Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 13 Μαΐου 2026 στις 18:00, στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φέρνοντας στο ίδιο τραπέζι πολιτικούς, διπλωμάτες και μέλη της ελληνικής κοινότητας των ευρωπαϊκών θεσμών.

Αφορμή για τη διοργάνωση αποτελεί η συμπλήρωση 69 χρόνων από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις 9 Μαΐου 1957, αλλά και η ανάγκη για έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από τις σύνθετες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη. Οι διοργανωτές επισημαίνουν ότι η Ένωση βρίσκεται σε ένα από τα πιο καθοριστικά σταυροδρόμια της ιστορίας της, με τις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις, τις οικονομικές πιέσεις, την ενεργειακή αβεβαιότητα και την άνοδο αντιευρωπαϊκών λαϊκιστικών ρευμάτων να δοκιμάζουν τη συνοχή και τη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμών.

Στη συζήτηση θα συμμετάσχουν οι Έλληνες ευρωβουλευτές Μανώλης Κεφαλογιάννης και Νίκος Φαραντούρης, οι οποίοι αναμένεται να τοποθετηθούν γύρω από τις εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τις θεσμικές προκλήσεις αλλά και τον ρόλο της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Το «παρών» θα δώσουν επίσης ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην ΕΕ, Πρέσβης Ιωάννης Βράιλας, καθώς και ο πρώην Πρέσβης Διονύσιος Καλαμβρέζος, επικεφαλής του γραφείου του EPLO στις Βρυξέλλες.

Η εκδήλωση φιλοδοξεί να αποτελέσει χώρο ανταλλαγής απόψεων και προβληματισμού γύρω από το μέλλον της Ευρώπης, σε μια συγκυρία όπου ζητήματα όπως η δημοκρατία, η κοινωνική συνοχή, η στρατηγική αυτονομία και η ευρωπαϊκή ενότητα βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Débat à Bruxelles sur l’avenir de l’Europe et les défis actuels de l’Union européenne

Des eurodéputés grecs et des représentants des institutions européennes réunis à la Représentation permanente de la Grèce auprès de l’UE

Alors que l’Europe traverse une période marquée par de profondes transformations géopolitiques et des incertitudes croissantes, une rencontre consacrée à l’avenir de l’Union européenne sera organisée à Bruxelles le 13 mai 2026 à 18h00, dans les locaux de la Représentation permanente de la Grèce auprès de l’Union européenne.

L’initiative est portée par l’Association des fonctionnaires grecs des organisations internationales ainsi que par l’Union hellénique pour la Fédération de l’Europe, qui souhaitent ouvrir un espace de réflexion autour des grands défis auxquels l’Europe est confrontée aujourd’hui.

Dans leur invitation, les organisateurs rappellent que, près de 69 ans après la naissance du projet européen, l’Union fait face à une combinaison de crises complexes : tensions géopolitiques, instabilité économique, enjeux énergétiques, mais aussi montée des mouvements populistes et eurosceptiques qui fragilisent le fonctionnement démocratique européen.

La rencontre réunira les eurodéputés grecs Manolis Kefalogiannis et Nikos Farantouris, invités à échanger sur l’évolution du projet européen, les défis institutionnels actuels et les perspectives de l’Union dans un contexte international particulièrement instable.

Seront également présents le Représentant permanent de la Grèce auprès de l’Union européenne, l’ambassadeur Ioannis Vrailas, ainsi que l’ancien ambassadeur D. Kalavrezos, aujourd’hui à la tête du bureau bruxellois de l’EPLO.

À travers cette discussion, les organisateurs souhaitent encourager un dialogue constructif autour de l’avenir de l’Europe, de la défense des valeurs démocratiques et de la nécessité d’une Union européenne plus forte, plus cohérente et davantage unie face aux défis du XXIe siècle.

The post ΣΕΥΔΟ: Συζήτηση στις Βρυξέλλες για το μέλλον της Ευρώπης και τις σύγχρονες προκλήσεις της ΕΕ appeared first on .

Η Πρέσβης της Ελλάδας στο Βέλγιο, Σοφία Γραμματά, υποδέχθηκε εκπροσώπους θεσμών, φορέων και της ελληνικής ομογένειας σε μια βραδιά αφιερωμένη στις κοινές ευρωπαϊκές ρίζες, αλλά και στη διαχρονική παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στον πυρήνα της ευρωπαϊκής ιδέας.

Κεντρική ομιλήτρια της εκδήλωσης ήταν η αρχαιολόγος και Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κιλκίς του Υπουργείου Πολιτισμού, Δρ Γεωργία Στρατούλη, η οποία παρουσίασε την ομιλία με τίτλο «Ευρωπαίων η Πόλις. Από την αρχαία Ευρωπό στην καρδιά της Ευρώπης». Μέσα από ιστορικές αναφορές και αρχαιολογικά στοιχεία, ανέδειξε τη σημασία της αρχαίας πόλης της Ευρωπού ως σημείου αναφοράς για την ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα και τη διαχρονική σύνδεση της Ελλάδας με την έννοια της Ευρώπης.

Ακολούθησε η προβολή της ταινίας μικρού μήκους «Ευρωπαίων η Πόλις», παραγωγής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κιλκίς με χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία ταξίδεψε το κοινό στην ιστορία και τη μνήμη της περιοχής μέσα από εικόνες και αφηγήσεις με έντονο συμβολισμό.

Χαιρετισμούς απηύθυναν ο Αντιπρόεδρος Β’ της Βουλής, Γεώργιος Γεωργαντάς, ο Δήμαρχος Παιονίας, Κωνσταντίνος Σιωνίδης, καθώς και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών, Φίλιππος Κοτσαρίδης, υπογραμμίζοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής συνέχειας του ελληνισμού στην Ευρώπη.

Ιδιαίτερη στιγμή της βραδιάς αποτέλεσε και η παρέμβαση της Προέδρου της Ελληνικής Επιτροπής Βελγίου για την Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, Δρ Christiane Tytgat, η οποία παρουσίασε μια ιστορική αναδρομή της δράσης της Επιτροπής και του διαρκούς αγώνα για τη μόνιμη επιστροφή των ελληνικών μαρμάρων στην Ελλάδα.

Την εκδήλωση έντυσαν μουσικά με τη λύρα τους οι Λίνα Παλέρα και Θεόδωρος Κουμαρτζής, μέλη της ομάδας Seikilo, παρουσιάζοντας ένα ιδιαίτερο αφιέρωμα στην αρχαία ελληνική μουσική, που χάρισε στη βραδιά μια ατμόσφαιρα αυθεντικής πολιτιστικής σύνδεσης ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.

Στο τέλος της εκδήλωσης, η Δρ Στρατούλη προσέφερε στην Πρέσβη αντίγραφο του μαρμάρινου βάθρου με την επιγραφή «ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ Η ΠΟΛΙΣ», η οποία υπήρξε καθοριστική για την ταυτοποίηση της αρχαίας πόλης της Ευρωπού. Παράλληλα, ο Δήμαρχος Παιονίας προσέφερε στην κα Γραμματά ιστορικό λεύκωμα και τιμητική πλακέτα του Δήμου, ως ένδειξη αναγνώρισης και συμβολικής σύνδεσης της τοπικής ιστορίας με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

De l’ancienne Europos au cœur de l’Europe : une soirée culturelle et historique à l’Ambassade de Grèce à Bruxelles

Une célébration de la Journée de l’Europe placée sous le signe des racines européennes de la Grèce et du dialogue entre patrimoine et identité contemporaine

À l’occasion de la Journée de l’Europe, l’Ambassade de Grèce en Belgique a accueilli à Bruxelles une soirée mêlant histoire, culture et mémoire européenne, dans une ambiance empreinte de symbolisme et de réflexion sur les origines communes du continent.

