Ακολουθεί στη δεύτερη θέση το «One Battle After Another» (Μια μάχη μετά την άλλη) του Πολ Τόμας Άντερσον, με 13 υποψηφιότητες. Η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου «Βουγονία» συγκέντρωσε 4 υποψηφιότητες στις κατηγορίες: Καλύτερη ταινία, Α” Γυναικείος Ρόλος (Έμα Στόουν), Διασκευασμένο Σενάριο (Γουίλ Τρέισι) και Μουσική (Τζέρσκιν Φέντριξ).

Τις υποψηφιότητες για τις 24 κατηγορίες των Βραβείων Όσκαρ ανακοίνωσαν σε ζωντανή μετάδοση από το θέατρο Σάμιουελ Γκόλντγουιν της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στο Λος Άντζελες, η Αμερικανίδα ηθοποιός Ντανιέλ Μπρουκς και ο Αμερικανός ηθοποιός Λιούις Πούλμαν. Φέτος μάλιστα, προστίθεται στη λίστα των βραβείων και μια νέα κατηγορία, αυτή της καλύτερης διανομής ρόλων (κάστινγκ).

Η 98η τελετή απονομής των Βραβείων Όσκαρ θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαρτίου στο Dolby Theatre στο Λος “Αντζελες, με οικοδεσπότη τον Κόναν Ο’Μπράιεν.

Αναλυτικά οι υποψηφιότητες:

Καλύτερη Ταινία: Βουγονία, F1, Φρανκενστάιν, Hamnet, Train Dreams, Marty Supreme, Μια μάχη μετά την άλλη, The Secret Agent, Συναισθηματική Αξία, Sinners.

Σκηνοθεσία: Κλόι Τζάο (Hamnet), Τζος Σάφντι (Marty Supreme), Πολ Τόμας Άντερσον (Μια μάχη μετά την άλλη), Γιοακίμ Τρίερ (Συναισθηματική Αξία), Ράιαν Κούγκλερ (Sinners).

Α” Ανδρικός Ρόλος: Τίμοθι Σαλαμέ (Marty Supreme), Λεονάρντο Ντι Κάπριο (Μια μάχη μετά την άλλη), Μάικλ Μπ. Τζόρνταν (Sinners), Ίθαν Χοκ (Blue Moon), Βάγκνερ Μούρα (The Secret Agent).

Α” Γυναικείος Ρόλος: Τζέσι Μπάκλεϊ (Hamnet), Ρόουζ Μπερν (If I Had Legs I’d Kick You), Ρενάτα Ράινσβε (Συναισθηματική Αξία), Έμα Στόουν (Βουγονία), Κέιτ Χάντσον (Song Sung Blue).

Φωτογραφία: Φρανκενστάιν, Marty Supreme, Μια μάχη μετά την άλλη, Train Dreams, Sinners.

Β΄Ανδρικός Ρόλος: Μπενίσιο Ντελ Τόρο (Μια μάχη μετά την άλλη), Τζέικομπ Ελόρντι (Φρανκενστάιν), Σον Πεν (Μια μάχη μετά την άλλη), Ντελρόι Λίντο (Sinners), Στέλαν Σκάρσκαρντ (Συναισθηματική Αξία).

Β” Γυναικείος Ρόλος: Ελ Φάνινγκ (Συναισθηματική Αξία), Ίνγκα Ιμπσντότερ – Λιλεάς (Συναισθηματική Αξία), Έιμι Μάντιγκαν (Weapons), Τεγιάνα Τέιλορ (Μια μάχη μετά την άλλη), Γούνμι Μοσάκου (Sinners).

Κοστούμια: Φρανκενστάιν, Sinners, Hamnet, Marty Supreme, Avatar: Fire and Ash.

Μουσική: Βουγονία, Φρανκενστάιν, Hamnet, Sinners, Μια μάχη μετά την άλλη.

Διασκευασμένο Σενάριο: Βουγονία, Φρανκενστάιν, Hamnet, Μια μάχη μετά την άλλη, Train Dreams.

Πρωτότυπο Σενάριο: Blue Moon, Ενα απλό ατύχημα, Marty Supreme, Συναισθηματική Αξία, Sinners.

Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Arco, Elio, KPop Demon Hunters, Little Amélie or the Character of Rain, Zootopia 2.

Μεγάλου Μήκους Ντοκιμαντέρ: The Alabama Solution, Come See Me in the Good Light, Cutting Through Rocks, Mr. Nobody Against Putin, The Perfect Neighbor.

Μοντάζ: F1, Marty Supreme, Sinners, Μια μάχη μετά την άλλη, Συναισθηματική Αξία.

Διεθνής Ταινία: The Secret Agent, It was just an accident, Sirat, Συναισθηματική Αξία, Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ.

Καλύτερο Τραγούδι: Dear Me (Diane Warren: Relentless), Golden (KPop Demon Hunters), I Lied to You (Sinners), Sweet Dreams of Joy (Viva Verdi), Train Dreams (Train Dreams).

Σκηνογραφία: Φρανκενστάιν, Hamnet, Marty Supreme, Μια μάχη μετά την άλλη, Sinners.

Ήχος: F1, Frankenstein, Μια μάχη μετά την άλλη, Sinners, Sirat.

Οπτικά Εφέ: Avatar: Fire and Ash, F1, Jurassic World Rebirth, Sinners, The Lost Bus.

Καλύτερη διανομή ρόλων (κάστινγκ): Hamnet, Marty Supreme, Μια μάχη μετά την άλλη, Sinners, The Secret Agent.

Μικρού Μήκους Ταινία Live Action: Butcher’s Stain, A Friend of Dorothy, Jane Austen’s Period Drama, The Singers, Two People Exchanging Saliva.

Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ: All the Empty Rooms, Armed Only With a Camera: The Life and Death of Brent Renaud, Children No More: Were and Are Gone, The Devil Is Busy, Perfectly a Strangeness.

Μικρού Μήκους Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Butterfly, Forevergreen, The Girl Who Cried Pearls, Retirement Plan, The Three Sisters.

Μακιγιάζ και Κομμώσεις: Φρανκενστάιν, Kokuho, Sinners, The Ugly Stepsister, Τhe Smashing Mashine.

The post Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για τα 98α Βραβεία Όσκαρ – Τέσσερις υποψηφιότητες για τη «Βουγονία» του Γ. Λάνθιμου appeared first on .

Ξεκάθαροι πρωταγωνιστές της χρονιάς είναι δύο ταινίες που έκαναν ιδιαίτερη αίσθηση στις Κάννες: το δραματικό Sentimental Value του Γιοακίμ Τρίερ και το Sirāt του Όλιβερ Λαξέ. Και οι δύο παραγωγές συγκεντρώνουν από τέσσερις υποψηφιότητες και θεωρούνται από τα φαβορί στις μεγάλες κατηγορίες. Το Sentimental Value, που απέσπασε το Μεγάλο Βραβείο του Φεστιβάλ Καννών, παίζει δυνατά σε σκηνοθεσία, ανδρικό και γυναικείο ρόλο, καθώς και στο σενάριο. Αντίστοιχα, το Sirāt, μια ποιητική μετα-αποκαλυπτική οδύσσεια, διακρίνεται σε σκηνοθεσία, ερμηνείες και σενάριο.

