Στη σκηνή θα βρεθούν η Ράνια Δουρουντουδάκη (φωνή) και ο Γιάννης Μανθόπουλος (μπουζούκι), χαρίζοντας μια βραδιά γεμάτη ελληνικές μελωδίες, πάθος και ρυθμό. Το πρόγραμμα υπόσχεται ζωντανή μουσική που παντρεύει την παράδοση με τη σύγχρονη ελληνική διασκέδαση — συνοδεία εκλεκτών γεύσεων και κρασιών.

Περιορισμένες θέσεις – Απαραίτητη η κράτηση
Πληροφορίες & κρατήσεις: Meatropolis Grill

Μια βραδιά για όσους αγαπούν την Ελλάδα, το καλό φαγητό και τη ζωντανή μουσική — σε έναν χώρο που ξέρει να δημιουργεί ατμόσφαιρα.

Live Greek Night au Meatropolis – Une soirée aux couleurs de la Grèce à Bruxelles

Le restaurant Meatropolis vous invite à une Live Greek Night exceptionnelle, le jeudi 26 février à 19h00, à l’adresse Avenue d’Auderghem 54, en Région bruxelloise.

Sur scène : Rania Dourountoudaki (chant) et Yiannis Manthopoulos (bouzouki), pour une immersion musicale authentiquement grecque. Entre mélodies traditionnelles et ambiance festive contemporaine, la soirée promet chaleur, émotion et convivialité, le tout accompagné d’une sélection gourmande de mets et de vins.

Places limitées – Réservation obligatoire
Informations & réservations : Meatropolis Grill

Une invitation à voyager le temps d’une soirée, au rythme du bouzouki et de l’hospitalité grecque.

The post Live Greek Night στο Meatropolis – Μια βραδιά με άρωμα και γεύσεις Ελλάδας appeared first on .

Μετά από ένα καλοκαίρι γεμάτο εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και τα νησιά, οι δύο καλλιτέχνες από τη Θεσσαλονίκη φέρνουν στις Βρυξέλλες την ενέργεια και το πάθος της ελληνικής μουσικής σκηνής. Το πρόγραμμα συνδυάζει ελληνικές και ξένες επιτυχίες, παρασύροντας το κοινό σε ένα standing concert που υπόσχεται χορό, χαμόγελα και αυθεντική διασκέδαση.

Η βραδιά προσφέρεται μόνο με κρατήσεις, ώστε να διασφαλιστεί η καλύτερη εξυπηρέτηση για όλους τους παρευρισκομένους.
Η είσοδος για τη συμμετοχή στη συναυλία είναι 10€, ενώ για κάθε κράτηση αποδίδεται σταντ / ψηλό τραπέζι, όπου μπορείτε να απολαύσετε τα ποτά ή τη φιάλη σας.

Μια βραδιά που υπόσχεται μουσική, χορό και καλή παρέα, στην πιο φιλόξενη γωνιά των Βρυξελλών. Κλείστε τη θέση σας έγκαιρα και ετοιμαστείτε για ένα live που θα σας ταξιδέψει!

Για κρατήσεις & πληροφορίες, εδώ ή στο 0483 14 13 65 
Τοποθεσία: Papillon Café-Bar, Pl. Schuman 7, 1000 Βρυξέλλες
Ημερομηνία: Σάββατο 11 Οκτωβρίου
Ώρα έναρξης: 21:00

Konstantinos & Evangelia Live au Papillon – Une soirée grecque au cœur de Bruxelles

Le samedi 11 octobre, le Papillon Café-Bar invite la Grèce sur scène pour une nuit pleine de musique et de convivialité.

Le Papillon Café-Bar accueille le duo Konstantinos Kotios et Evangelia Bechlívani pour un concert grec exceptionnel le samedi 11 octobre à 21h00.

Après une tournée estivale à travers la Grèce et ses îles, les deux artistes posent leurs valises à Bruxelles, apportant avec eux la chaleur et la joie de vivre de la scène musicale grecque. Leur répertoire, mêlant chansons grecques et internationales, promet une ambiance festive et un concert debout où musique et danse ne feront qu’un.

