Η δημιουργία της νέας αρχής εντάσσεται στη μεταρρυθμιστική πρόταση που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Μάιο του 2023, ως απάντηση στην εκρηκτική άνοδο του ηλεκτρονικού εμπορίου και στις μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές συνθήκες. Το σχέδιο προβλέπει τη σύσταση της EUCA, τη δημιουργία ενός κεντρικού ευρωπαϊκού κόμβου τελωνειακών δεδομένων που θα λειτουργεί υπό την ίδια αρχή, την απλοποίηση και εναρμόνιση των διαδικασιών, καθώς και την κατάργηση του ορίου απαλλαγής δασμών για αποστολές αξίας έως 150 ευρώ.

Τα κριτήρια επιλογής βασίστηκαν σε καθιερωμένες παραμέτρους: ετοιμότητα και καταλληλότητα των κτιριακών εγκαταστάσεων, προσβασιμότητα της τοποθεσίας, δυνατότητα πρόσβασης σε εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, καθώς και ποιότητα κοινωνικών υποδομών όπως εκπαίδευση και υγεία. Οι αξιολογήσεις διαβιβάστηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο στις 20 Ιανουαρίου 2026.

Η Λιέγη στο Βέλγιο προβάλλει τη γεωγραφική της θέση στο κέντρο της Ευρώπης, το εμπορικό της αεροδρόμιο και το εσωτερικό λιμάνι, καθώς και το ακαδημαϊκό υπόβαθρο της πόλης, με εξειδικευμένα προγράμματα τελωνειακού και εμπορικού δικαίου στο University of Liège.

Η Μάλαγα στην Ισπανία στηρίζει την πρότασή της στο ανεπτυγμένο τεχνολογικό οικοσύστημα της περιοχής, με περισσότερες από 700 επιχειρήσεις, και σε μια διεθνοποιημένη αγορά εργασίας. Παράλληλα, διαθέτει πανεπιστημιακά προγράμματα με εξειδίκευση σε τελωνειακά ζητήματα.

Η Λιλ στη Γαλλία αναδεικνύει τη στρατηγική της θέση μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Βρυξελλών, τη διαθεσιμότητα των προτεινόμενων εγκαταστάσεων ήδη από τις αρχές του 2026 και την ανεπτυγμένη αστική υποδομή, με πανεπιστήμια, ξενοδοχεία και συνθήκες διαβίωσης που χαρακτηρίζονται ως προσιτές και βιώσιμες.

Το Ζάγκρεμπ στην Κροατία προβάλλει τη θέση του στον βαλκανικό διάδρομο, σε περιοχή που θεωρείται αυξημένου κινδύνου για την ΕΕ, καθώς και τη διαθεσιμότητα εξειδικευμένου προσωπικού. Οι εγκαταστάσεις που προτείνονται δηλώνονται πλήρως λειτουργικές και έτοιμες να υποδεχθούν άμεσα τη νέα αρχή.

Η Ρώμη στην Ιταλία διαθέτει υφιστάμενο κτίριο της δεκαετίας του 1950, το οποίο απαιτεί περιορισμένες παρεμβάσεις. Το ιταλικό σχέδιο προβλέπει αξιοποίηση της τεχνογνωσίας εθνικών φορέων, όπως οι τελωνειακές υπηρεσίες, τα πανεπιστήμια και η οικονομική αστυνομία, ενώ τονίζεται και η ανάγκη γεωγραφικής ισορροπίας των ευρωπαϊκών οργανισμών, με ενίσχυση της παρουσίας τους στη Μεσόγειο.

Η Χάγη στην Ολλανδία προτείνει υφιστάμενες εγκαταστάσεις που χρειάζονται εκτεταμένες εργασίες προσαρμογής διάρκειας 66 εβδομάδων, με βασική διαθεσιμότητα από τα μέσα του 2032. Μέχρι τότε θα προβλεφθούν προσωρινοί χώροι. Η πόλη υπογραμμίζει την εμπειρία της στη φιλοξενία διεθνών θεσμών και το ανεπτυγμένο κοινωνικό της περιβάλλον.

Η Βαρσοβία στην Πολωνία προβάλλει σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές, με έμφαση στην κυβερνοασφάλεια και σε προστατευμένους χώρους γραφείων. Η πρόταση υποστηρίζει ότι η επιλογή της θα ενισχύσει τη γεωγραφική ισορροπία και την εκπροσώπηση της ευρωπαϊκής πολυμορφίας.

Το Πόρτο στην Πορτογαλία επικαλείται επίσης την ανάγκη δίκαιης γεωγραφικής κατανομής των οργανισμών της ΕΕ. Η πόλη αναδεικνύει την ιστορική της σχέση με το διεθνές εμπόριο και τη θέση της ως δυτικότερο άκρο της Ένωσης, ενώ δηλώνει ετοιμότητα φιλοξενίας από τα μέσα του 2027.

Το Βουκουρέστι στη Ρουμανία προβάλλει τη θεσμική και νομική σταθερότητα, τις άμεσα διαθέσιμες εγκαταστάσεις, την ύπαρξη πολυγλωσσικού ανθρώπινου δυναμικού και τις απευθείας αεροπορικές συνδέσεις με ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Σύμφωνα με την πρόταση, η επιλογή του θα ενισχύσει την εκπροσώπηση των νεότερων κρατών-μελών.

Η σημασία της τελωνειακής ένωσης για την οικονομία της ΕΕ είναι ιδιαίτερα υψηλή. Η αξία του εμπορίου που διαχειρίζεται υπερβαίνει τα 4,3 τρισεκατομμύρια ευρώ, αντιστοιχώντας περίπου στο 14% του παγκόσμιου εμπορίου. Παράλληλα, τα τελωνειακά έσοδα αποτελούν κρίσιμο πυλώνα του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν το 14% των συνολικών εσόδων, με συνεισφορά 21,2 δισ. ευρώ το 2023.

Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί το ακριβές χρονοδιάγραμμα για την τελική επιλογή της έδρας, ωστόσο η απόφαση αναμένεται να ληφθεί σε πολιτικό επίπεδο από τους ευρωβουλευτές και το Συμβούλιο της ΕΕ.

