Η ιδέα ήταν να αυξηθεί ο μέσος εγγυημένος μηνιαίος κατώτατος μισθός στα 1.700 ευρώ το μήνα από την πρώτη φάση. Ωστόσο, η πραγματική αύξηση θα είναι μεγαλύτερη λόγω διαφόρων τιμαριθμοποιήσεων, καθώς ο δείκτης-πλαφόν έχει ξεπεραστεί τρεις φορές από την υπογραφή της συμφωνίας.

Ως εκ τούτου, ο μηνιαίος κατώτατος μισθός θα διαμορφωθεί στα 1.806,16 ευρώ από την 1η Απριλίου.

Σε κάθε μία από τις επόμενες δύο φάσεις – Ιανουάριος 2024 και 2026 – θα εφαρμοστεί ακαθάριστη αύξηση 35 ευρώ.

The post Αυξάνεται ο κατώτατος μισθός στο Βέλγιο appeared first on .

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε από τη λεγόμενη «Ομάδα των Δέκα» περιέχει μέτρα που, εάν εφαρμοστούν, ο κατώτατος μισθός θα αυξηθεί σε μόλις πάνω από 1.700 ευρώ το μήνα ακαθάριστα. Πρόκειται για αύξηση κατά 75 ευρώ ανά μήνα.

Τα συνδικάτα και οι εργοδότες λένε ότι στόχος τους είναι να αυξήσουν τον ελάχιστο μισθό κατά 50 ευρώ / μήνα παραπάνω το 2024 και το 2026. Ωστόσο, αυτό εξαρτάται κι από τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι το κόστος εργασίας δεν θα αυξηθεί σημαντικά για τους εργοδότες. Μια περαιτέρω άνοδος θα έρθει επίσης το 2028 εάν το αποτέλεσμα των προηγούμενων αυξήσεων κριθεί ευνοϊκό.

Σημαντικό κομμάτι για τους εργοδότες είναι η συμφωνία για μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά τις υπερωρίες. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του κορονοϊού, η κυβέρνηση έλαβε μέτρα για τις ευελιξία των υπερωριών σε βασικούς κλάδους, όπως οι μεταφορές και τα τρόφιμα. Αυτά τα μέτρα θα επεκταθούν τώρα σε όλους τους κλάδους της οικονομίας. Μέχρι τα τέλη του 2022 έως και 120 ώρες υπερωριών θα μπορούν να υπαχθούν υπό ένα φορολογικό καθεστώς που είναι επωφελές τόσο για τους εργοδότες όσο και για τους εργαζομένους.

Πρόωρη συνταξιοδότηση στα 60

Επιτεύχθηκε επίσης συμφωνία για τα μέτρα εκείνων που πλησιάζουν στο τέλος του εργασιακού τους βίου. Η επιλογή πρόωρης συνταξιοδότησης σε εργαζόμενους ηλικίας άνω των 60 ετών θα παραμείνει για εταιρείες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ή βρίσκονται σε καθεστώς αναδιάρθρωσης. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, ένας εργαζόμενος θα πρέπει να έχει συμπληρώσει τα 62 του χρόνια και να έχει εργαστεί για τουλάχιστον 42 χρόνια, προκειμένου να βγει στην σύνταξη.

Επί της ουσίας, αυτό που συμφωνήθηκε ισοδυναμεί με παράταση για άλλα 2 χρόνια των μέτρων που ισχύουν επί του παρόντος.

Το νέο στοιχείο που εισάγεται είναι τα μέτρα για να κρατήσουν τους ανθρώπους στο χώρο εργασίας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, προσφέροντας το περιθώριο να εργάζονται λιγότερο χάρη σε αυτό που είναι γνωστό ως «πίστωση χρόνου».

The post Συμφωνία για κατώτατο μισθό, υπερωρίες και όριο συνταξιοδότησης appeared first on .

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat ο υψηλότερος κατώτατος μισθός δίνεται στο Λουξεμβούργο και φτάνει τα 1998 ευρώ μεικτά, ακολουθεί η Ιρλανδία που επίσης είχε τεθεί σε καθεστώς μνημονίου από το 2010 έως το 2013, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία όπου επίσης έγινε αύξηση της τάξης του 22% από τις αρχές Ιανουαρίου, με τον κατώτατο μισθό να φθάνει τα 900 ευρώ.

