Στην κορυφή της ευρωπαϊκής κατάταξης βρίσκεται η Ελβετία, όπου ο μέσος ετήσιος ακαθάριστος μισθός ξεπέρασε τα 107.000 ευρώ, αποτελώντας τη μοναδική χώρα της έρευνας με εξαψήφιο μέσο εισόδημα. Ακολουθούν η Ισλανδία και το Λουξεμβούργο, το οποίο καταγράφει τον υψηλότερο μέσο μισθό μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με περίπου 77.800 ευρώ ετησίως.

Στην ίδια υψηλή κατηγορία συναντώνται επίσης η Δανία, η Ολλανδία, η Γερμανία και η Νορβηγία, επιβεβαιώνοντας το σταθερό προβάδισμα της βόρειας και δυτικής Ευρώπης σε επίπεδο αμοιβών.

Το Βέλγιο καταλαμβάνει μία από τις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ, με μέσο ετήσιο ακαθάριστο μισθό 62.348 ευρώ. Παρά τη σχετικά υψηλή θέση του, η αύξηση των μισθών στη χώρα χαρακτηρίζεται από στασιμότητα. Σύμφωνα με την έκθεση, λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό του 2025, οι πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 0,3%, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αντίθετα, χώρες όπως η Λιθουανία, η Πολωνία και η Σλοβενία κατέγραψαν τις μεγαλύτερες αυξήσεις πραγματικών αποδοχών, δείχνοντας ότι ορισμένες οικονομίες της ανατολικής Ευρώπης συνεχίζουν να συγκλίνουν σταδιακά με τις πιο ανεπτυγμένες αγορές.

Η εικόνα αλλάζει αισθητά όταν εξετάζεται η αγοραστική δύναμη και όχι μόνο οι ονομαστικοί μισθοί. Με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP), το χάσμα μεταξύ των χωρών περιορίζεται σημαντικά. Το Βέλγιο ανεβαίνει ακόμη ψηλότερα στην ευρωπαϊκή κατάταξη, με μέσο εισόδημα που αντιστοιχεί σε περίπου 87.530 δολάρια PPP.

Η Γερμανία βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση πίσω από την Ελβετία, ενώ χώρες όπως η Τουρκία παρουσιάζουν θεαματική βελτίωση στη σχετική κατάταξη όταν υπολογίζεται το κόστος ζωής.

Η περίπτωση της Ελλάδας θεωρείται ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Σε ονομαστικούς όρους, η χώρα παραμένει χαμηλά στην κατάταξη της ΕΕ, με μέσο ετήσιο ακαθάριστο μισθό 26.563 ευρώ, αρκετά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ωστόσο, όταν λαμβάνεται υπόψη η αγοραστική δύναμη, το ελληνικό εισόδημα ανεβαίνει αισθητά, φτάνοντας περίπου τα 50.974 δολάρια PPP.

Παρά τη βελτίωση αυτή, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να κουβαλά τις συνέπειες της πολυετούς οικονομικής κρίσης. Οι πραγματικοί μισθοί, σε όρους αγοραστικής δύναμης, έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 21% από το 2010, γεγονός που καθιστά τη χώρα μοναδική περίπτωση μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών του οργανισμού.

Η έκθεση αναδεικνύει επίσης τις μεγάλες διαφορές στη φορολογική επιβάρυνση των εργαζομένων. Το Βέλγιο καταγράφει ένα από τα υψηλότερα επίπεδα φορολόγησης στον ΟΟΣΑ, καθώς οι άγαμοι εργαζόμενοι χωρίς παιδιά χάνουν σχεδόν το 40% του εισοδήματός τους σε φόρους και εισφορές — το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών-μελών.

Αντίθετα, χώρες όπως η Τσεχία και η Ελβετία εμφανίζουν πολύ χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση. Για τις οικογένειες με ένα παιδί και έναν εργαζόμενο, πάντως, η φορολογία στο Βέλγιο μειώνεται αισθητά.

Σύμφωνα με τους ειδικούς της International Labour Organization, οι μισθολογικές διαφορές στην Ευρώπη εξαρτώνται κυρίως από τρεις βασικούς παράγοντες: την παραγωγικότητα και τη δομή της οικονομίας, τους θεσμούς της αγοράς εργασίας και το συνολικό κόστος ζωής κάθε χώρας.

Οι οικονομίες με ισχυρούς τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας — όπως η τεχνολογία και οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες — τείνουν να προσφέρουν υψηλότερες αποδοχές, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καθώς και η ισχύς των συνδικάτων.

Salaires en Europe : de fortes disparités entre la Belgique, la Grèce et le reste de l’Union européenne

Le rapport « Taxing Wages 2026 » de l’OCDE met en lumière les écarts persistants de revenus et de pouvoir d’achat à travers l’Europe

La dernière étude publiée par OECD confirme une réalité économique bien connue : l’Europe reste profondément divisée en matière de salaires. Entre les pays du nord-ouest du continent et ceux du sud ou de l’est, les écarts demeurent importants, même si le coût de la vie vient parfois nuancer les différences.

Sans surprise, la Switzerland domine largement le classement européen avec un salaire brut annuel moyen dépassant les 107.000 euros. L’Iceland et le Luxembourg suivent derrière, ce dernier restant le pays de l’Union européenne où les rémunérations moyennes sont les plus élevées.

La Belgium figure également parmi les États européens les mieux classés. Avec un salaire moyen supérieur à 62.000 euros par an, le pays se situe dans le haut du tableau européen. Toutefois, derrière cette apparente solidité se cache une progression très limitée des revenus réels. Une fois l’inflation prise en compte, les salaires belges n’ont pratiquement pas évolué en 2025.

Cette stagnation contraste avec la dynamique observée dans plusieurs pays d’Europe centrale et orientale. La Lithuania, la Poland ou encore la Slovenia enregistrent les plus fortes hausses salariales de l’année, signe d’un rattrapage progressif au sein du marché européen.

Du côté de la Greece, la situation reste plus fragile. Le salaire brut annuel moyen y dépasse légèrement les 26.500 euros, plaçant le pays parmi les moins bien rémunérés de l’Union européenne. Malgré cela, le niveau de vie réel apparaît moins défavorable lorsqu’on tient compte du pouvoir d’achat local.

Les données corrigées selon la parité de pouvoir d’achat montrent en effet une amélioration sensible de la position grecque. Les revenus y atteignent l’équivalent d’environ 51.000 dollars PPP, ce qui réduit une partie de l’écart avec les économies les plus riches du continent.

Mais l’OCDE souligne également que la Grèce reste marquée par les conséquences durables de la crise économique déclenchée en 2010. Aucun autre pays développé n’a connu une telle chute des salaires réels sur une aussi longue période.

L’étude met aussi en avant les importantes différences de fiscalité entre pays européens. La Belgique conserve l’un des niveaux d’imposition les plus élevés de l’OCDE pour les travailleurs célibataires sans enfants, avec une charge fiscale proche de 40 %.

À l’inverse, des pays comme la Switzerland ou la Czech Republic appliquent une pression fiscale nettement plus faible sur les revenus du travail.

Enfin, les experts rappellent que les écarts salariaux européens ne dépendent pas uniquement du niveau de richesse des pays. La productivité, la spécialisation économique, la force des négociations collectives et le coût de la vie jouent également un rôle central dans la manière dont les revenus évoluent d’un État à l’autre.

The post Μισθοί δύο ταχυτήτων στην Ευρώπη: Πού βρίσκονται Βέλγιο και Ελλάδα σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ appeared first on .

Η εξέλιξη αυτή συνδέεται κυρίως με τη θεαματική άνοδο της Ισπανίας, η οποία πέρασε για πρώτη φορά στην κορυφή με ποσοστό 89%, εκτοπίζοντας τη Μάλτα, που κρατούσε την πρώτη θέση επί μία δεκαετία. Στην τρίτη θέση βρέθηκε η Ισλανδία με 86%, ενώ το Βέλγιο μοιράζεται πλέον την ίδια βαθμολογία με τη Δανία.