Réforme douanière de l’UE : une nouvelle autorité, une future capitale

Les candidatures en lice et les enjeux économiques

La Commission européenne a lancé le processus de sélection de la ville appelée à accueillir la future EU Customs Authority (EUCA), pierre angulaire de la réforme du cadre douanier de l’Union européenne. Neuf États membres ont officiellement déposé leur candidature. La décision finale reviendra au Parlement européen et au Conseil de l’Union européenne.

Annoncée en mai 2023, la réforme vise à adapter l’union douanière à la montée en puissance du commerce électronique et aux nouvelles réalités géopolitiques. Elle prévoit la création d’une autorité centrale chargée de coordonner les politiques douanières, la mise en place d’un hub européen unique de données douanières placé sous sa responsabilité, une simplification et une harmonisation accrues des procédures, ainsi que la suppression du seuil d’exonération de droits pour les envois inférieurs à 150 euros.

Les candidatures ont été examinées selon des critères classiques pour l’implantation d’une agence européenne : disponibilité rapide de bâtiments adaptés, accessibilité internationale, bassin d’emploi qualifié, qualité des infrastructures sociales telles que les systèmes éducatif et de santé. Les évaluations ont été transmises par la Commission au Parlement et au Conseil le 20 janvier 2026.

La ville de Liège met en avant sa position centrale en Europe, son aéroport cargo et son port intérieur, ainsi que l’expertise académique développée à l’Université de Liège dans les domaines du droit douanier et commercial.

Málaga souligne la vitalité de son écosystème technologique, fort de plus de 700 entreprises, et son marché du travail ouvert à l’international. La présence de formations universitaires spécialisées dans les questions douanières figure également parmi ses atouts.

Lille insiste sur sa situation stratégique entre le Royaume-Uni et Bruxelles, sur la disponibilité rapide des locaux proposés dès 2026 et sur la qualité de son cadre de vie, combinant infrastructures développées, offre universitaire et accessibilité.

Zagreb met en avant sa position sur la route des Balkans, considérée comme sensible pour l’Union, ainsi que la présence de personnel expérimenté. Les autorités croates assurent que les infrastructures proposées sont opérationnelles sans délai.

Rome propose un bâtiment existant nécessitant des adaptations limitées et valorise l’expérience des administrations italiennes compétentes en matière douanière et financière. La candidature souligne également l’enjeu d’un meilleur équilibre géographique des agences européennes, notamment en Méditerranée.

La Haye, déjà siège de plusieurs institutions internationales, présente des locaux à adapter, avec une disponibilité complète envisagée à l’horizon 2032 et des solutions temporaires d’ici là. La solidité de son environnement institutionnel et social est mise en avant.

Varsovie insiste sur la modernité de ses infrastructures, la sécurité des installations et le niveau élevé de cybersécurité. La proposition polonaise évoque aussi la nécessité de refléter la diversité géographique de l’Union.

Porto met en avant son héritage historique lié au commerce international, sa position à l’extrémité occidentale de l’Union et sa capacité à accueillir l’agence dès 2027. La question de la répartition équilibrée des agences européennes figure également au cœur de son argumentaire.

Bucarest, enfin, avance des garanties de stabilité institutionnelle, des locaux immédiatement disponibles, une main-d’œuvre multilingue et des connexions aériennes directes avec de nombreuses capitales européennes. La candidature roumaine souligne l’importance d’une représentation accrue des États membres plus récents.

L’enjeu économique est considérable : l’union douanière européenne supervise des échanges évalués à plus de 4.300 milliards d’euros, soit environ 14 % du commerce mondial. Les droits de douane constituent par ailleurs une ressource essentielle pour le budget de l’UE, représentant près de 14 % des recettes totales, soit 21,2 milliards d’euros en 2023.

Aucune date précise n’a encore été communiquée pour la décision finale, mais celle-ci interviendra à l’issue des délibérations politiques au sein du Parlement européen et du Conseil.

The post Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναζητά την πόλη που θα φιλοξενήσει τη νέα Τελωνειακή Αρχή της ΕΕ appeared first on .

Η υπηρεσία καθαριότητας έχει εγκαταστήσει συνολικά 81 κάδους σε περιοχές όπου, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις προηγούμενων ετών, συσσωρεύονται περισσότερο τα φύλλα. Η απόθεση είναι δωρεάν και τα φύλλα δεν χρειάζεται να μπουν σε πράσινες σακούλες. Τα οχήματα αποκομιδής περνούν τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα για άδειασμα των κάδων.

Η υποχρέωση βασίζεται στη δημοτική νομοθεσία που επιβάλλει σε κάθε κάτοικο να κρατά το πεζοδρόμιο ασφαλές και προσπελάσιμο για τους περαστικούς. Αυτό αφορά τον πάγο και το χιόνι τον χειμώνα, αλλά και τα φύλλα το φθινόπωρο. Σε περίπτωση παράβασης μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο 25 ευρώ ανά μέτρο μη συντηρημένου πεζοδρομίου.

Οι ρυθμίσεις αφορούν ιδιοκτήτες, οι οποίοι οφείλουν να μεριμνούν για την κατάσταση μπροστά από το ακίνητο, αλλά και ενοικιαστές, οι οποίοι πρέπει να ελέγχουν το συμβόλαιό τους για να δουν αν η ευθύνη τούς αφορά. Το ίδιο ισχύει και για καταστηματάρχες, που πρέπει να φροντίζουν τον χώρο μπροστά από την επιχείρησή τους.

Η συλλογή των φύλλων δεν αφορά μόνο την εικόνα της πόλης. Κατά τα έντονα καιρικά φαινόμενα της 20ής Οκτωβρίου, η πυροσβεστική των Βρυξελλών χρειάστηκε να επέμβει σε περίπου 30 περιστατικά με πλημμυρισμένους δρόμους και βουλωμένα φρεάτια. «Οι φραγές οφείλονταν κυρίως στη συσσώρευση νεκρών φύλλων που εμπόδισαν την απορροή του νερού», εξήγησε ο εκπρόσωπος της πυροσβεστικής, Walter Derieuw.

