Η ιταλίδα νομικός υπηρετεί από το 2022 ως Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα Παλαιστινιακά Εδάφη, ενώ το 2025 ανανέωσε τη θητεία της για δεύτερη φορά, αποτελώντας την πρώτη γυναίκα στη συγκεκριμένη θέση. Το έργο της επικεντρώνεται σε ζητήματα όπως η αυτοδιάθεση, τα δικαιώματα των παιδιών, η κράτηση και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, αποκτώντας σημαντική διεθνή απήχηση.

Τα τρία πανεπιστήμια υπογραμμίζουν ότι η απόφαση αντανακλά τη δέσμευσή τους στην ακαδημαϊκή ελευθερία, την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον ανοιχτό διάλογο. Όπως επισημαίνουν, η βράβευση αφορά την επιστημονική και νομική της συμβολή, αλλά και τη συνέπειά της στην υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, ακόμη και υπό πίεση.

Ωστόσο, η επιλογή αυτή δεν πέρασε χωρίς αντιδράσεις. Σε άρθρα γνώμης και δημόσιες παρεμβάσεις, επικριτές εξέφρασαν επιφυλάξεις, υποστηρίζοντας ότι ορισμένες τοποθετήσεις της ενδέχεται να δημιουργούν προβληματισμούς ως προς την ουδετερότητα και την αξιοπιστία των θεσμών. Αντιδράσεις καταγράφηκαν και εντός της ακαδημαϊκής κοινότητας, με μερίδα πανεπιστημιακών να χαρακτηρίζει την απόφαση «ατυχή» ή να την εντάσσει σε μια μορφή θεσμικού ακτιβισμού, ενώ αναφέρθηκε ακόμη και παραίτηση διδάσκοντα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της βράβευσης τονίζουν ότι η κριτική βασίζεται σε αποσπασματική ανάγνωση δηλώσεων και υπερασπίζονται το δικαίωμα της ακαδημαϊκής κοινότητας να τιμά προσωπικότητες που συμβάλλουν στον δημόσιο διάλογο, ακόμη και όταν προκαλούν αντιπαραθέσεις.

Παρά τις αντιδράσεις, τα πανεπιστήμια παραμένουν σταθερά στην απόφασή τους, επισημαίνοντας ότι προηγήθηκε εκτενής διαβούλευση με ειδικούς στα ανθρώπινα δικαιώματα. Όπως τονίζουν, η τιμητική διάκριση δεν στρέφεται κατά οποιασδήποτε κοινότητας, αλλά αποτελεί μια δήλωση υπέρ του διεθνούς δικαίου και της ελεύθερης έκφρασης.

Un doctorat honoris causa pour Francesca Albanese en Belgique : reconnaissance et controverse
Une distinction académique qui relance le débat autour des droits humains et de la liberté d’expression

Trois universités belges ont décidé de remettre un doctorat honoris causa à Francesca Albanese, figure reconnue du droit international et actuelle rapporteuse spéciale des Nations unies pour les territoires palestiniens. La cérémonie se tient à Anvers, à l’initiative conjointe de University of Antwerp, Ghent University et Vrije Universiteit Brussel.

Juriste italienne, elle s’est imposée sur la scène internationale grâce à ses analyses juridiques portant notamment sur les droits fondamentaux, les conflits, la détention et les mécanismes de justice internationale. Première femme à occuper ce rôle au sein de l’ONU, elle a vu son mandat prolongé en 2025.

Les établissements universitaires expliquent leur choix par une volonté affirmée de soutenir la réflexion critique, la liberté académique et l’engagement en faveur des droits humains. Selon eux, il s’agit de reconnaître un parcours marqué par une prise de position constante en faveur du droit international, dans un contexte souvent sensible.

Mais cette décision ne fait pas l’unanimité. Plusieurs voix, dans les médias comme dans le monde académique, ont exprimé des réserves, estimant que certaines prises de parole de la juriste pourraient susciter des interprétations controversées. Certains enseignants ont même pris leurs distances avec cette initiative, évoquant une démarche qu’ils jugent inappropriée.

À l’inverse, les défenseurs de cette distinction dénoncent des critiques qu’ils considèrent comme partielles ou sorties de leur contexte, et rappellent l’importance de préserver un espace de débat ouvert, y compris sur des sujets sensibles.

Malgré les tensions, les universités maintiennent leur position. Elles soulignent que cette reconnaissance repose sur une évaluation approfondie et qu’elle vise avant tout à promouvoir les valeurs du droit international, du dialogue et de la pluralité des opinions.

The post Τιμητικό διδακτορικό στη Francesca Albanese από τρία βελγικά πανεπιστήμια – Αντιδράσεις και συζητήσεις appeared first on .

Από τους 13.112 ενεργούς διδακτορικούς φοιτητές στα πέντε πανεπιστήμια της Φλάνδρας, οι 6.653 προέρχονται από το εξωτερικό — ποσοστό που έχει αυξηθεί κατά 40% μέσα σε επτά χρόνια.

