Η Josepha Delmotte, 102 ετών, λαμβάνει μια δόση του εμβολίου Pfizer-BioNTech στον οίκο ευγηρίας «La Bonne Maison de Bouzanton» κατά τη διάρκεια του πρώτου εμβολιασμού το Βέλγιο. Μονς, 28 Δεκεμβρίου 2020.

Το 2020 η πανδημία του Covid-19 δεν επέτρεψε στην ελληνική ομογένεια στο Βέλγιο να έχει την πλούσια κοινωνική και πολιτιστική ζωή των προηγούμενων χρόνων.

Η δύστροπη αυτή χρονιά μας έφερε δημοσιογραφικά στην ανάγκη της στενάχωρης παρακολούθησης της εξάπλωσης του ιού, στην καταγραφή δυσάρεστων αριθμών, στην αποτύπωση μιας πρωτόγνωρης πραγματικότητας για την οποία κανείς μας δεν ήταν προετοιμασμένος. Παρόλα αυτά «ξεφυλλίζοντας» το φετινό φωτογραφικό πορτφόλιο τού πάντα ετοιμοπόλεμου Αλέξανδρου Μιχαηλίδη φτάνουμε σε μία σειρά από εντυπωσιακές εικόνες οι οποίες ξαναζωντανεύουν με τον πιο παραστατικό τρόπο τα κύρια γεγονότα των 12 τελευταίων μηνών. Πολλές από αυτές δημοσιεύτηκαν σε σημαντικά Μέσα Ενημέρωσης ενώ άλλες καταξιώθηκαν μέσα από την συμμετοχή του Αλέξανδρου σε διεθνείς διαγωνισμούς φωτογραφίας.

Η συνάντηση μας για την συνέντευξη και την γιορτινή φωτογράφιση του Έλληνα φωτογράφου έγινε στο κέντρο των Βρυξελλών, κοντά στην Sainte-Catherine. Κάπου εκεί ξεκινήσαμε να μιλάμε για την χρονιά που σε λίγο μας αφήνει, αλλά και για την καινούργια, το 2021, που όλοι θέλουμε να πιστεύουμε πως θα είναι πιο αισιόδοξη.

Ο ηγέτης του Βρετανικού Κόμματος Brexit, Nigel Farage, κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Βρυξέλλες, 29 Ιανουαρίου 2020.

Αλέξανδρε, μετά από δύο εντυπωσιακές φωτογραφικές χρονιές για εσένα, με διακρίσεις αλλά και βραβεύσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς φωτογραφίας, ήρθε ένα ισοπεδωτικό -για πολλούς- 2020, με περιορισμό μετακινήσεων, με υποχρεωτική αποχή από ταξίδια, με νέους κανόνες στη ζωή μας. Ποιες οι σκέψεις σου, σε προσωπικό επίπεδο, για την πολύ ιδιαίτερη χρονιά που βιώσαμε; 

Σε αυτή τη περίοδο ο οδηγός επιβίωσης και το κλειδί της επιτυχίας για να μπορέσει κάποιος να ανταπεξέλθει σε όλη αυτή τη νέα κατάσταση, πιστεύω πως είναι η προσαρμοστικότητα. Να μπορεί δηλαδή κάποιος ή κάποια να προσαρμοστεί γρήγορα στο νέο περιβάλλον, να είναι διορατικός, να μπορεί να αφουγκραστεί τα γεγονότα και μέχρι ενός σημείου, παρατηρώντας τι γίνεται γύρω στο κόσμο, να προβλέπει πως θα εξελιχθεί μια κατάσταση.

Ένα από τα πολλά πράγματα που άλλαξαν στην καθημερινότητα και στη δουλειά μας, είναι ακόμα κι ο εξοπλισμός που χρησιμοποιούμε για να προστατευτούμε. Δεν είχα καλύψει ποτέ κάποια πανδημία, κι έτσι δεν είχα ιδέα πως γίνεται αυτό. Μέχρι τότε η μόνη μάσκα που ήξερα και φορούσα ήταν μια μάσκα αερίων για τα δακρυγόνα. Κι όμως, σήμερα μας συνοδεύει παντού.

Σε προσωπικό επίπεδο, παρόλο που υπήρξε τελικά κάπως παραγωγικό φωτογραφικά, το 2020 αφήνει μια αίσθηση τρομερής αμηχανίας, όπως του να τραβάς την κουρτίνα και από πίσω να είναι ο Mr Zong γυμνός, στο ντους. Εκεί σαστίζεις και δε μπορείς καν να τραβήξεις την κουρτίνα, απλά σκέφτεσαι «φύγε κακό απ’ τα μάτια μου».

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen επισκέπτεται το AI Xperience Center στο VUB (Vrije Universiteit Brussels). Βρυξέλλες,18 Φεβρουαρίου 2020.

Και ενώ η πανδημία δεν έχει δείξει τα δόντια της, στη Γηραιά Ήπειρο η επικαιρότητα στην αρχή του χρόνου συνεχίζει να γεμίζει την ατζέντα: Brexit, η νέα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και το μεταναστευτικό βρίσκονται στα θέματα που μας δίνουν εικόνες. Περιέγραψε μας την δική σου φωτογραφική εμπειρία από την επίσκεψη σου στο νησί της Λέσβου.

Στο νησί έφτασα τις πρώτες μέρες του Μαρτίου σε μια περίοδο όπου η μεταναστευτική κρίση από την άκρη του Έβρου έως την άλλη άκρη του Αιγαίου ήταν σε μεγάλη ένταση, τραβώντας τα φώτα της δημοσιότητας μετά από αρκετό καιρό, παρόλο που οι ροές ανθρώπων από στεριά ή θάλασσα και με κάθε μέσο, δεν είχαν σταματήσει ούτε μέρα εδώ και πολλά χρόνια.

Ένας μετανάστης κρατά ένα μωρό στην άκρη του δρόμου, περπατώντας από το χωριό Σκάλα Συκαμιάς, στο νησί της Λέσβου. Πέμπτη 5 Μαρτίου 2020.

