Στην εκδήλωση συμμετείχαν και μίλησαν για τη ζωή και την παρακαταθήκη που άφησε ο Μανώλης Γλέζος, η Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μετσόλα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ο επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης και ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης, ενώ ο επικεφαλής της ευρωομάδας της Νέας Δημοκρατίας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης, παρενέβη στη συζήτηση για να αποτίσει φόρο τιμής, μέσω βιντεοκλήσης. Το παρών έδωσαν επίσης μέλη της οικογένειας του Μανώλη Γλέζου, καθώς και φίλοι και συναγωνιστές του που τον έζησαν από κοντά.

Στην εκδήλωση πραγματοποιήθηκαν και τα επίσημα αποκαλυπτήρια της αίθουσας του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, που πλέον φέρει το όνομα του Μανώλη Γλέζου – κατόπιν ομόφωνης απόφασης που έλαβε το Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου, μετά από πρόταση του Αντιπροέδρου του ΕΚ και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για μια «ιστορική μέρα» για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που σήμερα αποδίδει μέγιστη τιμή, «όχι απλά σε ένα Έλληνα πολιτικό, και σε ένα Έλληνα αγωνιστή, αλλά σε ένα σημαντικό ευρωπαίο, σε ένα ευρωπαϊκό σύμβολο αντίστασης και αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη, σε ένα σύμβολο αγώνα ενάντια στον φασισμό».

«Ο Μανώλης Γλέζος για όλους εμάς δεν υπήρξε απλά ένα σύμβολο, αλλά η ίδια η ιστορία μας. Το πρόσωπο μιας Ελλάδας που αγωνίζεται. Το μυαλό μιας Ελλάδας που οραματίζεται. Η ψυχή μιας Ελλάδας που δεν υποτάσσεται ποτέ στον αυταρχισμό. Αν μία στιγμή ήταν όλη του η ζωή, θα ήταν εκείνη που μαζί με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν το λάβαρο της φρίκης του ναζισμού από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Το θάρρος, η ορμή και η λάμψη στα μάτια του, όμως έμειναν ίδια σε όλες τις στιγμές τη ζωής του. Γιατί το θάρρος του Μανώλη Γλέζου πήγαζε πάντα από τις ιδέες του. Από τη βαθιά του πίστη ότι η Δημοκρατία και η Ελευθερία είναι αρχές απαράβατες για την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Και σε αυτές αφιέρωσε όλη του τη ζωή. Αυτές τις αρχές μεταλαμπάδευσε, όχι μόνο σε εμάς τους συντρόφους του, όχι μόνο στους προοδευτικούς και Αριστερούς αλλά σε έναν ολόκληρο λαό, με το παράδειγμα του. Ο Μανώλης ήταν εθνικός, ήταν οικουμενικός, ήταν σύμβολο αγώνα και διεκδίκησης απέναντι στη αδικία, απέναντι στο φασισμό για όλους τους λαούς του κόσμου. Δε ζούσε όμως για να είναι ένα περήφανο σύμβολο του χθες. Αλλά για να είναι πάντα χρήσιμος στους αγώνες τους καθημερινούς στο σήμερα και στο αύριο», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας.

Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε: «Ο Μανώλης Γλέζος μας αφήνει πίσω μια βαριά κληρονομιά με τις πράξεις του, αλλά και μια σπουδαία ιδέα. Ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει, αν αγωνιστούμε με πάθος για αυτό και αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας για αυτό. Και αυτή η κληρονομιά είναι σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ. Οδηγός μας στις καινούριες μάχες απέναντι στο σκοτάδι της ακροδεξιάς και του ολοκληρωτισμού που απειλεί και πάλι σήμερα να γυρίσει το ρολόι της Ευρώπης δεκαετίες πίσω. Αυτή είναι η μεγάλη διαχωριστική γραμμή που δυστυχώς και σήμερα μετά από δεκαετίες ξεπροβάλει ως αναγκαιότητα σε μια Ευρώπη που απειλείται. Και δεν είναι τυχαίο που σήμερα είμαστε όλοι εδώ για να τιμήσουμε το πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης, την ίδια ώρα που κάποιοι άλλοι κλείνουν το μάτι και νομιμοποιούν την άνοδο της ακροδεξιάς στην εξουσία σε κρίσιμες ευρωπαϊκές χώρες. Η τιμή στον Μανώλη Γλέζο, είναι σήμερα καθήκον για όλους εμάς, ταυτόσημο με αυτό για την υπεράσπιση των αξιών μας. Των κοινών προοδευτικών ευρωπαϊκών αξιών. Της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης. Κάποτε χρειάστηκαν ήρωες σαν το Μανώλη για να υπερασπιστούν αυτές τις αξίες και να σύρουν το κάρο της ιστορίας μπροστά. Σήμερα είναι καθήκον όλων μας να μη χρειαστούν ποτέ ξανά άλλοι ήρωες σαν τον Μανώλη στο μέλλον. Αλλά η Ευρώπη να μείνει στο δρόμο της Δημοκρατίας, της Ειρήνης και της προκοπής».

Λαμβάνοντας το λόγο, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης υπενθύμισε ότι οι συνθήκες της πανδημίας δεν επέτρεψαν στον ελληνικό λαό να ακολουθήσει το Μανώλη Γλέζο ως την τελευταία του κατοικία. Και ότι αν γινόταν αυτό, θα τον ακολουθούσαν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες. «Σε όλη του τη ζωή δεν δίστασε ούτε λεπτό να παλεύει για τα ιδανικά του, όσο ισχυρός κι αν ήταν ο αντίπαλος. Ο Σαρλ Ντε Γκολ τον είχε χαρακτηρίσει ως τον πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης. Ξεκίνησε από την Απείρανθο της Νάξου και εξελίχθηκε σε μια από τις ανεπανάληπτες εκείνες μορφές που σφράγισαν τη νεότερη ιστορία της πατρίδας μας», ανέφερε ο Ν. Ανδρουλάκης. «Ένα γεγονός που δείχνει το μέγεθος του ανδρός είναι ότι, ενώ ως ευρωβουλευτής συνέχισε τον αγώνα του για τις γερμανικές οφειλές προς την Ελλάδα, συντονίζοντας όλους εμάς, τις κοινοβουλευτικές μας ομάδες, δε δίστασε το καλοκαίρι του 2017 να δώσει εκείνος το στεφάνι στο Γερμανό πρεσβευτή, στο μνημείο εκτελεσθέντων κατοίκων του Διστόμου, θέλοντας να στείλει ένα ηχηρό μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, για την Ευρώπη των λαών, της ειρηνικής συνύπαρξης και της προόδου», είπε στη συνέχεια και πρόσθεσε: «Σε μια εποχή όπου η ακροδεξιά ενισχύεται απειλητικά και αυταρχικοί ηγέτες ποδοπατούν το διεθνές δίκαιο, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα του ανθρώπου, η πολιτική παρακαταθήκη του Γλέζου αποτελεί πυξίδα για κάθε δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη».

