Σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου, οι βελγικές αρχές φέρουν άμεση ευθύνη για τις συνθήκες ακραίας επισφάλειας στις οποίες περιήλθαν οι αιτούντες άσυλο. Οι ίδιοι έμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς στέγη, χωρίς πρόσβαση σε βασικές υγειονομικές υποδομές, χωρίς πόρους για την κάλυψη στοιχειωδών αναγκών, ενώ ζούσαν υπό διαρκή φόβο για την ασφάλειά τους, ακόμη και κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο αναγνώρισε τη δύσκολη κατάσταση που αντιμετώπιζε το βελγικό κράτος λόγω της κρίσης υποδοχής, έκρινε ότι η καθυστέρηση στην εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων δεν ήταν εύλογη. Επιπλέον, υπογράμμισε ότι οι αποφάσεις αυτές δεν εκτελέστηκαν πλήρως, καθώς οι επιβληθείσες χρηματικές κυρώσεις δεν έχουν καταβληθεί μέχρι σήμερα.

Οι δικαστές κατέληξαν ομόφωνα ότι υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που απαγορεύει την απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, καθώς και του Άρθρου 6, που κατοχυρώνει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Ως εκ τούτου, το Βέλγιο υποχρεούται να καταβάλει αποζημιώσεις που κυμαίνονται από 5.070 έως 12.350 ευρώ στους προσφεύγοντες.

Η απόφαση αυτή αναδεικνύει εκ νέου τη βαθιά κρίση στο σύστημα υποδοχής αιτούντων άσυλο στο Βέλγιο, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει σε επανειλημμένες καταδίκες και έντονη κριτική.

Σε πολιτικό επίπεδο, η Υπουργός Ασύλου και Μετανάστευσης Anneleen Van Bossuyt τόνισε ότι τα περιστατικά αφορούν την προηγούμενη κυβερνητική περίοδο, κατά την οποία το κόμμα της, η N-VA, δεν συμμετείχε στην εξουσία. Όπως υποστήριξε, έχουν πλέον προχωρήσει μεταρρυθμίσεις για την αύξηση των διαθέσιμων θέσεων υποδοχής.

Ωστόσο, οι εξελίξεις δείχνουν ότι το ζήτημα παραμένει ανοιχτό. Πρόσφατα, τόσο το Συνταγματικό Δικαστήριο όσο και το Συμβούλιο της Επικρατείας άσκησαν κριτική σε απόφαση της υπουργού να διακόψει την παροχή βοήθειας σε άτομα που έχουν ήδη λάβει προστασία σε άλλη χώρα της ΕΕ, προειδοποιώντας ότι κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη εξαθλίωση και επαναφορά στο δρόμο.

Την ίδια στιγμή, σχεδόν 500 εργαζόμενοι της Fedasil –της υπηρεσίας υποδοχής αιτούντων άσυλο– προχώρησαν σε ανοιχτή επιστολή, καταγγέλλοντας παραβιάσεις του κράτους δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τόσο εις βάρος των αιτούντων όσο και του προσωπικού.

Η υπόθεση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο ένα κρίσιμο ερώτημα για την Ευρώπη συνολικά: κατά πόσο τα κράτη μπορούν να ανταποκριθούν στις νομικές και ανθρωπιστικές τους υποχρεώσεις, σε ένα περιβάλλον αυξανόμενων πιέσεων στο μεταναστευτικό.

La Belgique condamnée par la CEDH : une crise d’accueil qui interroge l’État de droit
Des manquements graves dans la prise en charge des demandeurs d’asile pointés par la justice européenne

La Cour européenne des droits de l’homme a rendu un arrêt marquant mettant en cause la responsabilité de la Belgique dans la gestion de l’accueil des demandeurs de protection internationale. Au cœur de cette décision : la situation de quatre personnes, originaires d’Afrique et d’Asie, qui ont été contraintes de survivre pendant plusieurs mois dans les rues de Bruxelles après leur arrivée en 2022.

Malgré des décisions judiciaires contraignant l’État à leur fournir un hébergement et une aide matérielle, ces personnes se sont retrouvées plongées dans une précarité extrême, sans accès à des conditions de vie dignes. La Cour souligne que cette situation prolongée – marquée par l’absence de logement, de ressources et de sécurité – engage directement la responsabilité des autorités belges.