Η ετήσια αξιολόγηση της ILGA-Europe εξετάζει συνολικά 49 ευρωπαϊκές χώρες και βασίζεται σε 76 διαφορετικά κριτήρια, τα οποία αφορούν ζητήματα όπως η ισότητα και η μη διάκριση, τα εγκλήματα μίσους, η νομική αναγνώριση φύλου, τα δικαιώματα οικογένειας, η προστασία αιτούντων άσυλο και τα δικαιώματα των intersex ατόμων.

Παρά τη συνολικά θετική εικόνα του Βελγίου, η οργάνωση κάνει λόγο για «στασιμότητα και κυβερνητική αδράνεια», επισημαίνοντας ότι η χώρα δεν προχωρά πλέον με τον ίδιο ρυθμό μεταρρυθμίσεων όπως τα προηγούμενα χρόνια. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη απαγόρευσης μη συναινετικών ιατρικών επεμβάσεων σε intersex παιδιά, καθώς και στη δημιουργία μηχανισμών αποζημίωσης για τα θύματα τέτοιων πρακτικών.

Ελλείψεις καταγράφονται επίσης στην προστασία ΛΟΑΤΚΙ+ αιτούντων άσυλο, αλλά και σε ζητήματα νομικής αναγνώρισης φύλου και ισότητας στην καθημερινότητα, όπως οι περιορισμοί που εξακολουθούν να ισχύουν για την αιμοδοσία.

Παράλληλα, οργανώσεις όπως η φλαμανδική çavaria προειδοποιούν ότι το αίσθημα ανασφάλειας στην LGBTQIA+ κοινότητα αυξάνεται, ιδιαίτερα στα κοινωνικά δίκτυα. Η οργάνωση καταγγέλλει ότι η ρητορική μίσους στο διαδίκτυο παραμένει ουσιαστικά ατιμώρητη στο Βέλγιο, καθώς τα σχετικά αδικήματα θεωρούνται αδικήματα Τύπου και σπάνια οδηγούνται ενώπιον δικαστηρίων.

Ο Βέλγος υπουργός Ισότητας των Ευκαιριών Rob Beenders παραδέχθηκε ότι «η ακινησία ισοδυναμεί συχνά με οπισθοδρόμηση», υπογραμμίζοντας ότι τα κεκτημένα δικαιώματα χρειάζονται συνεχή προστασία και ενίσχυση.

Στον αντίποδα, η Ισπανία θεωρείται το μεγάλο παράδειγμα της φετινής χρονιάς. Η χώρα βρέθηκε στην κορυφή της κατάταξης χάρη στην εφαρμογή νέων σχεδίων ισότητας, τη δημιουργία ανεξάρτητης αρχής ίσης μεταχείρισης και την πλήρη αποπαθολογικοποίηση των trans ατόμων στο σύστημα υγείας.

Η έκθεση αποτυπώνει, πάντως, και τις μεγάλες αντιθέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στην Ευρώπη. Στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται η Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία, με εξαιρετικά χαμηλές επιδόσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ILGA-Europe, συγκαταλέγεται στις χώρες που διαθέτουν πλήρες νομικό πλαίσιο κατά των διακρίσεων με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου και τα χαρακτηριστικά φύλου. Επιπλέον, βρίσκεται ανάμεσα στις λίγες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν απαγορεύσει περιττές ιατρικές επεμβάσεις σε intersex παιδιά, μαζί με χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Μάλτα.

Συνολικά, η φετινή Rainbow Map αναδεικνύει ότι η Ευρώπη παραμένει βαθιά διχασμένη στα ζητήματα ισότητας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρότι αρκετές χώρες προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις, η ILGA-Europe προειδοποιεί ότι η άνοδος λαϊκιστικών και αντι-ΛΟΑΤΚΙ+ ρευμάτων σε πολλές περιοχές της ηπείρου δημιουργεί ένα νέο, αβέβαιο περιβάλλον για τις κοινότητες που διεκδικούν ισότητα και ορατότητα.

Le recul de la Belgique dans le classement européen des droits LGBTQIA+ malgré un score élevé

La Belgique reste l’un des pays les plus avancés d’Europe en matière de droits des personnes LGBTQIA+, mais le dernier classement annuel publié par ILGA-Europe montre qu’en matière d’égalité, l’immobilisme peut rapidement faire perdre du terrain. Bien que le pays conserve un score élevé de 85 % dans la Rainbow Map 2026, il recule cette année de la deuxième à la quatrième place du classement européen.

Cette évolution s’explique principalement par la progression spectaculaire de l’Espagne, qui prend pour la première fois la tête du classement avec 89 %, devant Malte, longtemps considérée comme la référence européenne en matière de droits LGBTQIA+. L’Islande complète le podium avec 86 %, tandis que la Belgique partage désormais son score avec le Danemark.

Chaque année, la Rainbow Map évalue 49 pays européens sur la base de dizaines de critères liés à la non-discrimination, aux droits familiaux, aux crimes de haine, à la reconnaissance juridique du genre, aux droits des personnes intersexes ou encore à la protection des demandeurs d’asile LGBTQIA+.

Même si la Belgique reste parmi les meilleurs élèves du continent, ILGA-Europe estime que le pays souffre aujourd’hui d’un manque de nouvelles avancées législatives. L’organisation évoque une forme de stagnation politique, notamment sur la question des interventions médicales pratiquées sans consentement sur les enfants intersexes, un domaine dans lequel plusieurs pays européens ont déjà adopté des interdictions explicites.

Des critiques sont également formulées concernant la reconnaissance juridique du genre, la protection des personnes LGBTQIA+ demandant l’asile ainsi que certaines limitations toujours en vigueur, notamment autour du don de sang.

Les associations belges tirent également la sonnette d’alarme face à la montée du sentiment d’insécurité au sein de la communauté. L’organisation flamande çavaria dénonce notamment l’impunité persistante autour des discours de haine diffusés en ligne, estimant que la législation belge actuelle reste insuffisante pour lutter efficacement contre ces comportements.

Le ministre fédéral de l’Égalité des chances, Rob Beenders, a lui-même reconnu que « ne pas avancer revient parfois à reculer », rappelant que les droits acquis doivent continuer à être défendus et renforcés.

À l’inverse, l’Espagne apparaît cette année comme le modèle européen le plus dynamique. Le pays a mis en œuvre plusieurs réformes majeures, notamment des plans d’action pour l’égalité, une autorité indépendante chargée de l’égalité de traitement et une dépathologisation complète des personnes trans dans le système de santé.

Le rapport met aussi en lumière les fortes disparités qui persistent à travers le continent. À l’extrémité opposée du classement figurent la Russie, l’Azerbaïdjan et la Turquie, où les protections légales restent extrêmement faibles.

Concernant la Grèce, le rapport souligne plusieurs avancées importantes. Le pays fait partie des États européens disposant d’un cadre juridique complet contre les discriminations liées à l’orientation sexuelle, à l’identité de genre et aux caractéristiques sexuelles. La Grèce figure également parmi les rares pays ayant interdit certaines interventions médicales inutiles sur les enfants intersexes.

Au-delà du classement, la Rainbow Map 2026 reflète une Europe profondément contrastée. Alors que certains États renforcent leurs politiques d’égalité et de protection des minorités, d’autres connaissent un recul préoccupant des libertés et une montée des discours hostiles envers les communautés LGBTQIA+.

The post Η Βελγική υποχώρηση στην κατάταξη των δικαιωμάτων ΛΟΑΤΚΙ+ και η νέα ευρωπαϊκή εικόνα appeared first on .

Στην κορυφή της κατάταξης βρίσκονται η Φινλανδία και η Σουηδία, με το Βέλγιο να ακολουθεί στην τρίτη θέση, επιβεβαιώνοντας τη θέση του ως ένας από τους πιο αξιόπιστους και ασφαλείς προορισμούς στην Ευρώπη για solo ταξιδιώτισσες.

Ασφάλεια, υποδομές και ποιότητα ζωής στο επίκεντρο

Η αξιολόγηση βασίστηκε σε εννέα βασικούς δείκτες, μεταξύ των οποίων η δημόσια ασφάλεια, η ποιότητα των μεταφορών, η πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, το κόστος ταξιδιού, αλλά και ζητήματα όπως η ισότητα και η ευκολία επικοινωνίας. Πρόκειται για παράγοντες που επηρεάζουν άμεσα την εμπειρία μιας γυναίκας που ταξιδεύει μόνη, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την αίσθηση ασφάλειας κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά και τη νύχτα.

