Η υπόθεση ξεκίνησε από διαμάχη μεταξύ ιδιοκτήτη και της Περιφέρειας Βρυξελλών, όταν ο πρώτος τιμωρήθηκε με πρόστιμο για διάκριση λόγω οικονομικών μέσων, επειδή απέρριψε αίτηση ζευγαριού που δεν πληρούσε το συγκεκριμένο εισοδηματικό κριτήριο. Η απόφαση του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου έρχεται τώρα να δώσει νομική σαφήνεια, κρίνοντας ότι ένας τέτοιος έλεγχος αποτελεί θεμιτό και αναλογικό μέτρο.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η πρακτική σύμφωνα με την οποία το κόστος στέγασης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ένα τρίτο του εισοδήματος έχει καθιερωθεί ως βασικός κανόνας για τη διασφάλιση της οικονομικής σταθερότητας του ενοικιαστή. Οι ιδιοκτήτες μπορούν επίσης να ζητούν στοιχεία για τη συνολική οικονομική κατάσταση του υποψηφίου, ώστε να εκτιμήσουν αν μπορεί να ανταποκριθεί όχι μόνο στο ενοίκιο αλλά και σε άλλες υποχρεώσεις.

Η Ένωση Ιδιοκτητών (SNPC-NEMS) χαιρέτισε την απόφαση, τονίζοντας ότι ενισχύει το δικαίωμα των ιδιοκτητών να επιλέγουν ενοικιαστές με βάση αντικειμενικά κριτήρια και να διασφαλίζουν βιώσιμες μισθωτικές σχέσεις.

Ωστόσο, από την πλευρά των ενοικιαστών εκφράζονται έντονες ανησυχίες. Οργανώσεις επισημαίνουν ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι ο έλεγχος, αλλά η αναντιστοιχία μεταξύ ενοικίων και αγοραστικής δύναμης. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, περισσότερο από το 50% των ενοικιαστών στον ιδιωτικό τομέα δαπανά πάνω από το ένα τρίτο του εισοδήματός του για στέγαση, γεγονός που καθιστά το συγκεκριμένο κριτήριο δύσκολα εφαρμόσιμο για μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

Η κατάσταση επιβαρύνεται περαιτέρω από τη συνεχή αύξηση του κόστους ζωής τα τελευταία χρόνια, με τα ενοίκια να ακολουθούν ανοδική πορεία μετά την πανδημία, την ενεργειακή κρίση και τις διεθνείς οικονομικές πιέσεις. Στις Βρυξέλλες, ήδη από το 2020, τα νοικοκυριά δαπανούσαν κατά μέσο όρο το 35% του προϋπολογισμού τους για στέγαση, ποσοστό που έκτοτε έχει αυξηθεί.

Οι εκπρόσωποι των ενοικιαστών προειδοποιούν ότι η νέα αυτή πραγματικότητα μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη περισσότερες απορρίψεις αιτήσεων, ιδιαίτερα για όσους έχουν χαμηλότερα εισοδήματα και δεν έχουν πρόσβαση σε αγορά κατοικίας ή σε κοινωνική στέγη, η οποία ήδη αντιμετωπίζει κορεσμό.

Παράλληλα, τα πρόσφατα μέτρα ελέγχου των ενοικίων στις Βρυξέλλες, που τέθηκαν σε ισχύ το 2025, θεωρούνται ένα πρώτο βήμα προς την εξισορρόπηση της αγοράς, καθώς περιορίζουν τις υπερβολικές αυξήσεις. Ωστόσο, η νέα απόφαση ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη συζήτηση για την πρόσβαση σε προσιτή κατοικία και τα όρια μεταξύ οικονομικής ασφάλειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Belgique : les propriétaires peuvent désormais exiger un revenu équivalant à trois fois le loyer
Une décision du Conseil d’État qui suscite un débat sur l’accès au logement

Le marché locatif belge connaît un tournant important après une décision du Conseil d’État autorisant explicitement les propriétaires à vérifier si les candidats locataires disposent d’un revenu suffisant, pouvant aller jusqu’à trois fois le montant du loyer.

Cette décision fait suite à un litige opposant un propriétaire à la Région bruxelloise. Sanctionné initialement pour discrimination fondée sur les moyens financiers après avoir refusé un dossier jugé insuffisant, le bailleur a finalement obtenu gain de cause. Le Conseil d’État a estimé que cette exigence repose sur un critère objectif lié à la solvabilité et ne constitue pas en soi une discrimination.

Dans son analyse, la juridiction souligne qu’une règle largement admise veut que les dépenses de logement ne dépassent pas un tiers des revenus du ménage. Dans cette optique, demander des garanties financières apparaît comme un moyen légitime d’assurer la stabilité d’un contrat de location et de prévenir les risques d’impayés.

Du côté des propriétaires, cette décision est perçue comme une clarification attendue. Les organisations représentatives saluent un cadre juridique plus sécurisé, permettant de sélectionner les locataires sur base de critères financiers jugés pertinents.

En revanche, les associations de locataires alertent sur les conséquences concrètes d’une telle mesure. Elles rappellent que la problématique principale réside dans le décalage croissant entre le niveau des loyers et les revenus des ménages. Une part importante de la population consacre déjà une portion élevée de ses ressources au logement, rendant difficile le respect de ce seuil.

L’évolution récente du coût de la vie, marquée par des crises successives, a accentué cette pression. À Bruxelles notamment, le poids des dépenses liées au logement s’est alourdi, réduisant encore la marge de manœuvre des ménages.

