Παρ’ όλα αυτά, το Ηρώδειο θα παραμείνει κανονικά σε λειτουργία μέχρι και τις 14 Οκτωβρίου 2025, ημερομηνία κατά την οποία είναι προγραμματισμένη η τελευταία εκδήλωση της σεζόν. Η φημολογούμενη πρόωρη λήξη της φετινής περιόδου στις 31 Ιουλίου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Συνεχίζονται κανονικά οι πολιτιστικές εκδηλώσεις έως το φθινόπωρο

Σύμφωνα με το καθιερωμένο χρονοδιάγραμμα, το Ηρώδειο φιλοξενεί τον Ιούνιο και τον Ιούλιο αποκλειστικά παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, ενώ οι μήνες Σεπτέμβριος και Οκτώβριος παραχωρούνται σε ανεξάρτητες παραγωγές που έχουν λάβει έγκριση από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ).

Οι φετινές εγκρίσεις του ΚΑΣ ανακοινώθηκαν πρόσφατα στους διοργανωτές και περιλαμβάνουν 40 συνολικά εκδηλώσεις για το φθινόπωρο. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις καθώς και μουσικές βραδιές αφιερωμένες σε σημαντικές μορφές του ελληνικού τραγουδιού όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Χρήστος Λεοντής, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Άκης Πάνου και η Αρλέτα. Στο διεθνές σκέλος του προγράμματος ξεχωρίζουν τα ονόματα των Juan Diego Flórez, Zbigniew Preisner, Thievery Corporation, αλλά και συναυλίες Ελλήνων καλλιτεχνών όπως ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο Αντώνης Ρέμος.

Απαραίτητη η συντήρηση για τη διατήρηση του μνημείου

Το Υπουργείο Πολιτισμού εδώ και τρία χρόνια έχει εκφράσει την ανάγκη για άμεση συντήρηση του Ηρωδείου, μελετώντας διεξοδικά την κατάσταση του μνημείου. Οι απαραίτητες μελέτες έχουν ήδη ολοκληρωθεί και οι εργασίες, που προβλέπεται να διαρκέσουν τρεις τουλάχιστον χρονιές, ξεκινούν το 2025. Το μνημείο αναμένεται να παραμείνει κλειστό τουλάχιστον για τα έτη 2026 και 2027.

Το Ηρώδειο μέσα στους αιώνες

Χτισμένο το 161 μ.Χ. στους πρόποδες της Ακρόπολης από τον ρήτορα Ηρώδη τον Αττικό στη μνήμη της συζύγου του, Ρηγίλλης, το Ωδείο καταστράφηκε λιγότερο από έναν αιώνα αργότερα από επιδρομή των Ερούλων. Κατά την ύστερη ρωμαϊκή εποχή εντάχθηκε στο οχυρωματικό σύστημα της Αθήνας, ενώ ανακαλύφθηκε εκ νέου και άρχισε να ανασκάπτεται και να αποκαθίσταται από τον 18ο αιώνα.

Ο πρώτος μεγάλος κύκλος αναστήλωσης ξεκίνησε το 1950, αυξάνοντας τη χωρητικότητα του θεάτρου. Από το 1955 και την ίδρυση του Φεστιβάλ Αθηνών, το Ηρώδειο καθιερώθηκε ως κορυφαίος πολιτιστικός χώρος διεθνούς κύρους, φιλοξενώντας σπουδαίες προσωπικότητες όπως η Μαρία Κάλλας, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Λέοναρντ Μπερνστάιν, ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ, η Λάιζα Μινέλι, ο Έλτον Τζον, η Νταϊάνα Ρος και πολλοί ακόμη.

The post Το Ηρώδειο «κλείνει» για τρία χρόνια: Τι ισχύει με τις εκδηλώσεις και πότε ξεκινούν τα έργα appeared first on .

