Το εμβληματικό μνημείο, γνωστό και ως Τύμβος του Λέοντος, δεσπόζει πάνω από το ιστορικό πεδίο της μάχης και αποτελεί διαχρονικό σύμβολο της ήττας του Ναπολέοντα και του τέλους των Ναπολεόντειων Πολέμων. Η κατασκευή του πραγματοποιήθηκε κατόπιν εντολής του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄ της Ολλανδίας, στο σημείο όπου τραυματίστηκε από σφαίρα ο γιος του, τότε Πρίγκιπας της Οράγγης.

Ο τεχνητός λόφος, ύψους 46 μέτρων, διαθέτει 226 σκαλοπάτια και στην κορυφή του βρίσκεται το χαρακτηριστικό άγαλμα λιονταριού – τύπου Μεδίκων -, με το πόδι του πάνω σε μία σφαίρα. Αν και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μνημεία του Βελγίου, η δημιουργία του είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τον 19ο αιώνα. Ο συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκό είχε επικρίνει την παρέμβαση στο τοπίο, υποστηρίζοντας ότι αλλοίωσε τη μορφολογία του αυθεντικού πεδίου της μάχης.

Οι εργασίες αποκατάστασης διήρκεσαν πέντε μήνες και κόστισαν περίπου 650.000 ευρώ, με χρηματοδότηση από το βελγικό ομοσπονδιακό κράτος και τη στήριξη της Εθνικής Λοταρίας. Τα έργα περιλάμβαναν την αποκατάσταση της μεγάλης σκάλας πρόσβασης, των κιγκλιδωμάτων και των πέτρινων στοιχείων, ενώ συντηρήθηκε και το ίδιο το άγαλμα του λιονταριού.

Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στη στατικότητα του μνημείου, καθώς έλεγχοι με drone και ειδικές κάμερες είχαν εντοπίσει φθορές στη συναρμολόγηση των εννέα τμημάτων που αποτελούν το άγαλμα ύψους 4,45 μέτρων. Κατά τη διάρκεια των εργασιών τοποθετήθηκε επίσης μία «χρονοκάψουλα», μέσα στην οποία φυλάχθηκαν τεχνικά έγγραφα, εργαλεία, μία μπάλα της λοταρίας, εφημερίδα της εποχής και εισιτήριο του ιστορικού χώρου.

Η επαναλειτουργία του μνημείου συνοδεύεται από σειρά επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από τη μάχη. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η δωρεάν έκθεση φωτογραφίας “Iconic Lion”, η οποία θα διαρκέσει έως τις 31 Δεκεμβρίου και παρουσιάζει ιστορικές εικόνες και καλλιτεχνικές προσεγγίσεις του μνημείου μέσα στον χρόνο. Παράλληλα, έχουν προγραμματιστεί συναυλίες και εορταστικό διήμερο στις 15 και 16 Αυγούστου, ενώ στις 12 Σεπτεμβρίου θα παρουσιαστεί θεματικό υπερθέαμα αφιερωμένο στα «200 χρόνια ιστορίας».

Le Lion de Waterloo rénové pour le 200e anniversaire de la bataille

Le célèbre monument du champ de bataille de Waterloo retrouve son éclat à l’occasion des 200 ans d’un affrontement qui a marqué l’histoire européenne

Au sud de Bruxelles, sur le site même où s’est jouée l’une des batailles les plus décisives de l’histoire européenne, le célèbre Lion de Waterloo vient d’être dévoilé après plusieurs mois de restauration, dans le cadre des commémorations du bicentenaire de la bataille du 18 juin 1815.

Dominant le paysage du champ de bataille, le monument du Butte du Lion reste l’un des symboles les plus forts de la fin des guerres napoléoniennes et de la défaite de Napoléon face aux forces alliées dirigées notamment par le duc de Wellington.

Érigé à la demande du roi Guillaume Ier des Pays-Bas, le monument marque l’endroit où son fils, le prince d’Orange, fut blessé pendant les combats. Cette colline artificielle de 46 mètres de haut, accessible par 226 marches, est surmontée d’un imposant lion inspiré du style Médicis, devenu au fil du temps une véritable icône du patrimoine belge.

Si le site attire aujourd’hui des milliers de visiteurs et d’automobilistes chaque jour, sa création avait pourtant suscité de vives critiques au XIXe siècle. L’écrivain Victor Hugo reprochait alors à cette construction d’avoir dénaturé le relief authentique du champ de bataille.