Dans ce contexte, la crainte est que cette décision entraîne une sélection plus stricte des candidats, excluant davantage de personnes du marché locatif privé. Une situation d’autant plus préoccupante que l’accès à la propriété reste limité pour de nombreux ménages, tandis que le logement social est déjà saturé.

Si les mécanismes d’encadrement des loyers introduits récemment constituent une tentative de régulation, ils ne suffisent pas à résoudre l’ensemble des déséquilibres. La décision du Conseil d’État relance ainsi le débat sur la nécessité de concilier sécurité pour les bailleurs et accès équitable au logement.

The post «Κακά νέα για τους ενοικιαστές»: Νέα απόφαση για τα ενοίκια αλλάζει τα δεδομένα στη στέγαση appeared first on .

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το 2024, ένα νέο μισθωτήριο στις Βρυξέλλες κοστίζει κατά μέσο όρο 18% περισσότερο από τη Φλάνδρα και 31% περισσότερο από τη Βαλλονία. Ακόμη και σε σύγκριση με άλλες μεγάλες πόλεις όπως η Αμβέρσα και η Γάνδη, τα ενοίκια στην πρωτεύουσα είναι περίπου 8% υψηλότερα, ενώ σε σχέση με τη Λιέγη η διαφορά φτάνει το 23%.

Πέρα όμως από τις ήδη υψηλές τιμές, μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί η μακροχρόνια τάση. Από το 2011 έως το 2024, τα ενοίκια αυξήθηκαν με ταχύτερο ρυθμό από τον πληθωρισμό, ενισχύοντας την οικονομική πίεση στα νοικοκυριά. Παράλληλα, οι αυξήσεις είναι πιο έντονες στο κέντρο της πόλης σε σχέση με την περιφέρεια, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη τη διαβίωση στην καρδιά των Βρυξελλών.

Στον τομέα της αγοράς ακινήτων, οι Βρυξέλλες παραμένουν η ακριβότερη περιφέρεια της χώρας, με τη μέση τιμή κατοικίας να φτάνει περίπου τις 505.000 ευρώ, έναντι 330.000 ευρώ στη Φλάνδρα και 200.000 ευρώ στη Βαλλονία. Για τα διαμερίσματα, οι διαφορές είναι μικρότερες, αλλά η πρωτεύουσα εξακολουθεί να προηγείται.

Ωστόσο, η εικόνα διαφοροποιείται αν εξεταστεί η εξέλιξη των τιμών τα τελευταία χρόνια. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις καταγράφονται σε πόλεις της Φλάνδρας, όπως η Γάνδη και η Αμβέρσα, γεγονός που δείχνει ότι η άνοδος των τιμών δεν περιορίζεται μόνο στη βελγική πρωτεύουσα.

Η μελέτη επισημαίνει ότι ο καθοριστικός παράγοντας για τις τιμές δεν είναι τόσο τα διοικητικά όρια, όσο το επίπεδο αστικοποίησης. Περιοχές με έντονη αστική ανάπτυξη, ανεξαρτήτως περιφέρειας, τείνουν να εμφανίζουν υψηλότερες τιμές, προσεγγίζοντας το επίπεδο των Βρυξελλών.

Bruxelles : des loyers en hausse plus rapide que l’inflation
La capitale reste le marché locatif le plus cher du pays, sous l’effet d’une forte pression urbaine

Le marché locatif bruxellois continue de se distinguer par une progression soutenue des prix, dépassant celle du coût de la vie sur le long terme. Une analyse publiée par l’Institut Bruxellois de Statistique et d’Analyse met en évidence l’évolution du secteur immobilier entre 2010 et 2024, confirmant le rôle central de Bruxelles dans le paysage belge.

Aujourd’hui, louer un logement dans la capitale implique un budget nettement plus élevé que dans le reste du pays. Les nouveaux baux y sont en moyenne plus chers qu’en Flandre et en Wallonie, avec des écarts significatifs également par rapport à d’autres grandes villes comme Antwerp ou Ghent. La différence est encore plus marquée face à Liège.

Mais au-delà du niveau des prix, c’est leur rythme d’augmentation qui retient l’attention. Depuis plus d’une décennie, les loyers progressent plus rapidement que l’inflation, accentuant la pression financière sur les habitants. Cette tendance est particulièrement visible dans les zones centrales, où la demande reste très forte.

Du côté de l’achat, Bruxelles conserve sa position de région la plus onéreuse, même si la croissance des prix y a été plus modérée que dans certaines villes flamandes. Des centres urbains comme Gand ou Anvers ont enregistré des hausses plus marquées ces dernières années.

Selon l’étude, ces écarts s’expliquent avant tout par le degré d’urbanisation. Les zones densément peuplées et dynamiques, quel que soit leur emplacement en Belgique, affichent des niveaux de prix comparables. La structure urbaine apparaît ainsi comme le facteur clé pour comprendre les différences observées sur le marché immobilier.

The post Τα ενοίκια στις Βρυξέλλες αυξάνονται ταχύτερα από το κόστος ζωής appeared first on .

Τα τελευταία χρόνια, η στέγαση έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο πιεστικά κοινωνικά προβλήματα της Ευρώπης. Οι τιμές των κατοικιών και τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί, καθιστώντας ολοένα δυσκολότερο για τους πολίτες να βρουν ένα σπίτι που να μπορούν να αντέξουν οικονομικά. Το φαινόμενο πλήττει ιδιαίτερα τους νέους, οι οποίοι μένουν με τους γονείς τους για περισσότερο χρόνο προτού καταφέρουν να ανεξαρτητοποιηθούν.