Το καμπ της Μόριας -που καταστράφηκε ολοσχερώς από την τελευταία φωτιά του Σεπτεμβρίου και δεν υπάρχει πια- «φιλοξενούσε» πάνω από 12.000 πρόσφυγες και μετανάστες σε συνθήκες πραγματικά άθλιες στο μεγαλύτερο μέρος του καταυλισμού. Οι αφίξεις προσφύγων και μεταναστών με βάρκες από τα παράλια της Τουρκίας ξαφνικά πλήθυναν και έτσι βρέθηκα εκεί για να καλύψω τον μεγάλο αυτό όγκο που θύμισε εικόνες του 2015.

Μάρτιος 2020 και οι μάσκες κάνουν πλέον αισθητή την «παρουσία» τους στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ οι άδειοι δρόμοι, πλατείες αλλά και γραφεία γίνονται μέρος της καθημερινότητας μας. Μία εικόνα από το άδειο Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες θα σου δώσει ένα ακόμα φωτογραφικό βραβείο. Πως έζησες την ιδιότυπη αυτή παύση εργασιών των θεσμικών οργάνων και τι σήμανε αυτή για την δική σου επαγγελματική καθημερινότητα;

Τα θεσμικά όργανα δεν έπαψαν ποτέ να λειτουργούν στη πραγματικότητα, ωστόσο ο νέος τρόπος που λειτουργούσαν, χωρίς φυσική παρουσία και με τις κοινωνικές αποστάσεις, ήταν – και συνεχίζει να είναι – σαν μια μεγάλη παύση για εμάς.

Οι Σύνοδοι κορυφής και τα Συμβούλια των υπουργών γίνονται στη πλειοψηφία μέσω τηλεδιάσκεψης και σε εξαιρετικές μόνον περιπτώσεις με φυσική παρουσία. Οι συνεντεύξεις τύπου το ίδιο, οπότε αυτό έχει σαν συνέπεια την απουσία ή περιορισμένη παρουσία των φωτογράφων.

Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με προστατευτική μάσκα και γάντια κατά τη διάρκεια της ειδικής συνόδου της ΕΕ για την έγκριση ειδικών μέτρων για τη μείωση των οικονομικών επιπτώσεων από την νόσο του COVID-19. Βρυξέλλες, 26 Μαρτίου 2020
H φωτογραφία απέσπασε το Χάλκινο Βραβείο κατά την απονομή των βραβείων Prix de la Photographie, Paris (PX3) για το 2020.

Επιπλέον όταν υπάρχει κάλυψη σε ένα γεγονός, επιλέγεται κυκλικά ένας μόνο φωτογράφος από τα μεγάλα διεθνή πρακτορεία και ένας από τα μικρότερα και τους freelancers, το γνωστό σε εμάς POOL, οπότε όπως μπορεί κανείς να φανταστεί, η δουλειά έχει περιοριστεί ακόμη περισσότερο, ενώ έχει προστεθεί στα μεγάλα θέματα και ο παράγοντας τύχη. Έτσι, ο όγκος της δουλειάς που είχε να κάνει σε σχέση με αυτό που ονομάζουμε EU bubble (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) μειώθηκε δραματικά.

Τα πράγματα ήταν πάρα πολύ διαφορετικά στην προ COVID εποχή, αφού ταξιδεύαμε, υπήρχαν κοινωνικές εκδηλώσεις, ο τρόπος κάλυψης των γεγονότων ήταν πολύ διαφορετικός. Δεν μπορώ πια να ταξιδέψω τόσο εύκολα, ακόμη και σε γειτονικές χώρες ( Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Λουξεμβούργο) και να βρεθώ μέσα σε λίγες ώρες σε κάποιο γεγονός με την ίδια ευκολία όπως έκανα πριν.

Το Βέλγιο στο πρώτο κύμα της πανδημίας έδωσε από τα πιο αρνητικά στατιστικά νούμερα στην Ευρώπη, με χιλιάδες θανάτους. Ποιες οι σκέψεις σου για την αντιμετώπιση της πανδημίας από το Βελγικό κράτος;

Το Βέλγιο ήρθε αντιμέτωπο με την πανδημία εν μέσω προγραμματικών διαπραγματεύσεων για τη δημιουργία κυβέρνησης, με τις συζητήσεις να διαρκούν πάνω από έναν χρόνο. Αυτό που θα ονομάζαμε με πανικό «ακυβερνησία» στην Ελλάδα -και στο Βέλγιο δεν είναι ποτέ πρώτο θέμα στην επικαιρότητα- άφησε δυστυχώς το αποτύπωμά του στη διαχείριση της κρίσης.

Εργαζόμενοι στον τομέα της περίθαλψης συμμετέχουν σε διαμαρτυρία ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας στο Νοσοκομείο Ixelles. Βρυξέλλες, 23 Ιουνίου 2020.

Από το τέλος Φεβρουαρίου αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε την απρόσμενη δυσκολία της πανδημίας στην Ευρώπη. Για μία ακόμα φορά οι εικόνες από την Βόρεια Ιταλία, το Μπέργκαμο αλλά και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις ήταν το όχημα για την συνειδητοποίηση της κατάστασης. Ποια ήταν η δική σου πρώτη άμεση επαγγελματική εμπειρία στο πρώτο κύμα της πανδημίας; 

Επαγγελματική και προσωπική εμπειρία στη δική μας τη δουλεία, πολλές φορές είναι το ίδιο πράγμα. Έτσι κι εγώ βρέθηκα να φωτογραφίζω τα πράγματα όπως τα βίωνε όλος ο κόσμος, με την εξέλιξη των γεγονότων. Άνθρωποι με μάσκες στο δρόμο, ουρές στα σούπερ μάρκετ και καροτσάκια με χαρτιά υγείας, κλείσιμο μαγαζιών εστίασης, εμπορικών καταστημάτων, μια πόλη άδεια, νεκρή, νοσοκομεία στο peak, μέχρι που φτάσαμε στο πρώτο κύμα της πανδημίας, όπου στο Βέλγιο πέθαιναν πάνω από 400 άνθρωποι την ημέρα από COVID-19.

Εκείνες τις ημέρες, ήρθα σε επαφή με ένα γραφείο κηδειών στη πόλη του Σαρλερουά και θυμάμαι χαρακτηριστικά, ότι ο διευθυντής του γραφείου τελετών μου είπε ότι μέχρι τον Απρίλιο είχαν κάνει όσες κηδείες κάνουν μέσο όρο όλη τη χρονιά. Την ημέρα που επισκέφθηκα το γραφείο ήταν προγραμματισμένες να γίνουν 10 κηδείες, το γραφείο ετοίμαζε άλλες 8 και είχαν ειδοποιηθεί να παραλάβουν άλλους 15 νεκρούς.

