Η διαδικασία ξεκίνησε με έξι βελγικές πόλεις που υπέβαλαν φάκελο υποψηφιότητας, όμως τον Οκτώβριο του 2024 η πρώτη επιλογή του διεθνούς κριτηρίου άφησε εκτός τo Κορτράικ, την Μπριζ και τη Γάνδη. Έτσι, η τελική μάχη περιορίστηκε στις τρεις σημερινές φιναλίστ.

Την περασμένη εβδομάδα, η διεθνής κριτική επιτροπή επισκέφθηκε κάθε μία από τις τρεις πόλεις: Λουβένη την Τετάρτη, Μόλενμπεκ την Πέμπτη και Ναμούρ την Παρασκευή. Ακολούθησαν οι τελικές παρουσιάσεις στις 22 και 23 Σεπτεμβρίου, όπου οι επιτροπές των πόλεων υπερασπίστηκαν τα καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και αστικά τους σχέδια.

Το Βέλγιο έχει ήδη στο ενεργητικό του τέσσερις πόλεις που τίμησαν τον θεσμό: την Αμβέρσα (1993), τις Βρυξέλλες (2000), την Μπριζ (2002) και τη Μονς (2015), η οποία υπήρξε και η πρώτη γαλλόφωνη βελγική πόλη που κατέκτησε τον τίτλο. Από την Αθήνα του 1985, που εγκαινίασε τον θεσμό, μέχρι σήμερα, περισσότερες από 50 πόλεις έχουν φορέσει τον πολιτιστικό αυτό μανδύα.

Ο τίτλος της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας αποτελεί μοναδική ευκαιρία διεθνούς προβολής και ανάπτυξης. Η πόλη που θα επιλεγεί θα έχει στη διάθεσή της ειδικό προϋπολογισμό και θα αναπτύξει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα εκδηλώσεων που αναδεικνύουν την τέχνη, την πολιτιστική κληρονομιά και την τοπική ταυτότητα. Η εμπειρία της Μονς το 2015 έδειξε ότι το όφελος υπερβαίνει την πολιτιστική διάσταση, συμβάλλοντας στον τουρισμό, την οικονομία και την αστική αναζωογόνηση.

Το απόγευμα, λοιπόν, η Ευρώπη θα μάθει ποια βελγική πόλη θα γράψει το επόμενο κεφάλαιο του θεσμού για το 2030.

Capitale européenne de la culture 2030 : la Belgique s’apprête à trancher

Entre Molenbeek, Namur et Louvain, le verdict sera rendu cet après-midi

Ce mercredi marque un moment décisif pour la Belgique : l’annonce, prévue vers 13h30, de la ville qui portera le titre de Capitale européenne de la culture en 2030. Trois finalistes restent en lice — Molenbeek-Saint-Jean, Namur et Louvain — après un long processus de sélection initié en 2024.

La semaine dernière, le jury international s’est déplacé dans chacune des villes afin d’évaluer leurs projets culturels, artistiques et urbains. Les dernières présentations ont confirmé la volonté de chaque comité de mettre en avant sa créativité et de proposer une programmation apte à séduire un public européen et international.

La Belgique a déjà une solide expérience du label, avec Anvers (1993), Bruxelles (2000), Bruges (2002) et Mons (2015). Cette dernière a particulièrement marqué les esprits en organisant près de 300 événements, démontrant que le titre pouvait transformer en profondeur l’image et l’attractivité d’une ville.

Être désignée Capitale européenne de la culture, c’est bénéficier d’une vitrine exceptionnelle, d’un budget dédié et d’une visibilité accrue sur la scène internationale. Le titre représente aussi l’occasion de renforcer les liens entre citoyens, de célébrer la diversité culturelle et de dynamiser le tourisme comme l’économie locale.

Dans quelques heures, l’Europe saura si Molenbeek, Namur ou Louvain écrira l’histoire de 2030.

The post Μόλενμπεκ, Ναμούρ ή Λουβένη; Το απόγευμα ανακοινώνεται η Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2030 appeared first on .

Οι τρεις δήμοι ή πόλεις επιλέχθηκαν ανάμεσα από έξι συνολικά υποψηφίους (Μπριζ, Γάνδη και Κόρτραϊκ οι υπόλοιπες) από μια κριτική επιτροπή διεθνών εμπειρογνωμόνων της Βασιλικής Βιβλιοθήκης του Βελγίου (KBR).

Κάθε υποψήφιος είχε υποβάλει φάκελο 60 σελίδων και οι τρεις φιναλίστ θα πρέπει τώρα να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα έργα τους τους επόμενους 12 μήνες.