Συνεχίζοντας, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι «Οι εχθροί της Δημοκρατίας και των λαών μας είναι προ των θυρών» , με έναν πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης με εκατομμύρια πρόσφυγες και χιλιάδες νεκρούς, λόγω της βάρβαρης και παράνομης εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία. «Ποιος το περίμενε ότι οι απολογητές των αυταρχικών καθεστώτων που οδήγησαν στον όλεθρο την ανθρωπότητα θα κέρδιζαν πολιτικό έδαφος σε πολλά κράτη της Ευρώπης. «Όποιος λησμονήσει το παρελθόν χάνεται και δεν έχει μέλλον», έλεγε ο Γλέζος. Για να έχουν λοιπόν μέλλον προοπτικής και ευημερίας οι λαοί της Ευρώπης, οφείλουμε όχι απλώς να τιμάμε τους αγώνες που έδωσαν άνθρωποι, όπως ο αγαπημένος μας συνάδελφος Μανώλης Γλέζος, αλλά πάνω από όλα να εμπνεόμαστε και στο δικό μας αγώνα απτούς δικούς μας αγώνες, για ειρήνη, δημοκρατία και πρόοδο!»

Από την πλευρά του, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης αναφέρθηκε αναλυτικά στη ζωή του Μανώλη Γλέζου: «Ο Μανώλης Γλέζος, ο αγωνιστής της Αντίστασης, καταγράφηκε στην ελληνική και παγκόσμια ιστορία πρωτοστατώντας μαζί με το Λάκη Σάντα, σε μια εμβληματική ενέργεια γενναίας αντίστασης του λαού μας, κατεβάζοντας από την Ακρόπολη την αποκρουστική και λαομίσητη χιτλερική σημαία, τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάη του 1941. Ο Μανώλης Γλέζος στην περίοδο της Κατοχής, έδρασε μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Συνελήφθη και καταδικάστηκε 3 φορές από τις ιταλικές και τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις. Μετά την απελευθέρωση ανέλαβε τη χρέωση του αρχισυντάκτη στον «Ριζοσπάστη». Συνελήφθη και πέρασε από δίκη το 1948. Όπως χιλιάδες αγωνιστές, θα υποστεί για χρόνια φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια. Μέσα από τη φυλακή, το Σεπτέμβρη του 1951, εκλέγεται βουλευτής με την ΕΔΑ. Αποφυλακίζεται το 1954 και το 1956 αναλαμβάνει διευθυντής της «Αυγής», που ήταν τότε η εφημερίδα της ΕΔΑ. Φυλακίζεται και πάλι από το 1958 έως το 1962. Το 1962 τιμήθηκε με το Βραβείο Λένιν από τη Σοβιετική Ένωση, για την αντιστασιακή, αντιφασιστική του δράση, την πάλη του για την ειρήνη. Το 1961 εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ από το 8ο Συνέδριο του Κόμματος. Με την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών στις 21 Απρίλη 1967, συλλαμβάνεται και κρατείται για 4 χρόνια σε φυλακές κι εξορίες: Γουδή, Πικέρμι, Γενική Ασφάλεια, Γυάρος, Παρθένι Λέρου, μέχρι την απελευθέρωσή του το 1971 από τον Ωρωπό. Συνέδεσε σημαντικό μέρος της ζωής του με το ΚΚΕ. Μέχρι το 1968 ήταν μέλος του. Από το 1981 και έπειτα, είχε εκλεγεί βουλευτής και ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και αργότερα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά τα χρόνια οι ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μας ετίθεντο πάντα με ευθύτητα κι ανοικτά. Μέχρι το τέλος της ζωής του πήρε πρωτοβουλίες για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, δραστηριοποιήθηκε μέσα από το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησής τους, όσο και με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή. Η ζωή και δράση του συνδέθηκε με την σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας και τους αγώνες του λαού μας. Θα τον θυμόμαστε πάντα ως σύμβολο του αγώνα ενάντια στο φασισμό – ναζισμό, για τη λευτεριά και την ειρήνη».

Photos: The Left in the European Parliament / Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Twitter)

The post Το ευρωκοινοβούλιο τίμησε τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μανώλη Γλέζου appeared first on .

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με αφορμή 100 χρόνια από τη γέννησή του, αλλά και τα επίσημα αποκαλυπτήρια της αίθουσας του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, που πλέον φέρει το όνομά του – κατόπιν ομόφωνης απόφασης που έλαβε το Προεδρείο του Ευρωκοινοβουλίου, μετά από πρόταση του Αντιπροέδρου του ΕΚ και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Δημήτρη Παπαδημούλη.

Στην εκδήλωση θα παραβρεθούν και θα παρέμβουν αποτίνοντας το δικό τους φόρο τιμής, η Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Ρομπέρτα Μετσόλα, Πρόεδροι των Πολιτικών Ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου, σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις χώρες της ΕΕ, εκπρόσωποι αντιστασιακών οργανώσεων και ακαδημαϊκοί.