Απέναντι σε αυτή την κρίση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διόρισε τον πρώτο Επίτροπο για την Ενέργεια και τη Στέγαση, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δημιούργησε ειδική επιτροπή για τη στεγαστική κρίση, με στόχο τη διαμόρφωση πολιτικών που θα εξασφαλίσουν αξιοπρεπή, βιώσιμη και προσιτή στέγαση για όλους.

Το κόστος στέγασης και η πραγματικότητα των αριθμών

Η προσβασιμότητα στη στέγη μετριέται, μεταξύ άλλων, μέσω του δείκτη κόστους στέγασης προς εισόδημα: όταν οι δαπάνες για το σπίτι ξεπερνούν το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, θεωρείται ότι το νοικοκυριό αντιμετωπίζει πρόβλημα στέγασης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2024, 9,8% των νοικοκυριών στις ευρωπαϊκές πόλεις και 6,3% στις αγροτικές περιοχές δαπανούσαν πάνω από αυτό το όριο. Η κατάσταση διαφέρει ωστόσο πολύ ανά χώρα: 29% των κατοίκων πόλεων στην Ελλάδα ξόδευαν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για στέγη, ποσοστό που αποτελεί το υψηλότερο στην ΕΕ, ενώ στην Κύπρο το αντίστοιχο ποσοστό ήταν μόλις 2,3%.

Συνολικά, το 35,5% του εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών πήγαινε σε στεγαστικές δαπάνες το 2024 — η μεγαλύτερη αναλογία στην Ευρώπη.

Αύξηση τιμών και ενοικίων σε όλη την Ευρώπη

Από το 2015 έως το 2024, οι τιμές κατοικιών στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 53%. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις παρατηρήθηκαν στην Ουγγαρία (+209,5%), στη Λιθουανία (+135%) και στην Πορτογαλία (+124,4%).

Ταυτόχρονα, τα ενοίκια αυξήθηκαν επίσης αισθητά. Από το 2010 έως το πρώτο τρίμηνο του 2025, οι τιμές ενοικίων σημείωσαν μέση αύξηση 27,8% σε ολόκληρη την ΕΕ. Το φαινόμενο αυτό ήταν καθολικό, με μόνη εξαίρεση την Ελλάδα, όπου τα ενοίκια μειώθηκαν κατά 11%. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις σημειώθηκαν στην Εσθονία (+220%), τη Λιθουανία (+184%), την Ουγγαρία (+124%) και την Ιρλανδία (+115%).

Ένας από τους λόγους πίσω από αυτή την άνοδο είναι η επέκταση των βραχυχρόνιων μισθώσεων (όπως μέσω Airbnb), που περιορίζουν τη διαθεσιμότητα κατοικιών στην αγορά μακροχρόνιας ενοικίασης.

Η έλλειψη κατοικιών και οι αιτίες της κρίσης

Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων εντοπίζει ως βασικό παράγοντα της κρίσης την περιορισμένη προσφορά κατοικιών. Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 οδήγησε σε δραστική μείωση των επενδύσεων σε νέες οικοδομές, ενώ η πανδημία του COVID-19 επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση.

Οι οικοδομικές άδειες για κατοικίες έχουν μειωθεί πάνω από 20% από το 2021, προκαλώντας σοβαρή ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης. Όταν οι νέες κατοικίες δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες, οι τιμές αναπόφευκτα αυξάνονται.

Πώς ζουν σήμερα οι Ευρωπαίοι

Παρά τις αυξήσεις, η πλειονότητα των Ευρωπαίων εξακολουθεί να ζει σε ιδιόκτητες κατοικίες. Κατά μέσο όρο, κάθε πολίτης έχει 1,7 δωμάτια στη διάθεσή του, ενώ τα νοικοκυριά αποτελούνται από 2,3 άτομα. Ωστόσο, 17% των Ευρωπαίων ζουν σε υπερπλήρη σπίτια, όπου δεν υπάρχει επαρκής χώρος για όλους τους ενοίκους.

Αντίθετα, το 33% ζει σε κατοικίες με περισσότερο χώρο από τον αναγκαίο, γεγονός που δείχνει και τις ανισότητες στην κατανομή της στέγης ανάμεσα στις διάφορες κοινωνικές ομάδες.

Οι νέοι και η καθυστερημένη ανεξαρτητοποίηση

Οι νέοι Ευρωπαίοι είναι από τους πλέον πληττόμενους. Το υψηλό κόστος στέγασης επηρεάζει την ηλικία στην οποία φεύγουν από το πατρικό τους σπίτι, καθώς και την έναρξη της αυτόνομης ζωής τους.

Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2024 η μέση ηλικία ανεξαρτητοποίησης στην ΕΕ ήταν 26,2 έτη, με μεγάλες αποκλίσεις ανά χώρα: 21,4 έτη στη Φινλανδία και 31,3 έτη στην Κροατία. Εκτός από το κόστος στέγασης, ρόλο παίζουν παράγοντες όπως η εργασιακή αστάθεια, η οικονομική κατάσταση, αλλά και οι πολιτισμικές συνήθειες.

Οι πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήδη από το 2021, ζήτησε από τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν το δικαίωμα στην αξιοπρεπή στέγαση ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα που πρέπει να προστατεύεται νομικά. Κάθε πολίτης, σύμφωνα με το ψήφισμα, πρέπει να έχει πρόσβαση σε ασφαλή, υγιεινή και επαρκώς εξοπλισμένη κατοικία, με πόσιμο νερό, αποχέτευση και αξιόπιστη ενέργεια.