L’entrée est fixée à 10 €, uniquement sur réservation, afin d’assurer un accueil personnalisé. Chaque réservation donne droit à une table haute ou un stand, avec service au verre ou en bouteille.

Une occasion unique de vivre une soirée pleine de musique, de danse et de rires, dans le cadre chaleureux du Papillon. Réservez dès maintenant et laissez-vous emporter par l’énergie méditerranéenne de Konstantinos et Evangelia !

Réservations & infos : 0483 14 13 65
Lieu : Papillon Café-Bar, Pl. Schuman 7, 1000 Bruxelles
Date : Samedi 11 octobre
Heure : 21h00

The post Κωνσταντίνος & Ευαγγελία Live στο Papillon – Μια ελληνική βραδιά στις Βρυξέλλες appeared first on .

Στο πλευρό της θα βρίσκονται τρεις μουσικοί με σπουδαία πορεία:

• Θάνος Παγκούτσος (μπουζούκι)
• Χρήστος Κωνσταντινίδης (βιολί)
• Θέμης Σκιαδάς (κιθάρα)

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στο Art Base (Rue des Sables 29, Βρυξέλλες), στις 20:00, με εισιτήριο 17,5 €. Λόγω περιορισμένων θέσεων (μόνο 60 διαθέσιμες), η έγκαιρη κράτηση θεωρείται απαραίτητη.

Art Base
29 rue des Sables Zandstraat, 1000 Bruxelles

Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 25, ώρα 20:00
Είσοδος: 17,50€ (μειωμένο 12,50€ για φοιτητές κάτω των 26 ετών και άτομα που αναζητούν εργασία)
Online αγορά εισιτηρίων, εδώ. 

Για κρατήσεις στο info2@art-base.be 

The post Η Αναΐς Βάθη τραγουδά Χάρις Αλεξίου appeared first on .

Η εκρηκτική Ιουλία Καλλιμάνη live στο Claridge Events το Σάββατο 10 Μαΐου 2025, για μια αξέχαστη Bouzoukia Night in Brussels!
Μαζί της συμμετέχει ο Γιάννης Ξανθόπουλος!

Ετοιμαστείτε για μια νύχτα γεμάτη μουσική, χορό, κέφι και… λουλούδια!

Ώρα προσέλευσης: 22:00
Τοποθεσία:
Claridge Events
Chau. De Louvain 24, 1210 Saint-Josse-ten-Noode

Προπώληση εισιτηρίων & κρατήσεις:
+32 471027196
+32 489217795

Μην το χάσεις — κάνε την κράτησή σου εγκαίρως!»

The post Ιουλία Καλλιμάνη: Το πιο αυθεντικό ελληνικό λαϊκό βράδυ έρχεται στις Βρυξέλλες appeared first on .

Αυτή τη φορά θα παρουσιάσει ένα νέο πρόγραμμα αποτελούμενο από τραγούδια αγαπημένων σύγχρονων Ελλήνων τραγουδοποιών, από τον Παύλο Παυλίδη και τα Υπόγεια Ρεύματα μέχρι τους αδελφούς Κατσιμίχα και το Θάνο Μικρούτσικο, και σας προσκαλεί να χαμογελάσετε, να συγκινηθείτε και να τραγουδήσετε μαζί του.

Τα τραγούδια που θα παρουσιαστούν θα είναι διασκευασμένα με πρωτότυπο τρόπο χρησιμοποιώντας την τεχνική live looping.

Πάνος Γουργιώτης – Goodbye Seas

Πέμπτη 8 Φεβρουαρίου 2024
Ώρα 20:00

Art-Base
29 rue des Sables, 1000 Bruxelles

Πληροφορίες/Κρατήσεις: info2@art-base.be | +32 2 217 29 20
Χορηγός Επικοινωνίας: Newsville.be

The post Ο Πάνος Γουργιώτης επιστρέφει στο ArtBase για μια ατμοσφαιρική βραδιά appeared first on .

