Η υπόθεση εκτυλίσσεται αμέσως μετά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο βασιλιάς της Κρήτης Ιδομενέας επιστρέφει από τον πόλεμο, αλλά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σφοδρή θαλασσοταραχή. Μέσα στην απελπισία του υπόσχεται στον Ποσειδώνα, θεό της θάλασσας, ότι αν σωθεί από την καταιγίδα θα θυσιάσει το πρώτο πρόσωπο που θα συναντήσει όταν φτάσει στη στεριά.

Όταν όμως φτάνει τελικά στην Κρήτη και αντικρίζει μπροστά του τον ίδιο του τον γιο, τον Ιδαμάντη, η υπόσχεση αυτή μετατρέπεται σε έναν οδυνηρό ηθικό γρίφο. Ο βασιλιάς βρίσκεται αντιμέτωπος με μια δραματική σύγκρουση ανάμεσα στην πατρική αγάπη και στο βάρος του όρκου που έδωσε στους θεούς.

Οι χαρακτήρες και το ανθρώπινο δράμα

Γύρω από αυτή τη βασική σύγκρουση αναπτύσσονται και άλλες έντονες ανθρώπινες σχέσεις. Η Ιλία, πριγκίπισσα της Τροίας, είναι ερωτευμένη με τον Ιδαμάντη, ενώ η δυναμική και ασταθής Ηλέκτρα προσθέτει νέα επίπεδα έντασης, ζήλιας και πολιτικών ισορροπιών στην ιστορία.

Η μουσική του Μότσαρτ συνδυάζει λυρικές άριες, έντονες χορωδιακές σκηνές και δραματικές κορυφώσεις, δημιουργώντας ένα έργο με ιδιαίτερη συναισθηματική ένταση. Παρότι γράφτηκε όταν ο συνθέτης ήταν μόλις 25 ετών, η όπερα αποκαλύπτει ήδη την ώριμη δραματουργική του σκέψη και την ικανότητά του να αποτυπώνει βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα.

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Calixto Bieito

Στη νέα παραγωγή της La Monnaie, ο Calixto Bieito προσεγγίζει το έργο όχι τόσο ως μυθολογικό θέαμα, αλλά ως μια εσωτερική εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής. Η σκηνοθεσία του εστιάζει στον ψυχολογικό κόσμο του Ιδομενέα, τον οποίο παρουσιάζει σαν ένα λαβύρινθο μνήμης, φόβου και ενοχής.

Μέσα σε αυτή τη σκηνική προσέγγιση, η σχέση ανάμεσα στον πατέρα και τον γιο βρίσκεται στο επίκεντρο της αφήγησης. Ο αρχαίος μύθος μετατρέπεται έτσι σε μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία για την ευθύνη, τη θυσία και τα όρια ανάμεσα στο καθήκον και την προσωπική αγάπη.

« Idomeneo, re di Creta » à Bruxelles : l’opéra de jeunesse de Mozart revisité à La Monnaie

Présenté du 10 au 28 mars, l’ouvrage de Wolfgang Amadeus Mozart est mis en scène par Calixto Bieito dans une lecture centrée sur la dimension humaine et psychologique du mythe

Une œuvre charnière dans la carrière de Mozart

L’opéra Idomeneo, re di Creta de Wolfgang Amadeus Mozart est à l’affiche de La Monnaie à Bruxelles du 10 au 28 mars. Cette production, confiée au metteur en scène espagnol Calixto Bieito, remet en lumière l’un des premiers grands succès lyriques du compositeur autrichien.

Créé en 1781, l’ouvrage marque une étape importante dans la carrière de Mozart. Il y déploie déjà une écriture musicale riche, alternant airs expressifs, ensembles vocaux et grandes scènes chorales, tout en donnant à l’action une intensité dramatique remarquable.

Un dilemme tragique au retour de la guerre de Troie

L’intrigue débute après la guerre de Troie. Sur le chemin du retour vers la Crète, le roi Idoménée est surpris par une tempête particulièrement violente. Craignant pour sa vie et celle de son équipage, il adresse une promesse au dieu Neptune : s’il parvient à survivre, il offrira en sacrifice la première personne qu’il rencontrera à son arrivée sur la terre ferme.