Si les juges reconnaissent le contexte tendu lié à la saturation du système d’accueil, ils estiment néanmoins que les autorités n’ont pas agi dans des délais acceptables. Ils pointent également une exécution incomplète des décisions de justice, notamment en ce qui concerne les sanctions financières restées impayées.

L’arrêt conclut à une violation de dispositions fondamentales de la Convention européenne, en particulier l’interdiction des traitements dégradants et le droit à un procès équitable. Des indemnisations ont été accordées aux plaignants, pour des montants allant de 5.070 à 12.350 euros.

Au-delà de cette affaire, la décision met en lumière une fragilité structurelle du dispositif belge d’accueil, régulièrement critiqué ces dernières années.

Sur le plan politique, la ministre de l’Asile et de la Migration, Anneleen Van Bossuyt, a replacé ces faits dans leur contexte, rappelant qu’ils remontent à une période antérieure à son mandat. Elle insiste sur les réformes engagées pour renforcer les capacités d’hébergement.

Cependant, le débat reste vif. Des juridictions nationales ont récemment contesté certaines orientations politiques, notamment la suspension de l’aide pour des personnes déjà protégées dans un autre pays européen, estimant qu’une telle mesure pourrait conduire à une situation de détresse extrême.

Par ailleurs, une prise de position collective de plusieurs centaines d’employés de Fedasil a dénoncé des pratiques jugées contraires aux principes fondamentaux de dignité et de légalité.

Cette affaire relance ainsi une réflexion plus large sur la capacité des États européens à concilier gestion migratoire et respect des droits humains, dans un contexte de pression croissante sur les systèmes d’accueil.

The post Καταδίκη του Βελγίου από το ΕΔΔΑ για απάνθρωπη μεταχείριση αιτούντων άσυλο appeared first on .

Η ιταλίδα νομικός υπηρετεί από το 2022 ως Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα Παλαιστινιακά Εδάφη, ενώ το 2025 ανανέωσε τη θητεία της για δεύτερη φορά, αποτελώντας την πρώτη γυναίκα στη συγκεκριμένη θέση. Το έργο της επικεντρώνεται σε ζητήματα όπως η αυτοδιάθεση, τα δικαιώματα των παιδιών, η κράτηση και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, αποκτώντας σημαντική διεθνή απήχηση.

Τα τρία πανεπιστήμια υπογραμμίζουν ότι η απόφαση αντανακλά τη δέσμευσή τους στην ακαδημαϊκή ελευθερία, την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τον ανοιχτό διάλογο. Όπως επισημαίνουν, η βράβευση αφορά την επιστημονική και νομική της συμβολή, αλλά και τη συνέπειά της στην υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου, ακόμη και υπό πίεση.

Ωστόσο, η επιλογή αυτή δεν πέρασε χωρίς αντιδράσεις. Σε άρθρα γνώμης και δημόσιες παρεμβάσεις, επικριτές εξέφρασαν επιφυλάξεις, υποστηρίζοντας ότι ορισμένες τοποθετήσεις της ενδέχεται να δημιουργούν προβληματισμούς ως προς την ουδετερότητα και την αξιοπιστία των θεσμών. Αντιδράσεις καταγράφηκαν και εντός της ακαδημαϊκής κοινότητας, με μερίδα πανεπιστημιακών να χαρακτηρίζει την απόφαση «ατυχή» ή να την εντάσσει σε μια μορφή θεσμικού ακτιβισμού, ενώ αναφέρθηκε ακόμη και παραίτηση διδάσκοντα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Από την άλλη πλευρά, υποστηρικτές της βράβευσης τονίζουν ότι η κριτική βασίζεται σε αποσπασματική ανάγνωση δηλώσεων και υπερασπίζονται το δικαίωμα της ακαδημαϊκής κοινότητας να τιμά προσωπικότητες που συμβάλλουν στον δημόσιο διάλογο, ακόμη και όταν προκαλούν αντιπαραθέσεις.

