Με την έλευση των αυτοματοποιημένων συναλλαγών, γίνεται όλο και πιο δύσκολο για τον πελάτη να συνομιλήσει κατά τις αγορές του. Ωστόσο, για όσους είναι μόνοι τους, έστω αυτές οι στιγμές συναλλαγής μπορεί να είναι ουσιαστικές. Η Jumbo, μια ολλανδική αλυσίδα καταστημάτων που επεκτάθηκε επιχειρηματικά πρόσφατα και στο Βέλγιο, αποφάσισε να κάνει μια προσπάθεια προς την καταπολέμηση αυτού του προβλήματος και να δημιουργήσει συνεπώς πιο αργά ταμεία όπου η ανταλλαγή με τον υπάλληλο που θα βρίσκεται στο ταμείο να μπορεί να παραταθεί περισσότερο και να ξεκινήσει έτσι μια συζήτηση.

Για περισσότερο από ένα χρόνο, αυτή η ιδέα δοκιμάστηκε σε ένα κατάστημα στο Vlijmen της Ολλανδίας και, μετά τα θετικά αποτελέσματα, η Jumbo αποφάσισε να το επεκτείνει σε 200 από τα καταστήματά της σε όλη τη χώρα, στοχεύοντας σε μέρη όπου η μοναχικότητα είναι κάπως πιο διαδεδομένη.

Αυτά τα «ομιλητικά» ταμεία δεν θα αργήσουν να φτάσουν και στο Βέλγιο, σε ορισμένα από τα σούπερ μάρκετ της αλυσίδας, αν κι ακόμα είναι πολύ νωρίς για περαιτέρω πληροφορίες. Ούτε συγκεκριμένη ημερομηνία έχει γίνει γνωστή ακόμη, αλλά λογικά θα γίνει πράξη κάποια στιγμή εντός του 2022.

Φυσικά, το αρχικό κοινό-στόχος ήταν άτομα μεγάλης ηλικίας, ωστόσο στην πορεία η Jumbo διαπίστωσε ότι κι ένας αριθμός νέων ζητούσε επίσης περισσότερες διαπροσωπικές συναλλαγές στο ταμείο. Όπως λέει η Paulien Straeter, εκπρόσωπος του ομίλου, «Με αυτήν την ιδέα, η Jumbo θέλει να βοηθήσει στη μείωση και την πρόληψη της μοναξιάς στην Ολλανδία».

Μια σπουδαία πρωτοβουλία, η οποία θα δώσει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει όλους τους πελάτες, τόσο τους βιαστικούς όσο και τους λιγότερο βιαστικούς.

The post Η καταπολέμηση της μοναξιάς αποκτά άλλο πρόσωπο στην αλυσίδα σούπερ μάρκετ, Jumbo appeared first on .

Η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη τόσο όσον αφορά το υποκειμενικό αίσθημα μοναξιάς των ανθρώπων, όσο και την πιο αντικειμενική κατάσταση της κοινωνικής απομόνωσης, που αξιολογείται με βάση τη συχνότητα των οικογενειακών και φιλικών επαφών.

Περισσότεροι από 75 εκατομμύρια Ευρωπαίοι ενήλικες (το 18% ή σχεδόν ο ένας στους πέντε) συναντιούνται με την οικογένεια ή τους φίλους τους το πολύ μια φορά το μήνα. Στον αντίποδα της Ελλάδας και της Ουγγαρίας, όπου πάνω από το 40% των ανθρώπων βλέπουν την οικογένεια τους και τους φίλους τους το πολύ μια φορά το μήνα, βρίσκονται η Ολλανδία, η Δανία και η Σουηδία, όπου αυτό συμβαίνει μόνο στο 8% των ενηλίκων. Είναι αξιοσημείωτο ότι σε μια χώρα όπως η Πορτογαλία, η οποία θεωρείται στο ίδιο περίπου επίπεδο με την Ελλάδα στην ΕΕ, το ποσοστό της κοινωνικής απομόνωσης είναι μόνο 9% έναντι 43% στη χώρα μας.

Από την άλλη, συνολικά 30 εκατομμύρια Ευρωπαίοι (το 7% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ο ένας στους 14) νιώθουν μοναξιά πολύ συχνά. Εκτός από την Ελλάδα, το 10% αγγίζει η μοναξιά και σε άλλες χώρες (Ουγγαρία, Τσεχία, Ιταλία, Πολωνία, Γαλλία). Μικρότερα είναι τα ποσοστά στην Ολλανδία και στη Δανία (3%), στη Φινλανδία (4%), καθώς επίσης στη Γερμανία, στην Ιρλανδία και στη Σουηδία (5%).

