Τώρα, επιστήμονες έφεραν στο φως τα πρώτα φυσικά στοιχεία μιας τέτοιας μάχης: ενός ρωμαίου μονομάχου που μάχεται με άγριο ζώο. Σημάδια δαγκώματος από ένα μεγάλο αιλουροειδές, πιθανώς λιοντάρι, βρέθηκαν στη λεκάνη ενός άνδρα που ήταν θαμμένος σε ένα νεκροταφείο μονομάχων στην Υόρκη (York) της Αγγλίας. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο PLOS One, επιβεβαιώνει αυτό που προηγουμένως υπονοούσαν μόνο τα αρχαία κείμενα και τα ψηφιδωτά.

Τα λείψανα, που χρονολογούνται στον 3ο αιώνα μ.Χ., βρέθηκαν στο Driffield Terrace, το καλύτερα διατηρημένο ρωμαϊκό νεκροταφείο μονομάχων που είναι γνωστό. Τρισδιάστατες σαρώσεις και συγκρίσεις με δείγματα ζωολογικών κήπων αποκάλυψαν ότι ο άνδρας – ηλικίας μεταξύ 26 και 35 ετών – πιθανότατα δαγκώθηκε και σύρθηκε από το ισχίο, υποδηλώνοντας ότι είχε ήδη καταρρεύσει ή είχε τραυματιστεί σοβαρά όταν το λιοντάρι του επιτέθηκε.

Lion bites on skeleton provide first evidence of gladiator’s combat with wild beasts https://t.co/7by7dooFjM pic.twitter.com/IUdkiqtPgg

— The Independent (@Independent) April 24, 2025

Θάνατος από έλεος

Ο Tim Thompson, ιατροδικαστής ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο Maynooth στην Ιρλανδία και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, σημείωσε ότι τα δαγκώματα συνέβησαν κοντά στη στιγμή του θανάτου. Ο άνδρας είχε επίσης αποκεφαλιστεί, πιθανώς ως «χαριστική βολή», και θάφτηκε μαζί με δύο άλλους, ενώ τα σώματά τους ήταν καλυμμένα με οστά αλόγου. Τα στοιχεία για τη μυϊκή διάπλαση και τις σκελετικές κακώσεις υποδηλώνουν μια ζωή έντονης σωματικής άσκησης.

Αξίζει να σημειωθεί πως τα λείψανα αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια μιας ανασκαφής του 2004, ωστόσο τότε οι αρχαιολόγοι δεν διέθεταν την απαραίτητη τεχνολογία για να διερευνήσουν περαιτέρω τα ενδιαφέροντα σημάδια. Ο Thompson και η ομάδα του ήθελαν να μάθουν τι τα προκαλούσε – και τώρα είχαν τις εργαστηριακές τεχνικές για να το ανακαλύψουν. Ανέλυσαν επίσης χημικά τα αρχαία ρωμαϊκά οστά για να επιβεβαιώσουν άλλα χαρακτηριστικά, όπως το φύλο και τη διατροφική κατάσταση του αποθανόντος – ενδείξεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον προσδιορισμό του εάν αυτός ο σκελετός θα μπορούσε πραγματικά να προέρχεται από έναν μονομάχο της εποχής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Αυτή η ανακάλυψη όχι μόνο επιβεβαιώνει τις μάχες ανθρώπων-ζώων στη ρωμαϊκή αρένα, αλλά δείχνει ότι τέτοια θεάματα έφταναν μέχρι τα απομακρυσμένα άκρα της αυτοκρατορίας, όπως η Βρετανία. Ως εκ τούτου, το νέο εύρημα όχι μόνο προσφέρει συναρπαστικές ενδείξεις για την κουλτούρα των μονομαχιών, αλλά υπογραμμίζει επίσης την εκπληκτικά εκτεταμένη επιρροή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. «Αυτός ήταν ένας από τους βασικούς τρόπους διάδοσης του ρωμαϊκού πολιτισμού – το θέαμα», λέει η Anna Osterholtz, βιοαρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Επειδή θα υπήρχαν επίσης εκτελέσεις που θα λάμβαναν χώρα στο πλαίσιο των αγώνων, δίδασκε πράγματα όπως κοινωνικοί ρόλοι και κοινωνικοί κανόνες».

Η Kathryn Marklein, βιολογική ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ, η οποία επίσης δεν συμμετείχε στη μελέτη, επισημαίνει το υπερβολικό κόστος που θα είχαν αυτές οι μάχες. Τα λιοντάρια δεν είναι ιθαγενή της Αγγλίας, επομένως θα απαιτούσε σημαντικό κόστος και προσπάθεια για να μεταφερθούν τα ζώα μέχρι την Υόρκη. «Η επένδυση αυτής της ποσότητας πόρων σε μια εκδήλωση αποτελεί απόδειξη της σημασίας των βίαιων θεαμάτων στις ρωμαϊκές επαρχίες», λέει η Marklein.

Τα σκελετικά υπολείμματα μπορούν να αποκαλύψουν πολλά για κομμάτια της ανθρώπινης ιστορίας που διαφορετικά θα χάνονταν στο χρόνο. «Οι ζωές μας είναι χαραγμένες στα οστά μας», λέει η Osterholtz. Αυτά τα υπολείμματα μπορούν να μας πουν για «ζωές ανθρώπων που δεν θεωρούνταν αρκετά σημαντικές για να καταγραφούν, που δεν ήταν ποτέ μέρος του επίσημου αρχείου».

The post Δαγκωματιές σε ρωμαϊκό σκελετό δίνουν την πρώτη απόδειξη ότι μονομάχοι μάχονταν με λιοντάρια appeared first on .

