Γνωστός στο ευρύ κοινό ως δημοσιογράφος και παρουσιαστής, ο Νίκος Αλιάγας έχει αναπτύξει εδώ και χρόνια μια ιδιαίτερα προσωπική πορεία στη φωτογραφία, δημιουργώντας ένα έργο με έντονο ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, ευαισθησία και καλλιτεχνική συνέπεια.

Μέσα από τις χαρακτηριστικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του, ο δημιουργός προσκαλεί το κοινό σε ένα ταξίδι γεμάτο πρόσωπα, βλέμματα, χειρονομίες, σιωπές και αναμνήσεις. Η έκθεση παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα της Ελλάδας, μακριά από τα συνηθισμένα τουριστικά στερεότυπα και τις καρτ-ποστάλ, εστιάζοντας στους ανθρώπους, τα τοπία και το πέρασμα του χρόνου.

Το «L’Esprit grec» αναδεικνύει μια Ελλάδα αυθεντική, οικεία και βαθιά ποιητική, μέσα από εικόνες που αποτυπώνουν την καθημερινότητα, τη μνήμη και την ανθρώπινη παρουσία.

Η φιλοξενία της έκθεσης στο επιβλητικό Κάστρο του Waroux, ένα από τα σημαντικότερα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής, προσδίδει μια ιδιαίτερη διάσταση στο έργο. Η ιστορία και η ατμόσφαιρα του χώρου συνομιλούν με τις φωτογραφίες, δημιουργώντας μια εμπειρία όπου η σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, η ιστορική μνήμη και η ανθρώπινη συγκίνηση συναντώνται.

Η έκθεση θα είναι ανοιχτή για το κοινό από Τρίτη έως Κυριακή, μεταξύ 14:00 και 18:00, ενώ θα υπάρχει δυνατότητα πρωινών επισκέψεων για οργανωμένες ομάδες κατόπιν κράτησης.

Η γενική είσοδος κοστίζει 10 ευρώ, ενώ μειωμένο εισιτήριο 8 ευρώ προβλέπεται για άτομα άνω των 60 ετών, φοιτητές και οργανωμένες ομάδες άνω των 15 ατόμων. Για παιδιά κάτω των 12 ετών η τιμή διαμορφώνεται στα 4 ευρώ, ενώ διατίθεται και οικογενειακό πακέτο στα 24 ευρώ. Για τα σχολικά γκρουπ το κόστος συμμετοχής ανέρχεται σε 2 ευρώ ανά άτομο.

Nikos Aliagas expose son regard sur la Grèce au Château de Waroux

Du 4 septembre au 4 octobre 2026, le public belge pourra découvrir une Grèce intime et authentique à travers l’objectif du journaliste et photographe Nikos Aliagas.

Le Château de Waroux, à Ans, accueillera cet automne une exposition photographique exceptionnelle signée Nikos Aliagas, figure bien connue du paysage audiovisuel francophone mais également artiste passionné de photographie.

Présentée sous le titre « L’Esprit grec », l’exposition propose une immersion dans une Grèce profondément humaine. À travers une série de clichés en noir et blanc, Aliagas s’éloigne volontairement des images touristiques habituelles pour s’attarder sur les émotions, les visages, les gestes du quotidien et les traces laissées par le temps.

Son travail photographique met en lumière des instants de vie simples mais puissants, révélant une relation intime avec ses origines et avec les personnes qu’il photographie. Les images racontent autant les paysages que les histoires humaines qui les habitent.

L’exposition prend place dans le cadre prestigieux du Château de Waroux, dont l’architecture et l’histoire renforcent la dimension mémorielle de cette démarche artistique. Cette rencontre entre patrimoine et photographie crée un parcours sensible où chaque image invite à la réflexion et à l’émotion.

Les visiteurs pourront découvrir l’exposition du 4 septembre au 4 octobre 2026, du mardi au dimanche de 14h à 18h. Des visites en matinée pourront également être organisées pour les groupes sur réservation.

Côté tarifs, l’entrée est fixée à 10 €, avec un tarif réduit de 8 € pour les seniors, étudiants et groupes. Les enfants de moins de 12 ans bénéficient d’un tarif de 4 €, tandis qu’un forfait familial est proposé à 24 €. Les groupes scolaires profiteront d’un tarif préférentiel de 2 € par participant.

Informations pratiques :
Château de Waroux
Rue de Waroux 301, 4432 Ans (Alleur)
Du 4 septembre au 4 octobre 2026
Ouvert du mardi au dimanche, de 14h à 18h.

The post Ο Νίκος Αλιάγας φέρνει το «Ελληνικό Πνεύμα» στο Κάστρο του Waroux στο Βέλγιο appeared first on .

Ακριβώς αυτή τη διαχρονική σχέση ανάμεσα στη φωτογραφία και την οικογένεια εξερευνά η έκθεση «Éclats de famille», που φιλοξενείται έως τις 27 Σεπτεμβρίου στο Musée de la Photographie, ένα από τα σημαντικότερα φωτογραφικά μουσεία της Ευρώπης.

Η οικογένεια όπως πραγματικά είναι

Η έκθεση συγκεντρώνει έργα έντεκα Βέλγων ή εγκατεστημένων στο Βέλγιο φωτογράφων, οι οποίοι προσεγγίζουν την οικογένεια μέσα από βαθιά προσωπικές και συχνά συγκινητικές αφηγήσεις.

Αντί να παρουσιάζει μια εξιδανικευμένη εικόνα οικογενειακής ευτυχίας, η έκθεση φωτίζει όλες τις πτυχές της ανθρώπινης εμπειρίας: τη στοργή, τη συντροφικότητα και τη μνήμη, αλλά και το πένθος, τις συγκρούσεις, τις απουσίες και τα οικογενειακά μυστικά.

