Ο όρος «ξένη καταγωγή» καλύπτει άτομα με ξένη υπηκοότητα ή που έχουν τουλάχιστον έναν γονέα με ξένη υπηκοότητα κατά τη γέννηση. Οι μη Βέλγοι μετανάστες που επιθυμούν να ψηφίσουν στις τοπικές εκλογές πρέπει να συμπληρώσουν μια φόρμα που θα συμπεριληφθεί στον εκλογικό κατάλογο. Επιπλέον, οι μη Βέλγοι πολίτες εκτός ΕΕ πρέπει να έχουν διαμείνει νόμιμα στη χώρα για τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Αυτοί οι κανόνες, ωστόσο, δεν εμποδίζουν τους ανθρώπους να ψηφίσουν. Οι άνθρωποι τουρκικής καταγωγής είναι εξίσου πιθανό να ψηφίσουν στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές, δείχνει η μελέτη. Οι άνθρωποι με μαροκινή, κονγκολέζικη και αφγανική καταγωγή έχουν σχεδόν τις ίδιες πιθανότητες να ψηφίσουν.

Άτομα πολωνικής και ρουμανικής καταγωγής είναι πολύ λιγότερο πιθανό να ψηφίσουν. Μόνο ένας στους τρεις πολωνικής καταγωγής θα πήγαινε στις κάλπες. Ο κύριος λόγος είναι η έλλειψη ενδιαφέροντος για την πολιτική.

Διαφορετική εκλογική συμπεριφορά

Ωστόσο, η ψήφος των μεταναστών θα παίξει ρόλο στις τοπικές εκλογές του επόμενου έτους. Προηγούμενη έρευνα του Dirk Jacobs του Université libre de Bruxelles δείχνει ότι ορισμένες ομάδες ψηφίζουν διαφορετικά. Η έρευνα δείχνει ότι τα άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο ξεκινούν ψηφίζοντας αριστερά αλλά σταδιακά μετακινούνται προς τη δεξιά.

Τα άτομα με τουρκική καταγωγή ήταν πιο πιθανό να ψηφίσουν υποψηφίους με τουρκική καταγωγή, διαπίστωσε. «Ένας ψηφοφόρος αναζητά πρώτα το κόμμα που ταιριάζει καλύτερα στην ιδεολογία του», λέει ο Jacobs μιλώντας στην De Standaard. «Έπειτα, εξετάζουν άτομα που μπορεί να είναι παρόμοια με αυτούς όσον αφορά την καταγωγή».

«Σταδιακά, η εκλογική συμπεριφορά των ατόμων με μεταναστευτικό υπόβαθρο μοιάζει περισσότερο με αυτή του υπόλοιπου πληθυσμού»

«Με την πάροδο του χρόνου, τα μοτίβα ψηφοφορίας διαφοροποιούνται», συνεχίζει ο Jacobs. «Σταδιακά, η εκλογική συμπεριφορά των ατόμων με μεταναστευτικό υπόβαθρο μοιάζει περισσότερο με αυτή του υπόλοιπου πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων ψήφων για το κέντρο και τη δεξιά. Πριν από είκοσι χρόνια, τα αριστερά κόμματα πήραν όλες τις ψήφους μεταναστών, εν μέρει επειδή είχαν μετανάστες στις λίστες τους. Με την πάροδο του χρόνου, τα δεξιά κόμματα αντιλήφθηκαν κι αυτά πόσο σημασία έχει».

Πολλά άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο θα έχουν δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές του 2024. Υπολογίζεται ότι περίπου 150.000 άνθρωποι από το Μαρόκο και 111.000 τουρκικής καταγωγής ζουν στη Φλάνδρα. Στην περιοχή των Βρυξελλών υπάρχουν 164.000 άνθρωποι μαροκινής καταγωγής και 37.000 τουρκικής καταγωγής. Οι άλλες ομάδες προέλευσης είναι πολύ μικρότερες.

The post H ψήφος των μεταναστών μπορεί να κάνει τη διαφορά στις δημοτικές εκλογές appeared first on .