Mais à peine débarqué sur les rivages crétois, le souverain se retrouve face à son propre fils, Idamante. Ce face-à-face transforme son vœu en tragédie personnelle et le place devant un choix impossible entre son rôle de père et l’engagement pris envers la divinité.

Des passions humaines au cœur de l’intrigue

Autour de ce conflit central gravitent d’autres tensions émotionnelles. Ilia, princesse troyenne retenue captive, éprouve des sentiments pour Idamante, tandis que Électre, personnage au tempérament tourmenté, nourrit jalousie et rivalité. Ces relations croisées ajoutent une dimension politique et sentimentale à l’histoire.

L’opéra révèle déjà la capacité de Mozart à mêler intensité dramatique et sensibilité musicale, en donnant à chaque personnage une profondeur psychologique qui dépasse le simple cadre mythologique.

Une mise en scène tournée vers l’intériorité

Dans cette nouvelle production, Calixto Bieito privilégie une lecture centrée sur l’intériorité du personnage principal. Plutôt que de s’attacher uniquement à la dimension mythologique du récit, il propose une immersion dans l’univers mental d’Idoménée.

La scène devient ainsi le reflet d’un espace intérieur fait de souvenirs, de peurs et de conflits, où la tempête extérieure trouve un écho dans la tourmente du roi. Le spectacle met particulièrement en lumière la relation entre le père et le fils, transformant la légende antique en une réflexion sur la responsabilité, le sacrifice et la fragilité humaine.

The post «Idomeneo, re di Creta»: το πρώιμο αριστούργημα του Μότσαρτ στη σκηνή της La Monnaie appeared first on .

Η ιστορία του Don Giovanni ξεκινά με μια πράξη βίας: στη σύγκρουσή του με τον Κομμεντατόρε — την ώρα που ο ευγενής επιχειρεί να υπερασπιστεί τη Donna Anna — ο διαβόητος γόης τον σκοτώνει και συνεχίζει το δρόμο του αμετανόητος.
Σύντομα εγκαταλείπει ξανά τη Donna Elvira, επιχειρεί να αποπλανήσει τη Zerlina την ημέρα του γάμου της και βρίσκεται αντιμέτωπος με εκδικητές που εμφανίζονται μεταμφιεσμένοι σε ένα γιορτινό δείπνο.

Ακόμη και τότε, ο Giovanni δεν σταματά. Ανταλλάσσει ρούχα με τον υπηρέτη του, Leporello, προκαλώντας μια σειρά παρεξηγήσεων και διπλών ταυτοτήτων, μέχρι τη σκηνή στο νεκροταφείο όπου το άγαλμα του Κομμεντατόρε προειδοποιεί τον αμετανόητο ήρωα για την τύχη που τον περιμένει. Ο Giovanni τον προσκαλεί προκλητικά σε δείπνο, αρνείται πέντε φορές να μετανοήσει και, αγγίζοντας το παγωμένο χέρι του αγάλματος, οδηγείται τελικά στην κόλαση.

Η μινιμαλιστική σκηνοθετική προσέγγιση φέρνει τις δικές της δυσκολίες στα παρασκήνια. Όπως επισημαίνει ο παραγωγός της OBV, Wietse Bovri, «όσο λιγότερα υπάρχουν στη σκηνή, τόσο περισσότερο τραβούν την προσοχή. Η πρόκληση είναι να αποτυπώσουμε τα σχέδια με απόλυτη ακρίβεια, γιατί η απλότητα είναι συχνά το πιο απαιτητικό στοιχείο».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια επιβλητική σκάλα ύψους 12 μέτρων, την οποία καλείται να ανέβει ένας από τους ερμηνευτές — μια δοκιμασία που απαιτεί τεχνική ακρίβεια και καλλιτεχνική ευαισθησία.

Για τον σκηνοθέτη Tom Goossens, το κέντρο της όπερας δεν είναι μόνο ο διαβόητος πρωταγωνιστής αλλά και οι άνθρωποι γύρω του. «Ο Don Giovanni περιστρέφεται γύρω από όσους τον περιβάλλουν και που, ξανά και ξανά, του δίνουν ευκαιρίες», λέει. «Προσπαθούν να του δείξουν την ευθύνη και τις συνέπειες των πράξεών του. Στο τέλος του ζητούν πέντε φορές να μετανοήσει· δεν το κάνει, και γι’ αυτό τιμωρείται. Ευθύνη, συγχώρεση, δεύτερες ευκαιρίες: αυτό από μόνο του προσθέτει μια μεγάλη απόχρωση».