Παρά τις αντιδράσεις, τα πανεπιστήμια παραμένουν σταθερά στην απόφασή τους, επισημαίνοντας ότι προηγήθηκε εκτενής διαβούλευση με ειδικούς στα ανθρώπινα δικαιώματα. Όπως τονίζουν, η τιμητική διάκριση δεν στρέφεται κατά οποιασδήποτε κοινότητας, αλλά αποτελεί μια δήλωση υπέρ του διεθνούς δικαίου και της ελεύθερης έκφρασης.

Un doctorat honoris causa pour Francesca Albanese en Belgique : reconnaissance et controverse
Une distinction académique qui relance le débat autour des droits humains et de la liberté d’expression

Trois universités belges ont décidé de remettre un doctorat honoris causa à Francesca Albanese, figure reconnue du droit international et actuelle rapporteuse spéciale des Nations unies pour les territoires palestiniens. La cérémonie se tient à Anvers, à l’initiative conjointe de University of Antwerp, Ghent University et Vrije Universiteit Brussel.

Juriste italienne, elle s’est imposée sur la scène internationale grâce à ses analyses juridiques portant notamment sur les droits fondamentaux, les conflits, la détention et les mécanismes de justice internationale. Première femme à occuper ce rôle au sein de l’ONU, elle a vu son mandat prolongé en 2025.

Les établissements universitaires expliquent leur choix par une volonté affirmée de soutenir la réflexion critique, la liberté académique et l’engagement en faveur des droits humains. Selon eux, il s’agit de reconnaître un parcours marqué par une prise de position constante en faveur du droit international, dans un contexte souvent sensible.

Mais cette décision ne fait pas l’unanimité. Plusieurs voix, dans les médias comme dans le monde académique, ont exprimé des réserves, estimant que certaines prises de parole de la juriste pourraient susciter des interprétations controversées. Certains enseignants ont même pris leurs distances avec cette initiative, évoquant une démarche qu’ils jugent inappropriée.

À l’inverse, les défenseurs de cette distinction dénoncent des critiques qu’ils considèrent comme partielles ou sorties de leur contexte, et rappellent l’importance de préserver un espace de débat ouvert, y compris sur des sujets sensibles.

Malgré les tensions, les universités maintiennent leur position. Elles soulignent que cette reconnaissance repose sur une évaluation approfondie et qu’elle vise avant tout à promouvoir les valeurs du droit international, du dialogue et de la pluralité des opinions.

The post Τιμητικό διδακτορικό στη Francesca Albanese από τρία βελγικά πανεπιστήμια – Αντιδράσεις και συζητήσεις appeared first on .

Στις 20 Μαΐου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα εξετάσει κατά πόσον το Ισραήλ εξακολουθεί να σέβεται το άρθρο 2 της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ. Το άρθρο αυτό ορίζει ότι «οι σχέσεις μεταξύ των μερών, καθώς και όλες οι διατάξεις της ίδιας της συμφωνίας, βασίζονται στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Στην επιστολή τους, τα βελγικά πανεπιστήμια υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ παραβιάζει τη συμφωνία υπό το πρίσμα των «αδυσώπητων και διεθνώς αναγνωρισμένων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη». Ως εκ τούτου, τα πανεπιστήμια ζητούν την άμεση αναστολή της συμφωνίας με τη χώρα.

«Η συνέχιση της συνθήκης θεωρείται ότι νομιμοποιεί μια κυβέρνηση που διαπράττει εκτεταμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εμποδίζει ακόμη και την ανθρωπιστική βοήθεια να φτάσει στον παλαιστινιακό πληθυσμό. Αυτό δεν συμβιβάζεται σε καμία περίπτωση με τις βασικές ευρωπαϊκές αξίες», γράφουν στον Prévot.

Επιπλέον, τα πανεπιστήμια ζητούν από τον Prévot να παροτρύνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναπτύξει «ένα διαφανές και αποτελεσματικό τεστ για τα ανθρώπινα δικαιώματα που θα επιτρέπει στις νέες συνεργασίες και στις ανανεώσεις των υφιστάμενων συνεργασιών να ελέγχονται προληπτικά για πιθανές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις συνέπειές τους».

