Εικόνα, μνήμη και μύθος στο Botanique

Το Botanique συνεχίζει να λειτουργεί ως ένας ζωντανός χώρος σύγχρονης καλλιτεχνικής αναζήτησης, φιλοξενώντας αυτή την περίοδο δύο εκθέσεις που, παρότι κινούνται σε διαφορετικά εικαστικά πεδία, συνομιλούν ουσιαστικά μεταξύ τους. Από τη μία, η Émilie Terlinden επανεξετάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε και «διαβάζουμε» τις εικόνες. Από την άλλη, η Ghita Remy αντλεί από τη μυθολογία και το αρχαϊκό φαντασιακό για να φωτίσει τις αφηγήσεις που εξακολουθούν να διαμορφώνουν το παρόν. Και στις δύο περιπτώσεις, το βλέμμα του θεατή καλείται να επιβραδύνει, να αμφισβητήσει και να ανακαλύψει νέες σημασίες.

Émilie Terlinden – Timelapse (έως 26 Απριλίου)
Στην έκθεση Timelapse, η Émilie Terlinden μεταμορφώνει την οικεία εικόνα σε κάτι αινιγματικό και σχεδόν απροσδιόριστο. Στο επίκεντρο της παρουσίασης βρίσκεται ένα μνημειακό, εμβυθιστικό έργο, εμπνευσμένο από το διοράμα του Louis Daguerre, μια πρώιμη οπτική συσκευή του 19ου αιώνα που πειραματιζόταν με το φως, την προοπτική και την ψευδαίσθηση, στα όρια της φωτογραφίας και του προ-κινηματογράφου.

Η καλλιτεχνική διαδικασία της Terlinden ξεκινά πολύ πριν το τελικό στάδιο της ζωγραφικής. Η ίδια κόβει, διπλώνει και αποδομεί υπάρχουσες εικόνες, αποσπώντας τες από το αρχικό τους πλαίσιο και μετατρέποντάς τες σε πρώτη ύλη. Τα θραύσματα αυτά, αντλημένα τόσο από την ευρωπαϊκή ζωγραφική παράδοση όσο και από στιγμιότυπα της καθημερινότητας, επανασυντίθενται σε πυκνές συνθέσεις, όπου τα στοιχεία της νεκρής φύσης, η μπαρόκ αφθονία και οι σύγχρονες φόρμες συνυπάρχουν σε μια νέα, πολυεπίπεδη οπτική εμπειρία.

Ghita Remy – Mythica (έως 22 Μαρτίου)
Με την έκθεση Mythica, η Ghita Remy στρέφεται στη ζωντανή δύναμη του μύθου και στον τρόπο με τον οποίο αρχαίες αφηγήσεις συνεχίζουν να μετασχηματίζονται και να επιστρέφουν στο παρόν. Αντλώντας από αρχετυπικά σύμβολα, αρχαϊκές εικόνες και φανταστικά πλάσματα που γεννήθηκαν μέσα από παλαιοντολογικές ανακαλύψεις, το έργο της κινείται στο όριο μεταξύ επιστημονικού δεδομένου και μυθοπλασίας.

Κεντρική θέση στην έκθεση κατέχει η μορφή της vagina dentata, ενός διαχρονικού μύθου που ενσαρκώνει ταυτόχρονα τον φόβο και την έλξη, την επιθυμία και την απειλή. Μέσα από γλυπτικές φόρμες που μοιάζουν άλλοτε με αρχαιολογικά ευρήματα και άλλοτε με αντικείμενα speculative fiction, η Remy προσκαλεί το κοινό να στοχαστεί πάνω στα πολλαπλά επίπεδα νοήματος που φέρουν τα αντικείμενα: ως απολιθώματα, ως φαντασιακές κατασκευές και ως αρχετυπικές μορφές ενός συλλογικού ασυνείδητου που παραμένει ενεργό.

Le Botanique confirme son rôle de lieu incontournable de la création contemporaine en accueillant actuellement deux expositions qui, bien que distinctes dans leur approche, entrent en résonance l’une avec l’autre. D’un côté, Émilie Terlinden interroge notre manière de percevoir et d’expérimenter les images. De l’autre, Ghita Remy puise dans les mythes et les récits archaïques pour révéler leur persistance et leur pouvoir dans le monde contemporain. Dans les deux cas, le visiteur est invité à ralentir le regard et à explorer des couches de sens souvent invisibles.

Émilie Terlinden – Timelapse (jusqu’au 26 avril)
Avec Timelapse, Émilie Terlinden transforme l’image familière en une forme énigmatique, presque déroutante. L’exposition s’articule autour d’une œuvre monumentale et immersive, inspirée du diorama de Louis Daguerre, dispositif visuel du début du XIXᵉ siècle qui jouait avec la lumière et la perception à l’aube de la photographie et du pré-cinéma.

Le processus artistique de Terlinden commence bien avant la peinture elle-même. Elle découpe, plie et fragmente des images existantes, les éloignant de leur contexte d’origine pour en faire une matière brute. Issues aussi bien de la peinture européenne que de scènes du quotidien, ces fragments sont ensuite recomposés et peints dans des compositions denses, où références classiques et formes contemporaines se rencontrent, entre échos de nature morte et richesse baroque.

Ghita Remy – Mythica (jusqu’au 22 mars)
Avec Mythica, Ghita Remy explore la puissance vivante du mythe et la manière dont les récits anciens se transforment et ressurgissent sans cesse dans le présent. Son travail s’inspire de symboles ancestraux, d’images archaïques et de créatures imaginaires nées des découvertes fossiles, brouillant volontairement la frontière entre réalité historique et fiction.

Au cœur de cette exploration se trouve la figure mythique de la vagina dentata, archétype universel mêlant peur et désir, attraction et menace. À travers des sculptures et des formes évoquant à la fois des vestiges archéologiques et des objets de science-fiction spéculative, Remy invite le public à réfléchir à la manière dont les objets concentrent des significations multiples, révélant un inconscient collectif enfoui mais toujours actif.