Ο νικητής πρόκειται να ανακοινωθεί στα τέλη του 2025 μετά από επίσκεψη της διεθνούς κριτικής επιτροπής σε κάθε μία από τις επιλεγμένες πόλεις και περαιτέρω παρουσίαση από κάθε υποψήφιο.

Ενώ η πρωτεύουσα της Φλαμανδικής Βραβάνδης, η Λουβένη, καθώς και η περιφερειακή πρωτεύουσα της Βαλλονίας, Ναμούρ είναι ιστορικές πόλεις γεμάτες πολιτισμό και κληρονομιά, ο δήμος του Molenbeek στις βόρειες Βρυξέλλες είναι μια αστική κοινότητα που επικεντρώνεται στην αναγέννηση.

Οι ορισμοί για τον διαγωνισμό γίνονται εκ περιτροπής μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών, με συνδυασμό κάθε χρόνο παλαιότερων και νεότερων κρατών μελών και μερικές φορές με πρόσκληση για χώρα εκτός ΕΕ.

Στόχος του είναι να αναδείξει το διεθνές προφίλ των ευρωπαϊκών πόλεων αναδεικνύοντας τον πολιτιστικό πλούτο και την ποικιλομορφία τους. Ο τίτλος είναι επίσης μια ευκαιρία για επενδύσεις σε νέα έργα που έχουν σχεδιαστεί για να έχουν μια μόνιμη κληρονομιά για τις κοινότητες.

Ένας δήμος ή πόλη της Κύπρου θα μοιραστεί με το Βέλγιο τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2030.

Άλλες τέσσερις φορές στο παρελθόν είχε το Βέλγιο πόλεις που έφεραν τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας: η Αμβέρσα (1993), οι Βρυξέλλες (2000), η Μπριζ (2002) και η Μονς (2015).

The post Tρεις βελγικές πόλεις στις τελικές υποψηφιότητες της χώρας για Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης appeared first on .

Την πληροφορία, που αποκάλυψε η εφημερίδα La Libre Belgique, επιβεβαίωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο εκπρόσωπος τύπου της δημάρχου του Μόλενμπεκ, της συνοικίας των Βρυξελλών όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο τύπου Rachid Barghouti, «δύο ή τρεις γονείς» διαμαρτυρήθηκαν στη διεύθυνση του δημοτικού σχολείου ότι ένα σκίτσο, που έδειχνε τα γεννητικά όργανα του προφήτη, παρουσιάστηκε «σε παιδιά 5ης και 6ης δημοτικού».

Στο πλαίσιο ενός μαθήματος για την ελευθερία της έκφρασης, μετά τη δολοφονία αυτόν τον μήνα του Γάλλου καθηγητή που είχε δείξει στους μαθητές του σκίτσα του προφήτη Μωάμεθ, ο εκπαιδευτικός στο Βέλγιο αποφάσισε να δείξει ένα από αυτά τα σκίτσα, που είχε ήδη δημοσιευτεί στο Charlie Hebdo.

Αφού ο διευθυντής του σχολείου ενημερώθηκε για το περιστατικό, το κατήγγειλε στον αρμόδιο εποπτικό φορέα, δηλαδή το δημοτικό συμβούλιο.

Ο δάσκαλος «κατέθεσε την Πέμπτη ενώπιον του δημάρχου και του δημοτικού συμβουλίου και απομακρύνθηκε από το πόστο του», εξήγησε ο Barghouti.

«Δεν πρόκειται για κύρωση, έγινε λόγω της έναρξης της πειθαρχικής διαδικασίας», πρόσθεσε.

Μια νέα ακρόαση ενώπιον του δημοτικού συμβουλίου έχει προγραμματιστεί για την προσεχή Πέμπτη, προκειμένου να αποφασιστεί το ενδεχόμενο επιβολής κυρώσεων.

«Η απόφασή μας βασίζεται αποκλειστικά στο γεγονός ότι πρόκειται για άσεμνες εικόνες, εάν δεν επρόκειτο για τον προφήτη, θα λαμβάναμε την ίδια ακριβώς απόφαση», διαβεβαίωσε ο εκπρόσωπος τύπου της δημάρχου του Μόλενμπεκ, Catherine Moureaux.

Το Μόλενμπεκ, με πληθυσμό περίπου 100.000 κατοίκων, έχει μια πολυπληθή μαροκινή κοινότητα. Είχε αποκτήσει τη φήμη ότι είναι ένα «φυτώριο» του τζιχαντισμού στην Ευρώπη, όταν η έρευνα για τις επιθέσεις στο Παρίσι της 13η Νοεμβρίου του 2015, με 130 νεκρούς, είχε καταδείξει ότι πολλοί δράστες προέρχονταν από εκεί.