Μετά την επανεκλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην προεδρία της Επιτροπής τον Ιούλιο του 2024, η στέγαση τέθηκε ανάμεσα στις προτεραιότητες της νέας θητείας. Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύστησε ειδική επιτροπή για τη στεγαστική κρίση, με αποστολή να αναλύσει τις αιτίες και να προτείνει λύσεις. Η αρχική της εντολή ενός έτους παρατάθηκε έως τις 30 Ιουλίου 2026.

Τον Μάρτιο του 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ανακοίνωσαν επενδύσεις ύψους 10 δισεκατομμυρίων ευρώ για τα επόμενα δύο χρόνια, με στόχο την προώθηση της προσιτής και βιώσιμης στέγασης. Ο Δαν Γιέργκενσεν, πρώτος επίτροπος της ΕΕ για τη στέγαση, ξεκίνησε δημόσια διαβούλευση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για τη διαμόρφωση ενός Ευρωπαϊκού Σχεδίου Προσιτής Κατοικίας.

Τέλος, τον Σεπτέμβριο του 2025, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε νέους κανόνες για τα κονδύλια συνοχής και κοινωνικής πολιτικής, επιτρέποντας να κατευθύνονται σε έργα προσιτής και βιώσιμης κατοικίας. Οι ευρωβουλευτές κάλεσαν μάλιστα τα κράτη μέλη να διπλασιάσουν τουλάχιστον τις εθνικές τους δαπάνες για στέγαση, χαρακτηρίζοντας τη στεγαστική κρίση «σοβαρή απειλή για την κοινωνική συνοχή της Ευρώπης».

Ένα ευρωπαϊκό στοίχημα με κοινωνικό αντίκτυπο

Η κρίση της στέγης δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα. Αγγίζει την καθημερινότητα, την οικογενειακή ζωή και την κοινωνική σταθερότητα. Οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, από τη δημιουργία θεσμικών οργάνων έως τις επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ, στοχεύουν όχι μόνο στην κατασκευή νέων κατοικιών, αλλά και στην επαναφορά του δικαιώματος σε μια αξιοπρεπή, βιώσιμη και προσιτή στέγη για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες.

The post Στεγαστική κρίση στην Ευρώπη: Πώς έφτασαν τα ενοίκια και οι τιμές στα ύψη και τι κάνει η ΕΕ για να τη λύσει appeared first on .

Οι ιδιοκτήτες δεν θα επιτρέπεται πλέον να χρεώνουν «υπερβολικά» ενοίκια.

Από τον Δεκέμβριο του 2022, οι ιδιοκτήτες υποχρεούνται να δηλώνουν το ενοίκιο αναφοράς ή ένα περιθώριο γύρω από αυτήν την τιμή σε κάθε μίσθωση. Η τιμή αναφοράς αναθεωρείται κάθε χρόνο από την περιφέρεια.

Στις αρχές Απριλίου, το κοινοβούλιο των Βρυξελλών ενέκρινε έναν κανονισμό που αυστηροποιεί τους κανόνες. Υπό ορισμένες συνθήκες, οι ιδιοκτήτες που εξακολουθούν να χρεώνουν πολύ υψηλό ενοίκιο κινδυνεύουν να δουν τους ενοικιαστές να μπορούν να ζητήσουν αναθεώρηση του ενοικίου.

Υπάρχουν, ωστόσο, εξαιρέσεις. Επιπλέον χαρακτηριστικά του ακινήτου ή του περιβάλλοντος χώρου μπορούν να δικαιολογήσουν υψηλότερο ενοίκιο. Αντίθετα, το ενοίκιο μπορεί να θεωρηθεί υπερβολικό εάν το ακίνητο έχει ποιοτικά ελαττώματα, ακόμη και αν αυτό είναι λιγότερο από 20% πάνω από το όριο αναφοράς.

Καθίσταται υποχρεωτική η βαθμολογία επισκευής για ηλεκτρικές συσκευές 

Το Βέλγιο γίνεται η δεύτερη χώρα της ΕΕ που εισάγει έναν δείκτη επισκευής. Από τις 2 Μαΐου, συσκευές όπως πλυντήρια πιάτων, σκούπες, καθαριστικά υψηλής πίεσης, χλοοκοπτικά και φορητοί υπολογιστές θα πρέπει να αναφέρουν μια βαθμολογία που να υποδεικνύει πόσο εύκολη είναι η επισκευή τους. Η βαθμολογία κυμαίνεται από 1 έως 10.

Κατά τον υπολογισμό αυτής της βαθμολογίας αξιολογούνται διάφορα κριτήρια. Αυτά περιλαμβάνουν τη διαθεσιμότητα τεχνικών πληροφοριών επισκευής και εγχειριδίων συντήρησης. Λαμβάνονται επίσης υπόψη η ευκολία αποσυναρμολόγησης και η διαθεσιμότητα και ο χρόνος παράδοσης των ανταλλακτικών. Επιπλέον, λαμβάνεται υπόψη η αναλογία μεταξύ της τιμής των ανταλλακτικών και αυτής μιας νέας συσκευής.

Το μέτρο αποτελεί μέρος του σχεδίου δράσης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την κυκλική οικονομία.

Για να καθοδηγήσει τους καταναλωτές, στην πλατφόρμα herstelmij.be, το κέντρο εξειδίκευσης Repair&Share συγκεντρώνει περισσότερους από 1.200 ηλεκτρολόγους, από ανεξάρτητους τεχνικούς έως Repair Cafés και καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών.

