Η κατάταξη βασίστηκε σε μια σειρά από κριτήρια, όπως ο αριθμός των chocolatiers, τα θεματικά αξιοθέατα, οι κριτικές επισκεπτών και το ενδιαφέρον του κοινού στο διαδίκτυο. Το Τορίνο ξεχώρισε χάρη στη βαθιά του παράδοση στη σοκολατοποιία, που χρονολογείται από το 1585, αλλά και στη ζωντανή σύγχρονη σκηνή τεχνιτών.

Με περίπου 233 chocolatiers, θεματικά μουσεία όπως το Pfatisch Chocolate Museum και εμπειρίες όπως επισκέψεις σε εργοστάσια της Caffarel ή το φεστιβάλ CioccolaTò, η πόλη φαίνεται να έχει μετατραπεί σε έναν παράδεισο για τους λάτρεις της σοκολάτας. Εμβληματικές δημιουργίες όπως η gianduja και το ρόφημα bicerin ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη φήμη της.

Ωστόσο, η απουσία των Βρυξελλών από την πρώτη δεκάδα προκαλεί αίσθηση. Η πόλη παραμένει συνώνυμη με τις πραλίνες και την υψηλή τέχνη της σοκολάτας, με ιστορικούς οίκους και μια παράδοση που εξακολουθεί να προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, η έρευνα δείχνει ότι οι ταξιδιώτες στρέφονται πλέον και σε λιγότερο “προφανείς” προορισμούς.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Περούτζια, γνωστή για τα Baci και το φεστιβάλ Eurochocolate, ενώ ακολούθησαν το Σάλτσμπουργκ, η Υόρκη και η Αμβέρσα — η τελευταία κρατώντας ψηλά τη βελγική παρουσία με δυνατή σοκολατένια ταυτότητα.

Το μήνυμα είναι σαφές: ο γαστρονομικός τουρισμός αλλάζει. Οι ταξιδιώτες αναζητούν πλέον αυθεντικές εμπειρίες, τοπικές ιστορίες και πιο “ανθρώπινες” πόλεις. Και κάπου εκεί, το Τορίνο βρήκε την ευκαιρία να κλέψει την παράσταση.

Κι όμως, παρά τις νέες τάσεις, οι Βρυξέλλες δεν παύουν να αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς σοκολάτας παγκοσμίως — ίσως απλώς χρειάζονται ένα νέο αφήγημα για να επιστρέψουν στην κορυφή.

Le paysage gourmand européen connaît un tournant inattendu. Longtemps associées au chocolat d’exception, les Bruxelles voient aujourd’hui une autre ville s’imposer en tête : Turin, désignée comme la nouvelle capitale européenne du chocolat selon une étude récente.

Ce classement repose sur plusieurs critères, allant du nombre d’artisans chocolatiers à la popularité en ligne, en passant par l’offre culturelle liée au cacao. Et sur tous ces points, la ville italienne s’est distinguée grâce à une tradition vieille de plusieurs siècles et une scène artisanale particulièrement dynamique.

À Turin, le chocolat n’est pas qu’un produit, c’est une véritable culture. Des spécialités emblématiques comme la gianduja ou le bicerin témoignent d’un savoir-faire historique, tandis que les visiteurs peuvent découvrir musées, ateliers et événements dédiés, notamment le festival CioccolaTò.

Mais cette reconnaissance s’accompagne d’une surprise de taille : l’absence des Bruxelles dans le top 10. Une omission qui interroge, tant la capitale belge reste profondément liée à l’image du chocolat dans l’imaginaire collectif. Ses pralines, ses maisons historiques et son expertise artisanale continuent pourtant de rayonner à l’international.

Derrière Turin, d’autres villes tirent leur épingle du jeu, comme Pérouse, Salzbourg ou encore Anvers, qui maintient une présence belge dans le classement grâce à une offre solide et reconnue.

Au-delà des résultats, cette étude met en lumière une évolution des attentes des voyageurs. Le public recherche désormais des expériences plus immersives, ancrées dans des traditions locales fortes, loin des destinations les plus évidentes.

Dans ce nouveau contexte, Bruxelles conserve tous ses atouts, mais devra peut-être repenser sa manière de raconter son héritage pour continuer à séduire une nouvelle génération de visiteurs gourmands.

The post Τορίνο vs Βρυξέλλες: Ποια πόλη είναι τελικά η “πρωτεύουσα της σοκολάτας” στην Ευρώπη; appeared first on .

Η τελετή περιλαμβάνει κατάθεση στεφάνου και ανάγνωση των ονομάτων των θυμάτων από υποστηρικτή της ιταλικής Γιουβέντους, στην οποία ανήκαν οι περισσότεροι εκ των νεκρών φιλάθλων.