Όταν φτάσαμε στο νεκροτομείο, έπρεπε να ακολουθήσω το ειδικό πρωτόκολλο  λόγω της πανδημίας και να φορέσω για πρώτη φορά ολόσωμη στολή προστασίας και ενισχυμένη μάσκα προστασίας. Ο χώρος ήταν γεμάτος με φέρετρα και σακούλες με πτώματα, η μυρωδιά του  θανάτου ήταν έντονη στο χώρο. Όπως και στα νοσοκομεία που απαγορεύεται η επαφή με συγγενείς, το ίδιο ισχύει και στη διαδικασία παραλαβής και προετοιμασίας του νεκρού. Το σώμα παραλαμβάνεται γυμνό με το σεντόνι του κρεβατιού ή με τη νυχτικιά του νοσοκομείου και αφού τοποθετείται στο φέρετρο και σφραγίζεται, ακολουθεί η καύση ή η ταφή, χωρίς προετοιμασίες και καλλωπισμούς.

Μέλος του ιατρικού προσωπικού μιλά με έναν ασθενή κρατώντας το χέρι του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ICU) για ασθενείς με COVID-19, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λιέγης. 5 Μαΐου 2020.

Πέρα από την αντικειμενική δυσκολία, η φωτογράφιση -πρωτόγνωρων για το κοινό- εικόνων όπως είναι τα νοσοκομεία αναφοράς, οι γεμάτες ΜΕΘ ή τα νεκροτομεία, εγείρει ηθικά διλήμματα;

Ως επαγγελματίας δεν είχα κανένα ηθικό δίλημμα, καθώς προσπάθησα να κάνω το καλύτερο που μπορούσα μέσα από τις φωτογραφίες μου για να μην προσβάλλω τους ασθενείς και τη μνήμη των θυμάτων. Ο καλύτερος τρόπος προβολής της πραγματικότητας μπορεί να μην είναι πάντα ο πιο εκλεπτυσμένος, αλλά η κάλυψη της πανδημίας ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει.

Οι φωτογράφοι και οι δημοσιογράφοι δεν θεωρούνται άδικα βασικοί εργαζόμενοι, πράγμα που σημαίνει ότι μαζί με το ιατρικό προσωπικό και μερικές άλλες κατηγορίες επαγγελμάτων, εξαιρούνται των περιορισμών στην κυκλοφορία, ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσεων. Η δουλειά μας έρχεται τελικά για να διασφαλίσει – τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό – τον σεβασμό των δημοκρατικών αξιών κατά την εφαρμογή μέτρων έκτακτης ανάγκης.

Από τις πιο δυνατές -ομογενειακού χαρακτήρα και όχι μόνο- εικόνες που είδαμε αυτή την χρονιά ήταν αυτές που μας έδωσες μέσα από τον Μητροπολιτικό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, στην Λειτουργία της Ανάστασης. Πως θυμάσαι αυτή την μοναδική στα χρονικά φωτογραφική στιγμή;

Πραγματικά δεν περίμενα ποτέ ότι θα φωτογράφιζα την Αναστάσιμη λειτουργία κεκλεισμένων των θυρών. Σε σχέση με άλλες χρονιές το θέαμα ήταν πρωτόγνωρο και μοναδικό, ωστόσο σήμερα, η εικόνα μιας άδειας εκκλησίας την περίοδο των εορτών, δεν προκαλεί πια εντύπωση.

Ο Μητροπολίτης Βελγίου, Αθηναγόρας, κατά την διάρκεια της Αναστάσιμου Ακολουθίας, στον Μητροπολιτικό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών. Βρυξέλλες, 18 Απριλίου 2020.

Η είσοδος των καλοκαιρινών μηνών και το άνοιγμα από το lockdown άλλαξαν την θεματική στην ειδησιογραφία. Ποιες είναι οι εικόνες εκείνες που συγκρατείς από την περίοδο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές;

Η δολοφονία του George Floyd από αστυνομικούς στην Αμερική προκάλεσε ένα τεράστιο κίνημα διαμαρτυριών που εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, λαμβάνοντας κατά τόπους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στο Βέλγιο για παράδειγμα, οι διαδηλώσεις συνοδεύτηκαν από βανδαλισμούς στα αγάλματα του τέως βασιλιά Λεοπόλδου ΙΙ σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς ο ίδιος ευθύνεται για τις θηριωδίες στο Κονγκό, όταν αυτό αποτελούσε αποικία του Βελγίου. Οι απόγονοι των τότε σκλάβων του Λεοπόλδου έκαναν το κίνημα των Black Lives Matter δικό τους για τα 10 εκατομμύρια βασανισθέντων με ειδεχθή τρόπο και τελικά εκτελεσθέντων ιθαγενών εργατών.

Άγαλμα του τέως μονάρχη του Βελγίου, Λεοπόλδου Β”, βανδαλισμένο με κόκκινη μπογιά και γκράφιτι. Βρυξέλλες, 10 Ιουνίου 2020.

Για πρώτη φορά βλέπουμε εναέρια φωτογραφία σου στα τέλη Ιουνίου. Τι σε οδήγησε στην επιλογή φωτογραφιών από drone; Πόσο διαφορετική ήταν για εσένα η πρώτη αυτή εμπειρία;

Ήταν ένα είδος φωτογραφίας που μου άρεσε πολύ, το παρακολουθώ όπως αυτό εξελίσσεται τεχνολογικά και αισθητικά εδώ και αρκετό καιρό, είναι κάτι πέρα από τα συνηθισμένα και ήθελα να το δοκιμάσω εδώ και πολύ καιρό. Σαν πρωτάρης μπορώ να πω, ότι όλα είναι θέμα εξάσκησης και ενασχόλησης με το drone. Είναι φοβερή εμπειρία και ευκολία να μπορείς να φωτογραφήσεις ή να βιντεοσκοπήσεις κάτι χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις με ελικόπτερο ή αεροπλάνο.