Το τρανζίστορ έπαιζε τ’ αμερικάνικα και εγώ άκουγα παιδάκι την κασέτα στο αυτοκίνητο του πατέρα. Εμφανίσθηκε μαυροντυμένη σε ελληνικές ταινίες να τραγούδα «άνοιξε πέτρα να κλειστώ» και άνοιξε η γη και βγήκαν οι νεκροί από τους τάφους με τη φωνή της. Με το «λίγο κρασί, λίγο θάλασσα» η πρώτη συμμετοχή στη Γιουροβίζιον. Μια τεράστια 60χρονη πορεία στη μουσική, αγαπήθηκε ή εκτιμήθηκε από τους πάντες, με τραγούδια του Πλέσσα να ταυτίζονται μαζί της και να τα τραγουδούν επόμενες γενιές ως και σήμερα. Με σφρίγος να ανεβαίνει στα 86 της στη σκηνή του Ηρωδείου, τον υπέρτατο ίσως βωμό τέχνης της χώρας, ενώ η υγεία της την είχε προειδοποιήσει να μην το κάνει.

O καλλιτέχνης έχει δύο επιλογές: ή να σταματήσει τη δημιουργία και να αποσυρθεί ήσυχος, ώστε όλοι τον θυμούνται στις δόξες του ή να πεθάνει πάνω σ’ αυτό που κάνει. Και οι δύο επιλογές είναι σεβαστές και οι υπόλοιποι δεν έχουμε δικαίωμα να τις κρίνουμε. Και δεν έχουμε δικαίωμα να τις κρίνουμε γιατί κανένας καλλιτέχνης δεν έχει υπογράψει με κανέναν μας συμβόλαιο να μας διασκεδάζει με τη στάση του και το έργο του σε όλη του τη ζωή. Αν δεν θέλουμε λοιπόν να ακούσουμε τη Μαρινέλλα γιατί θεωρούμε ότι η φωνή της χάλασε, να μην πάμε να την ακούσουμε. Αλλά δεν έχουμε δικαίωμα να κρίνουμε την απόφασή της να μην αποσυρθεί σαν τη Χαρούλα Αλεξίου.
Γιατί υπάρχει και κάτι που ξεχνάμε: ο καλλιτέχνης δεν κάνει ό,τι κάνει μόνο για εσάς και για εμένα. Το κάνει κυρίως για τον εαυτό του. Είναι τόσο ταυτισμένος με τη δημιουργία και το έργο του, που κανείς δεν έχει δικαίωμα να του πει πότε θα σταματήσει. Ακόμα και αν ποιοτικά έχει εκπέσει, εφόσον εκφράζεται δημιουργώντας, το κάνει γιατί το έχει ανάγκη. Γούστο το και καπέλο του.

Και ας σεβαστούμε πάνω απ’ όλα το εξής: στα 86 χρόνια της, η Μαρινέλλα τραγουδά σε κόσμο στη σκηνή του Ηρωδείου. Στα 97 ο Γιάννης Βογιατζής ερμηνεύει στο «Σμύρνη μου αγαπημένη». Που και πως θα είμαστε εμείς στα 86 και στα 97 αλήθεια; Θα υπάρχουμε; Τι είδους δύναμη είναι αυτή που έχουν οι ξεχωριστοί αυτοί άνθρωποι ώστε να μπορούν να διαπραγματεύονται μέσα τους, να συμβιβάζονται και να αποδέχονται το ενδεχόμενο να βλάψουν ή και να χάσουν την υγεία τους κάνοντας αυτό που αγαπούν ως το τέλος; Πόσοι μας μπορούμε να κάνουμε το ίδιο;

Και έρχονται οι αυτοπροσδιοριζόμενοι δημοσιογράφοι του καναπέ και λοιποί σοσιαλμιντιακοί-ινσταγκραμο-τικτοκ-ινφλουενσερς και χθεσινοί της διπλανής πόρτας, να τρέξουν να προλάβουν, μη χάσουν να δείξουν το βίντεο με την κατάρρευση της Μαρινέλλας στη σκηνή. Ντοκουμέντο και για όσους το είδαν να συμβαίνει μπροστά τους. Και περίεργοι θα πατήσουν το κλικ να δούνε το βίντεο…πώς είναι άραγε να καταρρέει ένας θρύλος;

