Η έκθεση καταγράφει σημαντική επιδείνωση το 2025, με 344 σοβαρές παραβιάσεις της ελευθερίας του Τύπου στα 46 κράτη-μέλη του Οργανισμού, καθώς και στη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Ο αριθμός αυτός συνιστά αύξηση κατά 29% σε σχέση με το 2024, όταν είχαν καταγραφεί 266 περιστατικά. Οι περισσότερες υποθέσεις αφορούν περιστατικά βίας κατά δημοσιογράφων, ενώ υψηλή συγκέντρωση καταγγελιών σημειώνεται στη Ρωσία, την Τουρκία, τη Γεωργία, τη Σερβία και την Ουκρανία.

Η Πλατφόρμα, που λειτουργεί από το 2015 μέσω δικτύου 15 διεθνών οργανώσεων υπεράσπισης της ελευθερίας του Τύπου, επισημαίνει ότι η βία, οι νομικές διώξεις, οι απειλές και η διακρατική καταστολή συνθέτουν πλέον μια συστηματική πίεση εις βάρος των λειτουργών της ενημέρωσης.

Πόλεμος, φυλακίσεις και συρρίκνωση της ελευθερίας

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία εξακολουθεί να αποτελεί τη σοβαρότερη απειλή. Το 2025, οι Ουκρανοί δημοσιογράφοι Olena Gramova, Yevhen Karmazin και Tetjana Kulyk, καθώς και ο Γάλλος φωτογράφος Antoni Lallican, σκοτώθηκαν από ρωσικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Παράλληλα, δημοσιογράφοι εξαφανίζονται ή κρατούνται σε κατεχόμενα εδάφη, ενώ στη Ρωσία εντείνεται η καταστολή, ακόμη και με καταδίκες ερήμην όσων έχουν διαφύγει στο εξωτερικό.

Στο τέλος του 2025, 148 δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης βρίσκονταν στη φυλακή στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα, 36 στο Αζερμπαϊτζάν, 32 στη Ρωσία, 27 στη Λευκορωσία, 26 σε ρωσοκρατούμενα ουκρανικά εδάφη, 24 στην Τουρκία, δύο στην Αρμενία και ένας στη Γεωργία.

Η έκθεση επισημαίνει ότι, πέραν της φυσικής βίας, παρατηρείται αυξανόμενη τάση ποινικοποίησης της δημοσιογραφικής δραστηριότητας και θεσμικής πίεσης στα μέσα ενημέρωσης.

Συνθήκες εργασίας: Η Ελλάδα στις πλέον προβληματικές χώρες

Σύμφωνα με την τελευταία μελέτη του Media Pluralism Monitor, μόλις δύο από τις 34 ευρωπαϊκές χώρες που εξετάστηκαν – η Δανία και η Γερμανία – προσφέρουν καλές συνθήκες εργασίας στους δημοσιογράφους.

Σε πέντε χώρες – Βέλγιο, Εσθονία, Φινλανδία, Κάτω Χώρες και Σουηδία – οι κίνδυνοι χαρακτηρίζονται περιορισμένοι.

Αντιθέτως, η Ελλάδα συγκαταλέγεται, μαζί με την Κροατία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, τη Ρουμανία και την Ισπανία, στις χώρες με «πολύ φτωχές και επισφαλείς» συνθήκες εργασίας. Η αναφορά αυτή καθιστά σαφή τη δυσμενή θέση της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή κατάταξη.

Χαρακτηριστικές υποθέσεις σε Ελλάδα και Βέλγιο

Στην Ελλάδα, στις 26 Ιανουαρίου 2025, ο φωτορεπόρτερ και πρώην πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας Μάριος Λώλος τραυματίστηκε σοβαρά όταν χειροβομβίδα κρότου-λάμψης που εκτοξεύθηκε από αστυνομικό των ΜΑΤ τον χτύπησε στο κεφάλι κατά τη διάρκεια κάλυψης διαδήλωσης στην Αθήνα για την επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών. Την ίδια ημέρα, στη Θεσσαλονίκη, ο δημοσιογράφος Μπάμπης Μπίκας δέχθηκε παρεμπόδιση από αστυνομικούς, ενώ ο Elvis Takahashi Mantello και άλλος φωτορεπόρτερ φέρονται να δέχθηκαν επίθεση από ομάδες χούλιγκαν. Οι δημοσιογραφικές ενώσεις ζήτησαν την άμεση διερεύνηση και απόδοση ευθυνών.

Στο Βέλγιο, χώρα που κατατάσσεται στις περιπτώσεις περιορισμένου κινδύνου, καταγράφηκε τον Οκτώβριο του 2025 σοβαρό περιστατικό στις Βρυξέλλες. Η ανεξάρτητη δημοσιογράφος Erika Di Benedetto, συνεργάτιδα του Organized Crime and Corruption Reporting Project, κατήγγειλε ότι δέχθηκε δύο φορές σωματική επίθεση από αστυνομικούς ενώ κάλυπτε διαδήλωση. Σύμφωνα με ιατρική γνωμάτευση, υπέστη εκδορές και μώλωπες, ενώ κατέθεσε επίσημη καταγγελία στην αρμόδια επιτροπή εποπτείας της αστυνομίας.

Η ίδια η έκθεση αναφέρεται και σε πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση RTBF, μετά από δηλώσεις του προέδρου του κόμματος MR, Georges-Louis Bouchez, περί ιδιωτικοποίησης ή ακόμη και κατάργησής της. Οι τοποθετήσεις αυτές προκάλεσαν αντιδράσεις από δημοσιογραφικές ενώσεις.

Ελλιπής ανταπόκριση των κρατών

Η Πλατφόρμα του Συμβουλίου της Ευρώπης απευθύνει προειδοποίηση για την ανεπαρκή ανταπόκριση των κρατών στα καταγεγραμμένα περιστατικά. Λιγότερες από τις μισές ειδοποιήσεις λαμβάνουν επίσημη απάντηση, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για ατιμωρησία και θεσμική αδράνεια.

Το συνολικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι σαφές: η ελευθερία του Τύπου στην Ευρώπη αντιμετωπίζει πολλαπλές και διαρκώς αυξανόμενες προκλήσεις. Η θέση της Ελλάδας στην κατηγορία των πλέον επισφαλών χωρών υπογραμμίζει την ανάγκη για ουσιαστικές θεσμικές παρεμβάσεις, ενώ ακόμη και σε κράτη με καλύτερη κατάταξη, όπως το Βέλγιο, τα πρόσφατα περιστατικά επιβεβαιώνουν ότι η προστασία των δημοσιογράφων δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη.

The post Ετήσια Έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης: Κλιμακούμενες απειλές κατά των δημοσιογράφων στην Ευρώπη appeared first on .