Les travaux de rénovation, réalisés sur une période de cinq mois, ont nécessité un budget de 650.000 euros, financé par l’État fédéral belge avec le soutien de la Loterie Nationale. Les équipes ont restauré les escaliers monumentaux, les rampes, les éléments en pierre et en fonte, ainsi que la statue du lion elle-même.

Des inspections techniques menées par drones et caméras spécialisées avaient révélé plusieurs fragilités dans la structure du monument, composé de neuf éléments distincts. Les travaux ont donc permis de renforcer sa stabilité et son assemblage.

Une capsule temporelle a également été placée à l’intérieur du monument. Elle contient des documents techniques liés à la restauration, quelques objets symboliques de l’époque, un journal ainsi qu’un ticket d’entrée du site historique.

Cette réouverture s’inscrit dans un vaste programme d’événements organisés tout au long de l’année pour célébrer le 200e anniversaire de la bataille. Parmi eux figure l’exposition photographique gratuite « Iconic Lion », accessible jusqu’au 31 décembre, qui retrace l’évolution historique et artistique du monument. Des concerts et festivités sont également prévus les 15 et 16 août, tandis qu’un grand spectacle intitulé « 200 ans d’histoire » sera présenté le 12 septembre.

The post Ο Λέοντας του Βατερλώ ανακαινίστηκε για τα 200 χρόνια από τη θρυλική μάχη appeared first on .

Σκληρή -ψεύτικη- μάχη επί δύο ημέρες

Οι επισκέπτες θα απολαύσουν μια ποικιλία φιλικών προς την οικογένεια πολιτικών και στρατιωτικών εκδηλώσεων κατά τη διάρκεια των δύο ημερών. Η αναπαράσταση της μάχης θα πραγματοποιηθεί το βράδυ του Σαββάτου και το πρωί της Κυριακής στο αγρόκτημα Hougoumont, όπου θα εκτυλίσσεται σφοδρή (ψεύτικη) μάχη μεταξύ γαλλικών και συμμαχικών στρατευμάτων από τις 6 μ.μ. το Σάββατο και από τις 10:30 π.μ. την Κυριακή.

Το μουσείο του χώρου προσφέρει μια τρισδιάστατη ταινία που θα βοηθήσει να ζωντανέψει η ιστορία και, στους πρόποδες του Λόφου του Λέοντα (ένας τεχνητός λόφος ύψους 40 μέτρων, προσβάσιμος με σκαλοπάτια και με ένα μνημειακό άγαλμα που ολοκληρώθηκε το 1826), περιμένει με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Από σκοποβολή με τουφέκι, μέχρι επιδείξεις βολής κανονιών, ακόμη και εργαστήρια ιστορικής χειρουργικής. Συνιστάται η χρήση ωτοασπίδων για όσους είναι ευαίσθητοι στον θόρυβο.

Παραδοσιακές τέχνες, χορός και στρατιωτική σχολή

Στο αγρόκτημα Hougoumont το επίκεντρο είναι τα συμμαχικά στρατεύματα. Θα στηθεί επίσης ένα αυθεντικό χωριό, όπου περίπου 30 τεχνίτες θα επιδεικνύουν αρχαίες τέχνες, όπως η πλέξη καλαθιών, η κατασκευή τσόκαρων και η σιδηρουργία.

Στο τελευταίο αρχηγείο του Ναπολέοντα, εν τω μεταξύ, μπορείτε να συναντήσετε έναν ηθοποιό που ενσαρκώνει τον ίδιο τον αυτοκράτορα, να δείτε πώς περιποιήθηκαν τους τραυματίες, να προσπαθήσετε να διαβάσετε γεωγραφικούς χάρτες, να ακούσετε έναν οργανοποιό και να μυηθείτε στην τέχνη των χορών της Πρώτης Αυτοκρατορίας. Αν όλα αυτά σας ακούγονται πολύ ευγενικά, μην ανησυχείτε, θα υπάρχουν επίσης ζογκλερικά, γιγαντιαίες σαπουνόφουσκες, σόου με φωτιές, για να μην αναφέρουμε και ένα παιδικό «Σχολείο Στρατιωτών» όπου ξύλινα τουφέκια και πυρομαχικά από αλεύρι θα προσθέσουν το κερασάκι στη διασκέδαση.

Πρακτικές πληροφορίες

Θα διατίθενται αναψυκτικά και catering στο αγρόκτημα και στο εστιατόριο του κτήματος. Υπάρχουν τρεις χώροι στάθμευσης σε απόσταση περίπου 1,5 χλμ. από τη δράση: δύο στο Κτήμα και ένας στο Αρχηγείο του Ναπολέοντα, με λεωφορεία για τη σύνδεσή τους. Παρακαλείστε να σημειώσετε ότι δεν υπάρχουν καθίσματα, εκτός από τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα. Οι κρατήσεις για το Σαββατοκύριακο μπορούν να γίνουν εκ των προτέρων και κοστίζουν 16 ευρώ για την ημέρα. Τα παιδιά κάτω των 10 ετών εισέρχονται δωρεάν.