Η επιμελήτρια της έκθεσης, Adeline Rossion, επέλεξε να δώσει βήμα σε δημιουργούς που εργάζονται πάνω στην έννοια της οικειότητας και της προσωπικής αφήγησης. Όπως εξηγεί, στόχος δεν ήταν η δημιουργία μιας «καρτ ποστάλ» της οικογένειας, αλλά μιας πιο αυθεντικής και ανθρώπινης αποτύπωσης της πραγματικότητας.

Έντεκα διαφορετικές ματιές στην έννοια του «ανήκειν»

Κάθε καλλιτέχνης προσεγγίζει το θέμα από διαφορετική σκοπιά.

Ο Pascal Sgro αντλεί έμπνευση από την αισθητική των παλιών οικογενειακών άλμπουμ, αξιοποιώντας έντονα χρώματα και φλας. Η Chrystel Mukeba απαθανατίζει τα παιδιά της με ασπρόμαυρα polaroid, δημιουργώντας εικόνες γεμάτες τρυφερότητα και ευαισθησία.

Ο Nick Hannes καταγράφει την καθημερινότητα της οικογένειάς του κατά τη διάρκεια των lockdowns της πανδημίας, ενώ ο Matthieu Marre δημιουργεί σχεδόν διαλογιστικές φωτογραφικές συνθέσεις με έντονο προσωπικό και πνευματικό χαρακτήρα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το έργο του Olivier Cornil, ο οποίος εξερευνά ένα βαρύ οικογενειακό μυστικό μέσα από φωτογραφίες και μικρά βιβλία που συνδυάζουν εικόνα και κείμενο.

Η Annabel Werbrouck, μέσα από την εμπειρία της ως ανάδοχη οικογένεια ενός παιδιού με δύσκολο παρελθόν, αφηγείται την αργή και βαθιά διαδικασία δημιουργίας δεσμών εμπιστοσύνης και αγάπης.

Παράλληλα, οι Camille Carbonaro, Anne De Gelas, Erell Hemmer, Philippe Herbet και Simen K. Lambrecht εξερευνούν ζητήματα όπως η καταγωγή, η απώλεια, η μνήμη και οι οικογενειακές σχέσεις που συνεχίζουν να υπάρχουν ακόμη και μέσα από την απουσία.

Μια έκθεση που αγγίζει τον καθένα

Αυτό που κάνει το «Éclats de famille» ξεχωριστό είναι η ικανότητά του να δημιουργεί άμεσες συνδέσεις με τον επισκέπτη. Οι προσωπικές ιστορίες των φωτογράφων λειτουργούν ως καθρέφτης μέσα στον οποίο ο καθένας μπορεί να αναγνωρίσει δικές του εμπειρίες, πρόσωπα και αναμνήσεις.

Η οικογένεια μπορεί να αλλάζει μορφές μέσα στον χρόνο, ωστόσο παραμένει μια παγκόσμια και κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Γι’ αυτό και η έκθεση δεν απευθύνεται μόνο στους φίλους της φωτογραφίας, αλλά σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να ανακαλύψει τις πολλαπλές εκφάνσεις των σχέσεων που διαμορφώνουν τη ζωή μας.

Οι επισκέπτες που θα βρεθούν στο μουσείο μπορούν επίσης να περιηγηθούν στις μόνιμες συλλογές του ιδρύματος, καθώς και στις υπόλοιπες περιοδικές εκθέσεις που φιλοξενούνται αυτή την περίοδο.

« Éclats de famille » : quand la photographie raconte les liens qui façonnent nos vies

À Charleroi, une exposition collective réunit onze artistes qui explorent les multiples visages de la famille, entre souvenirs, héritage, blessures et transmission

La famille est souvent le premier sujet que l’on photographie. Des albums conservés dans les tiroirs aux clichés capturés aujourd’hui sur smartphone, elle accompagne l’histoire même de l’image photographique.

C’est autour de cette réalité universelle que s’articule « Éclats de famille », la nouvelle exposition présentée jusqu’au 27 septembre au Musée de la Photographie. À travers les œuvres de onze photographes, le parcours propose une réflexion sensible sur ce qui nous unit aux autres et sur la manière dont les liens familiaux marquent nos existences.

Au-delà de l’image idéale

Loin des représentations traditionnelles de la famille parfaite, l’exposition met en lumière des expériences parfois fragiles, parfois lumineuses, mais toujours profondément humaines.

Les artistes abordent des thèmes tels que la transmission, le deuil, les secrets, l’absence ou encore la construction progressive d’un sentiment d’appartenance. Chaque série photographique devient une manière de raconter ce que les mots ne suffisent pas toujours à exprimer.

Pour la commissaire Adeline Rossion, l’objectif était de montrer la famille dans toute sa complexité, sans filtre ni idéalisation, en laissant les artistes explorer librement leur propre vécu.

Des récits intimes et singuliers

Les approches présentées sont extrêmement variées. Certaines séries s’inspirent de l’esthétique des albums familiaux traditionnels, tandis que d’autres privilégient une écriture visuelle plus contemplative ou expérimentale.

Les visiteurs découvrent ainsi des histoires de parentalité, de mémoire familiale, d’héritage émotionnel ou encore de reconstruction après des épreuves personnelles. Certaines œuvres évoquent des moments de joie et de proximité, d’autres abordent avec délicatesse les zones d’ombre qui peuvent traverser les relations familiales.

Cette diversité de regards permet de dresser un portrait nuancé de la famille contemporaine, dans toute sa richesse et ses contradictions.

Une expérience profondément universelle

Si les œuvres exposées naissent d’expériences individuelles, elles résonnent pourtant avec l’histoire de chacun. Les photographies invitent à réfléchir à ses propres souvenirs, aux personnes qui nous ont construits et aux liens que nous entretenons avec notre passé.