Σημαντική παρουσία όμως έχει και ο Ιρανός δημιουργός Τζαφάρ Παναχί, του οποίου το It Was Just an Accident (Χρυσός Φοίνικας) εξασφαλίζει τρεις μεγάλες υποψηφιότητες. Το Sound of Falling, ένα από τα πιο συζητημένα γερμανικά φιλμ της χρονιάς, συμπληρώνει την τετράδα των ταινιών που βρίσκονται στην κορυφή των υποψηφιοτήτων.

Μέσα σε αυτό το έντονα ανταγωνιστικό πλαίσιο, η φετινή είδηση για την Ελλάδα έρχεται από τον Γιώργο Λάνθιμο, ο οποίος είναι υποψήφιος για Ευρωπαίος Σκηνοθέτης με την ταινία Bugonia. Η υποψηφιότητά του αποκτά ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο επειδή τον επαναφέρει στο ευρωπαϊκό προσκήνιο μετά τις διεθνείς επιτυχίες του, αλλά και επειδή φέτος η κατηγορία σκηνοθεσίας περιλαμβάνει μερικούς από τους πιο καταξιωμένους δημιουργούς του ευρωπαϊκού σινεμά — από τον Νορβηγό Γιοακίμ Τρίερ έως τον Ιρανό Παναχί.

Η φετινή χρονιά χαρακτηρίζεται επίσης από μια ουσιαστική αλλαγή στους κανόνες: τα ντοκιμαντέρ και τα animation που προτείνονται στις αντίστοιχες κατηγορίες μπορούν πλέον να διεκδικούν και το βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των διεκδικητών φτάνει τις δεκαπέντε ταινίες, αποτυπώνοντας ένα ευρύτερο και πιο συμπεριληπτικό πανόραμα του σύγχρονου ευρωπαϊκού κινηματογράφου.

Η Ακαδημία ανακοίνωσε επίσης δύο τιμητικές διακρίσεις: η θρυλική Λιβ Ούλμαν θα τιμηθεί με Βραβείο Συνολικής Προσφοράς, ενώ η Άλις Ρόρβαχερ θα λάβει το Ευρωπαϊκό Βραβείο για την Παγκόσμια Προσφορά στον Κινηματογράφο, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο γυναικών δημιουργών στη διαμόρφωση του ευρωπαϊκού σινεμά.

Καθώς η αντίστροφη μέτρηση προς την τελετή ξεκινά, το ενδιαφέρον στρέφεται στις μεγάλες κατηγορίες και στη μάχη ανάμεσα στις ταινίες που ξεχώρισαν σε φεστιβάλ, αλλά και σε δημιουργούς που επέστρεψαν με ώριμη καλλιτεχνική ματιά. Οι υποψηφιότητες που ακολουθούν σκιαγραφούν μια από τις πιο πλούσιες και πολυδιάστατες κινηματογραφικές χρονιές της Ευρώπης.

Υποψηφιότητες 38ων Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου (2026)

European Film (υποψήφιες 15 ταινίες):
AFTERNOONS OF SOLITUDE (Spain, France) – Albert Serra
ARCO (France) – Ugo Bienvenu
DOG OF GOD (Latvia, USA) – Raitis Ābele & Lauris Ābele
FIUME O MORTE! (Croatia, Slovenia, Italy) – Igor Bezinović
IT WAS JUST AN ACCIDENT (France, Iran, Luxembourg) – Jafar Panahi
LITTLE AMELIE (France) – Maïlys Vallade & Liane-Cho Han
OLIVIA AND THE INVISIBLE EARTHQUAKE (Spain, France, Belgium, Switzerland, Chile) – Irene Iborra Rizo
RIEFENSTAHL (Germany) – Andres Veiel
SENTIMENTAL VALUE (Norway, France, Denmark, Germany, Sweden) – Joachim Trier
SIRĀT (Spain, France) – Oliver Laxe
SONGS OF SLOW BURNING EARTH (Ukraine, France, Denmark, Sweden) – Olha Zhurba
SOUND OF FALLING (Germany) – Mascha Schilinski
TALES FROM THE MAGIC GARDEN (Czech Republic, Slovakia, Slovenia, France) – Súkup, Pašš, Vidmar, Rozec
THE VOICE OF HIND RAJAB (France, Tunisia) – Kaouther Ben Hania
WITH HASAN IN GAZA (Germany) – Kamal Aljafari

European Documentary:
AFTERNOONS OF SOLITUDE
FIUME O MORTE!
RIEFENSTAHL
SONGS OF SLOW BURNING EARTH
WITH HASAN IN GAZA

European Animated Feature Film:
ARCO
DOG OF GOD
LITTLE AMELIE
OLIVIA AND THE INVISIBLE EARTHQUAKE
TALES FROM THE MAGIC GARDEN

European Director:
Yorgos Lanthimos – Bugonia
Oliver Laxe – Sirāt
Jafar Panahi – It Was Just an Accident
Mascha Schilinski – Sound of Falling
Joachim Trier – Sentimental Value

European Actress:
Leonie Benesch – Late Shift
Valeria Bruni Tedeschi – Duse
Léa Drucker – Case 137
Vicky Krieps – Love Me Tender
Renate Reinsve – Sentimental Value

European Actor:
Sergi López – Sirāt
Mads Mikkelsen – The Last Viking
Toni Servillo – La Grazia
Stellan Skarsgård – Sentimental Value
Idan Weiss – Franz

European Screenwriter:
Santiago Fillol & Oliver Laxe – Sirāt
Jafar Panahi – It Was Just an Accident
Mascha Schilinski & Louise Peter – Sound of Falling
Paolo Sorrentino – La Grazia
Eskil Vogt & Joachim Trier – Sentimental Value

European Discovery – Prix FIPRESCI:
LITTLE TROUBLE GIRLS – Urška Djukić
MY FATHER’S SHADOW – Akinola Davies Jr
ON FALLING – Laura Carreira
ONE OF THOSE DAYS WHEN HEMME DİES – Murat Fıratoğlu
SAUNA – Mathias Broe
UNDER THE GREY SKY – Mara Tamkovich

European Young Audience Award:
ARCO
I ACCIDENTALLY WROTE A BOOK – Nóra Lakos
SIBLINGS – Greta Scarano

The post Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου 2026: Οι μεγάλες μάχες, οι εκπλήξεις και ο Λάνθιμος appeared first on .

Γεμάτη χιούμορ και meta αναφορές, η ταινία του Ντουπιέ που κάνει πρεμιέρα εκτός διαγωνιστικού, ακολουθεί μια ομάδα ηθοποιών που πρωταγωνιστούν σε μια καταδικασμένη να αποτύχει ταινία. Πρωταγωνιστούν οι Λέα Σεϊντού, Βενσάν Λεντόν, Λουί Γκαρέλ και Ραφαέλ Κενάρ – τους οποίους αναμένουμε να δούμε στο πρώτο κόκκινο χαλί της φετινής διοργάνωσης.

Στο Επίσημο Διαγωνιστικό Τμήμα που αποτελείται από 22 ταινίες, συναντάμε τον δύο φορές βραβευμένο με Χρυσό Φοίνικα (για την «Συνομιλία» και το «Αποκάλυψη Τώρα») Φράνσις Φορντ Κόπολα με το magnum opus του, το πολυαναμενόμενο «Megalopolis» με πρωταγωνιστή τον “Ανταμ Ντράιβερ, τον Γιώργο Λάνθιμο με τη νέα του ταινία «Kind of kindness» σε σενάριο Ευθύμη Φιλίππου, την “Αντρεα “Αρνολντ με το «Bird» και πρωταγωνιστές τους Μπάρι Κιόγκαν και Φραντς Ρογκόφσκι και τον Ζακ Οντιάρ μ” ένα μιούζικαλ με τη Σελένα Γκόμεζ.

