίες. Μεταξύ 2003 και 2016, οι Βρυξέλλες έχασαν έως και το 14% του πρασίνου τους.

Η Greenpeace κάλεσε τους πολιτικούς να προστατεύσουν τη φύση, σημειώνοντας ότι ενώ η προηγούμενη περιφερειακή κυβέρνηση των Βρυξελλών υποσχέθηκε να προστατεύσει και να διατηρήσει τουλάχιστον το 25% της επικράτειάς της ως χώρο πρασίνου έως το 2030, αυτός ο στόχος είναι 5% χαμηλότερος από τη διεθνή συμφωνία που συνήψε το Βέλγιο στη COP15 διάσκεψη για το κλίμα. Ωστόσο, η Greenpeace το χαρακτήρισε «ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός».

Το ζήτημα ξεπερνά την πρωτεύουσα, καθώς 72 από τις 100 πολυπληθέστερες πόλεις του Βελγίου που έχουν λιγότερο από το ένα δέκατο των κτιρίων συμμορφώνονται με τον κανόνα, συμπεριλαμβανομένων των Αμβέρσας, Μπριζ, Γάνδης, Kortrijk, Namur, Charleroi και La Louvière.

Η Γκενκ είναι η πόλη με τα καλύτερα αποτελέσματα. Περίπου το 52,6% των κτιρίων της συμμορφώνονται με τον κανόνα 3-30-300. Η Μουσκρόν είναι η πόλη με τη χαμηλότερη βαθμολογία: κανένα κτίριο δεν συμμορφώνεται με το πρότυπο 3-30-300 και τα μισά από αυτά δεν έχουν καν ένα μικρό πάρκο κοντά.

Σε εθνικό επίπεδο, τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν ούτε ένα πάρκο τουλάχιστον 0,2 εκταρίων σε απόσταση 300 μέτρων από το σπίτι τους.

The post To εν τέταρτο των Βρυξελλιωτών δεν έχει εύκολη πρόσβαση σε χώρο πρασίνου appeared first on .

Για το πρότζεκτ αυτό, έχουν επιλεγεί εννέα τοποθεσίες λίγο έξω από τις Βρυξέλλες. Vilvoorde, Dilbeek και Zaventem είναι μέσα στους δήμους της Φλάνδρας που θα επωφεληθούν από την επένδυση. Η φλαμανδική κυβέρνηση στοχεύει στην διατήρηση της ήδη υπάρχουσας γης αλλά και την επέκταση των δημόσιων χώρων πρασίνου, ανοιχτών στο κοινό, στα τμήματα της περιφέρειας που περιβάλλει τις Βρυξέλλες.

Meer groen voor de Vlaamse rand! Samen met @BenWeyts maken we er werk van https://t.co/WuytSsAzeh

— Zuhal Demir (@Zu_Demir) October 10, 2021

Ο κ. Weyts δήλωσε στα τοπικά μέσα ότι «Το επίκεντρο είναι στις δημόσιες πράσινες περιοχές που μπορούν να απολαύσουν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες. Το ευρύ κοινό δεν εξυπηρετείται πολύ από τους μεγάλους χώρους πρασίνου, που κατά κύριο λόγο είναι περιφραγμένοι και με κλειδωμένες πύλες».

Στο πλαίσιο της επένδυσης ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ, θα φυτευτούν 22.000 επιπλέον δέντρα. Στο Beersel θα πραγματοποιηθεί αναδάσωση για να αποκατασταθούν μερικά τμήματα του Zitterbos, που καταστράφηκαν προκειμένου να κατασκευαστεί ο κυκλικός αυτοκινητόδρομος των Βρυξελλών.

Άλλα σημεία στα οποία θα πραγματοποιηθούν δενδροφυτεύσεις θα είναι το Mullebos, μια περιοχή οικολογικών δασών κοντά στο δήμο του Dilbeek, όπως και στο πάρκο De Molens στο Vilvoorde, το Zavelbos στο Zaventem και το πάρκο Koldam στο Hoeilaart.

The post 22.000 επιπλέον δέντρα θα φυτευτούν στους όμορους με τις Βρυξέλλες δήμους της Φλάνδρας appeared first on .