C’est cette capacité à provoquer une émotion personnelle qui fait la force de l’exposition. Chacun y retrouve, à sa manière, une part de son histoire.

Visible jusqu’au 27 septembre à Charleroi, « Éclats de famille » propose ainsi bien plus qu’une exposition photographique : une réflexion sensible sur les relations humaines, la mémoire et ce qui nous relie les uns aux autres, génération après génération.

The post « Éclats de famille » στο Σαρλερουά: Μια φωτογραφική εξερεύνηση της οικογένειας πέρα από τα στερεότυπα appeared first on .

Η έκθεση, υπό τον τίτλο «Les Grands Âges», που φιλοξενείται στον χώρο Foyer Germaine Tillion έως τις 3 Ιανουαρίου 2027, αποτελεί καρπό της συνεργασίας του Αλιάγα με τον βιοδημογράφο Samuel Pavard. Μέσα από αυτή τη συνάντηση, οι επισκέπτες καλούνται να αναστοχαστούν τη γήρανση όχι μόνο ως βιολογική διαδικασία, αλλά και ως κοινωνική και πολιτισμική εμπειρία.

Οι φωτογραφίες του Αλιάγα ξεχωρίζουν για την ευαισθησία και τη διακριτική τους δύναμη. Καταγράφουν τη σιωπηλή αξιοπρέπεια της τρίτης ηλικίας, τη συνέχεια των κινήσεων και τη μετάδοση της μνήμης από γενιά σε γενιά. Πρόκειται για εικόνες που δεν εντυπωσιάζουν επιφανειακά, αλλά αποκαλύπτουν το βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης, αναδεικνύοντας τη ζωή όπως αποτυπώνεται πάνω στο σώμα και το βλέμμα.

Παράλληλα, η επιστημονική προσέγγιση του Pavard προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο κατανόησης, φωτίζοντας ζητήματα όπως η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η εμφάνιση νέων ηλικιακών ομάδων και ο ρόλος των ηλικιωμένων στην εξέλιξη της κοινωνίας. Η έκθεση εξετάζει επίσης τη σχέση της ανθρώπινης μακροζωίας με το περιβάλλον, θέτοντας ερωτήματα για το πώς μπορούμε να ζούμε περισσότερο σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Μέσα από αυτή τη διπλή ματιά, η έκθεση δεν περιορίζεται σε μια απλή παρουσίαση εικόνων ή δεδομένων, αλλά λειτουργεί ως ένας διάλογος για τον χρόνο, τη μνήμη και τη θέση της τρίτης ηλικίας στις σύγχρονες κοινωνίες. Η παρουσία του Νίκου Αλιάγα δίνει έναν ιδιαίτερο τόνο, συνδέοντας την καλλιτεχνική δημιουργία με μια βαθιά προσωπική και συλλογική εμπειρία.

Nikos Aliagas met en lumière le temps qui passe dans une exposition au Musée de l’Homme

À Paris, une création sensible entre photographie et science explore la place des aînés dans nos sociétés

À partir du 8 avril 2026, le Musée de l’Homme accueille une exposition singulière consacrée aux grands âges de la vie humaine, où le regard artistique rencontre l’analyse scientifique. Au centre de ce projet, le photographe et figure bien connue de la diaspora grecque Nikos Aliagas propose une approche intime et profondément humaine du vieillissement.

Fruit d’un dialogue avec le chercheur Samuel Pavard, spécialiste des dynamiques démographiques, l’exposition se déploie dans le Foyer Germaine Tillion jusqu’au 3 janvier 2027. Ensemble, ils interrogent notre rapport au temps et la manière dont les sociétés contemporaines envisagent la vieillesse.

À travers ses clichés, Aliagas capte des instants du quotidien et des visages marqués par les années, révélant une forme de beauté discrète et souvent ignorée. Ses photographies donnent à voir ce qui échappe habituellement au regard : la continuité des gestes, la mémoire inscrite dans les corps et les liens invisibles entre les générations.

En parallèle, l’apport scientifique éclaire les transformations actuelles liées à l’allongement de la vie, à l’émergence de nouvelles catégories d’âge et au rôle fondamental des personnes âgées dans le développement social et culturel de l’humanité. L’exposition met également en perspective ces évolutions avec les défis environnementaux contemporains.

L’ensemble compose une réflexion sensible et engagée sur la condition humaine, où l’image et la science dialoguent pour questionner notre époque. Par son implication, Nikos Aliagas apporte une dimension personnelle forte, donnant à cette exposition une portée à la fois universelle et profondément incarnée.

The post «Les Grands Âges»: η νέα έκθεση του Νίκου Αλιάγα για τον χρόνο και τη ζωή, στο Παρίσι appeared first on .

Πέρα από το FOMU, την έκθεση πλαισιώνουν και ιδιωτικές συλλογές ιστορικών φωτογραφιών. Ξεχωρίζει η συλλογή του Philippe Janssens, διευθύνοντος συμβούλου της κτηματομεσιτικής εταιρείας Immpact, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η συμβολή του πρώην πρύτανη Herman Van Goethem, γνωστού για το πάθος του για τη φωτογραφική ιστορία.

Οι δύο συλλέκτες ενώνουν τις δυνάμεις τους για να παρουσιάσουν για πρώτη φορά στην Αμβέρσα το “Dialogue”, ένα φεστιβάλ φωτογραφίας που τα τελευταία χρόνια διοργανώνεται στο Άμστερνταμ και φέτος κάνει το βήμα εκτός συνόρων. Το “Dialogue” συνδυάζει εργαστήρια, ομιλίες και έκθεση-αγορά φωτογραφίας, δημιουργώντας έναν ζωντανό χώρο ανταλλαγής γνώσης και συλλεκτικού ενδιαφέροντος.