Σε επίπεδο καθαρής ασφάλειας, η Φινλανδία, η Δανία και η Σουηδία καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις, ωστόσο η συνολική αξιολόγηση φέρνει το Βέλγιο στο βάθρο, χάρη στη συνδυαστική του επίδοση σε όλους τους τομείς.

Η Ελλάδα ξεχωρίζει στην υγειονομική φροντίδα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατηγορία της ιατρικής περίθαλψης, όπου η Greece συγκαταλέγεται στις κορυφαίες επιλογές, μαζί με το Βέλγιο. Οι δύο χώρες ξεχωρίζουν για την υψηλή διαθεσιμότητα γιατρών και την εύκολη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας, όπως η επείγουσα αντισύλληψη χωρίς συνταγή.

Αυτό το στοιχείο ενισχύει σημαντικά την εικόνα ασφάλειας για τις ταξιδιώτισσες, καθώς η πρόσβαση σε αξιόπιστη υγειονομική φροντίδα αποτελεί κρίσιμο παράγοντα κατά την επιλογή προορισμού.

Η Ευρώπη κυριαρχεί στους ασφαλείς προορισμούς

Η συνολική εικόνα της κατάταξης δείχνει ξεκάθαρα την υπεροχή της Ευρώπης, με χώρες όπως η Δανία, η Αυστρία, η Πορτογαλία και η Ολλανδία να συμπληρώνουν τη λίστα των κορυφαίων επιλογών.

Η τάση των solo ταξιδιών συνεχίζει να ενισχύεται παγκοσμίως, με ολοένα και περισσότερες γυναίκες να επιλέγουν την ανεξαρτησία και την προσωπική εξερεύνηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η ασφάλεια και η ποιότητα των υποδομών παραμένουν καθοριστικοί παράγοντες.

Το Βέλγιο, με τη σταθερή του παρουσία στην κορυφή, επιβεβαιώνει ότι μπορεί να προσφέρει όχι μόνο πολιτισμό και ιστορία, αλλά και ένα ασφαλές και αξιόπιστο περιβάλλον για όσες επιλέγουν να ταξιδέψουν μόνες.

La Belgique sur le podium des destinations sûres pour les voyageuses solo – la Grèce se distingue aussi
Une étude internationale met en lumière les pays les plus fiables pour voyager seule, avec une forte domination européenne

Voyager seule séduit de plus en plus de femmes à travers le monde. Mais au-delà de la liberté, la question de la sécurité reste centrale. Une étude récente menée par TUI apporte un éclairage précieux en analysant 150 pays selon plusieurs critères essentiels.

Résultat : la Belgium se hisse à la troisième place mondiale, derrière la Finland et la Sweden. Une performance qui confirme son attractivité pour les voyageuses en quête de sérénité et de fiabilité.

Une évaluation globale, au-delà de la simple sécurité

L’étude ne se limite pas au sentiment de sécurité. Elle prend également en compte la qualité des transports, l’accès aux soins, le coût du séjour ou encore l’égalité entre les genres. C’est cette approche globale qui permet à la Belgique de se distinguer, grâce à un équilibre solide entre tous ces facteurs.

Si l’on se concentre uniquement sur la sécurité stricte, les pays nordiques dominent largement. Mais lorsqu’on élargit l’analyse, la Belgique s’impose comme une destination particulièrement complète.

La Grèce en tête pour les soins médicaux

Autre point marquant : la Greece figure parmi les meilleures destinations en matière de soins de santé, aux côtés de la Belgique. Accessibilité, densité médicale et disponibilité de certains traitements sans prescription renforcent le sentiment de confiance pour les voyageuses.

L’Europe, référence pour les voyages en solo

La majorité des destinations les mieux classées se trouvent en Europe, avec des pays comme le Denmark, l’Austria ou encore les Netherlands. Une tendance qui confirme l’image du continent comme espace sûr et accessible pour les voyages en solo.

Dans un contexte où les femmes sont de plus en plus nombreuses à partir seules à l’aventure, ce type de classement devient un véritable outil d’aide à la décision. Et sur ce terrain, la Belgique s’impose désormais comme une valeur sûre.

The post Το Βέλγιο στην κορυφαία τριάδα για solo ταξίδια γυναικών – που ξεχωρίζει η Ελλάδα appeared first on .

Πώς έγινε η έρευνα

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από την Remitly, με τη συμμετοχή 4.600 ατόμων από 26 χώρες. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αξιολογήσουν όχι μόνο άλλες χώρες, αλλά και τους ίδιους τους εαυτούς τους, σε θέματα όπως οι τρόποι συμπεριφοράς, ο σεβασμός προς τους άλλους και η καθημερινή ευγένεια.

Παράλληλα, εξετάστηκε και ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας: η φιλικότητα, δηλαδή το κατά πόσο οι άνθρωποι σε μια χώρα δημιουργούν ένα αίσθημα καλωσορίσματος στους επισκέπτες ή στους νέους κατοίκους.

Οι πιο ευγενικές χώρες στον κόσμο

Στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης βρέθηκε η Ιαπωνία, επιβεβαιώνοντας τη φήμη της ως κοινωνία που δίνει ιδιαίτερη έμφαση στον σεβασμό και την κοινωνική αρμονία. Ακολουθούν ο Καναδάς και το Ηνωμένο Βασίλειο, χώρες που συνδέονται συχνά με τη χρήση ευγενικών εκφράσεων και μια κουλτούρα καθημερινής ευπρέπειας.

Στη δεκάδα περιλαμβάνονται επίσης χώρες όπως η Γερμανία, οι Φιλιππίνες και η Σουηδία, αποτυπώνοντας τη διαφορετικότητα των πολιτισμικών προσεγγίσεων γύρω από την έννοια της ευγένειας.

Βέλγιο: χαμηλή θέση, διαφορετική αυτοεικόνα

Το Βέλγιο δεν φαίνεται να εντυπωσίασε ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη κατάταξη, καταλαμβάνοντας την 23η θέση παγκοσμίως ως προς την ευγένεια. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον ότι οι ίδιοι οι Βέλγοι αξιολογούν τον εαυτό τους αρκετά πιο θετικά, τοποθετώντας τη χώρα τους στη 16η θέση.

Στο κομμάτι της φιλικότητας, η εικόνα είναι ακόμη πιο συγκρατημένη, καθώς το Βέλγιο βρέθηκε στην 20ή θέση, με μόλις 1,55% των συμμετεχόντων να το θεωρούν ιδιαίτερα φιλικό προορισμό.

Οι πιο φιλικές χώρες – και η θέση της Ελλάδας

Όταν η έρευνα εστίασε αποκλειστικά στη φιλικότητα, τα αποτελέσματα διαφοροποιήθηκαν. Στην κορυφή βρέθηκε ο Καναδάς, ακολουθούμενος από τη Βραζιλία και την Αυστραλία, χώρες που συνδέονται με μια πιο εξωστρεφή και ζεστή κοινωνική συμπεριφορά.

Αξιοσημείωτη είναι και η παρουσία της Ελλάδας, η οποία κατατάσσεται στην 11η θέση, ξεπερνώντας χώρες όπως το Βέλγιο. Η ελληνική φιλοξενία φαίνεται πως εξακολουθεί να αποτελεί ισχυρό στοιχείο της διεθνούς εικόνας της χώρας.

Πέρα από τις κατατάξεις

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η ευγένεια και η φιλικότητα δεν είναι απόλυτες έννοιες, αλλά επηρεάζονται έντονα από την κουλτούρα κάθε κοινωνίας. Μικρές καθημερινές κινήσεις –ένα χαμόγελο, μια ευγενική λέξη– μπορούν να κάνουν τη διαφορά, ειδικά για όσους ζουν ή ταξιδεύουν σε μια ξένη χώρα.

Σε έναν όλο και πιο διασυνδεδεμένο κόσμο, αυτές οι «λεπτομέρειες» ίσως είναι τελικά εκείνες που καθορίζουν το πώς νιώθουμε πραγματικά ευπρόσδεκτοι.

Politesse et accueil : quelles nations se distinguent vraiment ?