The post Βρυξέλλες: Σε διαθεσιμότητα εκπαιδευτικός που έδειξε στην τάξη σκίτσο του Charlie Hebdo με τον Μωάμεθ appeared first on .

Είναι πλέον το μοναδικό ελληνικό καφενείο στο Μόλενμπεκ, ένα γωνιακό κτίριο με «σφραγίδα» ελληνική. Κάτω από το όνομα του μαγαζιού, οι Πόντιοι ιδιοκτήτες του έχουν γράψει μία λέξη: ΠΑΟΚ.

Το La Rose Blanche είναι ένα ξεχωριστό μέρος. Είναι το τελευταίο καφενείο μιας γενιάς ιδιοκτητών ελληνικών καφέ στο Μόλενμπεκ, που ονομάστηκε «γειτονιά των τρομοκρατών» μετά τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες το 2016. Το καφέ είναι εδώ και 100 χρόνια στο ίδιο μέρος. Το 1973, η οικογένεια Καρασαββίδη, οικογένεια με προσφυγικές ρίζες στη Μικρά Ασία, αγόρασε αυτό το λαϊκό καφενείο από τους Βέλγους ιδιοκτήτες του.

Πριν από λίγες μέρες, παρουσιάστηκε μία ταινία ντοκιμαντέρ για το La Rose Blanche, του Φλαμανδού σκηνοθέτη Kris Kaerts. Πλαισιωμένος από αρκετούς ακόμη καλλιτέχνες, ο σκηνοθέτης που αγάπησε το καφενείο όσο λίγοι, κατέγραψε την ιστορία της οικογένειας Καρασαββίδη, που μετανάστευσε από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες πριν από πενήντα χρόνια.

Αυτό που κάνει αυτό το χώρο μοναδικό είναι οι πελάτες του και ο τρόπος με τον οποίο αυτοί οι σκληρά εργαζόμενοι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν όλους και όλα μαζί. Οι πελάτες τους αντιπροσωπεύουν σχεδόν κάθε κύμα μετανάστευσης που έχει περάσει τα τελευταία εξήντα χρόνια στο Μολενμπέκ. Αναμεσά τους και μερικοί «ντόπιοι».

Το 2016 φαινόταν πως θα έκλεινε το καφέ. Το διπλανό τζαμί έκανε μια καλή προσφορά εξαγοράς. Τότε ξεκίνησαν και οι ηχογραφήσεις, ένα μήνα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Zaventem.

Μαζί με την ιστορικό Πόλυ Ρουμελιώτη, ο Κάερτς ξεκίνησε έναν Κύκλο Φίλων (Amicale) στο καφενείο που ενώνει τους παλιούς και τους νέους πελάτες. Ξαναέφεραν τη ζωντανή-ρεμπέτικη μουσική στο καφέ. Πήραν συνεντεύξεις και μάζεψαν ιστορίες των ανθρώπων του. Δύο εκθέσεις μνήμης οργανώθηκαν με διάφορους συνεργάτες και πολλούς εθελοντές, παράσταση Καραγκιόζη ξαναζωντάνεψε στο καφενείο και πολύς κόσμος χόρεψε έναν χορό από τη Μαύρη Θάλασσα στην πλατεία της εκκλησίας.

Όλα αυτά εντάχθηκαν στην ταινία. Το αποτέλεσμα είναι ένα εκπληκτικό Μόλενμπεκ. Υπάρχει, αν και… χάνετα μπροστά στα μάτια μας. Η ταινία προκαλεί χαρά, θλίψη και νοσταλγία την ίδια στιγμή, όπως και η ρεμπέτικη μουσική που τη χρωματίζει και τη συνοδεύει.

Το «La Rose Blanche» δείχνει τα πολλά στρώματα και πρόσωπα των Βρυξελλών. Η μητρόπολη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που βρίσκεται σε μετάβαση. Οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τη θέση τους εκεί μετά τον ξεριζωμό. Ο σκηνοθέτης και η ομάδα του αγαπούν εκείνους που έχουν την «περιουσία» να είναι αφανείς.

Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 24ης Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες. Παράλληλα, μία έκδοση με τον ίδιο τίτλο σε ελληνικά, φλαμανδικά και γαλλικά συνόδευε την παρουσίαση.

Πηγή: ethnos.gr

The post Το τελευταίο ελληνικό καφέ στη «γειτονιά των τζιχαντιστών» έγινε ταινία appeared first on .