Στο ίδιο τμήμα, ο Δανός με ιρανική καταγωγή Αλί Αμπάσι συμμετέχει με το «The Apprentice» που καταγράφει τη νεανική ζωή του Ντόναλντ Τραμπ, ενώ ο 81χρονος Καναδός Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ αφηγείται στο «The Shrouds» την ιστορία ένας καινοτόμου επιχειρηματία (τον υποδύεται ο Βενσάν Κασέλ) που εφευρίσκει μια αμφιλεγόμενη τεχνολογία η οποία επιτρέπει στους ζωντανούς να παρακολουθούν τους αγαπημένους τους στον άλλο κόσμο. Ακόμη, ο Πάολο Σορεντίνο, κινηματογραφεί την αγαπημένη του Νάπολη και τους Γκάρι Ολντμαν και Στεφανία Σαντρέλι με αφορμή τον μύθο της Παρθενόπης – της Σειρήνας που ρίχτηκε στη θάλασσα και πνίγηκε όταν δεν κατάφερε να δελεάσει τον Οδυσσέα με το τραγούδι της. Ο αυτοεξόριστος Ρώσος σκηνοθέτης Κίριλ Σερεμπρένικοφ αφηγείται στην ταινία «Λιμόνοφ: Η μπαλάντα» την ιστορία του ριζοσπαστικού Σοβιετικού ποιητή Εντουαρντ Λιμόνοφ (τον υποδύεται ο Μπεν Γουίσο), ο βετεράνος σεναριογράφος του «Ταξιτζή», Πολ Σρέιντερ στην ταινία του «Oh Canada» με πρωταγωνιστές τους Τζέικομπ Ελόρντι, Ούμα Θέρμαν και Ρίτσαρντ Γκιρ, διασκευάζει το μυθιστόρημα «Foregone» του Ράσελ Μπανκς, το οποίο αναφέρεται στην περίπτωση ενός Αμερικανού που την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ αποφάσισε να μετακομίσει στον Καναδά για να αποφύγει τον στρατό και ο Κριστόφ Ονορέ παρουσιάζει μια ταινία αφιερωμένη στη ζωή του Μαρτσέλο Μαστρογιάνι με πρωταγωνίστριες τις Κατρίν Ντενέβ και Κιάρα Μαστρογιάνι.

Στα highlights του προγράμματος, αλλά εκτός διαγωνιστικού, συναντάμε την «Furiosa» του Τζορτζ Μίλερ με πρωταγωνίστρια την “Ανια Τέιλορ-Τζόι, τη «γουέστερν» φιλόδοξη επιστροφή του Κέβιν Κόστνερ μπροστά και πίσω από την κάμερα με το «Horizon: An American Saga», αλλά και το αυτοβιογραφικό «C’est pas moi» του Λεός Καράξ.

Στην τέταρτη συμμετοχή του στο Φεστιβάλ των Καννών (μετά τον «Κυνόδοντα» (2009), τον «Αστακό» (2015) και τη «Θυσία του ιερού ελαφιού» (2017) ο Γιώργος Λάνθιμος επιστρέφει με ένα «τρίπτυχο παραμύθι». Οι ιστορίες του «Kind of kindness» αφορούν έναν άνδρα-φερέφωνο του αφεντικού του, ο οποίος προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο της ζωής του, έναν αστυνομικό που ανησυχεί επειδή επέστρεψε η εξαφανισμένη σύζυγός του και μια γυναίκα αποφασισμένη να βρει έναν συγκεκριμένο άνθρωπο που προορίζεται να γίνει πνευματικός ηγέτης. Στην ταινία, που αναμένεται να βγει στις ελληνικές αίθουσες στις 30 Μαΐου, πρωταγωνιστούν οι Εμα Στόουν, Τζέσι Πλέμονς και Γουίλεμ Νταφόε.

Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Επίσημου Διαγωνιστικού θα είναι η Αμερικανίδα Γκρέτα Γκέργουιγκ. Στην επιτροπή συμμετέχουν επίσης, ο Τούρκος σεναριογράφος και σκηνοθέτης Εμπρού Τζεϊλάν, η Αμερικανίδα ηθοποιός Λίλι Γκλάντστοουν, η Γαλλίδα ηθοποιός Εύα Γκριν, η Λιβανέζα σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ναντίν Λαμπακί, ο Ισπανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Χουάν Αντόνιο Μπαγιονά, ο Ιταλός ηθοποιός Πιερφρανσέσκο Φαβίνο, ο Ιαπωνας σκηνοθέτης Χιροκάζου Κόρε Εντα και ο Γάλλος ηθοποιός και παραγωγός Ομάρ Σι.

Το Φεστιβάλ Καννών τιμά τον Τζορτζ Λούκας και τη Μέριλ Στριπ

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τζορτζ Λούκας και η Αμερικανίδα ηθοποιός Μέριλ Στριπ θα λάβουν τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για το σύνολο της καριέρας τους. «Το Φεστιβάλ των Καννών είχε πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου», δήλωσε ο Λούκας όταν ανακοινώθηκε η βράβευση του από τη διοργάνωση. «Έμεινα έκπληκτος και ενθουσιασμένος όταν η πρώτη μου ταινία, «THX-1138″, επιλέχθηκε να προβληθεί σε ένα νέο πρόγραμμα για τους πρωτοεμφανιζόμενους σκηνοθέτες που ονομάζεται Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών. Έκτοτε, επέστρεψα στο φεστιβάλ πολλές φορές με ποικίλες ιδιότητες ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Με τιμά πραγματικά αυτή η ειδική αναγνώριση που σημαίνει πολλά για μένα» πρόσθεσε.

Η Μέριλ Στριπ είναι επίτιμη καλεσμένη στην σημερινή τελετή έναρξης. «Ένα βραβείο στις Κάννες αντιπροσωπεύει πάντα το υψηλότερο επίτευγμα στην τέχνη του κινηματογράφου» δήλωσε η 74χρονη ηθοποιός, η οποία έχει τιμηθεί στην καριέρα της με τρία βραβεία Όσκαρ, άπειρες διακρίσεις και αναγνωρίζεται ως η καλύτερη ηθοποιός της γενιάς της. «Όλοι μας έχουμε κάτι από τη Μέριλ Στριπ μέσα μας. Κάτι από το «Κράμερ εναντίον Κράμερ», από την «Εκλογή της Σόφι», από τις «Γέφυρες του Μάντισον», από το «Πέρα από την Αφρική»» δήλωσαν οι επικεφαλής του φεστιβάλ, υπενθυμίζοντας ότι η Μέριλ Στριπ κατέχει το σπουδαιότερο από όλα τα βραβεία: μια ξεχωριστή, σπάνια θέση στη συλλογική μας φαντασία.

Ελληνικές συμμετοχές

Στη φετινή διοργάνωση εκτός του Γιώργου Λάνθιμου υπάρχουν ακόμη τέσσερις συμμετοχές με ελληνικό ενδιαφέρον. Η σύζυγος του Έλληνα σκηνοθέτη, η Ελληνογαλλίδα ηθοποιός Αριάν Λαμπέντ, συμμετέχει με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, με τίτλο «September Says» που κάνει πρεμιέρα και διαγωνίζεται στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα». Η Λαμπέντ επιστρέφει στο Φεστιβάλ λίγα χρόνια μετά τη μικρού μήκους ταινία της «Olla» που είχε προβληθεί στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών. H ταινία της αποτελεί μεταφορά του μυθιστορήματος της Ντέιζι Τζόνσον «Sisters» κι αφορά την έκρυθμη σχέση ανάμεσα σε δύο νεαρές αδερφές, οι οποίες βλέπουν την επικοινωνία με τη μητέρα να δυσκολεύει και να οδηγείται στα άκρα.