Une étude internationale compare les comportements… et réserve quelques surprises

La manière dont une société accueille les autres en dit souvent long sur sa culture. Une enquête internationale récente s’est penchée sur cette question en analysant la perception de la politesse et de la convivialité à travers le monde.

Une enquête basée sur l’expérience vécue

Menée par Remitly, l’étude repose sur les réponses de 4.600 participants issus de 26 pays. Les personnes interrogées ont partagé leurs impressions sur les comportements observés à l’étranger, mais aussi sur leur propre attitude au quotidien.

Au-delà des bonnes manières, l’enquête s’est également intéressée à un aspect clé : la capacité d’un pays à offrir un sentiment d’accueil et d’intégration.

Les champions de la politesse

Sans grande surprise, le Japan arrive en tête. Le pays est reconnu pour son sens du respect et ses codes sociaux très structurés. Derrière, le Canada et le United Kingdom complètent le podium, illustrant une culture où les formules de courtoisie occupent une place centrale.

D’autres pays européens et asiatiques figurent également parmi les mieux classés, chacun avec ses propres codes et traditions.

La Belgique en retrait, mais nuancée

Dans ce classement, la Belgium se positionne en bas du tableau, à la 23e place. Pourtant, les Belges ont une perception plus favorable d’eux-mêmes, se classant à la 16e position lorsqu’ils évaluent leur propre comportement.

Concernant la convivialité, la Belgique apparaît encore plus discrète, occupant la 20e place, ce qui souligne un décalage entre image perçue et réalité vécue.

Accueil et chaleur humaine : un autre classement

Lorsque l’on parle de pays les plus accueillants, le classement évolue sensiblement. Le Canada domine à nouveau, suivi du Brazil et de l’Australia, réputés pour leur ouverture et leur sociabilité.

La Greece se distingue également en occupant la 11e place, confirmant son image de destination chaleureuse et hospitalière, devant notamment la Belgium.

Des perceptions culturelles avant tout

L’étude met en évidence une réalité essentielle : la politesse et la convivialité sont profondément liées aux références culturelles. Ce qui est considéré comme chaleureux dans un pays peut paraître distant dans un autre.

Au final, ce sont souvent les gestes les plus simples – un sourire, une attention, un mot aimable – qui façonnent l’expérience humaine et donnent le sentiment d’être véritablement chez soi, même loin de chez soi.

The post Πόσο ευγενικοί είναι οι Βέλγοι σε σύγκριση με άλλες εθνικότητες και ποια η θέση της Ελλάδας; appeared first on .

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογραμμίζει ότι η διεύρυνση αποτελεί επένδυση στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της Ένωσης, σε μια περίοδο όπου το διεθνές περιβάλλον γίνεται ολοένα και πιο αβέβαιο. Όπως επισημαίνεται, το κόστος της μη διεύρυνσης θα μπορούσε να αποδειχθεί μεγαλύτερο, καθώς ενδέχεται να δημιουργηθούν γεωπολιτικά «κενά» ευάλωτα σε εξωτερικές επιρροές.

Σε αυτό το πλαίσιο, χώρες όπως το Μαυροβούνιο και η Αλβανία έχουν θέσει φιλόδοξους στόχους για την ολοκλήρωση των ενταξιακών τους διαπραγματεύσεων έως το 2026 και το 2027 αντίστοιχα, ενώ ζητείται η επιτάχυνση των διαδικασιών και για την Ουκρανία και τη Μολδαβία. Η ευρωπαϊκή πλευρά καλείται να ανταποκριθεί σε αυτή τη δυναμική, αίροντας καθυστερήσεις που δεν σχετίζονται με τις ίδιες τις υποψήφιες χώρες.

Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επαναλαμβάνει ότι η διαδικασία ένταξης πρέπει να παραμείνει αυστηρά βασισμένη στην αξιοκρατία και αναστρέψιμη, χωρίς εκπτώσεις στις θεμελιώδεις αρχές της Ένωσης. Ο σεβασμός στο κράτος δικαίου, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και η καταπολέμηση της διαφθοράς παραμένουν κρίσιμα κριτήρια για κάθε υποψήφια χώρα.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην ευθυγράμμιση με την Κοινή Εξωτερική και Αμυντική Πολιτική της ΕΕ, η οποία θεωρείται δείκτης της γεωπολιτικής κατεύθυνσης των υποψηφίων χωρών. Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες ανησυχίες για δημοκρατική οπισθοδρόμηση εντοπίζονται σε χώρες όπου η διαδικασία ένταξης έχει «παγώσει» ή η ευθυγράμμιση αυτή είναι περιορισμένη.

Το ζήτημα της διεύρυνσης συνδέεται άμεσα και με την ανάγκη εσωτερικών μεταρρυθμίσεων της ίδιας της Ένωσης. Η βελτίωση των μηχανισμών λήψης αποφάσεων, όπως η ευρύτερη χρήση της ειδικής πλειοψηφίας, θεωρείται απαραίτητη ώστε η ΕΕ να μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά σε ένα διευρυμένο σχήμα.

Την ίδια στιγμή, δίνεται έμφαση στην ενίσχυση της παρακολούθησης των μεταρρυθμίσεων στις υποψήφιες χώρες, καθώς και στη στήριξη της κοινωνίας των πολιτών και στη χρηματοδότηση μέσω προενταξιακών εργαλείων. Η διεύρυνση, όπως αναδεικνύεται, δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική διαδικασία, αλλά μια πολιτική επιλογή με βαθιές συνέπειες για το μέλλον της Ευρώπης.

Élargissement de l’UE : entre ambition géopolitique et exigences démocratiques

Un tournant stratégique pour l’avenir du projet européen

La question de l’élargissement de l’Union européenne revient avec force dans le débat public, portée par un contexte international en mutation. Selon le dernier Eurobaromètre, plus d’un Européen sur deux soutient l’élargissement, avec une adhésion particulièrement marquée chez les jeunes générations.

Pour le Parlement européen, il ne s’agit pas seulement d’une politique d’ouverture, mais d’un choix stratégique visant à renforcer la sécurité et la stabilité du continent. À ses yeux, renoncer ou retarder l’élargissement risquerait de laisser émerger des zones d’influence fragiles, susceptibles d’être exploitées par des puissances extérieures.

Plusieurs pays candidats affichent aujourd’hui une volonté claire d’avancer. Le Monténégro et l’Albanie visent une conclusion de leurs négociations dans les prochaines années, tandis que l’Ukraine et la Moldavie attendent une accélération concrète du processus. L’Union est ainsi invitée à accompagner cette dynamique, en levant les blocages internes qui freinent parfois les avancées.

Cependant, cette ouverture reste encadrée par des principes stricts. L’adhésion doit demeurer fondée sur le mérite et conditionnée au respect des valeurs européennes. Les questions liées à l’État de droit, à la justice indépendante, à la liberté des médias ou encore à la lutte contre la corruption restent centrales dans l’évaluation des candidatures.

La cohérence avec la politique étrangère et de sécurité commune constitue également un indicateur clé. Les inquiétudes concernant des reculs démocratiques apparaissent plus fortement dans les pays où cette convergence est limitée ou où le processus d’adhésion stagne.

En parallèle, l’Union doit elle-même évoluer. L’élargissement ne pourra se faire sans une adaptation de son fonctionnement interne, notamment en matière de prise de décision. L’extension du vote à la majorité qualifiée est souvent évoquée comme une piste pour garantir l’efficacité d’une Union élargie.

Enfin, les eurodéputés insistent sur la nécessité de renforcer le suivi des réformes, d’accroître les financements de préadhésion et de soutenir les acteurs engagés en faveur des valeurs européennes. Dans cette perspective, l’élargissement apparaît non seulement comme un projet politique, mais comme un levier déterminant pour redéfinir la place de l’Europe dans le monde.

The post Διεύρυνση της ΕΕ: ανάμεσα στη γεωπολιτική ανάγκη και τις προκλήσεις των μεταρρυθμίσεων appeared first on .