Έτσι, εκτιμήθηκε ότι οι πέντε πόλεις με την αναλογικά μεγαλύτερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκών χώρων πρασίνου είναι κατά σειρά η Τεργέστη και το Τορίνο στην Ιταλία (με το 74% και 92% του πληθυσμού τους αντίστοιχα να έχουν ανεπαρκή πρόσβαση σε πράσινο με βάση τις συστάσεις του ΠΟΥ), το Μπλάκπουλ στη Μεγάλη Βρετανία, η Χιχόν στην Ισπανία και οι Βρυξέλλες στο Βέλγιο (με 78% του πληθυσμού τους να έχουν ανεπαρκή πρόσβαση σε πράσινο) . Από την άλλη, οι πέντε πόλεις με την μικρότερη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκούς πρασίνου είναι οι πόλεις Έλτσε και Τέλντε στην Ισπανία (με το 20% και 33% του πληθυσμού τους κάτω από τα συνιστώμενα όρια του ΠΟΥ), το Γκιμαράες στην Πορτογαλία, η Περούτζια της Ιταλίας και η Καρθαγένη στην Ισπανία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι πρωτεύουσες με το μεγαλύτερο πρόβλημα θεωρούνται η Αθήνα, οι Βρυξέλλες, η Βουδαπέστη, η Κοπεγχάγη και η Ρίγα.

Οι πόλεις της Ευρώπης θα μπορούσαν να αποτρέψουν έως 43.000 πρόωρους θανάτους ετησίως, αν ικανοποιούσαν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) αναφορικά με την ύπαρξη επαρκών χώρων πρασίνου κοντά στους κατοίκους τους, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική μελέτη. Η Αθήνα θεωρείται μια από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με τη μεγαλύτερη αναλογία θανάτων σχετιζόμενων με την έλλειψη προσβάσιμου πράσινου, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας. Αλλά και άλλες ελληνικές πόλεις (Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Καβάλα, Βόλος κ.α.) θεωρούνται ανάμεσα σε αυτές με σημαντικό πρόβλημα.

Συγκεκριμένα, σχεδόν το 88% του πληθυσμού της Αθήνας (της μητροπολιτικής περιοχής) και της Θεσσαλονίκης εκτιμάται ότι δεν πληροί τον ελάχιστο στόχο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την πρόσβαση των κατοίκων σε κοντινό πράσινο, ούτως ώστε να αποφεύγονταν 1.431 θάνατοι το χρόνο στην πρωτεύουσα και 245 στη συμπρωτεύουσα. Από την άλλη, σε συγκριτικά καλύτερη θέση από τις ελληνικές πόλεις εκτιμάται ότι βρίσκονται η Λάρισα, τα Ιωάννινα, τα Χανιά, η Πάτρα, τα Τρίκαλα και η Καλαμάτα.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι οι χώροι πρασίνου σχετίζονται με πολλαπλά οφέλη για την σωματική, ψυχική και νοητική υγεία και, κατ” επέκταση, με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής. Το πράσινο επίσης αντισταθμίζει σε ένα βαθμό τη ρύπανση του αέρα, τη ζέστη και την ηχορύπανση, απορροφά διοξείδιο του άνθρακα μετριάζοντας την κλιματική αλλαγή και διευκολύνει τη σωματική άσκηση, την ψυχαγωγία και τις κοινωνικές συναναστροφές.

Ο ΠΟΥ συνιστά, με βάση επιστημονικές μελέτες, την καθολική πρόσβαση των κατοίκων των πόλεων σε χώρους πρασίνου, θέτοντας ως ελάχιστο όριο την ύπαρξη πράσινου χώρου έκτασης τουλάχιστον μισού εκταρίου (πέντε στρεμμάτων) σε ευθεία γραμμή έως 300 μέτρων από κάθε σπίτι.

Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε τον δείκτη Normalised Difference Vegetation Index (NVDI) που συνυπολογίζει- με τη βοήθεια δορυφορικών φωτογραφιών – όλα τα είδη πρασίνου σε μια πόλη, όπως δέντρα στους δρόμους και στις πλατείες, στους ιδιωτικούς κήπους, στα πάρκα κ.α. Στη συνέχεια έγινε εκτίμηση πόσοι θάνατοι από φυσικές αιτίες θα είχαν αποφευχθεί σε κάθε πόλη, αν αυτή είχε καταφέρει να συμμορφωθεί με το ανωτέρω ελάχιστο όριο του ΠΟΥ. Το συμπέρασμα ήταν ότι σχεδόν τα δύο τρίτα (62%) του πληθυσμού των ευρωπαϊκών πόλεων ζουν σε περιοχές με λιγότερο πράσινο από το συνιστώμενο, πράγμα που αντιστοιχεί σε σχεδόν 43.000 πρόωρους θανάτους (το 2,3% των συνολικών θανάτων από φυσικά αίτια).