Bruxelles rappelle : aux habitants de garder leur trottoir dégagé des feuilles

Une obligation partagée entre propriétaires, locataires et commerçants – Des amendes en cas de négligence

La Ville de Bruxelles a rappelé à ses habitants qu’ils ont l’obligation légale de maintenir le trottoir devant leur domicile libre de feuilles mortes, en les déposant dans les bacs spécialement prévus à cet effet.

Au total, 81 conteneurs ont été installés dans les zones les plus touchées par l’accumulation de feuilles, selon les observations des années précédentes. Les dépôts sont gratuits et les feuilles ne doivent pas être placées dans des sacs verts. Un camion de collecte passe trois à quatre fois par semaine pour vider les bacs.

Cette obligation découle du règlement communal exigeant que chaque résident garde son trottoir sûr et praticable, que ce soit face à la neige et au verglas en hiver ou, à cette période de l’année, aux feuilles mortes. En cas d’infraction, une amende de 25 euros par mètre de trottoir non entretenu peut être infligée.

Les règles concernent les propriétaires, responsables de l’état du trottoir, mais également les locataires, qui doivent vérifier leur contrat afin de savoir si cette tâche leur incombe. Les commerçants ont eux aussi l’obligation de dégager la zone devant leur établissement.

Au-delà de l’esthétique, la présence de feuilles peut provoquer des incidents. Lors des fortes intempéries du 20 octobre, les pompiers de Bruxelles sont intervenus dans une trentaine de cas de rues inondées et d’égouts bouchés. « Les obstructions étaient principalement causées par une accumulation de feuilles mortes empêchant l’écoulement des eaux », a précisé le porte-parole Walter Derieuw.

The post Οι βρυξελλιώτες υπεύθυνοι για την απομάκρυνση των φύλλων μπροστά από τα σπίτια τους appeared first on .

Η Booking.com παρουσίασε πρόσφατα τα Traveler Review Awards 2025, προσδιορίζοντας τα πιο φιλόξενα μέρη για διαμονή. Στο Βέλγιο, η Υπρ, διάσημη -και τουριστικά- για τα αξιοθέατα του Μεγάλου Πολέμου και την μεγάλη παρέλαση, συγκέντρωσε για άλλη μια φορά την υψηλότερη βαθμολογία, με βάση κριτικές που έγιναν μεταξύ 1ης Δεκεμβρίου 2021 και 30 Νοεμβρίου 2024. Η πόλη της Δυτικής Φλάνδρας αναγνωρίστηκε επίσης το 2021 και το 2022. «Αυτό διασφαλίζει ότι μας επισημαίνουν ξανά ως τουριστικός προορισμός».

«Αποτελεί ένδειξη εκτίμησης για τους φορείς εκμετάλλευσης ξενοδοχείων και καταλυμάτων διακοπών, οι οποίοι κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν καθημερινά για να κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται ευπρόσδεκτοι στην Υπρ».

Παρά τους πολλούς τουρίστες που επισκέπτονται τις μεγάλες πόλεις, είναι και πάλι μια μικρότερη πόλη που κερδίζει. «Οι μεγάλες πόλεις μερικές φορές κατακλύζονται από τουρίστες. Εδώ, η αντιστοιχία μεταξύ τουρισμού και ντόπιων είναι κάτι που λειτουργεί καλά», προσθέτει ο κος Desmadryl.

Τρεις δήμοι της Δυτικής Φλάνδρας στο Top 10

Η Δυτική Φλάνδρα βρίσκεται τρεις φορές στο top 10 του Βελγίου. Εκτός από την Υπρ, άλλοι δύο προορισμοί της Δυτικής Φλάνδρας περιλαμβάνονται στη λίστα. Η Μπριζ βρίσκεται στην 6η θέση, ενώ το παραθαλάσσιο θέρετρο Koksijde βρίσκεται στην 9η θέση. Επίσης από αυτή την άποψη η Δυτική Φλάνδρα ξεπερνά όλες τις άλλες βελγικές επαρχίες.

The post Η Υπρ το «πιο φιλόξενο μέρος για διαμονή» στο Βέλγιο σύμφωνα με τη Booking.com appeared first on .

Γιατί ο δρόμος μοιάζει έτσι; Τι υπήρχε εκεί πριν από 100 χρόνια; Αυτό το κτίριο ήταν παλιότερα σχολείο ή εργοστάσιο; Αυτές είναι μόνο μερικές από τις ερωτήσεις που μπορούν να απευθύνουν οι κάτοικοι της Γάνδης για το «Gent Gemapt», τον νέο ψηφιακό χάρτη που αποκαλύπτει την ιστορία και την κληρονομιά της πόλης.

Αυτός ο ψηφιακός χάρτης στοχεύει να συγκεντρώσει ιστορικές και αρχειακές πληροφορίες σχετικά με την ιστορία της Γάνδης – διασκορπισμένη σε μουσεία, βιβλιοθήκες, αρχεία κ.λπ. – προκειμένου να δοθεί μια εις βάθος και λεπτομερέστερη εικόνα της πόλης.

Το «Gent Gemapt» αποτελείται από έναν χάρτη όπου μπορεί κανείς να αναζητήσει, να μεγεθύνει και να μετακινήσει στο χρόνο και στην πόλη. Επιπλέον, η πλατφόρμα προσφέρει μια ψηφιακή εργαλειοθήκη, την «Enriched Ghent», η οποία στοχεύει να συγκεντρώσει τα ιδρύματα πολιτιστικής κληρονομιάς της Γάνδης, τις συλλογές τους και τους εθελοντές. Εδώ, τα μουσεία και τα αρχεία αναζητούν τη βοήθεια ειδικών και του κοινού για να μεταγράψουν, να χρονολογήσουν, να περιγράψουν και να αναγνωρίσουν τις συλλογές τους.