Στο ACID, το παράλληλο τμήμα του 77ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών που προωθεί το ανεξάρτητο σινεμά, θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κωστή Χαραμουντάνη, «Κιούκα Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού». Ο 30χρονος αυτοδίδακτος σκηνοθέτης έχει αρκετές φορές διακριθεί για τις μικρού μήκους ταινίες του («Το Μάτι και το Φρύδι» το 2016, «Το Τέρας Κοιμάται» το 2017, «Κιόκου Πριν Έρθει το Καλοκαίρι» το 2018, «Ο Σκύλος του Χαμομήλι» το 2019, «Ανθολόγιο μιας Πεταλούδας» το 2020). Το «Κιούκα Πριν το Τέλος του Καλοκαιριού» αποτελεί άτυπη συνέχεια της μικρού μήκους «Κιόκου Πριν Έρθει το Καλοκαίρι» (2018) και είναι μια ιστορία για την ενηλικίωση.

Τη διεθνή της πρεμιέρα στο Επίσημο Διαγωνιστικό Σπουδαστικό Τμήμα La Cinef πραγματοποιεί η πρώτη μικρού μήκους ταινία του Νίκου Κολιούκου, με τίτλο «Το χάος που άφησε πίσω της» και πρωταγωνιστές τη Μαρίνα Σιώτου και τον Γιάννη Τσορτέκη, η οποία βραβεύτηκε τον περασμένο Σεπτέμβρη στο Φεστιβάλ Δράμας.

Μια ακόμη ελληνική ταινία μικρού μήκους που θα προβληθεί στο φεστιβάλ είναι το «Αυτό που ζητάμε από ένα άγαλμα είναι να μην κινείται» της Δάφνης Χαιρετάκη η οποία συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα των ταινιών μικρού μήκους της Εβδομάδας Κριτικής. Η επίσημη σύνοψη της ταινίας αναφέρει: «Στην Αθήνα τίποτα δεν φαίνεται να κινείται, οι κάτοικοι της μοιάζουν ακίνητοι σαν αγάλματα. Ωστόσο, κάπου, μια Καρυάτιδα δραπετεύει από ένα μουσείο και μια μικρή ομάδα απαιτεί την καταστροφή όλων των αρχαιοτήτων. Είναι το να κινηματογραφείς ο μόνος τρόπος για να μην μείνεις ασυγκίνητος;».

Επίσης στις Κάννες συμμετέχει η ελληνική συμπαραγωγή «A land unknown» σε σκηνοθεσία του Μαχντί Φλάιφελ που θα παιχτεί στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών.

The post Αυλαία σήμερα για το Φεστιβάλ Καννών: το τρέιλερ της νέας ταινίας του Γ. Λάνθιμου appeared first on .

Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Oppenheimer», Κρίστοφερ Νόλαν κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας μετά από μια μακρά αναμονή διάκρισης του σκηνοθέτη έπειτα από πολλές εμπορικές επιτυχίες ταινιών όπως το «Inception» και το «The Dark Knight».

Μεγάλο φαβορί των βρετανικών βραβείων κινηματογράφου, ο βρετανικής καταγωγής σκηνοθέτης κέρδισε τους Τζόναθαν Γκλέιζερ σκηνοθέτης της ταινίας «The Zone of Interest», Τζάστιν Τριετ «Anatomy of a Fall», Αλεξάντερ Πέιν «Winter Break», Μπράντλεϊ Κούπερ ( «Maestro») και Άντριου Χέιγκ («Without Ever Knowing Us»).

Παράλληλα ο Ιρλανδός ηθοποιός Κίλιαν Μέρφι πρωταγωνιστής της ταινίας Oppenheimer που υποδύεται τον Αμερικανό θεωρητικό φυσικό, κέρδισε το βραβείο Bafta στην κατηγορία καλύτερου ηθοποιού για την ερμηνεία του στην ταινία.

Το «Poor Things» εκτός από το βράβείο στην Έμα Στόουν, απέσπασε και τα βραβεία καλύτερου μακιγιάζ, καλύτερων κοστουμιών, παραγωγής και ειδικών εφέ.

Στην 77 τελετή απονομής των BAFTA (Βραβεία της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου) που πραγματοποιήθηκε στο Royal Festival Hall του Λονδίνου, με οικοδεσπότη τον Ντέιβιντ Τέναντ, απονεμήθηκαν τα κινηματογραφικά βραβεία.

Ακολουθούν οι νικητές ανά κατηγορίες:

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας: «Oppenheimer»

Βραβείο Καλύτερης βρετανικής ταινίας, Ξενόγλωσσης Ταινίας και Ηχου «The Zone of Interest»

Βραβείο Σκηνοθεσίας: Κρίστοφερ Νόλαν: «Oppenheimer»

Βραβείο Α” Γυναικείου Ρόλου: Έμα Στόουν, «Poor Things»

Βραβείο Α” Ανδρικού Ρόλου: Κίλιαν Μέρφι, «Oppenheimer»

Βραβείο Β΄Γυναίκειου Ρόλου: Ντα” Βιν Τζόι Ράντολφ, «The Holdovers»

Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ: «Oppenheimer»

Βραβείο Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου: «Anatomy of a Fall»

Βραβείο Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο: «American Fiction»

Βραβείο Ξενόγλωσσης Ταινίας: «The Zone of Interest»

Βραβείο Ντοκιμαντέρ: «20 Days In Mariupol»

Βραβείο Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων «The Boy And The Heron»

Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής: «Oppenheimer»

Βραβείο Ανερχόμενο Αστέρι: Μία ΜακΚίνα-Μπρους

Καλύτερη ενδυματολογία: Poor Things

Καλύτερο μοντάζ: Oppenheimer

Καλύτερο μακιγιάζ και hair style: Poor Things

Καλύτερα ειδικά εφέ: Poor Things

Καλύτερου σχεδιασμού παραγωγής: Poor Things

The post BAFTA: σάρωσε το Oppenheimer, πέντε βραβεία το Poor Things appeared first on .

Βάζοντας πολλά καρπούζια αυτή τη φορά κάτω από την ίδια μασχάλη, στην τελευταία του ταινία ο Λάνθιμος καταπιάνεται με μία σειρά από θέματα που αφορούν όλα αυτά που πιστεύει ότι χαρακτηρίζουν τη γυναίκεια χειραφέτηση. Μας λέει λοιπόν με το γνωστό πομπώδες ύφος του ότι το πρότυπο της πετυχημένης σύγχρονης γυναίκας είναι ένα κράμα μιας απόλυτα σεξουαλικά απελευθερωμένης γυναίκας, με πολιτικές ανησυχίες, κοινωνικά ευαισθητοποιημένης, σίγουρης για τον εαυτό της, μορφωμένης, δυνάμενης να σμπαραλιάσει τους καθωσπρεπισμούς και τις διαμορφωμένες ηθικές νόρμες, κυνικής και ουδόλως συναισθηματικής.