Οι αρχές αποκτούν κεντρικό σημείο επαφής για την ψηφιακή ασφάλεια

Από την 1η Μαΐου, το Φλαμανδικό Κέντρο Ψηφιακής Ασφάλειας (VCDV) θα γίνει το κεντρικό σημείο επαφής για την ψηφιακή ασφάλεια στη Φλάνδρα. Στεγασμένο στο Digitaal Vlaanderen, το κέντρο θα ανταποκρίνεται ενεργά σε περιστατικά και θα συντονίζει την εμπειρογνωμοσύνη και τις υπηρεσίες για τις φλαμανδικές και τοπικές αρχές.

Το VCDV υποστηρίζει όλους τους εργαζόμενους στην κυβερνητική διοίκηση που ασχολούνται με την ψηφιακή ασφάλεια. Αυτό συνεπάγεται στενή συνεργασία με το Κέντρο Κυβερνοασφάλειας του Βελγίου, τις αστυνομικές δυνάμεις, τα ακαδημαϊκά ιδρύματα και τους ιδιώτες εμπειρογνώμονες.

Επιπλέον, το κέντρο αναπτύσσει μια στρατηγική για την ψηφιακή ασφάλεια και ένα πλαίσιο πολιτικής για την εφαρμογή αυτής της στρατηγικής, όπως δήλωσε νωρίτερα φέτος ο Φλαμανδός πρωθυπουργός Matthias Diependaele (Φλαμανδός εθνικιστής, N-VA).

The post Τι αλλαγές έφερε ο Μάιος στην καθημερινότητα των Βέλγων; appeared first on .

Βρυξέλλες, η πιο ακριβή φοιτητική πόλη

Αυτός ο πίνακας δίνει μια ένδειξη των μηνιαίων ενοικίων -χωρίς χρεώσεις- ανά τύπο δωματίου στις δέκα κύριες φοιτητικές πόλεις στο Βέλγιο.

Κατά μέσο όρο, ένα φοιτητικό δωμάτιο κοστίζει λίγο πάνω από 475 € για Βέλγους φοιτητές. Όμως αυτή η τάση αυξάνεται κατακόρυφα στις Βρυξέλλες αφού φτάνει τα 551,25 ευρώ κατά μέσο όρο. Συνολικά, ένας φοιτητής που μένει στην πρωτεύουσα θα πληρώσει επομένως 75 ευρώ περισσότερα απ” ότι αλλού. Η Catherine Van Doninck, project manager της Stadum, εξηγεί αυτό το φαινόμενο. «Υποψιαζόμαστε ότι οι τιμές στις Βρυξέλλες είναι υψηλότερες λόγω μεγαλύτερης έλλειψης από ό,τι αλλού στη χώρα». «Επιπλέον, υπάρχουν πολλοί ξένοι φοιτητές με μεγαλύτερους προϋπολογισμούς και η πρωτεύουσα υπόκειται σε αυστηρότερους κανονισμούς».

Υψηλότερο το κόστος 

Για να είναι πλήρης η έρευνα, πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι χρεώσεις. Στις Βρυξέλλες, είναι υψηλότερες από ό,τι στις άλλες δύο περιφέρειες. Κατά συνέπεια, αυτό αυξάνει τον λογαριασμό όταν είναι απαραίτητο να γίνει η μηνιαία σούμα.

Αυτός ο παρακάτω πίνακας δείχνει έναν μέσο όρο μεταξύ ενοικίων και χρεώσεων:

Τέλος, αυτά τα τελευταία στοιχεία αφορούν τη γενική αύξηση κατά την τελευταία πενταετία στο Βέλγιο. Αυτή η αύξηση της τάξης του 21% είναι συγκρίσιμη με τον πληθωρισμό που καταγράφηκε την ίδια περίοδο (20,6%). Αυτές οι τιμές περιλαμβάνουν όλα τα πρόσθετα έξοδα, όπως νερό, ρεύμα και ίντερνετ. Και είναι ακριβώς αυτά τα κόστη που έχουν αυξηθεί περισσότερο, από 70 ευρώ το μήνα κατά μέσο όρο το 2020 σε περίπου εκατό ευρώ φέτος.

2020: 475 €
2021: 485 €
2022: 520 €
2023: 565 €
2024: 575 €

Δυστυχώς για τους φοιτητές, αυτές οι τιμές δεν είναι πιθανό να πέσουν πολύ. «Βλέπουμε ότι οι μέσες τιμές στο Βέλγιο ακολουθούν τον πληθωρισμό των τελευταίων ετών. Στις Βρυξέλλες, οι τιμές αυξήθηκαν απότομα. Τόσο το καθαρό ενοίκιο όσο και οι χρεώσεις είναι υψηλότερα. Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε και να το εκθέτουμε αυτό κάθε χρόνο», καταλήγει η έρευνα.

Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτή η μελέτη είναι μερική. Δίνει τις κύριες τάσεις στον κλάδο. Από την άλλη πλευρά, μια άλλη πιο εκτενής θα δημοσιευτεί την άνοιξη του 2025.

The post Βρυξέλλες, η πιο ακριβή φοιτητική πόλη στο Βέλγιο: «Έλλειψη και περισσότεροι ξένοι σπουδαστές» appeared first on .