Το έργο είναι το αποτέλεσμα μιας συνεργασίας μεταξύ της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου της Γάνδης, STAM – Stadsmuseum Gent, Huis van Alijn, Industriemuseum, Archief Gent, Amsab-Instituut voor Sociale Geschiedenis, Liberas και Erfgoedcel Gent. Αναπτύχθηκε από το Κέντρο Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γάνδης.

The post Από τον Μεσαίωνα στο σήμερα: ένας ψηφιακός χάρτης εξερευνά την ιστορία της Γάνδης appeared first on .

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με μελέτη που διεξήγαγε το Vrije Universiteit Brussel (VUB), ορισμένες βελγικές εφημερίδες παρουσιάζουν την πρωτεύουσα ως το ιδανικό μέρος για να ζει κανείς, ενώ την ίδια στιγμή μερίδα του τύπου την επικρίνουν ως πόλο εγκλημάτων και βρώμικη.

«Η συντριπτικά αρνητική απεικόνιση των Βρυξελλών στον Τύπο είναι ένας συχνά αναφερόμενος αλλά ελάχιστα ερευνημένος παράγοντας που εξηγεί την έλλειψη ελκυστικότητας ως τόπου διαμονής», ισχυρίζεται η μελέτη.

Οι ερευνητές στόχευαν να φτάσουν στο βάθος αυτού του ισχυρισμού ότι οι βελγικές εφημερίδες συμβάλλουν στο μίσος των ανθρώπων για την πόλη, αλλά αυτό που βρήκαν ήταν ότι ίσχυε και το ακριβώς αντίθετο.

«Διαπιστώσαμε ότι ο Τύπος σε μεγάλο βαθμό ομαδοποιεί τις έννοιες σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πλαίσια: το πρώτο αντιστοιχεί σε μια φοβική αντίληψη για τις Βρυξέλλες που επικεντρώνεται στις αρνητικές πτυχές της ζωής της πόλης και το δεύτερο σε μια κοσμοπολίτικη άποψη της πρωτεύουσας που εστιάζει στη ζωντανή της φύση και άλλα εγγενή πλεονεκτήματα», αναφέρει η μελέτη.

«Επιπλέον, οι διαφορές μεταξύ των εφημερίδων στην απεικόνιση της ζωής στις Βρυξέλλες σχετίζονται περισσότερο με τον προσανατολισμό τους (ελίτ ή πιο λαϊκός) παρά με τη γλώσσα τους (ολλανδικά έναντι γαλλικών).

Με άλλα λόγια, τόσο ο γαλλόφωνος τύπος όσο και ο ολλανδόφωνος παρουσίαζαν τις Βρυξέλλες είτε ως μια πολιτιστικά εκλεπτυσμένη, ειδυλλιακή πρωτεύουσα είτε ως μια βρώμικη, μη ασφαλή πόλη.

Η μελέτη ανέλυσε περισσότερα από 800 άρθρα εφημερίδων σε γαλλική και ολλανδική γλώσσα σχετικά με τη ζωή στην πρωτεύουσα.

«Έχει υποστηριχθεί ότι ένα από τα κύρια προβλήματα των Βρυξελλών είναι η σχετικά αδύναμη ταυτότητα και προσωπικότητά τους και η απουσία μιας καλά καθορισμένης εικόνας», έγραψαν οι ερευνητές.

«Σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές μητροπόλεις όπως το Βερολίνο, το Παρίσι και το Λονδίνο, οι Βρυξέλλες λέγεται ότι δεν έχουν παρουσία στην παγκόσμια σκηνή και δεν έχουν εύκολα αναγνωρίσιμη αφήγηση ή ιστορία».

Η ίδια η πόλη έχει βάλει σκοπό να το διορθώσει όλα αυτά τα χρόνια με μια σειρά εκστρατειών που επικεντρώνονται στη δημόσια εικόνα των Βρυξελλών, σε διάφορους βαθμούς επιτυχίας.

Αλλά «δεδομένου ότι αυτές οι εκστρατείες προώθησης δίνουν σχετικά λίγη σημασία στην εικόνα της πόλης ως περιβάλλοντος διαβίωσης», λένε οι ερευνητές, οι αφηγήσεις των μέσων είναι πιθανό να είναι η πιο σημαντική – αν και όχι σκόπιμη – πηγή μάρκετινγκ.

Το αποτέλεσμα γίνεται αισθητό από τους κατοίκους, που οι ίδιοι διαφωνούν μεταξύ τους για το αν η πόλη που ζουν είναι τελικά τρομερή ή τραγική.

«Από τη μια πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που βλέπουν τις Βρυξέλλες ως μια βρώμικη, ταραγμένη και μη ασφαλή πόλη και που αντιλαμβάνονται την πολυπολιτισμικότητα με αρνητικό τρόπο», σχολιάζει ο καθηγητής του VUB, Joke Bauwens.

«Από την άλλη πλευρά, βρίσκουμε ανθρώπους που βλέπουν τις Βρυξέλλες ως μια ευχάριστη, πράσινη πόλη και τις εκτιμούν ως τόπο διαμονής λόγω του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα και της ποικίλης πολιτιστικής προσφοράς της».

The post Βρώμικο και επικίνδυνο ή ειδυλλιακό κέντρο πολιτισμού: η εικόνα των Βρυξελλών διχάζει τον βελγικό τύπο appeared first on .

Το Δημοτικό Συμβούλιο των Βρυξελλών έχει ήδη εγκρίνει την πρόταση για τα νέα μέτρα κυκλοφορίας από τον αντιδήμαρχο κινητικότητας, Bart Dhondt. Το γεγονός ότι το Πεντάγωνο θα είναι χωρίς αυτοκίνητα σημαίνει ότι κάθε τρόπος μετακίνησης στο κέντρο της πόλης θα παραμείνει δυνατός, απλά οι οδηγοί χωρίς τελικό προορισμό θα κατευθύνονται στον εσωτερικό περιφερειακό της πόλης.

Συνεπώς, η διέλευση θα απαγορευτεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι οι επισκέπτες που φτάνουν με αυτοκίνητο θα κατευθύνονται στον πλησιέστερο χώρο στάθμευσης. Μαζί με τους νέους κανονισμούς στάθμευσης, αυτό θα εξασφαλίσει λιγότερη «χαμένη κυκλοφορία», η οποία με τη σειρά της θα κάνει την κυκλοφορία πιο ομαλή και ασφαλέστερη.

