Κυρία Παπάζογλου, λίγα χρόνια μετά από την συμμετοχή σας στην φιλανθρωπική εκδήλωση «12 Ώρες για την Ελλάδα», θα έχουμε τη χαρά να σας απολαύσουμε και πάλι στις Βρυξέλλες στη μουσική παράσταση «Ξενιτειάς μνήμες: Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω!» από το «BIZARRE DREAM». Πείτε μας δύο λόγια για το πως φτάσαμε στην όμορφη συνέργεια.

Η συναυλία που δώσαμε στις Βρυξέλλες για τη φιλανθρωπική εκδήλωση με τον Παντελή Θαλασσινό και τους Τακίμ, είχε τόση θέρμη και παλμό που μου έχει μείνει αξέχαστη! Αυτήν τη φορά όμως έρχομαι ως καλεσμένη του Δήμου Αγγελούση και θα τραγουδήσουμε μαζί με τον Μπάμπη Τσέρτο τα τραγούδια του Δήμου, που αποτελούν μέρος ενός Μουσικού αναλογίου που αφορά σε μνήμες της ξενιτειάς.

Όπως γνωρίζετε ήδη γεννήθηκα στις Βρυξέλλες και έζησα εκεί τα πρώτα 6 χρόνια της ζωής μου. Αυτό το κάλεσμα του Δήμου λοιπόν που έγινε μέσω του μπουζουξή και ενορχηστρωτή Βαγγέλη Μαχαίρα, μου δίνει την ευκαιρία με ένα εντελώς καινούριο υλικό να επανέλθω στο μέρος από όπου ξεκίνησε η ζωή μου. Μου μοιάζει σαν προσωπικός επαναπροσδιορισμός. Ως εκ τούτου δεν είναι καθόλου τυχαία αυτή η μουσική μας συνάντηση με τον Δήμο Αγγελούση.

Παιδικά χρόνια στις Βρυξέλλες, με «δυνατές» ποντιακές ρίζες, πείτε μας αν οι λέξεις κλειδιά της παράστασης «Νοσταλγία, Μνήμη, Ξεριζωμός», κερδίζουν ένα σημαντικό χώρο στη μουσική σας πορεία;

Νοσταλγία, Μνήμη και Ξεριζωμός είναι οι ρίζες της πορείας μου βαθιά χαραγμένες στην ψυχή μου. Πάντα λέω πως προέρχομαι από παππούδες πρόσφυγες και γονείς μετανάστες. Ακόμη και εδώ στην Ελλάδα έφυγα απ’τη Θεσσαλονίκη, όπου μεγάλωσα, εγκατέλειψα το πατρικό μου και ήρθα να ζήσω και να δουλέψω στην Αθήνα ολομόναχη χωρίς να γνωρίζω κανέναν. Οπότε αυτές οι έννοιες με ακολουθούν κατά πόδας.

Ο πατέρας μου Πόντιος και η μάνα μου Ροδίτισσα γνωρίστηκαν το1970 στις Βρυξέλλες. Είχαν έρθει ως οικονομικοί μετανάστες. Έχω πολλές μνήμες από την εποχή του Βελγίου(1972-1978), γνωρίζω πολλές ιστορίες από εξιστορήσεις των δικών μου, μου έχουν μεταφέρει τον πόνο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Το λαϊκό τραγούδι με προεξάρχοντα τον Στέλιο Καζαντζίδη ήταν το βασικό άκουσμα στο σπίτι μου. Οι λυγμοί των τραγουδιστών εκείνης της εποχής είναι μες στα αυτιά μου και στην ψυχή μου σφραγισμένοι. Η γιαγιά μου μου έλεγε πως όταν έφυγε ο πατέρας μου για το Βέλγιο 19 χρονών πότιζε τα χωράφια όπου δούλευε με τα δάκρυά της. Χωρίς να έχουν καμιά επικοινωνία, που κινητά και τηλεοράσεις… ένα σταθερό τηλέφωνο στο καφενείο του χωριού μόνο υπήρχε. Αν αυτά σήμερα ακούγονται παράξενα, εξωπραγματικά ή αστεία σας πληροφορώ πως ήταν η θλιβερή πραγματικότητα μιας εποχής και μιας γενιάς ολόκληρης. Αυτά όλα λοιπόν τα κουβαλάω μέσα μου και είναι τα φυλαχτά μου. Και τα τραγούδια εκείνης της εποχής είναι η παρηγοριά μου.