Ζήτω οι αρχαιολογικές ανασκαφές!

Σε πόλεις τόσο παλιές και ιστορικές όσο οι Βρυξέλλες και το Μέχελεν, η ευκαιρία για αστικούς μετασχηματισμούς οδηγεί συχνά σε αρχαιολογικές ανασκαφές. Στο κέντρο της πρωτεύουσας, ήταν η κατεδάφιση του θρυλικού Parking 58, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την κατασκευή του νέου διοικητικού κέντρου της πόλης των Βρυξελλών, που έδωσε την ευκαιρία στους αρχαιολόγους να παρέμβουν το 2019. Στο Μέχελεν, πρόκειται για έργα κοντά σε ένα αρχαίο υδάτινο ρεύμα, το Melaan, το οποίο έφερε στο φως αυτές τις ανακαλύψεις.

Ως κύριοι χρήστες του νερού, οι βαφείς αναπόφευκτα εγκαταστάθηκαν κατά μήκος των ποταμών. Στις Βρυξέλλες, η τοποθεσία βρίσκεται κοντά στο ιστορικό λιμάνι κατά μήκος του Senne, ενώ στο Μέχελεν, υπήρχαν πολλά βαφεία στις όχθες του Melaan. Η κατανόηση του Χρόνου είναι σχετική, ωστόσο, οι ανακαλύψεις έγιναν σε στρώματα που κυμαίνονται από τον 10ο έως τον 15ο αιώνα.

Σπάνια φυτά… στο Βέλγιο

Ο Lien Speleers εξηγεί ότι «Η ρεζεντά και το ριζάρι είχαν ήδη βρεθεί στο Βέλγιο στο παρελθόν, αλλά η ανακάλυψη της κρητίδας συνέβη για πρώτη φορά… Υπολείμματα είχαν ήδη ανακαλυφθεί σε γειτονικές χώρες και γνωρίζαμε ήδη, χάρη στις ιστορικές πηγές, ότι το φυτό αυτό χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή μπλε βαφής (σημ. Στην Ελλάδα είναι γνωστό και ως Λουλάκι) αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που βρήκαμε αρχαιολογικά στοιχεία επ” αυτού».

Οι ανασκαφές στις Βρυξέλλες επέτρεψαν επίσης να διευκρινιστούν οι απαρχές των βαφικών δραστηριοτήτων που χρονολογούνται στα μέσα του 12ου αιώνα, δηλαδή πολύ πριν από όσα αποκαλύπτουν οι ιστορικές πηγές.

Μερικά πολύ ενδιαφέροντα απόβλητα

Αν τα ποτάμια ήταν απαραίτητα για το εμπόριο των βαφείων, παρέχοντας τις απαραίτητες ποσότητες νερού, χρησίμευαν και ως πολύ πρακτικοί υπονόμοι για την απομάκρυνση των απορριμμάτων, στην πραγματικότητα, «Τα υπολείμματα είναι πιθανώς απόβλητα από βαφεία που δούλευαν κατά μήκος του ποταμού», εξηγεί ο αρχαιοβοτανολόγος.

Δείγματα που ανακαλύφθηκαν στις ανασκαφές των δύο πόλεων αποκάλυψαν πολλούς σπόρους και θραύσματα ριζών, που ενίοτε συνοδεύονταν κι από μικρούς καρπούς.

Αυτές οι ανακαλύψεις, που αποτελούν πλέον αρχαιολογικές μαρτυρίες, είναι εξαιρετικά σπάνιες και πολύτιμες γιατί τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν στη βαφή δεν διατηρούνται καλά, ιδιαίτερα της κρητίδας που ζυμώθηκαν για να εξαχθεί η ινδικοτίνη που έδινε αυτό το όμορφο μπλε χρώμα. Τα ίχνη αυτού του φυτού είναι τα πρώτα αρχαιολογικά στοιχεία στο Βέλγιο, «πράγμα που καθιστά αυτή την ανακάλυψη πραγματικά εξαιρετική», λέει ο Lien Speleers.

Μια λεπτομερής μελέτη που πραγματοποιήθηκε από τον Lien Speleer, σε συνεργασία με το Royal Institute for Cultural Heritage (IRPA), το urban.brussels, το Μουσείο Τέχνης & Ιστορίας στις Βρυξέλλες, το Μουσείο Hof van Busleyden στο Μέχελεν και το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, είναι διαθέσιμη (στα αγγλικά), εδώ.

The post Αρχαιολογική ανακάλυψη: τα μυστικά χρώματα των μεσαιωνικών βαφείων που ανακαλύφθηκαν σε Βρυξέλλες και Μέχελεν appeared first on .

Οι ανασκαφές πραγματοποιούνται κυρίως σε μια τοποθεσία όπου βρισκόταν μια αγροικία την εποχή της Μάχης του Βατερλό.

Η αγροικία χρησιμοποιήθηκε από βρετανικά στρατεύματα ως νοσοκομείο πεδίου. Στο παρελθόν, τα υπολείμματα ακρωτηριασμένων ποδιών και χεριών όσων πιστεύεται ότι ήταν Βρετανοί στρατιώτες έχουν βρεθεί πολλές φορές στην περιοχή γύρω από την τοποθεσία.

Οι Βρετανοί αρχαιολόγοι ελπίζουν ότι αυτές οι τελευταίες ανασκαφές θα δώσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πόσο σοβαρά αντιμετωπίστηκαν και φροντίστηκαν στο νοσοκομείο οι τραυματισμένοι στρατιώτες, πριν από 209 χρόνια.