Στην προσπάθεια παρουσίασης ενός τέτοιου προτύπου ο Λάνθιμος πρέπει να χτυπήσει την πατριαρχία. Έτσι οι προσωπικότητες της ταινίας που σχετίζονται με κλασικούς παραδοσιακούς ρόλους αντρικής επιβολής, στραπατσάρονται εμφατικά. Καλώς ως εδώ. Δυστυχώς όμως -και αυτό θεωρώ ότι είναι το γκρέμισμα ολόκληρης της ταινίας- είναι, ότι στην προσπάθεια να αναδείξει όλο αυτό το conceptual project του, κάνει το μοιραίο ολίσθημα να συμπαρασύρει όλα τα αρσενικά σε ένα βραδύκαυστο ολοκαύτωμα: ουδεμία από τις αντρικές μορφές της ταινίας, από τους πρωταγωνιστές ως τους κομπάρσους, διασώζεται από την ταπείνωση ή/και την αναξιοπρέπεια. Όμοιες τάσεις παρατηρήσαμε και στον «Αστακό», όπως και στην «Ευνοούμενη», όμως εδώ ο Λάνθιμος ξεπερνά κάθε περιορισμό και όριο και με τρόπο δραματικά εμφατικό και κατά τη γνώμη μου επικίνδυνα αποτυχημένο.

Στην προσπάθεια μου να εξηγήσω το λόγο αυτού του μένους, αν θεωρήσουμε ότι ο σκηνοθέτης δεν έχει κάποιο παιδικό τραύμα από το αντρικό φύλο, θέλω να πιστεύω ότι το κάνει όχι γιατί μισεί τους άντρες ή γιατί δεν ξέρει να κρατά τις ισορροπίες, αλλά γιατί θέλει επίτηδες να προκαλέσει -κάτι που λατρεύει να κάνει- σε βαθμό που καταντά αηδιαστικά μεροληπτικός, για να υποστηρίξει τη γραμμή του: η γυναικεία χειραφέτηση είναι το ζητούμενο και αν ακόμα πρέπει να παρουσιαστούν όλοι οι σύγχρονοι άντρες ως γεννημένοι υπεύθυνοι της καταπιεστικής πατριαρχίας, επειδή απλά γεννήθηκαν άρρενες, κανένα πρόβλημα. Η γυναίκα τιμωρός βάζει τα πράγματα στη θέση τους με κύριο όπλο της το σεξ και τη σαγήνη της.

Παίζοντας στα δάχτυλα το παιχνίδι της πρόκλησης, αυτή τη φορά επιθυμεί να το κάνει με δύο τρόπους: με ένα κρεσέντο σεξουαλικών σκηνών που καταντούν επαναλαμβανόμενες και κουραστικές, στις οποίες οι άντρες – εραστές φυσικά στραπατσάρονται και δεύτερον μ” ένα κρεσέντο σεξιστικών αστείων εις βάρος του ανδρισμού, τόσο σε επίπεδο βιολογίας, όσο ακόμα και… υγιεινής. Η σεξουαλική ανακάλυψη σε βαθμό οργιαστικό γίνεται απόλυτα ενσυναίσθητα ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη γυναικεία χειραφέτηση κατά τον Λάνθιμο και ως το βασικότερο στάδιο στην πορεία προς την τελειοποίηση που περιλαμβάνει και πνευματική ταυτόχρονα καλλιέργεια και πολιτική αφύπνιση. Δεν βλέπουμε πως η χειραφετημένη γυναίκα βγάζει τα προς το ζην ωστόσο: η ηρωίδα δεν χρειάζεται να εργάζεται, μπορεί να ζει από τους άντρες που διαχειρίζεται ενεργητικά, έμμεσα και άμεσα.

Κατ” επέκταση η ευκαιρία για να δούμε μία ταινία δίδαγμα και γροθιά στην πατριαρχία, καταλήγει σε ένα κυκεώνα extravagant σκηνών άκρατου φεμινιστικού ορυμαγδού, ωμών και αχρείαστων σεξουαλικών σκηνών, άλλο τόσο ωμών σεξιστικών διαλόγων και μιας μεθοδευμένης στρατηγικής ισοπέδωσης του αντρικού φύλου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι θεατές στον κινηματογράφο περισσότερο γελούσαν με τα παραπάνω, κάτι που πιστεύω ότι ισοδυναμεί με μία αποτυχία της διάχυσης προβληματισμού και των μηνυμάτων στον θεατή: καταλήγοντας κωμωδία η ταίνια απώλεσε τόσο το αρχικό σουρεαλιστικό και σκοτεινό ατμοσφαιρικό πλαίσιο που δημιούργησε από τις πρώτες σκηνές όσο και το πολύ σοβαρό μήνυμά που ήθελε να κομίσει, που μαεστρικά έδενε στην αρχή της με μία δόση μυστηρίου και φόβου.

Διασώζεται η ερμηνεία της πρωταγωνίστριας, τα φοβερά γοτθικά και ατμοσφαιρικά σκηνικά, τα ασπρόμαυρα ευρυγώνια πλάνα και ο φουτουριστικός κόσμος που δημιούργησε (όλα αυτά έρχονται στο μέλλον), αναπλάθοντας πόλεις και τόπους με στοιχεία φαντασίας σε εξαιρετική σύνθεση (κάθε σκηνή τόσο σε ανθρώπους και σε αντικείμενα, σκηνικά, κουστούμια, στο προσκήνιο και το παρασκήνιο είναι ιδιαίτερα μελετημένα, θεατρικά και πανέξυπνα στυλιστικά, κάτι που θαυμάζω ιδιαίτερα στο Λάνθιμο). Οι παραμορφωμένες κλίμακες δένουν με την παραμορφωμένη μουσική και τις αλλοιωμένες μορφές επιτείνοντας την αίσθηση απειλής που πάντα έχεις ακόμα και σε μία ταινία που καταντά παρωδία.
Κρίμα θα πω: όσο και αν (ανα)γνωρίζουμε και είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε και να θαυμάσουμε τις υπερβολές του και τις προκλητικά ακραίες καλλιτεχνικές του πινελιές, όπως κάναμε στον «Αστακό» και την «Ευνοούμενη», εδώ ο Λάνθιμος ξεφεύγει, εκτρέπεται, παρεκτρέπεται και τελικά κατά τη γνώμη μου γίνεται περισσότερο γραφικός παρά ουσιώδης.

«Poor result» για μια ταινία που θα πάει σίγουρα καλά τόσο εισπρακτικά όσο και στις κριτικές, γιατί προβάλλεται και διαφημίζεται όσο καμία προηγούμενη του, όντας στα μηνύματα του κλίματος της εποχής που επιβάλει το σύστημα. Και τα Όσκαρ άλλωστε, μέρος του συστήματος είναι. «Είναι πολλά τα λεφτά, Yiorgos».

The post «Poor things…poor result» από τον Άρη Μπόττα appeared first on .

Το «Οπενχάιμερ» κέρδισε πέντε Χρυσές Σφαίρες, μεταξύ των οποίων αυτές της Καλύτερης Δραματικής Ταινίας και Καλύτερων Α” και Β” Ανδρικών Ρόλων για τους Κίλιαν Μέρφι και Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη CBS (@cbstv)

Ο Κρίστοφερ Νόλαν κέρδισε την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα για την σκηνοθεσία της ταινίας. Το «Poor Things» του Γιώργου Λάνθιμου επικράτησε της Barbie της Γκρέτα Γκέργουιγκ και κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας στην κατηγορία Κωμωδίας ή Μιούζικαλ, ενώ η πρωταγωνίστριά του Έμα Στόουν τιμήθηκε με τη Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ. Ο χαρακτήρας που υποδύεται στην ταινία, η Μπέλα, «αποδέχεται στο ίδιο μέτρο το καλό και το κακό», δήλωσε η ηθοποιός. «Έχει χαραχτεί βαθιά μέσα μου».