Το χρονικό μιας τραγωδίας

Στις 29 Μαΐου 1985, το στάδιο Χέιζελ φιλοξενούσε τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης μεταξύ της Λίβερπουλ και της Γιουβέντους, όταν άγγλοι οπαδοί της Λίβερπουλ επιτέθηκαν σε ιταλούς φιλάθλους περίπου μία ώρα πριν την έναρξη του αγώνα.

Καθώς το πλήθος πίεζε προς τα πίσω, ένα σαθρό τμήμα του τοίχου του σταδίου κατέρρευσε, προκαλώντας τον θάνατο 39 ανθρώπων και τον τραυματισμό περίπου 600. Οι περισσότεροι νεκροί ήταν Ιταλοί φίλαθλοι.

Η τραγωδία σημειώθηκε σε μια εποχή που το φαινόμενο του χουλιγκανισμού μάστιζε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, οδηγώντας στην αποκλεισμό όλων των αγγλικών ομάδων από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για πέντε χρόνια. Μαζί με τις τραγωδίες του Χίλσμπορο και του Μπράντφορντ, το Χέιζελ οδήγησε στην ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας στα στάδια.

Τελετές μνήμης σε Λίβερπουλ και Τορίνο

Αν και το Χέιζελ θεωρείται συχνά μια «ξεχασμένη τραγωδία» στο Ηνωμένο Βασίλειο – εν μέρει επειδή συνέβη σε ξένο έδαφος – ο σύλλογος της Λίβερπουλ πρόκειται να αποκαλύψει νέο μνημείο στο Άνφιλντ με τίτλο “Forever Bound”, το οποίο απεικονίζει δύο κασκόλ δεμένα μεταξύ τους. Το έργο συμβολίζει την ενότητα και την αλληλεγγύη μεταξύ Λίβερπουλ και Γιουβέντους.

Αντίστοιχα, η Γιουβέντους θα εγκαινιάσει νέο μνημείο κοντά στο Στάδιο Allianz στο Τορίνο, ανήμερα της επετείου.

Ντοκιμαντέρ από το βελγικό αρχείο

Η 40ή επέτειος ενέπνευσε τους Βέλγους δημιουργούς Christophe Hermans και Boris Tilquin να αναζητήσουν μαρτυρίες και υλικό αρχείου για το ντοκιμαντέρ Heysel 1985 – Dans l’enfer de la foule, που προβάλλεται από τη RTBF στις 23 Μαΐου.

«Το Χέιζελ συχνά αναφέρεται μέσα από αριθμούς και συζητήσεις, αλλά σπάνια από την ανθρώπινη σκοπιά», σημειώνει ο Hermans. «Θέλαμε να δώσουμε φωνή στους επιζώντες, τους μάρτυρες και τις οικογένειες, ώστε να κατανοήσουμε τη συναισθηματική και κοινωνική σημασία εκείνης της βραδιάς».

Αν και η πρώτη έρευνα επικεντρώθηκε στη συμπεριφορά των Άγγλων οπαδών, μετέπειτα αναγνωρίστηκε ότι ευθύνες είχαν και οι τοπικές αρχές.

«Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ο βαθμός απροετοιμασίας και σχεδόν εθελοτυφλίας των αρχών – τόσο αθλητικών όσο και πολιτικών», τονίζει ο Hermans. «Υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια, αλλά κανείς δεν τα έλαβε σοβαρά. Από τότε έχουν αλλάξει πολλά, όμως η λογική της ατιμωρησίας παραμένει πρόβλημα μέχρι σήμερα».

Ο δημιουργός καταλήγει: «Η ταινία είναι μια υπενθύμιση της συλλογικής μας ανάγκης για αλήθεια, δικαιοσύνη και μνήμη – ακόμα και 40 χρόνια μετά».

Μυθοπλαστική ταινία για το Χέιζελ το 2026

Το τραγικό γεγονός του 1985 θα αποτελέσει και το θέμα της ταινίας Heysel 85 της βελγορουμάνας σκηνοθέτιδος Teodora Ana Mihai, που θα προβληθεί στους βελγικούς κινηματογράφους το φθινόπωρο του 2026. Η ταινία θα αφηγείται την τραγωδία μέσα από φανταστικούς χαρακτήρες, εστιάζοντας στην ιστορία της Μαρί, κόρης του δημάρχου των Βρυξελλών, της εκπροσώπου Τύπου του και ενός δημοσιογράφου ιταλικής καταγωγής.

Προβολές του ντοκιμαντέρ Heysel 1985 – Dans l’enfer de la foule
(Παραγωγή 2024, 90 λεπτά)

• RTBF La Une: 23 Μαΐου, 20:25

• RTBF La Trois: 1 Ιουνίου, 22:20

• VRT Canvas: 29 Μαΐου, 20:10

• Arte: 3 Ιουνίου, 22:50

The post Χέιζελ, 40 χρόνια μετά: τελετές μνήμης σε Βρυξέλλες, Τορίνο και Λίβερπουλ φωτίζουν την ανθρώπινη διάσταση appeared first on .