Και θυμήθηκα τον Έρικσεν, το Δανό ποδοσφαιριστή, πολύ νεότερο, στα 30 πόσο, που κατέρρευσε μέσα στο γήπεδο και οι συμπαίχτες του σχημάτισαν τοίχο από κορμιά για να μην γίνει αντικείμενο διαπόμπευσης. Άξιζε στον Έρικσεν να γίνει αντικείμενο «δημοσιογραφικής» προσωρινής λατρείας επειδή σωριάστηκε στο έδαφος και όχι επειδή θριάμβευσε με τις επιδόσεις του; Άξιζε στη Μαρινέλλα να τη δούμε να σωριάζεται για να κρίνουμε την επιλογή της να βγαίνει στη σκηνή στα 86 της; Πέφτουμε στην παγίδα: για τη κακή, κουτσομπολίστικη δημοσιογραφία δεν έχει σημασία τι κάνεις, ούτε γιατί θα τσιμπήσεις views. Σημασία έχει ποιος είσαι και εξ” αιτίας αυτού ότι θα τσιμπήσεις views.

Στην πραγματικότητα, ένας καλλιτέχνης που καταρρέει στα 86 του στη σκηνή του Ηρωδείου είναι σαν ένας πολεμιστής που τραυματίζεται στη μάχη. Αφήστε τους λοιπόν ήσυχους από τις κάμερες και αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε τις πένες σας, καταθέστε το σεβασμό σας.

The post «Μην πυροβολείτε τον πιανίστα». Του Άρη Μπόττα appeared first on .

Πρόκειται για μια χορογραφία για δεκατρείς περφόρμερ με ζωντανή μουσική, όπου η οικεία σε όλους μας πράξη του βαδίσματος συναντά τα μπλουζ. Το έργο φωτίζει τον τρόπο που τα μπλουζ «δημιουργούν» την κοινότητα, την αίσθηση του «μαζί», σε μια απαιτητική χορογραφία που κατακλύζει βαθμιαία τη σκηνή με την εκρηκτική της ενέργεια.

Η De Keersmaeker επιστρατεύει εδώ τον μάγο του ήχου Jean-Marie Aerts, τη σαγηνευτική ερμηνεία της Meskerem Mees, ανερχόμενης Φλαμανδής τραγουδοποιού αιθιοπικής καταγωγής, και τον κιθαρίστα Carlos Garbin.

Συντελεστές
Χορογραφία Anne Teresa De Keersmaeker

Συνδημιουργία και ερμηνεία Abigail Aleksander, Jean Pierre Buré, Lav Crnčević, José Paulo dos Santos, Rafa Galdino, Carlos Garbin, Nina Godderis, Solal Mariotte, Meskerem Mees, Mariana Miranda, Ariadna Navarrete Valverde, Cintia Sebők, Jacob Storer • Μουσική Meskerem Mees, Jean-Marie Aerts, Carlos Garbin

Μουσικοί επί σκηνής Meskerem Mees, Carlos Garbin
Σκηνογράφος Michel François
Σχεδιασμός φωτισμών Max Adams
Κοστούμια Aouatif Boulaich
Κείμενο και στίχοι Meskerem Mees, Wannes Gyselinck
Δραματουργία Wannes Gyselinck
Διευθυντές πρόβας Cynthia Loemij, Clinton Stringer

Παραγωγή Rosas

Συμπαραγωγή Concertgebouw Brugge (Βέλγιο), De Munt / La Monnaie (Βέλγιο), Internationaal Theater Amsterdam (Ολλανδία), Le théâtre Garonne (Γαλλία), GIE FONDOC OCCITANIE (Le Parvis Tarbes, Scène nationale ALBI Tarn, Le Cratère Alès, Scène nationale Grand Narbonne, Théâtre Garonne)

Με την υποστήριξη του Dance Reflections by Van Cleef & Arpels

Η παραγωγή πραγματοποιείται με τη στήριξη του Tax Shelter της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης του Βελγίου, σε συνεργασία με το Casa Kafka Pictures – Belfius

Η ομάδα Rosas υποστηρίζεται από τη Φλαμανδική Κοινότητα και την Επιτροπή Φλαμανδικής Κοινότητας (VGC)

Χρήσιμες Πληροφορίες

EXIT ABOVE – αfter the tempest
Ωδείο Ηρώδου Αττικού – Αθήνα

Τρίτη 25 Ιουνίου
Ώρα 21.00

Πληροφορίες και εισιτήρια, εδώ. 

The post Η βελγίδα χορογράφος Anne Teresa De Keersmaeker με το After the tempest στο Φεστιβάλ Αθηνών appeared first on .