Όπως είναι φανερό από τα παραπάνω νούμερα, το πρόβλημα της μοναξιάς είναι πιο έντονο στις χώρες της Ανατολικής και της Νότιας Ευρώπης από ό,τι της Δυτικής και Βόρειας – κάτι που μάλλον ανατρέπει το στερεότυπο περί κοινωνικών Νοτίων και αποξενωμένων Βορείων. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι παράγοντες όπως η κακή υγεία και οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες (που είναι συχνότερα στη Ν. και Α. Ευρώπη) ευνοούν τη μοναξιά.

Όχι μόνοι οι ηλικιωμένοι

Μια άλλη απομυθοποίηση της μελέτης είναι ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την τρίτη ηλικία. Μπορεί οι ηλικιωμένοι να είναι περισσότερο απομονωμένοι κοινωνικά (9% περισσότερο από ό,τι οι κάτω των 65 ετών), όμως δεν αναφέρουν αισθήματα μοναξιάς τόσο συχνά όσο οι ηλικιακές ομάδες 26 έως 45 ετών.

Η μελέτη επισημαίνει ότι οι μοναχικοί άνθρωποι συχνά στιγματίζονται, έχουν χειρότερη υγεία, χειρότερη γνωστική κατάσταση, περισσότερα ψυχολογικά προβλήματα και πιο απαισιόδοξες αντιλήψεις, ενώ νιώθουν να απειλούνται περισσότερο από τις καθημερινές καταστάσεις. Ακόμη, η μοναξιά σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, στον ίδιο βαθμό με την παχυσαρκία και το κάπνισμα.

Οι άρρωστοι, οι άνεργοι και οι φτωχοί είναι οι τρεις ομάδες που υποφέρουν περισσότερο από μοναξιά, καθώς έχουν λιγότερες επιλογές και χειρότερη ψυχική διάθεση. ‘Ανθρωποι με κακή υγεία έχουν 10% μεγαλύτερη πιθανότητα να νιώσουν μοναξιά από ό,τι οι υγιείς, ενώ η πιθανότητα είναι αυξημένη κατά 7% για τους άνεργους και τους φτωχούς. Η επίπτωση της ανεργίας πάνω στη μοναξιά είναι διπλάσια στη Νότια και Ανατολική Ευρώπη από ό,τι στη Βόρεια και στη Δυτική. Επίσης όσοι ζουν μόνοι τους (π.χ. λόγω χηρείας), έχουν 8% μεγαλύτερη πιθανότητα να νιώθουν μοναξιά, σε σχέση με όσους ζουν μαζί με άλλους (π.χ. οι παντρεμένοι), κάτι αναμενόμενο.

Αντίθετα με τη γήρανση του πληθυσμού, η μοναξιά μόνο πρόσφατα έκανε την εμφάνιση της στη δημόσια κοινωνική και πολιτική ατζέντα των ευρωπαϊκών χωρών. Η νέα μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη το φαινόμενο να αντιμετωπισθεί πιο ενεργητικά από τις κυβερνήσεις, τις αρμόδιες αρχές και άλλους φορείς και την κοινωνία των πολιτών. Η ολοένα μεγαλύτερη χρήση ψηφιακών τεχνολογιών ενθαρρύνει την επικοινωνία εξ αποστάσεως και την απομόνωση, ενώ φέρνει σε μειονεκτική θέση όσους -ιδίως τους ηλικιωμένους- δεν είναι εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν πρέπει να υποτιμηθεί η σημασία της μοναξιάς για την ευημερία κάθε ατόμου και την κοινωνική συνοχή. Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία για τον ορισμό της, είναι γενικά αποδεκτό ότι η μοναξιά είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα που οφείλεται στη διακοπή ή στη χαμηλή ποιότητα των κοινωνικών επαφών ενός ανθρώπου. Ως μοναχικός ορίζεται κάποιος που δηλώνει ότι νιώθει μοναξιά «τον περισσότερο χρόνο» ή «πάντα». Από την άλλη, ως κοινωνική απομόνωση ορίζεται η κατάσταση ενός ανθρώπου που δεν συναντιέται με συγγενείς, φίλους ή συναδέλφους (εκτός δουλειάς) συχνότερα από μια φορά το μήνα.