L’événement, organisé sous l’impulsion de l’Ambassadrice de Grèce en Belgique, Sofia Grammata, a réuni représentants institutionnels, membres de la communauté grecque et invités du monde culturel autour d’un thème central : la contribution historique de la civilisation grecque à la construction de l’idée européenne.

Moment fort de la soirée, l’intervention de l’archéologue Dr Georgia Stratouli, directrice des Antiquités de Kilkís au ministère grec de la Culture, qui a présenté une conférence intitulée « La cité des Européens : de l’ancienne Europos au cœur de l’Europe ». Son exposé a permis de mettre en lumière le rôle historique de l’ancienne cité macédonienne d’Europos et sa portée symbolique dans la réflexion sur l’identité européenne actuelle.

Les invités ont ensuite découvert le court-métrage « Evropaion i Polis », réalisé par le service des Antiquités de Kilkís avec le soutien du ministère grec de la Culture. À travers images, archives et récits, le film retraçait l’histoire de cette région et son lien avec la mémoire collective européenne.

Plusieurs personnalités ont également pris la parole au cours de la soirée, parmi lesquelles le vice-président du Parlement grec Georgios Georgantas, le maire de Paionia Konstantinos Sionidis ainsi que le président de la Communauté hellénique de Bruxelles, Filippos Kotsaridis.

L’événement a aussi donné une place importante à la question du patrimoine culturel grec. La présidente du Comité grec de Belgique pour la restitution des marbres du Parthénon, Dr Christiane Tytgat, a proposé un retour historique sur les actions menées depuis plusieurs années afin de soutenir le retour définitif des sculptures en Grèce.

La dimension artistique de la soirée a été portée par les musiciens Lina Palera et Theodoros Koumartzis, membres du collectif Seikilo, qui ont offert une performance inspirée de la musique grecque antique à travers des mélodies interprétées à la lyre, créant un véritable pont entre héritage ancien et création contemporaine.

En clôture de la rencontre, le Dr Stratouli a remis à l’Ambassadrice une reproduction du socle en marbre portant l’inscription historique « ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ Η ΠΟΛΙΣ », élément essentiel dans l’identification archéologique de l’ancienne Europos. Le maire de Paionia a également offert à Sofia Grammata un ouvrage historique ainsi qu’une plaque commémorative de la municipalité, soulignant le lien entre mémoire locale et vocation européenne.

The post Από την αρχαία Ευρωπό στις Βρυξέλλες: Μια βραδιά ιστορίας, πολιτισμού και ευρωπαϊκής μνήμης στην Ελληνική Πρεσβεία appeared first on .

Στόχος της νέας νομοθεσίας είναι να τερματίσει καταχρηστικές πρακτικές, να περιορίσει τις σκληρές εμπορικές μεθόδους και να ενισχύσει την υγεία και την προστασία των ζώων. Δεν είναι τυχαίο ότι περίπου το 44% των Ευρωπαίων διαθέτει κατοικίδιο, ενώ το 74% ζητά αυστηρότερη προστασία, σε μια αγορά που εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 1,3 δισ. ευρώ ετησίως.

Κεντρικό στοιχείο των νέων κανόνων αποτελεί η υποχρεωτική τοποθέτηση μικροτσίπ και καταγραφή όλων των σκύλων και γατών σε διαλειτουργικές εθνικές βάσεις δεδομένων. Η εφαρμογή θα γίνει σταδιακά: οι επαγγελματίες, όπως εκτροφείς, πωλητές και καταφύγια, θα πρέπει να συμμορφωθούν εντός τεσσάρων ετών, ενώ για τους ιδιώτες ιδιοκτήτες η υποχρέωση θα ισχύσει σε βάθος χρόνου, συγκεκριμένα μετά από δέκα χρόνια για τους σκύλους και δεκαπέντε για τις γάτες.

Παράλληλα, τίθενται σαφή όρια στην εκτροφή, με την απαγόρευση αναπαραγωγής μεταξύ στενών συγγενών και την απαγόρευση εκτροφής ζώων με ακραία σωματικά χαρακτηριστικά που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους. Η νομοθεσία βάζει επίσης τέλος σε πρακτικές κακοποίησης, όπως οι ακρωτηριασμοί για αισθητικούς λόγους, η μόνιμη πρόσδεση ζώων χωρίς λόγο και η χρήση επικίνδυνων περιλαίμιων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις εισαγωγές από τρίτες χώρες. Για να αντιμετωπιστούν τα κενά που επέτρεπαν την παράνομη εμπορία, οι νέοι κανόνες απαιτούν όλα τα ζώα που εισέρχονται στην ΕΕ να είναι ήδη καταγεγραμμένα και να φέρουν μικροτσίπ, ακόμη και όταν πρόκειται για μη εμπορικές μετακινήσεις. Οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να δηλώνουν τα ζώα τους σε βάση δεδομένων πριν από την άφιξή τους.

Η εισηγήτρια της πρότασης, Veronika Vrecionová, υπογράμμισε ότι το μήνυμα είναι σαφές: ένα κατοικίδιο αποτελεί μέλος της οικογένειας και όχι εμπορικό αντικείμενο, επισημαίνοντας πως οι νέοι κανόνες δημιουργούν πιο δίκαιες συνθήκες για τους υπεύθυνους εκτροφείς και περιορίζουν την εκμετάλλευση των ζώων.

Παρά τη θετική υποδοχή, η νομοθεσία θα πρέπει να εγκριθεί και από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να τεθεί σε ισχύ, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα εποχή στην προστασία των ζώων συντροφιάς στην Ευρώπη.

Des règles européennes renforcées pour les chiens et chats : vers une meilleure protection des animaux de compagnie

Le Parlement européen a adopté à une large majorité un nouveau cadre législatif visant à transformer en profondeur la protection des animaux de compagnie dans l’Union européenne. Avec 558 voix pour, 35 contre et 52 abstentions, il s’agit du premier ensemble de normes européennes harmonisées concernant le bien-être, l’élevage et le commerce des chiens et des chats.

Cette législation ambitionne de mettre fin aux pratiques abusives, de limiter les méthodes commerciales agressives et de renforcer la santé des animaux. Le contexte est révélateur : environ 44 % des Européens possèdent un animal de compagnie, tandis que 74 % souhaitent un renforcement de leur protection, dans un marché estimé à plus de 1,3 milliard d’euros par an.

Parmi les mesures phares figure l’obligation de micropucer et d’enregistrer tous les chiens et chats dans des bases de données nationales interconnectées. La mise en œuvre sera progressive : les professionnels disposeront de quatre ans pour se conformer, tandis que les particuliers auront jusqu’à dix ans pour les chiens et quinze ans pour les chats.

Le texte encadre également plus strictement l’élevage, en interdisant la reproduction entre proches parents et la sélection visant des caractéristiques physiques extrêmes nuisant à la santé des animaux. Il prohibe aussi certaines pratiques telles que les mutilations à des fins esthétiques, l’attache permanente injustifiée ou l’usage de colliers dangereux.

Les règles concernant les importations sont également renforcées. Tous les animaux entrant dans l’Union devront être identifiés par micropuce et enregistrés à l’avance, y compris dans le cadre de déplacements non commerciaux. Les propriétaires devront déclarer leurs animaux avant leur arrivée sur le territoire européen.