Αναπαράσταση της Μάχης του Βατερλό

22 Ιουνίου: 10:00 π.μ. – 5:30 μ.μ
23 Ιουνίου: 12:30 – 17:00

Σόου αναπαράστασης μάχης (+/- μια ώρα): 22/6 στις 18.00 και 23/6 στις 10:30

Περισσότερες πληροφορίες και κρατήσεις, εδώ. 

The post Αναπαράσταση της τελευταίας μάχης του Ναπολέοντα, αυτόν τον Ιούνιο στο Βατερλό appeared first on .

Η Μπερέζινα οφείλει το όνομά της στον ομώνυμο ποταμό που βρίσκεται στη σημερινή Λευκορωσία, παραπόταμο του Δνείπερου, που ήταν το σκηνικό μιας δραματικής σύγκρουσης μεταξύ του γαλλικού και του ρωσικού στρατού μεταξύ 26 και 28 Νοεμβρίου 1812.

Από αυτή την αντιπαράθεση γεννιέται η έκφραση «c’est la bérezina» στη γαλλική γλώσσα, για να περιγράψει ένα καταστροφικό γεγονός, μια πλήρη αποτυχία. Κι όμως, η Μάχη της Μπερέζινα ήταν νικηφόρα για τον Ναπολέοντα, δεν υπέστη ήττα. Πώς λοιπόν μια νίκη πέρασε στην κοινή γλώσσα ως συνώνυμο της ήττας; Για να καταλάβουμε, πρέπει να πάμε λίγους μήνες πριν από αυτή τη μάχη.

Η ρωσική εκστρατεία: η Μεγάλη Αρμάδα του Ναπολέοντα και ο αποδεκατισμός της

Τον Ιούνιο του 1812, η ​​Γαλλική Αυτοκρατορία του Ναπολέοντα βρισκόταν στο αποκορύφωμά της. Έβαλε υπό τον έλεγχό της όλη την Ευρώπη. Μόνο η Αγγλία παραμένει αήττητη.

Μετά, λοιπόν, την ήττα του ρωσικού στρατού στη μάχη του Φρίντλαντ, ο Ρώσος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α” υπέγραψε με τον Ναπολέοντα Α΄ τη συνθήκη του Τιλσίτ, σύμφωνα με την οποία, η Ρωσία υποχρεωνόταν να συμμετάσχει στον ηπειρωτικό αποκλεισμό του Ηνωμένου Βασιλείου, κάτι που δεν συνέφερε οικονομικά τη Ρωσία. Σύμφωνα με τους Ρώσους ευγενείς και τον στρατό, οι όροι της συνθήκης ήταν ταπεινωτικοί για τη χώρα. Η ρωσική κυβέρνηση χρησιμοποίησε τη συνθήκη για να συλλέξει περισσότερες δυνάμεις στην επερχόμενη μάχη με τον Ναπολέοντα, ο οποίος με τη σειρά του συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο στρατό που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Τον Ιούνιο του 1812, παρέταξε περισσότερους από 600.000 άνδρες για να επιτεθούν στη Ρωσία. Γάλλοι φυσικά, αλλά και Γερμανοί, Βέλγοι, Ολλανδοί, Πολωνοί, όλοι υποτελείς της τεράστιας Γαλλικής Αυτοκρατορίας.

Αυτός ο τεράστιος στρατός έφτασε τελικά στη Μόσχα, αλλά χωρίς να νικήσει τον ρωσικό στρατό που αγωνιζόταν συνεχώς. Η στρατιά του Ναπολέοντα δεν ηττήθηκε από τον ρωσικό στρατό, αλλά από την τακτική της καμένης γης: οι Γάλλοι προχώρησαν σε αυτές τις ατέλειωτες στέπες, παλεύοντας να αποκτήσουν προμήθειες. Φτάνοντας στη Μόσχα, πρέπει να αντιμετωπίσουν τη γιγαντιαία φωτιά που άνοιξαν οι Ρώσοι. Ο χειμώνας απειλεί και ο Ναπολέων δεν έχει άλλη επιλογή από το να υποχωρήσει και να επιστρέψει από όπου ήρθε. Αυτή η υποχώρηση από τη Ρωσία διαλύει τον αυτοκρατορικό στρατό, στο έλεος του κρύου και της πείνας: από τους 600.000, μόνο οι 30.000 επέστρεψαν από αυτή την τρομερή εκστρατεία που κατέστρεψε το κύρος του αυτοκράτορα, ήταν η αρχή της παρακμής του και προοικονομούσε κατά κάποιον τρόπο τη μελλοντική του ήττα. Η υποχώρηση από τη Ρωσία, στο σύνολό της, ήταν πράγματι μια Μπερέζινα, μια πλήρης καταστροφή: εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, αιχμάλωτοι και λιποτάκτες έπρεπε να αποδοκιμαστούν.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ το περιγράφει απόλυτα, στο ποίημά του L’Atonement (H Εξιλέωση):