Η πρωτοβουλία θα πρέπει να διασφαλίσει ότι οι Βρυξέλλες θα γίνουν πιο προσιτές για τους ανθρώπους που έχουν ως προορισμό το κέντρο της πόλης. Οι Βρυξέλλες χτίζουν έτσι ένα «success story» της πεζοδρομημένης ζώνης στο κέντρο, αντικατοπτρίζοντας πόλεις όπως το Παρίσι, η Κοπεγχάγη και η Γάνδη. Το κέντρο της πόλης των Βρυξελλών χωρίζεται σε 8 γειτονιές που θα οριοθετούνται από έναν βρόχο μέσω της κυκλοφορίας.

«Το σύστημα κυκλοφορίας θα έχει θετικό αντίκτυπο τόσο στην ασφάλεια της κυκλοφορίας όσο και στην προσβασιμότητα του Πενταγώνου», σχολιάζει ο Bart Dhondt. «Η τρέχουσα συγκοινωνία καθιστά μη ασφαλείς τους δρόμους του κέντρου της πόλης. Δημιουργεί άγχος, συμφόρηση και ατμοσφαιρική ρύπανση. Με το σύστημα κυκλοφορίας, το λύνουμε αυτό: δίνουμε πίσω την πόλη στους ανθρώπους που θέλουν να είναι εδώ, που κινούνται και ζουν εδώ».

Η λιγότερη συγκοινωνία όχι μόνο θα κάνει την κυκλοφορία ασφαλέστερη, αλλά και θα δημιουργήσει περισσότερο δημόσιο χώρο, θα επιτρέψει στα λεωφορεία να κινούνται πιο ομαλά και θα διευκολύνει τις διανομές στο κέντρο της πόλης. Ο χώρος που καταλαμβάνεται από τη συγκοινωνία μέχρι σήμερα θα προοριστεί σε υποδομές για τρέχοντες και νέους ποδηλάτες και σε πρόσθετο δημόσιο χώρο.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο των Βρυξελλών, Philippe Close, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι κάτοικοι των Βρυξελλών είναι έτοιμοι να κάνουν πιο συνειδητές επιλογές κινητικότητας. «Σχεδόν το 80% των μετακινήσεων προς το Πεντάγωνο γίνεται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και μόνο το 30% των νοικοκυριών στο Πεντάγωνο έχουν αυτοκίνητο», είπε.

Ολόκληρο το σχέδιο κυκλοφορίας για το Πεντάγωνο είναι το αποτέλεσμα μιας ενδελεχούς μελέτης στην οποία συμμετείχαν επίσης άνθρωποι των Βρυξελλών, επισκέπτες και έμποροι, δήλωσε το δημοτικό συμβούλιο. Το Schaarbeek και το Anderlecht έχουν ήδη εφαρμόσει αυτό το σχέδιο σε τοπικό επίπεδο.

© Travel Tomorrow

Λίστα δρόμων και αλλαγών

1. Λεωφόρος Stalingrad
Στο πλαίσιο της ανάπλασης προβλέπεται η μονόδρομη κυκλοφορία, σε συνεννόηση με τη γειτονιά.

2. Place de la Liberté
Διαπλάτυνση της πλατείας με περιορισμένη διέλευση για υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

3. Place de la Vieille Halle aux Blés, Rue du Chêne, Rue Etuve και Rue de Villers
Πεζοδρόμηση πλατείας και παρακείμενων δρόμων.
Σύνδεση με το ιστορικό κέντρο.

4. Place de l’Yser
Υποχρεωτική στροφή δεξιά από την Quai du Commerce προς τη σήραγγα και από τη Boulevard de Dixmude. Η Quai de Willebroeck είναι προσβάσιμη μέσω του εσωτερικού δακτυλίου.

5. Place Sainte-Catherine
Μονοδρόμηση. Οι οδηγοί που προέρχονται από τις αποβάθρες είναι υποχρεωμένοι να στρίψουν αριστερά στη Rue de Laeken.

6. Porte du Rivage
Πεζοδρομική συνέχεια μεταξύ Square Marguerite Duras και Porte du Rivage.

7. Rue de l’Enseignement
Διεύρυνση της Place de Louvain δημιουργώντας έναν βρόχο από τη Rue de l’Enseignement στη Rue Croix de Fer.

8. Rue de la Chapelle
Σύνδεση της Place de la Chapelle με το Skate Park. Περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και λωρίδες λεωφορείων.

9. Rue de la Senne
Η κεντρική ράμπα διευρύνεται και γίνεται νέα πλατεία. Η πρόσβαση σε γκαράζ και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης διατηρείται.

10. Rue des Foulons
Ο δρόμος είναι μονόδρομος απέναντι από τη Rue du Vautour, μειώνοντας την ταχύτητα.

11. Rue des Riches-Claires
Σχολικός δρόμος μεταξύ Saint-Christophe και Van Artevelde.

12. Rue des Six Jetons
Περιορισμένη πρόσβαση στην Place Fontainas για υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και λεωφορεία μέσω ειδικής λωρίδας.

13. Rue des Ursulines
Ανατροπή του συστήματος μονόδρομων για να ηρεμήσουν οι δρόμοι στις γειτονιές Stalingrad και Rouppe.

14. Rue du Canon – Rue du Marais
Ένα φίλτρο κυκλοφορίας για την ασφάλεια προσέγγισης στο σχολείο. Διατηρείται η πρόσβαση για πεζούς, ποδηλάτες, χρήστες γκαράζ και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

15. Rue du Gentilhomme
Περιορισμένη ζώνη πρόσβασης για ποδηλάτες, λεωφορεία, ταξί, χρήστες γκαράζ και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

16. Rue du Marais
Ζώνη περιορισμένης πρόσβασης με αναδιπλούμενο κολωνάκι στον εσωτερικό δακτύλιο.
Διατηρείται η πρόσβαση στα επείγοντα του νοσοκομείου για ασθενοφόρα, ταξί και ασθενείς.