Αν και αυτός είναι ο πρωταρχικός τους στόχος, ο επικεφαλής αρχαιολόγος λέει ότι οποιαδήποτε άλλα ευρήματα που παρέχουν πληροφορίες για τη Μάχη από βρετανική σκοπιά είναι επίσης πολύ ευπρόσδεκτα.

The post Βρετανοί αρχαιολόγοι στον Τύμβο του Λέοντος, στο Βατερλό appeared first on .

Ο οργανισμός Musea Brugge διαχειρίζεται μια συλλογή με περισσότερα από 75.000 αντικείμενα, εκ των οποίων μόνο το 10 % εκτίθενται. Ενώ η Μπριζ έχει αρκετούς χώρους, αυτοί βρίσκονται διάσπαρτοι στην πόλη και δεν έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν αντικείμενα τέχνης ή αρχαιολογικά κειμήλια.

«Συνολικά, περισσότερα από 50.000 μουσειακά αντικείμενα, 10.000 κιβώτια με αρχαιολογικά ευρήματα και περισσότερες από 4.000 φορεσιές θα μεταφερθούν στη νέα αποθήκη», λέει ο δήμαρχος της Μπριζ, Dirk De fauw (CD&V). «Όλα αυτά τα αντικείμενα έχουν διαφορετικές ανάγκες, διαστάσεις, ευαισθησίες και υλικά στα οποία δίνεται μια προσαρμοσμένη και βέλτιστη θέση αποθήκευσης στο Heritage Factory».

Ο υπουργός-πρόεδρος Jan Jambon (N-VA) εγκαινίασε επίσημα το Heritage Factory. «Βοηθάμε να διασφαλιστεί ότι οι μελλοντικές γενιές μπορούν να συνεχίσουν να απολαμβάνουν την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Μπριζ και, κατ” επέκταση, της Φλάνδρας», είπε. «Με αυτή την έννοια, είναι μια ασφάλιση για το μέλλον, η οποία επιτρέπει επίσης στη Musea Brugge να παίξει ένα πιο σημαντικό ρόλο».

Το συνολικό κόστος του Heritage Factory ανέρχεται σε 13,9 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια ευρώ προέρχονται από την επαρχία της Δυτικής Φλάνδρας. Μέχρι το 2030, όλα τα είδη συλλογής θα είναι μόνιμα αποθηκευμένα εκεί.

The post Το Heritage Factory θα φιλοξενήσει 50.000 αντικείμενα από τα μουσεία της Μπριζ appeared first on .

Πρόκειται για «εξαιρετικά σπάνια ευρήματα για ένα πεδίο μάχης όπως αυτό του Ναπολέοντα», δήλωσαν οι ειδικοί του Waterloo Uncovered την Τετάρτη σε μια παρουσίαση του χώρου της ανασκαφής στον Τύπο.

Κατά τη διάρκεια της Μάχης του Βατερλό που άλλαξε την ιστορία το 1815, το αγρόκτημα Mont-Saint-Jean χρησίμευσε ως το κύριο νοσοκομείο για τα συμμαχικά στρατεύματα, με επικεφαλής τον Δούκα του Ουέλινγκτον. Το 2019, η ομάδα ανακάλυψε τα υπολείμματα τριών ακρωτηριασμένων ποδιών στο σημείο. Στη συνέχεια, το έργο διεκόπη λόγω της κρίσης του κορονοϊού.

Όταν ξανάρχισαν οι ανασκαφές φέτος, ανακαλύφθηκε ένας ανθρώπινος σκελετός και οστά αλόγου ή μουλαριού. Βρέθηκαν κατά μήκος ενός οπωρώνα δίπλα στο αγρόκτημα, το οποίο έχει γίνει πλέον η La Brasserie de Waterloo.

«Εδώ αυτό που βλέπουμε, είναι η πραγματικότητα του πολέμου», λέει ο Tony Pollard, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης και ένας από τους αρχαιολογικούς διευθυντές του έργου. «Η διαχείριση των τραυματιών σε αυτή τη μάχη, η οποία αριθμούσε περισσότερους από 10.000, ήταν μια τεράστια πρόκληση. Δεν υπήρχαν πραγματικές τελετές κηδείας ή σημάδια σεβασμού. Ο τάφος που ανακαλύφθηκε καθιστά δυνατό να καταλάβουμε ότι τα πτώματα απλώς ρίχτηκαν εδώ», προσθέτει ο καθηγητής.

«Η αρχαιολογία μας δίνει τα απαραίτητα εργαλεία. Καθιστά δυνατή την αντικειμενοποίηση ή την επανεξέταση των δεδομένων που οι ιστορικοί μπόρεσαν να συγκεντρώσουν», σχολιάζει ο Dominique Bosquet, αρχαιολόγος στο Walloon Heritage Agency (Awap).

Το 2015, η Awap ξεκίνησε ένα πρόγραμμα συνεργασίας με την ομάδα Waterloo Uncovered, φέρνοντας κοντά αρχαιολόγους, φοιτητές, στρατιώτες και βετεράνους. Η ένωση χρησιμοποιεί τις ανασκαφές ως εργαλείο για να βοηθήσει τους στρατιώτες να αναρρώσουν από τα τραύματα του πολέμου.

«Κάνει δυνατή την έναρξη μιας επιστροφής στην κοινωνική ζωή», εξηγεί ο Bosquet. Περίπου 20 βετεράνοι συμμετείχαν στο έργο της ανασκαφής την περασμένη εβδομάδα, το οποίο είναι τώρα μια ετήσια πρωτοβουλία δύο εβδομάδων.

Ο Anthony Martin, επικεφαλής της La Brasserie de Waterloo, συνεργάζεται με το Waterloo Uncovered από το 2016. Όλα τα ευρήματα θα εμπλουτίσουν τη συλλογή του ιατρικού μουσείου που ο επιχειρηματίας έχει δημιουργήσει σε μια από τις πτέρυγες της αγροικίας που βρίσκεται στην Βαλλονική Βραβάνδη.