«Χιόνιζε, χιόνιζε ακόμα! Το κρύο φιλί
σύριζε… στον πάγο, σε άγνωστα μέρη,
δεν είχαμε ψωμί και πηγαίναμε ξυπόλητοι.
Δεν ήταν πια ζωντανές καρδιές, άνθρωποι του πολέμου:
Ήταν ένα όνειρο που περιπλανιόταν στην ομίχλη, ένα μυστήριο,
Μια πομπή από σκιές κάτω από τον μαύρο ουρανό».

Η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Ναπολέοντα στη μάχη της Μπερέζινα

Αυτή η ιστορική διαδρομή εξηγεί γιατί η Μπερέζινα είναι σήμερα συνώνυμη με την καταστροφή. Κι όμως, χωρίς αυτή τη μάχη, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να ήταν ακόμη χειρότερα: στα μέσα Νοεμβρίου, στους -20 βαθμούς, τα απομεινάρια της Μεγάλης Αρμάδας μπλοκαρίστηκαν από αυτό το διάσημο ποτάμι. Οι Ρώσοι είναι παντού. Αυτή τη φορά, είναι σίγουροι, ότι ο Ναπολέων δεν θα τους ξεφύγει πια. Αλλά ακόμα και σε τέτοιες συνθήκες, ο αυτοκράτορας έχει ακόμα έναν άσσο στο μανίκι του. Στήνει δύο εργοτάξια στον ποταμό για να προσελκύσει το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών δυνάμεων. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, Ολλανδοί κατασκευαστές, με την ενθάρρυνση του ίδιου του Ναπολέοντα, ρίχτηκαν στα παγωμένα νερό του Μπερέζινα για να χτίσουν δύο γέφυρες σε χρόνο ρεκόρ.

Όσος στρατός είχε μείνει, κατάφερε να διασχίσει το ποτάμι χάρη στη θυσία των μαστόρων, οι περισσότεροι από τους οποίους το πλήρωσαν με τη ζωή τους. Οι Ρώσοι, τους οποίους κρατούσε πίσω η οπισθοφυλακή υπό τις διαταγές του Στρατάρχη Νέι, έφτασαν τελικά στις γέφυρες. Ο Ναπολέοντας, ωστόσο, διέταξε να καούν οι γέφυρες, στις 29 Νοεμβρίου, χωρίς να περιμένει το μεγάλο πλήθος των τραυματισμένων και παγωμένων γάλλων στρατιωτών και πολιτών, οι οποίοι δεν είχαν κανένα όπλο στην κατοχή τους. Κύριο αποτέλεσμα της μάχης ήταν η αποφυγή της απόλυτης διάλυσης του γαλλικού στρατού από τον ρωσικό στρατό. Στις μνήμες των Γάλλων, η μάχη της Μπερέζινα αποτελεί ένα από τα διασημότερα γεγονότα μαζί με τη μάχη του Μποροντίνο. Οι στρατιά του Ναπολέοντα έχασε περίπου 45.000 άνδρες, (νεκρούς ή αιχμαλώτους) και θα συμβόλιζε μια για πάντα την ήττα του αυτοκράτορα στη Ρωσία.

Στην σφαίρα του μύθου, παρά την ήττα

Είναι σπάνιο μια μάχη να μείνει τόσο χαραγμένη στη μνήμη που να περάσει στην καθημερινή γλώσσα. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το εκπληκτικό της αποτέλεσμα: μέχρι τότε, ο Ναπολέων φαινόταν ανίκητος. Δεν είχε χάσει ποτέ στο πεδίο της μάχης. Και για να περάσει ένα όνομα μάχης στους επόμενους, πρέπει να είναι εξαιρετικό ή να αφορά μια εξαιρετική προσωπικότητα. Στην περίπτωση της Μπερέζινα, και οι δύο προϋποθέσεις πληρούνταν.