Selon la rapporteure Veronika Vrecionová, cette réforme envoie un message clair : les animaux de compagnie sont des membres de la famille et non des marchandises. Elle souligne également que ces règles permettront de garantir des conditions plus équitables pour les éleveurs respectueux des normes.

Le texte doit encore être validé par le Conseil de l’Union européenne avant son entrée en vigueur, marquant une étape décisive vers une meilleure protection des animaux à l’échelle du continent.

The post Νέοι αυστηροί κανόνες της ΕΕ για την προστασία των ζώων συντροφιάς appeared first on .

Παρά τη συνολική αυτή τάση, βραχυπρόθεσμα παρατηρείται μια ήπια αύξηση. Ο πληθυσμός της ΕΕ υπολογίζεται στα 451,8 εκατομμύρια το 2025 και αναμένεται να φτάσει στο ανώτατο σημείο του γύρω στο 2029, πριν ξεκινήσει μια σταδιακή αλλά σταθερή πτωτική πορεία, καταλήγοντας κοντά στα 398,8 εκατομμύρια έως το 2100.

Κεντρικό στοιχείο αυτής της εξέλιξης αποτελεί η γήρανση του πληθυσμού. Το ποσοστό των νέων ηλικίας 0-19 ετών αναμένεται να μειωθεί, ενώ η ομάδα των ατόμων σε ηλικία εργασίας (20-64 ετών) θα περιοριστεί σημαντικά, από 58% σε περίπου 50%. Την ίδια στιγμή, η αύξηση των ηλικιωμένων είναι εντυπωσιακή, ιδιαίτερα στην κατηγορία άνω των 80 ετών, η οποία αναμένεται να σχεδόν τριπλασιαστεί, φτάνοντας το 16% του συνολικού πληθυσμού.

Οι αλλαγές αυτές συνδέονται άμεσα με τις χαμηλές γεννήσεις και τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, δύο τάσεις που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια την ευρωπαϊκή κοινωνία. Αν και η μετανάστευση επηρεάζει τις πληθυσμιακές ισορροπίες, δεν αρκεί για να ανατρέψει τη συνολική καθοδική πορεία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, μόλις 12 από τις 30 ευρωπαϊκές χώρες αναμένεται να παρουσιάσουν αύξηση πληθυσμού έως το 2100, ενώ η πλειονότητα θα καταγράψει μείωση.

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη πτώση, καθώς ο πληθυσμός της προβλέπεται να μειωθεί περίπου κατά 30%, επιβεβαιώνοντας τη σοβαρότητα του δημογραφικού προβλήματος. Αντίστοιχα, σημαντικές μειώσεις καταγράφονται σε χώρες της Ανατολικής και Νότιας Ευρώπης.

Αντίθετα, το Βέλγιο εμφανίζει μια πιο σταθερή εικόνα, με προβλεπόμενη αύξηση περίπου 4% έως το 2100. Το στοιχείο αυτό τοποθετεί τη χώρα ανάμεσα σε εκείνες που καταφέρνουν να διατηρήσουν ή και να ενισχύσουν τον πληθυσμό τους, εν μέρει χάρη στη μετανάστευση και τη διαφορετική δημογραφική δυναμική.

Στον αντίποδα, χώρες όπως η Λετονία και η Λιθουανία αναμένεται να χάσουν πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού τους, γεγονός που αναδεικνύει τις έντονες ανισότητες που θα χαρακτηρίσουν το δημογραφικό τοπίο της Ευρώπης.

Οι εξελίξεις αυτές αναμένεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις οικονομίες και τα κοινωνικά συστήματα, με λιγότερους εργαζόμενους να καλούνται να στηρίξουν έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό συνταξιούχων. Η πίεση σε τομείς όπως η υγεία και η κοινωνική πρόνοια εκτιμάται ότι θα ενταθεί, καθιστώντας το δημογραφικό ζήτημα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το μέλλον της Ευρώπης.

Europe face à un tournant démographique : une population en recul d’ici 2100
Vieillissement, natalité en baisse et fortes disparités entre pays redessinent le continent

L’Europe s’oriente vers une transformation démographique majeure au cours des prochaines décennies. D’après les projections de Eurostat, la population de l’Union européenne devrait diminuer de manière notable d’ici la fin du siècle, avec une baisse estimée à près de 53 millions d’habitants.

À court terme, la situation reste relativement stable, avec une légère croissance attendue jusqu’à la fin des années 2020. Toutefois, cette tendance s’inversera progressivement, laissant place à un déclin continu jusqu’en 2100.

Le phénomène clé derrière cette évolution est le vieillissement accéléré de la population. La part des jeunes diminue, tandis que celle des personnes âgées, en particulier les plus de 80 ans, augmente fortement. Cette mutation modifie profondément l’équilibre entre actifs et retraités, avec des conséquences directes sur les systèmes économiques et sociaux.

Les raisons sont multiples, mais reposent principalement sur une baisse durable de la natalité et une espérance de vie en hausse. Si les flux migratoires contribuent à atténuer ces effets dans certains pays, ils ne suffisent pas à inverser la tendance globale.

Les dynamiques varient fortement selon les États. La Grèce figure parmi les pays les plus touchés, avec une diminution attendue d’environ 30 % de sa population, illustrant l’ampleur du défi démographique auquel elle est confrontée.

À l’inverse, la Belgique présente une évolution plus modérée, avec une légère croissance estimée à 4 %, ce qui témoigne d’une situation plus équilibrée comparée à d’autres régions européennes.

Globalement, ces projections mettent en évidence une Europe à deux vitesses, où certaines régions verront leur population se contracter rapidement, tandis que d’autres parviendront à maintenir, voire à accroître leur attractivité démographique.

Dans ce contexte, les enjeux liés à la main-d’œuvre, aux retraites et aux services publics seront au cœur des préoccupations des décideurs européens dans les décennies à venir.

The post Δημογραφική ανατροπή στην Ευρώπη: Μείωση πληθυσμού κατά 53 εκατομμύρια έως το 2100 appeared first on .

Πίεση στην εφοδιαστική αλυσίδα
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκονται τα Στενά του Ορμούζ, ένας από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους παγκοσμίως, από όπου διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η παρατεταμένη αστάθεια στην περιοχή, λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων, έχει διαταράξει σοβαρά τη ροή καυσίμων προς τις διεθνείς αγορές.

Η Ευρώπη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη Μέση Ανατολή, καθώς περίπου το 75% των εισαγωγών καυσίμων αεροσκαφών προέρχεται από την περιοχή. Η αναζήτηση εναλλακτικών προμηθευτών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Νιγηρία, βρίσκεται σε εξέλιξη, ωστόσο οι διαθέσιμες ποσότητες δεν επαρκούν για να καλύψουν πλήρως το κενό. Εκτιμάται ότι ακόμη και σε ευνοϊκές συνθήκες μπορούν να αντικαταστήσουν μόλις λίγο πάνω από το μισό των χαμένων προμηθειών.

Ο επικεφαλής του IEA, Φατίχ Μπιρόλ, προειδοποίησε ότι αν δεν αποκατασταθεί η ροή, οι επιπτώσεις θα γίνουν σύντομα ορατές, ακόμη και για τους επιβάτες, με πιθανές ακυρώσεις πτήσεων σε ορισμένα δρομολόγια.

Άνοδος τιμών και πρώτες επιπτώσεις
Η κρίση έχει ήδη μεταφραστεί σε σημαντική αύξηση του κόστους. Οι τιμές του καυσίμου αεροσκαφών στην Ευρώπη έχουν εκτοξευθεί, φτάνοντας έως και τα 1.387 ευρώ ανά τόνο, έναντι περίπου 627 ευρώ πριν από την έναρξη της κρίσης. Δεδομένου ότι τα καύσιμα αντιστοιχούν στο 20% έως 40% των λειτουργικών δαπανών των αεροπορικών εταιρειών, η επιβάρυνση είναι ιδιαίτερα αισθητή.