Πρωτοπόρο παραμένει το KU Leuven, το οποίο εδώ και αρκετά χρόνια φιλοξενεί περισσότερους ξένους από Βέλγους υποψήφιους διδάκτορες.
«Για να προσελκύσουμε τα καλύτερα ερευνητικά προφίλ, ακολουθούμε μια ξεκάθαρα διεθνή στρατηγική», δήλωσε στην De Standaard η Isabelle Huys, αντιπρύτανις Ερευνητικής Πολιτικής του πανεπιστημίου.
«Οι διεθνείς ερευνητές είναι απαραίτητοι για να ενισχύσουμε την αριστεία μας στην έρευνα· αυτή είναι η βασική μας αρχή. Φέρνουν μαζί τους συμπληρωματική γνώση και διεθνή οπτική».

Ο «πόλεμος» για το πνευματικό κεφάλαιο

Τα τελευταία χρόνια, τα πανεπιστήμια της Φλάνδρας έχουν εξασφαλίσει σημαντικά ερευνητικά κονδύλια μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, ενώ αυξάνεται ελαφρώς και ο αριθμός των διεθνών φοιτητών σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο.

Η τάση αυτή αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη μάχη για την προσέλκυση «πνευματικού κεφαλαίου». Η Hannelore De Grande, από την Αντιπρυτανεία Έρευνας του Vrije Universiteit Brussel, εξηγεί ότι είναι όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν Βέλγοι υποψήφιοι για διδακτορικά στην επιστήμη και τη μηχανική.

«Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να προσελκύσουμε φοιτητές στην ερευνητική εργασία», σημειώνει. «Πρέπει πραγματικά να αναζητούμε υποψήφιους εκτός συνόρων για να καλύψουμε τις θέσεις».

Ο ανταγωνιστικός εργασιακός τομέας παίζει επίσης ρόλο: πολλοί Βέλγοι απόφοιτοι προτιμούν να μπουν απευθείας στην αγορά εργασίας αντί να συνεχίσουν με έρευνα.

Επιπλέον, για πολλούς ξένους ερευνητές, η προοπτική ενός διδακτορικού στο Βέλγιο είναι ελκυστική: «Μπορούμε να προσφέρουμε πολύ καλές υποτροφίες, τόσο σε επίπεδο μισθού όσο και συνθηκών εργασίας», λέει η De Grande. «Σε πολλές άλλες χώρες, οι υποψήφιοι διδάκτορες αμείβονται με τον κατώτατο μισθό».

Αξίζει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι πολλοί διεθνείς υποψήφιοι δεν αμείβονται απευθείας από τα βελγικά πανεπιστήμια, αλλά λαμβάνουν υποτροφίες από τις χώρες τους — όπως το Πακιστάν, το Βιετνάμ ή ο Ισημερινός — προκειμένου να ολοκληρώσουν το διδακτορικό τους στη Φλάνδρα.

Davantage d’étudiants étrangers en doctorat que de Belges – une première

Les universités flamandes deviennent un pôle d’attraction pour les chercheurs internationaux

Pour la première fois, les doctorants internationaux sont plus nombreux que les Belges dans les universités flamandes. D’après les chiffres du gouvernement flamand, relayés par De Standaard, l’internationalisation de l’enseignement supérieur en Flandre continue de s’intensifier.

Sur les 13.112 doctorants actuellement inscrits dans les cinq universités flamandes, 6.653 viennent de l’étranger — une augmentation de 40% en sept ans.

Le KU Leuven reste en tête, accueillant depuis plusieurs années davantage d’étudiants étrangers que belges.
« Pour attirer les meilleurs profils, nous adoptons une approche résolument internationale », explique Isabelle Huys, vice-rectrice à la politique de recherche de KU Leuven.
« Les chercheurs internationaux sont essentiels pour renforcer notre excellence scientifique. C’est notre principe de base. Ils apportent des connaissances complémentaires et une perspective mondiale. »

Une bataille pour le capital intellectuel

Ces dernières années, les universités flamandes ont obtenu d’importants financements grâce aux projets européens, tandis que le nombre d’étudiants étrangers en bachelier et en master augmente légèrement.

Cette évolution illustre la « bataille pour le capital intellectuel » que connaît la région. Hannelore De Grande, du vice-rectorat à la recherche de la Vrije Universiteit Brussel, explique qu’il devient difficile de trouver des candidats belges pour les doctorats en ingénierie.

« Il est de plus en plus difficile d’attirer des étudiants vers le travail de recherche », souligne-t-elle. « Nous devons véritablement nous tourner vers l’étranger pour pourvoir les postes doctoraux. »

Le contexte du marché du travail joue également un rôle : de nombreux diplômés belges choisissent d’autres opportunités après leurs études.

Les doctorats en Belgique attirent aussi par leurs bonnes conditions : « Nous pouvons offrir d’excellentes bourses, tant en matière de salaire que d’environnement de travail », indique De Grande. « Dans beaucoup d’autres pays, les doctorants perçoivent le salaire minimum. »

À noter toutefois que nombre d’étudiants étrangers ne figurent pas, ou seulement partiellement, sur la liste de paie des universités belges. Des pays comme le Pakistan, le Vietnam ou l’Équateur attribuent des bourses à leurs chercheurs pour qu’ils effectuent leur doctorat en Belgique.

The post Περισσότεροι οι ξένοι διδακτορικοί φοιτητές στα βελγικά πανεπιστήμια appeared first on .