Η ονοματοδοσία της αίθουσας «Μανώλης Γλέζος» στον πρώτο όροφο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες έχει φυσικά ιδιαίτερο συμβολισμό, τόσο για τη χώρα μας, όσο και για ολόκληρη την Αριστερά. Και καταδεικνύει την ευρύτατη αποδοχή που είχε ο Μανώλης Γλέζος ανάμεσα σε πολιτικούς απ‘ όλο το Δημοκρατικό φάσμα, πανευρωπαϊκά.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν επίσης για τη ζωή και το έργο του Μανώλη Γλέζου, μέλη της οικογένειάς του, καθώς και φίλοι και συναγωνιστές του που τον έζησαν από κοντά.
Επίσης, θα λάβουν χώρα συζητήσεις με επιζώντες του Ολοκαυτώματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και για τις Γερμανικές Οφειλές, τις οποίες πάντα διεκδικούσε και που σε καμία περίπτωση ο Μανώλης Γλέζος δεν θα ήθελε να τις ξεχάσουμε.

Θα ακολουθήσει προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του «Ένας αιώνας αντίστασης» των Ντίνα Κάτσαρη, Ευγενία Κατούφα και Νίκου Γκωσέ, ενώ η εκδήλωση θα κλείσει με συναυλία με τραγούδια που αγαπούσε ο Μανώλης Γλέζος.

The post Εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του Μ. Γλέζου στο Ευρωκοινοβούλιο appeared first on .

Ύστερα από πρόταση του αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Δημήτρη Παπαδημούλη, μία από τις αίθουσες του Ευρωκοινοβουλίου στις Βρυξέλλες θα πάρει το όνομα του Γλέζου, κατόπιν ομόφωνης απόφασης του προεδρείου, ενώ αφορμή της εκδήλωσης είναι τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Στην εκδήλωση αναμένεται να παραβρεθούν η πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Ρομπέρτα Μέτσολα, πρόεδροι των πολιτικών ομάδων, σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της πολιτικής, τόσο από την Ελλάδα όσο και από τις χώρες της Ε.Ε., εκπρόσωποι αντιστασιακών οργανώσεων και ακαδημαϊκοί.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν επίσης για τη ζωή και το έργο του Μανώλη Γλέζου, μέλη της οικογένειάς του, καθώς και φίλοι και συναγωνιστές του που τον έζησαν από κοντά.

Θα ακολουθήσει προβολή αποσπάσματος από το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του «Ένας αιώνας αντίστασης» των Ντίνα Κάτσαρη, Ευγενία Κατούφα και Νίκου Γκωσέ, ενώ η εκδήλωση θα κλείσει με συναυλία με τραγούδια που αγαπούσε ο Μανώλης Γλέζος.

The post Εκδήλωση προς τιμήν του Μανώλη Γλέζου στο Ευρωκοινοβούλιο appeared first on .

Όπως ανακοίνωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η αίθουσα συνεδριάσεων 1G2 του κτιρίου Altiero Spinelli θα πάρει το όνομα του Μανώλη Γλέζου, «σημαντικής προσωπικότητας της εθνικής αντίστασης κατά του φασισμού», «Έλληνα πολιτικού και ευρωβουλευτή από τις 24 Ιουλίου 1984 έως τις 25 Ιανουαρίου 1985 και από την 1 Ιουλίου 2014 έως τις 8 Ιουλίου 2015».

Η πρόταση έγινε ομόφωνα δεκτή χθες το απόγευμα, σχεδόν ένα χρόνο μετά από το επίσημο αίτημα, όπως είχε διατυπωθεί τον Μάρτιο του 2020 με επιστολή του αντιπροέδρου του ΕΚ και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλη και των συμπροέδρων της Ευρωομάδας της Αριστεράς, Μανόν Ομπρί και Μάρτιν Σίρντεβαν προς τον πρόεδρο του ΕΚ, Νταβίντ Σασόλι.

«Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μανώλης αποτέλεσε έμπνευση και παράδειγμα στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη -γεγονός που έχει εκτιμηθεί και έχει γίνει σεβαστό από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη», δήλωσε μετά την απόφαση ο Δημήτρης Παπαδημούλης. Τόνισε ότι «οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, σήμερα, νιώθουμε τιμή και συγκίνηση γι” αυτή την δικαίωση στο όνομα του Μανώλη Γλέζου». Υπογράμμισε ότι «η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αριστεροί, κεντρώοι, δεξιοί -πλην εκείνων που δεν του συγχώρεσαν ποτέ ότι κατέβασε, μαζί με τον Λάκη Σάντα, τη σβάστικα των ναζί από την Ακρόπολη- τον ευγνωμονούν και θα τον θυμούνται γιατί σε όλη του τη ζωή πορεύτηκε αδούλωτος, αφήνοντας σπουδαία παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενιές: Την αντίσταση, το πάθος για την ελευθερία, και τον αγώνα ενάντια στο φασισμό».

«Υποβάλαμε το αίτημα ως φόρο τιμής στην αξιοθαύμαστη ζωή αυτού του πρώην ευρωβουλευτή. Ο Μανώλης θα παραμείνει ως σύμβολο της αντιφασιστικής αντίστασης, για ελευθερία και δημοκρατία», σημειώνει το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την απόφαση να τιμηθεί με αυτόν τον τρόπο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ο «εκλιπών, μεγάλος μαχητής της αντίστασης, Μανώλης Γλέζος».

The European Parliament will honour the late, great resistance fighter Manolis Glezos by naming a room in his memory.

We made the request as a tribute to the remarkable life of this former MEP.

Manolis will endure as a symbol of anti-fascist resistance, for freedom & democracy. pic.twitter.com/uuxCVt0qTI

— The Left in the European Parliament (@Left_EU) March 9, 2021

Clara Campoamor, Sophie Scholl: το ΕΚ τιμά δυο επιφανείς γυναίκες

Μαζί με την απόφαση της ονομασίας της αίθουσας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αποφασίστηκε επίσης και η ονομασία δύο κτιρίων προς τιμήν εξεχουσών γυναικών της Ευρώπης, συμβολικά ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Το Προεδρείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αποτελούμενο από τον πρόεδρο, τους αντιπροέδρους και τους κοσμήτορες, αποφάσισε στις 8 Μαρτίου την ονομασία δύο κτιρίων στις Βρυξέλλες προς τιμήν εξεχουσών γυναικών.