17. Rue Marché aux Porcs
Μονόδρομη κυκλοφορία από τη Rue Locquenghien προς τη Rue Léon Lepage. Έξοδος από την πόλη μέσω της Dansaert και του εσωτερικού δακτυλίου.

18. Rue du Miroir – Rue du Faucon
Ζώνη πεζοδρόμησης/περιορισμένης πρόσβασης που σχεδιάστηκε μετά την ανάπλαση ως μέρος της σύμβασης βιώσιμης γειτονιάς Les Marolles.

19. Rue du Rempart des Moines
Μερική πεζοδρόμηση προγραμματίζεται μετά την ανάπλαση στο πλαίσιο της Σχολικής Σύμβασης.

20. Rue Haute
Πεζοδρόμηση μεταξύ J. Stevens και Empereur με μια δίοδο που διατηρείται για λεωφορεία και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

21. Rues de Flandre, d’Ophem και de la Clé
Ζώνη περιορισμένης πρόσβασης με αναδιπλούμενη κολόνα στη Rue de Flandre κοντά στη Rue Léon Lepage. Κάτοικοι, καταστηματάρχες, ντελίβερι, άτομα με γκαράζ και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης διατηρούν πρόσβαση.

22. Rue de Namur
Έργο που θα αναπτυχθεί σε συνεννόηση με κατοίκους και εμπόρους προκειμένου να μειωθεί η κίνηση στο δρόμο.

23. Rue Royale
Φίλτρο κυκλοφορίας με διέλευση που περιορίζεται μόνο σε λεωφορεία, τραμ, ποδηλάτες και υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

24. Rues Ravenstein, des Douze Apôtres και Montagne du Parc
Η πεζοδρόμηση σχεδιάστηκε μετά την ανάπλαση της Marché au Bois.

25. Rue Van Artevelde και Dansaert
Van Artevelde μεταξύ Dansaert και Six Jetons: κυκλοφορία μονής κατεύθυνσης και αντίθετη με λεωφορείο/ποδήλατο/ταξί. Dansaert: μονόδρομος από Van Artevelde προς την Vieux Marché aux Grains για λεωφορείο/ποδήλατο/ταξί.

The post Οι Βρυξέλλες περιορίζουν τα αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης τον Αύγουστο appeared first on .

Για την κατάρτιση της λίστας, η ECA International αξιολόγησε 480 πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως οι υπηρεσίες υγείας, η στέγαση, τα μέρη αναψυχής, η ασφάλεια, η ποιότητα του αέρα και οι πολιτικές εντάσεις.

Αυτοί είναι και οι λόγοι άλλωστε, που συναντά κανείς στις πρώτες θέσεις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως την Κοπεγχάγη (#1) και τη Βέρνη (#2). Ο καθαρός αέρας, οι καλές εγκαταστάσεις και η χαμηλή εγκληματικότητα ήταν μεταξύ των λόγων που ώθησαν τις πρωτεύουσες της Δανίας και της Ελβετίας στην κορυφή της κατάταξης.

Οι χώρες με τις περισσότερες πόλεις που περιλαμβάνονται στη λίστα είναι η Ολλανδία και η Ελβετία με τέσσερις η καθεμιά. Το Εδιμβούργο είναι η μοναδική πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου που εμφανίζεται στις 20 πρώτες θέσεις (#19).

«Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η εγκληματικότητα και οι τρομοκρατική απειλή είναι στους παράγοντες που επηρεάζουν τη διαβίωση σε μεγάλες πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου όπως το Λονδίνο, το Μάντσεστερ, το Μπέλφαστ και η Γλασκόβη», δήλωσε ο Neil Ashman, αναλυτής της ECA International.

«Οι Ευρωπαίοι που μετακινούνται για εργασία ή αναζητούν να μετακομίσουν στο εξωτερικό μπορούν να βρουν μια καλή ποιότητα ζωής σε πολλά μέρη στην Ιρλανδία, την Ελβετία, τις Κάτω Χώρες, τη Γερμανία ή τη Νορβηγία. Χώρες που κυριαρχούν στις κορυφαίες 20 της λίστας», πρόσθεσε.

Πηγή: thebrusselstimes.com

The post Οι Βρυξέλλες είναι η 23η πιο βιώσιμη πόλη παγκοσμίως για τους απόδημους appeared first on .

Η δημοσκόπηση εκείνη άφησε έντονο το αποτύπωμά της, καθώς για χρόνια μετά, η δημοσιότητα που λάμβανε η πόλη ήταν αρνητική- για μια πόλη που γίνεται ακόμα πιο άσχημη, ακόμα πιο καταθλιπτική και, γενικά μιλώντας, όχι και πολύ θετικά πράγματα.

Ωστόσο, ουδέν κακόν αμιγές καλού και «δεν υπάρχει κακή δημοσιότητα»: Τα δημοσιεύματα αυτά προκάλεσαν το ενδιαφέρον τουριστών και επενδυτών από όλο τον κόσμο, που, κινούμενοι από περιέργεια, έρχονταν να δουν την πόλη – και τα πλέον διαβόητα σημεία της προσέλκυαν επισκέπτες

Όπως προκύπτει από ρεπορτάζ του BBC, πολλοί κάτοικοι και επαγγελματίες της πόλης διαφωνούν με τον χαρακτηρισμό της ως άσχημης: Άλλοι την χαρακτηρίζουν «εξωτική», ενώ άλλοι τονίζουν πως υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη βελτίωση τα τελευταία χρόνια- ειδικά στο κέντρο της, και καταλύτης για αυτή την αλλαγή, κατά ειρωνεία της τύχης, ήταν τα δημοσιεύματα περί ασχήμιας.

«Η ιδέα του αν είναι όμορφη ή όχι, είναι το αν είναι δυναμική ή όχι. Δέκα χρόνια πριν, ήταν μια πόλη- φάντασμα. Είμαστε στα μισά της πορείας, και πιθανώς σε 10 χρόνια να είναι δυναμική ξανά» λέει ο Νικολά Μπουϊσάρ, καλλιτέχνης και ξεναγός στην πόλη.