«Τα ευρήματα μας δείχνουν ότι οι χώροι πρασίνου είναι πολύ άνισα κατανεμημένοι στις ευρωπαϊκές πόλεις, με τη θνησιμότητα που αποδίδεται στην ανεπαρκή πρόσβαση στο πράσινο, να κυμαίνεται από το 0% έως το 5,5% όλων των φυσικών θανάτων ανάλογα με την πόλη. Όμως η ανισότητα δεν υπάρχει μόνο ανάμεσα στις πόλεις αλλά και ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές της ίδιας πόλης, κάτι που θέτει ορισμένους ανθρώπους σε μειονεκτική θέση, ανάλογα με την πόλη ή τη γειτονιά που ζουν. Πολύ συχνά οι χώροι πρασίνου δεν βρίσκονται κοντά στα σπίτια των ανθρώπων, με συνέπεια αυτοί να μην αντλούν οφέλη για την υγεία τους», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια, Εβελίζε Περέιρα Μπαρμπόζα του ISGlobal και του Πανεπιστημίου Pompeu Fabra της Βαρκελώνης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / thelancet.com / eurekalert.org

The post Αυξημένη θνησιμότητα λόγω ανεπαρκών χώρων πρασίνου: στο τοπ-5 οι Βρυξέλλες, προβληματική και η εικόνα της Αθήνας appeared first on .

Όπως τονίζει και ο ερευνητής, Philip Stessens, φέρνοντας ένα παράδειγμα, ένας κάτοικος του Uccle βρίσκεται κατά μέσο όρο κοντά σε 6 πάρκα, το 21% των κατοίκων της πρωτεύουσας έχουν πολύ λίγο πράσινο στην γειτονιά τους ενώ υπάρχει κι ένα 4% που δεν έχει καθόλου.

Το μοντέλο που αναπτύχθηκε για τη παρούσα μελέτη περιελάμβανε στοιχεία όπως το εμβαδόν των χώρων πρασίνου, η εγγύτητα των κατοίκων σε δέντρα και χώρους πρασίνου, καθώς και οι δείκτες βλάστησης ή / και βιοποικιλότητας.

Γενικά μιλώντας, οι Βρυξέλλες είναι μια πολύ πράσινη πόλη, όπως εξάγεται και από την μελέτη. Οι κήποι, τα πάρκα και τα δάση αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ της περιοχής και το ένα τρίτο των χώρων αυτών είναι δημόσιοι.

Εκτός από την καλύτερη ποιότητα του αέρα, τη διατήρηση της θερμοκρασίας σε περίπτωση έντονης ζέστης και ένα μέσο για την ανάπτυξη του νερού, τα πάρκα αποτελούν επίσης ένα «πολιτιστικό οικοσύστημα», καθώς ευνοούν τη χαλάρωση, την αναψυχή, την αισθητική εμπειρία και την επαφή με τη φύση.

«Πράγματι, δεν πρέπει να είναι δικαίωμα κάθε πολίτη η πρόσβαση σε αυτούς τους χώρους;» αναρωτιέται ο κος Stessens. Μεταξύ των λύσεων που προτάθηκαν για τη μείωση αυτών των «φραγμών», ο ερευνητής προτείνει την μετατροπή αχρησιμοποίητων κι εγκαταλελειμμένων σιδηροδρομικών ραγών σε πάρκα ή σημεία πρασίνου.

Πηγή: brusselstimes.com 

The post Βρυξέλλες: οι πλουσιότερες γειτονιές είναι και οι πιο πράσινες appeared first on .

Το ενδιαφέρον είναι ότι η αμέσως επόμενη περιοχή, ο δήμος του Etterbeek, έχει σημαντικά υψηλότερο ποσοστό στην παρουσία πρασίνου (26%). Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από το Υπουργείο Περιβάλλοντος (αρμόδια Υπουργός η Céline Fremault, του CDH).

Στον αντίποδα, ο δήμος με τους περισσότερους χώρους πρασίνου είναι το Watermael-Boitsfort (88%). Τεράστιο ποσοστό, αλλά θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι μεγάλο μέρος της περιοχής καλύπτεται από το δάσος Forêt de Soignes.

Κάτω από το Watermael-Boitsfort βρίσκεται το Uccle και το Auderghem, στην δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Σαν περιφέρεια στο σύνολό της, αυτή των Βρυξελλών καλύπτεται κατά 54.5% από πράσινο, κάτι που σημαίνει πως βρίσκεται σε καλό δρόμο σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Για παράδειγμα, η Βιένη έχει 45.5% σε πράσινους χώρους, η Ρώμη 35%, ενώ το Λονδίνο μόλις 33%.

The post Saint-Gilles, ο δήμος με το λιγότερο πράσινο στις Βρυξέλλες appeared first on .