Το κτίριο της οδού Montoyer 63 παίρνει το όνομά του από την Clara Campoamor, Ισπανίδα δικηγόρο και πολιτικό, η οποία αφιέρωσε τη ζωή της, μεταξύ άλλων, στα δικαιώματα των γυναικών και την απαγόρευση των διακρίσεων λόγω φύλου. Η δράση της συνέβαλε στην κατοχύρωση της ψήφου των γυναικών στο Ισπανικό Σύνταγμα του 1931.

Το κτίριο που βρίσκεται στην οδό Wiertz 30-50 θα φέρει το όνομα της Sophie Scholl, Γερμανίδας φοιτήτριας και πολιτικής ακτιβίστριας εναντίον του ναζισμού. Ήταν μέλος της ομάδας «Λευκό Ρόδο», μιας ομάδας ειρηνικής αντίστασης με επικεφαλής φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Καταδικάστηκε για προδοσία επειδή βρέθηκε να διανέμει αντιναζιστικά φυλλάδια, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε δι’ αποκεφαλισμού.

The post Το όνομα του Μανώλη Γλέζου πήρε αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου appeared first on .

Τη μετονομασία αίθουσας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε «Μανώλης Γλέζος» προς τιμή του συμβόλου της Εθνικής Αντίστασης κατά του φασισμού και του ναζισμού και κορυφαία προσωπικότητα της Αριστεράς, ζητούν ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Δημήτρης Παπαδημούλης και οι Συμπρόεδροι της Ευρωομάδας της Αριστεράς Μανόν Ομπρί και Μάρτιν Σίρντεβαν, με επιστολή τους προς τον Πρόεδρο του Ευρωκοινοβουλίου, Νταβίντ Σασόλι, και τον Γενικό Γραμματέα του Ευρωκοινοβουλίου, Κλάους Βέλε.

Όπως επισημαίνεται στην επιστολή, «δεδομένου ότι συνήθης πρακτική είναι η ονοματοδοσία κοινοβουλευτικών αιθουσών να δίνεται σε διακεκριμένες προσωπικότητες, με επιτεύγματα που βασίζονται σε ευρωπαϊκές και δημοκρατικές αξίες, που συγκεντρώνουν ευρεία πολιτική υποστήριξη, πιστεύουμε ακράδαντα ότι η πρότασή μας πληροί, απολύτως, τα προαναφερθέντα κριτήρια».

«Ο Μανώλης Γλέζος ήταν ένας πυλώνας στη διεθνή μάχη κατά της καταστολής και της ανισότητας, της αντίστασης ενάντια στον φασισμό, ένας πολιτικός που όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις σέβονταν» αναφέρουν ο επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και οι Συμπρόεδροι της Ευρωομάδας της Αριστεράς, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι «σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μανώλης Γλέζος αποτέλεσε έμπνευση και παράδειγμα στον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη – γεγονός που έχει εκτιμηθεί και έχει γίνει σεβαστό από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη».

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή, μεταφρασμένη στα ελληνικά:

Παρίσι, Βερολίνο και Αθήνα, 2 Απριλίου 2020

Θέμα: Αίτημα για τη μετονομασία αίθουσας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε «Μανώλης Γλέζος», προς τιμήν του ιστορικού συμβόλου αντίστασης κατά του φασισμού και πρώην ευρωβουλευτή

Αξιότιμε Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,κ. Νταβίντ Μαρία Σασόλι

Αξιότιμε Γενικέ Διευθυντή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,κ. Κλάους Βέλε

Με την παρούσα επιστολή, θα θέλαμε να ζητήσουμε, εξ ονόματος της Πολιτικής Ομάδας της GUE/NGL, να δοθεί σε αίθουσα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το όνομα «Μανώλης Γλέζος» – ενός ιστορικού συμβόλου αντίστασης κατά του φασισμού και πρώην ευρωβουλευτή. Η αίθουσα αυτή θα μπορούσε να είναι η αίθουσα “ASP 1G2”, η οποία χρησιμοποιείται από την Ομάδα της GUE/NGL για τις συνεδριάσεις της. Δεδομένου ότι συνήθης πρακτική είναι η ονοματοδοσία κοινοβουλευτικών αιθουσών να δίνεται σε διακεκριμένες προσωπικότητες, με επιτεύγματα που βασίζονται σε ευρωπαϊκές και δημοκρατικές αξίες, που συγκεντρώνουν ευρεία πολιτική υποστήριξη, πιστεύουμε ακράδαντα ότι η πρότασή μας πληροί, απολύτως, τα προαναφερθέντα κριτήρια.

Ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος απεβίωσε στις 30 Μαρτίου 2020 σε ηλικία 97 ετών, ήταν ένας Έλληνας μαχητής και ήρωας της αντίστασης – το 1941 σε ηλικία 18 χρόνων κατέβασε την σβάστικα από την Ακρόπολη. Υπήρξε πυλώνας στη διεθνή μάχη κατά της καταστολής και της ανισότητας, της αντίστασης ενάντια στον φασισμό, ένας πολιτικός που όλες οι
δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις σέβονταν και πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Για πολλές δεκαετίες, ήταν πολιτικά ενεργός σε ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο. Ήταν, επίσης, ενεργός δημοσιογράφος και συγγραφέας. Μπορείτε να βρείτε επισυναπτόμενα το βιογραφικό του σημείωμα, όπως και πρόσφατες δημοσιεύσεις του διεθνούς Τύπου με αφορμή τον θάνατό του.

Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Μανώλης Γλέζος αποτέλεσε έμπνευση και παράδειγμα για τον αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη – γεγονός που έχει εκτιμηθεί και έχει γίνει σεβαστό από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη.

Με εκτίμηση,

Οι Συμπρόεδροι της GUE/NGL, Μανόν Ομπρί και Μάρτιν Σίρντεβαν
Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης

Από Δ.Τ. 

The post «Να δοθεί τιμητικά το όνομα «Μανώλης Γλέζος» σε αίθουσα της Ευρωβουλής» appeared first on .