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Golden Globes (@goldenglobes)

Η Barbie έλαβε δύο βραβεία, αυτό Καλύτερου Τραγουδιού για το «What Was I Made For» της Μπίλι Άιλις και τη Χρυσή Σφαίρα στην νέα κατηγορία Κινηματογραφικό και Εισπρακτικό Επίτευγμα της Χρονιάς.

Όσον αφορά τις τηλεοπτικές σειρές, η «Succession» κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Σειράς και επικράτησε λαμβάνοντας τέσσερα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου αυτού του Καλύτερου Ηθοποιού για τον Κίραν Κάλκιν.

Η σειρά «The Bear» έλαβε τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Κωμικής Σειράς και Καλύτερου και Καλύτερης Ηθοποιού για τους Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ και Έγιο Εντέμπιρι.

Η λαμπρή τελετή, που διεξήχθη στο Beverly Hilton με κεντρικό παρουσιαστή τον κωμικό Τζο Κόι, έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για την ετήσια περίοδο απονομής των κινηματογραφικών βραβείων του Χόλιγουντ, η οποία θα κορυφωθεί με την απονομή των Όσκαρ στις 10 Μαρτίου, και συγκέντρωσε για πρώτη φορά πολλούς αστέρες έπειτα από έξι μήνες απεργιών των ηθοποιών και των σεναριογράφων το 2023.

Ακολουθούν οι νικητές στις βασικές κατηγορίες της 81ης τελετής απονομής των Χρυσών Σφαιρών.

Ταινίες

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Ταινίας: «Οπενχάιμερ» του Κρίστοφερ Νόλαν

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Κωμωδίας ή Μιούζικαλ: «Poor Things» του Γιώργου Λάνθιμου

Χρυσή Σφαίρα Ά Ανδρικού Ρόλου σε Δραματική Ταινία: Κίλιαν Μέρφι, «Οπενχάιμερ»

Χρυσή Σφαίρα Ά Γυναικείου Ρόλου σε Δραματική Ταινία: Λίλι Γκλάντστοουν, «Οι Δολοφόνοι του Ανθισμένου Φεγγαριού»

Χρυσή Σφαίρα Ά Ανδρικού Ρόλου σε Κωμωδία: Πολ Τζιαμάτι, «Τα Παιδιά του Χειμώνα»

Χρυσή Σφαίρα Ά Γυναικείου Ρόλου σε Κωμωδία: Έμα Στόουν, «Poor Things»

Χρυσή Σφαίρα ΄Β Ανδρικού Ρόλου σε Δραματική Ταινία: Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, «Οπενχάιμερ»

Χρυσή Σφαίρα ΄Β Γυναικείου Ρόλου σε Κωμωδία: Νταβάιν Τζόι Ράντολφ, «Τα Παιδιά του Χειμώνα»

Χρυσή Σφαίρα Σκηνοθεσίας: Κρίστοφερ Νόλαν, «Οπενχάιμερ»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενογλωσσης Ταινίας: «Η Ανατομία μιας Πτώσης» της Ζιστίν Τριέ

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας Animation: «Το Αγόρι και ο Ερωδιός» του Χαγιάο Μιγιαζάκι

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Σεναρίου: «Η Ανατομία μιας Πτώσης», της Ζιστίν Τριέ και του Αρτούρ Χαραρί

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Golden Globes (@goldenglobes)

Τηλεοπτικές Σειρές

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Δραματικής Σειράς: «Succession»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Κωμικής Σειράς: «The Bear»

Χρυσή Σφαίρα Τηλεοπτικής Ταινίας ή Μίνι-Σειράς: «Acharnés»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Δραματική Σειρά: Κίραν Κάλκιν, «Succession»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Δραματική Σιερά: Σάρα Σνουκ, «Succession»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε Κωμική Σειρά: Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ, «The Bear»

Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού σε Κωμική Σειρά: Άγιο Εντέμπιρι, «The Bear»

The post Χρυσή Σφαίρα στo Poor Things του Γιώργου Λάνθιμου appeared first on .

Το «Los delincuentes» είναι ένα crime-comedy φιλμ γεμάτο ανατροπές, στην οποία ένας αργεντίνος τραπεζικός υπάλληλος παίρνει το μεγαλύτερο ρίσκο της ζωής του και ξεκινά να ληστέψει την τράπεζα όπου εργάζεται. Η διεθνής κριτική επιτροπή «εντυπωσιάστηκε από τον μοναδικό ρυθμό και τον απολαυστικό παραλογισμό» της διασκεδαστικής ταινίας του Μορένο. Το «Los delincuentes» είναι η πρώτη Αργεντινή ταινία που κερδίζει το Μεγάλο Βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γάνδης.

Το Grand Prix συνοδεύεται από ένα έπαθλο 20.000 ευρώ, καθώς και με το γεγονός ότι θα βρει διανομή στις βελγικές αίθουσες τον Απρίλιο του 2024 από την Imagine Film Distribution και μια διαφημιστική καμπάνια αξίας 27.500 ευρώ.

Ο πρωτοεμφανιζόμενος συνθέτης Jerskin Fendrix κέρδισε το βραβείο Georges Delerue Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για την εντυπωσιακή δουλειά του στο «Poor Things», του Γιώργου Λάνθιμου. Ακόμα στον επίσημο διαγωνισμό, ειδικές μνείες απέσπασαν οι ηθοποιοί Greta Lee, Yoo Teo και John Magaro για τις ερμηνείες τους στο «Past Lives» της Celine Song.

Ο επίσημος διαγωνισμός της 50ης επετειακής έκδοσης του Film Fest Ghent ολοκληρώθηκε το βράδυ της Παρασκευής με μια τελετή απονομής βραβείων που ακολούθησε η προβολή της τελευταίας ταινίας, «Το αγόρι και ο ερωδιός», του Hayao Miyazaki.

The post Ο Ροδρίγο Μορένο με το «Los delincuentes» μεγάλος νικητής του Film Fest Ghent appeared first on .

Το πρόγραμμα The Artist on the Composer διασυνδέει πρωτοπόρους σύγχρονους εικαστικούς και σκηνοθέτες ή/και παραγωγούς ταινιών με τη «ζωντανή» εκτέλεση ορχηστρικής μουσικής. Μέσα από έργα που αποτελούν καρπούς νέων αναθέσεων, κάθε καλλιτέχνης συνομιλεί με έργα κλασικών συνθετών, απαλλαγμένος από τις συνήθεις οπερατικές συμβάσεις και την αφήγηση, πραγματοποιώντας άνοιγμα προς ένα κοινό που μπορεί να μην έχει ασχοληθεί προηγουμένως με την όπερα.

Ο Γιώργος Λάνθιμος αποδέχτηκε με ενθουσιασμό την πρόταση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργου Κουμεντάκη και της Διευθύντριας του ΝΕΟΝ Ελίνας Κουντούρη –οι οποίοι έχουν από κοινού και την επιμέλεια του προγράμματος– και δημιούργησε μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο Βληχή, η οποία θα προβληθεί στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος με τη συνοδεία μουσικών συνόλων.