Global March to Gaza: Μια Διεθνής Πορεία για την Ελευθερία

Η πρωτοβουλία «Global March to Gaza» αποτελεί μια διεθνή κινητοποίηση που στοχεύει στην άρση του αποκλεισμού της Γάζας και στην ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης για την ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή. Περισσότεροι από 150 μη κυβερνητικοί οργανισμοί και ακτιβιστές από 31 χώρες σχεδιάζουν να συγκεντρωθούν στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου 2025 και να πορευθούν προς το συνοριακό πέρασμα Ράφα, με σκοπό να εισέλθουν στη Γάζα και να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά για τον αποκλεισμό. H προθεσμία εγγραφής για συμμετοχή στη διεθνή πορεία, είναι στις 7 Ιουνίου (εδώ).

Η πορεία Global March to Gaza αναμένεται να φτάσει στο συνοριακό πέρασμα της Ράφα μεταξύ Αιγύπτου και Λωρίδας της Γάζας στις 15 Ιουνίου 2025. Οι συμμετέχοντες θα συγκεντρωθούν στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου και θα μεταβούν οδικώς στην πόλη Αλ-Αρίς, απ” όπου θα ξεκινήσουν την πεζοπορία προς τη Ράφα, καλύπτοντας απόσταση περίπου 48 χιλιομέτρων σε 2–3 ημέρες.

Κατά την άφιξή τους, οι διαδηλωτές σχεδιάζουν να κατασκηνώσουν στην περιοχή από τις 15 έως τις 19 Ιουνίου, οργανώνοντας ειρηνικές διαμαρτυρίες και εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Η παραμονή τους εξαρτάται από τις άδειες που θα χορηγήσουν οι αιγυπτιακές αρχές.

Η πρωτοβουλία αυτή έχει ως στόχο την άρση του αποκλεισμού της Γάζας και την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας για την ανθρωπιστική κρίση στην περιοχή. Συμμετέχουν ακτιβιστές και οργανώσεις από 31 χώρες, ενώ έχουν εκφραστεί ανησυχίες για την αντίδραση των ισραηλινών αρχών, δεδομένης της ευαισθησίας της περιοχής και των προηγούμενων εντάσεων.

Το Πλοίο Madleen: Μια Θαλάσσια Αποστολή Ανθρωπιστικής Βοήθειας

Παράλληλα με την πορεία, ο συνασπισμός Freedom Flotilla Coalition έχει ξεκινήσει μια θαλάσσια αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας με το πλοίο Madleen. Το πλοίο απέπλευσε από το λιμάνι της Κατάνιας στη Σικελία την 1η Ιουνίου 2025, μεταφέροντας βασικά είδη πρώτης ανάγκης, όπως βρεφικό γάλα, αλεύρι, ρύζι, πάνες, προϊόντα γυναικείας υγιεινής, κιτ αφαλάτωσης νερού, ιατρικά εφόδια, πατερίτσες και προσθετικά μέλη για παιδιά. Στο πλοίο επιβαίνουν 12 ακτιβιστές, μεταξύ των οποίων η Σουηδή ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ, ο Ιρλανδός ηθοποιός Λίαμ Κάνιγχαμ και η Γαλλο-Παλαιστίνια ευρωβουλευτής Ρίμα Χασάν. Η άφιξή του στη Γάζα έχει προγραμματιστεί για το Σάββατο 7 Ιουνίου, αν δεν υπάρξουν απρόοπτα.

Από την αρχή του ταξιδιού, το Madleen αντιμετώπισε διάφορες προκλήσεις. Στις 5 Ιουνίου, ανταποκρίθηκε σε σήμα κινδύνου και διέσωσε τέσσερις μετανάστες στη Μεσόγειο, οι οποίοι είχαν πέσει στη θάλασσα για να αποφύγουν τη σύλληψη από την ακτοφυλακή της Λιβύης . Επιπλέον, το πλοίο παρακολουθείται από drones, συμπεριλαμβανομένων αυτών της ελληνικής ακτοφυλακής, και έχει δεχθεί προειδοποιήσεις από το Ισραήλ ότι δεν θα του επιτραπεί να προσεγγίσει στα χωρικά ύδατα της Γάζας.

Έκκληση για Ελεύθερη Πρόσβαση των Δημοσιογράφων στη Γάζα

Την ίδια στιγμή, περισσότερα από 120 διεθνή μέσα ενημέρωσης και οργανώσεις για την ελευθερία του Τύπου, όπως οι Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα και η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ), έχουν απευθύνει ανοιχτή επιστολή προς τις ισραηλινές αρχές, ζητώντας την άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση των ξένων δημοσιογράφων στη Γάζα. Στην επιστολή αναφέρεται ότι, για 20 μήνες, οι ισραηλινές αρχές έχουν αρνηθεί την ανεξάρτητη πρόσβαση των δημοσιογράφων στη Γάζα, γεγονός που χαρακτηρίζεται ως πρωτοφανές στην ιστορία των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων.

Η επιστολή υπογραμμίζει επίσης τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι που καλύπτουν τα γεγονότα από το εσωτερικό της Γάζας, οι οποίοι εργάζονται υπό εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες βίας, εκτοπισμού και πείνας.

Οι πρωτοβουλίες «Global March to Gaza» και το πλοίο Madleen αποτελούν σημαντικές προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα και να πιέσει για την άρση του αποκλεισμού. Ταυτόχρονα, η έκκληση για ελεύθερη πρόσβαση των δημοσιογράφων στη Γάζα αναδεικνύει την ανάγκη για διαφάνεια και ανεξάρτητη ενημέρωση σε περιοχές σύγκρουσης. Η διεθνής κοινότητα καλείται να ανταποκριθεί σε αυτές τις εκκλήσεις και να λάβει μέτρα για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του Τύπου.

The post Πρωτοβουλία «Global March to Gaza» και το πλοίο Madleen: Μια διεθνής κραυγή για τον τερματισμό του αποκλεισμού appeared first on .

Το Project ‘συγχρωτίζει’ Δημιουργικούς, Δημοσιογράφους, Εικαστικούς και Πολίτες σε μία Πρωτοβουλία που ιχνηλατεί τη δύναμη της Εικόνας και της Τεχνολογίας στην Ενημέρωση και τη Δημοκρατία. Περισσότερα για το πρώτο μέρος του project που υλοποιήθηκε στο ‘Μελίνα Μερκούρη’ μπορείτε να βρείτε εδώ.

Τη Δευτέρα υποδεχόμαστε δύο ομάδες φοιτητών Ελληνικών πανεπιστημίων (Πάντειο, Νομική, Γεωπονική, Οικονομικό) σε μία Αντιλογία (debate) που «βάζει απέναντι»:
Ελευθερία του Τύπου vs Ποιοτική Ενημέρωση-έλεγχο των Fake News
Με τον συντονισμό του ειδικού επιστήμονα του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Επικοινωνίας κ. Μανώλη Πολυχρονίδη, σφιχτούς χρονισμούς και κανόνες που τηρούνται, οι φοιτητές διασταυρώνουν τα ξίφη τους, ενώ οι παριστάμενοι συμμετέχουν ενεργά και ‘αξιολογούν’ τις απόψεις, τόσο πριν όσο και μετά την Αντιλογία.