Ήδη, ορισμένες εταιρείες καταγράφουν τις πρώτες συνέπειες. Η easyJet ανακοίνωσε αυξημένο κόστος κατά δεκάδες εκατομμύρια ευρώ μέσα σε έναν μόνο μήνα, ενώ η KLM προχώρησε σε ακυρώσεις πτήσεων εντός Ευρώπης, επικαλούμενη την αύξηση των τιμών, αν και ξεκαθαρίζει ότι δεν αντιμετωπίζει ακόμη έλλειψη καυσίμων.

Παράλληλα, φορείς του κλάδου εξετάζουν πιθανά μέτρα στήριξης σε συνεργασία με κυβερνήσεις, σε περίπτωση που η κατάσταση επιδεινωθεί.

Χωρίς άμεσες ελλείψεις, αλλά με αυξανόμενο ρίσκο
Προς το παρόν, οι ευρωπαϊκές αρχές επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει άμεση έλλειψη καυσίμων, καθώς οι ροές αργού πετρελαίου προς τα διυλιστήρια παραμένουν σταθερές. Ωστόσο, αναγνωρίζεται ότι οι πιέσεις ενδέχεται να ενταθούν το επόμενο διάστημα, εφόσον συνεχιστεί η αναταραχή.

Ακόμη και στην περίπτωση άμεσης αποκλιμάκωσης, η αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας της αγοράς δεν θα είναι άμεση. Η αναδιάρθρωση των εφοδιαστικών αλυσίδων απαιτεί χρόνο, γεγονός που δημιουργεί ανησυχίες ενόψει της καλοκαιρινής τουριστικής περιόδου.

Ειδικοί εκτιμούν ότι, σε ενδεχόμενο ελλείψεων, τα μεγάλα αεροπορικά κέντρα θα έχουν προτεραιότητα στην τροφοδοσία, αφήνοντας μικρότερα αεροδρόμια πιο εκτεθειμένα.

Πέρα από την αεροπορία: ευρύτερες οικονομικές συνέπειες
Οι επιπτώσεις της κρίσης δεν περιορίζονται στον κλάδο των αερομεταφορών. Ο IEA προειδοποιεί ότι μια παρατεταμένη διαταραχή θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης ή ακόμη και σε ύφεση, λόγω των αυξημένων ενεργειακών τιμών και των περιορισμών στην προσφορά.

Με δεκάδες ενεργειακές υποδομές στην περιοχή να έχουν υποστεί ζημιές και την πλήρη αποκατάσταση να εκτιμάται ότι θα διαρκέσει μήνες ή και χρόνια, η αβεβαιότητα παραμένει έντονη.

Η Ευρώπη βρίσκεται πλέον σε έναν αγώνα δρόμου για την εξασφάλιση εναλλακτικών πηγών καυσίμων, με το ερώτημα να παραμένει ανοιχτό: θα καταφέρει να αποφύγει σοβαρές αναταράξεις στις αερομεταφορές εν μέσω της πιο απαιτητικής περιόδου του έτους;

Carburant aérien : l’Europe face à une tension croissante sur ses approvisionnements

Entre dépendance énergétique et instabilité géopolitique, le secteur aérien européen se prépare à d’éventuelles perturbations dans les semaines à venir.

Le transport aérien en Europe entre dans une phase délicate, marquée par des inquiétudes sur la sécurité des approvisionnements en kérosène. Les analyses récentes évoquent un scénario où les réserves disponibles pourraient se révéler limitées si les perturbations actuelles persistent.

À l’origine de cette situation, la fragilisation d’un axe stratégique majeur : le passage maritime du Golfe, essentiel pour les flux énergétiques mondiaux. Cette route concentre une part significative des exportations de pétrole, dont dépend largement le marché européen.

Dans ce contexte, les pays européens cherchent activement à diversifier leurs sources, notamment vers d’autres régions productrices. Toutefois, ces alternatives ne permettent pas, à ce stade, de compenser intégralement les volumes habituellement importés.

Cette tension se reflète déjà sur les marchés, avec une hausse marquée des prix du carburant aérien, qui pèse sur la rentabilité des compagnies. Certaines d’entre elles ont commencé à adapter leur offre, en réduisant certaines liaisons ou en anticipant des ajustements opérationnels.

Malgré ces signaux, aucune pénurie immédiate n’est officiellement constatée. Les autorités européennes estiment que les flux vers les raffineries restent, pour l’instant, suffisants. Néanmoins, la situation demeure fragile et dépend étroitement de l’évolution géopolitique.

Les experts soulignent que même en cas d’amélioration rapide, les effets de cette crise pourraient se prolonger. La reconfiguration des circuits d’approvisionnement demande du temps, ce qui alimente les incertitudes à l’approche de la haute saison touristique.

Au-delà du secteur aérien, les conséquences potentielles concernent l’ensemble de l’économie. Une énergie plus coûteuse et moins accessible pourrait freiner l’activité, accentuant les risques de ralentissement.

Face à ces défis, l’Europe tente de sécuriser ses ressources tout en limitant les impacts sur les voyageurs et les entreprises. Les prochaines semaines seront déterminantes pour évaluer l’ampleur réelle de cette crise.

The post Πόσο πιθανό είναι το σενάριο η Ευρώπη να ξεμείνει όντως από καύσιμα σε έξι εβδομάδες; appeared first on .

Η κατάταξη βασίστηκε σε μια σειρά από κριτήρια, όπως ο αριθμός των chocolatiers, τα θεματικά αξιοθέατα, οι κριτικές επισκεπτών και το ενδιαφέρον του κοινού στο διαδίκτυο. Το Τορίνο ξεχώρισε χάρη στη βαθιά του παράδοση στη σοκολατοποιία, που χρονολογείται από το 1585, αλλά και στη ζωντανή σύγχρονη σκηνή τεχνιτών.

Με περίπου 233 chocolatiers, θεματικά μουσεία όπως το Pfatisch Chocolate Museum και εμπειρίες όπως επισκέψεις σε εργοστάσια της Caffarel ή το φεστιβάλ CioccolaTò, η πόλη φαίνεται να έχει μετατραπεί σε έναν παράδεισο για τους λάτρεις της σοκολάτας. Εμβληματικές δημιουργίες όπως η gianduja και το ρόφημα bicerin ενισχύουν ακόμη περισσότερο τη φήμη της.

Ωστόσο, η απουσία των Βρυξελλών από την πρώτη δεκάδα προκαλεί αίσθηση. Η πόλη παραμένει συνώνυμη με τις πραλίνες και την υψηλή τέχνη της σοκολάτας, με ιστορικούς οίκους και μια παράδοση που εξακολουθεί να προσελκύει επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, η έρευνα δείχνει ότι οι ταξιδιώτες στρέφονται πλέον και σε λιγότερο “προφανείς” προορισμούς.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Περούτζια, γνωστή για τα Baci και το φεστιβάλ Eurochocolate, ενώ ακολούθησαν το Σάλτσμπουργκ, η Υόρκη και η Αμβέρσα — η τελευταία κρατώντας ψηλά τη βελγική παρουσία με δυνατή σοκολατένια ταυτότητα.

Το μήνυμα είναι σαφές: ο γαστρονομικός τουρισμός αλλάζει. Οι ταξιδιώτες αναζητούν πλέον αυθεντικές εμπειρίες, τοπικές ιστορίες και πιο “ανθρώπινες” πόλεις. Και κάπου εκεί, το Τορίνο βρήκε την ευκαιρία να κλέψει την παράσταση.