Βλέποντας χθες στο MEGA τους Πυξ-Λαξ να τραγουδούν τις επιτυχίες τους, πλαισιωμένους στο στουντιο από 40άρηδες, μοιραία επιστρέφω και εγώ σ” εκείνα τα χρόνια, στη δεκαετία του 90, τα χρόνια της εφηβείας, που καψουρευόμασταν με τα τραγούδια τους και τολμώ να κάνω μία σύγκριση, πηγαίνοντας 20-30 χρόνια πίσω και 20-30 χρόνια μπροστά.

Δεκαετία 1960-70 λοιπόν και στις πάμπολλες μπουάτ το Νέο Κύμα κάνει την εμφάνισή του. Τα μπουζούκια υπάρχουν, η εξέλιξη του Ρεμπέτικου, με την ελαφρολαϊκή και λαϊκή μουσική. Γνήσιες κομπανίες με μία live συνήθως γυναικεία (ή και αντρική πλέον) φωνή. Τα κομμάτια του τότε έχουν ταξιδέψει ως τα σήμερα μέσα από τις ελληνικές ταινίες. Τραγούδια του Πουλόπουλου και του Βοσκόπουλου τα τραγουδά 60 χρόνια μετά ο Ρέμος. Ακόμα και στο λαϊκό πεντάγραμμο, υπάρχει ένας Κουγιουμτζής, ένας Καζαντζίδης. Είναι τα χρόνια που την ελληνική μουσική κοσμούν με αριστουργήματα ο Θεοδωράκης, ο Χατζηδάκις, ο Λοΐζος, ο Πλέσσας, ο Σπανός, ο Χατζηνάσιος και πάει λέγοντας, ενώ το ελληνικό μιούζικαλ, που ήρθε στη χώρα πάνω από 30 χρόνια πριν με τον Αττίκ, γνωρίζει πρωτόγνωρη άνθηση με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τη Μάρθα Καραγιάννη και τη χρυσή εποχή του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Δεκαετία 1990-2000. Στα καταστήματα πώλησης μουσικής, κασέτες ακόμα, Πυξ-Λαξ, Αφοί Κατσιμίχα, Μαχαιρίτσας κλπ στα καλύτερά τους. Νότες με ρυθμικές μπαλάντες, στις παρυφές της τότε ελληνικής ροκ, που είχαν φέρει στη χώρα κάτι cult σήμερα τυπάκια όπως ο Γιοκαρίνης, ο Λάκης με τα Ψηλά Ρεβέρ, ο Μπουλάς, λίγα χρόνια πριν. Σταθερή αξία ο διαχρονικός Παπακωνσταντίνου. Μπόλικοι λεγόμενοι έντεχνοι στα πρώτα ή και τελευταία τους βήματα πριν γίνουν κι αυτά vintage. Tα μπουζούκια μετατρέπονται σε ελληνάδικα, το ελαφρολαϊκό σχεδόν εξαφανίζεται, το λαϊκό γίνεται βαρύ λαϊκό και εμφανίζονται τα σκυλάδικα. Τα κλαρινομπουζούκια αποκτούν άλλη διάσταση και τα λικνίσματα και η μίρλα γίνονται φετίχ, με αναστεναγμούς από τις ερωτικές απογοητεύσεις και χωρισμούς, που, πλέον σαν θεματική, μπαίνει πολύ πιο δυναμικά απ’ ό,τι λίγα χρόνια πριν στο παιχνίδι.