Ποιος ο ρόλος της ελληνικής μουσικής και των τραγουδιών στην σύνδεση της ομογένειας με την ιστορία της πατρίδας;

Όπως προανέφερα ο Καζαντζίδης με τη φωνή του και τα τραγούδια του μαζί με τους άλλους ομότεχνούς του εκείνης της εποχής ήταν η παραμυθία και η ανάσα των ομογενών. Ήταν ο συνδετικός κρίκος με την πικρή πατρίδα, στην οποία δε μπορούσαν να ζήσουν και αναγκάζονταν να ξενιτευτούν για μια καλύτερη ζωή. Με το τίμημα να αφήσουν πίσω τους τα πάντα και τους πάντες. Έτσι το λαικό αλλά και το παραδοσιακό τραγούδι έγινε η πατρίδα τους. Εκεί ακούμπησαν τον πόνο τους, τις αναμνήσεις τους και την καρδιά τους για να μπορέσουν να επιβιώσουν στη σκληρή τους πραγματικότητα.

Έχετε ταξιδέψει ανά τον κόσμο και έχετε βρεθεί καλλιτεχνικά απέναντι σε Έλληνες ομογενείς, διαφορετικών χωρών και ηπείρων. Ποιες οι διαφορές και ποιοι οι κοινοί τόποι;

Έχω παρατηρήσει ότι οι Έλληνες δεν αλλάζουν όπου και να πάνε! Και μάλιστα οι ομογενείς διατηρούν τις παραδόσεις και τα έθιμα περισσότερο από ό,τι εμείς στην Ελλάδα. Δεν ξεχνούν τις ρίζες τους. Το μόνο που αλλάζει είναι ότι σε κάθε χώρα μιλάνε την τοπική γλώσσα! Κατά τα άλλα δε χάνουν την ελληνικότητά τους, την αγάπη τους για την πατρίδα και βέβαια τη λαική μας μουσική που πάντα τους συντροφεύει!

Μέσα από το εντυπωσιακό μουσική πορεία και βιογραφικό σας ξεχωρίζουμε σε αυτή μας τη συνέντευξη τα ταξίδια σας στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ. Ποιες είναι οι σκέψεις σας ως καλλιτέχνιδα απέναντι σε αυτές τις ριζωμένες αντιμαχίες;

Έχω ταξιδέψει και δώσει συναυλίες και στις δύο χώρες αλλά κυρίως στο Ισραήλ που αγαπούν πολύ τη μουσική μας και είμαστε εκεί εξαιρετικά δημοφιλείς οι Έλληνες καλλιτέχνες. Έχω λοιπόν φίλους και Ισραηλίτες και Άραβες Παλαιστίνιους. Η λύση είναι μόνο η Ειρήνη, η αδελφοποίηση και η αγάπη. Όλα τα άλλα είναι πολιτικά παιχνίδια και εμπαιγμοί, συμφέροντα, παγκόσμιες ανακατατάξεις, τρομοκρατία, εκφοβισμός, βιομηχανίες όπλων και οι λαοί μαριονέτες στα χέρια αυτών που κινούν τα νήματα της ιστορίας των λαών.

Κρίμα. Είναι μεγάλη η πίκρα να βλέπεις λαούς να αλληλοσπαράσσονται και το πιο οδυνηρό να την πληρώνουν μικρά παιδιά. Οι πόλεμοι είναι αδικαιολόγητα παγκόσμια εγκλήματα. Οι άνθρωποι και οι λαοί οφείλουν να μάθουν να σέβονται ο ένας την ιστορία του άλλου και να ζουν αρμονικά. Να είναι ο άνθρωπος για τον άνθρωπο και όχι εναντίον του. Αυτή θα είναι η μεγάλη νίκη για την ανθρωπότητα!