Στο φεστιβάλ συμμετέχουν περίπου 30 διεθνείς έμποροι, ενώ οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να δουν –και να αποκτήσουν– περισσότερες από 20.000 παλιές φωτογραφίες, με τιμές που ξεκινούν από λίγα ευρώ και φτάνουν έως και τις 30.000 ευρώ για τα πιο σπάνια κομμάτια. Η εγγύτητα του χώρου με το FOMU επιτρέπει έναν ιδανικό συνδυασμό επίσκεψης στο φεστιβάλ και στην έκθεση “Early gaze”.

Bernaerts Auctioneers, Verlatstraat 20, 2000 Αμβέρσα
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026, 09:00–17:00
Ελεύθερη είσοδος από τις 11:00

Jusqu’au 1er mars, le FOMU – Musée de la Photographie d’Anvers propose l’exposition “Early gaze”, consacrée aux toutes premières images photographiques réalisées en Belgique. Datant du XIXᵉ siècle, ces photographies plongent le visiteur dans un passé lointain, révélant la force documentaire et émotionnelle des débuts du médium.

Autour de cette exposition s’articule une collaboration avec plusieurs collectionneurs privés, dont Philippe Janssens, CEO de l’agence immobilière Immpact, reconnu pour l’ampleur de sa collection, ainsi que Herman Van Goethem, ancien recteur, dont l’enthousiasme pour la photographie historique est bien connu.

Ensemble, ils présentent pour la première fois à Anvers “Dialogue”, un festival de photographie déjà bien implanté à Amsterdam. L’événement combine conférences, workshops et salon de la photographie, offrant un espace de rencontre entre passionnés, collectionneurs et curieux.

Près de 30 exposants internationaux seront réunis, avec plus de 20.000 photographies anciennes proposées à la vente. Les prix varient fortement, de quelques euros à environ 30.000 euros pour les pièces les plus rares. Situé à quelques pas du FOMU, le festival s’inscrit naturellement dans le parcours de visite de l’exposition “Early gaze”.

Bernaerts Auctioneers, Verlatstraat 20, 2000 Anvers
Dimanche 8 février 2026, de 9h à 17h
Entrée gratuite à partir de 11h

The post Αμβέρσα: Οι πρώτες εικόνες της φωτογραφίας και ένα φεστιβάλ-διάλογος με το παρελθόν appeared first on .

Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, η Maes στρέφει τον φακό της στους εργαζόμενους των αεροπορικών εταιρειών. Όχι για να καταγράψει στιγμές έντασης, αλλά για να αιχμαλωτίσει εκείνα τα ελάχιστα δευτερόλεπτα όπου το κοινωνικό προσωπείο χαλαρώνει. Στη σειρά «Inward Whispers» (Εσωτερικοί ψίθυροι), τα πρόσωπα αποκαλύπτουν κόπωση, απόσυρση και εσωτερικό διάλογο — στιγμές όπου ο άνθρωπος επιστρέφει στον εαυτό του.

«Με ενδιαφέρουν οι στιγμές όπου καταρρέει η αναπαράσταση και μένουμε μόνοι με τον εαυτό μας», εξηγεί η ίδια. Αυτή ακριβώς η σειρά λειτουργεί ως βασική είσοδος στη πρώτη αναδρομική έκθεση της καριέρας της.

Μια φωτογραφία χωρίς εντυπωσιασμούς

Ο Pierre-Olivier Rollin, διευθυντής του BPS22, παρακολουθεί το έργο της Maes εδώ και δεκαετίες. «Η Chantal είναι διακριτική — και το έργο της το ίδιο. Ίσως υπερβολικά. Ήρθε η στιγμή να το γνωρίσει ένα ευρύτερο κοινό», σημειώνει.

Όπως τονίζει, η δύναμη της δουλειάς της βρίσκεται στη συγκράτηση: «Δεν υπάρχει επίδειξη, ούτε εύκολη ανάγνωση. Δεν σε αναγκάζει να δεις κάτι που δεν έχεις ήδη διαισθανθεί». Η Maes αποφεύγει συνειδητά τις τάσεις και τα εφέ της μόδας, χτίζοντας μια φωτογραφική γλώσσα εύθραυστη αλλά συναισθηματικά φορτισμένη.

Μια έκθεση που απορρίπτει τη γραμμική αφήγηση

Η αναδρομική έκθεση δεν ακολουθεί χρονολογική σειρά. Όπως εξηγεί η Élia Pijollet, συν-επιμελήτρια της έκθεσης, το ζητούμενο ήταν να βρεθεί μια εσωτερική συνοχή που να υπερβαίνει τις μεμονωμένες σειρές. Έργα από τα φοιτητικά χρόνια της Maes στη La Cambre έως τις πιο πρόσφατες δημιουργίες της συνυπάρχουν, δημιουργώντας πολλαπλά νήματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα.

Φωτογραφίες διαφορετικών μορφών, βίντεο και ηχητικές καταγραφές, παραγόμενα μεταξύ 1989 και 2025, οργανώνονται γύρω από την ιδέα ενός «κινηματογράφου στο χαρτί». Η επίσκεψη μετατρέπεται σε μια σχεδόν κινηματογραφική εμπειρία μέσα στο έργο της καλλιτέχνιδας.

Ένα φιλόδοξο εγχείρημα, που φιλοδοξεί όχι απλώς να παρουσιάσει, αλλά να επανερμηνεύσει τριάντα χρόνια δημιουργίας.