Δεκαετία 2020: οι μπουάτ αποτελούν προ πολλού παρελθόν. Οι λιγότεροι μη εμπορικοί, έντεχνοι καλλιτέχνες είναι γερασμένοι και δίνουν συναυλίες με παλιές επιτυχίες για να βγάλουν κανά φράγκο, επιτυχίες που αρέσουν κυρίως στους 40άρηδες και βάλε. Το πακέτο κλαρινομπουζούκι, κλάψα, ελληνάδικο, σκυλάδικο με το ίδιο ύφος ακουσμάτων πάνω-κάτω κυριαρχεί στην ελληνική μουσική σκηνή και τραβά όλο και περισσότερους τραγουδιστές για την προσφορά εργασίας και το χρήμα. Οι «καλλιτέχνες» – πανηγυρτζήδες γεμίζουν τα σκυλάδικα με ποιότητα «από φωνή-κορμί».
Οι σημερινοί εικοσάρηδες δεν έχουν ιδέα από τον Παπακωνσταντίνου, την έντεχνη σκηνή, το ροκ των δεκαετιών 1980 – 2000 και έχουν να επιλέξουν μεταξύ του λαϊκού ρεπερτορίου και της τραπ, το υπο-μουσικό σκουπίδι που μιλά για τον εύκολο πλουτισμό με ναρκωτικά και πόρνες, για τη γυναίκα που είναι τρόπαιο και τίποτα παραπάνω και με μία αισθητική υποκόσμου. Μια δεκαετία πριν – ευτυχώς – σκόρπια συγκροτήματα εμπνευσμένων πιτσιρικάδων φτιάχνουν μπάντες και κάποιοι ξέμπαρκοι αναβιώνουν τα παλιά κομμάτια της δεκαετίας του 1960 και πίσω, με -όχι παραδόξως- καλή απήχηση.

Η μουσική όπως κάθε Τέχνη, αλλάζει. Και επιβάλεται ν’ αλλάζει. Και αλλάζει γιατί αλλάζει και η κοινωνία. Μετασχηματίζεται όπως αυτή και τα εξωτερικά ερεθίσματα από μουσικές της διεθνούς σκηνής εύλογα, επηρεάζουν. Ωστόσο, αν μπορώ να αποτολμήσω μία σύγκριση που δημιουργείται αυτόματα στο μυαλό μου, κάτι που μου επιτρέπει ίσως το γεγονός ότι έχω δρασκελίσει με μουσικά ακούσματα κάθε λογής, έξι δεκαετίες ελληνικής μουσικής, είναι ότι ο μετασχηματισμός της μουσικής στη χώρα μας δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερος και προβληματικότερος απ’ ό,τι την 25ετία 1995- 2020, λαμβάνοντας υπόψην και την εξέλιξη της στιχουργικής παράλληλα με τη μουσική. Και εξηγούμαι.

Μεταξύ του 60-70 και του 2000, η ελληνική κοινωνία ξεφεύγει από βάσανα, τους αγώνες για ελευθερία, την έντονη ανάγκη για τη βιοπάλη και μπαίνει σε τροχιά σταδιακής ανάπτυξης -υποτίθεται- με τη μεταπολίτευση, την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας, αλλά και αλλαγής στα ήθη, ειδικά τη δεκαετία του 1980. Όλα αυτά αντανακλούνται στη μουσική: ακολουθείται μία προβλεπόμενη γραμμική πορεία μεταξύ αυτών των ετών, με χαρακτηριστικά την επικέντρωση σε άλλου είδους μουσικές από αυτές των γιγάντων του ελληνικού πενταγράμμου, της μερικής απο-ηθικοποίησης των στίχων και φυσικά των λογικών πειραματισμών σε διαφορετικά ακούσματα.
Πλέον ο ρομαντισμός χάνεται, οι στίχοι δεν μιλούν για άστρα και φεγγάρια, ο πόνος δεν αφορά τόσο τη βιοπάλη όσο τους χωρισμούς και επειδή όλο αυτό γίνεται βαρετό, η ροκ σκηνή εμφανίζεται για να φέρει επανάσταση, κρατώντας τα ηνία της «προόδου». Μέχρι το 1990, η ποπ ελληνική σκηνή φέρει ίσως ακόμα πιο «προοδευτικά» μηνύματα από την τότε λαϊκή.