Κι όμως, παρά τις νέες τάσεις, οι Βρυξέλλες δεν παύουν να αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς σοκολάτας παγκοσμίως — ίσως απλώς χρειάζονται ένα νέο αφήγημα για να επιστρέψουν στην κορυφή.

Le paysage gourmand européen connaît un tournant inattendu. Longtemps associées au chocolat d’exception, les Bruxelles voient aujourd’hui une autre ville s’imposer en tête : Turin, désignée comme la nouvelle capitale européenne du chocolat selon une étude récente.

Ce classement repose sur plusieurs critères, allant du nombre d’artisans chocolatiers à la popularité en ligne, en passant par l’offre culturelle liée au cacao. Et sur tous ces points, la ville italienne s’est distinguée grâce à une tradition vieille de plusieurs siècles et une scène artisanale particulièrement dynamique.

À Turin, le chocolat n’est pas qu’un produit, c’est une véritable culture. Des spécialités emblématiques comme la gianduja ou le bicerin témoignent d’un savoir-faire historique, tandis que les visiteurs peuvent découvrir musées, ateliers et événements dédiés, notamment le festival CioccolaTò.

Mais cette reconnaissance s’accompagne d’une surprise de taille : l’absence des Bruxelles dans le top 10. Une omission qui interroge, tant la capitale belge reste profondément liée à l’image du chocolat dans l’imaginaire collectif. Ses pralines, ses maisons historiques et son expertise artisanale continuent pourtant de rayonner à l’international.

Derrière Turin, d’autres villes tirent leur épingle du jeu, comme Pérouse, Salzbourg ou encore Anvers, qui maintient une présence belge dans le classement grâce à une offre solide et reconnue.

Au-delà des résultats, cette étude met en lumière une évolution des attentes des voyageurs. Le public recherche désormais des expériences plus immersives, ancrées dans des traditions locales fortes, loin des destinations les plus évidentes.

Dans ce nouveau contexte, Bruxelles conserve tous ses atouts, mais devra peut-être repenser sa manière de raconter son héritage pour continuer à séduire une nouvelle génération de visiteurs gourmands.

The post Τορίνο vs Βρυξέλλες: Ποια πόλη είναι τελικά η “πρωτεύουσα της σοκολάτας” στην Ευρώπη; appeared first on .

Η έρευνα της YouGov σε Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Πολωνία δείχνει ότι το 60% έως 78% των ερωτηθέντων θεωρούν πως η ΕΕ θα πρέπει να προχωρήσει σε περαιτέρω ενέργειες εάν η πλατφόρμα δεν συμμορφωθεί με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Από όσους ζητούν επιπλέον μέτρα (62%-73%), σχεδόν οι μισοί του συνολικού δείγματος (47%) τάσσονται υπέρ της πλήρους απαγόρευσης της πλατφόρμας εντός της Ένωσης.

Σύμφωνα με τη Nienke Palstra, διευθύντρια Εκστρατειών και Πολιτικής της οργάνωσης People vs Big Tech, τα αποτελέσματα αποτυπώνουν «έκπληξη για την ένταση του αισθήματος» υπέρ της λογοδοσίας των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών. Όπως επισημαίνει, το διακύβευμα για την πρόεδρο της Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είναι αν η Κομισιόν θα επιλέξει να υπερασπιστεί έμπρακτα τη νομοθεσία για τις ψηφιακές υπηρεσίες και την προστασία των πολιτών από παραπληροφόρηση και εκμετάλλευση.

Το κλίμα επιβαρύνθηκε περαιτέρω μετά την επιβολή του προστίμου, καθώς η πλατφόρμα και ο ενσωματωμένος βοηθός τεχνητής νοημοσύνης Grok δέχθηκαν επικρίσεις για τη διασπορά εκατομμυρίων εικόνων deepfake πορνογραφικού και παιδικού κακοποιητικού περιεχομένου. Παράλληλα, 54 ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες ζήτησαν ενδελεχή διερεύνηση και αυστηρή εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου, ενώ στη Γαλλία εισαγγελικές αρχές πραγματοποίησαν έφοδο στα γραφεία της εταιρείας στο Παρίσι, στο πλαίσιο έρευνας για υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων.

Την ίδια ώρα, οκτώ χώρες – Ισπανία, Γαλλία, Δανία, Ιταλία, Ελλάδα, Φινλανδία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο – καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξετάζουν την επιβολή περιορισμών ή απαγόρευσης της πρόσβασης ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με στόχο την προστασία τους από παράνομο και ρητορικά μισαλλόδοξο περιεχόμενο.

Εάν το Χ δεν ανταποκριθεί στο πρόστιμο της Επιτροπής, το 70% των ερωτηθέντων δηλώνουν υπέρ της επιβολής συνεπειών: ποσοστό 17%-28% ζητεί νέα πρόστιμα, 23%-29% τάσσεται υπέρ της απαγόρευσης, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα (40%-52% όσων στηρίζουν κυρώσεις) επιθυμεί συνδυασμό προστίμων και πλήρους αποκλεισμού της πλατφόρμας από την ευρωπαϊκή αγορά.

Παρά τη σαφή κοινωνική πίεση, η απαγόρευση παραμένει μέτρο έσχατης λύσης, το οποίο μπορεί να ενεργοποιηθεί μόνο εφόσον αποτύχουν όλα τα υπόλοιπα μέσα επιβολής. Το Χ έχει προθεσμία έως τις 5 Μαρτίου για να απαντήσει επισήμως στο πρόστιμο που του επιβλήθηκε βάσει του DSA.

Την ίδια στιγμή, τα στοιχεία της δημοσκόπησης δείχνουν ότι 60%-73% των πολιτών υποστηρίζουν την υπεράσπιση της διαδικτυακής ασφάλειας και της ψηφιακής ιδιωτικότητας από την ΕΕ, ακόμη και αν αυτό επιβαρύνει τις διατλαντικές σχέσεις. Κατά τους αναλυτές, η υπόθεση Χ ενδέχεται να αποτελέσει κρίσιμο προηγούμενο για τη μελλοντική εφαρμογή της ευρωπαϊκής ψηφιακής νομοθεσίας και για το μήνυμα που θα σταλεί προς τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες: ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες υπερισχύουν.

Faut-il interdire X dans l’UE ? Près d’un Européen sur deux répond « oui »

Un sondage YouGov dans cinq grands pays révèle un large soutien à des mesures plus strictes contre la plateforme d’Elon Musk, y compris une interdiction totale en cas de nouvelles violations

Près de la moitié des citoyens dans cinq grands États membres estiment que l’Union européenne devrait interdire la plateforme X (anciennement Twitter) si elle continue d’enfreindre la législation européenne. C’est ce que révèle une nouvelle enquête YouGov, qui met en évidence une forte attente d’actions concrètes à l’égard des grandes entreprises technologiques.
La Commission européenne a infligé le 5 décembre sa première amende à X au titre du Digital Services Act (DSA), d’un montant de 120 millions d’euros, pour manquement à ses obligations de transparence. Le propriétaire de la plateforme, Elon Musk, a réagi en bloquant le compte publicitaire officiel de la Commission.

Selon l’enquête menée en Allemagne, en France, en Espagne, en Italie et en Pologne, entre 60 % et 78 % des répondants estiment que l’UE devrait prendre des mesures supplémentaires si la plateforme ne corrige pas les violations constatées. Parmi ceux favorables à de nouvelles actions, 62 % à 73 % – soit 47 % de l’ensemble des participants – souhaitent une interdiction pure et simple de X dans l’Union.