Τις “φυτιλιές” βάζουν δύο Πρέσβεις των αντίστοιχων απόψεων. Ο διακεκριμένος και επί επταετία επικεφαλής DPO / Data Protection Officer του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, dr. Aθανάσιος Κοσμόπουλος για την πλευρά του Ελέγχου της Παραπληροφόρησης και ο επίσης διακεκριμένος δημοσιογράφος και συνήγορος της ανεμπόδιστης Ελευθεροτυπίας, μέλος των Reporters United κ. Θοδωρής Χονδρόγιαννος. Η πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων κα Σάγια Τσαουσίδου ενθαρρύνει την Αντιλογία διά σύνδεσης με Βρυξέλλες.

Διάφορα δημιουργικά Events έχουν προγραμματιστεί να πλαισιώσουν το Debate.
O “Καραγκιόζης και τα Fake News”, με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Kουτσουμπλή (η ECI ευχαριστεί τη Μένια Σπαθάρη) υπόσχεται ένα χαρούμενο, σκωπτικό καλωσόρισμα, ενώ η Performance του prof. hon. Πάρι Κατσίβελου σε θεατρικό μονόπρακτο για την Πρώτη Σελίδα θα ‘εισάγει’ τους Αντιλέγοντες στη διαμάχη.

Η Συνάντηση της Δευτέρας 26 Μαΐου αποτελεί συγχρόνως ένα Press Event

Το ECI και ο Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας συνυπογράφουν Μνημόνιο Συνεργασίας. Σε σύμπραξη με το Γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα, την ΕΣΗΕΜΘ (Ένωση Συντακτών Μακεδονίας Θράκης), την ΕΔΙΠΤ (Ένωση Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου), τους Διοργανωτές του FrontPage και με την υποστήριξη της Π.Ο.Ε.ΣΥ. παρουσιάζουν τις επερχόμενες δράσεις τους που αφορούν την εκκίνηση Μεταπτυχιακών Προγραμμάτων για Βαλκάνιους Επικοινωνητές με έδρα την Νάουσα, καθώς και επιστημονικές συναντήσεις / Συνέδριο, τον Νοέμβριο του 2026.

To event θα μεταδοθεί με ζωντανή ροή (streaming) μέσω Ομογενειακών Μ.Μ.Ε.

The post Γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου με ένα σύνθετο event στη καρδιά της Αθήνας appeared first on .

Ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επικαλείται τον Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου για το 2022 που δημοσιεύτηκε σήμερα από τη διεθνή οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα», σύμφωνα με τον οποίον «η Ελλάδα κατακρημνίστηκε στην 108η θέση μεταξύ 180 χωρών, υποχωρώντας κατά 38 θέσεις σε σχέση με το 2021».

Η χώρα μας βρίσκεται πλέον στην τελευταία θέση μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ, πίσω ακόμη και από την Ουγγαρία και την Πολωνία.

Σύμφωνα μάλιστα με τον επικεφαλής των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα για την ΕΕ και τα Βαλκάνια, Pavol Szalai, οι λόγοι που οδήγησαν στην περαιτέρω υποχώρηση της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα (δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, απειλές σε δημοσιογράφους από οργανωμένο έγκλημα, παρακολούθηση δημοσιογράφων, ποινικές διώξεις δημοσιογράφων, αδιαφανής και άδικη διανομή δημόσιων κονδυλίων στα ΜΜΕ, έλλειψη ανεξαρτησίας των δημοσίων μέσων ενημέρωσης κλπ.), «δεν είναι μόνο η ανικανότητα των ελληνικών αρχών να προστατεύσουν τους δημοσιογράφους, αλλά και αυτό που φαίνεται ως σκόπιμη βούλησή τους να καταστείλουν την ελευθερία του Τύπου».

Φέρνοντας και πάλι ενώπιον της Επιτροπής το κατάντημα της συνεχιζόμενης «δραματικής επιδείνωσης της ελευθερίας του Τύπου για ακόμη μία χρονιά στην Ελλάδα», ο Δημ. Παπαδημούλης ρωτά την Κομισιόν «αν σκοπεύει να λάβει άμεσα μέτρα για την ανάσχεση της διαρκούς διολίσθησης της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα, πέραν της παρακολούθησης της κατάστασης στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης για το κράτος δικαίου».

Ακολουθεί η πλήρης ερώτηση:

Θέμα: Δραματική επιδείνωση της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα το 2022

Σύμφωνα με τον Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου για το 2022 που δημοσιεύτηκε σήμερα από τη διεθνή οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα», η Ελλάδα κατακρημνίστηκε στην 108η θέση μεταξύ 180 χωρών, υποχωρώντας κατά 38
θέσεις σε σχέση με το 2021. Πλέον, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ, πίσω ακόμη και από την Ουγγαρία και την Πολωνία. Σύμφωνα με τον επικεφαλής των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα για την ΕΕ και τα Βαλκάνια, Pavol Szalai, ο οποίος απαριθμεί σειρά λόγων που οδήγησαν στην περαιτέρω υποχώρηση της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα (δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, απειλές σε δημοσιογράφους από οργανωμένο έγκλημα, παρακολούθηση δημοσιογράφων, ποινικές διώξεις δημοσιογράφων, αδιαφανής και άδικη διανομή δημόσιων κονδυλίων στα ΜΜΕ, έλλειψη ανεξαρτησίας των δημοσίων μέσων ενημέρωσης κλπ.), «το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ανικανότητα των ελληνικών αρχών να προστατεύσουν τους δημοσιογράφους, αλλά και αυτό που φαίνεται ως σκόπιμη βούλησή τους να καταστείλουν την ελευθερία του Τύπου». Η δραματική επιδείνωση της ελευθερίας του Τύπου για ακόμη μία χρονιά καταδεικνύει την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων για την προστασία της, ως συστατικού στοιχείου της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.

Ερωτάται η Επιτροπή:

Σκοπεύει να λάβει άμεσα μέτρα για την ανάσχεση της διαρκούς διολίσθησης της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα, πέραν της παρακολούθησης της κατάστασης στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης για το κράτος δικαίου;

Από Δ.Τ. 

The post Ερώτηση Παπαδημούλη με αφορμή την επιδείνωση της ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα το 2022 appeared first on .

Συγκεκριμένα σε ομιλία του στη Βουλή των Ελλήνων, στις 30/1/2022, κατά τη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προέβη σε πρωτοφανείς απαξιωτικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά των δημοσιογράφων που ανέδειξαν το σκάνδαλο Novartis και έχουν κληθεί ως κατηγορούμενοι ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας τις λέξεις «συμμορία», «ελευθερο-δολοφονία» και «υπόκοσμος».

Μετά το γεγονός αυτό, οι δημοσιογράφοι έχουν δηλώσει ότι θα κινηθούν νομικά, ενώ αντιδράσεις έχουν προκληθεί ακόμη και εντός του κυβερνώντος κόμματος.