Η εμφάνιση του ίντερνετ και η αλλαγή του τρόπου ζωής και προτεραιοτήτων στη ζωή μας, η αλλοίωση των ανθρωπίνων σχέσεων, οι γρήγοροι ρυθμοί της εποχής και η ανάγκη για υλική και σαρκική απόλαυση, σε συνδυασμό με την σταδιακή και επιταχυνόμενη κατάρρευση των ηθών, αλλάζει στίχους και μουσική. Η μουσική γίνεται ρυθμική, την ακούς χωρίς σκέψη και χωρίς αναζήτηση μελωδίας, οι στίχοι είναι εύπεπτοι και πρώτου επιπέδου, ο πλούτος της γλώσσας εξαφανίζεται, αντανακλώντας και την επιδείνωση της ποιότητας της εκπαίδευσης στα σχολεία και κυριαρχεί η αργκό και η γλώσσα του ίντερνετ. Ένα φαινόμενο που επίσης παρατηρείται είναι ότι ενώ η λαϊκή μουσική από τη δεκαετία κιόλας του 2000 έχει αρχίσει να «χοντραίνει» τους στίχους και την αισθητική της, παρατηρείται ταυτόχρονα αντιστροφή από την υποτιθέμενη εξέλιξη της κοινωνίας προς την απελευθέρωση και την ισότητα, μέσω των μηνυμάτων της τραπ που κυριαρχεί στους πιτσιρικάδες (ο άντρας φέρνει τα λεφτά με οποιοδήποτε τρόπο, η γυναίκα κάνει μόνο για σεξ- λογική αιώνων που θέλουμε να καταρρίψουμε). Ταυτόχρονη στροφή προς ένα χαμένο ρομαντισμό έρχεται με τα τραγούδια της δεκαετίας του 1960 που γίνονται remix, γεγονός που συμβαδίζει με το σταδιακό μπαΐλντισμα μιας μειοψηφίας να δεχθεί τις παραπάνω συνθήκες της εποχής μας και στρέφεται πάλι προς το vintage. (Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και οι τηλεοπτικές σειρές μας γυρίζουν πίσω στο χρόνο, γεγονός που δεν συνέβαινε επ’ ουδενί μία δεκαετία πριν).

Έτσι, ο μετασχηματισμός της ελληνικής μουσικής μας φέρνει σήμερα ενώπιον μιας πραγματικότητας που τη βρίσκει κάπου χαμένη να χάσκει για πρώτη φορά μεταξύ αντίρροπων τάσεων, ίσως γιατί και η ελληνική κοινωνία είναι μερικώς χειραφετημένη και μπερδεμένη εξίσου: η λαϊκή μουσική που κυριαρχεί «ξεμπροστιάζει» ισότιμα τα δύο φύλα – πλέον και η γυναίκα κάνει ό,τι και ο άντρας- στην πλέον αγαπημένη θεματική του Έλληνα για παράπονο και μιας κρυφής ανάγκης για ισότητα μέσα από το παιχνίδι των σχέσεων, των οποιωνδήποτε σχέσεων και της μάχης των φύλων. Η τραπ εκφράζει τα ακραία στοιχεία της κοινωνίας που ζουν με το μυαλό στη λοβιτούρα και την επιτυχία στις σχέσεις με εξουσία απέναντι στις γυναίκες, ενισχύοντας νοσηρά πατριαρχικά πρότυπα και τον εσωτερικευμένο μισογυνισμό, με δυστυχώς αποδέκτες τα πιτσιρίκια στα οποία γίνεται διεισδυτική για ευνόητους λόγους. Τέλος, έχουμε μία μειοψηφία να ελκύεται από μία ρομαντική επιστροφή που αγγίζει περισσότερο τις απερχόμενες γενιές και που παρατηρείται όμως ν’ αρχίζει να παρακμάζει την τελευταία διετία.

Εντοπίζω λοιπόν τον προβληματισμό της κατάστασης σ’ αυτήν ακριβώς την αντίρροπη τάση χωρίς σοβαρές εναλλακτικές επιλογές που για χρόνια είχαμε, καθώς έπαιζαν αυτό το ρόλο μουσικά ακούσματα όπως η έντεχνη σκηνή, η ροκ, ακόμα και η ποπ. Φυσικά και υπάρχουν και σύγχρονα ροκ ελληνικά συγκροτήματα, οι δουλειές που συνεχίζουν έντεχνοι καλλιτέχνες, αλλά βλέπω μία τάση από τις δισκογραφικές εταιρείες για στήριξη συγκεκριμένων ρευμάτων, τάσεων και καλλιτεχνών, που προσωπικά με προβληματίζει πολύ για το μέλλον της ελληνικής μουσικής σκηνής.