Η πρωτοβουλία αυτή, όπως διευκρίνισε ο γάλλος πρόεδρος, δεν αναιρεί τον αμιγώς εθνικό χαρακτήρα της γαλλικής πυρηνικής δύναμης, ούτε μεταβάλλει την αρχή ότι η τελική απόφαση για τη χρήση πυρηνικών όπλων παραμένει αποκλειστικά στα χέρια του αρχηγού του γαλλικού κράτους, όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Ωστόσο, εισάγει ένα διευρυμένο πλαίσιο συνεργασίας με ευρωπαίους εταίρους, το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχή σε ασκήσεις αποτροπής, συμβατική συνδρομή σε σχετικές δραστηριότητες και δυνατότητα φιλοξενίας στρατηγικών αεροπορικών δυνάμεων της Γαλλίας σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Στο νέο αυτό σχήμα, πέραν του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γερμανίας, εντάσσονται η Πολωνία, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Σουηδία και η Δανία. Σύμφωνα με τον Μακρόν, η διασπορά των γαλλικών στρατηγικών αεροπορικών μέσων σε βάθος ευρωπαϊκής επικράτειας ενισχύει την αξιοπιστία της αποτροπής και «περιπλέκει τον υπολογισμό των αντιπάλων», σε μια περίοδο που –όπως τόνισε– χαρακτηρίζεται από γεωπολιτικές ανακατατάξεις και αυξημένο κίνδυνο κλιμάκωσης συγκρούσεων.

Για το Βέλγιο, η συμμετοχή σε αυτή τη συνεργασία προστίθεται στη μακρόχρονη εμπλοκή του στο πλαίσιο του ΝΑΤΟϊκού πυρηνικού διαμοιρασμού. Η αεροπορική βάση του Kleine-Brogel, στο Λιμβούργο, θεωρείται ότι φιλοξενεί αμερικανικές πυρηνικές βόμβες. Η νέα συνεργασία με τη Γαλλία, όπως επιβεβαίωσε ο πρωθυπουργός Bart De Wever, δεν συνεπάγεται άμεσες επενδύσεις ή αλλαγές υποδομών, αλλά συνιστά πολιτική και στρατηγική σύμπλευση με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας. Κυβερνητικές πηγές στις Βρυξέλλες υπογραμμίζουν ότι η ένταξη στο γαλλικό αποτρεπτικό πλαίσιο προσφέρει πρόσθετη τεχνογνωσία και μια συμπληρωματική «πυρηνική ομπρέλα», ενισχύοντας την αποτρεπτική αξιοπιστία σε περιφερειακό επίπεδο.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, εντάσσεται για πρώτη φορά ρητά σε ένα τέτοιο σχήμα συνεργασίας γύρω από τη γαλλική πυρηνική αποτροπή. Η συμμετοχή της Αθήνας αποτυπώνει τη στρατηγική εμβάθυνση των ελληνογαλλικών αμυντικών σχέσεων των τελευταίων ετών και ενισχύει τον ρόλο της χώρας στη διαμόρφωση μιας πιο αυτόνομης ευρωπαϊκής πολιτικής ασφάλειας. Η δυνατότητα συμμετοχής σε ασκήσεις και δραστηριότητες αποτροπής εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ενίσχυσης των συμβατικών και αποτρεπτικών δυνατοτήτων της Ευρώπης.

Ο Μακρόν υπογράμμισε ότι η γαλλική πυρηνική στρατηγική διατηρεί αμυντικό χαρακτήρα και ότι η προσφυγή σε πυρηνικά όπλα παραμένει έσχατη επιλογή, σε περίπτωση απειλής ζωτικών συμφερόντων. Παράλληλα, συνέδεσε την ενίσχυση της αποτροπής με τις τρέχουσες διεθνείς εξελίξεις, επισημαίνοντας τον αυξανόμενο κίνδυνο διάχυσης συγκρούσεων, τις επιπτώσεις της ρωσικής επιθετικότητας στην Ουκρανία και τις μεταβαλλόμενες ισορροπίες ισχύος σε παγκόσμιο επίπεδο.

La dissuasion nucléaire française s’européanise

La Belgique et la Grèce rejoignent un dispositif renforcé, sous autorité exclusive de Paris

La France franchit une étape stratégique en ouvrant un cadre de coopération européenne autour de sa force de dissuasion nucléaire. Depuis la base de l’Île Longue, en Bretagne, le président Emmanuel Macron a présenté une évolution doctrinale majeure : sans mutualiser la décision nucléaire, Paris propose à plusieurs partenaires de s’associer à une « dissuasion avancée » à l’échelle du continent.

Huit États ont marqué leur accord pour participer à ce dispositif : le Royaume-Uni, l’Allemagne, la Pologne, les Pays-Bas, la Belgique, la Grèce, la Suède et le Danemark. Cette coopération pourra se traduire par l’accueil ponctuel de forces aériennes stratégiques françaises, par la participation d’alliés à des exercices liés à la dissuasion et par un engagement conventionnel en appui aux activités nucléaires françaises. L’objectif affiché est d’accroître la crédibilité du signal envoyé aux puissances adverses, dans un contexte international jugé instable et marqué par des risques d’escalade.

Paris a toutefois fixé une ligne rouge claire : l’arme nucléaire demeure une compétence strictement nationale. La décision ultime d’emploi appartient exclusivement au président de la République française, conformément aux principes constitutionnels. Il ne s’agit donc pas d’un partage de souveraineté, mais d’une coopération politique et militaire destinée à renforcer la posture européenne de défense.

Pour la Belgique, cette initiative s’inscrit dans une continuité stratégique. Déjà engagée dans le partage nucléaire de l’OTAN, notamment via la base aérienne de Kleine-Brogel, le pays ajoute une dimension européenne à son positionnement. Le Premier ministre Bart De Wever a confirmé que le gouvernement fédéral soutenait cette démarche, y voyant un renforcement de la sécurité collective sans engagement financier immédiat. À Bruxelles, on souligne que l’élargissement du « parapluie » français consolide la protection offerte au territoire belge tout en contribuant à l’autonomie stratégique européenne.

La participation de la Grèce revêt également une portée politique significative. En s’associant à ce cadre, Athènes affirme sa volonté de prendre part aux discussions structurantes sur la sécurité du continent. Cette implication intervient dans un contexte où les équilibres régionaux, en Méditerranée orientale comme en Europe orientale, demeurent fragiles. Pour la France, l’élargissement du cercle des partenaires traduit l’idée que la sécurité nationale ne s’arrête pas aux frontières hexagonales, mais s’inscrit dans une solidarité européenne accrue.

Emmanuel Macron a rappelé que la dissuasion française conserve un caractère défensif et que l’arme nucléaire reste un ultime recours face à une menace contre les intérêts vitaux. Il a néanmoins estimé que les bouleversements géopolitiques actuels imposaient d’adapter les instruments de puissance, en renforçant simultanément les capacités conventionnelles et la crédibilité du dispositif nucléaire.

The post Ευρωπαϊκή διάσταση στη γαλλική πυρηνική αποτροπή appeared first on .

Ο δείκτης καταρτίζεται από το 2005 από τη συμβουλευτική εταιρεία Henley & Partners και αποτελεί τη μοναδική διεθνή κατάταξη που βασίζεται αποκλειστικά σε δεδομένα της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών (IATA), καταγράφοντας σε πόσους προορισμούς μπορεί να ταξιδέψει κανείς χωρίς βίζα ή με βίζα κατά την άφιξη.

Ισχυρή παρουσία για Ελλάδα και Βέλγιο

Στην κατάταξη του 2026, η Ελλάδα και το Βέλγιο βρίσκονται στο ίδιο, ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, προσφέροντας στους πολίτες τους πρόσβαση σε 185 προορισμούς παγκοσμίως χωρίς βίζα. Μαζί με χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ολλανδία, συγκαταλέγονται στο άνω κλιμάκιο των ευρωπαϊκών διαβατηρίων, επιβεβαιώνοντας τη διπλωματική ισχύ και τη διεθνή αξιοπιστία τους.

Η θέση αυτή αντικατοπτρίζει όχι μόνο την ελευθερία ταξιδιών, αλλά και τη γεωπολιτική σταθερότητα, τις διακρατικές σχέσεις και τον ρόλο που διαδραματίζουν τόσο η Ελλάδα όσο και το Βέλγιο στο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.