Υπάρχει συνταγή για επιτυχία στο χώρο σας; Ποιες οι σκέψεις σας όταν ένας νέος άνθρωπος σας λέει ότι θέλει να ακολουθήσει τα βήματα σας;

Ο χώρος μας, όπως όλοι οι χώροι, έχει κάποιους άτυπους κανόνες με τους οποίους λειτουργεί. Πιστεύω πως είναι πολλοί οι παράγοντες για την επιτυχία.

Το ταλέντο σίγουρα, το ταλέντο στη διπλωματία, κάποιες κινήσεις ματ, το σωστό τάιμινγκ, οι επιλογές και βέβαια πόση δουλειά θα «ρίξεις». Στις μέρες μας όμως όλα γίνονται για την εικόνα, με μεγάλη ταχύτητα και είναι πιο επιφανειακά από παλιότερα, άνευ ουσίας δηλαδή. Δίνεται έμφαση στο έξω και όχι στο μέσα…. Όμως όποιος το αγαπάει πολύ το τραγούδι και έχει ταλέντο και γνώση, γιατί κι αυτήν τη θεωρώ απαραίτητη, ας κυνηγήσει το όνειρό του. Το πολύ πολύ να τον βγάλει σε άλλο μονοπάτι! Εγώ δε θέλω να απογοητεύω τους νεότερους και έχουμε αξιόλογους νέους καλλιτέχνες αλλά ελλείψει δισκογραφίας και ξεσκαρταρίσματος χάνονται οι αξίες. Δηλαδή σε επιλέγουν για δουλειά με βάση τους followers και όχι το ταλέντο! Αν είναι δυνατόν…

Ποια τα επόμενα μουσικά σας σχέδια;

Μετά τις εμφανίσεις μου στο Βέλγιο με τα τραγούδια του Δήμου Αγγελούση, έχω τη χαρά να ξεκινήσω εμφανίσεις με έναν μοναδικό καλλιτέχνη, τον Haig Yazdjan και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Επίσης θα κάνω κάποιες εμφανίσεις στην Κύπρο ενώ προχωράει το πρότζεκτ μου « Οι δικές μας ξένες» για την Εσκενάζυ, τη Χασκίλ και τη Νίνου. Τον Μάρτη με περιμενει μια περιοδεία σε Αμερική Καναδά. Και ευελπιστώ μες στην Άνοιξη να κυκλοφορήσουν τα τέσσερα ολοκαίνουρια τραγούδια που έχω κάνει με τον εκπληκτικό Αντώνη Απέργη. Αυτά τα ολίγα!

Ανυπομονώ να σας δω όλους από κοντά!

«Ξενιτειάς μνήμες: Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω!»
«Μουσικό Αναλόγιο» του Δήμου Αγγελούση

Θέατρο: “GC de Lijsterbes”
Lijsterbessenbomenlaan 6,
1950 Brussels

Ημερομηνίες & Ώρες Παραστάσεων
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2023 στις 8μμ.
Σάβαττο 18 Νοεμβρίου 2023 στις 8μμ.
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2023 στις 6μμ.

Γλώσσα: Ελληνικά, ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΙ: Αγγλικά

Χορηγός επικοινωνίας: Newsville

Eισιτήρια, εδώ
και Βιβλιοπωλείο Περίπλους (rue Froissart 115, τηλ. : 02 2309355)
Για κρατήσεις:
e-mail: bizarre.dream4@gmail.com
Τηλ.: 0473 946194

Τιμή εισιτηρίου: 30 ευρώ

Photos: Newsville.be

The post Η Σοφία Παπάζογλου στις Βρυξέλλες στη μουσική παράσταση «Ξενιτειάς μνήμες» appeared first on .