Συχνά η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση συμβαδίζουν, αλλά όχι πάντα. Μπορεί κανείς να έχει συχνές κοινωνικές επαφές, παρόλα αυτά να μην ικανοποιείται και να νιώθει μοναξιά. Αντίστροφα, μπορεί να έχει πολύ αραιές επαφές, αλλά να μη νιώθει μοναξιά, γι’ αυτό άλλωστε τα μέσα ποσοστά της μοναξιάς στην Ευρώπη είναι πολύ χαμηλότερα (7%) από ό,τι της κοινωνικής απομόνωσης (18%).

Πηγή: fortunegreece.com

The post «Πρωταθλήτρια» μοναξιάς η Ελλάδα στην Ευρώπη appeared first on .

Πριν αναφερθούμε αναλυτικότερα στην έννοια της «μοναξιάς» καλό θα ήταν να την ξεχωρίσουμε από αυτήν της «μοναχικότητας». Η μοναχικότητα αναφέρεται στην κατάσταση του να είναι κανείς μόνος, χωρίς συντροφιά, συνήθως με την θέληση του, επειδή επιλέγει να ζει μόνος του, χωρίς παρέα, η τάση απομόνωσης από το κοινωνικό περιβάλλον κλπ… Η μοναξιά από την άλλη είναι και αυτή μία εσωτερική κατάσταση, συνήθως όμως έχει μία απόχρωση αρνητική…

Νιώθουμε μόνοι πάνω στον κόσμο ακόμη και όταν περιτριγυριζόμαστε από άτομα που μας αγαπούν. Η μοναξιά μας,  μας απομακρύνει από τον έξω κόσμο, μας κάνει να απομονωνόμαστε και πολλές φορές μας οδηγεί στην βαθιά θλίψη. Μας αδρανοποιεί και μας καθιστά παθητικούς δέκτες των γεγονότων  και γενικότερα της ζωής μας.

Μία πιθανή εξήγηση για το τι υπάρχει πίσω από την μοναξιά, ίσως να είναι η  γονεϊκή απόρριψη. Συμβαίνει συχνά: ορισμένα παιδιά μπορεί να μην βίωσαν την αγάπη που ήθελαν από τους γονείς τους, ούτε τη στήριξη από αυτούς, με αποτέλεσμα να βίωσαν και να βιώνουν ακόμη και στην ενήλικη ζωή τους, το έντονο αρνητικό αίσθημα της μοναξιάς. Δεν εμπιστεύονται εύκολα τους ανθρώπους και πολλές φορές έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση και φοβούνται μήπως τους απορρίψουν, όπως έγινε και στα παιδικά τους χρόνια.

Το συναίσθημα της μοναξιάς αποχωρεί εφόσον βρεθεί κάποιο άτομο που θα τον αγαπήσει γι’ αυτό που είναι και θα του προσφέρει τρυφερότητα και φροντίδα. Μόνο η αγάπη του συνανθρώπου του θα τον βοηθήσει και κανένα υλικό αγαθό (π.χ. πλούτη, δόξα, κοινωνική αναγνώριση κλπ). Η επικοινωνία και η ανιδιοτελής αγάπη είναι αυτή που θα επουλώσει τις πληγές που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν, στα παιδικά χρόνια. Χωρίς την αγάπη το άτομο θα παραμείνει δέσμιο στη μοναξιά και τη θλίψη του.

Άλλωστε,  όπως έλεγε και ο Πλάτωνας «ο άνθρωπος είναι φύσει κοινωνικό όν». Πάντοτε θα έχει ανάγκη τη συντροφικότητα και την βοήθεια των άλλων. Όσο ανεξάρτητος και αν είναι, νιώθει πιο δυνατός όταν περιτριγυρίζεται από ανθρώπους που τον νοιάζονται και τον αγαπούν. Πρέπει λοιπόν να δίνει και να παίρνει αγάπη, μόνο έτσι θα αισθάνεται ολοκληρωμένος, ευτυχισμένος και θα αποβάλλει το αρνητικό συναίσθημα της μοναξιάς…

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

The post Όταν νιώθουμε μόνοι ακόμη και όταν περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους που μας αγαπούν appeared first on .