Η φαντασία γύρω από τον Ναπολέοντα είναι τέτοια που έχει εμπνεύσει τους μεγαλύτερους γαλλόφωνους τραγουδιστές-τραγουδοποιούς, οι οποίοι, ωστόσο, σπάνια συνηθίζουν να αναφέρονται σε στρατιωτικά επεισόδια.

Στο μυαλό έρχεται πρώτος ο Ζορζ Μπρασένς. Στο Les copains d’abord, ανακαλεί ένα πραξικόπημα του Τραφάλγκαρ, με άλλα λόγια, ένα κακό επεισόδιο, μια ανατροπή των γεγονότων. Αυτή είναι μια αναφορά στη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ όπου ο Ναπολέων έχασε τον στόλο του, ξεχνώντας για πάντα μια πιθανή απόβαση στην Αγγλία.

Το ίδιο και ο Ζακ Μπρελ στο Au suivant. Αναφέρει το Βατερλό, συνώνυμο του Τραφάλγκαρ ή της Μπερέζινα, με την καταστροφή.

Είτε τον αγαπάμε είτε τον μισούμε, ο Ναπολέων Βοναπάρτης ήταν τόσο ικανός στη δημιουργία του μύθου του που ακόμη και σήμερα τα ονόματα μερικών από τις μάχες του επιβιώνουν στην καθημερινότητά μας.

Κεντρική φώτο: Το πέρασμα του Ναπολέοντα από τον ποταμό Μπερέζινα, πίνακας του 1866 του January Suchodolski, λάδι σε καμβά, Εθνικό Μουσείο, Πόζναν

The post Το 1812, «ήταν η Μπερέζινα» για τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη: ποια η προέλευση αυτής της έκφρασης; appeared first on .

Η διήμερη μάχη του 1815 έδωσε τέλος σε 23 χρόνια συγκρούσεων στην Ευρώπη. Το Βέλγιο ήταν τότε μέρος της Γαλλικής Αυτοκρατορίας και το Βατερλό ήταν μια στρατηγική τοποθεσία για έναν στρατό Ευρωπαίων συμμάχων, οι οποίοι ήταν  αποφασισμένοι να αποτρέψουν τον Γάλλο διοικητή, Ναπολέοντα, να φτάσει στην πρωτεύουσα.

Ο Ναπολέων, όπως όλοι ξέρουμε, συνετρίβη στο Βατερλό, σε σημείο που το τοπωνύμιο έγινε παροιμιώδης έκφραση για κάθε λογής αποτυχία, ενώ οι χαρακτηριστικοί λόφοι αυτής της αγροτικής περιοχής γύρω από το Mont-Saint-Jean έχουν γίνει από τότε τόπος μνήμης της αιματηρής μάχης αλλά και διεθνής τουριστικός προορισμός.

Για την 207η επέτειό του, περίπου 1.500 ηθοποιοί θα δώσουν σάρκα και οστά στην ιστορική σύγκρουση. Η δράση λαμβάνει χώρα στον εκτεταμένο χώρο, όπου στεγάζεται το Μνημείο της Μάχης του Βατερλό και το τελευταίο στρατηγείο του Ναπολέοντα, η La Belle Alliance.

Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν το Μουσείο Ουέλινγκτον, όπου ο Δούκας αναπαυόταν πριν και μετά τη μάχη, καθώς και το αγρόκτημα Hougoumont. Το τελευταίο ήταν το ισχυρό σημείο των Βρετανών και το σκηνικό σκληρών μαχών. Όπως πολλά από τα κτίρια και τα μνημεία μέσα και γύρω από το Βατερλό, έτσι κι αυτό ανακαινίστηκε πλήρως για τα 200 χρόνια της μάχης, το 2015.

Το μουσείο στους πρόποδες του Λόφου του Λιονταριού βρίσκεται στην καρδιά του πεδίου της μάχης. Η σκηνογραφία του περιλαμβάνει ένα γιγάντιο μοντέλο του πεδίου της μάχης με περισσότερους από 10.000 χαρακτήρες σε κλίμακα 1/72. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να δουν τον γιγάντιο πανοραμικό καμβά του 1912, ενώ οι ψηφιακές και διαδραστικές οθόνες προσφέρουν μια μεγάλη συλλογή με περισσότερα από 70 μοντέλα με στολή και μια ταινία που μεταδίδεται σε 3D audio surround.

Το διάσημο Butte du Lion (λόφος του Λιονταριού) ανεγέρθηκε από το 1824 έως το 1826 στην υποτιθέμενη τοποθεσία όπου ο Πρίγκιπας της Οράγγης τραυματίστηκε (στον ώμο). Οι επισκέπτες μπορούν να ανέβουν τα 226 σκαλιά του λόφου, για να απολαύσουν την εξαιρετική θέα προς το πεδίο της μάχης.