Νοσταλγία. Μνήμη. Ξεριζωμός. Άνθρωποι που έφυγαν για μια νέα ζωή στο άγνωστο και άλλοι που αναγκάστηκαν να φύγουν. Από τον νόστο του Οδυσσέα για την επιστροφή στην πατρίδα, στην μικρασιατική καταστροφή, στην μετανάστευση στην Αμερική, στις φάμπρικες της Γερμανίας και στου Βελγίου τις στοές, στο «brain – drain» των τελευταίων χρόνων. Συνεχείς διαδρομές πάνω σε έναν χάρτη διατρέχουν και διαπερνούν το χρόνο. Ιστορίες του τότε, του τώρα, έρχονται να συνοδέψουν μια μουσική βραδιά με τραγούδια για την ξενιτιά, την επιστροφή στην πατρίδα ή έστω την ελπίδα για αυτήν.

«Ξενιτειάς μνήμες: Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω!»
«Μουσικό Αναλόγιο» του Δήμου Αγγελούση

Θέατρο: “GC de Lijsterbes”
Lijsterbessenbomenlaan 6,
1950 Brussels

Ημερομηνίες & Ώρες Παραστάσεων
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2023 στις 8μμ.
Σάβαττο 18 Νοεμβρίου 2023 στις 8μμ.
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2023 στις 6μμ.

Γλώσσα: Ελληνικά, ΥΠΕΡΤΙΤΛΟΙ: Αγγλικά

Χορηγός επικοινωνίας: Newsville

Eισιτήρια, εδώ
και Βιβλιοπωλείο Περίπλους (rue Froissart 115, τηλ. : 02 2309355)
Για κρατήσεις:
e-mail: bizarre.dream4@gmail.com
Τηλ.: 0473 946194

Τιμή εισιτηρίου: 30 ευρώ

Παραγωγή : Bizarre Dream A.s.b.l
Καλλιτεχνική & σκηνοθετική επιμέλεια : Δήμος Αγγελούσης & Ελένη Αγγελούση
Καλλιτεχνικός σύμβουλος : Νικαίτη Κοντούρη
Σύμβουλος δραματουργίας: Έλλη Ανδριτσοπούλου
Κείμενα: Δήμος Αγγελούσης & και φοιτητές του τμήματος θεατρικών σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α).
Μουσική επιμέλεια-ενορχήστρωση: Βαγγέλης Μαχαίρας
Στίχοι & μουσική τραγουδιών: Δήμος Αγγελούσης
Τραγουδούν: Σοφία Παπάζογλου & Μπάμπης Τσέρτος
Παίζουν οι μουσικοί: Βαγγέλης Μαχαίρας (Μπουζούκι, Λαούτο), Χρήστος Θεοδώρου (Πιάνο)
Σκηνικά – Κουστούμια: Αντα Σωτηροπούλου
Κατασκευή σκηνικών & αντικειμένων σκηνής: Τάσος Φιλιππίδης

Αφηγούνται/παίζουν (με αλφαβητική σειρά) :
Αγγελούση Ελένη
Ελίζα Devillers
Ισμαήλ Νικολάου
Έλσα Παπαδοπούλου
Νικόλας Τριανταφύλλου
Θάνος Χαμπέρης

Μακιγιάζ: Βασιλική Σπύρου
Ζωγραφιά αφίσας: Χρήστος Πάντσιος
Επιμέλεια του έντυπου προγράμματος παράστασης: Έλλη Ανδριτσοπούλου
Χορηγοί επικοινωνίας: Newsville.be, more.com, βιβλιοπωλείο Periple, SuperGreeks, Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών (ΕΚΒ), Χωρίς Κανένα Πρόγραμμα.

The post «Ξενιτειάς μνήμες: Τι να θυμηθώ, τι να ξεχάσω!» – μια μουσική παράσταση από το «BIZARRE DREAM» appeared first on .

Μπορεί να διανύουν αισίως τον έκτο χρόνο όπου οι «12 Ώρες για την Ελλάδα» διοργανώνονται στις Βρυξέλλες, όμως το ενδιαφέρον –όσο φυσικά και η ανάγκη- δεν φθίνει ποτέ. Τουλάχιστον αυτό εισπράξαμε κρίνοντας τόσο από την μαζική προσέλευση Ελλήνων και ξένων , όσο κυρίως από το θερμό χειροκρότημα στο τέλος της μουσικής παράστασης.