Αεροφωτογραφία με χρήση drone του εμβληματικού λόφου της Ακρόπολης, του Παρθενώνα και του διάσημου θεάτρου του Διονύσου στην Αθήνα, 5 Αυγούστου 2020

Στην αρχή, ήμουν διστακτικός για το αν θα άξιζε να επενδύσω σε κάτι που θα ήθελα να είναι ένα ακόμη εργαλείο στη δουλεία μου, ενώ ταυτόχρονα η νομοθεσία στο Βέλγιο είναι πάρα πολύ αυστηρή, απαγορευτική θα έλεγα. Στις Βρυξέλλες το έχω πετάξει μόνο μέσα στο σπίτι μου. Από την άλλη, στην Ελλάδα η αδιαφορία των αρχών για την εφαρμογή των κανόνων που ενώ υπάρχουν για ακόμη μια φορά δεν τηρούνται, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σε γενικές γραμμές, κάποιος που πετάει ένα drone οποιουδήποτε μεγέθους και έχει κέρδος από το υλικό αυτό -το εκμεταλλεύεται δηλαδή για εμπορική χρήση-, πρέπει να έχει δίπλωμα και να το έχει δηλωμένο στην ανάλογη υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας της χώρας.

Από την καινούργια χρονιά, αναμένουμε την εφαρμογή της σχετικής Ευρωπαϊκής οδηγίας, η οποία αναμένεται να αλλάξει αρκετά πράγματα και σίγουρα θα κάνει τις πτήσεις πιο εύκολες και στο Βέλγιο.

Μία από τις μεγαλύτερες φετινές σου επιτυχίες αποτελεί η σειρά φωτογραφιών από Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στην Αθήνα, φωτογραφίες οι οποίες «έπαιξαν» τόσο σε τηλεοπτικά κανάλια όσο και στον έντυπο Τύπο. Έχοντας βιώσει την αντίστοιχη εμπειρία στο Βέλγιο μίλησε μας για τις στιγμές μέσα στην ελληνική ΜΕΘ; 

Στο Βέλγιο είχα μπει να φωτογραφίσω κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας, ενώ σε ΜΕΘ COVID-19 στην Ελλάδα μπήκα λίγες ημέρες πριν το δεύτερο lockdown, δηλαδή στις αρχές Νοεμβρίου. Ο χρονισμός που επέλεξα να καλύψω το θέμα φαίνεται πως ήταν ο πλέον κατάλληλος, καθώς αυτές ήταν και οι πρώτες φωτογραφίες από ΜΕΘ COVID-19 που έβγαιναν στη δημοσιότητα στην αρχή του δεύτερου και πιο σφοδρού κύματος της πανδημίας για την Ελλάδα. Και στις δυο περιπτώσεις, είδα πολύ κουρασμένο και με πολλές ελλείψεις νοσηλευτικό προσωπικό και γιατρούς που έκαναν τα πάντα για τους ασθενείς και ήταν συνεχώς δίπλα τους. Η σκέψη και η αλληλεγγύη μας πρέπει να είναι σε αυτούς τους ανθρώπους.

Τα μέλη του ιατρικού προσωπικού που φορούν πλήρη προστατευτική στολή εργάζονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας για ασθενείς με COVID-19 σε νοσοκομείο της Αθήνας. Νοέμβριος 2020.

Όσο είσαι μέσα στο χώρο υπάρχει πολύ μεγάλη υπερένταση και προσπαθείς να καταλάβεις τι γίνεται και πώς πρέπει να κινηθείς. Την πρώτη φορά που μπήκα σε ΜΕΘ και για τα πρώτα πέντε λεπτά, έπιασα τον εαυτό μου να μη μπορεί να φωτογραφήσει, είχα καθίσει σε μια γωνία και παρατηρούσα πώς κινούταν ο κόσμος, άκουγα τον ήχο των μηχανημάτων, πράγματα πρωτόγνωρα για μένα μέχρι τότε.

Σχετικά με την φωτογραφία από τη ΜΕΘ του νοσοκομείου στην Αθήνα, που με τη βοήθεια μιας νοσηλεύτριας, η ασθενής επικοινωνεί με συγγενείς της μέσω ενός tablet, τα συναισθήματα που ένιωσα εκείνη τη στιγμή δε μπορώ να τα περιγράψω, ένιωσα να ανεβαίνει ένας κόμπος στο λαιμό. Αν και δεν άκουγα τη συνομιλία ή τι προσπαθούσαν να πουν μεταξύ τους γιατί η φωνή της κυρίας έβγαινε με δυσκολία, ήταν από τις πιο συναισθηματικά φορτισμένες εμπειρίες που έχω ζήσει στη ζωή μου.

Τι είναι αυτό που σου έχει λείψει περισσότερο σε αυτή την δύσκολη περίοδο της πανδημίας και ποια είναι τα πράγματα που θα θελήσεις να κάνεις μόλις λήξει ο κύκλος των απαγορεύσεων και των περιορισμών.

Να ταξιδέψω! Μου έχουν λείψει πρώτα απ” όλα τα επαγγελματικά ταξίδια αλλά και τα ταξίδια αναψυχής. Η αρχή των εμβολιασμών στη λήξη αυτού του δύσκολου έτους, φέρνει την ελπίδα ότι ίσως μέσα στο 2021, ίσως κοντά στο καλοκαίρι, να φτάσει το εμβόλιο και σε εμάς αφού φυσικά εμβολιαστούν πρώτα αυτοί που το έχουν ανάγκη. Ίσως λίγο αργότερα λοιπόν, να καταφέρουμε να κάνουμε κάποια πράγματα όπως και πριν, τότε σίγουρα θα ήθελα να πάω με τη σύντροφό μου για φαγητό σε κάποιο εστιατόριο, να πιούμε μία μπίρα σε αγαπημένα στέκια, να επισκεφθούμε κάποιο μουσείο, να δούμε φίλους από κοντά, όπως πρώτα.