Εκτός από τις ανασκαφές στο Mont-Saint-Jean, φέτος πραγματοποιήθηκαν ανασκαφές στο κοντινό Plancenoit, τον τόπο μερικών από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις της μάχης. Περίπου 100 βόλια από μουσκέτα συγκαταλέγονται μεταξύ των ευρημάτων.

The post Σημαντική ανακάλυψη: αρχαιολόγοι βρήκαν οστά από την Μάχη του Βατερλό appeared first on .

Το 2011 αρχαιολόγοι που συμμετείχαν σε μια ανασκαφή στη Μέμφιδα της Αιγύπτυο, έξω από το Κάιρο, ανακάλυψαν τα ερείπια ενός κτίσματος 4.000 ετών. Ανάμεσα στα σπάνια ευρήματα, υπάρχει κι ένα καλοδιατηρημένο γλυπτό, από ασβεστόλιθο. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εύρημα, το οποίο αμέσως τοποθετείται σε ένα ξύλινο σεντούκι και παραδίδεται στον τοπικό εκπρόσωπο του Υπουργείου Αρχαιοτήτων.

Τρία χρόνια αργότερα, μια Αιγύπτια αρχαιολόγος, η Nagwan Fayez, δίνει μια ομιλία στο Λονδίνο. Δείχνει φωτογραφίες, στις οποίες περιλαμβάνεται το εν λόγω γλυπτό, που η ίδια θεωρεί ότι ακόμα φυλάσσεται κάπου στην Αίγυπτο. Στο κοινό που παρακολουθεί την διάλεξη, ωστόσο, βρίσκεται ο ολλανδός Marcel Marée, επιμελητής του Βρετανικού Μουσείου. Και με έκπληξη αντιλαμβάνεται ότι μόλις λίγους μήνες πριν είχε δει το ίδιο ακριβώς γλυπτό σε ένα κατάστημα με αντίκες στις Βρυξέλλες. «Πως γίνεται ένα άγαλμα βρίσκεται στην Αίγυπτο να πωλείται ταυτόχρονα σε μια αντικερί του Βελγίου;»

Οι αιγυπτιακές αρχές ειδοποιούνται αμέσως και ανακαλύπτουν ότι το γλυπτό πράγματι λείπει κι αντ” αυτού στην θέση του έχει αντικατασταθεί από ένα φτωχό αντίγραφο. Οι εικασίες ως προς την εξαφάνιση του αυθεντικού γλυπτού, πάμπολλες. Οι έρευνες των αιγυπτιακών αρχών δείχνουν ένα μεγάλο κύκλωμα οργανωμένου εγκληματικού δικτύου. Οι κλέφτες προφανώς είχαν εύκολη πρόσβαση στα ευρήματα της αρχαιολογικής αποστολής, με τη βοήθεια μάλλον τοπικών αξιωματούχων ή φρουρών.

«Συμβαίνει συχνά στην Αίγυπτο», λέει ένας Βέλγος Αιγυπτιολόγος. «Υπάρχουν πολλά κομμάτια στις κρατικές αποθήκες. Δεν είναι τόσο δύσκολο να εξαφανίσεις κάτι, αν έχεις τις κατάλληλες επαφές».

Μια απροσδόκητη επιστροφή

Μέρες αργότερα συμβαίνει κάτι πραγματικά παράξενο. Το αυθεντικό γλυπτό εμφανίζεται στον κήπο του Μουσείου της Μέμφιδας, τυλιγμένο σε πλαστική σακούλα και κάπως πρόχειρα. Η μεταφορά του ήταν τόσο άτσαλη και βιαστική που η μύτη του γλυπτού είχε σπάσει. Ήλπιζαν άραγε οι εγκληματίες ότι αυτή η ενέργεια θα απέτρεπε ενδεχόμενες συλλήψεις;

Είναι παρ’όλα αυτά ένα τέχνασμα που δεν έχει επιτυχία: τρεις φρουροί και ένας υπάλληλος του υπουργείου κρατούνται.

Εν τω μεταξύ, στο Βέλγιο η έρευνα ξεκινά με αργούς ρυθμούς. Μετά την ανακάλυψη της κλοπής, ο Marée ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία του Ηνωμένου Βασιλείου που με τη σειρά της ήρθε σε επαφή με τη βελγική αστυνομία, η οποία αποδεικνύεται πως στο διάστημα των επόμενων επτά εβδομάδων δεν πράττει πολλά. Καθώς ο έμπορος της αντικερί κατάγεται από τη Μονς, η αστυνομία της Μονς «χρεώνεται» την υπόθεση, η οποία εξηγεί ότι δεν ερευνά την κλοπή έργων τέχνης.

Τελικά ο φάκελος της υπόθεσης μεταφέρεται ξανά στις Βρυξέλλες κι ο έμπορος οδηγείται προς ανάκριση. Επιμένει ότι έλαβε το γλυπτό από κάποιον που δεν μπορούσε να αναγνωρίσει και ότι αυτό το άτομο επέστρεψε να πάρει το αρχαιολογικό εύρημα λίγο αργότερα, «επειδή βρήκε αγοραστή».

Η ιστορία προφανώς και φαίνεται περίεργη, αλλά η εισαγγελία των Βρυξελλών τελικά αποφάσισε ότι δεν χρειαζόταν περαιτέρω δράση με την έρευνα να σταματά εκεί.