Πρακτικές πληροφορίες
Έκθεση: «…puisque bafouillent aussi les astres» – Chantal Maes
Χώρος: BPS22 – Musée d’art de la Province du Hainaut, Σαρλερουά
Διάρκεια: 31 Ιανουαρίου – 3 Μαΐου 2026

Chantal Maes : trente ans de photographie intérieure réunis à Charleroi

Une première rétrospective au BPS22 dévoile une œuvre fragile, retenue et profondément humaine

Trente années de création, des centaines d’images, de vidéos et de pièces sonores : pour la première fois, l’œuvre de Chantal Maes fait l’objet d’une rétrospective d’envergure. À partir de la fin janvier, le BPS22 – Musée d’art de la Province du Hainaut, à Charleroi, invite le public à découvrir un univers sensible et intime, traversé par l’expérience du bégaiement et par une attention constante à l’intériorité humaine.

À la fin des années 1990, à l’aéroport de Bruxelles, la photographe s’intéresse aux employés des compagnies aériennes. Non pour saisir des scènes spectaculaires, mais pour capter ces instants furtifs où le masque social se fissure. Sa série « Inward Whispers » donne à voir la fatigue, le retrait et les silences intérieurs de ces visages confrontés au flux incessant des voyageurs.

« Je m’attache aux moments où la représentation disparaît, lorsque l’on se retrouve face à soi-même », explique Chantal Maes. Cette série emblématique constitue l’un des points d’entrée majeurs de la rétrospective — la toute première de son parcours artistique.

Une esthétique de la retenue

Le directeur du BPS22, Pierre-Olivier Rollin, suit le travail de l’artiste depuis de nombreuses années. « Chantal Maes est discrète, et son œuvre l’est tout autant. Peut-être trop. Il était temps de la rendre plus visible », confie-t-il.

Il souligne la singularité de son langage visuel : une photographie sans effets appuyés, sans démonstration, qui laisse au spectateur l’espace de ressentir. Refusant les tendances et les facilités, Maes construit une œuvre où l’émotion est présente, mais toujours contenue.

Une scénographie non linéaire

Co-commissaire de l’exposition, Élia Pijollet explique que le choix d’une présentation strictement chronologique a été rapidement écarté. L’exposition rassemble des œuvres réalisées depuis les années d’études de l’artiste à La Cambre jusqu’à ses productions les plus récentes, en tissant des correspondances et des résonances entre les périodes.

Photographies de formats variés, vidéos et enregistrements sonores, produits entre 1989 et 2025, sont articulés autour de l’idée d’un « cinéma sur papier ». Le parcours d’exposition se vit comme une expérience immersive, presque cinématographique, au cœur de l’univers de Chantal Maes.

Un projet ambitieux, à découvrir à Charleroi dès la fin janvier.

Informations pratiques
Exposition : « …puisque bafouillent aussi les astres » – Chantal Maes
Lieu: BPS22 – Musée d’art de la Province du Hainaut, Charleroi
Dates : du 31 janvier au 3 mai 2026

The post Chantal Maes: τρεις δεκαετίες εσωτερικής φωτογραφίας σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση appeared first on .

Σχεδιασμένη από την ομάδα Tempora σε συνεργασία με το Atelier Robert Doisneau, η αναδρομή καλύπτει ολόκληρη την καριέρα του Γάλλου δημιουργού — από το 1934 έως το 1992 — φωτίζοντας τη βαθιά ανθρωπιστική του ματιά. Ανάμεσα στα γνωστά έργα, όπως το εμβληματικό «Φιλί μπροστά στο Δημαρχείο», η έκθεση αποκαλύπτει και πτυχές λιγότερο γνωστές, με ιδιαίτερη αναφορά στις φωτογραφίες που τράβηξε στο Βέλγιο και ειδικά στη Λιέγη.

Οι επισκέπτες μπορούν να δουν εικόνες από την Έκθεση του 1958 στις Βρυξέλλες, πορτρέτα Βέλγων καλλιτεχνών, αλλά και φωτογραφίες που αποτυπώνουν το βιομηχανικό και λαϊκό τοπίο της χώρας. Στην έκθεση εντάσσονται επίσης πρωτότυπα ντοκουμέντα, κολάζ, χειρόγραφες σημειώσεις και φωτογραφικά αρχεία, που προσφέρουν μια πιο προσωπική ματιά στη δημιουργική διαδικασία του Doisneau.

Η εμπειρία είναι βαθιά διαδραστική και αισθητηριακή: η φωνή του ίδιου του Doisneau συνοδεύει τους επισκέπτες μέσα από ηχητικές εγκαταστάσεις, ενώ ο σχεδιασμός των χώρων δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που φέρνει τον θεατή στο επίκεντρο του βλέμματός του. Ο επισκέπτης περιπλανιέται ανάμεσα στις ενότητες «Les Années Vogue», «Les Bistrots», «Gravités» και «Le Baiser de l’Hôtel de Ville», γνωρίζοντας έναν φωτογράφο που συνδύαζε τη συγκίνηση με την παρατήρηση, την τρυφερότητα με τη σατιρική ματιά.

Η έκθεση, που σηματοδοτεί τον μεγάλο επαναπατρισμό του έργου του Doisneau στο Βέλγιο ύστερα από σχεδόν μία δεκαετία, επιχειρεί να δείξει πόσο διαχρονικός παραμένει ο τρόπος με τον οποίο ο Γάλλος φωτογράφος κατέγραψε τη ζωή, τους ανθρώπους και τις μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Το πρόγραμμα συνοδεύεται από εκπαιδευτικά εργαστήρια και συναντήσεις με ειδικούς, ανοίγοντας τη φωτογραφία του Doisneau σε όλους — από τους λάτρεις της τέχνης ως τις οικογένειες και τους νέους επισκέπτες.