Στην Πορτογαλία όπου έχουν γίνει τέσσερις αυξήσεις από το 2015 ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στα 600 ευρώ.

Στην Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, ο μισθός δίνεται επί 14 και όχι επί 12 όπως στις υπόλοιπες χώρες.

Και στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη πάντως, υπάρχει τάση για αυξήσεις στον κατώτατο μισθό.

Στην Ουγγαρία η κυβέρνηση ανακοίνωσε αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 8% αυτή τη χρονιά και κατά ακόμα 8% μέσα στο 2020. Η Πολωνία έχει ανακοινώσει αύξηση της τάξης του 7%, ενώ και ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας έχει υπογράψει διάταγμα για αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 8%, φέρνοντάς τον στα 520 ευρώ.

Στην Τσεχία μετά από μήνες διαπραγματεύσεων ανακοινώθηκε ότι ο κατώτατος μισθός αυξάνεται στα 518 ευρώ.

Πηγή: euronews.com

The post Ο κατώτατος μισθός στην Ευρώπη appeared first on .

Ο υπουργός Επικρατείας Δημήτρης Τζανακόπουλος έκανε λόγο για «γενναία αύξηση» και υπάρχουσες πληροφορίες αναφέρουν ποσοστό που θα πλησιάζει το 10%. Δεν είναι όμως μόνο η Ελλάδα που πρόκειται να αυξήσει τον κατώτατο μισθό.

Προ ημερών η Πορτογαλία για τέταρτη συνεχή χρονιά αυξάνει τον κατώτατο μισθό και πλέον στο 2019 αναμένεται να σπάσει το φράγμα των 600 ευρώ. Αλλά και ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέντρο Σάντσεθ προχώρησε στην αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 22% – το υψηλότερο ποσοστό αύξησης στην ευρωζώνη, ο οποίος πλέον από 858 ευρώ τον μήνα θα ανέλθει στα 1.050 ευρώ.

Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν κάτω από τη κοινωνική πίεση των «κίτρινων γιλέκων» ανακοίνωσε μία – παραμετρική – αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 100 ευρώ, αύξηση που θα αφορά 5 εκατ. εργαζομένους. Αλλά και στη Γερμανία η στατιστική υπηρεσία γνωστοποίησε πως στο τρίμηνο Ιουλίου – Σεπτεμβρίου οι ονομαστικοί μισθοί αυξήθηκαν κατά 3,6% έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2017 – πρόκειται για τον ισχυρότερο ρυθμό αύξησης από το δεύτερο τρίμηνο του 2011.

Tι υποστηρίζουν τρεις οικονομολόγοι

Ο Θοδωρής Πελαγίδης καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και ανώτατος εταίρος στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς, καθώς και σύμβουλος μακροοικονομίας του προέδρου της ΝΔ ερωτηθείς σχετικά από το ΑΠΕ – ΜΠΕ σημειώνει ότι «η κλασική άποψη που διδάσκεται στους φοιτητές είναι ότι όταν ο κατώτατος μισθός είναι υψηλότερος του μισθού ισορροπίας δημιουργείται ανεργία στο χαμηλά ειδικευμένο και αμειβόμενο εργατικό προσωπικό. Στην Αμερική που αναπτύσσεται η σχετική συζήτηση επισημαίνεται ότι αφορά κατά κύριο λόγο τους νέους και περίπου μόλις 5% του εργατικού δυναμικού. Οι εκτιμήσεις πάντως για την αποτελεσματικότητα του μέτρου διαφέρουν αναλόγως τόσο του ποσοστού της αγοράς εργασίας που αμείβεται με κατώτατο μισθό όσο και των ενδεχομένων ατελειών της αγοράς εργασίας».

Και προσθέτει πως «ορισμένοι επισημαίνουν ότι μπορεί ο κατώτατος μισθός να οδηγήσει μέσω των κινήτρων σε αύξηση της παραγωγικότητας και να μην μειωθεί τελικώς η απασχόληση. Επίσης, στην ίδια λογική, η κάποια τόνωση της ζήτησης μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις και νέες επιχειρήσεις. Ακόμη, καθώς ο κατώτατος μισθός διευρύνει το χάσμα μεταξύ αυτού και του επιδόματος ανεργίας μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να αποτελέσει κίνητρο κινητοποίησης των ανειδίκευτων εργαζομένων για εύρεση εργασίας».