Η Κομισιόν είχε ήδη εκφράσει ανησυχίες για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα στην έκθεση του 2021 για το κράτος δικαίου. Σύμφωνα δε με τον δείκτη ελευθερίας του τύπου των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα , η Ελλάδα βρίσκεται στην 24η θέση μεταξύ των κρατών-μελών (χαμηλότερα ακόμη και από την Πολωνία), ενώ η Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Věra Jourová, κατέταξε πρόσφατα την Ελλάδα μεταξύ των προβληματικών χωρών όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου.

Σε μια περίοδο που συστατικά στοιχεία της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, βάλλονται ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας, οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ ρωτούν την Κομισιόν: πώς αξιολογεί τις πρωτοφανείς δηλώσεις του πρωθυπουργού της Ελλάδας, αν σκοπεύει να ζητήσει εξηγήσεις και να εξετάσει ενδελεχώς το ζήτημα στο πλαίσιο της επόμενης έκθεσης για το κράτος δικαίου και τι μέτρα θα λάβει προκειμένου να σταματήσει η πρωτοφανής και διαρκώς κλιμακούμενη υποβάθμιση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ:

ΘΕΜΑ: Απρεπείς χαρακτηρισμοί κατά δημοσιογράφων, επίθεση στην ελευθερία του τύπου και ευθεία παρέμβαση στη Δικαιοσύνη από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

Στη Βουλή των Ελλήνων, στις 30/1/2022, κατά τη συζήτηση πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κυριάκος Μητσοτάκης, προέβη σε πρωτοφανείς απαξιωτικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά των δημοσιογράφων που ανέδειξαν το σκάνδαλο Novartis και έχουν κληθεί ως κατηγορούμενοι ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας τις λέξεις «συμμορία», «ελευθερο-δολοφονία» και «υπόκοσμος».

Οι ανωτέρω χαρακτηρισμοί συνιστούν ευθεία παρέμβαση στη δικαιοσύνη, παραβιάζουν απροκάλυπτα το τεκμήριο αθωότητας (άρθρο 6 παρ. 2 ΕΣΔΑ), στοχοποιούν για ακόμη μία φορά την ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία και υπονομεύουν ευθέως το κράτος δικαίου. Οι διωκόμενοι δημοσιογράφοι δήλωσαν ότι θα κινηθούν νομικά, ενώ αντιδράσεις έχουν προκληθεί ακόμη και εντός του κυβερνώντος κόμματος. Υπογραμμίζεται ότι η Επιτροπή έχει ήδη εκφράσει έντονες ανησυχίες για την ελευθερία του τύπου στην Ελλάδα στην έκθεση του 2021 για το κράτος δικαίου. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 24η θέση μεταξύ των κρατών-μελών (χαμηλότερα ακόμη και από την Πολωνία) στον δείκτη ελευθερίας του τύπου για το 2021, ενώ η Αντιπρόεδρος Věra Jourová κατέταξε την Ελλάδα μεταξύ των προβληματικών χωρών όσον αφορά την ελευθερία του τύπου.

Ερωτάται η Επιτροπή:

• Πώς αξιολογεί τις θεσμικές παραβιάσεις και τις πρωτοφανείς δηλώσεις του Πρωθυπουργού της Ελλάδας;
• Σκοπεύει να ζητήσει εξηγήσεις και να εξετάσει ενδελεχώς το ζήτημα στο πλαίσιο της επόμενης έκθεσης για το κράτος δικαίου;
• Τι μέτρα θα λάβει προκειμένου να σταματήσει η πρωτοφανής και διαρκώς κλιμακούμενη υποβάθμιση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα;

Οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία:

Δημήτρης Παπαδημούλης
Κώστας Αρβανίτης
Αλέξης Γεωργούλης
Πέτρος Κόκκαλης
Έλενα Κουντουρά

Από Δ.Τ. 

The post Ερώτηση Ευρωβουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην Κομισιόν για απρεπείς χαρακτηρισμούς Μητσοτάκη κατά δημοσιογράφων στη Βουλή appeared first on .

Σύμφωνα με την οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF), η Ελλάδα κατέβηκε πέντε θέσεις στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου του 2021, με αποτέλεσμα να βρίσκεται 70η ανάμεσα σε 180 χώρες, πιο χαμηλά από χώρες όπως η Πολωνία και η Μογγολία.

Η αρμόδια Αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Βέρα Γιούροβα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση που κατατέθηκε με πρωτοβουλία του Αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη και την οποία συνυπογράφει σύσσωμη η Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ– Προοδευτική Συμμαχία – Κώστας Αρβανίτης, Αλέξης Γεωργούλης,

Πέτρος Κόκκαλης, Στέλιος Κούλογλου και Έλενα Κουντουρά, αναφέρεται στην Έκθεση της Επιτροπής του 2021 για το Κράτος – Δικαίου, και επισημαίνει τις συνεχιζόμενες επιθέσεις και απειλές κατά της σωματικής ασφάλειας των δημοσιογράφων στην Ελλάδα.

Η απάντηση της Κομισιόν, αναφέρει επί λέξη ότι «η Επιτροπή παρακολουθεί τις σημαντικές εξελίξεις όσον αφορά την πολυφωνία και την ελευθερία των ΜΜΕ σε όλα τα κράτη – μέλη συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας».
Όπως σημειώνει με σημασία, «η Έκθεση της Επιτροπής του 2021 για το Κράτος – Δικαίου επεσήμανε τις συνεχιζόμενες επιθέσεις και απειλές κατά της σωματικής ασφάλειας των δημοσιογράφων στην Ελλάδα. Η έκθεση της Επιτροπής του 2022 για το κράτος δικαίου θα συνεχίσει να δίνει ιδιαίτερη προσοχή στις εξελίξεις που αφορούν την ελευθερία του Τύπου και την ασφάλεια των δημοσιογράφων».

Προσθέτει επίσης ότι η ελευθερία και η πολυφωνία των Μέσων Ενημέρωσης είναι ζωτικής σημασίας για τη λογοδοσία των κυβερνήσεων και την παρακολούθηση των δημοκρατικών διαδικασιών.

Ακόμη, ανακοινώνει ότι «η Κομισιόν επεξεργάζεται μια νέα πρωτοβουλία και ειδικότερα έναν ευρωπαϊκό νόμο για την ελευθερία των ΜΜΕ. Η πρωτοβουλία αυτή αποσκοπεί, όπως λέει στην αύξηση της διαφάνειας, της ανεξαρτησίας και της λογοδοσίας όσον αφορά δράσεις που επηρεάζουν την ελευθερία και την πολυφωνία των Μέσων Ενημέρωσης».

Στην ερώτησή τους, οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ρωτούσαν την Επιτροπή αν συνάδουν οι πρακτικές της ελληνικής κυβέρνησης με τις ευρωπαϊκές αρχές για την ελευθερία του Τύπου και αν η Επιτροπή σκοπεύει να εντάξει την οπισθοδρόμηση της ελευθερίας και πολυφωνίας του Τύπου στην Ελλάδα, στην Έκθεσή της για το Κράτος – Δικαίου στην Ελλάδα.