Οι λόγοι που μπορεί να συνέβη κάτι τέτοιο, πολλοί: είτε επειδή τα κτίρια δεν πληρούν τις απαιτούμενες προδιαγραφές ασφαλείας ή ότι οι ιδιοκτήτες δέχονται πάρα πολλά άτομα να μείνουν στον διαθέσιμο χώρο ή/και για πολύ χρόνο.

Πολλές αναφορές της αστυνομίας ανάγκασαν τους ιδιοκτήτες να κάνουν αλλαγές, ενώ περίπου 183 ιδιοκτήτες χρειάστηκε να κλείσουν εντελώς τα τουριστικά τους καταλύματα.

Για την Anaïs Maes, δημοτική σύμβουλο των Βρυξελλών, αρμόδια για την πολεοδομία, τους δημόσιους χώρους και την ολλανδική εκπαίδευση και υποθέσεις, αυτά είναι καλά νέα.

Δεν θέλει η πρωτεύουσα να καταλήξει όπως άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις που κατακλύζονται από ακίνητα της Airbnb – με αποτέλεσμα υψηλότερα ενοίκια για τους μόνιμους κατοίκους και προβλήματα ηχορύπανσης.

Η Anaïs Maes είπε ότι το πρόβλημα δεν είναι οι μικρές επιχειρήσεις και οι μεμονωμένοι κάτοικοι των Βρυξελλών, για τους οποίους μάλιστα σχολίασε ότι ήταν ευπρόσδεκτοι να ανοίξουν τις περιουσίες τους, εάν πληρούσαν τους κανόνες.

Η προσοχή του δήμου των Βρυξελλών είναι στραμμένη στους μεγάλους παίκτες – τους μεγάλους επενδυτές. «Θέλουμε πραγματικά να τους ξεφορτωθούμε καθώς μετατρέπουν τις δραστηριότητές τους σε ένα κερδοφόρο επιχειρηματικό μοντέλο παρακάμπτοντας τους κανόνες που ισχύουν για τον τουριστικό τομέα».

«Είμαστε τυχεροί που ξεκινήσαμε εγκαίρως για να αποφύγουμε τις καταστάσεις που βλέπουμε στο Άμστερνταμ και τη Βαρκελώνη.

«Ως εκ τούτου, θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τις καταγγελίες των κατοίκων και της αστυνομίας. Στο μεταξύ, θα παρακολουθούμε στενά τις μεγάλες εταιρείες που αγοράζουν κτίρια στο κέντρο.

«Δεν πρόκειται μόνο για τις επιπτώσεις στα ενοίκια. Λαμβάνουμε επίσης πολλά παράπονα για ηχορύπανση και σκουπίδια σε γειτονιές όπου υπάρχουν πολλά ενοικιαζόμενα ακίνητα Airbnb.

Η Maes είπε ότι το κέντρο της πόλης, η ευρωπαϊκή συνοικία [κοντά στον κυκλικό κόμβο Schuman] και το Saint-Gilles ήταν ιδιαίτερα προβληματικά. Στους μικρούς δρόμους γύρω από την Grand-Place επηρεάζεται σχεδόν το ένα τρίτο των σπιτιών, είπε, με περίπου 2.000 σπίτια Airbnb στο κέντρο των Βρυξελλών.

Αυτή η πίεση στη στέγαση στην πρωτεύουσα, ειδικά στο κέντρο, οδήγησε σε υψηλότερα ενοίκια, σύμφωνα με μελέτη του Vrije Universiteit Brussel (VUB) πέρυσι.

«Η προσφορά ενοικιαζόμενων καταλυμάτων σε αυτές τις περιοχές μειώνεται, ενώ οι τιμές αυξάνονται», σημείωσε ο καθηγητής του VUB Pieter-Paul Verhaeghe. «Η παρουσία των τουριστών αυξάνει επίσης την αξία όλων των κτιρίων».

Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει, προσθέτει. «Συνεχίζοντας να επικεντρώνονται στον έλεγχο και την επιβολή, οι Βρυξέλλες μπορούν ακόμα να ανατρέψουν την κατάσταση. Στην πραγματικότητα, η Airbnb θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τις ενέργειές της και να μοιραστεί τα δεδομένα με την επιθεώρηση. Δυστυχώς, δεν φαίνεται πολύ πρόθυμη να πράξει κάτι τέτοιο».

Στον αντίλογο, ο Grégory Huon, πρόεδρος της Short Term Rental Belgium, που εκπροσωπεί τους ιδιοκτήτες της Airbnb, υποστήριξε ότι ο κλάδος των βραχύβιων ενοικιάσεων ήταν «η κινητήρια δύναμη για την οικονομία».

The post Οι Βρυξέλλες αναλαμβάνουν δράση κατά των παράνομων Airbnb appeared first on .

Ο δήμος των Βρυξελλών με το πιο ακριβό ενοίκιο είναι…

Σε όλο τον κόσμο, η αγορά ενοικίων φαίνεται να έχει ξεφύγει εντελώς. Η Federia, η Ομοσπονδία Γαλλόφωνων κτηματομεσιτών στο Βέλγιο, έδωσε στην δημοσιότητα την κατάταξη στις τιμές ενοικίου στους δήμους των Βρυξελλών μεταξύ 2019 και 2024. Σε 5 χρόνια, οι τιμές έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Η απόδειξη με το Woluwe-Saint-Pierre, τον δήμο που έχει το πιο ακριβό ενοίκιο στις Βρυξέλλες. Μεταξύ 2019 και 2024, το μέσο ενοίκιο αυξήθηκε από 1.251 ευρώ σε 1.542 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 291 ευρώ.