Επιπλέον, το ULB (Université Libre de Bruxelles) βελτίωσε τη θέση του από την 230ή στην 227η και το ULiège (Université de Liège) «αναρριχήθηκε» από τη 396η στην 379η θέση. Ωστόσο, ορισμένα πανεπιστήμια εμφάνισαν μικρή πτώση, όπως το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, το VUB και το Hasselt, ενώ το Université de Mons και το Πανεπιστήμιο του Namur παρέμειναν στον δείκτη, αλλά σε χαμηλότερα μπάντες κατάταξης.

Η Quacquarelli Symonds επαίνεσε τις βελγικές σχολές για τη διεθνή συνεργασία στον τομέα της έρευνας – πραγματοποιώντας 69% των δημοσιεύσεών τους σε συνεργασία με ξένους ερευνητές, ένας δείκτης που υπερβαίνει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά 3 φορές. Παράλληλα, διαπιστώθηκε πτώση στον αριθμό των διεθνών φοιτητών, ένδειξη που δείχνει ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης στην προώθηση του Βελγίου ως εκπαιδευτικού προορισμού.

Πού βρίσκεται η Ελλάδα;

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει διττό πρόβλημα: ενώ κάποια ελληνικά πανεπιστήμια εμφανίζονται στο QS, η συνολική τους θέση δεν έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κατέλαβε την 321η θέση το 2025 , ενώ το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών βρίσκεται στο εύρος 951‑1000. Άλλα ελληνικά ιδρύματα στο QS περιλαμβάνουν το ΕΚΠΑ, το ΑΠΘ και το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Οι ελληνικές σχολές αποδίδουν καλύτερα σε θεματικές κατατάξεις, όπως η βιωσιμότητα, αλλά υστερούν στη διεθνοποίηση και στις αγγλόφωνες προπτυχιακές προσφορές, με αποτέλεσμα περιορισμένη παρουσία διεθνών φοιτητών.

Οι πρωτοβουλίες που ανέλαβε το Βέλγιο για τη διεθνοποίηση, την έρευνα και την περιβαλλοντική στρατηγική αποδίδουν καρπούς. Αντίθετα, στην Ελλάδα, αν και υπάρχουν αξιόλογες σχολές, η γραφειοκρατία και ο περιορισμένος αριθμός διεθνών προγραμμάτων περιορίζουν τις δυνατότητές τους, όπως σημειώνει και η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (HAHE).

The post Άνοδος για τα βελγικά πανεπιστήμια στην παγκόσμια κατάταξη QS 2026 appeared first on .

Στις 20 Μαΐου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα εξετάσει κατά πόσον το Ισραήλ εξακολουθεί να σέβεται το άρθρο 2 της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ. Το άρθρο αυτό ορίζει ότι «οι σχέσεις μεταξύ των μερών, καθώς και όλες οι διατάξεις της ίδιας της συμφωνίας, βασίζονται στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Στην επιστολή τους, τα βελγικά πανεπιστήμια υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ παραβιάζει τη συμφωνία υπό το πρίσμα των «αδυσώπητων και διεθνώς αναγνωρισμένων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη». Ως εκ τούτου, τα πανεπιστήμια ζητούν την άμεση αναστολή της συμφωνίας με τη χώρα.

«Η συνέχιση της συνθήκης θεωρείται ότι νομιμοποιεί μια κυβέρνηση που διαπράττει εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εμποδίζει ακόμη και την ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσει στον παλαιστινιακό πληθυσμό. Αυτό δεν συμβιβάζεται σε καμία περίπτωση με τις βασικές ευρωπαϊκές αξίες», γράφουν στον Prévot.

Επιπλέον, τα πανεπιστήμια ζητούν από τον Prévot να παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναπτύξει «ένα διαφανές και αποτελεσματικό τεστ για τα ανθρώπινα δικαιώματα που θα επιτρέπει στις νέες συνεργασίες και στις ανανεώσεις των υφιστάμενων συνεργασιών να ελέγχονται προληπτικά για πιθανές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις συνέπειές τους».

Συνέχεια στις φοιτητικές διαμαρτυρίες

Από την έναρξη της εισβολής του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας στα τέλη του 2023, οι φοιτητές σε όλο το Βέλγιο διαμαρτύρονται. Η πιο πρόσφατη διαμαρτυρία έλαβε χώρα την Τρίτη, όταν μια ομάδα περίπου 50 διαδηλωτών απέκλεισε την πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Γάνδης, απαιτώντας από τα πανεπιστήμια να διακόψουν αμέσως όλους τους ακαδημαϊκούς και θεσμικούς δεσμούς με το Ισραήλ.

Τον Ιανουάριο, η VLIR ανακοίνωσε ότι δεν θα συνάπτει πλέον νέες συνεργασίες με ισραηλινούς εταίρους που εμπλέκονται σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι υφιστάμενες συνεργασίες θα ελέγχονται και θα αξιολογούνται σύμφωνα με την πολιτική της VLIR για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

The post Τα βελγικά πανεπιστήμια ζητούν την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ appeared first on .