Από Δ.Τ. 

The post Απάντηση Κομισιόν σε ερώτηση Ευρωβουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα appeared first on .

Ορισμένοι πολιτικοί συνεχίζουν να εκφράζουν την ανησυχία τους για την ελευθερία του Τύπου στη χώρα, αναφέρει η RSF στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου, τον οποίο δημοσίευσε την Τρίτη και όπου το Βέλγιο κατατάσσεται στην 11η θέση από τις 180 χώρες, μια θέση πάνω από το προηγούμενο έτος (ήταν 12^ο το 2020).

«Κατά τη διάρκεια του Black Lives Matter στις Βρυξέλλες, η αστυνομία χειρίστηκε, απείλησε και συνέλαβε τον φωτορεπόρτερ Jérémy Audouard, παρόλο που τους έδειξε το δελτίο του. Η αστυνομία ξεκίνησε έρευνα για το συμβάν το οποίο προκάλεσε γενική κατακραυγή, καθώς ο βελγικός νόμος επιτρέπει σε κάθε πολίτη ή δημοσιογράφο να φωτογραφίσει ή να κινηματογραφήσει την αστυνομία και να μοιραστεί τις εικόνες », αναφέρει η RSF.

Αναγνώρισε ότι το περιφερειακό κοινοβούλιο της Βαλλονίας έφερε ψήφισμα με το οποίο καλούσε την κυβέρνηση της Βαλλονίας να καταδικάσει ρητά τις αυθαίρετες συλλήψεις δημοσιογράφων.

Covid-19: Ευκαιρία για περιορισμούς στην ελευθερία του Τύπου

Ο δείκτης RSF διαπίστωσε ότι η άσκηση της δημοσιογραφίας είχε «αποκλειστεί εντελώς ή εν μέρει» σε περισσότερες από 130 χώρες το 2020 και θεωρεί τις καταστάσεις «πολύ σοβαρές», «δύσκολες» ή «προβληματικές» για τους δημοσιογράφους στο 73% των 180 χωρών που αξιολόγησε, κατατάσσοντας τες με μαύρο, κόκκινο ή πορτοκαλί χρώμα στο χάρτη.

Την ίδια στιγμή, η κατάσταση για τους δημοσιογράφους θεωρήθηκε «καλή» σε μόλις 12 χώρες, ή με άλλα λόγια στο 7% των αξιολογούμενων χωρών, από 8% πέρυσι. «Αυτή η ζώνη (με λευκό στο χάρτη) δεν υπήρξε ποτέ τόσο χαμηλά, από το 2013», σύμφωνα με την RSF.

«Η πανδημία του Covid-19 έχει αποτελέσει μια μορφή ευκαιρίας για τα κράτη να περιορίσουν την ελευθερία του Τύπου», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του RSF, Christophe Deloire, ο οποίος πρόσθεσε ότι επιδείνωσε περαιτέρω την καταστολή στις πιο «μπερδεμένες» χώρες όπως το Ιράν, τη Σαουδική Αραβία , την Αίγυπτος και τη Συρία.

«Έχει επίσης οδηγήσει σε τεράστιο κλείσιμο της πρόσβασης στο πεδίο και σε πηγές πληροφοριών για δημοσιογράφους. Η κατάσταση είναι ακόμη πιο ανησυχητική, διότι η δημοσιογραφία είναι το βασικό προπύργιο ενάντια στην παθογένεια της παραπληροφόρησης, μερικές φορές τροφοδοτείται από τις ίδιες τις κυβερνήσεις», δήλωσε ο Deloire.

Και κάπου εδώ ερχόμαστε στην περίπτωση της Ελλάδας, η οποία, σύμφωνα με την έκθεση, βρίσκεται σε πολύ πιο δεινή θέση.

Ελλάδα: «Επικίνδυνο κοκτέιλ για την ελευθερία του Τύπου»

Στην αναφορά της υπό τον τίτλο «Επικίνδυνο κοκτέιλ για την ελευθερία του Τύπου», η RSF σημειώνει ότι «η ελευθεροτυπία υπέφερε στην Ελλάδα το 2020» και ότι «η συντηρητική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη χορήγησε γενναιόδωρες φορολογικές εκπτώσεις στη διαφήμιση για τα μέσα ενημέρωσης, αλλά επιδίωξε, άμεσα ή έμμεσα, να ελέγξει στενά τη ροή πληροφοριών, στο πλαίσιο των προσπάθειών της να αντιμετωπίσει την πανδημία του κορονοϊού και την προσφυγική κρίση».

Η οργάνωση για την προστασία της ελευθερίας του Τύπου κάνει ειδική μνεία στα 20 εκατ. ευρώ της λίστας Πέτσα, σημειώνοντας πως «τα ερευνητικά μέσα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που είναι επικριτικά απέναντι στην κυβέρνηση είτε παραλείφθηκαν είτε έλαβαν ένα δυσανάλογα μικρό μερίδιο της διαφήμισης που προέκυψε από μια αμφιλεγόμενη εκστρατεία ενημέρωσης 20 εκατ. ευρώ για τον ιό».

Επίσης, τονίζει ότι «οι δημοσιογράφοι έπρεπε να έχουν την άδεια της κυβέρνησης προτού κάνουν ρεπορτάζ στα νοσοκομεία», ενώ «το υπουργείο Υγείας απαγόρευσε στο υγειονομικό προσωπικό να μιλάει στα μέσα ενημέρωσης».

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά σε παρεμπόδιση δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ που κάλυπταν την προσφυγική κρίση στα νησιά, ενώ τονίζει επίσης ότι «στην Αθήνα, η αστυνομία παρεμπόδισε φωτορεπόρτερ που κάλυπταν επετειακή διαδήλωση [σ.σ. το περιστατικό της 6ης Δεκέμβρη] στα τέλη του 2020 και έσυρε έναν δημοσιογράφο για υποτιθέμενη παραβίαση των μέτρων για τον Covid-19, προσάγοντάς τον άμεσα».

Τέλος, δεν παραλείπει να κάνει αναφορά στο σοκ που υπέστη ο δημοσιογραφικός κόσμος απ” τη δολοφονία του αστυνομικού συντάκτη, Γιώργου Καραϊβάζ.

The post «Ανησυχητική» η κατάσταση της ελευθερίας του τύπου στο Βέλγιο, σύμφωνα με το RSF, «επικίνδυνο κοκτέιλ» στην Ελλάδα appeared first on .

Της συζήτησης προηγήθηκαν τα εγκαίνια της έκθεσης «Decoder les Etoiles» (μτφ. «Αποκωδικοποιείστε τα αστέρια») που αποτελείται από 28 σκίτσα από όλο τον κόσμο με θέμα την Ευρώπη και την οποία συνέθεσε η ομάδα «Cartooning For Peace» με αφορμή τα 60 χρόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι γελοιογραφίες εκτίθενται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία του Στέλιου Κούλογλου.