Την 1η Ιανουαρίου 2020, ο πληθυσμός του Βελγίου αποτελούνταν από 67,9% άτομα βελγικής καταγωγής, 19,7% άτομα αλλοδαπής καταγωγής (δηλαδή Βέλγους αλλά με έναν ή δύο γονείς ξένους ή Βέλγους των οποίων η πρώτη εγγεγραμμένη ιθαγένεια είναι ξένη) και ένα 12,4% αλλοδαπών. Σε απόλυτους αριθμούς, αυτοί είναι 7.806.078, 2.259.912 και 1.426.651 κάτοικοι, αντιστοίχως.

Η ποικιλομορφία προέλευσης στον πληθυσμό που ζει στο Βέλγιο αυξάνεται χρόνο με το χρόνο. Πριν από δέκα χρόνια, το 2010, το ποσοστό των Βέλγων γηγενών ήταν 74,3%, το ποσοστό των Βέλγων ξένης καταγωγής 15,5% και των αλλοδαπών 10,2%.

Ωστόσο, η εικόνα διαφέρει πολύ αν εξεταστεί σε επίπεδο Περιφέρειας, τουλάχιστον μεταξύ των Βρυξελλών αφενός και της Βαλλονίας και της Φλάνδρας αφετέρου. Έτσι, στην Περιφέρεια των Βρυξελλών, το ποσοστό των ξένων υπηκόων ανέρχεται στο 35,3%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη Βαλλονία είναι στο 10,4% και στη Φλάνδρα μόλις 9,3%.

Όσον αφορά τους Βέλγους αλλοδαπής καταγωγής (βέλγων πολιτών δηλαδή που ο ένας ή και οι δυο γονείς είναι ξένοι), αυτοί αντιπροσωπεύουν το 14,1% του πληθυσμού στη Φλάνδρα, το 23,2% στη Βαλλονία και το 39,1% στην Περιφέρεια των Βρυξελλών.

Από την 1η Ιανουαρίου 2020, η πιο κοινή εθνικότητα καταγωγής στο Βέλγιο ήταν η μαροκινή, ακολουθούμενη από ιταλική, γαλλική, ολλανδική και τουρκική. «Εάν παρατηρήσουμε τη διεθνή μεταναστευτική ισορροπία κατά τη διάρκεια του 2019 στο Βέλγιο, βλέπουμε ότι οι εισροές αφορούσαν Ρουμάνους, Μαροκινούς και Γάλλους», υπογραμμίζει η Statbel.

Στη Φλάνδρα, οι πιο κοινές εθνικότητες ήταν η ολλανδική, μαροκινή και τουρκική. Στην Βαλλονία, αυτές είναι η ιταλική, γαλλική και μαροκινή. Τέλος, στις Βρυξέλλες, η μαροκινή, η γαλλική και η ιταλική εθνικότητα ξεχωρίζουν. 

Το ποσοστό των Βέλγων γηγενών αυξάνεται επίσης με την ηλικία. Στο Βέλγιο, φτάνει το 54,3% μεταξύ των ηλικιών 0-17 ετών, το 66,3% μεταξύ των ηλικιών 18-64 ετών και το 87,3% μεταξύ των άνω των 65 ετών.

«Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ιθαγένεια από μόνη της δεν λέει εάν ένα άτομο έχει μεταναστεύσει ή όχι. Αντίθετα, η εθνικότητα δίνει πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή ενός ατόμου. Η χώρα γέννησης είναι ένας καλύτερος δείκτης για το εάν ένα άτομο έχει μεταναστεύσει ή όχι», εξηγεί η Statbel. Σχεδόν όλοι οι Βέλγοι γηγενείς έχουν γεννηθεί στο Βέλγιο (το 98,3%) ενώ επτά στους 10 Βέλγους ξένης προέλευσης και το 15,9% των αλλοδαπών γεννήθηκαν επίσης στο Βέλγιο.

Η Statbel εξηγεί ότι έχει αναπτύξει αυτή τη νέα στατιστική σειρά, επειδή το Βέλγιο είναι μια χώρα με μεγάλη ποικιλία που μεγαλώνει διαρκώς. «Η ζήτηση για στοιχεία σχετικά με την ποικιλομορφία του πληθυσμού αυξάνεται κάθε χρόνο, τόσο στον ακαδημαϊκό τομέα όσο και στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής», αναφέρει.

The post Έρευνα: ένας στους οκτώ κατοίκους του Βελγίου είναι ξένης ιθαγένειας appeared first on .