Κάτω από την ιστορική πύλη εισόδου του Μπιρκενάου, θα συμμετάσχουν σε μια επίσημη τελετή μαζί με δεκάδες ηγέτες, μεταξύ των οποίων ο βασιλιάς Κάρολος Γ” και ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, καθώς και ο καγκελάριος και ο πρόεδρος της Γερμανίας Όλαφ Σολτς και Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ.

Η τελετή πρόκειται να αρχίσει στις 16:00 (τοπική ώρα, 17:00 ώρα Ελλάδας) με τη συμμετοχή 54 διεθνών αντιπροσωπειών. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε διαδικτυακά, εδώ.

«Φέτος επικεντρωνόμαστε στους επιζώντες και στο μήνυμά τους», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Πάβελ Σαβίτσκι, εκπρόσωπος του μουσείου του Άουσβιτς. «Δεν θα υπάρξουν ομιλίες πολιτικών», υπογράμμισε.

Σύμφωνα με τους οργανωτές, μπορεί να πρόκειται για την τελευταία μεγάλη επέτειο στην οποία συμμετέχει μια σημαντική ομάδα επιζώντων.

«Ξέρουμε όλοι ότι σε δέκα χρόνια, για την 90η επέτειο, δεν θα είναι πια δυνατό να έχουμε μια τόσο μεγάλη ομάδα», δήλωσε ο Σαβίτσκι.

Το Άουσβιτς-Μπιρκενάου έγινε το σύμβολο της γενοκτονίας που διαπράχθηκε από τη ναζιστική Γερμανία εναντίον έξι εκατομμυρίων εβραίων της Ευρώπης, από τους οποίους ένα εκατομμύριο έχασαν τη ζωή τους στο χώρο αυτό από το 1940 ως το 1945, καθώς και περισσότερων από 100.000 μη εβραίων.

Πριν απ” αυτή την 80η επέτειο της απελευθέρωσης του Άουσβιτς-Μπιρκενάου, γύρω στους σαράντα επιζώντες των ναζιστικών στρατοπέδων δέχθηκαν να μιλήσουν στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Σε 15 χώρες, από το Ισραήλ ως την Πολωνία, από τη Ρωσία ως την Αργεντινή, από τον Καναδά ως τη Νότια Αφρική, αφηγήθηκαν την ιστορία τους και πόζαραν για μια φωτογραφία, μόνοι ή περιτριγυρισμένοι από τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά τους, απόδειξη της νίκης τους επί του απόλυτου κακού.

Προειδοποίησαν κατά της ανόδου του μίσους και του αντισημιτισμού στον κόσμο και μοιράστηκαν τους φόβους τους μήπως η Ιστορία επαναληφθεί.

Το στρατόπεδο δημιουργήθηκε το 1940 στους στρατώνες του Οσβιέτσιμ, στην κατεχόμενη νότια Πολωνία, και το όνομά του εκγερμανίσθηκε σε Άουσβιτς από τους ναζί. Οι 728 πρώτοι πολωνοί πολιτικοί κρατούμενοι έφθασαν εκεί στις 14 Ιουνίου εκείνης της χρονιάς.

Στις 17 Ιανουαρίου 1945, μπροστά στην προέλαση των σοβιετικών στρατευμάτων, οι Ες-Ες αναγκάζουν 60.000 απισχνασμένους φυλακισμένους να κάνουν πορεία προς τη δύση, σ” αυτό που θα αποκληθεί αργότερα «Πορεία του θανάτου».

Από τις 21 ως τις 26 Ιανουαρίου, οι Γερμανοί υποχωρώντας ανατίναξαν τους θαλάμους αερίου και τους φούρνους αποτέφρωσης του Μπιρκενάου και αποσύρθηκαν.

Στις 27 Ιανουαρίου, τα σοβιετικά στρατεύματα φθάνουν και βρίσκουν 7.000 επιζώντες.

Η ημέρα της απελευθέρωσης του στρατοπέδου κηρύχθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος

Μέχρι την εισβολή στην Ουκρανία το 2022, μια ρωσική αντιπροσωπεία παρευρισκόταν πάντα στις επετειακές εκδηλώσεις, αλλά εδώ και τρία χρόνια δεν προσκαλείται πλέον, βάσει απόφασης των οργανωτών.

Φήμες για ενδεχόμενη συμμετοχή του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκδηλώσεις προκάλεσαν επίσης αντιδράσεις. Το Ισραήλ θα εκπροσωπηθεί από τον υπουργό Παιδείας Γιοάβ Κις.