Ασία και Ευρώπη στην κορυφή

Στην κορυφή της λίστας παραμένει η Σιγκαπούρη, με πρόσβαση σε 192 προορισμούς, ενώ ακολουθούν Ιαπωνία και Νότια Κορέα με 188. Αν και οι τρεις πρώτες χώρες διατηρούν τις θέσεις τους, καταγράφουν ελαφρές απώλειες σε σύγκριση με προηγούμενες χρονιές.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να κυριαρχεί συνολικά, με πολλές χώρες να μοιράζονται υψηλές θέσεις. Μικρές ανακατατάξεις σημειώθηκαν, με το Λουξεμβούργο και τη Σουηδία να κερδίζουν έδαφος, ενώ άλλες μεγάλες χώρες της ΕΕ υποχώρησαν οριακά.

Μακροπρόθεσμες τάσεις και γεωπολιτικά μηνύματα

Σε βάθος εικοσαετίας, η μεγαλύτερη άνοδος καταγράφεται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν προσθέσει 149 προορισμούς χωρίς βίζα από το 2006. Αντίθετα, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζουν τη μεγαλύτερη ετήσια πτώση, γεγονός που –σύμφωνα με τους αναλυτές– δεν είναι απλώς τεχνικό, αλλά συνδέεται με βαθύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις.

Όπως επισημαίνει ο Christian H. Kaelin, πρόεδρος της Henley & Partners, η παγκόσμια κινητικότητα έχει αυξηθεί συνολικά, όμως τα οφέλη της συγκεντρώνονται κυρίως στις οικονομικά και πολιτικά ισχυρές χώρες.

Στον αντίποδα της λίστας βρίσκονται χώρες όπως το Αφγανιστάν, η Συρία και το Ιράκ, όπου η ελευθερία μετακίνησης παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη, υπογραμμίζοντας τις παγκόσμιες ανισότητες στην πρόσβαση και τις ευκαιρίες.

Les passeports les plus puissants en 2026

La Grèce et la Belgique parmi les pays offrant une forte liberté de circulation

Quels pays offrent aujourd’hui la plus grande liberté de voyager à leurs citoyens ? L’édition 2026 du Henley Passport Index confirme une tendance désormais bien établie : l’Europe et l’Asie dominent largement le classement mondial des passeports les plus puissants.

Publié depuis 2005 par Henley & Partners, ce classement repose exclusivement sur les données de l’Association internationale du transport aérien (IATA) et mesure le nombre de destinations accessibles sans visa préalable.

La Grèce et la Belgique dans le haut du classement

Avec un accès sans visa à 185 destinations, la Grèce et la Belgique figurent parmi les pays les mieux positionnés du classement 2026. Elles partagent ce rang avec plusieurs grandes nations européennes, illustrant la solidité de leurs relations diplomatiques et leur crédibilité internationale.

Cette performance place les deux pays au cœur du groupe des passeports européens les plus solides, offrant à leurs citoyens une mobilité internationale élevée et un avantage concret en matière de voyages, d’échanges et d’opportunités économiques.

Une domination asiatique et européenne confirmée

La Singapour conserve la première place avec 192 destinations accessibles, suivie par le Japon et la Corée du Sud. Malgré une légère perte d’influence, ces pays restent en tête, tandis que l’Union européenne continue d’occuper une position dominante grâce à la concentration de passeports à forte mobilité.

Mobilité, stabilité et équilibres géopolitiques

Sur le long terme, les Émirats arabes unis affichent la progression la plus spectaculaire, tandis que le Royaume-Uni et les États-Unis enregistrent les reculs les plus marqués. Selon les analystes du rapport, cette évolution reflète des changements géopolitiques profonds plutôt qu’une simple fluctuation administrative.

À l’autre extrémité du classement, des pays comme l’Afghanistan, la Syrie ou l’Irak restent confrontés à des restrictions sévères, rappelant combien la liberté de circulation demeure inégalement répartie à l’échelle mondiale.

The post Τα ισχυρότερα διαβατήρια του κόσμου για το 2026 appeared first on .

Η έρευνα βασίζεται στις εμπειρίες Αμερικανών ταξιδιωτών που επισκέφθηκαν τους συγκεκριμένους προορισμούς τα τελευταία πέντε χρόνια και συνδυάζει δεδομένα από διεθνείς δείκτες ασφάλειας, όπως το Global Peace Index, την πλατφόρμα GeoSure, τη βάση δεδομένων Numbeo, αλλά και την ίδια την ανάλυση της BHTP γύρω από την εγκληματικότητα, τις ψηφιακές απειλές και τα συστήματα υγείας.

Στην κορυφή της λίστας για το 2026 βρίσκονται οι Κάτω Χώρες, κάνοντας ένα εντυπωσιακό άλμα από τη 14η θέση στην πρώτη. Η BHTP κάνει λόγο για εξαιρετικές επιδόσεις σε όλους τους τομείς: σταθερότητα, υγειονομική περίθαλψη και υψηλά επίπεδα ασφάλειας για γυναίκες, LGBTQIA+ ταξιδιώτες και άτομα διαφορετικών φυλετικών ή πολιτισμικών καταβολών. Η μοναδική «παγίδα»; Η έντονη ποδηλατική κουλτούρα, με ποδηλατόδρομους που συχνά τέμνονται με πεζοδρόμια και απαιτούν λίγη παραπάνω προσοχή.

Στη δεύτερη θέση παραμένει η Αυστραλία, η οποία ξεχώρισε ιδιαίτερα στον τομέα της υγείας και κατατάχθηκε ψηλά στην προστασία από τρομοκρατία και βίαια εγκλήματα. Η σταθερή πολιτική κατάσταση, οι χαμηλοί δείκτες εγκληματικότητας και οι αυστηροί νόμοι περί όπλων θεωρούνται βασικοί λόγοι της επιτυχίας της. Όσοι ταξιδέψουν εκεί, πάντως, καλό είναι να γνωρίζουν καλά τους αυστηρούς κανόνες εισαγωγής προϊόντων, ειδικά σε ό,τι αφορά τρόφιμα, ξύλο και ζώα.

Η τρίτη θέση ανήκει στην Αυστρία, η οποία κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην κατάταξη. Πρόκειται για μία από τις πιο ειρηνικές χώρες παγκοσμίως, με υψηλή αίσθηση ασφάλειας στις πόλεις. Οι βασικές συστάσεις αφορούν μικροκλοπές σε διεθνή τρένα και προσοχή σε πολιτικές διαδηλώσεις στη Βιέννη.

Η Ισλανδία, που πέρσι βρισκόταν στην κορυφή, υποχωρεί στην τέταρτη θέση, χωρίς όμως να χάνει τον τίτλο της πιο ειρηνικής χώρας στον κόσμο. Οι φυσικές ιδιαιτερότητες, όπως η ηφαιστειακή δραστηριότητα και οι απότομες μεταβολές καιρού στις μεταβατικές εποχές, είναι οι βασικοί παράγοντες που απαιτούν σωστό σχεδιασμό.

Ακολουθεί ο Καναδάς, ο οποίος ξεχωρίζει για τη χαμηλή εγκληματικότητα, το καθολικό σύστημα υγείας, τη σταθερότητα και τη διαφορετικότητα. Οι ταξιδιώτες καλούνται κυρίως να προσέχουν την οδήγηση και να μην υποτιμούν το πόσο εύκολα μπορεί κανείς να απομονωθεί στη φύση.

Στην έκτη θέση συναντάμε τη Νέα Ζηλανδία, η οποία θεωρείται εξαιρετικά ασφαλής καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Η μοναδική σοβαρή σύσταση αφορά τις δραστηριότητες σε παγετώνες, όπου η συνοδεία ειδικών θεωρείται απαραίτητη.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η άνοδος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, τα οποία ανέβηκαν έντεκα θέσεις και μπήκαν δυναμικά στη δεκάδα. Παρά την πολύ χαμηλή εγκληματικότητα στις μεγάλες πόλεις, η BHTP υπενθυμίζει ότι πρόκειται για αυστηρά ελεγχόμενο κράτος, με βαριές ποινές για ναρκωτικά, ηλεκτρονικά τσιγάρα και παραβάσεις συμπεριφοράς ή ενδυμασίας.