Δεν είναι η πρώτη φορά

Το παραπάνω περιστατικό, δεν είναι το πρώτο που βάζει τις Βρυξέλλες -και το Βέλγιο γενικότερα- στο επίκεντρο της αγοραπωλησίας κλεμμένων αρχαίων αντικειμένων.

Λεηλατημένες αιγυπτιακές αρχαιότητες έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια και σε άλλους αντικέρ στο Βέλγιο. Αυτή τη στιγμή διεξάγεται έρευνα εναντίον ενός Γάλλου εμπόρου που είχε κατάστημα στη συνοικία Sablon των Βρυξελλών. Κατά τη διάρκεια μιας εφόδου των αρχών, οι ερευνητές βρήκαν πολλά κλεμμένα αιγυπτιακά αντικείμενα από πρόσφατες λεηλασίες. Αργότερα βρήκαν και μια αποθήκη που ανήκε στον ίδιο παλαιοπώλη με πολλά ακόμα κλεμμένα κομμάτια.

Το 2020, οι τελωνειακές αρχές και η Οικονομική Επιθεώρηση πραγματοποίησαν εκτενή έλεγχο στην Έκθεση Τέχνης των Βρυξελλών (BRAFA), τη μεγαλύτερη βελγική έκθεση τέχνης. Κατάσχεσαν πολλά αιγυπτιακά κομμάτια από έναν Γάλλο έμπορο αντίκας.

Πέρυσι, η δικαστική αστυνομία της Αμβέρσας κατέσχεσε εκατοντάδες αιγυπτιακά και συριακά αντικείμενα. Από σάβανα μούμιας, νεκρικές μάσκες (ταφής) έως μουμιοποιημένα ζώα, εκτιμώμενης αξίας από 2 έως 6 εκατομμύρια ευρώ. Οι λαθρέμποροι μάλλον κράτησαν τα αντικείμενα αυτά στο Βέλγιο γιατί ο κίνδυνος ελέγχου είναι μικρότερος εδώ.

Υπήρξε επίσης ένα αξιόλογο εύρημα πρόσφατα στο αεροδρόμιο του Καΐρου. Οι Αιγύπτιοι τελωνειακοί βρήκαν μέρη μιας μούμιας στο δρόμο της προς το Βέλγιο: δύο χέρια, μέρος του κορμού και δύο πόδια. Η αποστολή ήταν κρυμμένη σε δύο παλιά μεγάφωνα. Ο πωλητής και ο πελάτης είχαν γνωριστεί μέσω Facebook.

Το Βέλγιο ως hotspot για το εμπόριο αιγυπτιακών αρχαιοτήτων

«Η Αίγυπτος εμφανίζεται συχνά στα αρχεία», σχολιάζει η Ομοσπονδιακή Δημόσια Υπηρεσία Οικονομίας στο VRT NWS και την De Tijd. «Κυρίως πρόκειται για πρόσφατα λεηλατημένα κομμάτια, μετά την Αραβική Άνοιξη του 2011. Συχνά πρόκιται για μάσκες και σαρκοφάγους».

Η Sarah Durant, εκπρόσωπος της εισαγγελίας των Βρυξελλών, επιβεβαιώνει το πρόβλημα. «Τα περισσότερα από τα κλεμμένα αντικείμενα στη βελγική αγορά προέρχονται από την Αίγυπτο και την Ιταλία».

Οι αρχαιολόγοι πληρώνουν το μάρμαρο

Γνωρίζουν επίσης στην Αίγυπτο ότι το Βέλγιο είναι ένα hotspot για το εμπόριο κλεμμένων αιγυπτιακών αρχαιοτήτων.

Η Αίγυπτος απέκλεισε τέσσερις αρχαιολογικούς χώρους πέρυσι, που δραστηριοποιούνταν Βέλγοι αρχαιολόγοι, πιθανώς για να καταστήσει σαφές ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Το επιβεβαίωσαν και αιγύπτιοι αρχαιολόγοι που συμμετείχαν στις έρευνες.

«Είναι κρίμα που σταματούν τις ανασκαφές για να τιμωρήσουν το Βέλγιο», λέει ένας Αιγυπτιολόγος που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. «Δεν έχουμε καμία σχέση με τη λεηλασία, ωστόσο οι αρχαιολογικοί μας χώροι έχουν αποκλειστεί εδώ και μήνες. Επίσης, υπόκεινται σε εξαιρετικά αυστηρούς ελέγχους από τις αιγυπτιακές αρχές».

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση αρνείται ότι το κλείσιμο των αρχαιολογικών χώρων έχει να κάνει με την εμπορία των κλεμμένων αντικειμένων που κατά καιρούς εντοπίζονται στη βελγική αγορά. «Δεν υπάρχει καμία συσχέτιση με τον αριθμό των αρχαιολογικών ευρημάτων που κατασχέθηκαν πρόσφατα στο Βέλγιο», καταλήγει σε ανακοίνωσή της.

Photos: Newsville.be 

The post Ένα κλεμμένο αιγυπτιακό γλυπτό 4.000 ετών κάνει την εμφάνισή του στις Βρυξέλλες appeared first on .

Τα ευρήματα αφορούν κατά κύριο λόγο καθημερινά αντικείμενα, με σημαντικότερο όλων ωστόσο ένα κυρτό ξίφος, με πολυτελή λαβή, το οποίο χρονολογείται στον 16ο αιώνα.

Η πύλη Kipdorp αποτελούσε ένα σημαντικό τμήμα των ισπανικών προμαχώνων της Αμβέρσας, οι οποίες -από τον 16ο αιώνα και για 300 χρόνια- ήταν το σημείο που αστοί, έμποροι, αγρότες και ταξιδιώτες, εισέρχονταν στην πόλη.