Η σύνδεση με το Βέλγιο

Το Βέλγιο θα εκπροσωπηθεί στον επίσημο εορτασμό από τον απερχόμενο πρωθυπουργό Αλεξάντερ Ντε Κρο και τον βασιλιά Φίλιππο και τη βασίλισσα Ματθίλδη.

Το Άουσβιτς κατέχει σημαντική θέση στη βελγική ιστορία. Μεταξύ 1942 και 1944, 28 νηοπομπές αναχώρησαν από το Μέχελεν προς το στρατόπεδο, εκτοπίζοντας 25.843 Εβραίους και Ρομά. Μόνο 1.195 από αυτούς επέζησαν. Μια έκθεση που ανατέθηκε από τη Γερουσία, που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 2023, περιγράφει λεπτομερώς τον ρόλο των βελγικών σιδηροδρόμων σε αυτές τις απελάσεις.

Ο πρωθυπουργός δηλώνει βαθιά συγκινημένος από τον εορτασμό: «Μας θυμίζει τα εκατομμύρια των χαμένων ζωών και το θάρρος εκείνων που αγωνίστηκαν για την ελευθερία. Είναι επίσης μια κλήση αφύπνισης, καθώς ο αντισημιτισμός αυξάνεται ξανά στην Ευρώπη». Μια πρόσφατη έρευνα της ΕΕ αποκάλυψε ότι το 70% των Βέλγων Εβραίων μερικές φορές κρύβουν την ταυτότητά τους λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια.

Εκδηλώσεις μνήμης πραγματοποιούνται επίσης σε όλο το Βέλγιο. Στις Βρυξέλλες, 300 μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συγκεντρώνονται στο Βασιλικό Μουσείο των Ενόπλων Δυνάμεων και της Στρατιωτικής Ιστορίας για να μάθουν για τα μεγάλα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου. Εν τω μεταξύ, οι επισκέπτες της συνοικίας Marolles της πόλης μπορούν να λάβουν μέρος σε έναν ιστορικό περίπατο που ανασύρει τα βήματα των επιζώντων του Ολοκαυτώματος μέσω μιας δωρεάν εφαρμογής που παρέχεται από το Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

The post Ο κόσμος τιμά τη μνήμη της απελευθέρωσης του Άουσβιτς appeared first on .

Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Roberta Metsola θα κηρύξει την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου στις 12.00 την έναρξη της επίσημης συνεδρίασης στις Βρυξέλλες για την Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος (27 Ιανουαρίου). Θα ακολουθήσει μουσική εκτέλεση του κοντσέρτου του Pál Hermann.

Στη συνέχεια, η Corrie Hermann θα απευθυνθεί στους ευρωβουλευτές μιλώντας για την ιστορία του πατέρα της, του Ούγγρου τσελίστα και συνθέτη Pál Hermann, τον οποίο οι Ναζί δολοφόνησαν το 1944. Η μουσική παράσταση θα περιλαμβάνει του αυθεντικό του τσέλο Gagliano.

Μετά την τήρηση ενός λεπτού σιγής από τους ευρωβουλευτές, η τελετή θα ολοκληρωθεί με μια μουσική εκτέλεση του «Kaddish» του Maurice Ravel.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συνεδρίαση ζωντανά, εδώ.

Corrie και Pál Hermann

Γεννημένος στις 27 Μαρτίου 1902 στη Βουδαπέστη, ο Pál Hermann ήταν μαθητής του Béla Bartók και θεωρείται ένας από τους καλύτερους τσελίστες της εποχής του. Μετακόμισε στο Βερολίνο τη δεκαετία του 1920 και έδωσε συναυλίες σε όλη την Ευρώπη με το βιολοντσέλο του Gagliano. Το 1933, κατέφυγε στο Βέλγιο και τη Γαλλία. Μετά τη σύλληψή του από τους Ναζί στην Τουλούζη το 1944, κατάφερε να πετάξει ένα σημείωμα από το τρένο, ζητώντας να σωθεί το Gagliano του από τους Ναζί. Το σημείωμα βρέθηκε και ένας φίλος του Hermann κάλυψε με ποδήλατο απόσταση 100 χιλιομέτρων για να σώσει το όργανο. Διέρρηξε το σπίτι του Hermann, αντικατέστησε το Gagliano με ένα μικρότερης αξίας όργανο και δραπέτευσε με το Gagliano δεμένο στην πλάτη του.

Ο Pál Hermann δολοφονήθηκε από τους Ναζί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Βαλτική το 1944. Το τσέλο του ανακαλύφθηκε ξανά 80 χρόνια αργότερα, όταν το χρησιμοποίησε διαγωνιζόμενος του Queen Elisabeth Competition. Η κόρη του Pál Hermann, Corrie (Cornelia) Hermann, πλέον ηλικίας 92 ετών, θα διηγηθεί την ιστορία του πατέρα της, αναφερόμενη στην τραγική μοίρα του και το έργο του, κατά τη διάρκεια της πανηγυρικής συνόδου ολομέλειας.