Οι συμπρόεδροι της Ευρωομάδας της Αριστεράς GUE/NGL, Martin Schirdewan (Μάρτιν Σίρντεβαν) και Manon Aubry
(Μανόν Ομπρί), δήλωσαν σχετικά τα παρακάτω:

«Τα εγκάρδια συλλυπητήριά μας πηγαίνουν στους αγαπημένους του, τους φίλους και την οικογένειά του Μανώλη, ειδικά στους συντρόφους μας και στους συναδέλφους του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τους οποίους ο Μανώλης συνεργάστηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Ευρωβουλευτής στην ομάδα μας.

Ένας μαχητής της αντίστασης κατά τη διάρκεια του πολέμου και μέχρι τις τελευταίες μέρες του, ο Μανώλης αγωνίστηκε έντονα ενάντια στην ανισότητα και τη λιτότητα στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο. Εναπόκειται πλέον σε εμάς να
εμπνευστούμε από τη ζωή του Μανώλη η οποία ήταν γεμάτη ακτιβισμό και ασταμάτητη πολιτική δουλειά. Πραγματικά
χάσαμε έναν ήρωα σήμερα.»

Από Δ.Τ. 

The post Η Ευρωομάδα της Αριστεράς για την απώλεια του Μανώλη Γλέζου appeared first on .

Κεφάλι αψύ και «αγύριστο» όπως κι ο ίδιος παραδεχόταν, μαχητής όσο λίγοι και ταυτόχρονα λιτός, προσιτός, βαθιά ανθρώπινος έως και «αφελής», όπως ενίοτε αυτοοικτιρόταν, υπήρξε μια από τις τελευταίες πραγματικά σπουδαίες μορφές της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Κατάφερε δε να μνημονεύεται όχι σαν μια σεβάσμια μεν πλην όμως μουσειακού ενδιαφέροντος πλέον προσωπικότητα αλλά ακριβώς επειδή παρέμενε δραστήριος, δυναμικός και εναργής ακόμα και στην ένατη δεκαετία της ζωής του. Μια ζωή που υπήρξε επί μακρόν τόσο κατατρεγμένη, βασανισμένη και ταλαιπωρημένη ώστε είναι να απορεί κανείς πού την έβρισκε τόση δύναμη, τόσο πείσμα και τέτοια θέληση σε μια ηλικία που θα μπορούσε άνετα να επαναπαύεται στις δάφνες του, απολαμβάνοντας τιμές «ιερού τέρατος». Αλλά τότε δεν θα ήταν ο Μανώλης Γλέζος…

Οι περισσότεροι ξέρουν τον «πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης», όπως τον είχε αποκαλέσει ο Ντε Γκολ, για την παράτολμη ενέργειά του να αποκαθηλώσει και να «απαγάγει» μαζί με τον Λάκη Σάντα τη σβάστικα από την Ακρόπολη στις 30/5/1941 – μια ρήση στην οποία έκανε αντίστιξη, τρόπον τινά, το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ «Ο Τελευταίος Παρτιζάνος» του Ανδρέα Χατζηπατέρα που προβλήθηκε πέρσι στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Μια Πράξη για την οποία «καταδικάστηκε» έκτοτε να μιλάει διαρκώς, όπως αστειευόταν και ο ίδιος, και η οποία δεν έμεινε χωρίς συνέπειες. Την επόμενη χρονιά συνελήφθη από την Γκεστάπο, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και γλίτωσε τα χειρότερα μόνο επειδή αρρώστησε βαριά από φυματίωση. Όμως ο Γλέζος ήταν και έκανε πολλά περισσότερα. Εννοείται καταρχήν ότι «μυαλό» δεν έβαλε, εξακολούθησε αναρρώνοντας την αντιστασιακή του δράση για να συλληφθεί και να φυλακιστεί ξανά, αρχικά από τους Ιταλούς, ύστερα από τους Ταγματασφαλίτες. Μετά την απελευθέρωση αναλαμβάνει διευθυντής του «Ριζοσπάστη», με την έναρξη όμως του Εμφυλίου συλλαμβάνεται ξανά. Του «φορτώνουν» τον μισό ποινικό κώδικα, καταδικάζεται μέχρι και σε θάνατο για να αποφυλακιστεί εντέλει το ’54 χάρη στη διεθνή κινητοποίηση και το ενδιαφέρον προσωπικοτήτων όπως ο Ντε Γκολ και ο Πικάσο.

Βραβεία και τιμές απόλαυσε πολλές, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, μολονότι ποτέ δεν επιδίωξε καμία διάκριση, ούτε και την «εξαργύρωσε». Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO

Δυο χρόνια μετά αναλαμβάνει τη διεύθυνση της «Αυγής» και στη συνέχεια εκλέγεται στην ΚΕ του παράνομου τότε ΚΚΕ, όμως τον Αύγουστο του ’58 – χρονιά που του απονέμεται το Διεθνές Βραβείο Δημοσιογραφίας – βρίσκεται ξανά στα κρατητήρια κατηγορούμενος ως κατάσκοπος μαζί με άλλα οκτώ στελέχη του κόμματος. Στρατοδικείο, πέντε χρόνια φυλακή, νέες εγχώριες και διεθνείς αντιδράσεις, στους αλληλέγγυους και οι Πολ Μπονκούρ, Αλμπέρ Καμύ και Ζαν Πολ Σαρτρ, αποφυλάκιση με βασιλικό διάταγμα το ’62, βραβείο Λένιν το ’63, νέα σύλληψη ανήμερα της 21ης Απριλίου 1967, φυλακές, εξορίες, απελευθέρωση με τη γενική αμνηστία του Παπαδόπουλου το ’71. Είχε περάσει συνολικά ως τότε, όπως αναθυμόταν αργότερα, 13 Χριστούγεννα στη φυλακή, μερικά από τα οποία αναμένοντας να εκτελεστεί.

Ο Μανώλης Γλέζος μαζί με τον Λάκη Σάντα αποκαθήλωσαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη στις 30/5/1941.