Περισσότερες πληροφορίες και πρόγραμμα: www.laboverie.be

Robert Doisneau à La Boverie : “Instants Donnés”, un hommage vivant à l’humanisme en images

La rétrospective liégeoise célèbre l’émotion, la tendresse et la poésie du regard de Doisneau

Depuis le 31 octobre 2025, le musée La Boverie à Liège célèbre le génie de Robert Doisneau à travers « Instants Donnés », une exposition qui rassemble près de 400 photographies couvrant presque soixante ans de création. L’événement, ouvert jusqu’au 19 avril 2026, constitue l’une des plus vastes rétrospectives jamais consacrées au photographe français, figure majeure de la photographie humaniste du XXᵉ siècle.

Fruit d’une collaboration entre Tempora et l’Atelier Robert Doisneau, l’exposition explore la richesse et la diversité de son œuvre, entre instantanés poétiques de Paris et témoignages plus intimes sur le quotidien des gens simples. Elle met en avant un ensemble d’images rarement vues, notamment celles réalisées en Belgique — à Liège, à Bruxelles lors de l’Expo 58, ou encore dans les paysages industriels du pays.

Loin d’un simple accrochage photographique, « Instants Donnés » invite à une véritable immersion : des espaces interactifs, des archives inédites et des témoignages sonores replacent le spectateur dans le processus créatif de Doisneau. On y découvre l’artiste curieux, observateur bienveillant du monde, fasciné par la lumière des rues, les rires des enfants, les gestes tendres et les hasards heureux.

Cette étape belge marque le retour attendu de l’œuvre de Doisneau dans le pays, après presque dix ans d’absence. Fidèle à l’esprit du photographe, l’exposition s’adresse à tous : amateurs, familles, curieux ou passionnés d’art contemporain, tous sont invités à redécouvrir un regard qui a su transformer le banal en poésie.

Informations et horaires : www.laboverie.be

The post Ρομπέρ Ντουανό: «Instants Donnés» στη Λιέγη appeared first on .

EARLY GAZE – Unseen Photography From the 19th Century

FOMU, Αμβέρσα
Έως 1 Μαρτίου 2026

Η έκθεση EARLY GAZE φέρνει στο φως σπάνιες και αθέατες φωτογραφίες του 19ου αιώνα από αρχεία και ιδιωτικές συλλογές, αποκαλύπτοντας πώς η φωτογραφία διαμόρφωσε την οπτική μας για τον εαυτό και την κοινωνία.
Από τα πρώτα αστυνομικά πορτρέτα έως τις επιστημονικές λήψεις, η έκθεση εξετάζει τη φωτογραφία ως καλλιτεχνική και ταυτόχρονα πολιτική πράξη — εργαλείο ταυτότητας, εξουσίας και εθνικής αφήγησης.

Το FOMU συνοδεύει την έκθεση με εργαστήρια όπου οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν ιστορικές τεχνικές (κυανοτυπία, φεροτυπία, υγρό κολλόδιο), καθώς και ξεναγήσεις που φωτίζουν τις άγνωστες ιστορίες πίσω από τις εικόνες.

Danial Shah – Becoming, Belonging and Vanishing

FOMU, Αμβέρσα
Έως 4 Ιανουαρίου 2026

Ο φωτογράφος και κινηματογραφιστής Danial Shah μας ταξιδεύει στα φωτογραφικά στούντιο της γενέτειράς του, Quetta του Πακιστάν — χώρους όπου άλλοτε κυριαρχούσαν ζωγραφιστά φόντα και θεατρικά σκηνικά, και που σήμερα μεταμορφώνονται σε ψηφιακά εργαστήρια φαντασίας.

Μέσα από φωτογραφίες και ταινίες, ο Shah διερευνά πώς οι άνθρωποι διαχειρίζονται την επιθυμία για ανήκειν και την αίσθηση της εξαφάνισης μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει.
Η έκθεση εντάσσεται στο διδακτορικό του καλλιτέχνη στο Sint Lucas School of Arts Antwerp και το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, σε συνεργασία με το ARIA, και είναι ελεύθερη προς το κοινό (πρώτος όροφος).

(Un)Shame

GUM, Γάνδη
Έως 4 Ιανουαρίου 2026

Τέσσερις καλλιτέχνες αντιμετωπίζουν το ζήτημα της ντροπής, των ταμπού και της σιωπής γύρω από το σώμα, τη σεξουαλικότητα και την κοινωνική αποδοχή.
Η έκθεση (Un)Shame φέρνει στο προσκήνιο όσα συνήθως μένουν κρυφά, δείχνοντας πώς η τέχνη μπορεί να απελευθερώνει και να θεραπεύει.

Η Hanne Lamon αποτυπώνει με Polaroid και camera obscura εκατό ανθρώπους με αιδοίο, δίνοντας ορατότητα σε ένα θέμα που η κοινωνία απέκρυπτε για αιώνες.
Ο Ugo Woatzi χρησιμοποιεί τη μεταφορά των “άγριων ζιζανίων” για να μιλήσει για την queer εμπειρία και την αντίσταση.
Η Loïs Soleil ξετυλίγει μνήμες βίας και απώλειας με ευαίσθητο, εσωτερικό βλέμμα.
Η Giulia Cauti μετατρέπει το τραύμα σε τελετουργία ίασης, μέσα από συμμετοχικά έργα με βιοπλαστικά γλυπτά.

Regards photographiques en Belgique

Trois expositions qui explorent l’image, l’identité et la mémoire

La Belgique accueille trois expositions qui invitent à réfléchir à la photographie comme miroir de la société — entre archives du passé et créations contemporaines.