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης παραμένει στην κορυφή της λίστας για ένατη συνεχή χρονιά. Το KU Leuven ανέβηκε δύο θέσεις στην 43η, ενώ το UGent κέρδισε τρεις θέσεις, εβρισκόμενο πλέον στην 112η θέση, από κοινού με δύο αμερικανικά ιδρύματα (Rice University και Πανεπιστ. του Μέριλαντ).

Συνολικά, τέσσερα βελγικά πανεπιστήμια συγκαταλέγονται ανάμεσα στα 200 κορυφαία, με το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας να βρίσκεται στην 168η θέση και το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβένης στην 175η θέση.

Κυριαρχία των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου

Τα ευρωπαϊκά, και ιδιαίτερα τα δυτικοευρωπαϊκά, πανεπιστήμια υποχωρούν γενικά στην κατάταξη. Μόνο 91 ευρωπαϊκά πανεπιστήμια παραμένουν στα 200 κορυφαία, έναντι 99 το 2019.

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης παραμένει στην κορυφή, ακολουθούμενο από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και το Χάρβαρντ. Στο top 10 κυριαρχούν επτά πανεπιστήμια των ΗΠΑ και τρία βρετανικά πανεπιστήμια.

Τα Ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα εντοπίζονται αρκετά πιο χαμηλά στην λίστα, αφού κανένα δεν καταφέρνει να βρίσκεται ανάμεσα στα 500 κορυφαία. Το ΕΚΠΑ βρίσκεται στις θέσεις 501-600, ενώ το Χαροκόπειο και το Πανεπιστήμιο της Κρήτης στις θέσεις 601-800.

Εκπαίδευση και έρευνα

Το THE κατατάσσει συνολικά 2.092 πανεπιστήμια από 115 χώρες, 185 περισσότερα από πέρυσι. Η κατάταξη βασίζεται σε παραμέτρους στους τομείς της εκπαίδευσης, της έρευνας, της διεθνοποίησης και της μεταφοράς γνώσης στη βιομηχανία. Η εκπαίδευση και η έρευνα μαζί αποτελούν τη μερίδα του λέοντος στη βαθμολογία.

Η λίστα κατάταξης THE θεωρείται γενικά ως μια από τις πιο ολοκληρωμένες, καθώς η κατάταξη των πανεπιστημίων βασίζεται σε ένα ευρύ φάσμα 18 παραμέτρων.

Αναλυτικά η λίστα, εδώ. 

The post Άνοδος για τα πανεπιστήμια του Βελγίου στην ετήσια κατάταξη της Times Higher Education appeared first on .

Κατακτώντας την 45η θέση, το KU Leuven είναι το μόνο βελγικό πανεπιστήμιο που εμφανίζεται στα κορυφαία 100 πανεπιστημιακά ιδρύματα, σε μια λίστα (ολόκληρη εδώ) όπου κατά τ” άλλα κυριαρχούν τα αμερικανικά πανεπιστήμια.

Την πρώτη θέση κατέχει το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και ακολουθούν το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT).

Η 20η έκδοση της κατάταξης περιλαμβάνει 1.904 πανεπιστήμια από 108 χώρες και περιοχές, που επιλέχθηκαν με βάση 18 δείκτες που καλύπτουν τη διδασκαλία, την έρευνα, τη μεταφορά γνώσης και τη διεθνοποίηση.

Το Βέλγιο εμφανίζεται μόνο μία φορά στο τοπ-100 με το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβένης. Όσον αφορά τα υπόλοιπα ιδρύματα της χώρας, το Πανεπιστήμιο της Γάνδης βρίσκεται πιο χαμηλά (115η θέση), το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας στη θέση 161, ενώ το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Louvain-la-Neuve στη θέση 168.

Το ULB και το VUB των Βρυξελλών ήταν εκτός των κορυφαίων 200, με το Πανεπιστήμιο της Λιέγης και το UHasselt εκτός των κορυφαίων 300 και τα Πανεπιστήμια του Μονς και της Ναμούρ να πέφτουν εκτός των κορυφαίων 500.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επτά δικά τους πανεπιστήμια στην πρώτη δεκάδα. Εκτός από το Στάνφορντ και το MIT, η λίστα περιλαμβάνει το Χάρβαρντ (4η θέση), το Πρίνστον (6η), το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (7η), το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (9η) και Yale (10η).

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τρία πανεπιστήμια στο τοπ-10. Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης βρίσκεται στην πρώτη θέση για όγδοη συνεχή χρονιά, το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ είναι στην πέμπτη θέση και το Imperial College του Λονδίνου είναι στην όγδοη. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει 104 πανεπιστήμια στη συνολική κατάταξη, συμπεριλαμβανομένων 11 στα κορυφαία 100 και 25 στα κορυφαία 200.

Δύο κινεζικά πανεπιστήμια μπήκαν στα 20 κορυφαία, με επτά στα 100 κορυφαία και 13 στα κορυφαία 200. Στην έκδοση του 2018, η Κίνα είχε δύο πανεπιστήμια στα κορυφαία 100. Ο αριθμός των κινεζικών ιδρυμάτων στα κορυφαία 400 έχει διπλασιαστεί από 15 το 2021 στα 30 φέτος, με το Πανεπιστήμιο Tsinghua να κατατάσσεται ως το κινεζικό ίδρυμα με τις καλύτερες επιδόσεις, εβρισκόμενο στη 12η θέση συνολικά.