Εισιτήρια και αναλυτικές πληροφορίες για την παράσταση, εδώ. 

Don Giovanni: l’adieu de l’Opera Gent avant sa grande rénovation

Du 14 décembre au 20 janvier, l’Opera Ballet Vlaanderen propose à Gand et Anvers une version minimaliste et exigeante du chef-d’œuvre de Mozart

À l’approche de sa fermeture pour de vastes travaux de rénovation en janvier, l’Opera Gent fait ses adieux au public avec l’un des titres les plus emblématiques du répertoire : Don Giovanni. La production de l’Opera Ballet Vlaanderen, présentée du 14 décembre au 20 janvier à Gand et Anvers, fonctionne comme une véritable dernière révérence.

Dès ses premières scènes, l’opéra trace la route destructrice de son protagoniste : en fuyant la colère justifiée de Donna Anna, Don Giovanni tue le Commandeur. Loin de s’arrêter, il reprend sa chasse aux conquêtes : il abandonne de nouveau Donna Elvira, tente de séduire Zerlina le jour de ses noces et se retrouve finalement face à des justiciers masqués lors d’un banquet.

Même alors, il persiste. En échangeant ses vêtements avec Leporello, il provoque une série de quiproquos et de faux-semblants qui culminent au cimetière, où la statue du Commandeur émet son avertissement glaçant. Don Giovanni l’invite audacieusement à dîner, refuse à cinq reprises d’exprimer le moindre repentir et, en saisissant la main glacée de la statue, est entraîné en enfer.

En coulisses, cette production minimaliste représente un défi à part entière. Wietse Bovri, producteur à l’OBV, souligne : « Plus on montre peu de choses sur scène, plus chaque élément attire l’attention. La difficulté réside dans la précision : il faut traduire les maquettes avec une exactitude absolue pour que le concept fonctionne. Les décors les plus simples sont souvent les plus difficiles. »

L’un de ces éléments — une échelle imposante de 12 mètres que doit gravir un chanteur — exige à la fois ingénierie millimétrée et finesse artistique.

Pour le metteur en scène Tom Goossens, le cœur de l’œuvre ne se limite pas à la figure du séducteur maudit : « Don Giovanni parle des gens qui l’entourent, et qui ne cessent de lui laisser des occasions. Ils tentent constamment de lui faire comprendre sa responsabilité et ses actes. À la fin, on lui demande cinq fois de se repentir. Il refuse — et c’est pour cela qu’il est puni. La responsabilité, le pardon, ces secondes chances : voilà une nuance importante. »

Billets et informations détaillées sur le spectacle, ici.

The post Don Giovanni: Το κύκνειο άσμα της Όπερας της Γάνδης πριν από τη μεγάλη ανακαίνιση appeared first on .

Το κεντρικό έργο της φετινής διοργάνωσης είναι η εμβληματική όπερα Così fan tutte (Έτσι κάνουν όλες), η οποία θα παρουσιαστεί στο ιστορικό Théâtre Royal des Galeries. Πρόκειται για ένα έργο γεμάτο ένταση, πάθος και χιούμορ, που εναλλάσσεται αριστοτεχνικά ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό στοιχείο. Η πλοκή ακολουθεί τέσσερις νέους εραστές, οι οποίοι εμπλέκονται σε ένα ευφυές και παραπλανητικό πείραμα, ενορχηστρωμένο από μια δαιμόνια καμαριέρα. Μέσα από διαδοχικές δοκιμασίες, οι ήρωες φλερτάρουν με την απιστία, προκαλούν τα όρια της επιθυμίας και οδηγούνται στο αναπόφευκτο ερώτημα: τι σημαίνει τελικά αγάπη; Η μουσική του Μότσαρτ– λεπτή, αισθαντική και απολαυστικά ειρωνική – αναδεικνύει κάθε συναισθηματική απόχρωση των χαρακτήρων, καθιστώντας το έργο διαχρονικά συναρπαστικό.