Σχετικά με την επικείμενη αύξηση του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα ο κ. Πελαγίδης επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «άποψή μου είναι ότι στην ελληνική περίπτωση, καθώς ο όποιος θεσπισμένος κατώτατος μισθός -θα- έχει ελάχιστη διαφορά από τον σημερινό πραγματικό ελάχιστο μισθό του ανειδίκευτου, και καθώς οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μια ελαστική προσφορά εργασίας, η όποια επίπτωση είτε στην καταπολέμηση της φτώχειας είτε της ζήτησης, θα είναι αμελητέα. Χρειάζεται πάντως προσοχή γιατί φαίνεται ότι η σχετική ρύθμιση μπορεί να αφορά τελικώς σημαντικό ποσοστό του εργατικού δυναμικού. Και κυρίως, πρέπει να παρακολουθείται στενά η εξέλιξη της σχετικής παραγωγικότητας».

Αντιθέτως ο Κώστας Μελάς, οικονομολόγος και πανεπιστημιακός, θεωρεί όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «την τελευταία περίοδο κάτι φαίνεται να κινείται σε ορισμένες χώρες της ΕΕ σε σχέση με τις κατώτατες αμοιβές εργασίας. Εκτός από την Πορτογαλία η οποία ακολουθεί με ακρίβεια το σχεδιασμό αύξησης του κατώτατου μισθού εδώ και τέσσερα χρόνια, και η Ισπανία , η Ελλάδα, η Γαλλία και η Τσεχία προγραμματίζουν αντίστοιχες κινήσεις. Παρότι οι αυξήσεις αυτές αφορούν σχετικά σε μικρό τμήμα του εργατικού δυναμικού , κάτω από το 10%, εντούτοις συμβάλλουν στη μείωση της ανισοκατανομής του εισοδήματος, στην σταθεροποίηση της κοινωνικής συνοχής και σαφέστατα στην οικονομική μεγέθυνση, από τη στιγμή που δεν προκαλούν ανυπέρβλητες χρηματοοικονομικές επιβαρύνσεις στις επιχειρήσεις. Μάλιστα σε πολλές χώρες η συμβολή τους (πχ στη Γερμανία) στη μεγέθυνση του ΑΕΠ κρίνεται απολύτως θετική».

Συνεχίζει λέγοντας πως «σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο κατώτατος μισθός είναι πολύ χαμηλότερος από το αποδεκτό όριο, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να έχουν πρόβλημα επιβίωσης. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ ο κατώτατος μισθός θα πρέπει να βρίσκεται στα 2/3 του εθνικού ενδιάμεσου μισθού προκειμένου να επιτρέπει σε όσους τον λαμβάνουν να ζουν με στοιχειώδη επάρκεια».

Ο κ. Μελάς τονίζει χαρακτηριστικά ότι «αυτό που χρειάζεται να ειπωθεί εν κατακλείδι είναι ότι η διατήρηση του κατώτατου μισθού σε χαμηλά επίπεδα μειώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα. Δεν βοηθά στην αποτελεσματικότητα της αγοράς εργασίας. Πολλοί πόροι από τους δημόσιους προϋπολογισμούς πηγαίνουν στην υποστήριξη ατόμων με επισφαλείς συνθήκες εργασίας, που δεν μπορούν να πάρουν σύνταξη στο τέλος της επαγγελματικής τους διαδρομής, δεν μπορούν να πάρουν επιδόματα ανεργίας, είναι σε κατάσταση απόλυτης φτώχειας με τις οικογένειές τους, άρα πρέπει να στηρίζονται από το κράτος. Άρα αφαιρούνται αναγκαίοι πόροι που θα ήταν χρήσιμοι για επενδύσεις. Τελικά είναι ένας φαύλος κύκλος που καταστρέφει τις αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας».

Σε διαφορετικό μήκος κύματος από τους δύο προηγούμενους ακαδημαϊκούς, ο Σταύρος Τομπάζος.

Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κύπρου θεωρεί, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-2008, η μεγάλη ύφεση του 2009 και οι απογοητευτικοί ρυθμοί μεγέθυνσης του ΑΕΠ από τότε, ιδιαίτερα στις χώρες της ευρωζώνης, προκάλεσε μια κατάσταση που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς ως κρίση κοινωνικής αναπαραγωγής και πολιτικής ηγεμονίας. Ήδη πριν την μεγάλη οικονομική κρίση, ο νεοφιλελευθερισμός είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν πρωτοφανείς εισοδηματικές και κοινωνικές ανισότητες».

Και προσθέτει ότι «αν και το ποσοστό ανεργίας των τελευταίων ετών της δεκαετίας του 2000 μειώθηκε μέσα στη δεκαετία του 2010, ο μισθός δεν επέστρεψε στα προ της κρίσης επίπεδα. Πιο συγκεκριμένα, για το ίδιο ποσοστό ανεργίας ο μισθός τοποθετείται τώρα σε χαμηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την προ της κρίσης κατάσταση. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην αύξηση των αποθαρρυμένων, της μερικής και ευέλικτης απασχόλησης και των εργαζόμενων φτωχών. Αφού το κέρδος από το 2010 ανακάμπτει σε όλο σχεδόν τον αναπτυγμένο κόσμο, οι εισοδηματικές και κοινωνικές ανισότητες αυξάνονται ακόμη περισσότερο και οξύνουν το πρόβλημα της ενεργούς ζήτησης. Η οικονομική ανάπτυξη προσκρούει σε αυτό το πρόβλημα που καθίσταται ακόμη πιο οξύ όχι μόνο λόγο της εξέλιξης στην κατανομή των εισοδημάτων αλλά και λόγω της συρρίκνωσης του ιδιωτικού δανεισμού μετά τη φούσκα των χρηματοπιστωτικών παραγώγων».

Εν κατακλείδι ο κ. Τομπάζος εκτιμά μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «η απόφαση κάποιων κυβερνήσεων ευρωπαϊκών χωρών για αύξηση του κατώτατου μισθού, της Γαλλίας, της Γερμανίας και άλλων χωρών, δεν σχετίζεται τόσο με τη ζήτηση αφού η νεοφιλελεύθερη πρακτική είναι να βασίζεται η κάθε οικονομία στην παγκόσμια ζήτηση, δηλαδή στη ζήτηση των άλλων χωρών. Αυτή η απόφαση αποτελεί ένα αργοπορημένο ημίμετρο με σκοπό τη διαχείριση της κρίσης κοινωνικής αναπαραγωγής και πολιτικής ηγεμονίας που εκδηλώνονται με τη μορφή νέων κοινωνικών κινημάτων σε πολλές χώρες (“αγανακτισμένοι” στην Ελλάδα και την Ισπανία, “κίτρινα γιλέκα” στη Γαλλία, “αυτονομιστικό κίνημα” στην Καταλονία κλπ) ή/και προοδευτικών πολιτικών σχηματισμών αμφισβήτησης του νεοφιλελευθερισμού ή ακόμη με αντιδραστικά μετα-φασιστικά σχήματα που δημαγωγικά αντλούν εκλογική πελατεία από την κοινωνική απόγνωση».

Ωστόσο σε κάθε περίπτωση με την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και την επικείμενη «γενναία αύξηση» του κατώτατου μισθού, έστω κι αν ο βαθμός ευελιξίας της αγοράς εργασίας είναι μεγάλος, είναι πιθανόν να συμπαρασυρθούν γενικότερα προς τα πάνω στη διάρκεια του 2019 οι αμοιβές των εργαζομένων. Για πρώτη φορά μετά από τη συνεχή συρρίκνωση τους στο διάστημα της τελευταίας δεκαετίας.

Πηγή: euractiv.gr

The post Αυξάνονται οι κατώτατοι μισθοί σε Ελλάδα και ευρωζώνη appeared first on .

Κοινωνικό ντάμπινγκ

Ο Γάλλος ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών Γκιγιόμ Μπαλάς έκανε μία εισήγηση προτείνοντας την προοδευτική θέσπιση ενός κοινού βασικού μισθού στην Ευρώπη.