Η Ασία είναι η πιο εκπροσωπούμενη ήπειρος με 737 πανεπιστήμια στην λίστα, με την Ευρώπη στη δεύτερη θέση με 664. Στην Αφρική, ο αριθμός των ιδρυμάτων στη λίστα αυξήθηκε κατά 16%, από 97 σε 113. Το πανεπιστήμιο με την υψηλότερη κατάταξη στην Αφρική είναι το Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν, στην 167η θέση.

Η θέση των ελληνικών σχολών

Αναφορικά με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της Ελλάδας, οκτώ από αυτά βρίσκονται στα πρώτα 1000, σε θέσεις όμως από τα 500 πρώτα και μετά. Συγκεκριμένα, το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το ΕΚΠΑ καταλαμβάνουν θέσεις από 501-600, ενώ ακολουθούν το Χαροκόπειο και το Μετσόβιο, τα οποία εμπίπτουν στο εύρος 601-800. Τέσσερα ακόμα ελληνικά ιδρύματα βρίσκονται στις θέσεις 801-1000, και είναι το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Αριστοτέλειο Πανεπ. Θεσσαλονίκης, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Πατρών.

The post To Πανεπιστήμιο της Λουβένης ανάμεσα στα 100 κορυφαία του κόσμου appeared first on .

Το γαλλόφωνο Université Libre de Bruxelles (ULB) βρίσκεται στην 210η θέση, ενώ το Φλαμανδικό Vrije Universiteit Brussel (VUB) βρίσκεται στην 251η θέση.

Η κατάταξη βασίζεται σε έξι δείκτες, από την ακαδημαϊκή και εργοδοτική φήμη μέχρι τον αριθμό των εγγεγραμμένων ξένων φοιτητών. Λαμβάνει επίσης υπόψη τον αριθμό των φοιτητών και των ακαδημαϊκών δημοσιεύσεων ανά σχολή, καθώς και τη διεθνή αναλογία καθηγητών.

Ενώ υπάρχουν πολλές κατατάξεις πανεπιστημίων με βάση διαφορετικά κριτήρια, η κατάταξη QS είναι η πιο ευρέως διαδεδομένη κατάταξη πανεπιστημιακών ιδρυμάτων παγκοσμίως, σύμφωνα με την ανάλυση της επισκεψιμότητας στο διαδίκτυο.

Τα βελγικά πανεπιστήμια

Το KU Leuven, 20 λεπτά ανατολικά των Βρυξελλών, είναι για άλλη μια φορά το μοναδικό βελγικό πανεπιστήμιο στα κορυφαία 100 καθώς κατατάσσεται στην 76η θέση.

Το Πανεπιστήμιο της Γάνδης και το UCLouvain βρίσκονται στην 143η και 195η θέση, αντίστοιχα, ενώ το UAntwerp (280) και το UHasselt (449) εξακολουθούν να είναι μεταξύ των 500 καλύτερων πανεπιστημίων.

Σε σύγκριση με την προηγούμενη κατάταξη, το μόνο βελγικό πανεπιστήμιο που σημείωσε πρόοδο είναι το Πανεπιστήμιο Hasselt, μετακινούμενο από την θέση 471 στη 449η.

Διάσημα βρετανικά και αμερικανικά πανεπιστήμια ηγούνται της κατάταξης, με το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) στην πρώτη θέση, το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ στη δεύτερη και το Στάνφορντ στην τρίτη θέση.

The post Και τα δύο πανεπιστήμια των Βρυξελλών ανάμεσα στα 300 κορυφαία παγκοσμίως appeared first on .

Για πρώτη φορά στο Βέλγιο, οι ερευνητές ρώτησαν, μέσω διαδικτυακής έρευνας και προσωπικής συνέντευξης πριν από την κρίση του Covid-19, περισσότερα από 5.000 άτομα σχετικά με εμπειρίες σεξουαλικής επιθετικότητας που μπορεί να βίωσαν και τον αντίκτυπο που είχε αυτή η εμπειρία πάνω τους.

Η μελέτη «UN-MENAMAIS» (Κατανόηση των μηχανισμών, της φύσης, του μεγέθους και των επιπτώσεων της σεξουαλικής βίας στο Βέλγιο) δείχνει ότι το 64% του Βελγικού πληθυσμού μεταξύ 16 και 69 ετών έχουν βιώσει σεξουαλική βία σε κάποια στιγμή της ζωής τους.

«Αφορά όλες τις πιθανές μορφές ανεπιθύμητης σεξουαλικής συμπεριφοράς. Αυτό μπορεί να κυμαίνεται από σεξουαλικά σχόλια μέχρι το εξαναγκαστικό γδύσιμο ή ανεπιθύμητα αγγίγματα και φυσικά τον βιασμό», δήλωσε η ερευνήτρια, Ines Keygnaert (UGent).