Κατά τα εγκαίνια της έκθεσης ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υπενθύμισε πως τον Σεπτέμβριο του 2017 είχε επιχειρήσει να παρουσιάσει μια έκθεση Ελλήνων γελοιογράφων με την ίδια αφορμή, η οποία όμως είχε λογοκριθεί από την αρμόδια κοσμήτορα του Ευρωκοινοβουλίου χωρίς προφανή λόγο. «Aπό τα 28 σκίτσα η κοσμήτορας απέρριψε τα 12! Την λογοκρισία αυτή δεν την δέχθηκα. Πραγματοποίησα την έκθεση ολόκληρη σε μορφή διαμαρτυρίας. Αυτή την φορά όμως η κοσμήτορας δεν τόλμησε να κάνει κάτι τέτοιο. Είναι σαν να πήρα μια εκδίκηση!», δήλωσε.

Από την πλευρά του ο Pier Kroll, που σκιτσογραφεί στην βελγική Le Soir, τόνισε πως «δεν μπορούμε να ορίσουμε ποιος θα βάζει τα όρια της γελοιογραφίας ή της προσβολής. Ένα άτομο που έχει ασπαστεί μια θρησκεία και δεν τρώει χοιρινό, δεν μπορεί να θεωρεί βλάσφημο όποιον το τρώει. Το σκίτσο αποτελεί μια συνάντηση που έχουμε με την κοινωνία. Δεν πρέπει να προκαλούμε με το ζόρι, αλλά ούτε και να προκαλούμαστε. Εάν αγοράσω ένα πορνογραφικό περιοδικό θα δω μέσα γυμνές γυναίκες. Δεν θα σοκαριστώ. Για αυτό το πήρα. Το ίδιο και με την περίπτωση του Charlie Hebdo. Σάτυρα έκανε, αλλά τους σκότωσαν. Όλα επιτρέπονται, μέσα σε ένα πλαίσιο βέβαια. Μπορεί στο Βέλγιο να υπάρχει ένας νόμος που να ορίζει ότι απαγορεύεται η σκιτσογράφηση του πρωθυπουργού. Εάν η εφημερίδα απορρίψει το σκίτσο μου, λοιπόν, δεν θα πω ότι λογοκρίθηκα. Την ίδια στιγμή, όμως, πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ότι ένα σκίτσο είναι μια γροθιά στο στομάχι. Φανταστείτε να ζούσαμε σε μια κοινωνία όπου τα πάντα απαγορεύονταν από τάχα σεβασμό! Τι θα έμενε; Τίποτα».

Δείτε το σχετικό απόσπασμα εδώ:

«Εάν αποκοιμηθούμε η Δημοκρατία μας θα κινδυνεύσει. Το σκίτσο είναι μια μέθοδος για να πούμε και να αφυπνίσουμε ότι η Δημοκρατία απειλείται», προσέθεσε ο Jean Plantu, που σκιτσογραφεί για την γαλλική Le Monde, σημειώνοντας πως όταν επισκέπτεται σχολεία βλέπει από τους μαθητές αδιαφορία. «Υπάρχουν μαθητές που κυριολεκτικά κοιμούνται! Πρέπει να αφυπνισθούν και εξασκηθούν τα παιδιά να βλέπουν τα πράγματα και σε δεύτερη ανάγνωση».

O Jean Plantu καθόλη την διάρκεια της εκδήλωσης σκίτσαρε ζωντανά για το κοινό, ενώ  περιγράφοντας τη διαδικασία δημιουργίας ενός σκίτσου από την πρωταρχική ιδέα μέχρι την τελική του μορφή, έφτιαξε ένα σκίτσο του Στέλιου Κούλογλου.

Δείτε το σχετικό απόσπασμα εδώ:

Παρών στην εκδήλωση ήταν και ο καταξιωμένος Έλληνας σκιτσογράφος Soloup, ο οποίος έστρεψε την προσοχή της συζήτησης στο ζήτημα της λογοκρισίας αλλά και της στοχοποίησης των γελοιογράφων όταν τα σκίτσα «ενοχλούν». Παρουσίασε στους δυο συναδέλφους του τα περιστατικά του ξυλοδαρμού του στα Εξάρχεια αλλά και της στοχοποίησής του από την κυβέρνηση Σαμαρά.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την περίοδο της διακυβέρνησης Σαμαρά, ο Soloup είχε φτιάξει για το Ποντίκι ένα σκίτσο που απεικόνιζε τον τότε πρωθυπουργό να κρατά μια αντλία βενζίνης η οποία ήταν στραμμένη προς τα κάτω, κριτικάροντας έτσι την αύξηση των τιμών των καυσίμων, αλλά και τις αντιδράσεις που προκάλεσαν. «Το σκίτσο κατακρίθηκε από την τότε κυβέρνηση γιατί θεωρήθηκε ότι αμφισβητεί τις σεξουαλικές επιδόσεις του πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση τότε έβγαλε ανακοίνωση. Πήγα αμέσως στην εφημερίδα και απάντησα με ένα σκίτσο, που ήταν το ίδιο αλλά η αντλία κοιτούσε προς τα πάνω», εξήγησε ο Soloup.

Δείτε το σχετικό απόσπασμα εδώ:

Δείτε το σχετικό απόσπασμα εδώ:

Ο Plantu σχολιάζοντας το περιστατικό του Soloup ανέφερε ότι «πριν από 12 χρόνια με τον Κόφι Ανάν είχαμε φτιάξει μια ένωση για την προστασία των γελοιογράφων που απειλούνται. Και πρέπει να πούμε ότι δεν απειλούνται απλά, κάποιοι δολοφονούνται κιόλας. Επίσης μάθαμε ότι ο Τούρκος σκιτσογράφος Μουζακάρ, που εργάζεται στην Cum Huriyet, που έχει εκτίσει ήδη εννιάμηνη ποινή στις φυλακές με την κατηγορία της υπόθαλψης των Κούρδων τρομοκρατών, σήμερα καταδικάστηκε εκ νέου σε φυλάκιση 12 μηνών. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και μπορώ να πω αυτό το γεγονός. Η Ελλάδα είναι μια ώρα μακριά με το αεροπλάνο από την Τουρκία και η Δημοκρατία είναι ελληνική λέξη. Πρέπει να την προστατεύσουμε».

Δείτε το σχετικό απόσπασμα εδώ:

Από Δ.Τ. 

The post Ποιος ορίζει τα όρια της γελοιογραφίας; Μια συζήτηση με δυο κορυφαίους σκιτσογράφους στο Ευρωκοινοβούλιο appeared first on .