Οι ανασκαφές έχουν φέρει στο φως πολλά αντικείμενα της καθημερινής ζωής αυτής της περιόδου, που μας δίνουν μια πολύ καλή εικόνα της καθημερινότητας. Επίσης έχουν ανακαλυφθεί και πολλά στρατιωτικά αντικείμενα, λόγω του ότι η πόλη υπήρξε και τόπος πολυάριθμων πολιορκιών.

Ανάμεσα στα σπουδαία ευρήματα, ξεχωρίζει κανείς ζάρια, μουσικά όργανα, κανόνια, ξίφη, τοπικά και ξένα νομίσματα, καθώς και ένα εξαιρετικά σπάνιο μετάλλιο αλχημιστή.

Το κυριότερο όλων, όπως αναφέρθηκε, είναι το καλά διατηρημένο σπαθί που χρονολογείται γύρω στο 1583. Το ξίφος, θα μπορούσε να ανήκει σε κάποιον που συμμετείχε στις μάχες που δόθηκαν εκεί κατά την επίθεση που δέχτηκε η Αμβέρσα υπό την ηγεσία του Δούκα του Ανζού*.

Η έκθεση αναδεικνύει επίσης την κατασκευή και την κατεδάφιση των οχυρώσεων της πόλης, οι οποίες έδωσαν τη θέση τους -κατά τον 19ο αιώνα- στην αστική ανάπτυξη της πόλης.

Η έκθεση φιλοξενείται στο Felixatelier και θα βρίσκεται εκεί μέχρι τις 30 Απριλίου του 2021.

Χρήσιμες πληροφορίες

Expo: “Onder de Leien. Een gracht vol schatten”
Felixatelier: Oudeleeuwenrui 29, 2000 Antwerpen
21 Φεβρουαρίου 2020 – 30 Απριλίου 2021
Τρίτη με Παρασκευή από τις 10:00 π.μ. έως τις 4:00 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη

* Ο Δούκας του Ανζού, Φραγκίσκος, ήταν γιος του Ερρίκου του Β” της Γαλλίας και της Αικατερίνης των Μεδίκων. Αφότου έγινε ηγεμόνας των Ηνωμένων Επαρχιών, κατόπιν καλέσματος του Γουλιέλμου Α” της Οράγγης, ο Φραγκίσκος του Ανζού μετέβη στις Επαρχίες. Βραβάνδη και Φλάνδρα τον υποδέχτηκαν πανηγυρικά, κάτι που δεν συνέβη ωστόσο σε Ολλανδία και Ζέελαντ, που δεν ήθελαν καθόλου βασιλιά. Ο Φραγκίσκος έφερε γαλλικό στρατό και θέλησε να καταλάβει την Αμβέρσα, λέγοντας ότι τάχα θέλει να κάνει τελετή με τους στρατιώτες του μέσα στην πόλη. Όταν μπήκαν, η πολιτοφυλακή της πόλης τους αποδεκάτισε και ο Φραγκίσκος μόλις που κατάφερε να σωθεί. 

Κεντρική φώτο: @Lucid

The post Έκθεση με αρχαιολογικά ευρήματα του 16ου αι. άνοιξε τις πόρτες της στην Αμβέρσα appeared first on .

«Πρόκειται για ένα μοναδικό εύρημα στο Βέλγιο», δήλωσε ο εκπρόσωπος της αρχαιολογικής ομάδας του Ruben Willaert.

Τα τείχη που ανακαλύφθηκαν αποτελούνται κυρίως από οστά μηρών και βραχιόνων ενηλίκων, ενώ ο ενδιάμεσος χώρος έχει καλυφθεί από οστά κρανίων.

Πάνω από αυτό το επίπεδο, εν τω μεταξύ, έχουν αποκαλυφθεί πλήρεις ανθρώπινοι σκελετοί. Κάτι που οδηγεί στους αρχαιολόγους να συμπεράνουν πως οι τάφοι αυτοί χρησιμοποιούνταν για ορισμένο διάστημα και μετά την κατασκευή της εν λόγω τοιχοποιίας.

Η ανακάλυψη αυτή έγινε εν μέσω έργων, που αφορούν την κατασκευή ενός νέου κέντρου επισκεπτών για τον καθεδρικό ναό, διάσημος καθώς φιλοξενεί το πολύπτυχο του Jan Van Eyck, την «Προσκύνηση του Αμνού».

«Πρόκειται για ένα πρωτοφανές φαινόμενο στο Βέλγιο», δήλωσε η επικεφαλής του προγράμματος Janiek De Gryse. Αλλού υπάρχουν παρόμοια παραδείγματα, όπως για παράδειγμα οι Κατακόμβες στο Παρίσι. Το εύρημα της Γάνδης ωστόσο δεν θα γίνει τουριστικό αξιοθέατο, ανέφερε η ομάδα. Τα οστά θα απομακρυνθούν από το σημείο.

Τα οστά χρονολογούνται στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. «Για την ώρα, τοποθετούμε την κατασκευή στον 17ο ή 18ο αιώνα, αν και υπάρχουν ακόμα αρκετό κομμάτι έρευνας που πρέπει να γίνει».

Ένα άλλο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί οι τοίχοι φτιάχτηκαν έτσι, σε πρώτη φάση.

«Όταν εκκαθαρίζετε μια εκκλησία, οι σκελετοί δεν γίνεται απλά να πεταχτούν», εξηγεί η De Gryse. «Δεδομένου ότι οι πιστοί πίστευαν στην Ανάσταση του σώματος, τα οστά θεωρήθηκαν ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκαν μερικές φορές πέτρινα κτίσματα ακριβώς δίπλα στα τείχη των νεκροταφείων της πόλης: να στεγάζονται τα κρανία και τα οστά σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε οστεοφυλάκιο».