Το Τορίνο παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στον πειραματισμό και την καινοτομία, αξιοποιώντας την πλούσια ιστορία και τη βιομηχανική κληρονομιά του για την αντιμετώπιση τόσο των σημερινών όσο και των μελλοντικών αστικών προκλήσεων. Η Μπράγκα έχει αναπτύξει μια σειρά καινοτόμων λύσεων, από συνεργατικούς σχηματισμούς που βασίζονται στην τεχνολογία έως πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες, και έχει δημιουργήσει ένα ισχυρό οικοσύστημα καινοτομίας με έμφαση στη συνεργασία και τη συμμετοχικότητα.

Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2024 στη Λισαβόνα στη διάσκεψη κορυφής για το διαδίκτυο, μία από τις μεγαλύτερες τεχνολογικές εκδηλώσεις στον κόσμο. Η επίτροπος Ιλιάνα Ιβάνοβα απένειμε τα βραβεία σε πόλεις που έχουν ενσωματώσει την καινοτομία στην καθημερινή αστική ζωή, προωθώντας βιώσιμες, χωρίς αποκλεισμούς και ανθεκτικές κοινότητες. Η τελετή συγκέντρωσε τους δημάρχους από τις νικήτριες πόλεις και τους προηγούμενους νικητές του iCapital.

Εκτός από τους νικητές της κύριας κατηγορίας, η Επιτροπή ανακοίνωσε την 1η και 2η επιλαχούσα για κάθε κατηγορία:

Κατηγορία «Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Καινοτομίας»

Τορίνο (Ιταλία)
Εσπού (Espoo, Φινλανδία) 2η θέση
Δυτικά Μίντλαντς (West Midlands, ΗΒ) 3η θέση

Κατηγορία European Rising Innovative City

Μπράγκα (Πορτογαλία)
Λίντζ (Linz, Αυστρία) 2η θέση
Ουλού (Oulu, Φινλανδία) 3η θέση

Ο νικητής της κατηγορίας «Πρωτεύουσα Καινοτομίας της Ευρώπης», το Τορίνο, έλαβε βραβείο 1 εκατ. ευρώ, ενώ οι δύο επιλαχόντες έλαβαν 100,000 ευρώ η καθεμία. Η νικήτρια της κατηγορίας European Rising Innovative City, Μπράγκα, έλαβε 500,000 ευρώ και οι δύο επιλαχούσες πόλεις έλαβαν η κάθε μία από 50,000.

The post Το Τορίνο και η Μπράγκα κερδίζουν το βραβείο Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Καινοτομίας appeared first on .

Η Kalush Orchestra με το τραγούδι «Stefania» θριάμβευσε στον διαγωνισμό τραγουδιού, σε μια συναισθηματικά φορτισμένη ατμόσφαιρα λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.

Το νικητήριο τραγούδι, που συνδύασε την ραπ με παραδοσιακά ακούσματα, ήταν ένας φόρος τιμής στη μητέρα του frontman του συγκροτήματος, Όλεχ Πσιουκ.

Η ελληνική συμμετοχή με την Αμάντα Γεωργιάδη και το «Die Together» κατάφερε να πλασαριστεί στην πρώτη 10άδα και συγκεκριμένα να καταλάβει την 8η θέση μεταξύ των 25 χωρών.

Αντιθέτως, το Βέλγιο κατέκτησε μόλις την 19η θέση, καθώς ο Jérémie Makiese και το «Miss You» δεν κατάφεραν να εντυπωσιάσουν, παρά την προηγούμενη επιτυχία στον ημιτελικό.

Αναλυτικά η κατάταξη: 

1. Ουκρανία (631 β.)
2. Ηνωμένο Βασίλειο (466 β.)
3. Ισπανία (459 β.)
4. Σουηδία (438 β.)
5. Σερβία (312 β.)
6. Ιταλία (268 β.)
7. Μολδαβία (253 β.)
8. Ελλάδα (215 β.)
9. Πορτογαλία (207 β.)
10. Νορβηγία (182 β.)
11. Ολλανδία (171 β.)
12. Πολωνία (151 β.)
13. Εσθονία (141 β.)
14. Λιθουανία (128 β.)
15. Αυστραλία (125 β.)
16. Αζερμπαϊτζάν (106 β.)
17. Ελβετία (78 β.)
18. Ρουμανία (65 β.)
19. Βέλγιο (64 β.)
20. Αρμενία (61 β.)
21. Φινλανδία (38 β.)
22. Τσεχία (38 β.)
23. Ισλανδία (20 β.)
24. Γαλλία (17 β.)
25. Γερμανία (6 β.)

The post Eurovision 2022: H Ουκρανία νικήτρια στον 66ο διαγωνισμό τραγουδιού appeared first on .