Επισκέπτες με προστατευτικές μάσκες στέκονται δίπλα στον πίνακα του Ζακ-Λουί Νταβίντ (1793) «Ο Θάνατος του Μαρά», του δολοφονημένου Γάλλου επαναστάτη ηγέτη Jean-Paul Marat, στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών στις Βρυξέλλες, 19 Μαΐου 2020

Ποια είναι η εικόνα που κρατάς πιο έντονα από το 2020 και γιατί;

Δυστυχώς δε μπορώ να κρατήσω μόνο μια εικόνα από τη χρονιά που φεύγει, σίγουρα έχει να κάνει και με τη φύση της δουλειάς μου. Εικόνες που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ με τη δίκη τους σημασία η καθεμία. Το σφιχταγκάλιασμα δυο μεταναστών στην ακτή της Λέσβου, που μόλις έχουν βγει από τη βάρκα διασχίζοντας τα νερά του Αιγαίου για να φτάσουν από την Τουρκία στη Ελλάδα. Η προετοιμασία των νεκρών από COVID-19 στο νεκροτομείο του Βελγίου και σίγουρα η φωτογραφία από τη ΜΕΘ στην Αθήνα, με την επικοινωνία της ασθενούς μέσω ενός tablet.

Μία ευχή σου για το 2021;

Υγεία για όλους!

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, όπως φαίνεται πίσω από σταγόνες βροχής στο παράθυρο του αυτοκινήτου της, καθώς φεύγει από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες. 11 Δεκεμβρίου 2020

Γρήγορες πληροφορίες για τον Αλέξανδρο Μιχαηλίδη:

Ποια είναι η κάμερα που χρησιμοποιείς αυτή την περίοδο;

Χρησιμοποιώ την Fujifilm X-T3, με τους παρακάτω φακούς: XF 16-55mm f/2.8 R LM, Fujifilm XF 55-200mm F3.5-4.8 R LM OIS και Fujifilm XF 18mm f/2 R.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου φακός;

Ο Fujifilm XF 18mm f/2 R.

Ένας άστεγος κοιμάται σε σταθμό τραμ, μπροστά από διαφήμιση της Golden visa με στόχο Κινέζους πελάτες στην Ελλάδα. Αθήνα, Αύγουστος του 2020.

Ένα φωτογραφικό σου όνειρο;

Κάποια πράγματα τα κρατάω για μένα.

Ένα αγαπημένο ταξίδι που θέλεις να οργανώσεις στο μέλλον;

Στην Ιαπωνία.

Ακτιβιστές μπροστά σε αστυνομικό μπλοκ κατά τη διάρκεια διαδήλωσης της Extinction Rebellion για την κλιματική αλλαγή. Βρυξέλλες, 27 Ιουνίου 2020.

Η πιο δύσκολη επαγγελματική στιγμή μέχρι σήμερα;

Δε μου έρχεται κάποια δύσκολη στιγμή, τις αφήνω πίσω, προτιμώ να κρατάω τις καλές και να συνεχίζω.

Αγαπημένη γωνιά στις Βρυξέλλες;

Πριν τον COVID-19 η Place Saint-Géry, τώρα η Les Galeries Royales Saint-Hubert.

Αγαπημένος λογαριασμός στο Instagram;

Δεν έχω αγαπημένο λογαριασμό, μου αρέσει να ανακαλύπτω καθημερινά νέους φωτογράφους, τάσεις και ιδέες.

Τον Αλέξανδρο Μιχαηλίδη τον βρίσκουμε στο Facebook και στο instagram.
Έχει συμμετάσχει και λάβει διακρίσεις σε μεγάλους διεθνείς διαγωνισμούς, όπως στον Moscow International Foto Awards το 2019 και 2020, στον Prix de la Photographie Paris (2019, 2020), στο Siena International Foto Awards (2019) κα.

Κεντρική φώτο: @newsville.be
Φωτογραφίες άρθρου: @Alexandros_Michailidis

The post Αλέξανδρος Μιχαηλίδης: «Επαγγελματική και προσωπική εμπειρία στη δική μας δουλειά, πολλές φορές είναι το ίδιο πράγμα» appeared first on .

Της Μαρίας Ψαρά

 

Πυρετώδεις είναι οι προετοιμασίες στις Βρυξέλλες για την μεγάλη ημέρα των Ευρωεκλογών. Επίκεντρο της διαδικασίας είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από όπου περισσότεροι από 1.300 διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι αναμένεται να παρακολουθήσουν τα αποτελέσματα, μεταδίδοντάς τα σε όλα τα κράτη-μέλη και τις χώρες του πλανήτη. Η καρδιά της ΕΕ χτυπάει αυτές τις μέρες στο συγκρότημα κτιρίων που αποτελούν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην πλατεία Λούξεμπουργκ –Place Lux για τους ντόπιους. Εδώ, συνεργεία κάθε λογής δουλεύουν πυρετωδώς για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην κάλυψη των εκλογών της Κυριακής.

Νέα θητεία

Από το αποτέλεσμα της Κυριακής στα 28 κράτη μέλη θα ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι διεργασιών που θα επηρεάσει όλους τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Καταρχάς τη σύνθεση του Κοινοβουλίου και το προεδρείο της, αλλά στη συνέχεια και την Κομισιόν, η οποία θα αποκτήσει νέο Πρόεδρο και Επιτρόπους ως τον Οκτώβρη που θα λήξει η παρούσα θητεία.Οι ισορροπίες και οι αναλογίες που θα προκύψουν από τις κάλπες της 26^ης Μαΐου θα δώσουν τον τόνο και στους άλλους θεσμούς, όπως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και αλλού.

Σήμερα ψηφίζουν σε δύο χώρες

Η ψηφοφορία ξεκίνησε την Πέμπτη 23 Μαΐου σε δύο χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία. 53 εκατομμύρια ψηφοφόροι στο Ηνωμένο Βασίλειο μπορούν να ψηφίσουν για τους 591 υποψηφίους που διεκδικούν 73 έδρες. Αν η χώρα είναι ακόμα μέλος της ΕΕ στις 2 Ιουλίου, η υφιστάμενη δομή του Κοινοβουλίου με 751 έδρες θα παραμείνει σε ισχύ. Αν το Brexit επιταχυνθεί, τότε όλα θα αλλάξουν, όπως έχει σχεδιαστεί –οι έδρες μετά την αποχώρηση της Βρετανίας θα μειωθούν, ενώ κάποια κράτη μέλη θα αυξήσουν τον αριθμό των ευρωβουλευτών τους. Η Ελλάδα δεν είναι ένα από αυτά.