Μεταπολιτευτικά εκλέγεται βουλευτής με τη συνεργαζόμενη με το ΠΑΣΟΚ τότε ΕΔΑ το ’81 και το ’85 – πρωτοεξελέγη το ’51, πάλι με την ΕΔΑ αλλά του απαγορεύτηκε να ασκήσει καθήκοντα. Ιδρύει το 2002 το κίνημα Ενεργοί Πολίτες, εντάσσεται στον Συνασπισμό και ακολούθως στον Σύριζα με τον οποίο εκλέγεται καταρχήν νομαρχιακός σύμβουλος. Συνεχίσει παράλληλα τη διεθνιστική του δράση – επισκέπτεται και στηρίζει τον Τσάβες στη Βενεζουέλα όπως παλιότερα τον Κάστρο στην Κούβα, διατελεί επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Συμπαράστασης στο Απελευθερωτικό Μέτωπο Polisario (Δυτική Σαχάρα). Δίνει δυναμικό «παρών» στις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις του ’10, δέχεται επίθεση με χημικά από τα ΜΑΤ στον Άγνωστο Στρατιώτη που τον στέλνει στο νοσοκομείο αλλά κάτω δεν το βάζει, παρότι παρόμοιο σκηνικό θα επαναληφθεί δυο χρόνια μετά. Με τον Σύριζα θα εκλεγεί βουλευτής Επικρατείας το ’12 και Ευρωβουλευτής το ’14 κάνοντας ρεκόρ ψήφων (438.000!). Θητεύει για έναν χρόνο στις Βρυξέλλες (είχε εξαρχής δηλώσει ότι τόσο θα παρέμενε σε αυτό το αξίωμα) όπου πηγαινοερχόταν μόνο οδικώς καθώς αντιπαθούσε τα αεροπλάνα, αγωνιζόμενος κι εκεί απέναντι στην ακροδεξιά απειλή, στη «μέγγενη» των μνημονίων καθώς επίσης στο θέμα της καταβολής των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων, όντας και πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τη διεκδίκησή τους. Θα διαδηλώσει κιόλας μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους κατά της τρομοκρατίας στο Παρίσι στις 11/1/15, με το ίδιο πάθος που διαδήλωνε υπέρ της ειρήνης και του πυρηνικού αφοπλισμού στο Μπερκσάιρ σχεδόν μισό αιώνα πριν.

Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO

Το δημοψήφισμα του ’15 και το «Όχι» που γίνεται «Ναι» τον φέρνουν αντιμέτωπο με τους ως τότε συντρόφους του. Καταγγέλλοντας υποχώρηση από τις προεκλογικές δεσμεύσεις αποχωρεί εντέλει από τον Σύριζα, όχι όμως και από την πολιτική – τον τελευταίο καιρό συνεργαζόταν με τη ΛΑΕ. Ποτέ άλλωστε δεν έπαψε όχι μόνο να ασχολείται με την πολιτική αλλά και να την ασκεί με την ευρεία έννοια του όρου – στα τέλη της δεκαετίας του ’80 έχοντας εκλεγεί κοινοτάρχης στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Απείραθο Νάξου εφάρμοσε ένα πείραμα άμεσης δημοκρατίας που λειτούργησε ικανοποιητικά για αρκετά χρόνια. Παρέστη επίσης επανειλημμένα ως μάρτυρας υπεράσπισης σε δίκες κοινωνικών αγωνιστών.

Ιδιαίτερη σημασία είχε δώσει στα γράμματα και τον πολιτισμό. Ως πρόεδρος της Επιτροπής Βιβλιοθηκών, φρόντισε να ιδρυθούν δημόσιες βιβλιοθήκες σε απομονωμένες κοινότητες. Υπήρξε εξάλλου και ο ίδιος όχι μόνο αρθρογράφος αλλά επίσης συγγραφέας 16 βιβλίων πολιτικού, ιστορικού, γλωσσολογικού και λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Έγραψε επίσης ποίηση, διεύθυνε κιόλας κάποτε δικό του βιβλιοπωλείο (το «Βέγα» στην Ιπποκράτους), η δε λαχτάρα του ήταν ότι δεν θα προλάβαινε να δει δημοσιευμένα πολλά ακόμα γραπτά του. Λίγοι μάλλον γνωρίζουν ότι υπήρξε και εφευρέτης – επινόησε ένα σύστημα αποτροπής πλημμυρών, καταπολέμησης της διάβρωσης, συλλογής και συντήρησης των υπογείων υδάτων το οποίο μάλιστα βραβεύτηκε. Βραβεία και τιμές απόλαυσε πολλές, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς – πρόεδροι Δημοκρατίας, η Ακαδημία Αθηνών, δήμοι, σύλλογοι, οργανισμοί, πανεπιστήμια τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα κ.λπ., μολονότι ποτέ δεν επιδίωξε καμία διάκριση, ούτε και την «εξαργύρωσε».

Φωτο: Σπύρος Στάβερης/LiFO

«Εκτιμώ την παρρησία και θεωρώ μέγιστη αρετή τη θυσία για έναν σκοπό.  Απεχθάνομαι την κολακεία και πιστεύω ότι δεν υπάρχει πιο δυστυχής άνθρωπος από τον απογοητευμένο… Νιώθω την υποχρέωση να εκπληρώσω τις παρακαταθήκες που μου άφησαν οι σύντροφοι τους οποίους έχασα σε διαδηλώσεις,  μάχες κι εκτελεστικά αποσπάσματα. Μου έλεγαν: «Αν εσύ ζήσεις, μη με ξεχάσεις. Όταν συναντάς ανθρώπους, θα τους καλημερίζεις και για μένα. Κι όταν χορεύεις, όταν γλεντάς, όταν πίνεις κρασί, θα χορεύεις, θα γλεντάς και θα πίνεις και για μένα. Κι όταν θ” ακούς στο ακρογιάλι τον φλοίσβο των κυμάτων, όταν θα ακούς στο δάσος το θρόισμα του ανέμου ανάμεσα στις φυλλωσιές, θα τα ακούς και για μένα». Από όλους εκείνους αντλώ τη δύναμή μου,», έλεγε σε συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει το ’15. Μια δύναμη από όπου απέρρεε και η μεγαλοψυχία του. Όπως είχε παλιότερα συγχωρήσει τους βασανιστές του, έτσι και το ’10 όχι μόνο αποδέχθηκε τη συγνώμη του αστυνομικού των ΜΑΤ που τον ψέκασε αλλά τον υποδέχτηκε και σπίτι του «για να τον κεράσουν την αγάπη τους» μαζί με τη γυναίκα του Τζώρτζια.