Η Ελβετία, αν και παραμένει εξαιρετικά ασφαλής, χάνει κάποιες θέσεις λόγω των φυσικών κινδύνων στις Άλπεις, όπως χιονοστιβάδες, κατολισθήσεις και απότομες αλλαγές καιρού. Στη συνέχεια, η Ιαπωνία διατηρεί τη θέση της χάρη στην οργάνωση, τη χαμηλή εγκληματικότητα και την ασφάλεια των πόλεων, με τις βασικές δυσκολίες να εντοπίζονται στην ώρα αιχμής και στη χρήση των μέσων μεταφοράς.

Τη δεκάδα κλείνει η Ιρλανδία, η οποία παραμένει σταθερή επιλογή χάρη στη χαμηλή βία και την πολιτική σταθερότητα, με τις προειδοποιήσεις να αφορούν κυρίως την οδήγηση σε στενούς, παραθαλάσσιους δρόμους.

Η Ευρώπη εξακολουθεί να κυριαρχεί στη λίστα, ωστόσο η άνοδος χωρών όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δείχνει πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν οι αντιλήψεις γύρω από την ασφάλεια. Το βασικό συμπέρασμα παραμένει ίδιο: ακόμη και στους πιο ασφαλείς προορισμούς, η σωστή προετοιμασία και η τοπική ενημέρωση κάνουν πάντα τη διαφορά.

Voyager en toute tranquillité en 2026: les destinations les plus sûres du moment

Bonne nouvelle pour les amateurs d’évasion : l’année 2026 s’annonce riche en destinations perçues comme particulièrement sûres. Le dernier classement de la Berkshire Hathaway Travel Protection, établi à partir de témoignages de voyageurs américains et de données internationales en matière de sécurité, révèle une hiérarchie en mouvement, avec quelques surprises notables.

Le classement repose sur une combinaison d’indicateurs, allant de la criminalité à la cybersécurité, en passant par les systèmes de santé et la stabilité politique. Les perceptions des voyageurs sont croisées avec des sources telles que le Global Peace Index, GeoSure et Numbeo, afin d’obtenir une image aussi complète que possible.

En tête du palmarès 2026, les Pays-Bas signent une ascension spectaculaire. Le pays se distingue par la qualité de ses soins de santé, sa stabilité générale et un fort sentiment de sécurité pour différents profils de voyageurs, notamment les femmes et les minorités. Seul point d’attention relevé par les experts : la circulation intense des vélos, qui peut surprendre les visiteurs non avertis.

L’Australie conserve sa deuxième place, portée par un excellent score sanitaire et un niveau de sécurité élevé face à la criminalité et au terrorisme. Sa réglementation stricte et son cadre politique stable contribuent largement à cette image rassurante, même si les règles d’importation y sont particulièrement strictes.

Nouvelle venue dans le classement, l’Autriche s’impose directement à la troisième place. Très bien notée en matière de paix et de sécurité urbaine, elle invite néanmoins à la vigilance dans certains contextes, notamment lors de manifestations politiques ou dans les trains internationaux.

L’Islande, longtemps numéro un, glisse à la quatrième position mais conserve son statut de pays le plus pacifique au monde. Les risques y sont avant tout naturels, liés à l’activité volcanique et aux conditions météorologiques changeantes.

Le Canada confirme son image de destination fiable grâce à une faible criminalité, un système de santé accessible et une grande stabilité sociale. La prudence est surtout recommandée lors des déplacements en voiture ou en zones naturelles isolées.

La Nouvelle-Zélande reste solidement ancrée dans le top 10, réputée pour la sécurité de ses villes et la diversité de ses paysages. Les activités plus extrêmes, comme l’exploration des glaciers, nécessitent toutefois un encadrement professionnel.

Parmi les progressions les plus marquantes figurent les Émirats arabes unis, désormais bien installés dans le classement. Si les grandes villes affichent des niveaux de criminalité très bas, le pays reste soumis à des règles strictes, avec des sanctions sévères en cas d’infraction aux lois locales.

La Suisse, le Japon et l’Irlande complètent ce top 10. Tous trois offrent un environnement globalement sûr, avec des recommandations spécifiques liées aux risques naturels, à l’organisation des transports ou à la conduite sur des routes étroites.

Si l’Europe continue de dominer le classement, l’évolution rapide de certains pays montre que la notion de sécurité reste dynamique. Une certitude demeure cependant : même dans les destinations les mieux classées, voyager sereinement passe toujours par une bonne préparation et une attention portée aux réalités locales.

The post Οι πιο ασφαλείς χώρες για ταξίδια το 2026: ποιες ανεβαίνουν, ποιες πέφτουν και τι να προσέχεις appeared first on .

Η κίνηση δεν σημαίνει ότι το Βέλγιο ενστερνίζεται τις κατηγορίες της Νότιας Αφρικής, ούτε ότι υπερασπίζεται το Ισραήλ, αλλά εννοεί να συνεισφέρει τη δική του ερμηνεία του διεθνούς δικαίου στο πλαίσιο της υπόθεσης.

Άλλες χώρες είχαν ήδη ενταχτεί στον φάκελο αυτό που εξετάζεται στο κορυφαίο δικαστικό όργανο του ΟΗΕ με έδρα τη Χάγη — ανάμεσά τους η Βραζιλία, η Ιρλανδία, η Βολιβία, η Κολομβία, η Λιβύη, η Ισπανία και το Μεξικό.

Με πολύκροτη απόφασή του τον Ιανουάριο του 2024, τέσσερις μήνες μετά την έφοδο της 7ης Οκτωβρίου 2023 της Χαμάς εναντίον της ισραηλινής επικράτειας, που αποτέλεσε έναυσμα του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, το ΔΔ κάλεσε το Ισραήλ να αποτρέψει τη διάπραξη του εγκλήματος της γενοκτονίας, προειδοποιώντας εναντίον του «αληθινού και άμεσου κινδύνου» να προκληθεί «ανεπανόρθωτη βλάβη» στους Παλαιστίνιους.

Χωρίς να αποφανθεί για την ουσία της υπόθεσης, έχει ανακοινώσει διάφορα «προσωρινά μέτρα», απαιτώντας ιδίως το Ισραήλ να επιτρέψει την πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια, να προλαμβάνει και να τιμωρεί τη διέγερση για τη διάπραξη του εγκλήματος της γενοκτονίας.

Μολονότι οι διαταγές και οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι νομικά δεσμευτικές, ο θεσμός δεν έχει κανέναν τρόπο για την επιβολή της τήρησής τους.

Η κυβέρνηση του Ισραήλ κατακεραυνώνει εξαρχής τη διαδικασία και απορρίπτει τις κατηγορίες.

Ο πόλεμος ξέσπασε την 7η Οκτωβρίου 2023 με έναυσμα την έφοδο του παλαιστινιακού ισλαμιστικού κινήματος Χαμάς στο νότιο τμήμα της ισραηλινής επικράτειας με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πάνω από 1.200 άνθρωποι στην ισραηλινή πλευρά, στην πλειονότητά τους άμαχοι, σύμφωνα με καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου βασισμένη σε επίσημα δεδομένα.

Στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 70.369 ανθρώπους στη Λωρίδα της Γάζας, στην πλειονότητά τους γυναίκες και παιδιά, σύμφωνα με τους αριθμούς του υπουργείου Υγείας της Χαμάς, που θεωρούνται αξιόπιστοι από τον ΟΗΕ, και προκάλεσε τον εξαναγκαστικό εκτοπισμό της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων του παλαιστινιακού θυλάκου (2,2 εκατ. προπολεμικά).

Τον Σεπτέμβριο το Βέλγιο, η Γαλλία και άλλες χώρες ανακοίνωσαν πως προχωρούν στην αναγνώριση κράτους της Παλαιστίνης.

Η νομική αναγνώριση πάντως δεν έχει επισημοποιηθεί στο Βέλγιο, καθώς οι Βρυξέλλες απαιτούν η Χαμάς να απομακρυνθεί από την εξουσία στα παλαιστινιακά εδάφη προτού υπογραφτεί βασιλική διαταγή.

La Cour internationale de Justice (CIJ) de La Haye a annoncé mardi que la Belgique s’est jointe à la procédure engagée par l’Afrique du Sud contre Israël, l’accusant de génocide dans la bande de Gaza.