Όλα τα φύλα, ο σεξουαλικός προσανατολισμός και το φυλετικό μπακράουντ

Μεταξύ των ατόμων ηλικίας 16-69, κυρίως γυναίκες (81%) είναι αυτές που έχουν ήδη βιώσει σεξουαλική βία, αλλά σχεδόν οι μισοί (48%) εκ των ανδρών συμμετεχόντων ανέφεραν ότι επίσης έχουν υπάρξει θύματα.

Δύο στις πέντε γυναίκες, και ένας στους πέντε άνδρες, έχουν βιώσει σεξουαλική βία «στην πράξη» – που σημαίνει ότι υπήρχε φυσική επαφή μεταξύ του δράστη και του θύματος – με το 16% των γυναικών και το 5% των ανδρών να αναφέρουν ότι έχουν βιαστεί.

Επιπλέον, το 80% των ανθρώπων που ανήκουν στην κοινότητα LGBTQ+ εκτέθηκαν σε κάποια μορφή σεξουαλικής βίας στη ζωή τους. Το 79% υπέστη σεξουαλική βία «hands-off», δηλαδή παρενόχληση ή άλλες μορφές χωρίς φυσική επαφή μεταξύ του δράστη και του θύματος. Το 42% παρουσίασε πρακτική σεξουαλική βία, εκ των οποίων το 24% απόπειρα για βιασμό.

Για τους αιτούντες άσυλο που διαμένουν στο Βέλγιο, το ποσοστό αυξάνεται σε πάνω από 84%, και για το 61%, η βία σημειώθηκε τους τελευταίους 12 μήνες που ήταν ήδη στην Ευρώπη ή συγκεκριμένα στο Βέλγιο.

Οι ηλικιωμένοι υφίστανται επίσης σεξουαλική βία

Οι ειδικοί θέλουν να επιστήσουν την προσοχή στα αποτελέσματα της έρευνας σχετικά με τη σεξουαλική βία κατά των ηλικιωμένων, καθώς σήμερα (15 Ιουνίου) είναι η Διεθνής Ημέρα κατά της Κατάχρησης Ηλικιωμένων.

«Πολλοί από εμάς υποθέτουμε ότι από μια συγκεκριμένη ηλικία και πάνω, γινόμαστε ασεξουαλικά όντα και ως εκ τούτου τα ηλικιωμένα άτομα δεν μπορούν πλέον να γίνουν θύματα σεξουαλικής βίας», σχολιάζει η Keygnaert. «Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η έρευνά μας δείχνει ότι περισσότερο από το ένα τρίτο των ηλικιωμένων είναι σεξουαλικά ενεργό, ενώ το άλλο ένα τρίτο αντιμετωπίζει φυσική ευαισθησία χωρίς διείσδυση».

Σχεδόν οι μισοί (44%) των συμμετεχόντων άνω των 70 ετών ανέφεραν ότι υπήρξαν θύματα κατά τη διάρκεια της ζωής τους και ένας στους 12 (+/- 8,5%) δήλωσε ότι υπήρξε θύμα τους τελευταίους 12 μήνες: το 7% ανέφερε ότι αυτό έγινε χωρίς σωματική επαφή, ενώ το 2,5% ότι υπήρξε επαφή και τέλος, ένα 0,6% υπέστη απόπειρα βιασμού.

«Οι ερωτηθέντες υποδεικνύουν επίσης ότι κατά τη διάρκεια της περίθαλψης, για παράδειγμα, έχουν δεχθεί αγγίγματα ή φιλιά ενώ δεν το θέλουν».

Μεταξύ των ηλικιωμένων, ο αριθμός των γυναικών και των ανδρών που βιώνουν σεξουαλική βία ήταν περίπου ο ίδιος.

«Συχνά, οι δράστες σεξουαλικής βίας έναντι των ηλικιωμένων είναι νέοι, για παράδειγμα κάποιος που τους προσέχει ή μέλος της οικογένειας», δήλωσε η Keygnaert. «Η σεξουαλική βία δεν αφορά μόνο τη λαγνεία, αλλά κυρίως την εξουσία. Το ηλικιωμένο άτομο είναι σε σχέση εξάρτησης με τον δράστη».

Επιπλέον, τα μεγαλύτερα σε ηλικία θύματα συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη, άγχος, διαταραχές μετατραυματικού στρες και χρήση αλκοόλ, ως αποτέλεσμα της σεξουαλικής βίας που υπέστησαν νωρίτερα στη ζωή τους.

Λιγότερα από τα μισά από τα ηλικιωμένα θύματα δεν μίλησαν ποτέ για την εμπειρία τους με κάποιον από το κοινωνικό τους περιβάλλον, το 6% ζήτησε επαγγελματική βοήθεια και μόνο το 4% ανέφερε το περιστατικό στην αστυνομία.

Ποιος είναι ο αντίκτυπος;

«Βλέπουμε ότι η σεξουαλική βία μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, οπότε πρέπει να επικεντρωθούμε στην πρόληψη. Στο σχολείο, θέματα όπως η σεξουαλική συναίνεση, η οικοδόμηση σχέσεων και η θετική σεξουαλικότητα θα πρέπει να έχουν θέση», δήλωσε η Keygnaert, προσθέτοντας ότι ήδη από την παιδική ηλικία, οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να ορίζουν και να δέχονται τα όρια.