Η Βληχή γυρίστηκε τον Φεβρουάριο του 2020 στην Τήνο. Ο Γιώργος Λάνθιμος, εκτός από τη σκηνοθεσία, υπογράφει και το σενάριο και την παραγωγή της ταινίας. Πρωταγωνιστούν η βραβευμένη με Όσκαρ Αμερικανίδα ηθοποιός Έμμα Στόουν και ο διακεκριμένος Γάλλος ηθοποιός του σινεμά Νταμιάν Μποννάρ. Τα σκηνικά υπογράφει η Άννα Γεωργιάδου, τα κοστούμια ο Άγγελος Μέντης, τη διεύθυνση φωτογραφίας ο Θοδωρής Μιχόπουλος και το μοντάζ ο Γιώργος Μαυροψαρίδης.

Το μουσικό σενάριο της ταινίας αποτελείται από έργα των Γ. Σ. Μπαχ / Κνουτ Νύστεντ και Τόσιο Οσοκάουα, τα οποία θα ερμηνευτούν ζωντανά στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος από μουσικά σύνολα κατά τις προβολές της ταινίας.

THE ARTIST ON THE COMPOSER | ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΝΘΙΜΟΣ

Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Πρόγραμμα εικαστικών εγκαταστάσεων
The Artist on the Composer
Κύκλος Μουσική και Εικαστικές Τέχνες
Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ

Βασικοί Συντελεστές:

Παραγωγή, Σενάριο, Σκηνοθεσία Γιώργος Λάνθιμος
Ηθοποιοί Emma Stone & Damien Bonnard
Σκηνικά Άννα Γεωργιάδου
Κοστούμια Άγγελος Μέντης
Διεύθυνση Φωτογραφίας Θοδωρής Μιχόπουλος
Μοντάζ Γιώργος Μαυροψαρίδης
Executive Producer στην Ελλάδα Ελένη Κοσσυφίδου
Executive Producer Rebecca Skinner – Superprime Films

6, 7, 8 Μαΐου 2022 | Ώρες έναρξης 18:00, 20:00, 22:00

Εισιτήρια | €10 προς υποστήριξη του έργου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Η προπώληση των εισιτηρίων θα ξεκινήσει τη Δευτέρα 7 Μαρτίου 2022, από τα Ταμεία της ΕΛΣ και την ticketservices.gr

The post Ο Γιώργος Λάνθιμος τον Μάιο στην Λυρική Σκηνή, με την Έμμα Στόουν appeared first on .

Ευθύμης Φιλίππου

Το πρόσωπο του φετινού φεστιβάλ είναι ο Ευθύμης Φιλίππου, που απεικονίζεται από τον φωτογράφο Γιώργο Καπλανίδη. Ο Έλληνας σεναριογράφος συνεργάζεται τακτικά με τον πολυβραβευμένο σκηνοθέτη, Γιώργο Λάνθιμο. Οι συνδημιουργίες τους αναπνέουν μια χαρακτηριστικά περίεργη ατμόσφαιρα και το δίδυμο έδωσε νέα ώθηση στο ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο. Απλά σκεφτείτε τον Κυνόδοντα (2009), τον Αστακό (που παρουσίασε ο Λάνθιμος παρέα με τον ηθοποιό Colin Farrell στο Film Fest Ghent το 2015), το The Killing of a Sacred Deer (2017), την Ευνοούμενη (2018) και το Nimic (2019) , τα οποία προβλήθηκαν όλα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Γάνδης.

Focus στον ελληνικό κινηματογράφο

Χάρη στην πλούσια ιστορία της, η εστίαση στην Ελλάδα υπόσχεται ένα αξιόλογο πρόγραμμα. Μετά την ακμή του ελληνικού κινηματογράφου στη δεκαετία του ’50 και του ’60 και του «σύγχρονου» κινηματογράφου στην Ελλάδα με τον απόλυτο πρωταγωνιστή, Θεόδωρο Αγγελόπουλο, μια νέα γενιά κινηματογραφιστών εμφανίστηκε την χαραυγή της κρίσης του ελληνικού χρέους, συμπεριλαμβανομένης της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγκάρη, του Γιάννη Οικονομίδη, της Σοφίας Εξάρχου, του Αλέξανδρου Αβρανά, καθώς επίσης και του Γιώργου Λάνθιμου με τον Ευθύμη Φιλίππου. Ο δικός τους Κυνόδοντας (2009) εισήγαγε μια εντελώς νέα αισθητική που ενέπνευσε πολλούς νέους σκηνοθέτες. Ο αντίκτυπος του έργου του Λάνθιμου και του Ευθύμη ήταν σε τέτοιο βαθμό που ακόμα γίνεται λόγος για το περίφημο «ελληνικό weird cinema », αναφερόμενοι σε ταινίες που προσεγγίζουν πολιτικά και κοινωνικά ευαίσθητα ζητήματα με ανατρεπτικό τρόπο.

«Φέτος τα φώτα πέφτουν στο σινεμά και την κινηματογραφική μουσική της Ελλάδας, το λίκνο όλων των δραμάτων. Το πρόγραμμα αποδεικνύει ότι ο ελληνικός κινηματογράφος είναι πολύ πιο πλούσιος από το ελληνικό weird cinema. Από τη θρυλική μουσική του Ζορμπά, σε μια πλήρη αναδρομή του έργου του μεγάλου δασκάλου, Θεόδωρου Αγγελόπουλου και μέσω του Ευθύμη Φιλίππου, σεναριογράφου του Λάνθιμου, σε νέες φωνές όπως η Ζακλίν Λέντζου. Όλα αυτά καταλήγουν σε ένα πρόγραμμα που γίνεται η Κάθαρσις μετά από όλη αυτή την περιπέτεια του κορονοϊού ».

Wim De Witte • Διευθυντής προγράμματος

Τιμητική διάκριση για την Ελένη Καραΐνδρου

Στην μουσική εκδήλωση του Φεστιβάλ, στο πλαίσιο του World Soundtrack Awards gala, θα λάβει χώρα βράβευση της συνθέτριας, Ελένης Καραΐνδρου. Η κυρία Καραΐνδρου θα παραλάβει το Lifetime Achievement Award από την World Soundtrack Academy, σε τελετή που θα συνοδευτεί από κονσέρτο και θα γίνει στις 23 Οκτωβρίου 2021 για πρώτη φορά στην Όπερα της Γάνδης, στον κλείσιμο του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ. Περισσότερα, εδώ.

Χρήσιμες Πληροφορίες

Film Fest Gent/ Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γάνδης
12 με 23 Οκτωβρίου 2021

Οι προβολές θα πραγματοποιηθούν στις παρακάτω αίθουσες: 

Kinepolis | Press & Industry Office
Ter Platen 12

Ticket Ghent Office
Sint-Baafsplein 17

Opera Ghent
Schouwburgstraat 3

Pillows Grand Hotel Reylof | Guest Office
Hoogstraat 36

Sphinx Cinema & café
Sint-Michielshelling 3 – Zaal 1 en 3

Studio Skoop & café
Sint-Annaplein 63

Vooruit & café
Sint-Pietersnieuwstraat 23

* Εισιτήρια, εδώ. 

The post 48ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γάνδης με επίκεντρο τον ελληνικό κινηματογράφο appeared first on .