Κατά τη διάρκεια του επετειακού Σαββατοκύριακου, οι πόρτες για τα γαλλικά και συμμαχικά bivouac (τα αυτοσχέδια καταφύγια) στο αγρόκτημα Hougoumont θα είναι ανοιχτές, ενώ θα στηθεί κι ένα χωριό στο Λόφο του Λιονταριού, ως μια ευκαιρία για τους επισκέπτες να ανακαλύψουν τα ξεχασμένα επαγγέλματα που κάποτε ασκούσαν οι ένοικοι του στρατοπέδου. Στρατιώτες με στολή θα αναπαράγουν ιστορικά γεγονότα, πολλές φορές μέσα στην ημέρα.

The Battle of Waterloo: Reconstitution and Bivouacs

18 Ιουνίου, 10.00 έως μεσάνυχτα / 19 Ιουνίου, 9.30 – 17.00

Route du Lion 1815
Braine l’Alleud

The post Αυτό το Σαββατοκύριακο η αναβίωση της Μάχης του Βατερλό, ύστερα από απουσία 2 ετών appeared first on .

Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, επικεντρώνεται στην περίοδο μεταξύ της πτώσης του Ναπολέοντα σε αυτόν το σημείο το 1815 και της τελικής του εξορίας στο μικρό νησί της Βρετανίας, στον Νότιο Ατλαντικό.

Η έκθεση περιλαμβάνει πρωτότυπα έργα και αυθεντικά αντικείμενα από μεγάλα ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές, τα οποία – οργανωμένα και τοποθετημένα ώστε να δημιουργούν μια διαδρομή με χρονική συνέχεια- συνθέτουν την πορεία του μεγάλου ηγέτη και μεταφέρουν τον επισκέπτη -είτε είναι γνώστης της ιστορίας είτε όχι-  πίσω στο παρελθόν και στα χρόνια της εξορίας.

Πίνακες ζωγραφικής, πιατικά, βιβλία και προσωπικά αντικείμενα που ανήκαν στον Ναπολέοντα. Πολλά από αυτά τα κομμάτια προέρχονται απευθείας από το Longwood, το τελευταίο μέρος όπου έζησε και αναπαύθηκε ο αυτοκράτορας, στο νησί της Αγίας Ελένης. Παράλληλα με την έκθεση και καθ΄’ολη τη διάρκειά της, θα πραγματοποιηθούν πλήθος δραστηριοτήτων, όπως παρουσιάσεις, ομιλίες κλπ.

Χρήσιμες Πληροφορίες

«Napoléon: de Waterloo à Sainte-Hélène, la naissance de la légende»

5 Μαΐου έως 17 Οκτωβρίου 2021

Mémorial de la bataille de Waterloo
Mémorial de la bataille de Waterloo 1815
Route du Lion 1815
1420 Braine l’Alleud, Belgique
Tél : 02 385 19 12 

Επίσημη σελίδα της έκθεσης, εδώ. 

The post Μια έκθεση για τον Ναπολέοντα στον Τύμβο της μάχης του Βατερλό appeared first on .

Το καπέλο είχε βρεθεί στο πεδίο της Μάχης του Βατερλό, στο Βέλγιο, και την αγορά πραγματοποίησε ένας γάλλος συλλέκτης.

Το εν λόγω καπέλο είναι ένα από τα 20 που έχουν διασωθεί και ανήκαν στον Ναπολέοντα. Λέγεται πως το φορούσε πλαγιαστά, ώστε να είναι αναγνωρίσιμος στο πεδίο των μαχών. Σύμφωνα με τον Οίκο Δημοπρασιών De Bacque, το καπέλο είναι απλό, μιας κι ο Ναπολέοντας είχε αφαιρέσει την διακόσμηση του, ενώ είχε βάλει ορισμένες προσθήκες για να είναι πιο εύκολο στην λαβή. Φυσικά έχει ακόμα την φθορά του χρόνου ωστόσο παραμένει σε καλή κατάσταση. Πωλήθηκε εντός ενός ξύλινου κουτιού, ακριβώς όπως είχε παρουσιαστεί και στην Διεθνή Έκθεση των Βρυξελλών, το 1897.

Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως ένα αντίστοιχο καπέλο είχε πωληθεί το 2014 στην τιμή του 1,8 εκατ. ευρώ και την αγορά είχε πραγματοποιήσει ένας νοτιοκορεάτης. Βέβαια το συγκεκριμένο δίκοχο ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση μιας και ανήκε στην φημισμένη συλλογή της βασιλικής οικογένειας του Μονακό.