Pour Nienke Palstra, de l’organisation People vs Big Tech, ces résultats témoignent d’un soutien marqué à l’application rigoureuse du DSA. Le débat porte désormais sur la volonté politique de la Commission et de sa présidente, Ursula von der Leyen, de faire respecter la législation européenne afin de protéger les citoyens contre la désinformation et les abus en ligne.

La controverse s’est intensifiée après l’amende, la plateforme et son assistant d’intelligence artificielle Grok étant accusés d’avoir facilité la diffusion massive d’images deepfake à caractère pornographique, y compris impliquant des mineurs. En France, le parquet a mené une perquisition dans les bureaux parisiens de X dans le cadre d’une enquête sur des contenus pédopornographiques, tandis que 54 eurodéputés ont appelé à une application ferme du droit européen.

Dans ce contexte, huit pays européens ainsi que le Parlement européen examinent également des restrictions visant à limiter l’accès des mineurs aux réseaux sociaux.

Si X ne répond pas à l’amende d’ici le 5 mars, 70 % des personnes interrogées se déclarent favorables à des sanctions : nouvelles amendes, interdiction ou combinaison des deux. Bien qu’une interdiction reste une mesure de dernier recours, l’opinion publique semble prête à voir l’Union adopter une ligne plus ferme, quitte à tendre les relations avec les États-Unis, afin d’affirmer la primauté du droit européen dans l’espace numérique.

The post Να απαγορευτεί το Χ στην ΕΕ; Σχεδόν οι μισοί Ευρωπαίοι λένε «ναι» appeared first on .

Ο δείκτης τιμών και τι ακριβώς μετρά
Για τη σύγκριση των τιμών χρησιμοποιείται ο δείκτης επιπέδου τιμών, ο οποίος συγκρίνει το κόστος του ίδιου «καλαθιού» αλκοολούχων ποτών σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Ο μέσος όρος της ΕΕ ορίζεται στο 100. Αν μια χώρα έχει δείκτη πάνω από το 100, σημαίνει ότι το αλκοόλ είναι ακριβότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ δείκτης κάτω από το 100 υποδηλώνει χαμηλότερες τιμές.

Οι ακριβότερες χώρες για αλκοόλ
Το 2024, η Ισλανδία καταγράφεται ως η ακριβότερη χώρα στην Ευρώπη για αλκοολούχα ποτά. Ένα καλάθι ποτών που κοστίζει 100 ευρώ στον μέσο όρο της ΕΕ, φτάνει τα 285 ευρώ στην Ισλανδία, δηλαδή 185% ακριβότερα. Ακολουθούν η Νορβηγία με 226 ευρώ, η Φινλανδία με 210 ευρώ και η Τουρκία με 203 ευρώ, ενώ πολύ κοντά βρίσκεται και η Ιρλανδία με 198 ευρώ. Οι σκανδιναβικές χώρες κυριαρχούν στις πρώτες θέσεις, με τη Σουηδία στα 146 ευρώ και τη Δανία στα 125 ευρώ, επίσης πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Οι φθηνότερες αγορές στην ΕΕ
Στον αντίποδα, οι χαμηλότερες τιμές αλκοόλ εντοπίζονται στη νότια και κεντρική Ευρώπη. Η Ιταλία είναι η φθηνότερη χώρα, με δείκτη 84, δηλαδή 16% κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Ακολουθούν η Γερμανία με 87 και η Αυστρία με 90. Στην Ισπανία, το ίδιο καλάθι κοστίζει 91 ευρώ. Έτσι, οι τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ εμφανίζουν γενικά φθηνότερο αλκοόλ, με μοναδική εξαίρεση τη Γαλλία, η οποία βρίσκεται οριακά πάνω από τον μέσο όρο με δείκτη 102.

Η ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας
Η Ελλάδα ξεχωρίζει αρνητικά, καθώς συγκαταλέγεται στις ακριβότερες χώρες της ΕΕ για αλκοολούχα ποτά. Με δείκτη τιμών 154, βρίσκεται 54% πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και καταλαμβάνει την τρίτη θέση εντός ΕΕ και την έκτη συνολικά μεταξύ 36 χωρών (ΕΕ, EFTA και υποψήφιες χώρες). Παράλληλα, είναι η ακριβότερη χώρα στη Μεσόγειο, ξεπερνώντας τουριστικούς ανταγωνιστές όπως η Κροατία, η Μάλτα, η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία.

Η υψηλή τιμή αποδίδεται κυρίως στη βαριά φορολογία. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ελληνικών Επιχειρήσεων Οίνων και Αποσταγμάτων, οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης στα αλκοολούχα ποτά είναι κατά 35% υψηλότεροι από τον μέσο όρο της ΕΕ. Τα τελευταία χρόνια, οι φόροι αντιστοιχούν περίπου στο ένα τρίτο της τελικής τιμής ενός ποτού, ενώ μαζί με τον ΦΠΑ φτάνουν να αποτελούν περίπου το 55% της λιανικής τιμής.

Τιμές και αγοραστική δυνατότητα δεν είναι το ίδιο
Σημαντικό είναι ότι οι συγκρίσεις αυτές δεν λαμβάνουν υπόψη το εισόδημα ή τους μισθούς. Όπως επισημαίνουν ειδικοί, άλλο πράγμα είναι η τιμή και άλλο η προσιτότητα του αλκοόλ. Μια χώρα μπορεί να έχει χαμηλές τιμές αλλά και χαμηλά εισοδήματα, γεγονός που καθιστά το αλκοόλ λιγότερο προσιτό, και το αντίστροφο.

Η φορολογία αποτελεί τον βασικό παράγοντα που εξηγεί τις μεγάλες αποκλίσεις, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ευρώπη, όπου οι υψηλοί φόροι εφαρμόζονται ως μέτρο περιορισμού της κατανάλωσης και των κοινωνικών συνεπειών του αλκοόλ. Αντίθετα, στις μεσογειακές χώρες, όπου η κατανάλωση θεωρείται παραδοσιακά πιο ήπια, οι φόροι παραμένουν χαμηλότεροι, με εξαίρεση την Ελλάδα.

Pourquoi le prix de l’alcool varie autant en Europe

Le coût des boissons alcoolisées en Europe peut changer radicalement d’un pays à l’autre, au point de surprendre les voyageurs dès qu’ils franchissent une frontière. Selon Eurostat, les ménages européens consacrent en moyenne 1,5% de leurs dépenses totales à l’alcool, mais cette moyenne masque de profondes disparités nationales.

Un indicateur pour comparer les prix
Pour mesurer ces écarts, Eurostat utilise un indice de niveau des prix basé sur un panier identique de boissons alcoolisées. La moyenne de l’Union européenne est fixée à 100. Un indice supérieur indique des prix plus élevés que la moyenne européenne, tandis qu’un score inférieur signale un alcool meilleur marché.

Le nord de l’Europe en tête des pays les plus chers
En 2024, l’Islande arrive largement en tête du classement. Un panier d’alcool évalué à 100 euros au niveau européen y coûte près de 285 euros. La Norvège, la Finlande et la Turquie suivent avec des niveaux de prix dépassant largement les 200 euros, tandis que l’Irlande se situe à un niveau comparable. Les pays nordiques affichent globalement des prix élevés, la Suède et le Danemark restant également au-dessus de la moyenne de l’UE.