Στο βάθρο βρίσκουμε επίσης το Ixelles στη δεύτερη θέση και το Uccle που κλείνει την τριάδα. Σύμφωνα με την ομοσπονδία, η αύξηση των τιμών των κατοικιών πάει χέρι-χέρι με τον πληθωρισμό. Ωστόσο, ζητούν επαγρύπνηση, γιατί γενικά το φθινόπωρο παρατηρείται αύξηση των ενοικίων. Η Federia αναμένει αύξηση 6%…

Παρατηρώντας τον πίνακα, θα προσέξατε ίσως ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το Ganshoren παραμένει το φθηνότερο από άποψη ενοικίου με μέσο κόστος 923€. Δεν είναι μόνο αυτό, το 2024 περισσότεροι από τους μισούς νέους ενοικιαστές στις Βρυξέλλες θα πληρώνουν πλέον 1.150 ευρώ το μήνα για ένα διαμέρισμα… Τι σημαίνει αυτό με πρακτικούς όρους; Ότι θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρεις κατάλυμα στις Βρυξέλλες.

The post Ποιος είναι ο δήμος με τα υψηλότερα ενοίκια στις Βρυξέλλες; appeared first on .

Το μέσο ενοίκιο στις Βρυξέλλες ήταν 1.249 ευρώ το μήνα το 2023, σχεδόν 100 ευρώ περισσότερο από το 2022, σύμφωνα με τη Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Ακινήτων (CIB).

Στη Φλάνδρα, μια αύξηση 6,4% έφερε το μέσο ενοίκιο στα 868 ευρώ. Το μέσο ενοίκιο στη Βαλλονία κυμαίνεται μεταξύ 741 και 776 ευρώ, αύξηση 4,3% που είναι ωστόσο χαμηλότερη από εκείνη του 2022 (+4,6%), αλλά εξακολουθεί να αντανακλά μια ισχυρή ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και αυξανόμενα επιτόκια.

Η απότομη άνοδος ήταν αναμενόμενη, καθώς ο πληθωρισμός ρεκόρ -4,06% το 2023- οδηγεί σε αυτόματη αύξηση πολλών ενοικίων.

Τα μέσα ενοίκια στις Βρυξέλλες κυμαίνονται επί του παρόντος από 800 ευρώ το μήνα για ένα στούντιο – σχεδόν όσο ένα σπίτι με βεράντα στη Βαλλονία – έως 1.850 ευρώ για ένα σπίτι με βεράντα, με το τυπικό διαμέρισμα να κοστίζει κατά μέσο όρο 1.205 ευρώ. Εννέα στα 10 συμβόλαια ενοικίασης στις Βρυξέλλες αφορούν διαμερίσματα.

Ο δήμος Woluwe-Saint-Pierre παραμένει ο πιο ακριβός στην περιφέρεια των Βρυξελλών με το μέσο ενοίκιο ενός διαμερίσματος να ανέρχεται στα 1.413 ευρώ το 2023, και το Laeken και το Jette παραμένουν οι πιο προσιτές με μέσο όρο 900 ευρώ το μήνα το καθένα.

Η διάμεση τιμή έχει επίσης αυξηθεί στην πρωτεύουσα, ανεβαίνοντας στα 1.100 ευρώ για όλους τους τύπους κατοικιών μαζί – αύξηση 10% σε σχέση με το 2022.

«Αυτό δείχνει ότι η αγορά ενοικίων των Βρυξελλών έχει γίνει πολύ λιγότερο προσιτή σε σύντομο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο διευθυντής επικοινωνίας της CIB, Kristof Thijs, σημειώνοντας ότι μόλις το ένα τέταρτο των νέων ενοικιαστών το 2023 μπόρεσε να βρει στέγη για λιγότερο από 900 ευρώ το μήνα.

Ωστόσο, ο πληθωρισμός δεν είναι ο μόνος μοχλός της αύξησης των τιμών: οι ηγέτες των ακινήτων λένε ότι υπάρχουν λιγότερες μισθώσεις και οι επενδυτές εγκαταλείπουν την αγορά των Βρυξελλών.

«Αυτό οφείλεται σε ένα θανατηφόρο κοκτέιλ υψηλού επενδυτικού κόστους – το απόθεμα κατοικιών είναι ξεπερασμένο – αλλαγές στα επιτόκια και μια πολιτική που απωθεί τους επενδυτές αντί να τους προσελκύει», εξηγεί ο Thijs.

Η CIB επισημαίνει αποφάσεις όπως το χειμερινό μορατόριουμ – όπου οι κακοπληρωτές δεν μπορούν να εκδιωχθούν κατά τη διάρκεια του χειμώνα – το προνομιακό δικαίωμα των ενοικιαστών κατά την πώληση του ακινήτου, οι περιορισμοί στην τιμαριθμική αναπροσαρμογή των ενοικίων και οι φόβοι για τον έλεγχο των ενοικίων στην περιοχή, λέγοντας ότι αυτά τα μέτρα για την προστασία των κατοίκων αποθαρρύνουν τους ιδιοκτήτες και τους επενδυτές.

Ο τομέας ακινήτων θα ήθελε να δει «ένα πιο θετικό επενδυτικό κλίμα», προσθέτει ο Thijs.

Άλλοι μεσίτες επισημαίνουν ότι έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους να αγοράσουν ένα σπίτι, αυξάνοντας τη ζήτηση για ενοίκια ενώ η προσφορά υστερεί.