Πηγή: xpats.com

The post Αποκτήθηκε σε δημοπρασία το δίκοχο του Ναπολέοντα από το Βατερλό appeared first on .

Μετά την εξορία του στη νήσο Έλβα, ο Ναπολέων επανήλθε στο θρόνο και κυβέρνησε για 100 ημέρες τη Γαλλία από τον Μάρτιο του 1815. Με το φάντασμά του να πλανάται πάνω από την Ευρώπη, η Αγγλία και η Πρωσία ήθελαν να τελειώνουν μαζί του, προτού σταθεροποιήσει την εξουσία του. Ο Ναπολέων από την πλευρά του επεδίωξε να πλήξει τους δύο βασικούς του αντιπάλους προτού κατορθώσουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους.

Η στρατιά του Ναπολέοντα, με αρχηγούς τους Νέι και Γκρουσί, αριθμούσε 72.000 άνδρες, ενώ οι συνασπισμένες δυνάμεις 68.000 βρετανο-ολλανδούς υπό τον Άρθουρ Γουέλσλι Α” Δούκα του Ουέλιγκτον και 45.000 πρώσους υπό τον Γκέμπαρτ φον Μπλύχερ.

Τρεις μέρες πριν από την αποφασιστική μάχη, οι στρατηγοί του Ναπολέοντα νίκησαν τους πρώσους στο Λινί, ενώ καθήλωσαν τον Δούκα του Ουέλιγκτον στο Κατρ-Μπα. Ο στρατάρχης Γκρουσύ δεν κατόρθωσε να συντρίψει τους πρώσους και εγκλωβίστηκε στη Βαβρ από την οπισθοφυλακή τους, δίνοντας την ευκαιρία στον Μπλύχερ να ενωθεί με τον Ουέλιγκτον.

Ο Δούκας του Ουέλιγκτον ήθελε να παρασύρει τον Ναπολέοντα στο Βατερλό, όπου μπορούσε να οχυρώσει καλύτερα τον στρατό του. Ο Ναπολέοντας έκανε ένα σοβαρό σφάλμα το πρωί της 18ης Ιουνίου. Καθυστέρησε να επιτεθεί μέχρι το μεσημέρι, προκειμένου να στεγνώσει το λασπωμένο έδαφος από την κατακλυσμιαία βροχή που είχε προηγηθεί. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους πρώσους του Μπλύχερ να φθάσουν στο Βατερλό και να ενισχύσουν τον Ουέλιγκτον.

Η μάχη ξεκίνησε τελικά στις 11 το πρωί και μέχρι τις 6 το απόγευμα, οι Γάλλοι είχαν την πρωτοβουλία, αλλά οι κατά κύματα επιθέσεις τους απέτυχαν να δημιουργήσουν ρήγματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού μεταξύ ιππικού και πεζικού. Η εμφάνιση των Πρώσων στο πεδίο της μάχης και η πίεση που ασκούν στην ανατολική πτέρυγα του Ναπολέοντα αναγκάζει τον Ναπολέοντα να μεταφέρει δυνάμεις από το μέτωπο κατά του Ουέλιγκτον.

Στις 6 το απόγευμα ο στρατάρχης Νέυ με μία συνδυασμένη επίθεση πυροβολικού, ιππικού και πεζικού δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, που υφίστανται σημαντικές απώλειες. Ο Νέυ ζητά από τον Ναπολέοντα ενισχύσεις για να αποτελειώσει τον Ουέλιγκτον. Ο Ναπολέων απορρίπτει το αίτημα, επειδή ήταν απασχολημένος με την απόκρουση των πρώσων και μόνο μετά τις 7 το βράδυ μπόρεσε να στείλει ένα περιορισμένο αριθμό στρατιωτών από την αυτοκρατορική φρουρά.

Στο μεταξύ, ο Δούκας του Ουέλιγκτον κατορθώνει να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του και με τη βοήθεια των πρώσων να περάσει στην αντεπίθεση. Στις 8 το βράδυ η συμμαχική προέλαση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και σε συνδυασμό με τις επιθέσεις των πρώσων από την ανατολική πλευρά, προκαλεί πανικό στον γαλλικό στρατό και την άτακτη υποχώρησή του.