«Ωστόσο, τέτοια μαθήματα μπορούν επίσης να δοθούν σε ενήλικες και ηλικιωμένους», τόνισε.

Η σεξουαλική βία έχει αντίκτυπο στην ψυχική υγεία, ανεξάρτητα από την ηλικία του θύματος. Η μελέτη βρήκε μια σχέση με κατάθλιψη, άγχος, διαταραχές μετατραυματικού στρες και απόπειρες αυτοκτονίας.

Τα περισσότερα θύματα δεν ζήτησαν ποτέ βοήθεια: περίπου το 30-40% το έχει πει σε κάποιον στο περιβάλλον του, μόνο το 7% ζήτησε επαγγελματική βοήθεια, ενώ μόλις το 4% υποβάλλει καταγγελία στην αστυνομία.

Σχεδόν το 70% από τους 1.951 ερωτηθέντες γιατρούς έχουν ασχοληθεί τουλάχιστον με ένα θύμα σεξουαλικής βίας κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, αλλά τα θύματα συνήθως δεν το αναφέρουν μέχρι αρκετά χρόνια αργότερα.

«Τα θύματα συχνά δεν υποβάλλουν έκθεση υπό τον φόβο ότι δεν θα ληφθούν σοβαρά υπόψη ή επειδή θεωρούν ότι δεν μπορούν να παρέχουν φυσικά αποδεικτικά στοιχεία», δήλωσε η Keygnaert.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, βρισκόμαστε επί του παρόντος σε μια μεταβατική φάση στην οποία εφαρμόζονται διαφορετικά εγκληματολογικά μοντέλα, αλλά «ανεξάρτητα από το εγκληματολογικό μοντέλο, τα θύματα αντιμετωπίζουν συστηματικά δευτερογενή θυματοποίηση (εκ νέου θυματοποίηση λόγω αστυνομικών, δικαστικών και ιατρικών στάσεων και πρακτικών, κλπ.) ως αποτέλεσμα της μακράς νομικής διαδικασίας για την οποία λαμβάνουν λίγες πληροφορίες».

Τα θύματα σεξουαλικής βίας μπορούν να καλέσουν το 1712 ανώνυμα, να συνομιλήσουν στο nupraatikerover.be (στα ολλανδικά) ή να αναζητήσουν πληροφορίες στο seksueelgeweld.be (στα ολλανδικά, γαλλικά και γερμανικά).

The post Δύο στους τρεις Βέλγους έχουν υποστεί κάποιας μορφής σεξουαλική βία appeared first on .

Η Φλάνδρα έχει υψηλό ποσοστό εμβολιασμένων στην ηλικιακή κατηγορία των 65+ (93%), αλλά αυτή η ηλικιακή ομάδα ήταν κι αυτή που πείστηκε πιο εύκολα να εμβολιαστεί. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι όσο πιο νέες είναι οι ηλικίες που έρχεται η σειρά τους στον εμβολιασμό, τόσο πιο δύσκολα θα πιαστεί το όριο του 70% που χρειάζεται για να επιτευχθεί η ανοσία της αγέλης. Η δημοσκόπηση έρχεται να το επιβεβαιώσει: λίγο κάτω από το 70 τοις εκατό είναι το ποσοστό των νέων ηλικίας μεταξύ 18 και 25 ετών που θέλουν να κάνουν το εμβόλιο.

Άλλοι παράγοντες που επίσης διαδραματίζουν το ρόλο τους, είναι -για παράδειγμα- οι πολιτικές προτιμήσεις. Οι ψηφοφόροι της ακροδεξιάς παράταξης Vlaams Belang όπως και οι ψηφοφόροι των Πρασίνων, έχουν τη χαμηλότερη βαθμολογία, ενώ οι σοσιαλιστές είναι πιο πρόθυμοι να κάνουν το εμβόλιο.

Έχουμε ένα καλό σχέδιο για το μέλλον;

Υπάρχουν επίσης οικονομικές ανησυχίες. Λιγότερο από 1 / 3 των Φλαμανδών εκτιμά ότι οι διάφορες κυβερνήσεις στο Βέλγιο θα έχουν ένα καλό πλάνο για την περίοδο μετά τον κορονοϊό.

Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να κάνουν επιπλέον περικοπές για να επανέλθουν εντός προϋπολογισμού, θα πρέπει να καταβληθούν υψηλότεροι φόροι και ως εκ τούτου, η οικονομία θα ανακάμψει πραγματικά γρήγορα ή όχι; Αυτά είναι όλα ερωτήματα που ταλανίζουν το σύνολο των Φλαμανδών, σύμφωνα με την δημοσκόπηση.

Το 63% διαπιστώνει ότι οι κυβερνήσεις είναι πολύ απασχολημένες με την διαχείριση της παρούσας κατάστασης και δεν επικεντρώνονται αρκετά στο οικονομικό μέλλον. Μόνο το 29% πιστεύει ότι οι κυβερνήσεις έχουν ένα καλό μακροπρόθεσμο σχέδιο για μια οικονομική ανάκαμψη.

Η δημοσκόπηση διεξήχθη από τα πανεπιστήμια της Αμβέρσας και των Βρυξελλών (UAntwerpen και VUB) μεταξύ τέλους Μαρτίου και 19 Απριλίου και περιελάμβανε 2.000 ερωτηθέντες.