Το φεστιβάλ, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στον Μότσαρτ. Φέτος θα αποτίσει τιμή και στον Johannes Brahms, με την παρουσίαση του κύκλου τραγουδιών Liebesliederwalzer, όπου τέσσερις φωνές συναντιούνται σε ένα μουσικό ταξίδι γεμάτο νοσταλγία, πόθο, θλίψη και χαρά. Το έργο του Μπραμς, λιγότερο δραματικό αλλά εξίσου βαθύ συναισθηματικά, προσθέτει μια τρυφερή και οικεία νότα στο πρόγραμμα.

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει και δύο σαγηνευτικές Serenades, που υπόσχονται ένα ηχητικό ταξίδι από το Όσλο στο Ρίο, με ενδιάμεσους σταθμούς τη Νάπολη και τη Σεβίλλη. Ανάμεσα στις ξεχωριστές συμμετοχές, ξεχωρίζει το Udana Wind Quintet, ένα σύνολο πνευστών που αποτελείται από πέντε φίλους, απόφοιτους των βασιλικών ωδείων του Βελγίου, που συμμετέχουν για τρίτη φορά στη διοργάνωση. Το πρόγραμμά τους είναι ποικίλο και προσιτό, περιλαμβάνοντας έργα του Mozart, αγαπημένες μελωδίες της Disney και το διαχρονικό Summertime του George Gershwin.

Το Midsummer Mozartiade Festival αποτελεί ιδανική αφορμή για μια βραδινή έξοδο στην καλοκαιρινή Βελγική πρωτεύουσα, συνδυάζοντας κλασική μουσική, θέατρο και κοσμοπολίτικη αύρα. Μια εμπειρία που απευθύνεται τόσο στους λάτρεις της όπερας όσο και σε όσους επιθυμούν να έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με αυτό το μαγευτικό είδος, μέσα από σύγχρονες ερμηνείες υψηλής αισθητικής και προσιτής συγκίνησης.

The post Midsummer Mozartiade Festival: η καλοκαιρινή γιορτή της όπερας επιστρέφει στις Βρυξέλλες appeared first on .

Ακούμε μια (αναγνωρίσιμη) κραυγή που μας καλεί στον πόλεμο και την αντίσταση, ή το παρόν έργο αφορά την αγάπη που απομακρύνει έναν πατέρα από τους γιούς του; Ο Μότσαρτ συνέθεσε τον «Μιθριδάτη» στην ηλικία των δεκατεσσάρων ετών και ήταν το έργο με το οποίο εμφάνισε την διορατικότητά του για την ανθρώπινη φύση αλλά και το ταλέντο του, κάνοντας το ξεπέταγμά του στον χώρο της Όπερας.  Το λιμπρέτο ακολουθεί σε γενικές γραμμές την ιστορία της τραγωδίας του Ρακίνα, η οποία σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός παθολογικά ζηλιάρη πατέρα και ηγέτη, του Μιθριδάτη, βασιλιά του Πόντου.

Στους βασικούς ρόλους, ο τενόρος Michael Spyres ερμηνεύει τον κεντρικό ρόλο του Μιθριδάτη, ενώ πλαισιώνεται από την σοπράνο Lenneke Ruiten στο ρόλο της γυναίκας του, Ασπασίας και την επίσης σοπράνο Μυρτώ Παπαθανασίου στο ρόλο του γιού του, Ξιφάρη. Τον έτερο γιο του Μιθριδάτη, Φαρνάκη, υποδύεται ο κόντρα-τενόρος, David Hansen.

Η μουσική είναι από την Συμφωνική Ορχήστρα του La Monnaie.

* Η όπερα είναι στην ιταλική γλώσσα, με υπότιτλους στα γαλλικά και τα ολλανδικά.

Παραστάσεις

05, 08, 10, 12, 15, 17 & 19 Μαίου

Palais de la Monnaie / Muntpaleis
Tour & Taxis

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση, εδώ

The post Η όπερα του Μότσαρτ «Μιθριδάτης» με την Μυρτώ Παπαθανασίου στο La Monnaie appeared first on .