Στην Ολλανδία, περίπου 13.5 εκατομμύρια Ολλανδοί ψηφοφόροι θα επιλέξουν 26 από τους 308 υποψηφίους που κατεβαίνουν στις εκλογές.

Ψηφοφορίες θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή σε Τσεχία και Ιρλανδία. Η διαδικασία αναμένεται να κορυφωθεί την Κυριακή, όταν όλες οι χώρες πλέον θα έχουν πραγματοποιήσει τις εκλογικές τους διαδικασίες. Τα πρώτα exit polls για την Ελλάδα θα δημοσιευτούν στις 7 ώρα Ελλάδας και τα τελικά αναμένονται μετά τις 12 τα μεσάνυχτα. Το ethnos.gr θα είναι διαρκώς ενημερωμένο με τις τελευταίες εξελίξεις.  Για όλα τα κράτη μέλη, επίσημα αποτελέσματα μπορούν να ανακοινωθούν μόνο μετά το κλείσιμο της τελευταίας κάλπης στις 12:00 το βράδυ της Κυριακής (οι κάλπες στην Ιταλία κλείνουν στις 11 το βράδυ!)

Προς το παρόν, ένα είναι το μήνυμα που στέλνουν οι Βρυξέλλες: αυτή τη φορά ψηφίζω!

The post Το ethnos.gr στα άδυτα του Ευρωκοινοβουλίου λίγες ώρες πριν τις εκλογές appeared first on .

Πηγή: iefimerida.gr

The post Ρεπορτάζ iefimerida: Περάσαμε μια ημέρα στο ελληνικό σχολείο των Βρυξελλών – Πώς περνούν οι 148 μαθητές appeared first on .

Μεγάλη αναστάτωση έχουν προκαλέσει στη Φλάνδρα οι αποκαλύψεις τηλεοπτικού ρεπορτάζ (VRT) που έφερε στην επιφάνεια τις ρατσιστικές, ομοφοβικές, αντισημιτικές και ξενοφοβικές απόψεις της εθνικιστικής φοιτητικής οργάνωσης νεολαίας Schild & Vrienden, η οποία ταυτόχρονα εμφανίζεται να έχει διασυνδέσεις και να τροφοδοτεί με στελέχη όλα τα δεξιά κόμματα της Φλάνδρας και ιδίως το N-VA (φλαμανδοί Εθνικιστές).

Ενώ η εν λόγω οργάνωση φρόντιζε πάντα να καλλιεργεί ένα χαμηλό προφίλ και στη δημόσια παρουσία της εμφανιζόταν απλά ως υπερασπιστής της φλαμανδικής ταυτότητας και θεματοφύλακας των συντηρητικών αντιλήψεων και των παραδοσιακών οικογενειακών αξιών της Φλάνδρας, με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει μεγάλη διεισδυτικότητα στα φλαμανδικά πανεπιστήμια, πίσω από τους προβολείς αποδείχτηκε ότι δεν διστάζει να υιοθετήσει μια άλλη ρητορική, η οποία, μεταξύ άλλων, βρίθει ρατσιστικών, φιλοναζιστικών και σεξιστικών αναφορών. Το ρεπορτάζ φωτίζει αρκούντως τη σκοτεινή αυτή πλευρά της οργάνωσης, προκαλώντας σάλο όχι μόνο στα φλαμανδικά κόμματα, αλλά και σε ολόκληρη τη φλαμανδική κοινωνία, στο βαθμό που γίνεται αντιληπτό ότι ακόμα και σε φλαμανδικά Πανεπιστήμια και πίσω από το προσωπείο αθώων φαινομενικά οργανώσεων που εμφανίζονται απλά να φιλοδοξούν να πάρουν τη σκυτάλη του φλαμανδικού εθνικισμού, εκκολάπτεται στην πραγματικότητα ένα «αυγό του φιδιού». Το γεγονός ότι πολλά από τα μέλη της εν λόγω οργάνωσης φιλοδοξούν να ακολουθήσουν πολιτική καριέρα συμμετέχοντας τις λίστες ιδίως του N-VA στις επικείμενες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, έχει προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερο προβληματισμό.

Ιδίως το N-VA, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει βάλει πολύ ‘νερό στο κρασί του’, ρίχνοντας τους τόνους σε ό,τι αφορά την επιδίωξη του αιτήματος για αυτονομία της Φλάνδρας, δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να ταυτιστεί με ακραίες ρατσιστικές απόψεις εν όψει μάλιστα των επερχόμενων εκλογών. Για το λόγο αυτό η ηγεσία του κόμματος έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση της δείχνοντας την πόρτα της εξόδου σε κάποια από τα στελέχη της νεολαίας του κόμματος που παράλληλα δραστηριοποιούνταν και μέσα από την οργάνωση Schild & Vrienden.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ηγέτης του κόμματος De Wever ξεκαθάρισε ότι παρόμοιες απόψεις δεν έχουν θέση στο κόμμα του και διαβεβαίωσε σε όλους του τόνους ότι οι εκκαθαρίσεις θα συνεχιστούν για όσους αποδειχτεί ότι υιοθέτησαν και αναπαρήγαγαν τις «αισχρές», όπως τις χαρακτήρισε, αυτές απόψεις. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο (υφυπουργός για θέματα Μετανάστευσης) T. Francken, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, εμφανίζεται ως «ήρωας» στους κύκλους της αμφιλεγόμενης οργάνωσης εξαιτίας των σκληρών απόψεών του στο μεταναστευτικό, τόνισε κι αυτός ότι οι ρατσιστικές και φιλοναζιστικές κορώνες «δεν έχουν θέση ούτε στο κόμμα του αλλά ούτε στη Φλάνδρα».