The post Μόνο 2 στους 3 νέους επιθυμούν να εμβολιαστούν – ανησυχίες σχετικά με την οικονομική ανάκαμψη appeared first on .

Αν και στα θέματα παιδείας, νεολαίας και πολιτισμού η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμπληρωματικές δραστηριότητες, φαίνεται ότι τα πιο πάνω πως δεν έχουν ιεραρχηθεί χαμηλά στην ατζέντα. Toυναντίον, οι επιπτώσεις του Brexit οδήγησαν στην ανάγκη ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των Πανεπιστημίων ανά την Ευρώπη και συντονισμού των Κρατών Μελών. Η προώθηση της οικοδόμησης του Ευρωπαϊκού Χώρου Εκπαίδευσης, η ενίσχυση της μαθησιακής κινητικότητας αλλά και των μαθησιακών ευκαιριών των νέων είναι πολύ ψηλά στην ατζέντα της Ένωσης.

Η πρωτοβουλία των Ευρωπαϊκών Πανεπιστήμιών (European Universities Initiative) αποτελεί ένα παράθυρο ευκαιρίας και μια από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες της Ένωσης σε αυτό τον τομέα.  Ο αρχικός στόχος που αρχικά ήταν η δημιουργία 20 Ευρωπαϊκών Πανεπιστήμιών μέχρι το 2024 όχι μόνο επιτεύχθηκε αλλά ξεπεράστηκε πολύ νωρίτερα έχοντας κιόλας μέχρι σήμερα 41 Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια.

Τι είναι τα Ευρωπαικά Πανεπιστήμια και πως λειτουργούν;

Τα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια ουσιαστικά είναι διακρατικές συμμαχίες ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν επιλεγεί από ολόκληρη την ΕΕ με στόχο την προώθηση της ευρωπαϊκής κινητικότητας των φοιτητών και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Οι φοιτητές, ερευνητές, υποψήφιοι διδάκτορες αλλά και το προσωπικό θα μπορούν να διακινούνται απρόσκοπτα και να πραγματοποιούν τις σπουδές τους σε διαφορετικά πανεπιστήμια και χώρες ανά την Ευρώπη ούτως ώστε να έχουν εκτεθεί σε διαφορετικές εκπαιδευτικές μεθόδους και να αποκτήσουν εμπειρίες. Στο τέλος οι φοιτητές που πλέον θα έχουν συσσωρεύσει γνώσεις και εμπειρογνωμοσύνη από διαφορετικά ιδρύματα, θα λαμβάνουν το ευρωπαϊκό πτυχίο. 

Τα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια θα έχουν και κοινωνικό ρόλο μιας και θα συμβάλουν στη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη των περιφερειών όπου βρίσκονται. Οι φοιτητές τους θα συνεργάζονται στενά με εταιρίες, δημοτικές αρχές, πανεπιστημιακούς, ερευνητές με στόχο την εξεύρεση λύσεων για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι περιφέρειες τους. Απώτερος στόχος η καλλιέργεια της νοοτροπίας του ενεργού πολίτη, σε καιρούς που οι νέοι όλο και πιο πολύ απέχουν από τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα του τόπου τους.

Erasmus+ App

Η προσαρμογή στα τεχνολογικά δεδομένα είναι εκ των ων ουκ άνευ για αυτό και η δημιουργία ειδικής εφαρμογής για το  Erasmus+.  Η εφαρμογή θα συμβάλει σημαντικά στην επίτευξη του οράματος για την υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Χώρου Εκπαίδευσης έως το 2025 ενώ θα διασφαλίσει ότι οι νέοι θα έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με ευκαιρίες κινητικότητας καθ΄ όλη την διάρκεια του ταξιδιού τους στο εξωτερικό. Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη προς εγκατάσταση για τους ενδιαφερόμενους από τις 28 Ιανουαρίου.

Προσωπικά έχω εκμεταλλευτεί το πρόγραμμα Erasmus για να σπουδάσω αλλά και αργότερα για να εργαστώ σε χώρες του εξωτερικού και θα το πρότεινα ανεπιφύλακτα σε όλους τους νέους που επιθυμούν να εξελιχθούν πνευματικά, ως άνθρωποι και  ως επαγγελματίες. Η επαφή με διαφορετικές κουλτούρες και νοοτροπίες ανοίγει ορίζοντες, εξάλλου σύμφωνα με τον Jacques Delors «Η Ευρώπη δεν αφορά μόνο υλικά αποτελέσματα, εκφράζει το πνεύμα, εκφράζει μια νοοτροπία».

H Μαρίνα Σαββίδου γεννήθηκε στην Κύπρο το 1994. Έχει σπουδάσει Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες-Δημοσιογραφία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε τηλεόραση και ραδιόφωνο. Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Digital Marketing στο University of Reading και ασχολείται με τον εθελοντισμό. Αυτή τη στιγμή σπουδάζει και εργάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και της αρέσει να ταξιδεύει, να ανακαλύπτει και να απαθανατίζει όμορφα τοπία.

The post Eυρωπαϊκά Πανεπιστήμια: Νέες προοπτικές και erasmusapp appeared first on .