Mία διαφορά της δημοσιογραφίας από τα άλλα επαγγέλματα, είναι ότι ο δημοσιογράφος έχει τους περισσότερους εχθρούς. Οι πολιτικοί έχουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους, ακόμη και μέσα στο δικό τους κόμμα. Οι επιχειρηματίες έχουν τους ανταγωνιστές τους. Οι ψαράδες έχουν την ρύπανση, την ίδια την θάλασσα κάποιες φορές. Οι δημοσιογράφοι όμως έχουν πολύ περισσότερους. Θα σας παραθέσω έναν κατάλογο:

1. Ο πρώτος είναι η μαφία και το οργανωμένο έγκλημα. Πέρυσι έχασαν την ζωή τους 65 δημοσιογράφοι. Μόνο στο Μεξικό σκοτώθηκαν 11, εξαιτίας των καρτέλ των ναρκωτικών. Στην Ιταλία 200 δημοσιογράφοι ζουν υπό αστυνομική προστασία, μια ντουζίνα από αυτούς σε εικοσιτετράωρη βάση, γιατί απειλούνται από την μαφία.  Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα: Να βγουν έξω, να συναντήσουν τους φίλους τους, να πάνε μέχρι την παραλία. Ζουν σε αυτό το καθεστώς για χρόνια. Η παλαιότερη περίπτωση κρατά 12 χρόνια!

2. Ο δεύτερος εχθρός είναι η ακροδεξιά. Στην Ευρώπη έχουμε διάφορες κυβερνήσεις, όπως της Ουγγαρίας ή της Πολωνίας, που περιορίζουν την ελευθερία του Τύπου. Έχουμε ακόμη την περίπτωση του προέδρου Τράμπ. Την επομένη της ορκωμοσίας του επιτέθηκε στον Τύπο αποκαλώντας μεγάλα ΜΜΕ – και όχι κάποια περιθωριακά – «ψεύτες». Ακολουθώντας το παράδειγμά του, στις Φιλιππίνες ο πρόεδρος Ροντρίγκο Ντουτέρτε, την επόμενη της ανάληψης των καθηκόντων του έκανε την εξής δήλωση: «Ακόμη και αν είσαι δημοσιογράφος, δεν εξαιρείσαι της δολοφονίας αν είσαι πουτ@ν@ς γιος». Μετά από αυτή την δήλωση, στις Φιλιππίνες το 2017 δέχθηκαν επίθεση από ενόπλους πέντε δημοσιογράφοι. Οι τέσσερις έχασαν τη ζωή τους.

3. Μετά έχουμε τις δικτατορίες, που εκ φύσεως είναι εχθροί της ελευθερίας του Τύπου. Το Δεκέμβριο του 2017, σύμφωνα με τους Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα, την γνωστή ΜΚΟ, 326 δημοσιογράφοι βρίσκονταν στην φυλακή. Από αυτούς, οι 52  στην Κίνα, που είναι και η παγκόσμια «πρωταθλήτρια». Πρόκειται για δημοσιογράφους, μπλόγκερς, και άλλους εργαζόμενους σε ΜΜΕ. Στην Τουρκία, που είναι η μεγαλύτερη φυλακή επαγγελματιών δημοσιογράφων στον κόσμο, 43 βρίσκονταν στη φυλακή και εκατοντάδες αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες.

4. Ακόμη ένας εχθρός των δημοσιογράφων είναι οι εμπόλεμες πλευρές στους πολέμους. Τα περισσότερα θύματα το 2017 έχασαν την ζωή τους σε χώρες όπως η Συρία, το Ιράκ ή το Αφγανιστάν.  Κατά τον 20ο αιώνα, οι πολεμικοί ανταποκριτές έχαιραν κάποιας ασυλίας, ακόμη και στις πιο σκληρές πολεμικές αναμετρήσεις. Όμως το 1999 έγινε μια στροφή, στον δεύτερο πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας:  η σερβική ραδιοτηλεόραση θεωρήθηκε «νόμιμος στόχος» από το αμερικανικό Πεντάγωνο, με την κατηγορία ότι έκανε προπαγάνδα!  Ένας πύραυλος του ΝΑΤΟ κατέστρεψε το κτήριο της ραδιοτηλεόρασης και 16 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το 2003 , όταν τα αμερικανικά στρατεύματα εισέβαλλαν στην Βαγδάτη, βομβάρδισαν το ξενοδοχείο όπου είχαν καταλύσει οι δημοσιογράφοι. Πλέον οι δημοσιογράφοι θεωρούνται νόμιμος, εχθρικός στόχος.

5. Πέμπτος εχθρός είναι τα SLAPPs. Πρόκειται για αγωγές που σκοπό έχουν να φιμώσουν τους ερευνητές δημοσιογράφους και τα ανεξάρτητα ΜΜΕ φορτώνοντας τους με υπέρογκα νομικά έξοδα μέχρι να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την έρευνα τους για μια κυβέρνηση ή μια επιχείρηση. Για παράδειγμα, εις βάρος της δολοφονημένης Μαλτέζας δημοσιογράφου Δάφνης Καρουάνα Γκαλίθια εκκρεμούσε αγωγή από την Pilatus Bank, την διαβόητη τράπεζα την οποία ερευνούσε, ύψους 40 εκατομμυρίων δολαρίων.  Μαζί με άλλους ευρωβουλευτές έχουμε ζητήσει από τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν την προστασία των δημοσιογράφων από τέτοιου είδους καταχρηστικές πρακτικές.

Υπάρχει και ένας έκτος εχθρός, αλλά δεν θα τον αποκαλύψω ακόμη. Πρώτα πρέπει να αναφερθούμε λίγο στην αλλαγή προς το χειρότερο στην ήπειρο που ζούμε. Στην ΕΕ μπορεί οι δημοσιογράφοι να απειλούνταν ή να οδηγούνταν στο δικαστήριο, όμως η σωματική τους ακεραιότητα-τουλάχιστον αυτών που δεν μπλέκονταν σε βρόμικες υποθέσεις- ήταν διασφαλισμένη. Αυτό δεν ισχύει πια. Μέσα σε έξι μήνες είδαμε να δολοφονούνται σε ευρωπαϊκό έδαφος δυο δημοσιογράφοι. Πρόκειται για την Δάφνη Καρουάνα Γκαλίθια και για τον Σλοβάκο Γιαν Κούτσιακ. Και οι δύο ερευνούσαν υποθέσεις διαφθοράς. Ο κίνδυνος λοιπόν είναι υπαρκτός και στην Ευρώπη.

Έχουν τελευταία γίνει πολλές προτάσεις  για την προστασία των λειτουργών του τύπου. Από το Συμβούλιο της Ευρώπης μέχρι τον ΟΗΕ,  όπου γίνεται μια συζήτηση για να υπάρξει ειδικός αντιπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για την προστασία των δημοσιογράφων.

6. Ας δούμε όμως τον έκτο εχθρό που είναι η αυτολογοκρισία. Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και της κρίσης στα ΜΜΕ, όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι αναγκάζονται να λογοκρίνουν τους εαυτούς τους. Είναι ίσως από τους μεγαλύτερους εχθρούς της ελευθερίας του Τύπου. Σίγουρα, όμως, είναι ο πιο ύπουλος και επικίνδυνος.  Γιατί στην εποχή των fake news και της υποβάθμισης της δημοσιογραφίας, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του κοινού στο οποίο απευθυνόμαστε.