Συνέχεια στις φοιτητικές διαμαρτυρίες

Από την έναρξη της εισβολής του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας στα τέλη του 2023, οι φοιτητές σε όλο το Βέλγιο διαμαρτύρονται. Η πιο πρόσφατη διαμαρτυρία έλαβε χώρα την Τρίτη, όταν μια ομάδα περίπου 50 διαδηλωτών απέκλεισε την πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Γάνδης, απαιτώντας από τα πανεπιστήμια να διακόψουν αμέσως όλους τους ακαδημαϊκούς και θεσμικούς δεσμούς με το Ισραήλ.

Τον Ιανουάριο, η VLIR ανακοίνωσε ότι δεν θα συνάπτει πλέον νέες συνεργασίες με ισραηλινούς εταίρους που εμπλέκονται σε σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι υφιστάμενες συνεργασίες θα ελέγχονται και θα αξιολογούνται σύμφωνα με την πολιτική της VLIR για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

The post Τα βελγικά πανεπιστήμια ζητούν την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ appeared first on .

Η έκθεση ανέλυσε τις δεσμεύσεις των Aldi, Carrefour, Colruyt, Delhaize και Lidl για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την προώθηση της ισότητας των φύλων και την προάσπιση των δικαιωμάτων των αγροτών παγκοσμίως.

Παρά ορισμένα φιλόδοξα σχέδια, ιδίως στην καλλιέργεια κακάο, η μελέτη διαπίστωσε ότι κανένα από τα πέντε σούπερ μάρκετ δεν είχε εφαρμόσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού του.

Η νέα ευρωπαϊκή οδηγία για τη δέουσα επιμέλεια απαιτεί μια τέτοια ολοκληρωμένη προσέγγιση μέχρι το 2027, σημειώνει η μελέτη. «Η μελέτη αυτή αποτελεί επομένως ένα κάλεσμα αφύπνισης για τα σούπερ μάρκετ», δήλωσε ο Jelle Goossens της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Rikolto, η οποία συμμετείχε στη μελέτη.

Σύμφωνα με τη μελέτη, τα περισσότερα σούπερ μάρκετ κάνουν ό,τι μπορούν για να αυξήσουν το εισόδημα των αγροτών που εργάζονται σε μερικές συγκεκριμένες αλυσίδες, όπως οι φυτείες μπανάνας ή ο τομέας του κακάο, αφήνοντας όμως άλλες εντελώς απέξω.

Η μελέτη εξέτασε επίσης τι κάνουν τα μεγάλα βελγικά σούπερ μάρκετ για την προστασία των δικαιωμάτων των ευρωπαίων αγροτών. Παρά το γεγονός ότι ορισμένα εξ αυτών έχουν υπογράψει μακροχρόνιες συμβάσεις με ευρωπαίους αγρότες και άλλα αγοράζουν από συνεταιρισμούς, κανένα από αυτά «δεν αναλαμβάνει γενική δέσμευση για τη διασφάλιση δίκαιων και μακροχρόνιων προμηθειών από ευρωπαίους αγρότες», όπως διαπιστώθηκε στη μελέτη.

The post Μελέτη: τα μεγάλα σουπερμάρκετ του Βελγίου δεν κάνουν αρκετά για τα ανθρώπινα δικαιώματα appeared first on .

Το άγαλμα, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο των Βρυξελλών, φορούσε μια μικροσκοπική εκδοχή της μπλε ομοιόμορφης στολής που φοριέται από εκπροσώπους των Ηνωμένων Εθνών όταν δραστηριοποιείται σε ζώνες συγκρούσεων.

Manneken Pis herdenkt 75ste verjaardag Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: https://t.co/8wdGWBx42U pic.twitter.com/HKY8Gcwxp0

— BRUZZ (@BRUZZbe) December 9, 2023

«Σήμερα, αυτά τα δικαιώματα μπορεί να φαίνονται προφανή σε εμάς, αλλά αυτό δεν συμβαίνει παντού. Γι “αυτό είναι απαραίτητο να δοθεί έμφαση στη σημασία της Διακήρυξης», δήλωσε ο δημοτικός σύμβουλος, Geoffrey Coomans de Brachène (MR).