The post Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος: 80η επέτειος της απελευθέρωσης του Άουσβιτς appeared first on .

Μια εγκατάλειψη της ιδέας που συνδέεται με το πλαίσιο

Συνολικά, εκτός από την πρώην ΕΣΣΔ, η Ημέρα της Νίκης είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στις χώρες που επλήγησαν περισσότερο από τη ναζιστική κατοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου. Γιορτάζεται στη Γαλλία, την Τσεχία, την Πολωνία και ακόμη και την Ολλανδία (αν και οι Ολλανδοί έχουν μεταφέρει την ημερομηνία στις 5 Μαΐου). Το Βέλγιο ακολούθησε αρχικά το παράδειγμα μετά τη σύγκρουση, αλλά αυτό άρχισε να αλλάζει το 1974. Εκείνη τη χρονιά, το βελγικό κράτος περιόρισε τον αριθμό των επίσημων αργιών σε δέκα ετησίως και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας απέσυρε την 8η Μαΐου από τα σχολεία. Εννέα χρόνια αργότερα, η ημέρα αυτή καταργήθηκε οριστικά σαν αργία και σε εθνικό επίπεδο.

Το Cegesoma (Το Κέντρο Μελέτης και Τεκμηρίωσης για τον Πόλεμο και τη Σύγχρονη Κοινωνία), διευκρινίζει ότι οι εκδηλώσεις μνήμης για το τέλος του Β” Παγκοσμίου Πολέμου δεν ήταν ποτέ τόσο σημαντικές όσο αυτές της 11ης Νοεμβρίου. Αυτό μπορεί να έπαιξε ρόλο στην εγκατάλειψη αυτής της ημερομηνίας. «Αν η αφαίρεση της 8ης Μαΐου ως αργία σίγουρα πυροδότησε κάποιες διαμαρτυρίες από πατριωτικούς συλλόγους, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν προκάλεσε πολύ θόρυβο», σημειώνει το κέντρο μελέτης. Σύμφωνα με την Catherine Lanneau, καθηγήτρια Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης, η εγκατάλειψη αυτής της αργίας στη χώρα θα μπορούσε επίσης να επηρεάστηκε από το γεγονός ότι «με την πάροδο του χρόνου, έχουμε ευνοήσει τη λογική της ευρωπαϊκής οικοδόμησης και συμφιλίωσης, που ίσως έβαλε ένα φρένο στις εορταστικές εκδηλώσεις της 8ης Μαΐου.

Όταν η Γαλλία τράβηξε τη γραμμή 

Η ιστορικός εξηγεί ότι μια χώρα όπως η Γαλλία είχε ένα επιπλέον κίνητρο για να κρατήσει αυτή την ημέρα αργίας: Η 8η Μαΐου 1945 σηματοδοτεί τη στιγμή που η Γαλλία ανέκτησε συμβολικά την «αύρα της μεγάλης δύναμης». Σίγουρα, αλλά μάλλον θα έπαιζε μόνο συμπληρωματικό ρόλο. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η 8η Μαΐου καταργήθηκε για πρώτη φορά… στη Γαλλία! Το 1959, ο Ντε Γκωλ, που πρόσφατα ήρθε στην εξουσία μετά την ίδρυση της Πέμπτης Δημοκρατίας, εξαφάνισε εντελώς αυτή τη δημόσια αργία. Και μόλις το 1981 επανήλθε σαν εθνική εορτή στη Γαλλία, αφού ανέλαβε πρόεδρος ο Φρανσουά Μιτεράν.

Το Cegesoma υπενθυμίζει ότι για τον στρατηγό, «πρόκειται για μείωση του αριθμού των επίσημων αργιών», κάτι που επιβεβαιώνει ο ιστορικός André Kaspi στη Le Parisien. Αυτό θα ήταν ένα κοινό σημείο μεταξύ της καταστολής της 8ης Μαΐου στο Βέλγιο και στη Γαλλία. Αλλά «στην πραγματικότητα ήταν και μια πολιτική χειρονομία: η μεγάλη στιγμή ήταν πολύ περισσότερο η απελευθέρωση του Παρισιού παρά η συμμαχική νίκη του Μαΐου 1945 και είχε έρθει η ώρα της γαλλογερμανικής συμφιλίωσης», επισημαίνει το Κέντρο Μελέτης.