ΡΟΜΑ

Ρόμα είναι το όνομα της γειτονιάς της Πόλης του Μεξικού, εκεί δηλαδή που ο Αλφόνσο Κουαρόν μεγάλωσε. Ναι, πρόκειται για μια αυτοβιογραφική ταινία κατά κάποιον τρόπο, παρόλο που δεν μπορεί να καταγραφεί ως τέτοια. Κι αυτό για δύο κυρίως λόγους. Επίκεντρο της ταινίας είναι η Κλέο, η υπηρέτρια του σπιτιού στο οποίο μεγάλωσε ο Κουαρόν. Δεύτερον, όλα όσα παρουσιάζονται είναι μέσα από τις αναμνήσεις του ίδιου του σκηνοθέτη. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο χρόνος ξεθωριάζει ή αλλοιώνει εν πάση περιπτώσει τον τρόπο που θυμόμαστε κάποια γεγονότα, όσο σημαντικά κι αν είναι.
Συνεπώς δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια πιστή καταγραφή των βιωμάτων του σκηνοθέτη, ούτε φυσικά και για μια ιστορική ταινία, παρόλο που η -ταραγμένη την δεκαετία του 70′- Πόλη του Μεξικού υπήρξε πεδίο πολλών σημαντικών γεγονότων.
Η ταινία του Κουαρόν αποτελεί έναν φόρο τιμής στην γυναίκα που ουσιαστικά τον μεγάλωσε, την Κλέο (τα ονόματα των χαρακτήρων στην ταινία είναι αλλαγμένα), μια πιτσιρίκα ινδιάνικης καταγωγής που ζει με την μεσοαστή οικογένεια. Μια οικογένεια όμως που αντιμετωπίζει εσωτερικές κρίσεις, όπως φανερώνει ο επικείμενος χωρισμός των γονέων, του γιατρού μπαμπά και της χημικού μαμάς. Είναι επίσης μια ωδή στην γυναικεία στωικότητα, η οποία καθρεφτίζεται μέσα από το πρόσωπο της Κλέο, που υπομένει και διαχειρίζεται τα πάντα χωρίς εντάσεις και διαμαρτυρία. Αλλά και τον γυναικείο δυναμισμό, μέσα από την έτερη πρωταγωνίστρια, την μαμά Σοφία, που κρύβει πάντα μια εσωτερική ένταση προσπαθώντας κι αυτή να συγκρατήσει την οικογένειά της.

Η ταινία, ασπρόμαυρη (χρέη διευθυντή φωτογραφίας ανέλαβε ο ίδιος ο Κουαρόν, με εντυπωσιακά αποτελέσματα), εκπέμπει μια γλυκιά αίσθηση νεορεαλισμού, με μια κίνηση της κάμερας που μετατρέπει σε παρατηρητή τον θεατή. Παρατηρούμε την Κλέο, η οποία επιβλέπει τα πάντα. Ενώ στην ίδια δεν δίνει σημασία κανείς. Όπως πολύ σοφά της λέει και η μαμά Σοφία σε κάποια στιγμή:
«Ό,τι και να σου πουν, εμείς οι γυναίκες είμαστε πάντα μόνες».

Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ

Μεγάλη Βρετανία, αρχές 18ου αι. Βρισκόμαστε στην αυλή της βασίλισσας Άννας, εκεί που η εστεμμένη, μαστιζόμενη από προβλήματα υγείας (σωματικά και ψυχολογικά) και περιτριγυρισμένη από αυλοκόλακες, καλείται να λάβει αποφάσεις εν μέσω του αγγλογαλλικού πολέμου (1701 – 1714). Πλάι της, η φίλη και άτυπη σύμβουλος, Σάρα, η οποία είναι αυτή που ουσιαστικά κινεί τα νήματα.
Η όποια «κανονικότητα» διαταράσσεται με την έλευση της Άμπιγκεϊλ, μακρινής ξαδέρφης και ξεπεσμένης πλέον αριστοκράτισσας, η οποία ζητά δουλειά στο παλάτι. Γλυκιά και αθώα, κατά βάθος όμως αποφασιστική και δαιμόνια, η Άμπιγκεϊλ καταφέρνει να εκθρονίσει την Σάρα από την θέση της ευνοούμενης της βασίλισσας.

Τρεις γυναίκες πρωταγωνίστριες, η καθεμιά με τον δικό της ψυχισμό και την δικιά της οπτική, ξεδιπλώνουν μέσα από τις -λίγο πραγματικές, λίγο φανταστικές- ιστορίες όλη την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση. Τους φόβους, τις ανασφάλειες, τα πάθη. Η κάμερα του Λάνθιμου κινείται επίσης μαεστρικά και η έντονη χρήση ευρυγώνιων κάδρων μας κάνει σαν να βλέπουμε πτυχές της ιστορίας μέσα από την κλειδαρότρυπα. Σε ένα αχανές παλάτι, η ανθρώπινη παρουσία μοιάζει ασήμαντη. Κι όμως απ” αυτές τις «ασήμαντες» παρουσίες εξαρτώνται οι τύχες ολόκληρων λαών. Οι ισορροπίες που πρέπει να κρατηθούν είναι τόσο λεπτές, σαν τα ξύλινα παραπετάσματα του παλατιού, και τα παιχνίδια εξουσίας τόσο κυνικά, όσο και τα ήθη μέσα σ΄ έναν οίκο ανοχής.

ΠΛΑΪ-ΠΛΑΪ

Αυτό είναι κι ένα κοινό των δύο φιλμ. Ο άνθρωπος στον χώρο. Η γεωμετρία του χώρου, αν θέλετε. Κουαρόν και Λάνθιμος επιλέγουν συχνά τα ανοιχτά κάδρα με χρήση έως και fish-eye φακών, κάνοντας  έτσι σαφή την ανθρώπινη παρουσία στον χώρο. Η κίνηση της κάμερας, πάντα γραμμική, υπογραμμίζει και την ίδια την κίνηση μέσα στον χώρο.
Οι γυναίκες είναι οι πρωταγωνίστριες των δυο φιλμ. Ξεπερνώντας ωστόσο αυτή την επιφανειακή παρατήρηση, βλέπει κανείς πως και τα δυο φιλμ μιλούν μέσα απ” αυτές για θέματα που δεν έχουν ούτε φύλο, ούτε τάξη, ούτε καταγωγή.
Οι ηρωίδες τόσο του Κουαρόν όσο και του Λάνθιμου, προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στην μοναξιά τους (θυμηθείτε ξανά την ατάκα της Σοφίας), η καθεμιά όμως με τελείως διαφορετικό ίδιον όφελος.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Λένε πως μια καλή ταινία κρύβει όλη της την ουσία σε δυο πλάνα. Το πρώτο και το τελευταίο. Δεν θα αναλύσουμε τους συμβολισμούς του καθενός, διότι δεν θέλουμε να κάνουμε κανενός είδους  spoiler, ωστόσο στην περίπτωση της Ρόμα, και το πρώτο και το τελευταίο πλάνο μας δείχνει την Κλέο να ασχολείται με τις δουλειές του σπιτιού, αλλά με μια εντελώς διαφορετική οπτική.
Το ίδιο και στην Ευνοούμενη. Και το πρώτο και το τελευταίο πλάνο, μας δείχνει την βασίλισσα Άννα και πλάι της μια «ευνοούμενη» να την υπηρετεί. Εξίσου με εντελώς διαφορετική προσέγγιση.
Κι εκεί κρύβεται τόσο η σεναριακή όσο κι η σκηνοθετική μαεστρία.

The post The Favourite και Roma: τα φετινά φαβορί με την κριτική ματιά του Newsville appeared first on .