Πηγή: huffingtonpost.gr

The post Αυτή είναι (λένε) η πιο άσχημη πόλη στον κόσμο appeared first on .

Κοντά στα σύνορα με το Βέλγιο, η πόλη Baarle-Nassau της Ολλανδίας φιλοξενεί περίπου τριάντα βελγικούς «θύλακες», γνωστούς ως Baarle-Hertog. Αν δει κανείς την περιοχή στον χάρτη, το γεωπολιτικό παράδοξο εμφανίζεται ξεκάθαρο μπροστά στα μάτια του.

Αυτό το μπέρδεμα έχει τις ρίζες του στον Μεσαίωνα, τότε που κομμάτια γης διανέμονταν ανάμεσα σε δύο ντόπιες αριστοκρατικές οικογένειες. Το Baarle-Hertog ανήκε κάποτε στον δούκα του Brabant (hertog στα ολλανδικά σημαίνει δούκας, εξηγεί το BBC), ενώ το Baarle-Nassau ήταν ιδιοκτησία του Οίκου των Nassau. Όταν το Βέλγιο διακήρυξε την ανεξαρτησία του από την Ολλανδία, το 1831, οι δύο πλέον χώρες είχαν να διαχειριστούν το άλυτο γεωπολιτικό τους πρόβλημα. Ήταν όμως τόσο μπερδεμένο, που τα καθεστώτα που ακολούθησαν απέφυγαν να βρουν πραγματική λύση.  Τα σύνορα δεν οριστικοποιήθηκαν παρά το 1995, όταν το τελευταίο κομμάτι της περιβόητης «no man’s land» δόθηκε στο Βέλγιο.

Με την πρώτη ματιά, είναι δύσκολο να διακρίνει ποιο μέρος ανήκει σε ποια χώρα, καθώς η εικόνα παραπέμπει σε μια συνηθισμένη μικρή ολλανδική πόλη. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των περίπου 9.000 κατοίκων της είναι κάτοχοι ολλανδικού διαβατηρίου, και η ολλανδική δημοτική αρχή κατέχει το μεγαλύτερο μέρος της γης- περίπου 76 τετραγωνικά χιλιόμετρα έναντι μόλις 7,5 της βελγικής. Στη συνέχεια όμως, μπορεί κανείς να εντοπίσει τις διαφορές. Για παράδειγμα τη σήμανση στα πεζοδρόμια- λευκοί σταυροί με τα γράμματα NL (Netherlands) από τη μία πλευρά, Β (Belgium) από την άλλη- αλλά και τα σπίτια που φέρουν τη σημαία της αντίστοιχης χώρας.

Τα ολλανδικά σπίτια έχουν πιο ομοιόμορφη εικόνα σε σχέση με τα βέλγικα, τα πεζοδρόμια είναι στολισμένα με περιποιημένα δέντρα. Οι βελγικές περιοχές έχουν περισσότερη ποικιλία στην αρχιτεκτονική και στην όψη τους.

Κάποιος με εξοικειωμένο αυτί θα μπορούσε να διακρίνει και τις διαφορετικές προφορές στη γλώσσα, υποστηρίζει ο Willem van Gool, πρόεδρος του τουριστικού οργανισμού του Baarle, κάτοχος και ο ίδιος ολλανδικού διαβατηρίου, αν και η μητέρα του είναι Βελγίδα. Παρότι στα βελγικά σχολεία διδάσκονται και γαλλικά, τα ολλανδικά είναι η βασική γλώσσα και στις δύο κοινότητες. «Με τους Βέλγους ακούγεται περισσότερο σαν διάλεκτος… με τους Ολλανδούς είναι πιο… καθαρά» προσθέτει.

Η άποψη αυτή αντανακλά και την τάση ορισμένων Ολλανδών να αντιμετωπίζουν μάλλον με υπεροψία τους Βέλγους γείτονές τους. «Παλιά, όταν οι μαθητές όλων των σχολείων σχολούσαν την ίδια ώρα, οι έφηβοι μπλέκονταν σε καβγάδες» θυμάται ο van Gool. Αυτό όμως τερματίστηκε τη δεκαετία του ’60, όταν οι δύο δήμαρχοι της πόλης (ένας Ολλανδός κι ένας Βέλγος) άλλαξαν τα σχολικά προγράμματα ώστε να μην συμπίπτουν στο σχόλασμα και παράλληλα προώθησαν τα ανάμεικτα τμήματα στα κέντρα νεότητας, ενισχύοντας τις θετικές αλληλεπιδράσεις των δύο πλευρών.

Σήμερα, πολλοί κάτοικοι των Baarle-Nassau και Baarle-Hertog έχουν διπλή υπηκοότητα και δύο διαβατήρια, ένα βέλγικο κι ένα ολλανδικό. Η ειρηνική, σε μεγάλο βαθμό, συνύπαρξή τους έχει τραβήξει το ενδιαφέρον των συμβούλων του Ισραηλινού πρωθυπουργού Βενιαμίν Νετανιάχου, ως παράδειγμα για το πώς δύο διαφορετικές κοινότητες μπορούν να ζήσουν αρμονικά μαζί.

Είναι άραγε προς όφελος των Baarle-Nassau και Baarle-Hertog αυτή η ασάφεια σχετικά με τα σύνορα; Σίγουρα προσελκύει τουρίστες, σχολιάζει ο van Gool. «Ο αριθμός των καταστημάτων, των ξενοδοχείων και των καφέ παραπέμπει πιο πολύ σε πόλη 40.000 κατοίκων παρά σε πόλη 9.000 κατοίκων. Κι ενώ τα βελγικά καταστήματα παραμένουν κλειστά την Κυριακή, τα ολλανδικά λειτουργούν κανονικά» εξηγεί.