Όπως ανέφερε, θα μπορούσε να ρυθμιστεί στο ύψος του 60% του βασικού μισθού της κάθε Ευρωπαϊκής χώρας. Η συγκεκριμένη πρόταση εγκρίθηκε από  την πλειοψηφία των βουλευτών, ελπίζοντας ότι θα καταχωρηθεί στην αναθεώρηση της Οδηγίας για την απόσπαση των εργαζομένων. Ωστόσο, στο έγγραφο το οποίο δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή τον περασμένο Μάρτιο, δεν υπήρξε κάποια αναφορά στη θέσπιση βασικού μισθού.

Επίσης, το εν λόγω ζήτημα τέθηκε την προηγούμενη εβδομάδα και από τον Πρόεδρο της Επιτροπής, καθώς υποστήριξε πως αποτελεί ζήτημα «κοινωνικής δικαιοσύνης».

Ακανθώδης συναίνεση

Παρά την πρόοδο η οποία έχει γίνει, υπάρχουν αρκετές διαφωνίες στις Βρυξέλλες, σχετικά με τη θέσπιση βασικού μισθού και την απόσπαση εργαζομένων. Όπως ανέφερε βουλευτής του ΕΛΚ στη Euractiv, δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των ευρωβουλευτών, ενώ ο ευρωβουλευτής των Σοσιαλιστών Φιλίπ Κορντερί δήλωσε ότι «αποτελεί ρεαλιστική φιλοδοξία και θα έλεγα αναγκαιότητα η θέσπιση ενός βασικού μισθού».

Σήμερα 6 χώρες (Ιταλία, Κύπρος, Αυστρία, Δανία, Φινλανδία και Σουηδία) δεν έχουν θεσπίσει ένα βασικό μισθό, ενώ υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των βασικών μισθών σε κάποιες χώρες. Για παράδειγμα, ο βασικός μισθός της Βουλγαρίας το 2016 ήταν στα 216 ευρώ, ενώ στο Λουξεμβούργο ανήλθε στα 1.923 ευρώ.

«Εάν η διαφορά εκφραστεί σε αγοραστική δύναμη, οι αποστάσεις είναι μικρότερες, ωστόσο είναι έντονη η ανισότητα» δήλωσε ο Μπαλάς, ενώ προσέθεσε ότι σε πολιτικό επίπεδο είναι αναγκαίο να πειστούν όλοι οι εταίροι. Επίσης, η θέσπιση του κατώτατου μισθού πρέπει να έχει και μία νομική βάση για να στηριχθεί. Το άρθρο 153 της Συνθήκης της Λισαβόνα ορίζει ότι «η Ένωση πρέπει να υποστηρίζει και να λειτουργεί συμπληρωματικά στις δραστηριότητες  των κρατών μελών» που έχουν ως στόχο τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας.

Αντιδράσεις από τις Ανατολικές χώρες

Ανάμεσα στους εταίρους οι οποίοι θα χρειαστούν πειστικά επιχειρήματα είναι τα Ανατολικά κράτη, καθώς τα επίπεδα του βασικού μισθού τους βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα και η θέσπιση ενιαίου μισθού ενδέχεται να θέσει τέλος στο πολύτιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που έχουν.

Σύμφωνα με την αναφορά του Κορντερί, χωρίς τη θέσπιση νόμιμου βασικού μισθού στην ΕΕ, τα κράτη μέλη θα δυσκολευτούν σε μεγάλο βαθμό να προσελκύσουν επιχειρηματική δραστηριότητα ή κεφάλαιο.

Οι διαφωνίες έγκεινται στο γεγονός ότι εάν ο κατώτατος μισθός διαμορφωθεί κάτω από το 60% του εθνικού μέσου μισθού στις πιο ανεπτυγμένες χώρες, είναι πιθανό να ασκηθεί πίεση και να μειωθούν περαιτέρω οι μισθοί. Το γαλλικό ταμείο για παράδειγμα, πρότεινε ως ποσοστό το 45-50% που θα αυξηθεί προοδευτικά στο 55%. Εάν επιτευχθεί αυτό στις ανατολικές χώρες, οι μισθοί θα αυξηθούν, καθώς ο κατώτατος μισθός βρίσκεται στο 40% του μέσου μισθού.

Πηγή: euractiv.gr

The post Στη θέσπιση ενιαίου κατώτατου μισθού προσανατολίζεται η ΕΕ appeared first on .