EARLY GAZE – Unseen Photography From the 19th Century

FOMU, Anvers
Jusqu’au 1er mars 2026

L’exposition EARLY GAZE retrace la naissance de la photographie en Belgique au XIXᵉ siècle et son influence sur notre façon de voir et d’être vus.
Des premiers portraits judiciaires aux images scientifiques, elle révèle la photographie comme innovation artistique mais aussi comme outil de pouvoir et de définition identitaire.

Le FOMU propose des ateliers pour expérimenter d’anciennes techniques (cyanotype, ferrotype, collodion humide) ainsi que des visites guidées qui éclairent les histoires cachées derrière les clichés.

Danial Shah – Becoming, Belonging and Vanishing

FOMU, Anvers
Jusqu’au 4 janvier 2026

Le photographe et cinéaste Danial Shah explore les studios photo de sa ville natale, Quetta, au Pakistan — autrefois remplis de décors peints et d’accessoires théâtraux, aujourd’hui transformés en espaces numériques.

À travers images et films, il questionne les notions d’appartenance, de disparition et de réinvention dans un monde en mutation.
L’exposition, située au premier étage du FOMU, est gratuite et s’inscrit dans son doctorat mené à la Sint Lucas School of Arts Antwerp et à l’Université d’Anvers, en collaboration avec ARIA.

(Un)Shame

GUM, Gand
Jusqu’au 4 janvier 2026

Quatre artistes lèvent le voile sur ce qui se cache derrière la honte et les tabous.
Dans (Un)Shame, la vulnérabilité devient acte de résistance et l’art un espace de libération.

La photographe Hanne Lamon capture cent vulves en Polaroid et camera obscura pour célébrer la diversité des corps.
L’artiste français Ugo Woatzi évoque les “mauvaises herbes” comme métaphore queer et poétique de la différence.
La Franco-Écossaise Loïs Soleil rassemble souvenirs et blessures dans une narration intime.
Enfin, l’Italienne Giulia Cauti transforme le trauma en rituel collectif à travers des sculptures en bioplastique, symboles de guérison et de mouvement.

The post Φωτογραφία: τρεις εκθέσεις στο Βέλγιο που εξερευνούν την εικόνα, την ταυτότητα και τη μνήμη appeared first on .

Η έκθεση, με τίτλο «Ένα ερωτηματικό πάνω από τη Γάζα», φιλοξενεί συγκλονιστικές φωτογραφίες τραβηγμένες από Παλαιστίνιους φωτογράφους της Γάζας, αποτυπώνοντας πώς τα παιδιά βιώνουν τη βία, την απώλεια και την καθημερινή ανασφάλεια. Παρουσιάζεται στο Pavilion of Human Passions μέχρι τις 22 Οκτωβρίου, σε συνεργασία με τη UNICEF Κράτους της Παλαιστίνης και τη UNICEF Βελγίου.

«Η έκθεση είναι επιτακτικά αναγκαία», τονίζει η UNICEF. «Ελάχιστοι γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει στη Γάζα. Οι διεθνείς δημοσιογράφοι δεν έχουν πρόσβαση, ενώ οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται και η πείνα θερίζει ζωές».

Περισσότεροι από 250 φωτογράφοι της Γάζας έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της σύγκρουσης. Οι επιζώντες συνάδελφοί τους, αναφέρει η UNICEF, «είναι τα μάτια και η φωνή της κοινότητάς τους». Η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφίες αλλά και ηχητικά αποσπάσματα που προέρχονται απευθείας από τη Γάζα.

Η UNICEF ελπίζει ότι η έκθεση θα εμπνεύσει ανθεκτικότητα και ελπίδα, ενώ παράλληλα απευθύνει έκκληση για άμεση κατάπαυση του πυρός, την απελευθέρωση όλων των ομήρων και ένα δικαιότερο μέλλον για τα παιδιά της περιοχής.

Ως ένας από τους ελάχιστους Οργανισμούς του ΟΗΕ που εξακολουθεί να δραστηριοποιείται στη Γάζα, η UNICEF συνεχίζει να προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια, ιατρική φροντίδα, τρόφιμα και ψυχοκοινωνική υποστήριξη. «Οι ανάγκες παραμένουν τεράστιες», προειδοποιεί η οργάνωση. «Χωρίς μια διαρκή εκεχειρία, περισσότερα παιδιά θα χάσουν τη ζωή τους».

Σύμφωνα με τα στοιχεία των υγειονομικών αρχών της Γάζας, περισσότεροι από 20.000 ανήλικοι έχουν σκοτωθεί και 44.000 έχουν τραυματιστεί από την έναρξη του πολέμου πριν από δύο χρόνια, ενώ παραμένει άγνωστος ο αριθμός των παιδιών που πέθαναν εξαιτίας των άθλιων συνθηκών διαβίωσης.

Exposition de l’UNICEF à Bruxelles : la vie des enfants de Gaza à travers l’objectif

Des images bouleversantes témoignent du quotidien des enfants qui grandissent en plein conflit

Au Parc du Cinquantenaire, à Bruxelles, l’UNICEF présente une exposition émouvante consacrée à la vie des enfants dans la bande de Gaza, qui grandissent sous les bombes et dans des conditions de survie extrêmes.

Intitulée « A Question Mark Hangs over Gaza », l’exposition rassemble des images puissantes réalisées par des photographes gazaouis, révélant comment les enfants vivent la violence, la perte et l’incertitude au jour le jour. Elle est visible au Pavillon des Passions Humaines jusqu’au 22 octobre, en collaboration avec l’UNICEF État de Palestine et l’UNICEF Belgique.

« Cette exposition est plus nécessaire que jamais », souligne l’UNICEF. « Peu de gens savent ce qui se passe réellement à Gaza. Les journalistes étrangers n’y ont pas accès, tandis que les bombardements et la famine continuent de faire des victimes. »

Plus de 250 photographes de Gaza ont été tués depuis le début du conflit. Leurs collègues survivants, note l’organisation, « sont les yeux de leur communauté, portant leurs voix au monde ». L’exposition associe photographies et enregistrements sonores directement envoyés depuis Gaza.