Ωστόσο υπάρχουν και πτυχές που είναι ακόμα δύσκολες στη διαχείρισή τους, ειδικά σε ό,τι αφορά θέματα υποδομών. Οι οικοδομικές άδειες μπορεί να κρύβουν πολλές παγίδες, λέει ο Leo van Tilburg, επικεφαλής της βελγικής δημοτικής αρχής. Το δημαρχείο του τέμνεται από τα σύνορα. Λόγω της θέσης του, το Βέλγιο χρειάστηκε να ζητήσει ολλανδική άδεια για να χτίσει μέρος του κτιρίου. Είναι χαρακτηριστικό πως η συνοριακή γραμμή περνά μέσα από την αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου…

Το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του, ο Tilburg το περνά προσπαθώντας να διαχειριστεί την παροχή υπηρεσιών, εκπαίδευση, ύδρευση, υποδομές, σε συνεργασία με τον Ολλανδό συνάδελφό του και «συνδήμαρχο» Marjon de Hoon. Η αποκατάσταση του οδοστρώματος για παράδειγμα, μετατρέπεται σε εξίσωσε με πολλές μεταβλητές, καθώς οι δρόμοι τέμνονται από τα σύνορα πολλές φορές, σε απόσταση μόλις μερικών εκατοντάδων μέτρων. Να μην αναφέρουμε καν τι πολύπλοκη διαδικασία είναι ο σχεδιασμός του δικτύου αποχέτευσης…

«Ο δρόμος κάτω από τον οποίο τοποθετείται ένας σωλήνας αποχέτευσης μπορεί να είναι βέλγικος, αλλά ποιος πληρώνει εάν χρειάζεται μεγαλύτερος σωλήνας σε σημείο με ολλανδικά σπίτια; Και ποιος πληρώνει για τη συντήρηση του φωτισμού των δρόμων, όπου τα πεζοδρόμια είναι βέλγικα αλλά οι λάμπες ολλανδικές;» διερωτάται ο Tilburg. Ωστόσο, συνεχίζει, εάν υπάρχουν εκατό προβλήματα, τα 98 αποδεικνύεται πως δεν είναι πραγματικά προβλήματα. Προηγείται βέβαια πολλή συζήτηση.

Και η αλήθεια είναι πως όλα είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Με δεδομένο πως η νομοθεσία του Βελγίου αναφορικά με τον οικοδομικό σχεδιασμό είναι λιγότερο περιοριστική από αυτή της Ολλανδίας, είναι προφανές πως υπάρχουν πλεονεκτήματα για όποιον έχει την εξώπορτα του σπιτιού του να «βλέπει» σε βελγικό έδαφος, όπως εξηγεί ο Kees de Hoon. Κάτοχος ολλανδικού διαβατηρίου ο ίδιος, το σπίτι του βρίσκεται στο Baarle-Hertog και τέμνεται από τα σύνορα. Ο Kees ήθελε να ανακατασκευάσει το αρχικό κτίριο, αλλά η πόρτα του «έβλεπε» στην Ολλανδία και η ολλανδική δημοτική αρχή δεν του έδινε οικοδομική άδεια.

Για να λύσει το πρόβλημα αυτό, σκαρφίστηκε μια ιδέα που πιο πολύ θυμίζει το δικό μας μεσογειακό ταπεραμέντο, την περίφημη ευρηματικότητα του ευρωπαϊκού νότου. Απλώς τοποθέτησε μια δεύτερη εξώπορτα, κολλητά στην πρώτη αλλά στην άλλη πλευρά των συνόρων. Έτσι, πλέον, με δύο εισόδους στο ίδιο κτήριο, το ένα από τα διαμερίσματά του είναι ολλανδικό και τα άλλα τρία βέλγικα. Μύλος…

Ο Kees δεν είναι ο μόνος που εκμεταλλεύτηκε τα κενά της νομοθεσίας. Πολλές οικογένειες αλλά και επιχειρήσεις παραδέχονται πως έχουν επωφεληθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο από αυτή την ασάφεια. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι μια τράπεζα που χτίστηκε ακριβώς πάνω στα σύνορα, ώστε τα απαραίτητα έγγραφα να μεταφέρονται από τη μια πλευρά του κτιρίου στην άλλη όποτε έμπαινε φοροελεγκτής της μίας ή της άλλης εθνικότητας!

Η αντίληψη που θυμίζει το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» δεν είναι πια τόσο διαδεδομένη όσο παλιότερα, τότε που ένα κοπάδι «μυστηριωδώς» βρισκόταν σε άλλο λιβάδι από τη μια μέρα στην άλλη. Τότε που οι προμήθειες ενός καταστήματος αποκτιούνταν στη μία χώρα και πωλούνταν στην άλλη χωρίς κανείς να ενοχλήσει τον αρμόδιο εφοριακό. «Είναι ένα θέμα για το οποίο αρέσει στους ντόπιους να μιλούν» σημειώνει ο van Gool «και συνέβαινε κι από τις δύο πλευρές των συνόρων».

Υπάρχουν βέβαια και τριβές. Για παράδειγμα η ηλικία που επιτρέπεται το ποτό στην Ολλανδία είναι τα 18, αλλά στο Βέλγιο η κατανάλωση μπίρας και κρασιού επιτρέπεται από τα 16. Οπότε εάν ένας Ολλανδός μπάρμαν αρνηθεί να σερβίρει μια ομάδα εφήβων, μπορούν να του δείξουν τη δυσαρέσκειά τους πηγαίνοντας στο μπαρ ακριβώς απέναντι- που υπόκειται στη βελγική νομοθεσία. Πηγή προστριβών είναι και τα πολλά καταστήματα με πυροτεχνήματα στα βελγικά κομμάτια της πόλης. Στην Ολλανδία, η πώληση και μεταφορά πυροτεχνημάτων είναι παράνομη και επιτρέπεται κατ’ εξαίρεση την Πρωτοχρονιά, οπότε οι ολλανδικές αρχές έχουν πολλή δουλειά καθώς τα Χριστούγεννα πλησιάζουν…

Πηγή: newsbeast.gr

The post Η ευρωπαϊκή πόλη που κάποια σπίτια έχουν δύο εξώπορτες για απίθανο λόγο appeared first on .

The post Σαν σήμερα το 1453: Η Άλωση της Πόλης. appeared first on .