Η δημοπρασία είχε προγραμματιστεί για τις 10 Δεκεμβρίου στον οίκο δημοπρασιών Millon στις Βρυξέλλες, αλλά η Σιλβί Ουντερζό (Sylvie Uderzo) είπε μέσω του δικηγόρου της ότι έχει αμφιβολίες για το πώς το έργο κατέληξε στα χέρια του πωλητή και ως εκ τούτου επιθυμεί να αποτρέψει την πώληση.

Το σχέδιο χρονολογείται από το 1963 και έχει διαστάσεις 32×17 εκ., με την αξία του να υπολογίζεται από 400.000 έως 500.000 €.

Ο πωλητής, ιδιώτης, ισχυρίζεται ότι ήταν ιδιοκτήτης του έργου για περισσότερα από 50 χρόνια, αφού ο Ουντερζό φέρεται να το χάρισε στον πατέρα του σε ένα δείπνο μεταξύ φίλων, σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών.

Η Σιλβί Ουντερζό θέλει πρώτα να αποτρέψει τη δημοπρασία του κομματιού και μετά να κάνει μια έρευνα για τον τρόπο απόκτησης του έργου.

Ο δικηγόρος της Orly Rezlan είπε ότι ανάλογα με το αποτέλεσμα της έρευνας, η Ουντερζό θα μπορούσε «ενδεχομένως να ανακτήσει το έργο σε εύθετο χρόνο».

Ο Arnaud de Partz, διευθυντής του οίκου δημοπρασιών Millon των Βρυξελλών, δηλώνει ενήμερος για την καταγγελία αλλά δεν την έχει λάβει ακόμη επίσημα και επομένως δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα εάν η δημοπρασία θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί όπως είχε προγραμματιστεί.

Η καταγγελία υποβλήθηκε για λόγους παραβίασης εμπιστοσύνης ή κλοπής. Ο κος Rezlan επεσήμανε ότι ο Αλμπέρ Ουντερζό είχε τη συνήθεια να βάζει και την υπογραφή του σε όποια σχέδια χάριζε, κάτι που το εν λόγω σχέδιο -που πρόκειται να δημοπρατηθεί- δεν έχει.

Από πλευράς του, ωστόσο, ο κος de Partz απαντά ότι «υπάρχουν πολλά σχέδια που έχουν δοθεί και δεν έχουν υπογραφεί», προσθέτοντας ότι εκείνη την εποχή αυτά τα πρωτότυπα «δεν είχαν καμία αξία».

The post H κόρη του Ουντερζό προσπαθεί να εμποδίσει δημοπρασία στις Βρυξέλλες appeared first on .

Η άφιξη του Fabcaro έτυχε μεγάλης δημοσιότητας, πριν καν την κυκλοφορία του άλμπουμ, και για καλό λόγο: ο Fabrice Caro είναι ένας επιτυχημένος μυθιστοριογράφος (Le discours, Journal d’un scénario) όσο και διάσημος συγγραφέας κόμικ (ο Zaï zaï zaï zaï παραμένει το μεγαλύτερο μπεστ σέλερ του). Αυτό σημαίνει ότι η δημοσίευση της «Λευκής ίριδας» αναμενόταν με ανυπομονησία…

«Η Λευκή Ίριδα», ένα επιτυχημένο μιξ των σεναρίων του Γκοσινί

Από την πλευρά του σχεδίου, τίποτα δεν αλλάζει: ο Didier Conrad, ένας σχεδιαστής τόσο βιρτουόζος όσο και χαμαιλοντικός (ανέλαβε να «κάνει» τον Morris -δημιουργό του Λούκι Λουκ- με τον Kid Lucky και τον Franquin με τον Marsu Kids, πριν μπει στα παπούτσια του Ουντερζό) παραμένει ο κυρίως υπεύθυνος. Από την πλευρά του σεναρίου, ο Fabcaro παραδίδει εδώ ένα επιτυχημένο μιξ, σε στιλ Γκοσινί.

Για να χτίσει την πλοκή αυτού του 40ου άλμπουμ, ο Fabcaro υιοθετεί μια αρχή που ξεκίνησε από τον λαμπρό Ρενέ: ένας εισβολέας, όπως συνέβη σε παλαιότερες ιστορίες (βλέπε η Διχόνοια, Οβελίξ και ΣΙΑ), διαταράσσει την αρμονία του γαλατικού χωριού. Εδώ, πρόκειται για τον Vicevertus, έναν σπουδαίο γκουρού της θετικής σκέψης, που θα διαταράξει τη σχέση μεταξύ της Μιμίνας και του συζύγου της Μαζεστίξ… Και εδώ, ειρωνικά με έναν πολύ σύγχρονο τρόπο, ο Fabcaro χρησιμοποιεί χιούμορ σε δεύτερο βαθμό όπως ο Γκοσινί, ο οποίος δεν δίσταζε να θίξει -πολλές φορές με πολύ πλάγιο τρόπο- κοινωνικά φαινόμενα, όπως για παράδειγμα την κερδοσκοπία ακινήτων στην Κατοικία των Θεών.