L’UNICEF espère que cette initiative inspirera résilience et espoir, tout en appelant à un cessez-le-feu immédiat, à la libération de tous les otages et à un avenir plus juste pour les enfants de la région.

Toujours active à Gaza, l’UNICEF continue de fournir aide humanitaire, soins médicaux, nourriture et soutien psychosocial. « Les besoins restent immenses », avertit l’organisation. « Sans cessez-le-feu durable, d’autres enfants mourront. »

D’après les chiffres des autorités sanitaires de Gaza, plus de 20.000 enfants ont été tués et 44.000 blessés depuis le début de la guerre il y a deux ans. Le nombre de morts causés par les conditions de vie reste inconnu.

The post Έκθεση της UNICEF στις Βρυξέλλες: Η ζωή των παιδιών στη Γάζα μέσα από τον φακό appeared first on .

Γνωστός κυρίως για την ασπρόμαυρη πορτρέτα και το ντοκιμαντερίστικο του έργο, ο Vanfleteren στρέφει τώρα τη ματιά του στο υγρό στοιχείο σε όλες του τις διαθέσεις. Από τη γυάλινη ηρεμία ως την καταιγίδα, από την ομίχλη ως την απειλή, οι εικόνες ξεπερνούν τα όρια των παραδοσιακών θαλασσογραφιών και φτάνουν στο σημείο να αντικρίσουν αυτό που ο ίδιος ονομάζει «απρόβλεπτα θαύματα» της θάλασσας.

Η δουλειά του καταγράφει την απρόσιτη φύση της θάλασσας σε κάθε φως και κάθε μορφή, σε αυτό που οι διοργανωτές περιγράφουν ως «μια επικίνδυνη εμμονή και μια ρευστή επιθυμία». Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν απατηλά ήρεμα νερά, βροντερά κύματα, ακόμα και αφρισμένες επιφάνειες που θυμίζουν αναποδογυρισμένο πλυντήριο εν κινήσει. Πρόκειται για ένα έργο που μαρτυρά σωματική και σχεδόν καταναγκαστική ενασχόληση με το θέμα.

Ωστόσο, η έκθεση Transcripts of a Sea δεν περιορίζεται στο να παρουσιάσει τις φωτογραφίες του Vanfleteren. Αντίθετα, θέτει το έργο του σε διάλογο με έναν ευρύ φάσμα εικαστικών δημιουργών, τόσο από το παρελθόν όσο και από το παρόν, που επίσης μαγνητίστηκαν από τη θάλασσα. Μεταξύ αυτών είναι οι Gustave Courbet, James Ensor, Léon Spilliaert, Marlene Dumas, August Strindberg, Victor Hugo, Thierry De Cordier και Rinus Van de Velde. Αυτό που τους ενώνει δεν είναι μόνο το θέμα, αλλά και η προσέγγισή τους: αντί για απλή παρατήρηση, ο καθένας αποδίδει τη θάλασσα μέσα από μια βαθιά προσωπική ερμηνεία.

Το αποτέλεσμα, όπως το περιγράφει το MSK, είναι «μια οπτικά έντονη αφήγηση για τη γοητεία του νερού και τη σχέση φωτογραφίας και ζωγραφικής». Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δουν το έργο του Vanfleteren πλάι σε θαλάσσια τέχνη πέντε αιώνων, από τον 17ο έως τον 21ο αιώνα, σε μια δυναμική συνομιλία μέσα στον χρόνο και το μέσο.

Για όσους επιθυμούν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο στο έργο και τη σκέψη του καλλιτέχνη, θα προσφέρονται ξεναγήσεις από τον ίδιο τον Vanfleteren.

Stephan Vanfleteren.
Transcripts of a Sea.

20 Σεπτεμβρίου 2025
με 4 Ιανουαρίου 2026

MSK
Fernand Scribedreef 1, 9000 Gent

The post Stephan Vanfleteren στο MSK Ghent: Η θάλασσα ως εμμονή και καλλιτεχνικό σύμπαν appeared first on .

Γιατί ιστορία;

Τι κρύβεται πίσω από την ανάγκη μας για ιστορία και τη χρήση του παρελθόντος; Οι Ευρωπαίοι ασχολούνται με το παρελθόν με εξαιρετικά διαφορετικούς τρόπους, από την ανάμνηση ιστορικών γεγονότων μέχρι τη συμμετοχή σε αναπαραστάσεις, από τη λήψη τουριστικών σέλφι μέχρι την καταστροφή μνημείων, από την ανασκαφή ξεχασμένων παρελθόντων μέχρι τη διατήρηση ιδιωτικών συλλογών.

Τι αναζητούμε όταν συνδεόμαστε με την ιστορία; Ψάχνουμε μια ταυτότητα που υπερβαίνει τη δική μας ζωή; Επιθυμούμε κοινωνική σύνδεση ή πολιτική κοινότητα; Η έκθεση χωρίζεται σε επτά ενότητες που διερευνούν διαφορετικούς τύπους ενασχόλησης με το παρελθόν και τις διάφορες ανάγκες και τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτούς.

Διάρκεια έκθεσης: 28 Μαρτίου 2025 – 11 Ιανουαρίου 2026
Είσοδος ελεύθερη

Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Πάρκο Leopold, Rue Belliard 135, 1000 Βρυξέλλες
Περισσότερες πληροφορίες, εδώ

The post Presence of the Past – a European Album: η νέα περιοδική έκθεση στο Σπίτι της Ευρωπαϊκής Ιστορίας appeared first on .