Μιας παράστασης που φέτος είχε καθαρά παραδοσιακό ελληνικό χαρακτήρα, αφού επί σκηνής βρέθηκαν 3 σημαντικοί εκπρόσωποι της ελληνικής μουσικής σκηνής. Η εξαιρετική Σοφία Παπάζογλου, ο πάντα αγαπητός και συνεπής Παντελής Θαλασσινός και οι Τακίμ, ένα νέο (ηλικιακά) σχήμα, αλλά προσηλωμένο με σεβασμό στην ελληνική παράδοση.

Η διοργάνωση, που ξεκίνησε το 2012 από τον Jimmy Jamar με σκοπό την προβολή της Ελλάδας, εν μέσω κρίσης, συνεχίστηκε τα τελευταία χρόνια –και με συνοδοιπόρο το International Fountation for Greece- παρέχοντας βοήθεια (θέρμανση) στα σχολεία της βορείου Ελλάδος. Φέτος, προστέθηκε και το νησί της Σαμοθράκης, το οποίο επλήγησε από τις καταστροφικές βροχοπτώσεις τον περασμένο Σεπτέμβριο. Αξίζει μάλιστα να αναφέρουμε πως για αυτόν τον σκοπό, στα τρία κουτιά που κυκλοφόρησαν ανάμεσα στο κοινό, συγκεντρώθηκε ένα ποσό κοντά στα 2.500 ευρώ προς βοήθεια των κατοίκων της Σαμοθράκης.

Επιπλέον, για τον σκοπό των 12 Ωρών, ο ΚΥΚΛΟΣ δώρισε 20 εισιτήρια (αξίας 340 €) ενώ η Ελληνική Χορωδία δώρισε 300 €. Τέλος, η οργάνωση Association des Femmes d’Europe δώρισε 2,000€.

Την εκδήλωση άνοιξε η Ελληνική Χορωδία Βρυξελλών, υπό την διεύθυνση του Χρήστου Γκακούδη και την συνοδεία στο πιάνο του βραβευμένου σολίστα Αλέξανδρου Σαρακενίδη. Η Ελληνική Χορωδία ερμήνευσε τέσσερα παραδοσιακά τραγούδια, για να παραδώσει την σκυτάλη στους Τακίμ (Θωμά Κωνσταντίνου στο ούτι / λαγούτο, Αλέξανδρο Αρκαδόπουλο στο κλαρίνο, Γιώργο Μαρινάκη στο βιολί, Πάνο Δημητρακόπουλο στο κανονάκι, Κώστα Μερετάκη στα κρουστά και Γιάννη Πλαγιαννάκο στο μπάσο), οι οποίοι ζέσταναν το κοινό στην κατάμεστη salle de Medeleine για να ακολουθήσουν επί σκηνής αρχικά η Σοφία Παπάζογλου και εν συνεχεία ο Παντελής Θαλασσινός. Κοντά στους καλλιτέχνες -οι οποίοι ερμήνευσαν τραγούδια τόσο της προσωπικής τους δισκογραφίας όσο και παραδοσιακά, ρυθμούς και μελωδίες από όλη την Ελλάδα-, βρέθηκε η χορευτική ομάδα του Λυκείου Ελληνίδων Βρυξελλών η οποία με ξεχωριστή ζωντάνια ξεσήκωσε τους παρευρισκόμενους σε χορό μέχρι το τέλος της μουσικής βραδιάς.

Κάπου εκεί, η αυλαία έπεσε, με το κέφι ψηλά και την καρδιά ακόμα ψηλότερα. Αν θα υπάρξει συνέχεια; Η ανάγκη παραμένει… όχι μόνο για την έμπρακτη βοήθεια στην Ελλάδα, αλλά και για την καλή και ποιοτική ελληνική μουσική. Δύο στοιχεία που μάλλον δίνουν μια εικόνα του τι μέλει γενέσθαι.

Περισσότερες φωτογραφίες από την βραδιά, μπορείτε να δείτε εδώ. 

Φωτογραφίες: D. Navridis / Newsville.be
Video: Nyx Clips / Newsville.be

The post Για έκτη χρονιά οι 12 Ώρες για την Ελλάδα ήταν πάλι εδώ, με την ίδια επιτυχία appeared first on .