«Το κείμενο, το οποίο ανανεώθηκε τότε, αποδείχθηκε μια πραγματικά συμβολική πυξίδα, καθοδηγώντας τα κράτη προς την πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη», δήλωσε η περιφερειακή εκπρόσωπος του OHCHR, Έλενα Κουντούρη-Tapiero, που ήταν παρούσα στην τελετή. Ωστόσο, τόνισε ότι «ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας παραμένει ένας συνεχής αγώνας».

Η Διεθνής Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων την Κυριακή σηματοδοτεί 75 χρόνια από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ήταν στις 10 Δεκεμβρίου 1948 όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Διακήρυξη.

Τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν έτσι όχι μόνο τα πολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα αλλά και τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα ως θεμελιώδη που πρέπει να προστατεύονται καθολικά και να ισχύουν για όλους τους ανθρώπους. Αυτή η αναγνώριση αντιπροσώπευε τη δέσμευση για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου μετά τη φρίκη του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, το Ολοκαύτωμα, την οικονομική κρίση και τις πυρηνικές επιθέσεις της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι.

The post To Manneken Pis τίμησε την 75η επέτειο της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα appeared first on .

«Η απαγόρευση των αμβλώσεων είναι μέτρο συντηρητικό, οπισθοδρομικό. Οι συνέπειες είναι βαρύτερες για τις γυναίκες των εργατικών-λαϊκών στρωμάτων, που δεν διαθέτουν τα οικονομικά μέσα να παρακάμψουν τα νομοθετικά εμπόδια, να ταξιδέψουν στο εξωτερικό ή να επιλέξουν ιδιωτικές κλινικές. Έτσι, αναγκάζονται να καταφύγουν σε πρακτικές που εκθέτουν την υγεία, ακόμη και τη ζωή τους, σε μεγάλο κίνδυνο.

Η υπεράσπιση του δικαιώματος στην άμβλωση για τη διακοπή μίας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, όποιος κι αν είναι ο λόγος, είναι αδιαπραγμάτευτη. Ωστόσο, δεν αρκεί η άρση νομικών απαγορεύσεων για να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα των γυναικών, όσο η υγεία, και η αναπαραγωγική υγεία, αντιμετωπίζεται σαν πεδίο επενδύσεων για τους ομίλους, από όλες διαχρονικά τις αστικές κυβερνήσεις στην ΕΕ και στις ΗΠΑ, αντί για δικαίωμα χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να κλιμακωθεί η λαϊκή πάλη για ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, ασύμβατο με το καπιταλιστικό κέρδος. Με υπηρεσίες που δεν θα περιορίζονται στην άμβλωση, αλλά θα αφορούν και τη σεξουαλική αγωγή, τον οικογενειακό προγραμματισμό, τον προγεννητικό έλεγχο, την εγκυμοσύνη, τον τοκετό. Δικαιώματα που ήταν κατοχυρωμένα στις σοσιαλιστικές χώρες, και έσωσαν τη ζωή χιλιάδων γυναικών άλλων χωρών όταν η άμβλωση ήταν απαγορευμένη σχεδόν σε όλη την καπιταλιστική Ευρώπη.»

Από Δ.Τ. 

The post Κατοχύρωση του δικαιώματος στην άμβλωση στα πλαίσια ενός αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν συστήματος Υγείας. appeared first on .

Αναλυτικά η τοποθέτηση έχει ως εξής:

«Όσο κι αν επιχειρεί η ΕΕ να εμφανιστεί ως “τοποτηρητής” των δικαιωμάτων, της “δημοκρατίας” και του “κράτους δικαίου” σε τρίτες χώρες δεν μπορεί να αποκρυφτεί ότι η καταπάτηση ελευθεριών και δικαιωμάτων από τις αστικές
κυβερνήσεις αξιοποιούνται από αυτή ως πρόσχημα ωμής ιμπεριαλιστικής παρέμβασής της με πολέμους κι επεμβάσεις σε κάθε χώρα του κόσμου, ως δικαιολογία για τη διείσδυση των δικών της επιχειρηματικών ομίλων.

Αντίστοιχα και με το νέο “Σύμφωνο για τη Μετανάστευση” που εργαλειοποιεί και το προσφυγικό στην ίδια κατεύθυνση. Ο αντιδραστικός αυτός σχεδιασμός προβλέπει απελάσεις προσφύγων και μεταναστών πίσω στις χώρες καταγωγής τους με αντάλλαγμα επενδύσεις ευρωπαϊκών επιχειρηματικών ομίλων σε αυτές, στο πλαίσιο της κούρσας των ανταγωνισμών με ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία.