Τελευταίο συστατικό που χρησιμοποίησε ο Fabcaro: λογοπαίγνια και αναχρονισμούς. Υπάρχουν μερικά πολύ διασκεδαστικά στην «Λευκή Ίριδα», όπως τα ηλεκτρικά πατίνια και η αυτοβελτίωση…

Εν ολίγοις, με αυτό το επετειακό άλμπουμ, ο Fabcaro παίζει στο έπακρο το χαρτί «in the way of». Μοιάζει να έχει γίνει σωστά και με τρόπο που θα επιτρέψει στο brand «Αστερίξ» να πουλήσει αβίαστα τα πέντε εκατομμύρια αντίτυπα που έχουν προγραμματιστεί για αυτή την «Λευκή Ίριδα».

To νέο τεύχος κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις 23 Οκτωβρίου.

The post «Ο Αστερίξ και η λευκή ίριδα»: σε αναζήτηση του χαμένου Γκοσίνι appeared first on .

Ο Αλμπέρ Ουντερζό (Albert Uderzo) είχε σχεδιάσει και δημιουργήσει μαζί με τον René Goscinny τις θρυλικές περιπέτειες των Γαλατών. Θεωρείται ευρέως ένας από τους σπουδαιότερους δημιουργούς των γαλλοβελγικών κόμικς, με μεγάλη επίδραση στις μεταγενέστερες γενιές.

Σύμφωνα με δεδομένα της UNESCO, ανήκει στους δέκα πιο πολυμεταφρασμένους γαλλόφωνους συγγραφείς και είναι ο τρίτος πιο πολυμεταφρασμένος δημιουργός κόμικς, μετά τον Γκοσινί και τον Hergé.

Η γνωριμία με τον Γκοσινί έγινε τον χειμώνα του 1951 στο Παρίσι και γρήγορα, άρχισαν να δουλεύουν μαζί για ένα βελγικό έντυπο.

Ο πρώτος σημαντικός κοινός τους τίτλος είναι το Ιωάννης Πιστολέ, ένα χιουμοριστικό κόμικ με πειρατές που έκανε την εμφάνισή του το 1952. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1958, δημιουργούν το Ούμπα-πα. Παρότι βραχύβια, αυτή η κωμική σειρά με πρωταγωνιστές έναν ρωμαλέο Ινδιάνο και τον Γάλλο φίλο του, θεωρείται πλέον ένα από τα αριστουργήματα του διδύμου. Ο Ούμπα-πα έχει χαρακτηριστεί ο «μεγάλος αδελφός» του Αστερίξ, υπό την έννοια ότι είναι πρόδρομος των περιπετειών του μικρόσωμου Γαλάτη.

Το 1959, ο Γκοσινί ήταν μεταξύ των συνιδρυτών του περιοδικού Pilote. Ο αρχισυντάκτης Φρανσουά Κλωτώ προσπαθώντας να αντισταθεί στην κυριαρχία των βελγικών σειρών Τεντέν και Σπιρού, θέλησε να προωθήσει μια συγκεκριμένη εικόνα της Γαλλίας. Για το λόγο αυτό, ο Γκοσινί και ο Ουντερζό αναζήτησαν έμπνευση από τη γαλλική ιστορία.

Κάπως έτσι, αποφάσισαν να ασχοληθούν με τη ρωμαϊκή κατοχή της Γαλατίας. Αρχικά, ο Ουντερζό είχε στο μυαλό του έναν Αστερίξ ψηλό και μυώδη, αλλά τελικά επικράτησε η ιδέα του Γκοσινί. Στις 29 Οκτωβρίου 1959, στο πρώτο τεύχος του Pilote, έκαναν την εμφάνισή τους οι δύο εναρκτήριες σελίδες της σειράς. Το 1959 έκανε επίσης ντεμπούτο το Τανγκύ και Λαβερντύρ, σε σενάριο του Σαρλιέ και σχέδια του Ουντερζό. Σε αντίθεση με το γνωστότερο καρτουνίστικο στυλ του, εδώ ο Ουντερζό σχεδιάζει μια ρεαλιστική περιπέτεια με ήρωες δύο πιλότους της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας.   Παρά το σοβινιστικό πνεύμα που τη διακατέχει, τα σενάρια του Σαρλιέ και το σχέδιο του Ουντερζό κάνουν το Τανγκύ και Λαβερντύρ μια από τις κλασικές σειρές περιπέτειας των γαλλόφωνων κόμικς. Το 1968, το σχέδιο ανέλαβε ο Ζιζέ.