Σύντομα στις 8 Μαΐου θα είναι άλλη μια αργία στο Βέλγιο;

Ωστόσο, το γαλλικό παράδειγμα δείχνει ότι ένα βήμα προς τα πίσω είναι δυνατό. Το 1981, ο εισηγητής του νόμου στην Εθνοσυνέλευση, ο σοσιαλιστής Alain Hautecœur, είδε σε αυτή την επαναφορά ένα εργαλείο με «παιδαγωγική αξία» μπροστά στην αναζωπύρωση της ακροδεξιάς. Αυτό το ίδιο επιχείρημα επανέρχεται σήμερα στο Βέλγιο στα στόματα όσων θέλουν να πράξουν το ίδιο. Αυτή είναι η βάση πολλών συνδικάτων, οργανώσεων και ιστορικών (FGTB, CSC, Human Rights League κ.λπ.) που ενώνονται στο πλαίσιο του Συνασπισμού της 8ης Μαΐου, που σημειώνει ότι «σήμερα, η ακροδεξιά επιστρέφει, πρώτα με παντόφλες, μετά με τις μπότες της». «Ας κάνουμε ξανά αργία την 8η Μαΐου, για να θυμόμαστε και να παραμένουμε σε εγρήγορση», διακηρύσσουν.

Αυτό το κάλεσμα είχε κάποια απήχηση στην πολιτική αρένα από τότε που οι γραμμές έχουν αρχίσει να κινούνται. Τον Μάιο του 2022, το PTB υπέβαλε νομοθετική πρόταση για να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα. Το 2022, το PS και το Vooruit έκαναν το ίδιο, αν και εδώ με τον αστερίσκο η 8η Μαΐου να εορτάζεται μόνο μία φορά κάθε πέντε χρόνια. «Αυτό μας φαίνεται απαραίτητο για να διατηρήσουμε τη μνήμη των θυμάτων και να πούμε «ποτέ ξανά»», αναφέρει το κείμενο που κατατέθηκε στο Επιμελητήριο.

Προς το παρόν, η Βουλή δεν έχει προχωρήσει παραπέρα, το έργο αυτό δεν εμφανίζεται στην κυβερνητική συμφωνία. Ο Vivaldi, ωστόσο, ο κυβερνητικός συνασπισμός δηλαδή, αφήνει τις ομοσπονδιακές οντότητες ελεύθερες να νομοθετήσουν για το θέμα. Αυτό επέτρεψε στην περιφέρεια των Βρυξελλών να καθιερώσει εκ νέου μια ημέρα αργίας στις 8 Μαΐου, η οποία αντιστοιχεί επίσης στην Ημέρα της Ίριδας, την Fête de l’Iris. Από την πλευρά της Βαλλονίας, υπάρχει δισταγμός. Πρέπει να φτιαχτεί μια αργία στις 8 Μαΐου ή μάλλον στις 27 Σεπτεμβρίου, δηλαδή στον εορτασμό της Ομοσπονδίας Βαλλονίας-Βρυξελλών; Προς το παρόν, οι αρχές δεν έχουν αποφασίσει, ειδικά σε ένα πλαίσιο που δεν βοηθά να περάσει στους εργοδότες η ιδέα μιας ακόμα αργίας.

Ζήτημα μνήμης

Για τον συγγραφέα Tom Lanoye, έναν από τους πιο διαβασμένους και βραβευμένους ολλανδόφωνους συγγραφείς, υπάρχει ωστόσο επιτακτική ανάγκη να γίνει η 8η Μαΐου ένα «φεστιβάλ δημοκρατίας», δεδομένης της ανόδου της ακροδεξιάς. «Δεν είναι μόνο η Φλάνδρα, είναι η Ευρώπη», λέει, σχολιάζοντας το ζήτημα. «Αν δούμε στην Ιταλία, στην Πολωνία, η ακροδεξιά οργανώνεται. Όταν κοιτάμε τι κάνει ο Όρμπαν… Από την πλευρά μου, μιλώντας και ως ομοφυλόφιλος… Δεν είναι φυσιολογικό να πιστεύουμε ότι οι ελευθερίες που έχουμε , τις έχουμε για πάντα. Πρέπει να γιορτάζουμε τη δημοκρατία και να λέμε στους νέους γιατί είναι τόσο σημαντική».