Des prix plus doux au sud et au centre de l’Europe
À l’inverse, l’Italie, l’Allemagne et l’Autriche figurent parmi les pays les plus abordables pour l’achat d’alcool. En Italie, le même panier coûte environ 84 euros, soit bien en dessous de la moyenne européenne. L’Espagne se situe également dans cette catégorie, tandis que la France fait figure d’exception parmi les grandes économies européennes, avec des prix légèrement supérieurs à la moyenne.

La Grèce, un cas à part en Méditerranée
La Grèce se distingue par des prix nettement plus élevés que ceux de ses voisins méditerranéens. Avec un indice de 154, elle figure parmi les pays les plus chers de l’Union européenne et dépasse largement d’autres destinations touristiques du sud de l’Europe. Cette situation s’explique principalement par une fiscalité lourde, marquée par des droits d’accise élevés et une TVA importante, qui représentent plus de la moitié du prix final payé par le consommateur.

Fiscalité, prix et accessibilité
Il est essentiel de rappeler que ces comparaisons ne tiennent pas compte des niveaux de revenus. Un alcool cher dans un pays à hauts salaires peut rester relativement accessible, tandis qu’un alcool moins cher dans un pays à faibles revenus peut peser davantage sur le budget des ménages. En Europe du Nord, la fiscalité élevée vise clairement à limiter la consommation et les dommages liés à l’alcool, alors que dans les pays du Sud, les politiques fiscales sont généralement plus modérées, à quelques exceptions notables près.

The post Πόσο ακριβό είναι το ποτό στην Ευρώπη; Οι μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές αλκοόλ στην ΕΕ appeared first on .

Η θέση του Βελγίου

Στην κατάταξη του 2025, το Βέλγιο καταλαμβάνει την 16η θέση, με συνολική βαθμολογία 1,492/5. Όσο χαμηλότερη είναι η βαθμολογία, τόσο πιο «ειρηνική» θεωρείται μια χώρα.

Η καλή επίδοση του Βελγίου συνδέεται κυρίως με:

• χαμηλά ποσοστά ανθρωποκτονιών και φυλακίσεων,

• χαμηλή ένταση εσωτερικών συγκρούσεων,

• εξαιρετικές σχέσεις με τις γειτονικές χώρες, που βαθμολογούνται με 1/5.

Ο τομέας της γενικής ασφάλειας και προστασίας πολιτών αξιολογείται με 1,6/5, ενώ το μοναδικό σημείο όπου το Βέλγιο εμφανίζει χαμηλότερη επίδοση αφορά την πρόσβαση σε ελαφρά και μικρού διαμετρήματος όπλα, με βαθμολογία 3/5.

Ποιες χώρες βρίσκονται στην κορυφή

Στην πρώτη θέση παραμένει η Ισλανδία, με συνολικό σκορ 1,095, επιβεβαιώνοντας τη μακροχρόνια σταθερότητά της. Ακολουθούν η Ιρλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Αυστρία και η Ελβετία που κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Η Ευρώπη κυριαρχεί στη λίστα, με 14 χώρες στο Top 20, γεγονός που υπογραμμίζει τη συγκριτικά υψηλή ασφάλεια της ηπείρου σε παγκόσμιο επίπεδο. Αναλυτικά το τοπ 20 διαμορφώνεται ως εξής: Ισλανδία, Ιρλανδία, Νέα Ζηλανδία, Αυστρία, Ελβετία, Σιγκαπούρη, Πορτογαλία, Δανία, Σλοβενία, Φινλανδία, Τσεχική Δημοκρατία, Ιαπωνία, Μαλαισία, Καναδάς, Ολλανδία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Αυστραλία, Κροατία, Γερμανία.

Η γενικότερη εικόνα παγκοσμίως

Παρά τις θετικές επιδόσεις ορισμένων χωρών, ο Παγκόσμιος Δείκτης Ειρήνης καταγράφει συνεχή επιδείνωση της παγκόσμιας ειρήνης. Όπως σημειώνεται στην έκθεση, ο κόσμος εισέρχεται σε μια περίοδο «Μεγάλου Κατακερματισμού», με:

• αύξηση των θανάτων από συγκρούσεις,

• εντεινόμενες γεωπολιτικές εντάσεις,

• ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων και άνοδο ασύμμετρων μορφών πολέμου.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο δείκτης αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει του 2026.

Μια σύντομη ματιά στην Ελλάδα

Η Ελλάδα κατατάσσεται στην 45η θέση παγκοσμίως, με συνολικό σκορ 1,76, χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η εικόνα της χώρας είναι σύνθετη: παρουσιάζει χαμηλά επίπεδα βίαιου εγκλήματος και ανθρωποκτονιών, καθώς και περιορισμένη ένταση εσωτερικών συγκρούσεων, ωστόσο η κατάταξή της επηρεάζεται από υψηλότερο βαθμό στρατιωτικοποίησης, αυξημένες εισαγωγές οπλικών συστημάτων και τις γεωπολιτικές ιδιαιτερότητες της περιοχής. Παρά ταύτα, η Ελλάδα παραμένει μια χώρα με σχετική εσωτερική ασφάλεια, σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό διεθνές περιβάλλον.

La Belgique parmi les pays les plus sûrs du monde

Ce que révèle l’Indice mondial de la paix 2025 dans un contexte international sous tension

Dans un monde marqué par une multiplication des crises et des tensions géopolitiques, la Belgique figure à nouveau parmi les pays les plus sûrs de la planète, selon l’édition 2025 de l’Indice mondial de la paix (Global Peace Index). Ce classement international analyse le niveau de paix et de stabilité à partir de critères liés à la sécurité, aux conflits et à la militarisation.

Une position solide pour la Belgique

La Belgique se classe 16e sur 163 pays, avec un score global de 1,492. Cette performance repose notamment sur la stabilité intérieure, la faible criminalité violente et la qualité des relations diplomatiques avec les pays voisins, considérées comme excellentes par les experts du GPI.

Si les indicateurs liés à la sécurité publique placent la Belgique dans une position favorable, certains aspects – comme la disponibilité des armes légères – nuancent légèrement le tableau, sans remettre en cause son statut de pays globalement sûr.

Une Europe largement représentée

Le classement 2025 confirme la domination européenne dans le haut du tableau. L’Islande conserve la première place, suivie par l’Irlande, la Nouvelle-Zélande, l’Autriche et la Suisse. Au total, 14 pays européens figurent dans le Top 20, illustrant le contraste entre la relative stabilité du continent et l’instabilité croissante observée ailleurs dans le monde.

Un climat mondial en dégradation

Malgré ces résultats positifs, l’Indice mondial de la paix souligne une dégradation continue de la paix mondiale. L’augmentation des conflits armés, la polarisation géopolitique et l’affirmation de puissances régionales redessinent en profondeur l’ordre international, faisant planer un risque accru de nouvelles crises à moyen terme.

La Grèce : une situation contrastée

Dans ce contexte, la Grèce se situe au 45e rang mondial. Le pays bénéficie d’un faible niveau de criminalité violente et d’une stabilité institutionnelle relative, mais son classement est influencé par un niveau élevé de militarisation, lié à son environnement géopolitique et à ses dépenses de défense. La Grèce demeure néanmoins un État sûr au quotidien, confronté à des enjeux de sécurité plus larges à l’échelle régionale.

The post To Βέλγιο ανάμεσα στις 20 πιο ασφαλείς χώρες του κόσμου appeared first on .