O Αλμπέρ Ουντερζό

H πρώτη εμφάνιση του Αστερίξ

Το 1961 η πρώτη ιστορία του Αστερίξ συγκεντρώθηκε σε ένα άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μόλις 6.000 αντίτυπα.   Ωστόσο, γρήγορα η σειρά άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής. Οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατακόρυφα, καθώς το Χρυσό Δρεπάνι (1962) πούλησε 15.000 αντίτυπα, το Ο Αστερίξ και οι Γότθοι (1963) τα διπλάσια και το Ο Αστερίξ στους Βρετανούς τα 600.000.

Η σειρά είχε γίνει τόσο αγαπητή, που το 1965 το Pilote υιοθέτησε τον υπότιτλο Le Journal d’Astérix et d’Obélix («Το περιοδικό του Αστερίξ και του Οβελίξ»). Η προσοχή που απαιτούσε το Αστερίξ ήταν τέτοια, που σταδιακά ο Ουντερζό αποσύρθηκε από κάθε άλλη σειρά.

Αν και ο Γκοσινί ήταν αυτός που όριζε την πλοκή, η συνεισφορά του Ουντερζό στην επιτυχία της σειράς δεν ήταν αμελητέα, καθώς το σχέδιό του έχει γίνει σημείο αναφοράς για τα χιουμοριστικά κόμικς.

Συνήθιζε να δίνει πρόσωπα σύγχρονων διασημοτήτων σε χαρακτήρες του κόμικ, αποτίοντας φόρο τιμής ή σατιρίζοντας. Για παράδειγμα, οι Beatles εμφανίζονται ως βάρδοι στο άλμπουμ Ο Αστερίξ στους Βρετανούς, ενώ ο φοροεισπράκτορας στο άλμπουμ Ο Αστερίξ και η χύτρα (1969) μοιάζει με τον τότε Υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ ντ’Εσταίν. Άλλες «εμφανίσεις» περιλαμβάνουν τους Ζακ Σιράκ, Κερκ Ντάγκλας, Σον Κόνερι και το δίδυμο Σταν Λόρελ-Όλιβερ Χάρντι.

Ο Ουντερζό κι ο Γκοσινί σαν καρικατούρες στο «Οβελίξ & ΣΙΑ» (1976), κουβαλώντας τον μεθυσμένο Pierre Tchernia (σεναριογράφο, κιν/φιστή και φίλο του διδύμου)

Μόνος με τον Αστερίξ

Στις 5 Νοεμβρίου 1977 ο Γκοσινί πέθανε από καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια τεστ κοπώσεως. Ο Ουντερζό αποφάσισε να αναλάβει εξολοκλήρου τη σειρά, γράφοντας και σχεδιάζοντας εννέα άλμπουμ, τα περισσότερα εκ των οποίων συγκαταλέγονται στα πιο αδύναμα.[14] Ωστόσο, η ανταπόκριση του κοινού συνέχισε να είναι πρωτοφανής.

Το 2005, το Και ο ουρανός έπεσε στα κεφάλια τους πούλησε στη Γαλλία περίπου 1.300.000 αντίτυπα, ενώ πριν λίγα χρόνια το Ο Αστερίξ και η Λατραβιάτα είχε πουλήσει περισσότερα από 2.000.000 αντίτυπα.

Ουντερζό και Γκοσινί σαν καρικατούρες στο «Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες» (1968), υπό τον ελληνικό χαρακτηρισμό «δεσπότης / τύραννος»!

Οι διάδοχοι

Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Ουντερζό αποσύρθηκε οριστικά από το χώρο των κόμικς. Έκτοτε, τη δημιουργία νέων άλμπουμ έχουν αναλάβει οι Ζαν-Υβ Φερί (κείμενα) και Ντιντιέ Κονράντ (σχέδιο).

Ο Ουντερζό  το 1999, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ, τιμήθηκε με το περίοπτο Μεγάλο Βραβείο και το 2005 εισήχθη στο Will Eisner Hall of Fame.  Από το 1985 είναι μέλος του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής.

Πηγή: lifo.gr

The post Πέθανε ο δημιουργός του «Αστερίξ και Οβελίξ», Αλμπέρ Ουντερζό appeared first on .