Το Cegesoma, από την πλευρά του, κάνει μια έκκληση πιο εστιασμένη στο καθήκον της μνήμης. «Αργία ή όχι, ας ρίξουμε μια σημαδούρα στη θάλασσα», είπε. «Ας φανταστούμε μια 8η Μαΐου που θα ποτίζει το βαθύ νόημα της δημοκρατίας, που θα αντικατοπτρίζει τη σχέση μας με το παρελθόν και θα θέτει πραγματικά ερωτήματα και μια κριτική ματιά σε αυτά τα χρόνια του πολέμου, όχι μόνο σε επιστημονικές δημοσιεύσεις αλλά και σε κοινωνικές συζητήσεις: όχι μόνο ευλογώντας το παρελθόν, αλλά κάνοντάς το ένα έργο δημόσιας ιστορίας για, από και με όλη την κοινωνία των πολιτών».

The post Γιατί η 8η Μαΐου δεν είναι πια αργία στο Βέλγιο; Θα μπορούσε να αλλάξει; appeared first on .

Την 11η Νοεμβρίου 1918 υπογράφηκε η δεύτερη και ουσιαστικότερη επί της κεντρικής Ευρώπης ανακωχή, η ανακωχή της Κομπιέν, μέσα σε ένα σιδηροδρομικό βαγόνι που είχε εγκαταστήσει ο Γάλλος Στρατάρχης Φερντινάν Φος (Ferdinand Foch) το στρατηγείο του, κοντά στην πόλη Κομπιέν (Compiègne), της βόρειας Γαλλίας.

Η ημέρα είναι γνωστή ως Μέρα Ανακωχής ή Ημέρα Εκεχειρίας, «L’Armistice» στα γαλλικά, και τόσο στο Βέλγιο όσο και στη Γαλλία είναι εθνική αργία.

Η επέτειος εορτάζεται με κατάθεση στεφάνου στο μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη από ανώτατους εκπροσώπους των αρχών (π.χ. στο Παρίσι ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου ενώ κάτι αντίστοιχο πράττει και ο βασιλιάς του Βελγίου στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη), για να δοθεί φόρος τιμής στους 20 εκατομμυρίων νεκρούς του A” ΠΠ.

Φέτος, με αφορμή τα 105 χρόνια από την υπογραφή της συνθήκης, ως είθισται ο βασιλιάς Φίλιππος του Βελγίου άναψε τη φλόγα στους πρόποδες της στήλης του Κογκρέσου στις Βρυξέλλες, όπου βρίσκεται ο τάφος του άγνωστου στρατιώτη. Στην τελετή παρέστησαν επίσης οι πρόεδροι της Βουλής και της Γερουσίας, καθώς και εκπρόσωποι της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και εταιρικών φορέων.

Μετά από ανασκόπηση των πεπραγμένων, ο Βασιλιάς, επωφελούμενος κι από τον καλό καιρό, έκανε κατάθεση στεφάνου στον τάφο του άγνωστου στρατιώτη και άναψε ξανά την «αιώνια φλόγα». Στη συνέχεια υπέγραψε στο βιβλίο επισκεπτών του χώρου και χαιρέτησε τους βετεράνους, τους νέους και τους προέδρους των πατριωτικών συλλόγων που εκπροσωπούνται, προτού αποχωρήσει υπό δυνατές επευφημίες.

La Première guerre mondiale s’est achevée il y a exactement 105 ans, le 11 novembre 1918. Le Roi assiste à la traditionnelle cérémonie militaire à la tombe du Soldat inconnu au pied de la Colonne du Congrès à Bruxelles.#11novembre #Armistice #werememberthem pic.twitter.com/TgNgANXXQU

— Belgian Royal Palace (@MonarchieBe) November 11, 2023

The post 11 Νοεμβρίου, η 105η επέτειος του τερματισμού του Α” Παγκοσμίου Πολέμου appeared first on .

Φέτος λόγω των αυστηρών μέτρων για την αποτροπή διασποράς του κορονοϊού, δεν θα καταστεί δυνατόν να πραγματοποιηθεί η καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση στον μητροπολιτικό ναό των Βρυξελλών. Έτσι -όπως δήλωσε μιλώντας στο pontos-news.gr- ο πρόεδρος του Συλλόγου, Αθανάσιος Σιδηρόπουλος, το ΔΣ αποφάσισε να τιμήσει διαφορετικά τα θύματα του ειδεχθούς εγκλήματος, με ένα ερασιτεχνικό «σπιτικό» βίντεο γεμάτο αγάπη και σεβασμό για όλους όσοι έφυγαν. Για το γύρισμα χρησιμοποιήθηκαν στίχοι από το τραγούδι «Ρωμέισα Καλομάνα» του Μιχάλη Νικολαΐδη.

Κεντρική φώτο, βίντεο: facebook Σύλλογος Ποντίων Βρυξελλών

The post Το μήνυμα του Συλλόγου Ποντίων Βρυξελλών για την ημέρα μνήμης Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου appeared first on .