Είναι υποκριτική η δήθεν “έγνοια” της ΕΕ για “ειρηνικά κινήματα”, “ακτιβιστές” και την καταστολή κατά διαδηλώσεων σε τρίτες χώρες, η οποία χρησιμοποιείται επιλεκτικά και κατά το δοκούν επιστρατεύοντας κάθε λογής ύποπτες ΜΚΟ ως μέσο πίεσης, την ώρα μάλιστα που η ίδια η ΕΕ κι οι κυβερνήσεις της κάθε απόχρωσης, φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές εντείνουν την αντιλαϊκή πολιτική που πάει χέρι- χέρι με την καταστολή, τον αυταρχισμό και κάθε είδους απαγορεύσεις, με νόμους σε βάρος της απεργίας, της διαδήλωσης, της συνδικαλιστικής δράσης στο όνομα μάλιστα της “καταπολέμησης της ριζοσπαστικοποίησης”.

Μόνο οι λαοί σε κάθε χώρα με την αυτοτελή πάλη τους ενάντια σε κυβερνήσεις, μεγάλο κεφάλαιο κι αυτόκλητους «σωτήρες» όπως η ΕΕ, ενάντια στις επικίνδυνες στοχεύσεις τους μπορούν να εξασφαλίσουν τα συλλογικά δικαιώματά και τις ελευθερίες τους, παίρνοντας στα χέρια τους την εξουσία».

Από Δ.Τ. 

The post «Μόνο με την αυτοτελή τους πάλη μπορούν οι λαοί να εξασφαλίσουν τα δικαιώματά και τις ελευθερίες τους» appeared first on .

1. την υποστήριξη της δυνατότητας εμπάργκο για να πλήξει τα αυταρχικά καθεστώτα που παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα,
2. την αναφορά σε εθνοκαθάρσεις αυταρχικών καθεστώτων,
3. την άμεση καταδίκη των καθεστώτων που δεν σέβονται τη ζωή,
4. την υποστήριξη φυλακισμένων δημοσιογράφων και πολιτικών αντιφρονούντων

Έπειτα, κατάφερε να υιοθετήσει η Επιτροπή:

1. το αίτημα για αποϊδρυματοποίηση παιδιών και την παροχή ασφαλούς οικογενειακού περιβάλλοντος,
2. το αίτημα για δημιουργία Διεθνούς Κέντρου Κατάρτισης για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων των αναπήρων,
3. την ειδική αναφορά για την ενσωμάτωση στην εκπαίδευση γυναικών και κοριτσιών στις τρίτες χώρες.

Από Δ.Τ.
photo: @twitter / S.Kympouropoulos

The post Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος διασφάλισε την αλλαγή της Ετήσιας Έκθεσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα appeared first on .

Η ταινία προβλήθηκε επίσης στις 12 και 14 Μαρτίου στο Βερολίνο και στη Λειψία αντίστοιχα, στα πλαίσια των αντιρατσιστικών εβδομάδων που διοργανώθηκαν υπό την αιγίδα της γερμανικής κυβέρνησης.
Την Τρίτη 9 Απριλίου 2019, στις 19.15, η ταινία «THE NOOSE» θα προβληθεί στις Βρυξέλλες (Press Club, Rue Froissart 95, 1000) στα πλαίσια της έκθεσης «Purge Museum».
Μέχρι στιγμής η ταινία έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, ενώ θα μεταφραστεί και στα αραβικά.
Η ταινία έχει τιμηθεί από το Ίδρυμα Μπότση (2018) και έλαβε το 2ο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Ιεράπετρας.

The post THE NOOSE: Στις 9 Απριλίου στις Βρυξέλλες appeared first on .

Οι χώρες στην Ευρώπη πρέπει να κάνουν περισσότερα για να προστατέψουν τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων σύμφωνα με τα νέα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο οργανισμός ILGA-Europe.

The post Ποιες ευρωπαϊκές χώρες σέβονται περισσότερο τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων appeared first on .