Στις 9 το βράδυ ο Μπλίχερ και ο Δούκας του Ουέλιγκτον συναντήθηκαν στο πανδοχείο «Η Ωραία Συμμαχία» και κήρυξαν το τέλος της μάχης. Οι απώλειες των συνασπισμένων δυνάμεων ανήλθαν σε 22.000 νεκρούς και τραυματίες, ενώ οι γάλλοι μέτρησαν 25.000 νεκρούς και τραυματίες, καθώς και 8.000 αιχμαλώτους. Τόσο λυσσώδης ήταν η μάχη, ώστε σε ένα χώρο μόλις 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων έκειτοντο 47.000 νεκροί και τραυματίες.

Η Μάχη στο Βατερλώ σήμανε το τέλος των πολιτικών φιλοδοξιών του Ναπολέοντα και την κατάλυση της Αυτοκρατορίας του. Οι σύμμαχοι τον εξόρισαν στο νησί της Αγίας Ελένης, όπου άφησε την τελευταία του πνοή το 1821.

Τα αίτια της ήττας του Ναπολεόντα εντοπίζονται στην αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων του, στην άριστη συνεργασία Μπλίχερ και Ουέλιγκτον και στο καθοριστικό λάθος, όπως αποδείχθηκε, του στρατάρχη Γκρουσύ, όταν δεν κατόρθωσε να καταδιώξει τους Πρώσους, με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στον Μπλίχερ να ενωθεί με τις δυνάμεις του Ουέλιγκτον.

Ήταν, όμως, προφανές, ότι ο Ναπολέων με καταβεβλημένες τις σωματικές και πνευματικές του δυνάμεις δεν ήταν ο φόβος και ο τρόμος του παρελθόντος. Επιπλέον, ο γαλλικός λαός κατάκοπος από τους πολυετείς αγώνες είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της ειρήνης.

Μετά τη ήττα του Ναπολέοντα οι σύμμαχοι απομονώνουν τη Γαλλία και χωρίζουν την Ευρώπη σε τρεις ζώνες επιρροής, την αυστριακή, την πρωσική και την ρωσική, ενώ η Μεγάλη Βρετανία ισχυροποιεί την αποικιακή της αυτοκρατορία.

Πηγή: sansimera.gr
Κεντρική φώτο: «H Μάχη του Βατερλό», πίνακας του Γουίλιαμ Χολμς Σάλιβαν

The post Σαν σήμερα το 1815 ο Ναπολέοντας ηττάται στη Μάχη του Βατερλό appeared first on .

Το ποσό αυτό ξεπερνά κατά πολύ την αρχική εκτίμηση, που κυμαινόταν μεταξύ 100.000-150.000 ευρώ.

Ο οίκος Osenat σημείωσε ότι η δημοπρασία αυτή προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον συλλεκτών όχι μόνο από τη Γαλλία αλλά και από το εξωτερικό.

Το εξαιρετικής τέχνης φύλλο με τους ανάγλυφους νευρώνες φυλασσόταν μέχρι σήμερα από τους απογόνους του χρυσοχόου που το φιλοτέχνησε.

Το στέμμα, που αποτυπώθηκε στον πίνακα “Η στέψη του Ναπολέοντα” του κλασικιστή ζωγράφου Ζακ-Λουί Νταβίντ, είχε κριθεί πολύ βαρύ από τον μονάρχη όταν το δοκίμασε για πρώτη φορά. Ο χρυσοχόος Μαρτέν Γκιγιόμ Μπιενέ αφαίρεσε τότε έξι μεγάλα φύλλα, τα οποία χάρισε στις κόρες του. Ένα από τα φύλλα αυτά ήταν αυτό που πουλήθηκε σήμερα στο Φοντενεμπλό.

Τα ίχνη των άλλων πέντε φύλλων έχουν χαθεί. Ένα άλλο φύλλο, που αποσπάστηκε από την κορώνα το 1805, πουλήθηκε τη δεκαετία του 1980 έναντι 80.000 φράγκων και ανήκει πλέον στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου του Φοντενεμπλό.

Περίπου 400 αντικείμενα που σχετίζονταν με τον Ναπολέοντα πουλήθηκαν στη δημοπρασία. Μεταξύ αυτών ήταν και ένα ξύλινο κουτί, διακοσμημένο με χρυσές μέλισσες και λουλούδια, που ανήκε στην Ιωσηφίνα. Το είχε κατασκευάσει και αυτό ο Μπιενέ και πουλήθηκε έναντι 156.250 ευρώ, ενώ η αρχική εκτίμηση ήταν μεταξύ 40-50.000 ευρώ.

Πηγή: fortunegreece.com

The post Ένα χρυσό φύλλο από το στέμμα του Ναπολέοντα δημοπρατήθηκε προς 625.000 ευρώ appeared first on .