Ο Μπέρτολ Μπρεχτ, στο γνωστό βιβλίο του «Ιστορίες του κ. Κόινερ», γράφει: «- Είμαι εχθρός των εφημερίδων. Δεν τις θέλω καθόλου, είπε κάποιος στον κ. Κόινερ.  Εγώ είμαι μεγαλύτερος εχθρός τους. Θέλω άλλες εφημερίδες, του απάντησε ο κ. Κόινερ». Φυσικά οι δημοσιογράφοι πρέπει να προστατευτούν καλύτερα από τις επιθέσεις του οργανωμένου εγκλήματος, των κυβερνήσεων ή αδίστακτων επιχειρηματικών πρακτικών. Όμως η καλύτερη μέθοδος προστασίας για εμάς τους δημοσιογράφους είναι να έχουμε την υποστήριξη των θεατών, των ακροατών,των αναγνωστών μας. Αυτοί είναι το ισχυρότερο αμυντικό όπλο μας.

Ενημέρωση από ΔΤ / Φωτογραφίες: The Brussels Press Club

The post «Και δημοσιογράφος αν είσαι, θα πεθάνεις, πουτ@ν@ς γιε!» appeared first on .

Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα ανέβηκε το 2017 μία θέση πιο πάνω, κατατασσόμενη 88η μεταξύ 180 χωρών, σύμφωνα με τους ΡΧΣ, η κατάσταση στο πεδίο των μέσων ενημέρωσης στη χώρα παραμένει απογοητευτική.

Η διεθνής οργάνωση ασκεί κριτική για την «αμφιλεγόμενη» δημοπρασία των τηλεοπτικών αδειών, η οποία κρίθηκε αντισυνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας και προσθέτει ότι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δεν έχει κατορθώσει να πατάξει τη διαφθορά και να παράσχει επαρκές πλαίσιο για τη λειτουργία των μέσων ενημέρωσης της χώρας.

Ακόμη αναφέρεται στο θέμα ΔΟΛ, κάνοντας λόγο για προσπάθεια παρέμβασης με τον διορισμό ενός πρώην βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ (Βασίλη Μουλόπουλου) ως επικεφαλής της διαδικασίας διάσωσης, που «προστίθεται σε ένα ήδη ελαττωματικό μιντιακό τοπίο».

Γενικά, τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν αφορούν παράγοντες που δυσχέραναν ή κατέστησαν αδύνατη τη λειτουργία των μέσων ενημέρωσης και την εργασία των δημοσιογράφων. Ακόμη καταγράφηκαν κρούσματα βίας, συλλήψεων, απειλών, εκφοβισμού και πολιτικής επιρροής, ενώ εξετάστηκε και η στάση πολιτικών προσώπων και η ψήφιση νέων νόμων που αφορούν στη λειτουργία των ΜΜΕ, αλλά και στην ασφάλεια των μυστικών υπηρεσιών.

Οι ΡΧΣ διαπιστώνουν ότι ακόμη και κορυφαίοι πολιτικοί επιδεικνύουν δημοσίως αυξανόμενη περιφρόνηση απέναντι σε δημοσιογράφους, γεγονός ιδιαίτερα ανησυχητικό, επισημαίνει ο Μίχαελ Ρέντισκε, επικεφαλής εκπρόσωπος των ΡΧΣ στη Γερμανία. Όπως λέει, στα δύο τρίτα των χωρών που εξετάστηκαν η κατάσταση επιδεινώθηκε πέρυσι. Επιδείνωση που δεν αφορά μόνο δικτατορικά καθεστώτα, αλλά και σε αυξανόμενο βαθμό δημοκρατικά κράτη.

Οι πρώτες θέσεις

Η Γερμανία, που είχε υποχωρήσει κατά τέσσερις θέσεις στη λίστα των ΡΧΣ εξαιτίας απειλών για τη ζωή δημοσιογράφων, διατήρησε τη 16η θέση. Ως εκ τούτου, η χώρα κατατάσσεται μαζί με χώρες όπως η Νορβηγία (1η), η Σουηδία (2η), η Φινλανδία (3η), η Αυστρία (11η) και η Εσθονία (12η) σε μια κατηγορία που περιγράφεται ως «καλή». Ωστόσο, δεν λείπει η κριτική.

Αναλυτικά, η πρώτη δεκάδα – εκεί όπου βρίσκουμε και το Βέλγιο- συμπληρώνεται από τις εξής χώρες: Νορβηγία, Σουηδία, Φινλανδία, Δανία, Ολλανδία, Κόστα Ρίκα, Ελβετία, Τζαμάικα, Βέλγιο και Ισλανδία.

Δημοσιογράφοι στη Γερμανία βρέθηκαν και πάλι συχνά αντιμέτωποι με επιθέσεις ή στο στόχαστρο υπηρεσιών ποινικών ερευνών και μυστικών υπηρεσιών. Οι ΡΧΣ ασκούν κριτική κυρίως στην αποθήκευση προσωπικών δεδομένων και τους νέους νόμους που περιορίζουν τη δράση των πληροφοριοδοτών και ρυθμίζουν τη λειτουργία των μυστικών υπηρεσιών.

Οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν την 43η, θέση υποχωρώντας δύο θέσεις σε σχέση με πέρυσι. Εκεί καταγράφηκαν επανειλημμένα περιπτώσεις στις οποίες δημοσιογράφοι οδηγήθηκαν στο δικαστήριο εξαιτίας ρεπορτάζ τους σχετικά με διαδηλώσεις.

Όπως επισημαίνουν οι ΡΧΣ, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ «με συστηματικές προσβολές επικριτικών μέσων» αποστασιοποιείται από τη μακρά παράδοση των ΗΠΑ ως χώρας που προστατεύει την ελευθερία του Τύπου.

Οι ουραγοί της λίστας

Ακόμη πιο αρνητική είναι η κατάσταση των μίντια στην Τουρκία, η οποία υποχώρησε κατά τέσσερις θέσεις στην 155η. Περίπου 150 δημοσιογράφοι βρίσκονται στις φυλακές της χώρας, ενώ μπήκε λουκέτο σε πολλά μέσα ενημέρωσης. Τα 12 τελευταία χρόνια η Τουρκία έχασε 57 θέσεις στη λίστα των ΡΧΣ. Όπως παρατηρεί ο οργάνωση, «ο πλουραλισμός των ΜΜΕ έχει σε μεγάλο βαθμό καταστραφεί».

Οι ΡΧΣ κάνουν λόγο για ολοκληρωτικό έλεγχο των μέσων ενημέρωσης, συλλήψεις και άλλες σκληρές ποινές εναντίον επικριτικών δημοσιογράφων και σε χώρες όπως τη Ρωσία (παρέμεινε στην 148η θέση), την Αίγυπτο (161η), το Βιετνάμ (175η), την Κίνα (176η), τη Συρία (177η) και τη Βόρεια Κορέα (180η).

Πηγή: naftemporiki.gr

The post Ελευθερία του Τύπου: 88η η Ελλάδα appeared first on .