«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να προσφέρουμε βοήθεια σε όσους αγωνίζονται επί του παρόντος να βρουν οικονομικά προσιτές κατοικίες: διεύρυνση της προσφοράς», είπε ο Thijs. «Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για θεμελιώδεις αλλαγές για να αποτραπούν περαιτέρω αυξήσεις τιμών και να αυξηθεί η προσφορά, ειδικά για άτομα με χαμηλό εισόδημα».

Η Charlotte De Thaye, διευθύνουσα σύμβουλος της Ομοσπονδίας Γαλλόφωνων κτηματομεσιτών στο Βέλγιο, επανέλαβε τις ανησυχίες, σημειώνοντας αύξηση των επιτοκίων και μια ιδιαίτερα σφιχτή αγορά ακινήτων.

«Πολλά νοικοκυριά αναγκάστηκαν να αφήσουν στην άκρη τα σχέδιά τους για αγορά ακινήτου και να στραφούν στην ενοικίαση -και πάλι- αυξάνοντας έτσι τη ζήτηση», λέει η De Thaye, ενώ επεσήμανε επίσης «περιοριστικά και αντιπαραγωγικά πολιτικά μέτρα» από την πλευρά της κυβέρνησης των Βρυξελλών, η οποία έχει κληθεί να «αυξήσει την προσφορά οικονομικά προσιτών κατοικιών».

The post Εκτόξευση των ενοικίων παντού, ειδικά στις Βρυξέλλες appeared first on .

«Οι τιμές των ενοικίων μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα των ανθρώπων να αποταμιεύουν, να επενδύουν σε άλλους τομείς ή να αγοράζουν άλλα βασικά προϊόντα», σχολιάζει η HelloSafe. Ως εκ τούτου, οι Βέλγοι που δεν διαθέτουν δικό τους διαμέρισμα, αφιερώνουν κατά μέσο όρο το 23% του μηνιαίου προϋπολογισμού τους στο ενοίκιο τους.

Το Λουξεμβούργο είναι η χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου όσοι δεν έχουν δικό τους σπίτι, αφιερώνουν το μεγαλύτερο μερίδιο του μηνιαίου προϋπολογισμού τους στη στέγαση: 37,4%. Μετά το Λουξεμβούργο, ακολουθεί η Ιρλανδία (36,1%) και η Ολλανδία (31,2%) κλείνει την τριάδα των ευρωπαϊκών χωρών όπου η πίεση του ενοικίου είναι η ισχυρότερη στον προϋπολογισμό των νοικοκυριών, τον Απρίλιο του 2023, σύμφωνα πάντα με την HelloSafe.

Και οι βελγικές πόλεις με τα υψηλότερα ενοίκια

Και στο Βέλγιο; Μεταξύ της Λιέγης και των Βρυξελλών, η διαφορά στο ενοίκιο για ένα στούντιο μπορεί να είναι και το διπλάσιο. Πράγματι, τον Απρίλιο του 2023 οι Βρυξέλλες είναι η βελγική πόλη με τα υψηλότερα ενοίκια: 948,8 € κατά μέσο όρο για ένα στούντιο. Σύμφωνα με την μελέτη (εδώ τα αναλυτικά στοιχεία για Βέλγιο), η μέση τιμή για ενοικίαση υπερβαίνει το όριο των 800 ευρώ σε τρεις άλλες πόλεις: τη Γάνδη (841 ευρώ), την Αμβέρσα (819 ευρώ) και τη Λουβένη (814,1 ευρώ). Αντίθετα, η Λιέγη (590 ευρώ), το Σαρλερουά (625 ευρώ) και η Μπριζ (638,3 ευρώ) είναι οι τρεις βελγικές πόλεις όπου τα μέσα ενοίκια είναι τα χαμηλότερα.

The post Οι βελγικές πόλεις με τα υψηλότερα ενοίκια appeared first on .

«Το νέο σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τη στέγαση (PUL) – το οποίο, θυμίζουμε, είχε παρουσιαστεί από την κυβέρνηση των Βρυξελλών πριν από λίγους μήνες – μας δείχνει ότι η Περιφέρεια των Βρυξελλών αρνείται να αντιμετωπίσει την κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων». Σύμφωνα με την Action Logement de Bruxelles, αντ” αυτού δημιουργείτε μια «ροή δημόσιου χρήματος προς ιδιώτες ιδιοκτήτες».

Η Action ζητά άμεση μείωση των ενοικίων κατά 25% σε σύγκριση με το υφιστάμενο ενδεικτικό πλέγμα ενοικίων, δηλαδή επιστροφή στα ενοίκια του 2004 αυξημένα με τιμαριθμική αναπροσαρμογή από τότε, επαναδιαπραγμάτευση των στεγαστικών δανείων που χορηγούνται σε ιδιοκτήτες καθώς και επίσημη απαγόρευση της κερδοσκοπίας ενοικίων για τουλάχιστον 5 χρόνια με πάγωμα ενοικίου. Απαιτεί επίσης διαφάνεια στα δεδομένα του κτηματολογίου για να προσδιοριστεί ποιες εταιρείες ακινήτων ή επενδυτικά κεφάλαια αγοράζουν κατοικίες και αυξάνουν τις τιμές, οικονομική συνεισφορά για την παροχή βοήθειας σε ενοικιαστές που έχουν προβλήματα, άστεγους, μετανάστες ή άτομα που έχουν χάσει το εισόδημά τους λόγω της υγειονομικής κρίσης.

The post Στέγαση: «Η Περιφέρεια Βρυξελλών αρνείται να αντιμετωπίσει την κατακόρυφη αύξηση των ενοικίων» appeared first on .