Πηγή: thebrusselstimes.com

The post Τείχη από ανθρώπινα οστά ανακαλύφθηκαν κάτω από τον καθεδρικό ναό της Γάνδης appeared first on .

Παρακάτω ολόκληρο το κείμενο της επιστολής:

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Στο πλαίσιο της κατασκευής του υπόγειου μητροπολιτικού σιδηροδρόμου της Θεσσαλονίκης αποκαλύφθηκε ένα εντυπωσιακό μνημειακό σύνολο στη διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Ελευθερίου Βενιζέλου. Σε έκταση 1500 τ.μ. και σε ολοκληρωμένη κατάσταση ανασκάφηκε και διατηρείται η διαχρονία της πόλης από την Ύστερη Αρχαιότητα έως τις απαρχές της κυρίως Μεσοβυζαντινής εποχής, δηλαδή από τον 4^ο αιώνα μ.Χ. έως και τον 9^οαιώνα μ.Χ. Αποκαλύφθηκε ένας μαρμαρόστρωτος κεντρικός δρόμος μήκους 85 μέτρων, μία μνημειακή διασταύρωση του κεντρικού οδικού άξονα της πόλης του μεγάλου Decumanus, της μέσης Λεωφόρου της πόλης, με τον μεγάλο cardo, δηλαδή τον κάθετο οδικό άξονα, σε συνδυασμό με τις αστικές χρήσεις τους, δηλαδή καταστήματα, εργαστήρια, πλατείες και όλες τις υποδομές τους: τα πεζοδρόμια, τις υπόστυλες στοές, τα υδροδοτικά και αποχετευτικά συστήματα. Αποκαλύφθηκε επίσης η μνημειακή διασταύρωσή τους με τον εντυπωσιακό πυλώνα (το λεγόμενο τετράπυλο), ο οποίος βρίσκεται σε διάλογο με το γαλεριανό τόξο στο ανατολικό τμήμα της πόλης. Πρόκειται για δύο δρόμους που συμπίπτουν με τις σύγχρονες μεγάλες οδούς Εγνατία και Βενιζέλου και με τις σύγχρονες εμπορικές χρήσεις τους.  Μέσα από τα ευρήματα δίνεται η ανασύσταση του αστικού χώρου της βυζαντινής πόλης, αναδεικνύεται η ρυμοτομία της Θεσσαλονίκης καθώς αποτελεί το πλέον ευανάγνωστο και αυτούσιο κομμάτι του ιστορικού κέντρου της, δηλαδή μία ολόκληρη γειτονιά, σε ένα παλίμψηστο αιώνων από τον 6^ο έως τον 10^ο αιώνα μ. Χ.

Για πρώτη φορά στα αρχαιολογικά πράγματα της Θεσσαλονίκης πέφτει το κέντρο βάρους της έρευνας στο αστικό τοπίο, σε αυτό που αποκαλούμε κοσμική Θεσσαλονίκη, πέρα από τα γνωστά εκκλησιαστικά και μοναστηριακά μνημεία και τις οχυρώσεις. Κι έρχεται να δώσει πολλές απαντήσεις στην οργάνωση της πόλης και να βοηθήσει στη λειτουργική ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων που ενσωματώνονται στην καθημερινότητα της πόλης, όπου υπάρχουν ήδη 15 μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO και φιλοδοξεί να αποκτήσει τώρα και το 16^ο.. Η Θεσσαλονίκη με αυτό το εξαιρετικό εύρημα έρχεται να δείξει αυτό ακριβώς που λείπει από την Κωνσταντινούπολη, δηλαδή την αστική δομή της πρωτοβυζαντινής και μεσοβυζαντινής πόλης.

Το εύρημα δεν μπορεί να μετακινηθεί γιατί δεν είναι ένα περιγεγραμμένο κτίσμα αλλά ένα σύνολο που συνεχίζεται προς πάσα κατεύθυνση οριζοντίως και καθέτως με στρωματογραφία και διαχρονία, οι οποίες λειτουργούν και παίρνουν αξία μόνον με την κατά χώραν διατήρηση. Αγκαλιάζει και αγκαλιάζεται από την πόλη, την αλλοτινή και την σημερινή ως αναπόσπαστο κομμάτι της, πρόκειται για ολόκληρο τοπίο που με βάση την ελληνική νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, είναι «αμετακίνητο» και γι’ αυτό το λόγο είναι αναγκαίο να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για να αναδειχθεί κατά χώραν. Ένα τοπίο δεν μετακινείται και δεν καθίσταται «μουσειακό έκθεμα»: η απόσπαση και επανατοποθέτηση ολόκληρου τμήματος πόλης αποτελεί λύση μη αντιστρεπτή που αντιβαίνει στις βασικές αρχές της συντήρησης και της αναστήλωσης, στον Αρχαιολογικό Νόμο 3028/2002 (άρθρο 42) και στις Διεθνείς Συμβάσεις (Χάρτα της Βενετίας, Σύμβαση της Μάλτας).

                  Το μνημειακό σύνολο θα λειτουργήσει ανταποδοτικά στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας και της θεαματικής περιβαλλοντικής βελτίωσης του χώρου. Το οικονομικό όφελος για την πόλη στο τέλος του έργου και η μέγιστη προστιθέμενη αξία που θα δώσει θα είναι πολλαπλάσια με την υφιστάμενη λύση, η οποία συμβαδίζει απόλυτα με την έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης που για τις πόλεις μας θα είναι μονόδρομος για την πορεία προς το μέλλον.