Ο Αριστείδης Μπόττας είναι απόφοιτος Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και εργάζεται ως Financial Officer στο European Research Executive Agency, στις Βρυξέλλες.

Photos: Newsville.be

The post Σκέψεις περί ελληνικής μουσικής: Συγκριτική αναδρομή και σύγχρονες τάσεις appeared first on .

The post Greek Day 2023: ώρα για την καθιερωμένη Ελληνική Ημέρα στο Parc d’Enghien appeared first on .

Θα παρουσιάσουν τραγούδια από τη δισκογραφία του Πάνου, συνθέσεις του Πάνου που έχουν τραγουδηθεί από άλλους καλλιτέχνες καθώς και κάποια νέα, ακυκλοφόρητα τραγούδια. Όλα διασκευασμένα ακουστικά με μια νέα ματιά, που έχει σκοπό να αναδείξει τη βαθύτερη αλήθεια των τραγουδιών.

Panos Gourgiotis / Giouli – «There is no end… 15 (+1) years»

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2023, στις 20.oo

ArtBase
29 rue des Sables 1000 Brussels

Κρατήσεις εισιτηρίων στο info2@art-base.be

The post Πάνος Γουργιώτης & Giouli – «There is no end… 15 (+1) years» appeared first on .

Κατά τη διάρκεια των φετινών Les Nuits Botanique 2022, η Μαρίνα Σάττι θα είναι στη σκηνή με το «Fonés» ένα γυναικείο πολυφωνικό συγκρότημα που αποτελείται από τέσσερα μέλη και ένα μοναδικό έργο του σαξοφωνίστα Cochemea, ιθαγενούς αμερικανικής καταγωγής.

Les Nuits Botanique 2022

Marina Satti – Δευτέρα 16 Μαΐου 2022

Πόρτες: 19:30
Grand Salon (Museum)

Εισιτήριο: 23,5€
Bota’Carte: 16,5€
Early Bird Tickets: 19,5€

https://botanique.be/fr/botacarte

The post Η Μαρίνα Σάττι στα φετινά Les Nuits Botanique 2022 appeared first on .

Όπως σημειώνει και το ίδιο το γκρουπ: 

Σήμερα, η Ελλάδα, η Ευρώπη και ο κόσμος, όπου ο ντουνιάς ξαναζεί εποχές που περιπλέκονται από μια πολλαπλή κρίση, πρώτα οικονομική και μετά μεταναστευτική και σε συνδυασμό με μια βαθιά κρίση στον τομέα της υγείας που συνδέεται κυρίως με τον καταναλωτιστικό τρόπο ζωής μας. Σήμερα οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι…

Όλες αυτές οι κρίσεις είναι ένας πρώτης τάξεως λόγος για την εκ νέου αναβίωση -αν όχι αναγέννηση- του ρεμπέτικου.

Πάνω απ” όλα όμως, το ρεμπέτικο είναι πάνω απ” όλα ένας πολύ καλός λόγος για να βρεθούμε μαζί με φίλους, λάτρεις της μουσικής, ενθουσιώδεις ή περίεργους και πρόθυμους να μοιραστούμε το πάθος μας, τόσο για το ρεμπέτικο αλλά και για όσα συνδέονται με αυτό, με αφετηρία την Ελλάδα.

Για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς άλλους, αυτή η βραδιά είναι αφιερωμένη στον άνθρωπο μέσα μας, πολύ συχνά θαμμένο από τις ανάγκες ενός απατηλού κόσμου.

25 Φεβρουαρίου 2022

L’Epopée du rebetiko : Un monde trompeur ( ψέυτης ντουνιάς)

Atelier Marcel Hastir – ώρα 19.30
Rue du Commerce 51, 1000 Bruxelles

Είσοδος: 10 ευρώ
Πρωτότυπη ιδέα & κείμενο: Ζαν Παπαδόπουλος.
Χρύσα Καραγεωργίου: τραγούδι
Θέμης Σκιαδάς: κιθάρα και τραγούδι
Μισέλ Καρακατσάνης: μπουζούκι και τραγούδι

The post Η εποποιία του Ρεμπέτικου: μια μουσική βραδιά με τους PasaTempo Rebetiko appeared first on .