Θυμάμαι πως στη συνέντευξη εκείνη τον είχα χαρακτηρίσει «υπερήρωα». Υπερβολές, μου είπαν κάποιοι φίλοι, στην τελική είχε κι εκείνος πράγματα που θα μπορούσε να του προσάψει κανείς, από λαθεμένες πολιτικές εκτιμήσεις και στάσεις μέχρι απόψεις οριακά εθνικιστικές όπως αυτές για το «μακεδονικό», η υψωμένη γροθιά στην κηδεία του Χότζα, η στήριξη στον Μιλόσεβιτς ή άλλα, αμφιλεγόμενα καθεστώτα. Δεν διεκδίκησε εντούτοις κανένα αλάθητο, έχει μάλιστα προβεί σε αυστηρή αυτοκριτική για δύο τουλάχιστον πράγματα: Αφενός επειδή υπάκουσε στις «παράλογες», όπως τις χαρακτήριζε, αποφάσεις του ΠΓ του ΚΚΕ το ’66 στο όνομα της συνοχής του κόμματος, αφετέρου επειδή μετά τη διάσπαση του ’68 «δεν ανέλαβε τις δέουσες πρωτοβουλίες ώστε να ξεπεραστεί η κρίση».

Σε κάθε περίπτωση, η όποια κριτική δεν ακυρώνει την ανιδιοτέλεια, τη δύναμη ψυχής, την καρτερία, το ήθος και το «τσαγανό» που επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον σεβασμό ακόμα και μεγάλων πολιτικών του αντιπάλων. Ζώσα ιστορία της ευρύτερης Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος για οκτώ σχεδόν δεκαετίες, δεν ενσωματώθηκε ούτε συμβιβάστηκε ακόμα κι όταν βρέθηκε σε θέσεις εξουσίας. Παρά μάλιστα τη σπουδαία παρακαταθήκη που άφησε πίσω προτιμούσε, καθώς έλεγε, να τον θυμούνται «απλώς και μόνο για τον χαιρετισμό που ανταλλάσσει με τους συνανθρώπους του: Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα». Καληνύχτα και καλό σας κατευόδιο, κύριε Γλέζο. Τιμή μας όσοι σας γνωρίσαμε σε αυτή τη ζωή.

Πηγή: lifo.gr

The post Μανώλης Γλέζος: πέθανε ο τελευταίος εμβληματικός αγωνιστής της Αριστεράς appeared first on .

The post Μανώλης Γλέζος προς Μάρτιν Σουλτς : «Μακριά τα χέρια από την Ελλάδα» appeared first on .

Αισθάνομαι μια προσωπική δέσμευση απέναντι στις ελληνογερμανικές σχέσεις: Δεν υπάρχει χώρα, την οποία να έχω επισκεφτεί τόσο συχνά όσο η Ελλάδα από την ανάληψη των καθηκόντων μου πριν από ενάμιση χρόνο. Στις συνολικά οχτώ επισκέψεις μου συνειδητοποίησα, επίσης, την τρέχουσα οικονομική και κοινωνική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα.

Θέλω να συμβάλλω και στο μέλλον, ώστε οι διμερείς επαφές μας να τεθούν πάνω σε ένα νέο θεμέλιο, με αμοιβαία εμπιστοσύνη, καθώς και στην προαγωγή μιας κοινής ιστορικής μνήμης. Τα εγκλήματα της περιόδου της Κατοχής, για τα οποία η χώρα μου, η Γερμανία, φέρει την ηθική ευθύνη, δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να λησμονηθούν. Για να το πω και με δικά σας λόγια: Η Ελλάδα και η Γερμανία πρέπει να αποτελέσουν μια «γέφυρα φιλίας» για ένα ειρηνικό μέλλον στην Ευρώπη. Με τους ομόλογους συναδέλφους μου στην Αθήνα συζητάμε από πέρυσι εντατικά δύο πρωτοβουλίες:

Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον: Κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του τον Μάρτιο του 2014 ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος κύριος Γιόαχιμ Γκάουκ αναγνώρισε με σαφήνεια κατά τις συνομιλίες μαζί σας και με τον σημερινό Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, αλλά και στις επίσημες ομιλίες του στην Αθήνα, στους Λιγκιάδες και τα Ιωάννινα, την πολιτική και ηθική ευθύνη της Γερμανίας για τα εγκλήματα κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πολέμου των ετών 1941 έως 1945. Στο πλαίσιο αυτό ζήτησε και επ’ ονόματι των συμπατριωτών μου συγχώρεση από τις οικογένειες των φονευθέντων.

Είναι βέβαιο ότι αδικοπραξίες εναντίον αθώων ανθρώπων δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να «επανορθωθούν». Παρ’ όλ’ αυτά, στο πλαίσιο του διμερούς ταμείου για το μέλλον πρέπει να υπογραμμιστεί μέσω συγκεκριμένων έργων και χειρονομιών συμφιλίωσης, η αδιαμφισβήτητη ομολογία μας για την ιδιαίτερη ιστορική μας ευθύνη. Επιστημονικά προγράμματα θα βοηθήσουν πέραν αυτού να επεξεργαστούμε μια ιστορική κληρονομιά που για υπερβολικά πολλές δεκαετίες δεν έτυχε από γερμανικής πλευράς της δέουσας προσοχής. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την ιστορική γνώση των αδικιών που έχουν διαπραχθεί, αλλά και με την ευαισθητοποίησή μας για τον κόσμο στις κοινότητες των θυμάτων.

Στην Ομοσπονδιακή Κάτω Βουλή δεσμεύσαμε για το Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον κονδύλια ύψους ενός εκατομμυρίου Ευρώ κατ’ έτος για τα έτη μεταξύ 2014 και 2017. Το Ταμείο για το Μέλλον δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί απάντηση στην πολιτική συζήτηση που διεξάγεται στην Ελλάδα για το ζήτημα των απαιτήσεων αποζημιώσεων έναντι της Γερμανίας. Η δημιουργία του δεν συνδέεται με κανέναν τρόπο με τις νομικές θέσεις καμιάς πλευράς.