Cette décision ne signifie pas que la Belgique approuve les accusations de l’Afrique du Sud ni qu’elle défend Israël, mais qu’elle apporte sa propre interprétation du droit international à cette affaire.

D’autres pays se sont déjà joints à la procédure devant la plus haute juridiction des Nations Unies à La Haye, notamment le Brésil, l’Irlande, la Bolivie, la Colombie, la Libye, l’Espagne et le Mexique.

Dans son arrêt très attendu, prévu pour janvier 2024, quatre mois après l’offensive du Hamas le 7 octobre 2023 en territoire israélien, qui a déclenché la guerre dans la bande de Gaza, la CIJ a enjoint Israël de prévenir la commission du crime de génocide, mettant en garde contre le risque réel et imminent de causer un préjudice irréparable aux Palestiniens.

Sans se prononcer sur le fond de l’affaire, la Cour a annoncé diverses « mesures provisoires », exigeant notamment d’Israël qu’il autorise l’accès à l’aide humanitaire et qu’il prévienne et punisse l’incitation au génocide.

Bien que les ordonnances et les décisions de la Cour soient juridiquement contraignantes, l’institution n’a aucun moyen de les faire respecter.

Le gouvernement israélien a dénoncé la procédure dès le départ et rejeté les accusations.

La guerre a éclaté le 7 octobre 2023, suite à une attaque du mouvement islamiste palestinien Hamas dans le sud du territoire israélien. Cette attaque a fait plus de 1 200 morts du côté israélien, en majorité des civils, selon un décompte de l’AFP établi à partir de données officielles.

Le conflit a coûté la vie à au moins 70 369 personnes dans la bande de Gaza, majoritairement des femmes et des enfants, selon les chiffres du ministère de la Santé du Hamas, jugés fiables par l’ONU. Il a également provoqué le déplacement forcé de la grande majorité des habitants de l’enclave palestinienne (2,2 millions avant la guerre).

En septembre, la Belgique, la France et d’autres pays ont annoncé progresser sur la voie de la reconnaissance de l’État de Palestine.

Toutefois, cette reconnaissance juridique n’a pas encore été formalisée en Belgique, Bruxelles exigeant que le Hamas soit destitué des territoires palestiniens avant la signature d’un décret royal.

The post Το Βέλγιο εντάσσεται στη διαδικασία που κινήθηκε εναντίον του Ισραήλ, για «γενοκτονία» στη Γάζα appeared first on .

Η θέση του Βελγίου

Στην κατάταξη του 2025, το Βέλγιο καταλαμβάνει την 16η θέση, με συνολική βαθμολογία 1,492/5. Όσο χαμηλότερη είναι η βαθμολογία, τόσο πιο «ειρηνική» θεωρείται μια χώρα.

Η καλή επίδοση του Βελγίου συνδέεται κυρίως με:

• χαμηλά ποσοστά ανθρωποκτονιών και φυλακίσεων,

• χαμηλή ένταση εσωτερικών συγκρούσεων,

• εξαιρετικές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες, που βαθμολογούνται με 1/5.

Ο τομέας της γενικής ασφάλειας και προστασίας πολιτών αξιολογείται με 1,6/5, ενώ το μοναδικό σημείο όπου το Βέλγιο εμφανίζει χαμηλότερη επίδοση αφορά την πρόσβαση σε ελαφρά και μικρού διαμετρήματος όπλα, με βαθμολογία 3/5.

Ποιες χώρες βρίσκονται στην κορυφή

Στην πρώτη θέση παραμένει η Ισλανδία, με συνολικό σκορ 1,095, επιβεβαιώνοντας τη μακροχρόνια σταθερότητά της. Ακολουθούν η Ιρλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Αυστρία και η Ελβετία που κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Η Ευρώπη κυριαρχεί στη λίστα, με 14 χώρες στο Top 20, γεγονός που υπογραμμίζει τη συγκριτικά υψηλή ασφάλεια της ηπείρου σε παγκόσμιο επίπεδο. Αναλυτικά το τοπ 20 διαμορφώνεται ως εξής: Ισλανδία, Ιρλανδία, Νέα Ζηλανδία, Αυστρία, Ελβετία, Σιγκαπούρη, Πορτογαλία, Δανία, Σλοβενία, Φινλανδία, Τσεχική Δημοκρατία, Ιαπωνία, Μαλαισία, Καναδάς, Ολλανδία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Αυστραλία, Κροατία, Γερμανία.

Η γενικότερη εικόνα παγκοσμίως

Παρά τις θετικές επιδόσεις ορισμένων χωρών, ο Παγκόσμιος Δείκτης Ειρήνης καταγράφει συνεχή επιδείνωση της παγκόσμιας ειρήνης. Όπως σημειώνεται στην έκθεση, ο κόσμος εισέρχεται σε μια περίοδο «Μεγάλου Κατακερματισμού», με:

• αύξηση των θανάτων από συγκρούσεις,

• εντεινόμενες γεωπολιτικές εντάσεις,

• ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων και άνοδο ασύμμετρων μορφών πολέμου.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο δείκτης αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει του 2026.

Μια σύντομη ματιά στην Ελλάδα

Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 45η θέση παγκοσμίως, με συνολικό σκορ 1,76, χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η εικόνα της χώρας είναι σύνθετη: παρουσιάζει χαμηλά επίπεδα βίαιου εγκλήματος και ανθρωποκτονιών, καθώς και περιορισμένη ένταση εσωτερικών συγκρούσεων, ωστόσο η κατάταξή της επηρεάζεται από υψηλότερο βαθμό στρατιωτικοποίησης, αυξημένες εισαγωγές οπλικών συστημάτων και τις γεωπολιτικές ιδιαιτερότητες της περιοχής. Παρά ταύτα, η Ελλάδα παραμένει μια χώρα με σχετική εσωτερική ασφάλεια, σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό διεθνές περιβάλλον.

La Belgique parmi les pays les plus sûrs du monde

Ce que révèle l’Indice mondial de la paix 2025 dans un contexte international sous tension

Dans un monde marqué par une multiplication des crises et des tensions géopolitiques, la Belgique figure à nouveau parmi les pays les plus sûrs de la planète, selon l’édition 2025 de l’Indice mondial de la paix (Global Peace Index). Ce classement international analyse le niveau de paix et de stabilité à partir de critères liés à la sécurité, aux conflits et à la militarisation.

Une position solide pour la Belgique

La Belgique se classe 16e sur 163 pays, avec un score global de 1,492. Cette performance repose notamment sur la stabilité intérieure, la faible criminalité violente et la qualité des relations diplomatiques avec les pays voisins, considérées comme excellentes par les experts du GPI.

Si les indicateurs liés à la sécurité publique placent la Belgique dans une position favorable, certains aspects – comme la disponibilité des armes légères – nuancent légèrement le tableau, sans remettre en cause son statut de pays globalement sûr.

Une Europe largement représentée

Le classement 2025 confirme la domination européenne dans le haut du tableau. L’Islande conserve la première place, suivie par l’Irlande, la Nouvelle-Zélande, l’Autriche et la Suisse. Au total, 14 pays européens figurent dans le Top 20, illustrant le contraste entre la relative stabilité du continent et l’instabilité croissante observée ailleurs dans le monde.

Un climat mondial en dégradation

Malgré ces résultats positifs, l’Indice mondial de la paix souligne une dégradation continue de la paix mondiale. L’augmentation des conflits armés, la polarisation géopolitique et l’affirmation de puissances régionales redessinent en profondeur l’ordre international, faisant planer un risque accru de nouvelles crises à moyen terme.

La Grèce : une situation contrastée

Dans ce contexte, la Grèce se situe au 45e rang mondial. Le pays bénéficie d’un faible niveau de criminalité violente et d’une stabilité institutionnelle relative, mais son classement est influencé par un niveau élevé de militarisation, lié à son environnement géopolitique et à ses dépenses de défense. La Grèce demeure néanmoins un État sûr au quotidien, confronté à des enjeux de sécurité plus larges à l’échelle régionale.

The post To Βέλγιο ανάμεσα στις 20 πιο ασφαλείς χώρες του κόσμου appeared first on .