Άμεσες υπήρξαν οι αντιδράσεις και των υπόλοιπων κομμάτων, τα οποία όμως βάζουν στο στόχαστρο και το N-VA κατηγορώντας το ότι επέδειξε ολιγωρία στο να εντοπίσει τα στελέχη αυτά και να τα απομακρύνει από τις τάξεις του κόμματος. Μερικοί μάλιστα όπως ο ηγέτης των φλαμανδών Χριστιανοδημοκρατών (CD&V) W. Beke πηγαίνουν ακόμα πιο μακριά, επιρρίπτοντας εμμέσως πλην σαφώς ευθύνες στο N-VA ότι με την ακραία ενίοτε ρητορική του εξέθρεψε παρόμοιες νοοτροπίες γαλουχώντας μια ολόκληρη γενιά νέων στελεχών τα οποία έγιναν στη συνέχεια ανεξέλεγκτα. «Όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες», υπενθυμίζει με νόημα. Από την πλευρά του το Πανεπιστήμιο της Γάνδης απέπεμψε από τις τάξεις του τον φοιτητή της Νομικής Σχολής και φερόμενο ως αρχηγό της οργάνωσης Dries Van Langenhove, ενώ η Εισαγγελία της Γάνδης εξετάζει το ενδεχόμενο άσκησης ποινικής δίωξης σε βάρος του για υποκίνηση ρατσιστικού μίσους.

Ενδεικτικό του μεγάλου ενδιαφέροντος είναι το γεγονός ότι τόσο η De Standaard όσο και η De Morgen αφιερώνουν για δεύτερη συνεχή μέρα στο εν λόγω θέμα τόσο το κεντρικό πρωτοσέλιδο τίτλο όσο και τα κύρια άρθρα τους. Η De Standaard εξηγεί την «Κρυφή ατζέντα της οργάνωσης και προβάλλει τις καταδικαστικές αντιδράσεις ιδίως του N-VA, το οποίο ωστόσο ψέγει ότι αγνόησε τα ‘καμπανάκια’ και παίρνει μέτρα μόνον ‘κατόπιν εορτής’. «Ήδη εδώ και καιρό ήταν ηλίου φαεινότερο ότι τόσο η ιδεολογία όσο και η ορολογία που χρησιμοποιούσε η εν λόγω οργάνωση αντιστρατεύονταν τα ίδια τα θεμέλια μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Τόσο οι αναρτήσεις μελών που οπλοφορούσαν όσο και τα ρατσιστικά σλόγκαν που διακινούνταν ήταν ήδη γνωστά και ως εκ τούτου οι τωρινές αντιδράσεις τόσο του N-VA όσο και (του ακροδεξιού) Vlaams Belang έρχονται με αξιοσημείωτη καθυστέρηση», υπογραμμίζει η εφημερίδα.

Στο κύριο άρθρο της εξάλλου που τιτλοφορείται «Ο δημόσιος λόγος του N-VA», η εφημερίδα στρέφει τα βέλη της εναντίον του N-VA, το οποίο θεωρεί εν μέρει υπαίτιο για τις εξελίξεις στο βαθμό που συντέλεσε κι αυτό με τη ρητορική του στο να βρουν πρόσφορο έδαφος οι ακραίες αυτές απόψεις στη Φλάνδρα. «Όταν η ηγεσία του κόμματος εμφανίζεται ξετρελαμένη με ηγέτες όπως τον Αυστριακό καγκελάριο Sebastian Kurz ή τον Ιταλό Matteo Salvini, είναι ξεκάθαρο ποιο στρατόπεδο διαλέγει και ποια μηνύματα περνά στην κοινωνία», παρατηρεί η εφημερίδα.

Με τη σειρά της η De Morgen, βάζει κι αυτή το N-VA στο στόχαστρο στο κεντρικό της πρωτοσέλιδο, παρομοιάζοντας με μια «δύσκολη άσκηση ισορροπίας» τη θέση στην οποία έχει περιέλθει ο αρχηγός του κόμματος B. De Wever.

Πιο συγκεκριμένα, η εφημερίδα εκτιμά ότι ο De Wever καλείται πλέον να περπατήσει σε ‘τεντωμένο σχοινί’, καθώς «από τη μια μεριά δεν θέλει να αποξενώσει τα πολλά εκείνα στελέχη του που διάκεινται θετικά απέναντι στην ακροδεξιά οργάνωση, αλλά ταυτόχρονα θέλει και να κρατήσει αποστάσεις ώστε να μην θεωρεί ότι παρέχει την οποιαδήποτε κάλυψη στην οργάνωση και αποκτήσει κι εκείνος το στίγμα του ακροδεξιού ρατσιστή». «Μπορεί δημοσίως να μιλάει για ‘αισχρότητες’ και να καταδικάζει τις ‘ακρότητες’, στην πραγματικότητα όμως ο De Wever τηρεί μια προσεκτική στάση και δεν επιθυμεί να προχωρήσει σε μαζικές εκκαθαρίσεις από το κόμμα του αλλά αντίθετα να κρίνει κατά περίπτωση», παρατηρεί η εφημερίδα. Ακόμη, στο κύριο άρθρο της υπό τον τίτλο «Δεν αρκούν οι εκκαθαρίσεις», η εφημερίδα κάνει ακόμα μια φορά λόγο για «ιστορικές ευθύνες» του N-VA και καλεί τον ηγέτη του κόμματος De Wever να χαράξει μια σαφή κόκκινη γραμμή στις σχέσεις του με την ακροδεξιά.

Πηγή: news247.gr

The post Βέλγιο: Αποκαλύφθηκε ακροδεξιό κύκλωμα στα Πανεπιστήμια appeared first on .

Ο λόγος είναι ότι οι Έλληνες μαθητές διδάσκονται από Έλληνες καθηγητές, οι οποίοι, τείνουν να βαθμολογούν πιο γενναιόδωρα από τους καθηγητές άλλων χωρών, σύμφωνα με σπουδαστές και προσωπικό.

«Αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη σε πολιτικό επίπεδο», αναφέρει ο Stéphane Sebah, Γάλλος καθηγητής στο σχολείο. «Η εθνική κουλτούρα υπερβαίνει την ευρωπαϊκή».

Τα ευρωπαϊκά σχολεία, από τα οποία υπάρχουν συνολικά 13, επιτρέπουν στα παιδιά των πολλών δημοσίων υπαλλήλων της ΕΕ να σπουδάσουν στη μητρική τους γλώσσα.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, διδάσκονται από εκπαιδευτικούς που προσλαμβάνονται και αποστέλλονται στα σχολεία από τις εθνικές κυβερνήσεις.  Το προσωπικό λαμβάνει ελάχιστη εκπαίδευση σχετικά με το ευρωπαϊκό σύστημα κατά την άφιξή του και ως εκ τούτου τείνει να διδάσκει και να βαθμολογεί τους μαθητές σύμφωνα με τα πρότυπα των χωρών τους.  Το αποτέλεσμα έτσι πέφτει σε εθνικά στερεότυπα. Πρώην Έλληνες μαθητές στο σχολείο Ixelles, το μόνο ευρωπαϊκό σχολείο με έδρα τις Βρυξέλλες το οποίο έχει ελληνικό τμήμα, παραδέχονται ότι οι δάσκαλοί τους τείνουν να βαθμολογούν «πολύ γενναιόδωρα». Οι Γάλλοι καθηγητές, αντιθέτως, θεωρούνται ως αδικαιολόγητα αυστηροί και «τσιγκούνηδες» με τους βαθμούς.