Τα υψηλότερα ποσοστά εγκατάλειψης καταγράφηκαν στις Κάτω Χώρες (32,2%), τη Δανία (27,1%), το Λουξεμβούργο (24,8%) και την Εσθονία (24,4%). Στον αντίποδα, τις χαμηλότερες επιδόσεις παρουσίασαν η Ρουμανία (1,5%), η Ελλάδα (2,2%) και η Βουλγαρία (3,5%), με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται σταθερά μεταξύ των χωρών με τα μικρότερα ποσοστά πρόωρης εγκατάλειψης εκπαίδευσης στην ΕΕ.

Σε όλα τα επίπεδα εκπαίδευσης –χαμηλό, μεσαίο και υψηλό– ο συχνότερος λόγος διακοπής σπουδών ήταν ότι το πρόγραμμα δεν ανταποκρινόταν στις προσδοκίες ή κρίθηκε υπερβολικά δύσκολο, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 42,6% όσων εγκατέλειψαν. Ακολούθησαν οι οικογενειακοί ή προσωπικοί λόγοι (18,5%) και η προτίμηση για εργασία (13,8%), ενώ μόνο το 5,3% ανέφερε τα οικονομικά ως κύρια αιτία διακοπής.

Οι λόγοι που σχετίζονται άμεσα με το ίδιο το πρόγραμμα σπουδών διαφοροποιούνται σημαντικά ανά επίπεδο εκπαίδευσης. Αντιστοιχούν στο 28,7% στις χαμηλότερες βαθμίδες, στο 35,9% στη μεσαία εκπαίδευση και φτάνουν στο 50,2% στην ανώτατη εκπαίδευση, όπου οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες είναι υψηλότερες.

Αντίθετα, λόγοι που σχετίζονται με προβλήματα υγείας ή αναπηρία εμφανίζονται συχνότερα στα χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης, με ποσοστό 11,1%, έναντι 9,8% στη μεσαία και 5,6% στην ανώτατη εκπαίδευση. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν και οι οικογενειακοί ή προσωπικοί λόγοι, οι οποίοι μειώνονται όσο αυξάνεται το επίπεδο σπουδών, από 24,6% στο χαμηλό επίπεδο σε 21,8% στο μεσαίο και 15,0% στο υψηλό. Το ίδιο μοτίβο καταγράφεται και στην προτίμηση για εργασία, με ποσοστά 17,7%, 15,7% και 11,9% αντίστοιχα.

Η εγκατάλειψη για οικονομικούς λόγους εμφανίζεται συχνότερα στην ανώτατη εκπαίδευση (5,7%) σε σύγκριση με τη μεσαία (4,8%), χωρίς ωστόσο να αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα σε κανένα επίπεδο.

Η ανάλυση κατατάσσει τις χώρες της ΕΕ σε πέντε διακριτές ομάδες. Η Ελλάδα εντάσσεται στη δεύτερη ομάδα, μαζί με τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Ιταλία, την Κύπρο, τη Λετονία, τη Λιθουανία και την Πολωνία. Πρόκειται για χώρες με χαμηλό συνολικό ποσοστό εγκατάλειψης, όπου περίπου τα δύο τρίτα όσων διακόπτουν σπουδές το κάνουν στην ανώτατη εκπαίδευση, με εξαίρεση την Ιταλία και τη Βουλγαρία. Σε αυτή την ομάδα, το ποσοστό των νέων που δεν εργάζονται ούτε σπουδάζουν (NEET) είναι υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, τόσο για όσους εγκατέλειψαν την εκπαίδευση όσο και για όσους δεν την εγκατέλειψαν, ενώ η συμμετοχή σε εκπαίδευση και αγορά εργασίας παραμένει σχετικά χαμηλή.

Το Βέλγιο ανήκει στην τρίτη ομάδα χωρών, μαζί με την Ιρλανδία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, τη Σλοβενία, τη Σλοβακία και τη Σουηδία. Η ομάδα αυτή χαρακτηρίζεται από υψηλό ποσοστό εγκατάλειψης στην ανώτατη εκπαίδευση, με βασική αιτία προβλήματα που σχετίζονται με το ίδιο το πρόγραμμα σπουδών. Στις χώρες αυτές, οι οικονομικοί λόγοι και η προτίμηση για εργασία αναφέρονται σπανιότερα, ενώ το ποσοστό NEET τόσο για όσους εγκατέλειψαν όσο και για όσους παρέμειναν στην εκπαίδευση είναι χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, με εξαίρεση τη Γαλλία και τη Σλοβακία.

Près d’un jeune sur sept dans l’Union européenne a quitté au moins une fois l’enseignement ou la formation formelle au cours de sa vie. D’après les données collectées en 2024, 14,2% des personnes âgées de 15 à 34 ans dans l’UE déclarent avoir interrompu un parcours éducatif ou de formation.

Les taux de décrochage les plus élevés ont été observés aux Pays-Bas (32,2%), au Danemark (27,1%), au Luxembourg (24,8%) et en Estonie (24,4%). À l’inverse, les niveaux les plus faibles ont été enregistrés en Roumanie (1,5%), en Grèce (2,2%) et en Bulgarie (3,5%), la Grèce figurant parmi les pays affichant les taux de décrochage les plus bas au sein de l’Union.

Tous niveaux d’enseignement confondus, la principale raison invoquée pour l’abandon d’un programme est liée au contenu même des études, jugé trop difficile ou ne répondant pas aux attentes, une situation mentionnée par 42,6% des personnes concernées. Les raisons familiales ou personnelles arrivent en deuxième position avec 18,5%, suivies par la préférence pour l’entrée sur le marché du travail (13,8%), tandis que les difficultés financières ne représentent que 5,3% des motifs principaux.

L’importance des raisons liées au programme augmente avec le niveau d’études. Elles concernent 28,7% des abandons au niveau d’éducation faible, 35,9% au niveau intermédiaire et atteignent 50,2% dans l’enseignement supérieur.

À l’inverse, les raisons liées à une maladie ou un handicap sont plus fréquentes aux niveaux d’éducation les plus bas, avec 11,1%, contre 9,8% au niveau intermédiaire et 5,6% au niveau supérieur. Les raisons familiales ou personnelles suivent la même tendance décroissante, passant de 24,6% au niveau faible à 21,8% au niveau intermédiaire et 15,0% au niveau élevé. La préférence pour le travail diminue également avec le niveau d’études, de 17,7% à 11,9%.

Les abandons pour raisons financières sont légèrement plus fréquents dans l’enseignement supérieur (5,7%) que dans l’enseignement intermédiaire (4,8%), sans toutefois constituer un facteur dominant.

L’analyse distingue cinq groupes de pays. La Grèce fait partie du deuxième groupe, aux côtés de la Bulgarie, de la Croatie, de l’Italie, de Chypre, de la Lettonie, de la Lituanie et de la Pologne. Ces pays se caractérisent par un faible taux global de décrochage, la majorité des abandons concernant l’enseignement supérieur. Dans ce groupe, le taux de jeunes NEET est supérieur à la moyenne européenne, tant chez les personnes ayant quitté l’éducation que chez celles qui y sont restées, tandis que la participation simultanée à l’éducation et au marché du travail demeure relativement faible.

Le Belgique appartient au troisième groupe, avec l’Irlande, la France, le Luxembourg, la Slovénie, la Slovaquie et la Suède. Ce groupe présente la plus forte proportion d’abandons dans l’enseignement supérieur, principalement liés à des difficultés ou à une inadéquation du programme. Les raisons financières et la préférence pour le travail y sont peu citées, et le taux de NEET y est inférieur à la moyenne de l’UE, aussi bien pour les personnes ayant quitté l’éducation que pour celles qui ne l’ont pas fait, à l’exception de la France et de la Slovaquie.

The post Πρόωρη εγκατάλειψη σπουδών στην ΕΕ: μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ χωρών appeared first on .