Ίδρυση ενός Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας: Χαίρομαι ιδιαίτερα για την πρότασή σας να ενδυναμωθεί η ανταλλαγή νέων μεταξύ των χωρών μας. Συνάντηση, αλληλοκατανόηση και αλληλοσεβασμός είναι θεμελιώδη ζητήματα για μια κοινή ευρωπαϊκή προοπτική της ελληνικής και της γερμανικής νεολαίας. Σε αυτό το πλαίσιο ερμηνεύεται και η δρομολόγηση της ίδρυσης ενός «Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας» τον Σεπτέμβριο του 2014 στο Βερολίνο. Σκοπός είναι η προώθηση της ανταλλαγής μαθητριών και μαθητών από την Ελλάδα και τη Γερμανία. Εκτός αυτού, θα στηριχθεί και η συνάντηση δραστήριων νέων ανθρώπων από ολόκληρο το φάσμα της κοινωνίας καθώς και εργαζόμενων νέων, ειδικά από τις μαρτυρικές και τις εβραϊκές κοινότητες.

Αξιότιμε κύριε συνάδελφε, αγαπητέ κύριε Γλέζο!
Εύχομαι να πέτυχα το στόχο μου, να μοιραστώ μαζί σας κάπως πιο αναλυτικά ορισμένες σκέψεις που αφορούν στο μέλλον και που κατά τη γνώμη μου θα συμβάλλουν στην ενίσχυση της φιλίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων στις δύο χώρες μας. Απαιτείται επίσης ειλικρίνεια και ψυχραιμία, αρετές που εσείς ενσαρκώνετε με τον καλύτερο τρόπο με τη στάση σας απέναντι στη ζωή.

Την Ελλάδα και τη Γερμανία τις συνδέουν πάρα πολλά. Σε αυτό συμβάλλουν κυρίως οι περισσότεροι από 300.000 ελληνικής καταγωγής Γερμανοί πολίτες, που αποτελούν εξαιρετικά ευυπόληπτο τμήμα της κοινωνίας μας και που βοήθησαν η χώρα μας να καταστεί μια ευρωπαϊκή Γερμανία. Για το λόγο αυτό χαίρομαι πολύ που αυτές τις ημέρες θα μοιραστείτε μαζί μας τις εμπειρίες σας σε διάφορες πόλεις της χώρας μας. Είστε για εμάς, και για εμένα προσωπικά, πάντοτε ευπρόσδεκτος!

Πηγή: Γραφείο Τύπου ΣΥΡΙΖΑ, www.syriza.eu

The post Επιστολή του Ομοσπονδιακού Υφυπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Μίχαελ Ροτ προς τον Μανώλη Γλέζο appeared first on .

ΑΣΦΥΞΙΑ!

Μόνο αυτή η λέξη μπορεί να περιγράψει εκείνο που σαδιστικά κάνουν επί 4 μήνες σε βάρος του λαού μας και της κυβέρνησής του οι περίφημοι Εταίροι, υπό τις συνεχείς επιδοκιμασίες των εγχώριων συνεργατών τους. Σαν να έχουν περάσει μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι κάθε πολίτη της χώρας, από τη στιγμή που τόλμησε, ύψωσε το ανάστημά του και είπε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Καθημερινές λοιδορίες από τα κλιμάκια της εξουσίας, ύπουλες διαρροές, ψέματα ειπωμένα με τη βεβαιότητα πως του ψευδόμενου η φωνή είναι στο τέλος και η μόνη που θα ακουστεί, γιατί έχει την τύχη να είναι ισχυρός (αν και διαπλεκόμενος) Γερμανός, σεβάσμιος Λουξεμβουργιανός (χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να ζει σε φορολογικό παράδεισο), ευυπόληπτος Γάλλος (μολονότι ασπόνδυλος και αμνήμων), τυχάρπαστος (και απατεωνίσκος) Ολλανδός, αλλά ειδικός στο να προσπέφτει με χάρη στα πόδια των ισχυρών.

Καμαρώστε Ευρώπη και Θεσμούς!

Κι εμείς; Τι θα κάνουμε εμείς; Τι θα κάνουμε όλοι οι Έλληνες; Θα μείνουμε παθητικά στο σπίτι μας, μπροστά στην τηλεόραση, ελπίζοντας ‒έξω από κάθε λογική‒ ότι η συμφορά ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της χώρας θα μείνει έξω από τη δική μας πόρτα;

Λυπάμαι που αυτή την ώρα είμαι μακριά από την Ελλάδα. Αλλά πιο πολύ θα λυπηθώ αν δεν δω, από αύριο κιόλας, το Λαό μας να βγαίνει στους δρόμους με όλη τη θυμωμένη του αξιοπρέπεια, με τη δίκαιη οργή του που τη μεταπλάθει σε πολιτική πράξη απέναντι σ’ αυτούς που σχεδιάζουν την εξόντωσή του. Χρωστάμε στις γενιές που έρχονται να βγούμε στο δρόμο, για να πούμε στους τοκογλύφους πως δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε. Να βγούμε στο δρόμο για να πούμε και στην κυβέρνησή μας πως είμαστε δίπλα της, αρκεί να μην κάνει βήμα πίσω.

Στα μέσα του 1ου αιώνα μ.Χ., κάποιος, που η Ιστορία δεν κράτησε το όνομά του, έγραψε: «Όσο διατηρείται η μνήμη της ελευθερίας και απασχολεί τον υπόδουλο λαό, αυτός την αποζητά και προβάλλει αντίσταση. Όταν όμως υπερισχύσει το κακό και οι άνθρωποι δεν συζητούν πια πώς θα το βγάλουν από πάνω τους, αλλά πώς θα ζήσουν ευκολότερα μαζί του, τότε η καταστροφή είναι πλήρης».

Συνέλληνες, τώρα είναι η ώρα να αποδείξουμε σε όλους ότι διατηρούμε τη μνήμη της ελευθερίας, την ιδεολογία της αντίστασης.

The post Έκκληση του Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Μανώλη Γλέζου appeared first on .