Οι Έλληνες καθηγητές «είναι πρόθυμοι να αποδείξουν ότι είναι καλοί», υπό το φόβο ότι θα επιστρέψουν στην Ελλάδα» αν δεν έχουν καλά αποτελέσματα», ανέφερε μία πρώην εκπαιδευτικός η οποία πέρασε πάνω από 20 χρόνια διδάσκοντας στο ευρωπαϊκό σχολικό σύστημα. Οι καλοί βαθμοί γίνονται «ζήτημα εθνικής υπερηφάνειας».   «Οι Έλληνες δεν είναι σε καμία περίπτωση οι μόνοι που επιθυμούν οι μαθητές τους να έχουν καλά αποτελέσματα», πρόσθεσε, αναφέροντας την περίπτωση ενός πολωνού καθηγητή ο οποίος έβαζε τους μαθητές να ξαναγράψουν τα τεστ μέχρι να πετύχουν ένα καλύτερο βαθμό.

Το προσωπικό και οι μαθητές επίσης ανέφεραν ότι οι Ισπανοί και Γερμανοί καθηγητές βαθμολογούν καλά με περισσότερη ευκολία, ενώ αρκετοί Βρετανοί μαθητές δήλωσαν ότι θεωρούν ότι τα μαθήματα αγγλικής γλώσσας είναι λιγότερο αυστηρά από τα αντίστοιχα των γαλλικών.

Οι σπουδαστές διαμαρτύρονται ότι δεν βαθμολογούνται επί ίσοις όροις στα διάφορα τμήματα – εδώ και χρόνια – αλλά το θέμα αυτό δεν ήταν «συζητήσιμο» μέχρι πρόσφατα, ανέφερε ένας ανώτερος υπάλληλος που έχει διδάξει στα Ευρωπαϊκά Σχολεία τα τελευταία 30 χρόνια και ζήτησε να μην κατονομαστεί.

Οι σπουδαστές παραδέχονται με κάποια δυσαρέσκεια, ότι είναι «κοινώς γνωστό» ότι οι μαθητές στο ελληνικό τμήμα περνούν με ευκολία τα μαθήματα, ενώ οι Γάλλοι αγωνίζονται απλά και μόνο για να περάσουν.

Οι βαθμοί έχουν σημασία για την είσοδο των μαθητών στα πανεπιστήμια – ειδικά για τους φοιτητές που απευθύνονται σε ιδρύματα του Ηνωμένου Βασιλείου – και δίνουν στους Έλληνες ένα αθέμιτο πλεονέκτημα. Επίσης αφήνει ορισμένους Έλληνες φοιτητές να αισθάνονται απροετοίμαστοι για τις απαιτήσεις της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Οι Έλληνες μαθητές έχουν περίπου τις ίδιες επιδόσεις με τους άλλους σπουδαστές στα μαθήματα που διδάσκονται σε άλλες γλώσσες, δήλωσε ο ανώτερος υπάλληλος. Όμως σε μαθήματα που διδάσκονται από Έλληνες καθηγητές, ξεπερνούν κατά πολύ τις επιδόσεις των συμμαθητών τους από άλλες χώρες.

Το 2016, τρεις από τους πρώτους πέντε μαθητές με την υψηλότερη βαθμολογία, ήταν Έλληνες. Όμως αυτό έχει αρχίσει να αλλάζει. Το 2017 ο πρώτος σε βαθμολογία μαθητής ήταν Ολλανδός και ο καλύτερος σε βαθμούς Έλληνας ήταν 7ος σε σειρά.

Οι Έλληνες μαθητές από την πλευρά τους δεν είναι απαραίτητα ικανοποιημένοι με την «γενναιόδωρη» βαθμολογία.  Αναφέρουν ότι το να έχουν περισσότερο ελαστικούς καθηγητές δεν είναι τόσο χρήσιμο σε τελική ανάλυση. Μία μαθήτρια, η οποία αποφοίτησε με υψηλή βαθμολογία αναφέρει ότι όταν ξεκίνησε να φοιτά στο πανεπιστήμιο των Βρυξελλών «πελάγωσε». «Δεν ήξερα πως να οργανώσω τις σημειώσεις μου, πως να διαβάζω πολύ, με σύστημα. Έπρεπε να τα μάθω όλα από την αρχή», ανέφερε.

Η διοίκηση του σχολείου αναφέρει ότι κάνει προσπάθειες να εξομαλύνει τις διαφορές ανάμεσα στις εκπαιδευτικές μεθόδους των καθηγητών από διαφορετικές χώρες, ενώ επιμένει ότι η ποικιλία και η διαφορετικότητα ανάμεσα στους καθηγητές είναι μέρος κάθε σχολικού συστήματος.

Ένας τρόπος να εξομαλυνθεί η κατάσταση είναι να αναθεωρηθεί η κλίμακα βαθμολογίας η οποία θα περιλαμβάνει «κριτήρια αξιολόγησης» που θα δοθούν στους εκπαιδευτικούς, με συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση των μαθητών. Επίσης θα πραγματοποιηθούν εκπαιδευτικά προγράμματα για νέους καθηγητές.

Με αυτόν τον τρόπο θα εξομαλυνθούν οι διαφορές στη διδασκαλία μεταξύ καθηγητών διαφορετικών εθνικοτήτων και κουλτούρας, από τις πιο ελαστικές έως τις πιο αυστηρές και θα εκπαιδευτούν ως Ευρωπαίοι καθηγητές.

Πηγή: lifo.gr, με πληροφορίες από Politico 

The post Ο ύποπτος λόγος για τον οποίο οι Έλληνες μαθητές στις Βρυξέλλες παίρνουν υψηλούς βαθμούς appeared first on .