Τα ευρήματα των ανασκαφών του ΜΕΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ σε ολόκληρη την χρονική διαδρομή των εργασιών από το 2006 έως σήμερα προσφέρουν στη Θεσσαλονίκη όλο το υλικό για την εφαρμογή της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της. Μαζί με τα ιστάμενα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς που είναι ενσωματωμένα στην καθημερινότητά της πόλης, μπορεί να λειτουργήσει ένα σύνολο ως «η πόλη μέσα στην πόλη» και όχι ως «η πόλη κάτω από την πόλη», καθώς παρέχει πλήρη  ενσωμάτωση, των υποκείμενων στα υπερκείμενα, με την έννοια μιας ολοκληρωμένης διαδρομής με χωρική, χρονική συνέχεια και αλληλεπίδραση, με την πολιτισμική ιδιαιτερότητα της ελληνιστικής, ρωμαϊκής, βυζαντινής, μεταβυζαντινής και σύγχρονης Θεσσαλονίκης των 2335 χρόνων της.

Η αδιαμφισβήτητη εξαιρετική σημασία για την Αρχαιολογία και την Ιστορία, όχι μόνον της Θεσσαλονίκης αλλά και διεθνώς, του μνημειακού συνόλου που αποκαλύφθηκε ξεσήκωσε την επιστημονική κοινότητα και την κοινή γνώμη, όταν το 2013 είχε βγει απόφαση από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο(ΚΑΣ) «για την απόσπαση του συνόλου και τη μεταφορά του». Η εκτέλεση της απόφασης ανεστάλη με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας(ΣτΕ) του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν άλλη μία απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου του 2014, σύμφωνα με την οποία οριακά πλειοψήφησε η απόφαση για «απόσπαση του συνόλου και επανατοποθέτησή του μετά το πέρας του έργου». Η απόφαση προσεβλήθη και πάλι από τον Δήμο Θεσσαλονίκης στο ΣτΕ. Το 2015 με την αλλαγή της κυβέρνησης επικράτησε η πολιτική και επιστημονική βούληση να διατηρηθεί «κατά χώραν» (in situ) το αρχαιολογικό εύρημα και μέσα από τη συνεχή συνεργασία αρχαιολόγων και μηχανικών βρέθηκε λύση, η οποία συνδυάζει και τις  αρχαίων κατά χώραν και του μετρό, μέσα από μελέτη που εγκρίθηκε το 2017. Η μελέτη εφαρμοζόταν έως το καλοκαίρι του 2019, αλλά στις αρχές Σεπτεμβρίου ανακοινώθηκε δια στόματος του Πρωθυπουργού η απόφαση για απόσπαση των αρχαιοτήτων προκειμένου να τελειώσει ο Σταθμός Βενιζέλου. Την προσεχή Τετάρτη 18/12 πρόκειται το ΚΑΣ να γνωμοδοτήσει για το θέμα, μετά την αιφνιδιαστική αναγγελία της νέας κυβέρνησης.

Δεδομένου ότι

-η  χρηματοδότηση από την ΕΕ ανέρχεται στο 75% σε σύνολο προϋπολογισμού 950 εκ ευρώ.

               -η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση συμφώνησε για την λύση «και μέτρο και αρχαία».

               -Κάθε είδους τοπικοί και διεθνείς επιστημονικοί φορείς έχουν ταχθεί κατηγορηματικά κατά της μεταφοράς, όπως προκύπτει από το συνημμένο έγγραφο.

               – η απόσπαση των αρχαιοτήτων θα οδηγήσει σε παράταση των εργασιών και επ’ αόριστον αναβολή της έναρξης λειτουργίας του μετρό και θα εκτοξεύσει τον προϋπολογισμό του έργου, σε όφελος ίσως ορισμένων εργολάβων, αλλά σε βάρος της πολιτιστικής κληρονομιάς και των κατοίκων της πόλης

              – η ανασύσταση μιας ολόκληρης γειτονιάς είναι αδύνατη και καταστροφική για ένα τέτοιο μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

Ζητάμε να χρησιμοποιήσετε την επιρροή σας για να αποτραπεί ένα πολιτισμικό έγκλημα.

Οι υπογράφοντες ευρωβουλευτές:

Κώστας Αρβανίτης

Αλέξης Γεωργούλης

Πέτρος Κόκκαλης

Στέλιος Κούλογλου

Έλενα Κουντουρά

Δημήτρης Παπαδημούλης

Από Δ.Τ. 

The post Επιστολή Ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς την Κομισιόν για τα αρχαία της Θεσσαλονίκης appeared first on .

Μοναδικές εικόνες θα έχουν σύντομα την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι βουτούν στο βυθό της Αλοννήσου, καθώς ένα εκπληκτικό αρχαίο ναυάγιο θα γίνει το πρώτο που θα ανοίξει τις «πύλες» του στο ευρύ κοινό.

Το υποθαλάσσιο «μουσείο» της Περιστέρας, που έχει πάρει το όνομά του από το ομώνυμο ακατοίκητο νησάκι απέναντι από την Αλόννησο, ανακαλύφθηκε το 1990. Το εμπορικό πλοίο, η βύθιση του οποίου τοποθετείται χρονικά στον 5ο αιώνα π.Χ., έφερε πάνω του 4.000 αμφορείς και βάζα, που πιθανότατα περιείχαν κρασί. Τα περισσότερα από αυτά έχουν παραμείνει πάνω στα ναυάγιο και έχουν διατηρηθεί σε αναπάντεχα καλή κατάσταση.

ASSOCIATED PRESS

ASSOCIATED PRESS

ASSOCIATED PRESS

The post Αλόννησος: Το πρώτο αρχαίο ελληνικό ναυάγιο που γίνεται προσβάσιμο για το κοινό appeared first on .